Ջրմուղ աշտարակ (Սվետլոգորսկ)

Ջրմուղ աշտարակ (ռուս.՝ Водонапорная башня), ճարտարապետության հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Կալինինգրադի մարզի Սվետլոգորսկ քաղաքում։ Քաղաքի խորհրդանիշներից մեկն է։ Պատմություն Ջրմուղ աշտարակը և նրան հարող ջրացեխաբուժարանի ռոտոնդաձև մասնաշենքը կառուցվել է Սվետլոգորսկում (այն ժամանակ` Ռաուշեն) 1907-1908 թվականներին` ճարտարապետ Օտտո Վալտեր Կուկուկի (գերմ.՝ Otto Walter Kuckuck) նախագծով։ Ճարտարապետական ոճը կարելի է բնութագրել որպես գերմանական ազգային ռոմանտիզմ (յուգենդոճի ձևերը` խառնված տեղական շինարարական ավանդույթների հետ)։ 25-մետրանոց աշտարակը դարձել է քաղաքի վերին` «ավազաբլրային» մասի ճարտարապետական դոմինանտը։ Նրա կողքին առաջացել է հրապարակ, որի շնորհիվ աշտարակը սկսել է կատարել ավանդաբար քաղաքապետարանին կամ տաճարին բնորոշ դեր։ Աշտարակը ծառայել է Ռաուշենը Ալրաղացային լճակի մոտի աղբյուրներից վերցվող ջրով մատակարարելու համար։ Ջրացեխաբուժարանում կարելի էր ընդունել ջերմ ծովային և ածխաթթու վաննաներ, այնտեղ իրականացվում էին ցեխային, էլեկտրական, լուսային բուժում և բուժական մերսում։ Ջրմուղ աշտարակի վերևում, սաղավարտանման տանիքի տակ, դիտահարթակ է, որտեղից բացվում է ծովի համայնապատկերը (այժմ փակ է զբոսաշրջիկների համար)։ 1978 թվականին ջրմուղ աշտարակի վրա տեղադրվել է արևային ժամացույց, որը պատրաստվել է ըստ սվետլոգորսկցի նկարիչ և քանդակագործ Նիկոլայ Ֆրոլովի նախագծի։ Ներկայումս աշտարակն ու ցեխաբուժարանը ենթարկվում են Սվետլոգորսկի կենտրոնական զինվորական առողջարանին։ Աշտարակն ունի մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։ Պատկերասրահ Ծանոթագրություններ