Yoşkar-Ola

Yoşkar-Ola (rus. Йошкар-Ола) — Rusiyada şəhər, Mari-El Respublikasının paytaxtı və inzibati mərkəzi. 1919-cu ilə qədər Çarevokokşaysk, 1919–1928-ci illərdə Krasnokokşaysk adlandırılmışdır. 1984-cü ildə şəhər "Qırmızı əmək bayrağı" ordeni ilə təltif edilmişdir. Əhalisi 271 868 nəfər (2019), "Yoşkar-Ola" şəhər dairəsinin əhalisi 282.797 nəfərdir (2019). Fin-Uqor xalqlarının mədəniyyət mərkəzlərindən biridir. Tarixi Arxeoloji qazıntılar müasir Yoşkar-Ola ətrafındakı insanların mezolit dövründən (e.ə. 12 min il) bəri yaşadığını göstərir. XVI əsrin ortalarına qədər bu ərazi Kazan xanlığının Qalisiya draqunun bir hissəsi idi və Mari tərəfindən yerləşirdi. 1552-ci ilin oktyabrında İvan Qroznı Kazan xanlığının torpaqlarını öz səltənətinə ilhaq etdi. Yerli əhali yeni suverenə beyət etdilər, lakin qısa müddətdə yasaq ödəməkdən imtina etdilər. 1553-cü ilin yazında Çeremis müharibələrinin əsasını qoyan geniş bir qiyam başladı. Müharibədə iştirak etmək üçün İvan Qroznı yalnız bu ərazidə müvəqqəti hərbi ehtiyat bazaları ilə kifayətlənən qoşunlardan istifadə etdi. Üsyanlar vaxtaşırı yenidən alovlanırdı və gücünü artırmaq üçün padşah burada "möhkəmləndirilmiş şəhərlər" qurmağa qərar verdi. Yoşkar-Ola şəhərinin doğuşa borcu olması bu hadisəyə aiddir. "Çarın Kokşaüdakı şəhəri" (bundan sonra şəhərin uzun müddət qurulmuş rəsmi adı Çarevokokşaysk yaranmışdır) İvan Qroznının ölümündən sonra 1584-cü ildə çar Fyodor İoannoviçin dövründə qurulmuşdur. Əvvəlcə Tsarevokokşaysk tipik bir hərbi istehkam idi, dörd tərəfdən taxta divarları olan torpaq pambıqlarla əhatə olunmuşdu. Vaxt keçdikcə şəhər bir sənətkarlıq və ticarət mərkəzinə çevrilərək hərbi funksiyasını yerinə yetirməyi dayandırdı. Sənətkarlar, tacirlər, kəndlilər burada məskunlaşmağa başladılar, şəhərin sərhədləri də əvvəlki sərhədlərdən kənara çıxaraq qəsəbə və qəsəbə yaratdılar. Əhalinin əsas məşğuliyyəti əkinçilik idi. Hops şəhərin yaxınlığında böyüdü. Xəz, meşə və damazlıq çiçəkləndi. Lakin əhalinin əsas hissəsi yenə də hərbçilər idi. Çarevokokşaysk uzun müddət Mari ərazisinin dərinliklərində yerləşən hərbi inzibati mərkəz olaraq qaldı. Şəhərdə bir dəfədən çox yerli əhalinin kortəbii iğtişaşlarını yatırtmaq üçün rus oxatanlarından və xidmət adamlarından ibarət bir mahal rəhbərliyi və hərbi qarnizon qəbul edildi. Məsələn, Volga bölgəsinin və Vyatka tərəfindəki üsyançı kəndlilər (ruslar, tatarlar, çuvaşlar, Mari) 1609-cu ilin qışında Tsarevokokşayskı döyüşlə ələ keçirdilər. Üsyançıları sakitləşdirmək üçün Kazandan üsyançılara qarşı amansızcasına basqın edən bir kral cəza dəstəsi gəldi. XIX əsr 1835-ci ildə Tsarevokokşayskın ilk müntəzəm planı yaradıldı. 1 mart 1835-ci ildə İmperator I Nikolay şəxsən mən bu barədə yazdım: "Buna görə olmaq." Bu plana əsasən, şəhər gələcəkdə inkişaf edərək, tədricən Mari ərazisinin ticarət, iqtisadi və mədəni mərkəzinə çevrildi, baxmayaraq ki, əhalisi cəmi 2000 nəfər idi. 19-cu əsrin ortalarından Tsarevokokshaysk siyasi sürgün yerinə çevrildi. 