อิลยูชิน อิล-76

อิลยูชิน อิล-76 (รัสเซีย: Илью́шин Ил-76; สัญลักษณ์เนโท: Candid) เป็นอากาศยานลำเลียงขนส่งขนาดหนักพิสัยไกล อิล-76 ปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีส ปี 1971 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 1971 และส่งมอบให้กับกองทัพอากาศโซเวียต เมื่อปี 1974 ส่งมอบให้กับสายการบินแอโรฟลอตในปี 1976 อิล-76 เป็นเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต โดยรุ่นที่ใช้งานทางทหารจะมีป้อมปืนท้าย อิล-76 ได้รับการดัดแปลงให้บรรทุกเชื้อเพลิงเพื่อใช้สำหรับเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศให้กับเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดเช่น ตูโปเลฟ ตู-22 (แบคไฟร์) อิล-76 ได้ทำสถิติความเร็วและความสูงที่สำคัญคือ ขึ้นสูงสุดที่ระยะ 2,000 เมตร โดยมีน้ำหนักบรรทุก 70,121 กิโลกรัม ข้อมูลจำเพาะ เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน โซโลวีเอฟ ดี-30 เคพี ให้แรงขับเครื่องละ 12,000 กิโลกรัม 4 เครื่อง กางปีก: 50 เมตร ยาว: 46.59 เมตร สูง: 14.76 เมตร พื้นที่ปีก: 300 ตารางเมตร น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 170,000 กิโลกรัม น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 40,000 กิโลกรัม อัตราเร็วเดินทางขึ้นสูง: 800 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,000 เมตร อัตราเร็วเดินทางประหยัด: 750 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 12,000 เมตร เพดานบินปกติ: 9,000-12,000 เมตร พิสัยบินเมื่อบรรทุกภารกรรมสูงสุด: 5,000 กิโลเมตร พิสัยบินเมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงสูงสุด: 6,700 กิโลเมตร เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน รุ่นที่ใกล้เคียงกัน เบอร์รีฟ เอ-50 เบอร์รีฟ เอ-100 อิลยูชิน อิล-78 เครื่องบินที่คล้ายกัน ล็อคฮีด ซี-141 สตาร์ลิฟเตอร์ ซีอาน วาย-20 โบอิง ซี-17 โกลบมาสเตอร์ 3 อ้างอิง