Ez-norabidezko baliza

Ez-norabidezko baliza (ingelesez non-directional beacon, edo bere NDB siglak) leku ezagun batean kokatutako irrati-transmisore bat da, aireko edo itsasoko nabigaziorako laguntza gisa erabilia, irrati-faro gisa. Izenak adierazten duen bezala, igorritako seinaleak ez du berezko norabideko informaziorik, LFR, VOR eta TACAN bezalako beste nabigazio-laguntza batzuekin alderatuz. NDBetako seinaleek lurraren kurbadurari jarraitzen diote, eta, beraz, askoz distantzia handiagoetara jaso daitezke altitude txikiagoetara. Abantaila handia da hori VORrekiko. Hala ere, NDB seinaleak baldintza atmosferikoek, mendiguneek, kostaldeko errefrakzioek eta ekaitzeek ere eragiten diete gehiago, batez ere distantzia luzeetan. Hegazkingintzan erabiltzen diren NDBak ICAOren arauen 10. eranskinak estandarizatzen ditu. Eranskin horiek zehazten dute 190 kHz eta 1750 kHz bitarteko maiztasunean lan egin behar dutela, nahiz eta normalean NDBs iparramerikar guztiek 190 kHz eta 535 kHz bitarteko maiztasunean lan egiten duten. NDB bakoitza letra bateko, biko edo hiruko morse kodeko adierazle baten bidez identifikatzen da. Kanadan, jabetza pribatuko NDBak letra eta zenbaki batekin identifikatzen dira. NBR iparramerikarrak potentziaren arabera sailkatzen dira: baxua 50 wattetik beherako potentzia nominalerako, ertaina 50 W-etik 2000 W-era eta altua 2000 W-etik gora. NDBek 190 eta 535 kHz bitarteko maiztasun-tartean funtzionatu ohi dute (nahiz eta 190 eta 1750 kHz bitarteko maiztasunak esleitu), eta 400 edo 1020 Hz-eko seinale batez modulatutako seinale eramaile bat transmititzen dute. NDBak distantziak neurtzeko ekipo batekin ere jar daitezke ILSen antzeko instalazio batean, adibidez, kanpoko markagailuan. Kasu honetan bakarrik, barneko markatzaile gisa funtzionatzen dute. NDBen jabe gehienak gobernu-agentziak eta aireportuetako agintariak dira. Erreferentziak Kanpo estekak