1863-cü il Polşa qiyamının iştirakçıları burada sürgün edildi. Orta təhsil səviyyəsinə görə, Tsarevokokshaysk bu dövrdə vilayətdə ilk yeri Qazanın özündən qabaqda tutdu: iki min əhalisi olan beş məktəb var idi. Ancaq eyni zamanda, şəhərdə inkişaf etmiş bir sənaye yox idi. 1837-ci ildə yerli yerli tarixçi, rayon polis zabiti Baron Alexander von Keller, esse qeydlərində yazırdı: "… fabriklər və bitkilər yoxdur … müxtəlif sənətkarlar var: bir dülgərlər — 1, çəkməçilər — 2, dərzilər — 2, qalayçılar — 1, misgərlər — 1., boyaqçılar — 2. " XX əsr XX əsrin əvvəllərində Tsarevokokşaysk 13 küçə və 300 müxtəlif binadan ibarət sakit bir əyalət şəhəri olaraq qaldı; bu formada, demək olar ki, XX əsrin 20-ci illərinə qədər qaldı. İqtisadiyyatın əsasını əkinçilik təşkil edirdi, ən çox mülkü kəndli idi. 17 fevral 1919 Tsarevokokşaysk adı dəyişdirilərək Krasnokokşaysk oldu. 18 iyun 1920 Vyatka vilayətinin tərkibinə daxil oldu. 25 yanvar 1928-ci ildə Krasnokokşaysk Mari milli adı — Yoşkar-Ola ("Qırmızı şəhər") aldı. 1936-cı ilin dekabrında Mari Muxtar Vilayəti Mari Muxtar Sovet Sosialist Respublikasına çevrildi və Yoshkar-Ola şəhəri onun paytaxtı oldu. Fiziki coğrafi xarakteristikası Coğrafi yerləşməsi Yoşkar-Ola şəhəri, Mari yamacının mərkəzində, Volqadan 50 km şimalda, qarışıq meşələr ərazisindəki tayqa zonasının cənub sərhəddində, şəhəri iki yerə bölən Malaya Kokşagi çayının sahilində yerləşir. Şəhərin sahəsi 101,8 km²-dir. Şəhər Mari El Respublikasının mərkəzində və Moskvadan 862 km şərqdə yerləşir. Şəhər hər tərəfdən Mari El Respublikasının Medvedevski rayonunun torpaqları ilə əhatə olunmuşdur. Bolşaya Oshla çayının daşqın hissəsindəki su çəmənlikləri və qismən əkin sahələri və meşələr şimaldan şəhərə, qərbdən və şimal-qərbdən əkin sahələri, böyük meşələr şəhərin cənub-şərqində, cənubda, cənub-qərbdə yerləşir. İqlimi Uzun soyuq qış və isti yay ilə mülayim iqlimə malikdir. Orta yay istiliyi: 17,2 °C. Ən isti hava iyulun ortalarındadır. Hava 34 … 38 °C-ə qədər istiləşir. Payızda hava soyuq və rütubətli, güclü külək və yağış yağır, erkən şaxta və qar mümkündür. Noyabr ən küləkli aydır. Qış ümumiyyətlə noyabr ayında başlayır. Qışın orta temperaturu: −11.7 °C. Ən soyuq ay yanvar ayıdır. Bahar ümumiyyətlə sərin və qurudur. Hər il orta hesabla 548 mm yağıntı düşür. Relyefi Dəniz səviyyəsindən yüksək olan şəhərin hündürlüyü 100 metrdir, relyef düz kimi xarakterizə olunur, şəhər daxilində Malaya Kokşaga çayının daşqınlarına doğru ümumi yamaclılıq, hündürlük fərqləri azdır (təxminən 5 metr). Bitki örtüyü Yoşkar-Ola ərazisi, ona təyin olunmuş kənd yaşayış məntəqələri ilə birlikdə 101,45 km², birbaşa şəhər binalarının altındakı torpaqlar — 56 km², qalan hissəsi