Waldohreule

D Nachtüüle oder Schuderhoiel (Asio otus; alemannischi Näme) isch e Vogelart, wo zu den Eigetlige Üüle (Strigidae) ghört. Sie isch eini vo de hüfigsten Üüle in Mitteleuropa. I de Schwiiz isch si hüüffiger im Jura und im Mittelland, weniger i de Alpe aaztreffe. Si chunnt bis z unere Hööchi vo 2400 müM vor. Usgseh Dr Körper vo dr Waldohrüüle werd öbbe 31 bis 37 cm groos und d Spannwiiti isch öbbe 84 bis 98 cm. D Männli si öbben e Viertel Kilo schwer, d Wiibli si e chli schwerer, bis 330 Gramm. Uf em Chopf hai s Fädere, wo wie Ohre usgsehn, aber nüt mit em Loose z due hai. D Auge si orange-gäl, d Fädere hellbruun bis ockergäl mit schwarzbruune Fläcke. D Männli si e chli heller as d Wiibli. Typisch för d Nachtüüle sind di groosse Federoore, wo si uufrichtet. Ernährig D Nachtüüle lebt i Wälder, chliine Wäldi uf de Felder, Pärk und Fridhööf. Zom Brüete bruuchts alti Nest vo Chraie, Ägerste und au vo Aichörnli. Dör de Tag hockt si uf eme Ast i de Nööchi vom Bommstamm, i de Ooberdämmerig und i de Nacht goot si uf d Jagt. D Waldohrüüle ernährt sich hauptsächlich vo Müüs, frisst aber au chliini Singvögel, Chäfer und anderi chliini Dier. Im Winter bildet sich chliini Gruppe mit bis zo 20 Nachtüüle. Literatur Jürgen Nicolai: Greifvögel Kompass. Greifvögel und Eulen sicher bestimmen. Gräfe und Unzer, München 1987, ISBN 3-7742-3805-7 Theodor Mebs, Wolfgang Scherzinger: Die Eulen Europas. Biologie, Kennzeichen, Bestände. Kosmos, Stuttgart 2000, ISBN 3-440-07069-7 (beschriibt d Läbenswiis vo de drizäh Üülenarte in Europa) John A. Burton (Hrsg.): Eulen der Welt. Entwicklung, Körperbau, Lebensweise. Neumann-Neudamm, Melsungen 1986, ISBN 3-7888-0495-5 Wolfgang Epple: Eulen. Die geheimnisvollen Vögel der Nacht. Gräfe und Unzer, München 1994, ISBN 3-7742-1790-4 (eifach gschriibe, au für Chinder und Jugendliche geignet) Weblingg Waldohrüüle uf owlpages.com (änglisch) D Waldohrüüle uf eulenwelt.de Landesverband vom Üüleschutz z Schleswig-Holstein Asio otus in dr Rote Lischt vu dr gfehrdete Arten vu dr IUCN 2008. Yygstellt vu: BirdLife International, 2008. Abgruefe am 13. Mai 2009 Video, Foto und Tonufnahme zue Asio otus in dr Internet Bird Collection