ԻՏՄՕ համալսարան

ԻՏՄՕ համալսարան (ամբողջական անվանումը` «Սանկտ Պետերբուրգի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի ազգային հետազոտական համալսարան «Բարձրագույն կրթության դաշնային պետական ինստիտուտ»“»), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Ռուսաստանում։ Պատմություն 1900 թվականի Մարտի 26-ին Ռեմեսլենյան ուսումնարանում բացվել և գործում էր Մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների բաժինը, որտեղ էլ այդ տարիներին պատրաստվում և վերապատրաստվում էին համապատասխան մասնագետներ։ Առաջին ընդունելության ժամանակ դիմորդների թիվը 65 էր, մինչդեռ ընդունվել կարող էին 30 դիմորդներ, ժամացույցների մասնագիտացման բաժնում պետք է սովորեին 18 հոգի, իսկ մեխանիկա-օպտիկական բաժնում` 21 հոգի։ 1917 թվականին ուսումնարանը ուներ երկու անկախ բաժիններ` մեխանիկա-օպտիկական և վարպետ-ժամագործների, որոնք առանձնացան` դառնալով Պետրոգրադի տեխնիկական դպրոց, և ղեկավար ընտրվեց Նորբերտ Բոլեսլավովիչ Զավադսկին։ Տեխնիկական դպրոցի արտադրական բաժինը արտադրում էր ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկական արտադրանքների լայն տեսականի։ 1931-ին ԽՍՀՄ-ը ունեցավ գործիքային ինժեներների առաջին շրջանավարտները։ Հայրենական Մեծ պատերազմն սկսվելու պահից ռազմաճակատ մեկնեցին 189 ուսանողներ և 85 աշխատողներ, իսկ 450 հոգի միացան աշխարհազորին։ Կրթական գործը շարունակվեց մինչև 1942 թվակավի վերջը։ Քաղաքի իշխանությունները ուսանողներին ու ուսուցիչներին էվակուացրեցին Նովոսիբիրսկի մարզի Չերեպանովո քաղաքում։ Բլոկադայի տարիներին ուսումնարանն աշխատում էր որպես զինամթերք արտադրող և վերանորոգող բազա։ 1944 թվականի օգոստոսին, բլոկադայից անմիջապես հետո, ստորագրվեց ռէվակուացիայի փաստաթուղթ, ուսումնարանի ուսանողներն ու դասախոսները վերադարձան քաղաք, պարապմունքներն սկսվեցին հոկտեմբերից. В 1995 был создан научный центр «Компьютерная оптика». 2003 թվականին բուհը վերանվանվեց Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան։ 2009 թվականին բուհն ստացավ ազգային հետազոտական համալսարանի կարգավիճակ, իսկ Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներր, մեխանիկայի և օպտիկայի Ազգային հետազոտական համալսարան անվանումն ստացավ 2011 թվականին։ 2013 թվականից համալսարանը դարձել է նախագիծ 5-100 կազմակերպության անդամ։ Վերանվանումներ Պաշտոնական անվանումներ` 1900 — Ռեմեսլենյան համալսարանի մեխանիկա-օպտիկայի և ժամացույցների ֆակուլտետ 1917 — Պետրոգրադի մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների տեխնիական ուսումնարան 1920 — Պետրոգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի տեխնիկում 1924 — Լենինգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի տեխնիկում 1933 — Լենինգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի ինստիտուտ (ԼԻՏՄՕ) 1992 — Սանկտ Պետերբուրգի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի ինստիտուտ 1994 — Սանկտ Պետերբուրգի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի պետական ինստիտուտ 2003 — Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան 2011 — Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական հետազոտական համալսարան 2014 — ԻՏՄՕ համալսարան Ղեկավարություն Ռեկտորներ` 1996 — Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Վասիլև, գիտնական։ Համալսարանի շենքեր Ուսումնական մասնաշենքեր Կրոնվերի պողոտա, շենք 49 (գլխավոր մասնաշենք) Լոմոնոսովի փողոց, շենք 9 Գրիվցովի նրբանցք, շենք 14-16 Բորսային գիծ, շենք 4 Բորսային գիծ, շենք 14 Բորսային գիծ, շենք 16 Վարկանիշ Տես նաև ռուսական-բուհը-ճանաչվել-է-ծրագրավորո/(չաշխատող հղում) Ծանոթագրություններ Գրականություն Колесников Ю. Л., Мальцева Н. К., Тентлер Б. Л., Шеламова Т. В., Щербакова И. Ю. История и современность НИУ ИТМО / Васильев В. Н.. — СПб.: НИУ ИТМО, 2012. Ленинград. Воспоминания о блокаде / Зеленская О. В.. — СПб.: СПбГУ ИТМО, 2008. Արտաքին հղումներ Университета ИТМО