əkin sahələri, şəhər meşələri, ot otlaqları və otlaqlar, bağ və kənd kooperativləridir. Yoşkar-Ola şəhəri demək olar ki, hər tərəfdən yaşıl meşələrlə əhatə olunmur, həm də kifayət qədər inkişaf etmiş "ağciyərlərə" malikdir. Şəhər parkları, meydanlar və digər yaşıl sahələr 1414,6 hektardan çox ərazini tutur, bunun 752,5 hektarı xüsusi mühafizə olunan təbiət ərazilərinin statusu tətbiq olunan şəhər meşələridir. Şəhər meşələrinin böyük bir kompleksi çayların, su anbarlarının, avtomobil yolları və dəmir yolları boyunca meşə örtükləri və s. Yerlərin su mühafizə zonaları ilə doldurulur. Şəhər əhalisinin yaşıl sahələrlə təmin edilməsi səviyyəsi 9,3 m² / nəfərdir. Yoshkar-Ola ənənəvi olaraq Rusiyanın ən yaşıl şəhərlərindən biri hesab olunur. Ədəbiyyat Şəhər haqqında Йошкар-Ола // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969–1978. Самсонов П. А. Йошкар-Ола — столица Марийской АССР. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1970. — 62 с. Самсонов П. А. Город на Кокшаге. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1976. — 46 с. Васин К. К. (сост.). Йошкар-Ола — Красный город: Справочник-путеводитель. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1982. — 127 с. Брагилевская Е. Б. (сост.). Йошкар-Ола. Очерки о столице Марийской республики. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1984. — 157 с. Стариков С. В. (сост.) и др. Навсегда у меня в сердце ты: 425 лет городу Йошкар-Оле. — Йошкар-Ола: Стринг, 2009. — 263 с. — ISBN 978-5-91716-029-0. Йошкар-Ола // Энциклопедия Республики Марий Эл / Отв. ред. Н. И. Сараева. — Йошкар-Ола, 2009. — С. 404–405. — 872 с. — 3505 экз. — ISBN 978-5-94950-049-1. Соловьёва Г. И., Майкова Л. Е. (сост.). Изучаем родной край: Детям о городе Йошкар-Оле. Примерная программа по краеведению с методическим сопровождением. — Йошкар-Ола: ГОУ ДПО (ПК) С "Марийский институт образования", 2011. — 136 с. Стариков С. В., Алтышев А. И., Бажин В. В. и др. Навсегда у меня в сердце ты: 430 лет городу Йошкар-Оле. — Йошкар-Ола: Стринг, 2014. — 341 с. — ISBN 978-5-91716-309-3. Şəhərin tarixi haqqında Айплатов Г. Н., Дорожкова Г. В., Иванов А. Г. Географическое описание Царевококшайска и Кокшайска с их уездами. — Марийский археографический вестник. — № 4, 1994. — С. 105–112. Айплатов Г. Н. Город Царевококшайск и его уезд в XVII–XVIII вв. Страницы истории Марийского края. — Йошкар-Ола, 1970. — С. 9–32. Айплатов Г. Н. Писцовая книга г. Царевококшайска и его уезда 1649 года. — Йошкар-Ола: Марийский археографический вестник, 1998. — Т. 8. — С. 193–212. Андреянов А. А. Город Царевококшайск: страницы истории (конец XVI — начало XVIII вв.). — Йошкар-Ола, 1991. — 96 с. Бахтин А. Г. Князь Дмитрий Елецкий: к вопросу основания г. Царевококшайска. Исторический очерк. — Йошкар-Ола: МГПИ, 2006. — 58 с. — ISBN 5-88448-199-3. Воробьёва Е. Е., Данилов