Tmutarakan

Hermonassa (antikve-greke Ἑρμώνασσα) oldgreka kolonio kiu kontrolis la Cimmerian Bosporon, la transiro de Nigra Maro ĝis la Azova Maro estis. Ĝi estis trovigita sur la Taman-duoninsulo, en la aktuala Krasnodara regiono de Rusio, malglate kontraŭ Kerĉo. La Khazar fortikaĵo Tamatarkha ( Tamantarkhan) estis konstruita sur la ejo en la 7-a jarcento. Ĝi kategoriiĝis sub Kievan Rus kontrolo en la 10-a kaj iĝis konata kiel Tmutarakan ( ruse: ???????????? ) en la rusa. Greka kaj juda komerca centro La greka kolonio de Hermonassa estis situanta kelkajn mejlojn okcidente de la majoro Tean polis-kolonio de Phanagoria. Kune kun Phanagoria kaj Panticapaeum, Hermonassa estis unu el ĉefkomerccentroj por la Bospora Imperio; ĉar tia, ĝia greka kulturo estis iom moderigita fare de Sarmatian influoj. Hermonassa estis verŝajne detruita dum la alveno de la Hunoj en la regiono, sed kompromiso sur la ejo rekomencis baldaŭ poste. Phanagoria estis la ĉefurbo de la Granda Bulgario dum pluraj jardekoj. En la 7-a jarcento, la regiono falis al la Ĥazaroj, kiu konstruis la fortikaĵurbon de Tamatarkha. Arabaj fontoj nomas ĝin Samkarsh al-Yahud (t.e., "Samkarsh la Juda"), eble indikante judan plimulton. [1 ] Aliaj variaĵoj de la nomo de la grandurbo estas "samkersh" kaj "Samkush". [2 ] Fortikigite kun forta brikmuro kaj fanfaronante pri bona haveno, Samkarsh estis granda grandurbo de komercistoj. Ĝi kontrolis multon da la Nordeŭropa komerco kun la Orientromia imperio kaj Northern Caucasus. La loĝantoj inkludis Grekojn, la armenajn, Rusojn, Judojn, Osetojn, Lezgojn, kartvelojn, kaj Circassians. Post la detruo de la Khazar-imperio de Svyatoslav of Rus (Svyatoslav de Rus) en la mez-10-a-jarcento, Ĥazaroj daŭre enloĝis la regionon. La Mandgelis Dokumento, kiun hebrea letero datis al AM 4746 (985-986) plusendas al "nia lordo Davido, la Khazar-princo" kiu vivis en Taman kaj kiuj estis vizititaj fare de senditoj de Kievan Rus por demandi pri religiaj aferoj (eventuale en ligo ligitaj al la konvertiĝo de Vladimir I de Kievo kiu okazis dum malglate en la sama tempo). Orienta Slava princlando Kvankam la preciza dato kaj cirkonstancoj de la transpovigo de Tmutarakan de la Kievan Rus estas nekonataj, la Hypatian Kodekso mencias Tmutarakan kiel unu el la urboj Vladimir the Great (Vladimiro la Granda) donis al siaj filoj, kiu implicas tion la rusan kontrolon de la grandurbo estis establita antaŭ la morto de Vladimiro en 1015. [3 ] La rusa nomo de la grandurbo - "Tmutarakan" - venas de la loturka tamantarkan ( Taman - gudroĥano kiel en As-Tarkhan); tio eble originale estis titolo de rango. [4 ] La filo de Vladimiro Mstislav of Chernigov (Mstislav de Chernigov) estis la princo de Tmutarakan de 988 to 1036-a Dum sia regado, unua ŝtonpreĝejo estis dediĉita al la Dipatrino, la ruinoj de ĝi estante daŭre videbla. En 1066, princo Rostislav Vladimirovich de Tmutarakan estis venenita per Bizanca oficialulo. [5 ] Poste la grandurbo apartenis al la princo de Chernigov Svyatoslav Yaroslavich [6 ] kaj tiam al la Grand Prince of Kiev (Grandioza Princo de Kievo) Vsevolod Yaroslavich. En 1079, Svyatoslav Yaroslavich nomumis guberniestron (posadnik), kiu du jarojn poste estis kaptita fare de David Igorevich kaj Volodar Rostislavich, kiuj kaptis la grandurbon. [7 ] En 1083, Oleg Svyatoslavich alvenis en Tmutarakan ( Arakhan de Tmutar) de la Orientromia imperio kaj forigis David Igorevich kaj Volodar Rostislavich, adoptis la titolon de " arkon de Khazaria" kaj faris al la grandurbo sian kapitalon. [8 ] En la 12-a jarcento kiun la grandurbo estis izolita de la rusa kontinento fare de la Cumans kaj iom post iom malkreskis. La lasta registrita mencio estis en volvolibro de 1378. Malkresko La regiono ĉirkaŭanta la grandurbon estis parto de la Ĝenovano protektorato de Gazaria, bazita ĉe Kaffa. Ĝi estis ene de la teritorio administrita fare de la Ghisolfi familio kaj estis konkerita fare de la Girai Khanate en 1482 kaj proksime de Rusio en 1791. La loko de Tmutarakan estis malkovrita en 1792, kiam loka kamparano trovita ŝtono kie surskribo deklaras ke Prince Gleb mezuris la maron de ĉi tie ĝis Kerĉo en 1068. La elfosadoj da la ejo estis faritaj en la 19-a kaj 20-a jarcentoj. La loĝadonivelopopularaj lokoj superas dek du metrojn. Dum multo da la 17-a kaj 18-a jarcentoj la areo estis dominita fare de Kozakoj centritaj sur la urbo de Taman, kiu estis situanta proksime de la restaĵoj de Tmutarakan. La moderna urbo de Temrjuk estas proksima. En moderna parollingva ruso, "tmutarakan" signifas "la mezon de nenie" (en la signifo de esti malproksima, longe for de civilizo). Referencoj Elfosado de Hermonassa, septembro 2008 Bibliografio Brook, Kevin Alan (Rojo, Kevin Alan). The Jews of Khazaria. (La Judoj de Khazaria.) dua Red. Rowman & Littlefield Publishers, Inc, 2006. Ivanov, V.V. kaj V.N. Toporov, 1992-a Pchela. En: S.A. Tokarev (Red. ) Mify-Narodovmira. Vol. 2-a Moskvo: Sovetskaya Entsiklopediya, p. 354-6. Kristano, Davido. Historio de Rusio, Mezazio kaj Mongolio. Vol. 1-a Blackwell, 1999-a p. 298-397. Dimnik, Martin. La Dynasty of Chernigov (Dinastio de Chernigov), 1146-1246. Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-521-82442-7 Room, Adrian. Placenames Of The World (Loknomoj De La Mondo): Originoj kaj Signifoj de la Nomoj por 6,600 Landoj, Urbo, Teritorioj, Natural Features kaj Historic Sites. dua Red. McFarland & Company, 2005. ISBN 0-7864-2248-3 Tikhomirov, M. The Towns of Ancient Rus (La Urboj de Antikva Rus). Moskvo: Fremda Languages Publishing, 1959. Zand, Mikaelo kaj Kharuv, Dan (1997). "Krimchaks". Encyclopaedia Judaica (KD-nurlegebla memoro Edition Version 1.0). Red. Cecil Roth. Keter Publishing House. ISBN 965-07-0665-8