Верхаянск

Верхая́нск (руск.: Верхоянск) — горад (з 1817 года) у Расіі, у складзе Верхаянскага улуса Якуціі. Гісторыя Заснаваны ў 1638 годзе як зімоўе (астрог) казакоў Верхаянскае (Верхаянскі астрог) на рацэ Дулгалах за 90 км на паўднёвы захад ад сучаснага горада. Для зручнасці збору падаткаў у 1775 годзе перанесены. У 1860—1917 гадах месца палітычнай ссылкі. Геаграфія Размешчаны на поўнач ад Палярнага круга на паўночнай ускраіне Янскага пласкагор’я, на правым беразе ракі Яна, за 92 км на паўднёвы захад ад адміністрацыйнага цэнтра ўлуса Батагая, за 900 (675) км ад Якуцка. Верхаянск — адно з самых халодных месцаў на Зямлі, самы халодны горад у свеце. Самая нізкая зарэгістраваная тут тэмпература −67,8 °C (-71 °C). Сярэдняя тэмпература студзеня каля -50 °C. Разам з сялом Аймякон Верхаянск называюць Полюсам холаду Паўночнага паўшар’я. Абеліск з надпісам «Полюс холода». Эканоміка Асноўныя галіны эканомікі — сельская гаспадарка (жывёлагадоўля, конегадоўля, аленегадоўля), а таксама здабыча футра. Гаспадарчы цэнтр лесапрамысловага пункта. Рачная прыстань. Аэрапорт. Насельніцтва Насельніцтва — 828 чал. (2021). Па выніках Усерасійскага перапісу насельніцтва 2020 года, Верхаянск — самы малалікі населены пункт у Расіі, які мае статус горада. Крыніцы Літаратура Верхая́нск // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 4. — С. 108. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 4). Верхоя́нск // Большой словарь географических названий (руск.) / Гл. ред. В. М. Котляков. — Екатеринбург: У-Фактория, 2003. — С. 138. — 832 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-94799-148-9. Верхоя́нск // Т. 4. Брасос — Веш. — М. : Советская энциклопедия, 1971. — С. 567. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.) Верхоя́нск // Города России: энциклопедия (руск.) / Гл. ред. Г. М. Лаппо. — М.: Научное издательство «Большая Российская энциклопедия»; ТЕРРА — Книжный клуб, 1998. — С. 69. — 559 с. — ISBN ISBN 5-300-01747-7. Верхоя́нск // Географические названия Росии: Топонимический словарь: более 4000 единиц / Е. М. Поспелов. — М.: АСТ; Астрель, 2008. — С. 136. — 523 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-5-17-054966-5 (Аст), ISBN 978-5-271-20728-0 (Астрель). (руск.) Верхоя́нск // Географический энциклопедический словарь: Географические названия (руск.) / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев (зам. гл. ред.) и др. — 2-е изд., исправл. и дополн. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 101. — 592 с. — 210 000 экз. — ISBN 5-85270-057-6. Спасылкі На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Верхаянск