Regio Leninopolitana

Regio Leninopolitana seu Leningradensis (Russice Ленинградская область, tr. Leningradskaja oblast' ) est subiectum Foederationis Russicae, in eius Districtum (Circulum) Foederalem Septentrio-Occidentalem inclusum. Caput regionis est Gatschina (ab anno 2023). Certa instituta administrationis regionis etiam Petropoli sunt, e cuius appellatione prisca (annis 1924–1991) 'Leninopolis' (vulgo Leningrad) regio, anno 1927 creata, nomen suum habuit. Urbs illa tamen ipse ab anno 1931 pars regionis Leninopolitanae non est. Situs Haec regio, in planitie Europaea Orientali sita, contermina est cum quinque aliis subiectis Foederationis Russicae (re publica Carelia in septentrione, regionibus Vologdensi in oriente, Novogardiensi in meridie-oriente, Pscoviensi in meridie et urbe dignitatis foederalis Petropoli, quam circumsaepit) atque civitatibus duabus Unionis Europaeae (Estonia in occidente et Finnia in septentrio-occidente). Aream 83 908 chm2 et circa 1 779 milia incolarum (anno 2016) habet. Hydrographia In litoribus sinus Finnici regio sita est; Isthmus Carelicus sinum a lacu Ladoga separat, cuis pars maxima, ut et lacus Onegae, in regione patet. Neva flumen regionis maximum e Ladoga in sinum Finnicum fluit; Tosna est accola Nevae maximus, Ochta alter. Svir flumen aquam Onegae in Ladogam fert et Volchova aquam lacus Ilmeni. Vuoksi est flumen Isthmi Carelici maximum, in Ladogam influens. Luga est flumen partis regionis occidentalis magnum, ad sinum Finnicum fluens; Narva, lacus Peipi aquam ferens, regionis cum Estonia confinium facit, et ipsa ad sibum Finnicum fluens. Pliussa Narvae accola maximus est. Rossona Lugam et Narvam coniungit. Multa opera hydrotechnica in regione constructa sunt. Canalis Ladogensis et canalis Ladogensis novus secundum ripam Ladogae extentae Volchovam cum Neva coniungunt, canalis Siasensis Volchovam cum Sias' fluvio et canalis Svirensis Sias' cum Svire; canalis Onegensis Vytegram cum Svire. Reliquiae systematis aquarii Tichvinensis, quod Volgam cum Neva coniungebat, et aquae ductus Taitzenses, qui aquam ad Villam Augusti adducebat, in regione manent. Insulae sinus Finnici, quae Russicae sunt, partes regionis Leninopolitanae habentur, exempli gratia Kotlin, Hogelandia, Insula Robusta, Piscator Occidentalis. Ad litus Isthmi Carelici permultae dissipatae sunt, quod genus insularum skär nominatur. Loci habitati regionis Multae urbes, qua prope ad Petropolim ut villae et sedes imperatorum aedificabantur, nunc secundum divisionem administrativam in urbem Petropolim inclusae sunt. Hae sunt in litore sinus Finnici australi Strelna et Petri Aula et Oranienbaumium (nunc Lomonosov) et ad meridiem a Petropoli Villa Augusti et Paulopolis. Gatschina, sedes Pauli I, nunc caput administrativum regionis totius est. Crasnoselium, Pargelovium et Duderhofium sunt ceteri vici veteres nunc in Petropolim inclusae. Cronstadium in insula sinus Finnici prope aditum ad Petropolim situm nunc etiam pars eius habetur. Multae urbes regionis parvae antiquiores, quam Petropolis, sunt, ut Vetus Ladoga, fortasse una vetusstissimarum urbium Russiae, et Tichvina urbs Novogradiensium in parte austrorentali regione, Coporium arx in litore sinus Finnici, Ioannopolis arx ad ripam Narvae fluminis sita et Narvae urbi Estonicae vicina, et Iama inter arx Novogradiensium inter Coporium et Ioannopolim sita. Corela arx est vetustissima in Isthmi Carelici ad litυs Ladogae; ad litus isthmi Balticum Viburgum et Tralesonda siti sunt. Schlusselburgum est arx antiqua in initio Nevae e Ladoga effuentis, et Nova Ladoga in ostio Volchovae in eam influentis. Luga urbs in parte regionis austroccidentali primo vicus Novogardiensis fuit. Notae Nexus interni Gubernium Petropolitanum Ingria Sarka Nexus externi Situs interretialis administrationis regionis Leninopolitanae (Russice)