Суксун

Суксу́н (руск.: Суксу́н) — рабочы пасёлак у Пермскім краі Расіі. Геаграфія Суксун размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы Пермскага края, за 134 кіламетраў ад Пермі і за 30 кіламетраў ад мяжы са Свярдлоўскай вобласцю. Пасёлак размешчаны на рацэ Суксунчык, якая з’яўляецца прытокам Сылвы. Пры будаўніцтве Суксунскага завода была арганізавана сажалка, па ўсходнім беразе якой развіваўся пасёлак, а супрацьлеглы бераг упіраецца ва ўсходні схіл Сылвенскага кража, з якога добра бачны пасёлак. Рака Суксун, на якой быў пабудаваны завод, была падзелена на дзве ракі: Суксунчык (паміж сажалкай і вусцем) і Сандушка (частка вышэй сажалкі). Да 2007 года праз Суксун праходзіла федэральная траса Р242 Перм — Екацярынбург. У 2007 годзе быў здадзены ўчастак трасы ў абыход пасёлка. Чыгуначныя транспартныя зносіны з пасёлкам адсутнічаюць, найбліжэйшая буйная чыгуначная станцыя — Кунгур (50 кіламетраў). Гісторыя Першае летапіснае згадванне ў 1651 годзе. У 1723 годзе Берг-калегія прыняла «ад Неўянскага камісара Мікіты Дзямідава» заяўку на будаўніцтва медзеплавільнага завода на рацэ Суксун. Распрацоўка Суксунскіх медных капей была пачата ў 1724 годзе, а ў студзені 1725 года прамыслоўцам Акінфіем Дзямідавым быў закладзены медзеплавільны завод, які пачаў працу 11 жніўня 1727 года, а з 15 студзеня 1729 года запрацаваў на поўную магутнасць. Завод вырабляў вычышчаную медзь як для дзяржаўнай замовы — для патрэб манетных двароў, так і гатункавую медзь для продажу на ўнутраным рынку. У наступныя год-два на Суксунскім заводзе з’явіліся: «каменная фабрыка» для ліцця званоў і падрыхтоўкі латуні (зялёнай медзі); фабрыка для вытворчасці з медзі і латуні посуду, бытавога і царкоўнага начыння; фабрыка па вытворчасці самавараў. У 1841 годзе тут быў пабудаваны і пушчаны на ваду першы на Урале параход з жалезным корпусам «Мікіта Дзямідаў». Пасля адмены прыгоннага права ў Суксуне з’яўляецца вялікая колькасць саматужных майстэрняў па вытворчасці самавараў і іншага меднага посуду. 20 чэрвеня 1933 года Суксун стаў пасёлкам гарадскога тыпу. Летам 1941 года ў Суксун была эвакуіравана Віцебская акулярная фабрыка, якая змяніла асноўны профіль Суксунскага завода на ўвесь наступны перыяд. Па заданні Народнага камісарыята аховы здароўя СССР завод прыступіў да вытворчасці акулярных лінзаў і ахоўных акуляраў. З 1956 года завод цалкам перайшоў на выпуск лінзаў і акуляраў. У сувязі з гэтым ён быў перайменаваны ў Суксунскі оптыка-механічны завод. У цяперашні час завод спецыялізуецца на выпуску сродкаў індывідуальнай абароны (ахоўныя акуляры, шчыткі, каскі, навушнікі). Зноскі Спасылкі На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Суксун