Алагір

Алагір (руск.: Алагир, ас.: Алагир) — горад (з 1938 года) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Алагірскага раёна Паўночнай Асеціі. Насельніцтва 19,8 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1850 годзе як пасёлак пры сярэбрана-свінцовым заводзе. Горад размешчаны на рацэ Ардон (левы прыток Церака), пры выхадзе яе з Алагірскай цясніны гор Вялікага Каўказа на Асецінскую нахільную раўніну, за 54 км на захад ад Уладзікаўказа. На ўскраіне Алагіра — бальнеалагічны курорт Таміск з крыніцамі сульфідна-сульфатна-магніева-кальцыевых вод. Насельніцтва Крыніцы Літаратура Алаги́р // Большой словарь географических названий (руск.) / Гл. ред. В. М. Котляков. — Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 21. — 832 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-94799-148-9. Алаги́р // Т. 1. А — Ангоб. — М. : Советская энциклопедия, 1969. — С. 378. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.) Алаги́р // Географические названия Росии: Топонимический словарь: более 4000 единиц / Е. М. Поспелов. — М.: АСТ; Астрель, 2008. — С. 73. — 523 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-5-17-054966-5 (Аст), ISBN 978-5-271-20728-0 (Астрель). (руск.) Алаги́р // Географический энциклопедический словарь: Географические названия (руск.) / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев (зам. гл. ред.) и др. — 2-е изд., исправл. и дополн. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 19. — 592 с. — 210 000 экз. — ISBN 5-85270-057-6. Алаги́р // Города России: энциклопедия (руск.) / Гл. ред. Г. М. Лаппо. — М.: Научное издательство «Большая Российская энциклопедия»; ТЕРРА — Книжный клуб, 1998. — С. 15. — 559 с. — ISBN ISBN 5-300-01747-7.