Islles Solovetsky

Les islles Solovetsky (rusu: Солове́цкие острова́, Соловки́) atopar nel golfu d'Onega del mar Blancu, Rusia. Les islles alministrar dende óblast d'Arkhangelsk como'l distritu Solovetsky y atópense atendíes pol aeropuertu de Solovkí. El so superficie ye de 347 km² y la población, según el censu rusu de 2002, ye de 968; el censu soviéticu de 1989 establecía 1.317 habitantes. L'archipiélagu de les Solovetsky tuvo habitáu dende'l sieglu V e.C. y pueden atopase restos d'habitantes que se remonten al V mileniu e.C. Foi un llugar de fervosa actividá monástica dende'l sieglu XV, con delles ilesies que daten dende'l sieglu XVI al XIX.«El conxuntu histórico y cultural de les islles Solovetsky» foi declaraes Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1992. Xeografía Esti archipiélagu ta formáu por seis islles conocíes en xunto como'l Solovkí: Islla Bolshói Solovetski - 246 km² Islla Ánzerski (Ánzer) - 47 km² Bolsháya Muksalma - 17 km² Málaya Muksalma - 0,57 km² Bolshói Zayatski - 1,25 km² Maly Zayatski - 1,02 km² Les veres de les islles son bien recortaes. Tán formaes por granitu y gneis. El relieve de les islles ye onduláu (el so mayor altor algama los 107 msnm). La mayor parte de les islles Solovetsky tán cubiertes por montes de pinu montés y pícea de Noruega, que son parcialmente banzaosos. Hai numberosos llagos, que fueron xuníos polos monxos de manera que formaren una rede de canales. Monesteriu Históricamente, les islles fueron el llugar onde s'asitiaba'l famosu complexu del monesteriu de Solovetsky, de relixón rusa ortodoxa. Fundar nel segundu cuartu del sieglu XV por dos monxos del monesteriu Kirillo-Belozerski. A finales del sieglu XVI, l'abadía convirtiérase n'unu de los centros relixosos de Rusia más ricu ya influyente. L'actual fortaleza y les sos principales ilesies alzar en piedra a principios del reináu d'Iván el Tarrecible a instancies del metropolita San Felipe de Moscú. Cola apaición del cisma de la ilesia rusa, los monxos xuntáronse incondicionalmente a la fe de los sos padres y espulsaron a los representantes del zar del Solovkí, provocando'l sitiu d'ocho año de les islles poles fuercies del zar Alejo I. Mientres el periodu imperial de la historia rusa, el monesteriu foi conocíu como una fortaleza que refugó ataques estranxeros mientres la guerra de Livonia (sieglu XVI), el Periodu Tumultuoso (sieglu XVII), la guerra de Crimea (sieglu XIX) y la guerra civil rusa (sieglu XX). Campu de trabayu Dempués de la Revolución d'ochobre, les islles algamaron cierta notoriedá como llugar del primer campu de prisioneros soviéticu. Foi inauguráu como un «campu de detención» en 1921, cuando Lenin taba entá al cargu de la Rusia Soviética. Foi tresformáu en prisión en 1929 y zarráu diez años dempués, col españíu de la Segunda Guerra Mundial. El gobiernu soviéticu diose cuenta de la importancia estratéxica de les islles y a empiezos de la guerra hubo ellí una base naval de la Flota soviética del norte. Patrimoniu de la Humanidá En 1974, les islles Solovetsky fueron designaes como un muséu arquiteutónicu y históricu y una reserva natural de la XRSS. En 1992, fueron inscrites na llista de Patrimoniu de la Humanidá «como un exemplu sobresaliente d'un asentamientu monásticu nel inhóspito mediu d'Europa septentrional qu'ilustra almirablemente la fe, tenacidá y emburrie de les comunidaes relixoses de finales de la dómina medieval». Güei, el Solovkí vese como un centru d'atraición turísticu na órbita del Norte rusu. Puede llegase a les islles por barcu dende la ciudá de Kem o per avión dende Arkhangelsk. Referencies Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Islles Solovetsky.