Эдвард Станіслававіч Радзінскі

Эдвард Станіслававіч Радзінскі (нар. 23 верасня 1936, Масква, СССР) — савецкі і расійскі тэлевядучы, пісьменнік, сцэнарыст, драматург. П’есы Мара мая … Індыя, 1958; Вам 22, старыя! 1962; 104 старонкі пра каханне, 1964; Здымаецца кіно, 1965; Спакуснік Калабашкін, 1967; Маналог аб шлюбе, 1973; Гутаркі з Сакратам, 1973; Турбаза (Пазней назва — «Пейзаж з веласіпедам і крэспаснымі сценамі»), 1974; Працяг Дон-Жуана, 1978; «А ці існуе каханне?» — Пытаюць пажарныя, 1979; Лунін, або смерць Жака, запісаная ў прысутнасці Гаспадара, 1979; Тэатр часоў Нерона і Сенекі, 1982; Яна ў адсутнасці кахання і смерці, 1982; Старая актрыса на ролю жонкі Дастаеўскага, 1984; Спартыўныя сцэны 1981 года, 1986; «Я стаю ля рэстарана — замуж позна, здохнуць рана», 1987; Наш Дэкамерон, споведзь пасынка стагоддзя, 1988; Поле бою належыць марадзёрам, 1995; Кат: размовы на шляху да гільяціны, 2007 Зноскі