Τσέρντιν

Το Τσέρντιν (ρωσικά: Че́рдынь‎‎, κόμι: Чердін) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο του Διαμερίσματος Τσερντίνσκι στο Κράι Περμ της Ρωσίας, που βρίσκεται στον ποταμό Κόλβα. Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 4.920 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002, είχε πληθυσμό 5.756 κατοίκων και στην σοβιετική απογραφή του 1989 είχε 6.535 κατοίκους. Ιστορία Οι τοπικές αρχές διαφημίζουν το Τσέρντιν στους τουρίστες ως την πρωτεύουσα του αρχαίου Πριγκιπάτου του Μεγάλου Περμ.. Αυτές οι πληροφορίες βασίζονται σε μια μελέτη του 1835 από τον Σουηδό ιστορικό AM Στρίνχολμ, καθώς και στη μελέτη του 1815 από τον Ρώσο ιστορικό Νικολάι Καραμζίν. Ο Στρίνχολμ ανέφερε ότι το τελευταίο ταξίδι των Σκανδιναβών Βίκινγκς στην Μπιάρμια (γνωστή και ως Μεγάλο Περμ) έγινε το 1222. Τέσσερα καλά εξοπλισμένα πλοία του Χάακον Δ' της Νορβηγίας έκαψαν συθέμελα τις πόλεις της περιοχής. Μετά από αυτό, το εμπόριο γουναρικών μεταξύ του Μεγάλου Περμ και της Δυτικής Ευρώπης ήταν δυνατό μόνο μέσω της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ, η οποία έλεγχε την εξωτερική πολιτική όλης της Βόρειας Ρωσίας. Μετά τον συγκεντρωτισμό των ρωσικών εξουσιών από τους Μεγάλους Δούκες της Μόσχας, οι πρίγκιπες του Περμ, που είχαν ήδη ρωσικά ονόματα, έγιναν υποτελείς τους και έδιναν αναφορά στο Νόβγκοροντ. Το Μεγάλο Περμ-Τσέρντιν προμήθευε πολλά ασημικά ως φόρο υποτέλειας στη Μόσχα, η οποία με τη σειρά της πλήρωνε τη Χρυσή Ορδή. Η ένταση μεταξύ Μόσχας και Νόβγκοροντ οδήγησε σε πόλεμο του 1471, μετά τον οποίο η ηττημένη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ προσαρτήθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας . Την επόμενη χρονιά (1472), το Τσέρντιν, η Πόκτσα και όλες οι άλλες πόλεις του Μεγάλου Περμ έγιναν επίσης τρόπαια των κατακτητών. Το κύριο φρούριο των Μοσχοβιτών χτίστηκε στην Πόκτσα, που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βόρεια του Τσέρντιν. Κάηκε από αυτόχθονες φυλές στις αρχές του 16ου αιώνα. Το Τσέρντιν, καθώς και όλο το Περμ, εξακολουθούσαν να κυβερνούνται από τη δυναστεία των τοπικών πριγκίπων του Μεγάλου Περμ έως το 1505. Μετά από αυτό, ο Μεγάλος Δούκας έστειλε έναν κυβερνήτη από τη Μόσχα και επέλεξε το Τσέρντιν ως κατοικία του. Το 1535, το Τσέρντιν καθιερώθηκε και επίσημα ως πόλη. Ήταν το σημείο εκκίνησης μιας πρώιμης ποτάμιας πορείας προς τη Σιβηρία. Μετά την καθιέρωση του Δρόμου Μπαμπίνοφ, μιας πιο διαδεδομένης χερσαίας διαδρομής, η πόλη έχασε γρήγορα τη σημασία της. Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς Στο πλαίσιο των διοικητικών διαιρέσεων, το Τσέρντιν λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο του Διαμερίσματος Τσερντίνσκι, στο οποίο υπάγεται άμεσα. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη Τσέρντιν εντάσσεται στην Δημοτική Περιφέρεια Τσερντίνσκι ως Αστικός Οικισμός Τσερντινσκόγιε. Κλίμα Το Cherdyn έχει ένα υποαρκτικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Dfc ), με πολύ κρύους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Ο υετός είναι μέτριος και κάπως υψηλότερος το καλοκαίρι και το φθινόπωρο σε σχέση με άλλες εποχές του έτους. Αξιοσημείωτα άτομα Το 1934, κατά τη διάρκεια της σταλινικής περιόδου, το Τσέρντιν ήταν ο τόπος, όπου ο ποιητής Όσιπ Μαντελστάμ καταδικάστηκε σε εσωτερική εξορία μαζί με τη σύζυγό του, Ναντέζντα. Παραπομπές Περαιτέρω ανάγνωση Μπρούμφιλντ, Γουίλιαμ. Τσέρντιν: Αρχιτεκτονική κληρονομιά σε φωτογραφίες, (Μόσχα: Tri Kvadrata, 2007) (ISBN 978-5-94607-074-4) (στα αγγλικά και στα ρωσικά) Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Τσέρντιν στο Wikimedia Commons