Էյրլի ամրոց

Էյրլի ամրոց, առանձնատուն Անգուսի Էյրլի համայնքում, Իսլա և Մելգունդ գետերի միախառնման կետի մոտ, Շոտլանդիայի Անգուս տարածաշրջանի Քիրիմույր քաղաքից 9 կմ դեպի արևմուտք։ Ամրոցը կառուցվել է մոտավորապես 1432 թվականին և հրդեհվել 1640 թվականին, որից հետո մոտավորապես 1792–93 թվականներին այդ ավերակների վրա կառուցվել է առանձնատունը, որտեղ այսօր բնակվում են։ Ամրոցն ու ախոռները Բ կատեգորիայի կառույցներ են, իսկ այգիներն ընդգրկված են «Նախագծված այգիների ու բնատեսարանների ցուցակում»։ Պատմություն Շոտլանդիայի թագավոր Ջեյմս I-ն այս հողերը շնորհել է Շոտլանդիայի լորդ գանձապահ լինտրաթենցի Վալտեր Օջիլվիին 1432 թվականին։ Նա ամրոցը կառուցել է Իսլա և Մելգամ գետերի միախառմնան կետում։ Այն տեղակայված է գետից 400 ֆուտ բարձրության վրա գտնվող զառիթափի վրա։ Արևելյան մուտքի մոտ գտնվող խրամը պաշտպանում էր ամրոցը հարձակումներից։ Ամրոցը դարձել է Օջիլվիների գլխավոր բնակավայրն ու հենակետը։ Ամրոցը բաղկացած էր ուղղանկյուն բակից, որը շրջապատված էր երեք մետր հաստությամբ պարսպով։ Արևելյան պարիսպը պահպանվել է. այն մոտավորապես 36 մետր երկարություն ու 9 մետր բարձրություն ունի։ Այս պարսպի հյուսիսային կողմում գտնվում է մի քառակուսաձև աշտարակ, թեև այն կառուցվել է ավելի ուշ, քան սկզբնական բակը։ 1639 թվականին Յորքում Չարլզ I Ստյուարտը Ջեյմս Օջիլվիին կարգել է Էյրլիի 1-ին կոմս։ Վերջինս հրաժարվել է միանալ «Ազգային ուխտին»։ Ավելին, երեք թագավորությունների պատերազմում Օջիլվիներն աջակցում էին Չարլզ I Ստյուարտին ու թագավորական ուժերին։ Պառլամենտական ուժերը Արջիլի 8-րդ կոմս Արչիբալդ Քեմփբելի գլխավորությամբ 1640 թվականին ավերել են ամրոցը. այս իրադարձությունը նկարագրվել է «The Bonnie Hoose o' Airlie» բալլադում։ Քեմփբելը հրդեհել է նաև Օջիլվիների կալվածքները Քրեյգում և Ֆորտերում։ Օջիլվիները չեն վերակառուցել Էյրլի ամրոցը։ Առաջին կոմսի թոռ Ջեյմս Օջիլվին (մահացել է 1731 թվականին) մասնակցել է 1715 թվականի յակոբինյան ապստամբությանը և անվանարկվել, հետևաբար 1717 թվականին՝ իր հայրիկի մահից հետո նրան թույլ չի տրվել ժառանգել կոմսությունը, թեև 1725 թվականին նրան ներում էր շնորհվել։ Ջորջ II-ը բռնագրավել է ամրոցը։ 1778 թվականին Դեյվիդ Օջիլվիին նույնպես ներում է շնորհվել, և նա Վերսալում իր աքսորից հետո վերադարձել է Շոտլանդիա։ 1792 և 1793 թվականների ընթացքում նա կառուցել է առանձնատունը, որը ներառել է ամրոցի՝ դեռևս կանգուն մասերը։ Ծանոթագրություններ