Sonnenburg (Bad Sulza)

Sonnenburg apud Bad Sulza (Germanujo) estis en 1908 starigita ekskursa gastejo en novromanika stilo. Ĝi staras impone je diferenco de 80 metroj super la valo de rivero Ilm similante al mezepoka rempararo. Historia burgo samloke neniam estis menciita, sed tamen estis tie setlejo dum ŝtonepoko aŭ bronza epoko. Burgo frua eble iel alia en la nuna komunumo ekzistis. Eble la ne tro fora kaj famekonata Rudelsburg jes ja inspiris la konstruon de Sonnenburg. Kresto najbara nomiĝas Sonnenkuppe; piediranta vojo disde la urbocentro de 2 km alternativas al aŭtostrata atingo tra la vilaĝo Sonnendorf. Fremdultrafika antaŭenig-societo intencis, komence de la 20-a jarcento, pli allogigi la belvidejon Sonnenkuppe (234 m) per konstruo de restoracio. Ĝian estraron igis tiutempe ĝardenisto Ernst Kaiser (kp. memortabulon de 1933, burgovande), fabrikestro Max Heyland, urbestro Rudolf Gröschner, konstruentreprenisto Hermann Meißner, maŝinisto Reinhold Engler, banloka kuracisto d-ro Schenk kaj horloĝisto Hugo Pommernelle. En marto 1907 estis akirita taŭga grundo de 20 kvadrataj metroj; por ĝi estis en novembro 1907 elpensita la nomo Sonnenburg. Kritikegis la historiisman stilon arĥitekto kaj artteoriisto Paul Schultze-Naumburg el najbara Bad Kösen. Parton de la kostoj transpenis la saleja organizaĵo. La ŝtonojn venis el ne malproksimaj rompejoj; konstrufirmaoj estis Bittermann kaj Meißner. Meto de al fundamenta ŝtono eblis en marto 1908 kaj solena inaŭguro eblis jam en la 18.7.1908. En 1912 provizado rekta per kurento kaj akvo plibonigis la mastrumadon tiean. La gastejo estu filio de iu envala restoracio, sed la serĉo de luprenanto komplikis. Finfine pretis viandisto Albert Stock el Bad Sulza: sed tio necesigis kromajn taŭgigojn kaj la lukro ege dependis de la vetero. En 1919 la societo vendis la tuton al la vajmarano Emil Wickel: la domo iĝis privata kaj dum la Dua Mondmilito remalfermo kiel gastejo tute ne eblis. En 1951 du trionoj de la areo estis transdonita al la municipo. Sekvis ofte ŝanĝantaj uzantoj, i.a. Konsuma kooperativo el Bad Sulza kaj la popolproprietaj entreprenoj Geophysik Leipzig, Baustoffkombinat Sömmerda kaj Thüringer Obertrikotagen-Kombinat Apolda. Ili utiligis la komplekson kiel ferihejmon por dungitoj kaj iliaj familianoj. La gastejon manaĝeris pluraj homoj. Ofte estis konfliktoj inter publika kaj nepublika utiligo rilate al manĝado. Inter 1962 kaj 1964 estis restaŭradojd. En 2007 la tuto iĝis privataĵo kun aŭtomataj limigoj de aliro. Post 2010 la tieaj servoj estis ege kritikataj. Post 2015 venis nova fermiĝo kaj ĉeso kompleta de publika aliro. En 2021 venis ideoj starigi sur la supro Sonnenkuppe alternativan kaj modernan belvederon. Financado de tiaĵoj ĝis nun ne klaras. Eksteraj ligiloj R. W. Balthasar Neumann: "Sulzaer Courier. Geschichts-Postille von Holzwurm Baltha" (PDF de 2022) historio de la loko Notoj