Evgenij Ĉirikov

Evgenj Nikolajeviĉ ĈIRIKOV (ruse Евге́ний Никола́евич Чи́риков; naskiĝis 24-an de julio[jul.]/ 5-an de aŭgusto 1864[greg.] – mortis la 18-an de januaro 1932), estis rusa romanisto, novelisto, dramisto, eseisto kaj publicisto. Verkado En 1885, Ĉirikov publikigis sian unuan poemaron, kaj en 1886, sian unuan novelon. Ekde 1900, li laboris kiel dramisto, verkante, interalie, Ivan Mironiĉ (1904) kaj La Kamparanoj (1905). Liaj teatraĵoj estis prezentitaj en la ĉefurbo kaj en provincaj teatroj. La teatraĵo La Judoj estis aparte bone ricevita, estante prezentita en la germana lingvo en Berlino en la sama jaro kaj en Vieno en 1905. Ĉirikov estis partnero en la marksisme influita eldonkooperativo Znanije, kiu publikigis verkojn de aŭtoroj kiel Maksim Gorkij, Anton Ĉeĥov, Aleksandr Serafimoviĉ, Aleksandr Kuprin, Leonid Andrejev, Ivan Bunin kaj Dmitrij Mamin-Sibirjak, sed ankaŭ, ekzemple, Émile Verhaeren, Gerhart Hauptmann, Gustave Flaubert kaj Knut Hamsun, kaj kiu publikigis la kolektitajn verkojn de Ĉirikov en ok volumoj. Inter 1900 kaj 1920, Ĉirikov publikigis multajn novelojn, teatraĵojn kaj tiel nomatajn "ekranajn teatraĵojn" (filmajn scenarojn), same kiel kelkajn ĉapitrojn el sia aŭtobiografia trilogio, La Vivo de Tarĥanov. En ekzilo, li laboris por revuoj en Prago, Rigo kaj Kaŭno, kaj publikigis, krom kelkaj rakontoj kaj teatraĵoj, la romanon ruse Зверь из бездны (La besto el la abismo, 1923), la trilogion La Vivo de Tarĥanov (1925), kaj la kvinvolumenan, ankaŭ aŭtobiografian, romanon ruse Отчий дом (Patra domo, 1929–1931). Ekde 1920, ekzilita en Sofio, poste en Prago, li estis deklarita kontraŭulo de bolŝevismo, kion li esprimis, interalie, en la romanoj: Opustoshennaya dusha ("Rusa Penso" 1922 volumoj 1-2), en kiu li skizis psikologian bildon de bolŝeviko, kaj Zver 'iz biezdny (Prago 1926), pri la morala malkresko de soldatoj en la Ruĝa Armeo kaj la Volontula Armeo. Krom noveloj kaj socikulturaj rakontoj rekonstruantaj la vivon de la rusaj provincoj, Ĉirikov publikigis aŭtobiografiajn romanojn: Ĵizn Tarkhanova (volumoj 1-4, Berlino 1911–1925), en kiu la ama intrigo ludas dominan rolon, kaj Otchiy dom (volumoj 1-5, Beogrado 1929–1931). Li ankaŭ kreis teatraĵojn, inkluzive de Judoj kaj Ivan Mironoviĉ (ambaŭ 1904). Li ĝuis grandan sekvantaron, kiu aprezis liajn seriigitajn rakontojn kaj anekdotojn, iom sentimentalajn, pri provinca vivo por la etburĝaro, laŭ la stilo de Ĉeĥov, kvankam mankante lian literaturan meriton. La humuro de Ĉirikov estas subtila, sed sufiĉe vulgara, kaj tial ne atingas la ironiajn altaĵojn de la verkoj de Ĉeĥov. Liaj fruaj dramaj verkoj estis impresionismaj bildigoj de provinca enuo, plenaj de karikaturitaj agoj de ribelo, foje prezentante kuraĝan rolon kiel Vera Pavlovna en la teatraĵo de Ivan Mironoviĉ el 1899, Ĉeĥov-eca dramo kiu atingis grandan sukceson kaj establis Ĉirikov-n kiel faman dramiston. En Esperanto aperis 1910: En Malliberejo trad. Kazimierz Bein Referencoj