کاخ ورنیگروده

کاخ ورنیگروده (به آلمانی: Schloss Wernigerode) یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های معماری تاریخ‌گرایی در آلمان است که در شهر ورنیگروده در ایالت زاکسن-آنهالت قرار دارد. این بنا که بر فراز کوه‌های هارز واقع شده، در ابتدا یک دژ قرون‌وسطایی بود که برای حفاظت از مسیرهای تجاری امپراتوری ساخته شد. ظاهر امروزی و افسانه‌ای آن نتیجه بازسازی‌های گسترده در سده نوزدهم است که آن را به یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری در شمال آلمان تبدیل کرده است. ریشه‌های قرون‌وسطایی و دژ نظامی نخستین اشاره مستند به این بنا در سال ۱۲۱۳ میلادی به عنوان قلعه کنت‌های ورنیگروده صورت گرفته است. در آن زمان، این دژ به عنوان یک قلعه نظامی با دیوارهای سنگی ضخیم و برج‌های مراقبت برای کنترل منطقه کوهستانی هارز عمل می‌کرد. در طول سده‌های ۱۴ و ۱۵ میلادی، با گسترش نفوذ خاندان‌های محلی، استحکامات دفاعی بیشتری به سبک معماری گوتیک به بنا افزوده شد تا در برابر حملات احتمالی مقاوم باشد. بقایای این ساختار نظامی هنوز در پی‌ریزی‌های بخش‌های قدیمی کاخ قابل مشاهده است. تحولات دوران رنسانس و باروک در طول سده ۱۶ میلادی، قلعه از یک دژ دفاعی به یک اقامتگاه مسکونی به سبک رنسانس تغییر شکل یافت. پس از آسیب‌های شدید در جریان جنگ‌های سی‌ساله، کنت کریستین ارنست در اواخر سده ۱۷ میلادی بازسازی بنا را به سبک معماری باروک آغاز کرد. در این دوره، حیاط‌های داخلی منظم و تزئینات ظریف به فضای کاخ افزوده شد تا با استانداردهای رفاهی دربار آلمان در آن زمان همخوانی داشته باشد و از یک ساختمان صرفاً نظامی به مکانی برای ضیافت‌های اشرافی تبدیل گردد. بازسازی نئوگوتیک در سده نوزدهم ظاهر کنونی کاخ نتیجه بلندپروازی‌های گراف اتو فون اشتولبرگ-ورنیگروده است که یکی از سیاستمداران برجسته دوران بیسمارک بود. او بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۹۱ با همکاری معمار کارل فروهلینگ، کاخ را به سبک نئوگوتیک بازسازی کرد. در این بازسازی، برجک‌های تزئینی، کلیسای اختصاصی کاخ و تالارهای مجلل با چوب‌کاری‌های خیره‌کننده ساخته شدند تا نمادی از قدرت و ریشه‌های تاریخی خاندان اشتولبرگ در امپراتوری جدید آلمان باشند. کاربری معاصر و موزه دولتی پس از پایان جنگ جهانی دوم و در دوران آلمان شرقی، کاخ به تملک دولت درآمد و به موزه تبدیل شد. امروزه این مجموعه به عنوان یک مرکز فرهنگی و موزه‌ای تخصصی برای تاریخ هنر سده نوزدهم فعالیت می‌کند. تالار ضیافت، کتابخانه سلطنتی و اتاق‌های نشیمن که با مبلمان‌های اصلی حفظ شده‌اند، تصویری دقیق از سبک زندگی اشرافیت پروسی را به نمایش می‌گذارند. باغ‌های اطراف کاخ و تراس‌های آن نیز که مشرف به جنگل‌های هارز هستند، بخش مهمی از این میراث فرهنگی محافظت شده محسوب می‌شوند. نگارخانه جستارهای وابسته امپراتوری آلمان زاکسن-آنهالت معماری احیای گوتیک یادداشت‌ها منابع