Glenfarclas

Glenfarclas (heet so veel as „Daal vun’t gröne Gras“) is en Whisky-Brenneree in Ballindalloch, Moray, Schottland. Historie De Brenneree Glenfarclas is in’t Johr 1836 vun Robert Hay grünnt worrn un kreeg 1844 de Lizenz to’n Whisky-Brennen. De Destille is 1865 an John Grant verköfft worrn. Bit hüüt is de Brenneree denn in’n Besitt vun sien Nafohren bleven. In’t Johr 1896 is se renoveert worrn. 1960 un 1976 weer de Destille beide molen üm twee op vundaag söss Brennblasen vergröttert worrn. Produkschoon In de Destille gifft dat twee Meeschfatten (mash tuns) vun jeedeen 15 Tunnen. Dorto kamt twölf Gäärfatten (wash backs) ut Eddelstahl, de jeedeen 45.000 l faten doot. Brennt warrt de Whisky in dree wash stills vun 29.600 l un dorna in dree spirit stills de 25.000 l faten doot. De Brennblasen warrt direkt mit Gas befüürt. De Whiskys vun Glenfarclas Warrt meist blots in fröhere Sherryfatten (Oloroso) inlagert to’n Riepen. Dat gifft en grote Tall vun verscheden Affüllen, de vun de Brenneree sülvst maakt warrt. Wegen de groten Lagers is de Produzent sülvst in de Laag, ok olle Johrgäng in’t Standardprogramm op’n Markt antobeden. Die Whiskys von Glenfarclas werden fast ausschließlich in ehemaligen Sherryfässern (Oloroso) gelagert. Literatur Ralf Bernhardt, Hans Georg Würsching: The Glenfarclas Single Malt Whisky Collector's Guide. Cluaran Verlag, Einhausen 2004, ISBN 3-9809344-2-X. Charles MacLean (Rutgever): Whisky. World Guide, Regions, Distillers, Malts, Blends, Tasting Notes. Dorling Kindersley, London et al. 2008, ISBN 978-0-7566-3349-3. Walter Schobert: Das Whiskylexikon. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfort an’n Main, 2003, ISBN 978-3-596-15868-3. Kiek ok List vun de schottischen Brennereen Weblenken