Pečori

Pečori (ruski: Печо́ры, estonski: Petseri) je grad od 9,003 stanovnika na sjeverozapadu Ruske Federacije u Pskovskoj oblasti. Geografija Pečori leži na granici prema Estoniji, nedaleko od Čudsko-pskovskog jezera (20 km). Kako se nalazi na trasi željezničke pruge Sankt Peterburg-Vitebsk i autoputa Pskov - Riga, on je grad graničnih prelaza i carinarnica. Od Pskovska je udaljen 50 km, od Sankt Peterburga 345 km i od Tallinna - 287 km. Historija [[Ime je dobio od staroruske riječi pečera - pećina. Monasi pustinjaci živjeli su po pećinama vapnenačkog brda u blizini potoka Kamjanec, pa je 1473. nastao je pećinski manastir, koji je tokom 16. vijek opasan bedemima. Utvrda Pečora branila je sjeverozapadne granice Ruskog Carstva od Poljaka, Litavaca i Šveđana. Od samih početaka gradnje bedema raslo je i monaško naselje. Zbog tog se godina završetka gradnje utvrde - 1565. - uzima za datum osnivanja grada. Po naredbi cara Ivana Groznog u to je vrijeme stiglo oko 300 vojnika sa svojim familijama iz moskovskog kvarta Butirka da brane utvrdu. Oni su uz monahe postali prvi stanovnici Pečore, koja je kasnije izrasla u grad. Pečori je status grada dobio dekretom od carice Katarine Velike 7. juna 1782., kao sjedište parohije. Psovsko-Pečorski manastir je sve do 18. vijeka davao ton tom gradu i potpuno odredio njegovu strukturu. Tokom 19. vijeka Pečori je izrastao u predgrađe Pskova. Istina veliko ali neugledno i skromno, 1820. od ukupno 228 kuća i to mnje više jednokatnih, - 215 je bilo od drva, 7 od kamena i 6 od mješanih materijala, ali je i pored toga broj stanovnika rastao, iako je i nadalje bio najmanji grad u Guberniji Pskov. Krajem 19. vijeka u njemu je živjelo 1312 stanovnika, prema popisu iz 1887.,1258 Rusa, 27 Estonaca, 10 Nijemaca, 9 Latvijaca i jedan Židov. Početkom 20. vijek trgovina lanom, žitom i proizvodima od drva imala je važnu ulogu u životu grada. U tom periodu u gradu je bilo gotovo 60 dućana, 3 štavionice, 4 sladare. Razvoju grada uveliko je pomogla izgradnja željezničke pruge Pskov-Riga 1886., koja je povezala Pečori sa Moskvom, Sankt Peterburgom, Rigom i Tallinnom. Uoči Prvog svjetskog rata u Pečoriju koji je tad imao 11 ulica, 5 trgova, 3 osnovne škole, bolnicu i apoteku. živjelo je 2 240 stanovnika. Nakon rata Pečori je pripao novoosnovanoj Republici Estoniji. Dvadesetih i tridesetih godina 20. vijeka trgovina je postala motor razvoja grada. U Pečoriju se uglavnom trgovalo konjima, kućanskim i poljoprivrednim alatom, košarama, bačvama i grnčarijom, ali je lan je ostao glavni izvor prihoda. Pečorski kraj je prosječno proizvodio po 200 000 snopova lanenih vlakana. U gradu su postojali uredi britanskih i njemačkih firmi za otkup lana. U tom periodu Pečori je imao 168 trgovačkih firmi, 8 banaka i kreditnih institucija, 1 kantinu, 6 restorana, 8 čajana, 3 biblioteke, 2 osnovne škole i 1 gimnaziju. Stanovništvo grada brzo je raslo pa je 1934. u njemu živjelo 4274 stanovnika, od tog velik broj Estonaca. Kad je Sovjetski Savez početkom 1940. okupirao Baltičke države - Pečori je u početku ostao u granicama novoformirane Estonske SSR, ali su ga već u julu 1941. okupirale jedinice Wehrmachta. Pod nacističkom okupacijom grad je bio sve do augusta 1944. kad ga je oslobodila Crvena armija. Odlukom Prezidijuma vrhovnog sovjeta Sovjetskog Saveza, u augustu 1944., Pečori je službeno vraćen u sastav Ruske SFSR, odnosno u sastav njene novoformirane Pskovske oblasti. U januaru 1945. je službeno formiran Pečorski rajon sa sjedištem u Pečoriju. Privreda Najvažnija firma u gradu je tvornica keramičkih pločica (Euro-Ceramics / Евро-Керамика Печоры). Pored toga ima i poduzeća u građevinarstvu, tekstilnoj i prehrambenoj industriji. Reference Vanjske veze Печорский район (et)