Национален парк Бузулукшки Бор

Националниот парк Бузулукшки Бор (руски: Бузулукский бор) ја опфаќа Бузулската боровата шума која е најголемата шума од изолирани високи борови дрвја во светот. Шумата е опкружена со степи на Источноевропската рамнина источно од реката Волга и западно од подножјето што се протега до јужен Урал. Ова ја прави важно живеалиште за научни студии и е местото на најраната област за управување со шуми во Русија. Се наоѓа на околу 112км источно од градот Самара, Русија и 15км северно од градот Бузулук, Оренбуршка област. Со површина од околу 106,000 хектари во големина, Бузулукшки Бор е триаголен дел од шума со површина од приближно 53км север-југ и 34км запад-исток. Се протега на границата помеѓу Самарска област (регион) и Оренбуршка област (регион), со приближно половина од својата површина во секоја од нив. Паркот официјално беше прогласен за Национален парк во 2007 година, но е област за управување со шумите од почетокот на 19 век. Топографија Паркот е ограничен на југ со реката Самара, а од другите страни со нешумени степи. Боровата шума е опкружена со тенка лента од широколисни дрвја. Реката Боровка тече југозападно низ средината на шумата пред да се влее во Самара на нејзиниот јужен крај. Речната долина што се создава е длабока околу 100 метри под околниот терен. Песочната поплавна рамнина над долината Боровка содржи потоци и езера. Боровата шума Бузулук зафаќа голема вдлабнатина исполнета со песочни седименти од морска генеза, прекриени со алувијални песоци. Длабочината на песоците достигнува 90 метри. На некои места речните брегови се направени од црвени песочници, конгломерати и калници од пермскиот и долниот тријаски период. Екорегион и клима Паркот се наоѓа во екорегионот на понтиско-касписките степи, кој се карактеризира со биом на умерени тревни површини, савани и грмушести предели. Самата шума е затоа нетипична за околните области, со шумски крошна од четинари и листопадни дрвја. Климата е континентална со топли лета и студени зими (Студени полусуви климатски услови). Оваа клима има големи разлики помеѓу просечната годишна температура на воздухот во зима (-13,8°C во јануари) и лето (+20,4°C во јули). Просечните врнежи се 530 мм годишно. Просечната должина на снежната покривка е 169 дена под шумската крошна, обично од средината на ноември до средината на април. Опкружена со суви степи, шумата создава посебна мезоклима во областа околу неа. Студиите покажуваат дека околниот регион доживува постудени температури, повлажна почва, поголема разновидност на вегетација и поголема покриеност со мали дрвја. Овие ефекти се јавуваат до 20 км од работ на шумата. Историја Шумата е создадена од ветер и вода над песочните дини на древното Касписко Море, почнувајќи од пред неколку стотици илјади години. Областа можеби била устие на поголема река што се влевала во Каспиското Море сè додека морето не се повлекло. Дури и денес шумата се преклопува со поместувачки песочни дини до 30 м во длабочина. До почетокот на 19 век, областа имала обемни мочуришта и мочуришта кои биле заменети со шума. Центар за управување со шумарството бил основан во почетокот на 19 век, а од тогаш се спроведени обемни експерименти во пошумувањето на степските средини. Туризам и употреба Низ целиот парк има патеки за пешачење, а на одредени места има места за групни состаноци и кампување. Музејот изложува историски и природни експонати. Владината повелба на паркот нагласува заштита на живеалиштето. Забрането е развивање - не се дозволува екстракција на ресурси, изградба на згради, магистрални патишта, нарушување на геолошките или хидролошките карактеристики. Ловот и риболовот се забранети, како и неофицијалните моторни возила. Домашните миленици мора да останат на заедничките патеки или одредените области. Животни Животинската заедница на Бузулучки ја одразува комбинацијата од шумски, степски и мочуришни живеалишта во тесна врска. Разновидноста и количината на растенија поддржуваат 55 видови цицачи - од глодари како што се верверички и хрчаци, до помали животни што живеат во шума (волк, лисица, јазовец, песочна куна, борова куна, порове степски, визон, хермелин, ласица), до големи копитари (лос, елен, дива свиња, срна) и предатори (вклучувајќи волци што мигрираат низ нив). Едно од најценетите животни е јазовецот, кој има голем број ларви што се штетници за боровите дрвја. Дабарот се појави повторно во 1980-тите и изгради брани во реките и езерата во поплавните рамнини. Во паркот има седум видови лилјаци, кои се хранат со шумските инсекти и, како и многу птици, мигрираат во текот на зимските месеци. Присутни се 155 различни видови птици, вклучувајќи грабливки (бувови, јастреби и други) кои се хранат со глодарите. Како одраз на различните микро-хајтати, тука се и водните птици, шумските птици и оние што гнездат во грмушки. Неодамнешни настани Паркот е под притисок поради ефектите од повторливата суша, која ги суши дрвјата и создава поволни услови за наезда на борови. Ветровита бура во 2010 година искорени речиси 10% од боровите дрвја. Во 2013 година, шумските пожари оштетија поголем дел од шумата. Под паркот Бузулук има нафта. Екстракцијата на нафта се вршела во шумата од 1950-тите до 1970-тите, кога сериозна несреќа во 1971 година довела до прекин на дупчењето. Во моментов во паркот има околу 160 покриени нафтени бунари, од кои некои можеби протекуваат. Предлозите за истражување во областа или за зачувување на бунарите моментално се предмет на дебата. Поврзано Национални паркови во Русија Наводи Надворешни врски http://velobuguruslan.ucoz.ru/_bd/0/70766134.jpg Топографска карта на националниот парк Бузулучки (веб-страница на VeloBuguruslan) https://www.youtube.com/watch?t=14&v=l1geLGDGmhg Видео турнеја на пратеникот Бузулукшки, YouTube