П. С., Зеленеев А. Ю. и др. Археологическое изучение Йошкар-Олы — Царевококшайска (к 430-летию города). — Йошкар-Ола: МарГУ, 2014. — 179 с. — ISBN 978-5-94808-838-9. Предисловие, очерк о городе Йошкар-Оле // Город Йошкар-Ола. — Йошкар-Ола, 2004. — С. 4–55. — 304 с. — (История сёл и деревень Республики Марий Эл). — 1500 экз. — ISBN 5-87898-247-9. Иванов А. Г. (отв. ред.) и др. Города Среднего Поволжья: история и современность (к 430-летию города Йошкар-Олы). — Йошкар-Ола: МарГУ, 2014. — 343 с. — (Сборник статей II межрегиональной научно-практической конференции, 22–23 мая 2014 года). — ISBN 978-5-94808-816-7. Грищук В. М., Кашков Г. П. В них история города. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1971. — 92 с. Дерюжев И. О. Очерк 290-летия состояния г. Царевококшайска и его уезда (1584–1874). — Казань, 2004. — Т. 1876. — 47 с. Иванов А. Г. Царевококшайск в конце XVI–XVIII веков: Очерки по истории уездного города. — Йошкар-Ола: МарГУ, 2011. — 438 с. — ISBN 978-5-94808-669-9. Из истории города Йошкар-Олы / Под. ред. К. Н. Санукова. — Йошкар-Ола: МарНИИ, 1987. — 163 с. Келлер А. А. Статистическое описание Царевококшайского уезда Казанской губернии. — Йошкар-Ола: МарНИИЯЛИ, Национальная библиотека им. С. Г. Чавайна, 2013. — 154 с. — ISBN 978-5-94950-067-5. Кузьмин Е. П., Логинова Н. Э. Йошкар-Ола и йошкаролинцы в годы Великой Отечественной войны. — Йошкар-Ола: Стринг, 2015. — 240 с. — ISBN 978-5-91716-370-3. Минаков Ю. А. Красный город. Методология власти и управления: В 2-х т. — Йошкар-Ола, 1997. — 655 с. Мошков, В. А. Царевококшайск: путевые заметки. Ежемесячное литературное приложение к журналу "Нива" за 1901 г. Январь, февраль, март, апрель. — СПб, 1901. Наш город: Краткий очерк истории Йошкар-Олы / Сост. А. В. Хлебников. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1984. — С. 3–21. Они ковали Победу. Город Йошкар-Ола (поимённые списки тружеников тыла Великой Отечественной войны). — Йошкар-Ола: Стринг, 2010. — 260 с. Патрушев B. C. Из прошлого нашей столицы: Археологические очерки о Йошкар-Оле и Марийском крае. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1987. — 78 с. Тарасова В. М. (сост.) и др. Йошкар-Ола. 1584–1991. Документы и материалы по истории города. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1994. — 351 с. — ISBN 5-7590-0407-7. Fotoalbomlar Сидоркин В. Е. (сост.). Йошкар-Ола: Фотоочерк. — Йошкар-Ола: Map. кн. изд-во, 1967. Стариков С. В. Йошкар-Ола — Красный город России. — Йошкар-Ола: Легенда, 2013. — 250 с. — ISBN 978-5-85247-723-1. Стариков С. В. Панорама старого города: Царевококшайск на старинных открытках и фотографиях. — Йошкар-Ола, 2002. — 149 с. Стариков С. В. Царевококшайский альбом: эпоха, город и горожане на старинных открытках и фотографиях. — Йошкар-Ола: Периодика Марий Эл, 2008. — 303 с. Царёв город. — 2012. — 300 с İstinadlar