Суле Стэк

Суле Стэк (па-ангельску: Sule Stack) — Суле Стэк або Стэк Скэры (па-ангельску: Stack Skerry)- надзвычай аддалены востраў або выспа вышынёй 37 м у Паўночнай Атлянтыцы ля паўночнага ўзьбярэжжа Шатляндыі, падымаецца з участку тэрыторыі няправільнай формы з нераўнамернымі глыбінямі менш за 50 мэтраў, распасьціраючыся паміж 24 і 38 марскімі мілямі на паўночны ўсход ад мыса па-беларуску: Гнеў (па-ангельску: Cape Wrath) (), які падзяляецца на Скэры, што займае паўднёва-заходнюю частку, і Суле — паўночна-ўсходнюю. Суле Стэк утвораны зь люізійскага гнэйсу (па-ангельску: Lewisian gneiss), як унікальная кампазыцыя многіх мінэралаў, уключаючы палявы шпат, эпідот і кварц, які сустракаецца ў паўночна-заходняй частцы Шатляндыі й прылеглых выспах. З захаду выспа Суле Стэк выглядае як падвойная скала й знаходзіцца ў 49 кілямэтрах (26,5 марскіх міляў на поўнач ад мацерыка Шатляндыі й у 66 км (35,5 марскіх міляў) на захад ад Аркнэйскіх астравоў, уваходзіць у адміністрацыйны рэгіён Аркнэйскія астравы. Адзіны сусед у Суле Стэка — Суле Скеры, які знаходзіцца ў 10 км (5,5 марскіх міляў) на паўночны ўсход, а аддаленыя выспы Рона й Сула Сгэйр ляжаць далей на захад. Этымалёгія слоў Суле (Сула), Скэры, Стак і Сгэйр не ўяўляе цяжкасьцяў. Суле, або Сула, ад гэльскай (па-гэльску: Sulaire), што азначае птушка Олуш (па-ангельску: Gannet). Скэры скандынаўскага паходжаньня, абазначаючы рыф або скалу, плошча якой значная большая адносна яго вышыні. Стак, таксама скандынаўскі, наадварот — каменны слуп, вышыня якога большая ў параўнаньні з базай. Суле Стэк і Суле Скеры ўнесены ў сьпіс спэцыяльных ахоўных зон і зьяўляюцца домам для цюленяў і марскіх птушак зь якіх пераважна Олуша паўночная — (па-ангельску: Northern Gannet), (па-лацінску: Morus bassanus). Віды іншых птушак, якія гняздуюцца: Алка звычайная? — (па-ангельску: Razorbill), (па-лацінску: Alca torda) Баклан эўрапейскі — (па-ангельску: Common (European) Shag), (па-лацінску: Phalacrocorax aristotelis) Кайра? — (па-ангельску: Guillemot or Common Murre), (па-лацінску: Uria aalge) Крачка палярная — (па-ангельску: Arctic Tern), (па-лацінску: Sterna paradisaea) Тупік атлантычны — (па-ангельску: Atlantic Puffin), (па-лацінску: Fratercula arctica) Фулмар звычайны? — (па-ангельску: Northern Fulmar), (па-лацінску: Fulmarus glacialis) Чайка марская — (па-ангельску: Great black-backed Gull), (па-лацінску: Larus marinus) Чайка трохпальцая — (па-ангельску: Black-legged Kittiwake), (па-лацінску: Rissa tridactyla) Крыніцы Літаратура Haswell-Smith, Hamish. The Scottish Islands: a comprehensive guide to every Scottish island. — 2nd Edition. — Edinburgh: Canongate, 2004. — 518 с. — ISBN 978-1-84195-454-7 (анг.) Stewart, Malcolm. «Notes on the Gannetries of Sule Stack and Sula Sgeir». (анг.) // British Birds. — Witherby & Co., 1938. — Т. 31. — № 9. — С. 282—294. Sailing direction. North and North-east Coasts of Scotland from Cape Wrath to Rattray Head including The Caledonian Canal, Orkney Islands, Settland Islands and Føroyar (Færoe Islands). — Sixth edition. — Taunton, Somerset: Pablished by the United Kingdom Hydrographic Office, 2003. — Т. NP 52. — С. 64 (3.26). (анг.) Jim Enticott & David Tipling. Photographic handbook of the Seabirds of the world / artwork: Richard Allen. — London, Cape Town, Sydney, Singapore: New Holland Ltd, 1998. — С. 40, 110, 134, 156, 182, 194, 214, 226. — 234 с. — ISBN 1-85974-052-9 (анг.) Вонкавыя спасылкі Northern Gannet Morus bassanus The Birds of the World. Cornell University (March 4, 2020).