ลองวูดเฮาส์

ลองวูดเฮาส์ (อังกฤษ: Longwood House) เป็นคฤหาสน์ในเซนต์เฮเลนาและที่ประทับสุดท้ายของนโปเลียน โบนาปาร์ต อดีตจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส ระหว่างที่พระองค์ถูกเนรเทศมายังเกาะเซนต์เฮเลนา ตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2358 จนกระทั่งสวรรคตในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2364 ประวัติ ลองวูดเฮาส์ ตั้งอยู่ในเขตลองวูด บนที่ราบด้านรับลมของเกาะ ห่างจากเจมส์ทาวน์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเกาะ 6 กิโลเมตร ลองวูด "เดิมเป็นฟาร์มของบริษัทอินเดียตะวันออก และต่อมาได้มอบให้รองผู้ว่าการเซนต์เฮเลนาเป็นจวนที่พักในชนบท" ฟาร์มแห่งนี้ถูกดัดแปลงเพื่อใช้เป็นที่ประทับของนโปเลียนในปี พ.ศ. 2358 โดยในภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้ยอมรับถึงความไม่เพียบพร้อมของฟาร์มแห่งนี้ในการรับรองอดีตจักรพรรดิและผู้ติดตามของพระองค์ ได้มีการสร้างบ้านหลังใหม่เพื่อเป็นที่ประทับของนโปเลียนในบริเวณใกล้เคียงแต่พระองค์ไม่เคยได้ไปประทับ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2361 ผู้ว่าการเซอร์ฮัดสัน โลว์ (Hudson Lowe) เสนอให้ลอร์ดบาเทิสต์ (Henry Bathurst) ย้ายนโปเลียนไปที่โรสแมรีฮอลล์ ซึ่งเป็นบ้านที่ว่างและตั้งอยู่ในส่วนที่เอื้ออำนวยกว่าของเกาะ เป็นที่กำบังจากลมพายุและร่มรื่น ตามพระประสงค์ของนโปเลียน แต่จากการแสดงความเห็นในลอนดอนของนายพลกูร์โกด์ (Gaspard Gourgaud) ทำให้ลอร์ดบาเทิสต์ ลงความเห็นว่าจะปลอดภัยกว่าถ้าให้นโปเลียนประทับอยู่ที่ลองวูด ซึ่งเป็นที่ซึ่งทำการหลบหนีได้ยากกว่า การสร้างบ้านหลังใหม่สำหรับพระองค์เริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2361 สามปีหลังจากการมาถึงเกาะของนโปเลียน พินัยกรรมที่นโปเลียนเขียนที่ลองวูดเฮาส์ ได้รับการเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุแห่งชาติฝรั่งเศส หลังนโปเลียนสวรรคต หลังจากการสิ้นพระชนม์ของนโปเลียน ลองวูดเฮาส์ก็เปลี่ยนกลับไปเป็นของบริษัทอินเดียตะวันออกอีกครั้ง ต่อมาตกเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และถูกนำมาใช้เพื่อการเกษตรกรรม รายงานการปล่อยปละละเลยไปถึงจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งได้เจรจากับรัฐบาลสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2397 เพื่อโอนลองวูดเฮาส์ให้กับฝรั่งเศส ต่อมาใน พ.ศ. 2401 ได้มีการโอนอาคารให้กับรัฐบาลฝรั่งเศส พร้อมด้วยที่ตั้งหลุมฝังพระศพของนโปเลียน (Vallée du Tombeau) โดยมีมูลค่า 7,100 ปอนด์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาอสังหาริมทรัพย์ทั้งสองอยู่ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการต่างประเทศฝรั่งเศส และมีตัวแทนรัฐบาลฝรั่งเศสอาศัยอยู่บนเกาะนี้รับผิดชอบในการจัดการทรัพย์สินทั้งสองแห่ง ในปี 2502 ได้มีการมอบทรัพย์สินแห่งที่สามคือไบรอาส์ (Briars) ศาลาขนาดเล็กซึ่งนโปเลียนใช้ประทับในสองเดือนแรกขณะที่กำลังมีการเตรียมลองวูดเฮาส์ ให้แก่รัฐบาลฝรั่งเศสโดยเดมมาเบล บรูกส์ (Mabel Brookes) จากการทำลายของปลวก ทำให้ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 รัฐบาลฝรั่งเศสได้พิจารณาจะทำการรื้อถอนอาคารหลังนี้ ขณะที่บ้านหลังใหม่และบ้านของตระกูลบัลคอมบ์ (Balcombe) ที่ไบรอาส์ ต่างก็ถูกทำลายลงในเวลานั้น แต่ลองวูดเฮาส์ได้รับการอนุรักษ์ไว้ และได้รับการบูรณะโดยภัณฑารักษ์ชาวฝรั่งเศสในช่วงเวลาต่อมา ขั้นบันไดหินที่ด้านหน้าเป็นวัสดุปูพื้นดั้งเดิมเพียงส่วนเดียวที่ยังคงอยู่ มีแชล ด็องกวน-มาร์ตีโน (Michel Dancoisne-Martineau) ผู้ซึ่งในปี 2549 บริจาคที่ดินบริเวณหุบเขาน้ำตกรูปหัวใจ (Heart-shaped Waterfall) ให้กับองค์การอนุรักษ์แห่งชาติเซนต์เฮเลนา (Saint Helena National Trust) ได้บริจาคที่ดินบริเวณรอบ ๆ ศาลาที่ไบรอาส์ ให้กับประเทศฝรั่งเศสในปี 2551 ปัจจุบันลองวูดเฮาส์เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐบาลฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในสองพิพิธภัณฑ์บนเกาะ โดยอีกแห่งคือพิพิธภัณฑ์เซนต์เฮเลนา วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 เนื่องในโอกาสครบรอบ 200 ปีการสวรรคตของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 มีการจัดพิธีรำลึก ณ ลองวูดเฮาส์ ดูเพิ่ม จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 § ถูกเนรเทศไปเกาะเซนต์เฮเลนา และกำเนิดของตำนาน แดนแห่งอำนาจของฝรั่งเศสในเซนต์เฮเลนา ลองวูด เซนต์เฮเลนา อ่านเพิ่มเติม Kauffmann, Jean-Paul (1997). La Chambre noire de Longwood : le voyage à Sainte-Hélène (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: La Table Ronde. ISBN 2-7103-0772-3. prix Roger Nimier, prix Joseph Kessel; The dark room at Longwood : a voyage to St Helena (ภาษาอังกฤษ). London: Panther. 2000. ISBN 1-8604-6774-1. อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น "Longwood House". Inside Longwood. Albert Benhamou Publishing. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กันยายน 2012. "Longwood House" (ภาษาฝรั่งเศส). Domaines français de Sainte-Hélène. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 พฤษภาคม 2015.