சுகோய் சு-24

சுகோய் சு-24 (Sukhoi Su-24, உருசியம்: Су-24, நாட்டோ குறிப்பிடும் பெயர்: "பென்சர்", Fencer) சோவியத் ஒன்றியத்தில் உருவாக்கப்பட்ட அனைத்து-வானிலை மீயொலிவேக குண்டுவீசு வானூர்தி ஆகும். இந்த வானூர்தியில் மடங்கு-நீட்டு இறக்கை, இரு தாரைப்பொறிகள், அடுத்தடுத்து அமரக்கூடிய இரு இருக்கைகள் சிறப்பம்சங்களாக உள்ளன. இது செலுத்துகை/தாக்குதல் அமைப்பு ஒருங்கிணைந்து எண்ணிம முறைமையில் வடிவமைக்கப்பட்ட முதல் சோவியத் வானூர்தி ஆகும். இந்த படைத்துறை வானூர்தி உருசிய, உக்ரானிய, கசக் வான்படைகளிலும் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட பிற நாட்டு வான்படைகளிலும் சேவையில் உள்ளது. உருவாக்கம் வடிவமைப்புக் கட்டம் ஆகத்து 24, 1965இல் இந்த வானூர்தியை உருவாக்குவதற்கான ஒப்புதல் வழங்கப்பட்டது; இது டி-6 என்ற குறிப்பெயருடன் திட்டமிடப்பட்டது. முதல் முன்னோடி, டி-6-1 மே 1967இல் தயாரானது; சூலை 2 அன்று விளாடிமர் இல்யுசினின் கட்டுப்பாட்டில் இயக்கப்பட்டது. துவக்கத்தில் நான்கு தூக்குப் பொறிகளின்றி இயக்கப்பட்டன; அக்டோபர் 1967இல்தான் இவை நிறுவப்பட்டன. அதேவேளையில் ஆர்-27களுக்கு மாற்றாக லையுல்கா ஏஎல் இரக வானூர்திகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. தூக்குப் பொறிகள் எரிபொருளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் அமைவதால் பறக்கும் தொலைவு குறைவது கண்டறியப்பட்டது; மேலும் குறைந்த ஏறுகை இறங்குகை வானூர்திப் பறப்பிலிருந்து வழமையான வானூர்திப் பறப்பிற்கு மாறுகையில் தடுமாற்றமும் காணப்பட்டது. எனவே ஆறு-பொறிகள் கொண்ட வடிவமைப்புக் கைவிடப்பட்டது. 1967இல், F-111 இரக வானூர்திகள் சேவையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதால் மடக்கு-நீட்டு இறக்கை வடிவமைப்பின் பயன்களும் தொழினுட்பத் தீர்வுகளும் புலனாயின. ஆகத்து 7, 1968இல் டி-6யை மாறும் வடிவவியல் இறக்கை கொண்டு வடிவமைக்க ஆணையிடப்பட்டது. இவ்வகை டி-6-2I முதலில் சனவரி 17, 1970 அன்று இல்யுசினால் இயக்கப்பட்டது. தொடர்ந்து அரசு சோதனையோட்டங்கள் 1974 வரை நீடித்தன. வானூர்தியின் சிக்கலான கட்டுப்பாட்டு அறைக் கருவிகளை இயக்க அரசு ஓட்டிகளைப் பழக்கப்படுத்த நேரம் எடுத்தது. பகலோ இரவோ, மழையோ வெயிலோ,பனியோ செலுத்தக்கூடிய திறன்கள் சோதிக்கப்பட்டன. செலுத்துகை/தாக்குதலுக்காக இரண்டு ஓரியன்-ஏ இரக கதிரலைக் கும்பாக்களும் மிகத் தாழ்ந்த பறப்புகளின்போது பறப்பைத் துல்லியமாக கட்டுப்படுத்த தனிப்பட்ட ரெலெப் தரை தேடும் கதிரலைக் கும்பாவும் ஊர்தியிலேயே இடம்பெற்ற ஓர்பிட்டா-10-58 கணினியும் உள்ளடக்கிய பூமா செலுத்துகை/தாக்குதல் அமைப்பு இதற்கு காரணமாயிற்று. ஓட்டுநர்களுக்கு இசுவெசுடா கே-36 டி இரக வெளியேற்று இருக்கைகள் அமைக்கப்பட்டன; இவைமூலம் விமானிகள் எவ்வுயரத்திலும் எந்த வேகத்திலும் செல்கையிலும் ஏறும்போதும் இறங்கும்போதும் வெளியேற முடியும். இறுதியாக்கப்பட்ட வடிவமைப்பில் 3,000 கி.மீ. (கிட்டத்தட்ட 2,000 மைல்கள்) செல்லக்கூடியதாகவும் 8,000 கிலோ (கிட்டத்தட்ட 18,000 பவுண்டு) தாங்குசுமை கொண்டதாகவும் F-111ஐ விட சிறியதாகவும் குறைந்த தொலைவு செல்லக்கூடியதாகவும் உறுதி செய்யப்பட்டது. முதல் தயாரிப்பு வானூர்தி திசம்பர் 31, 1971 அன்று வி.டி.வைலோமோவ் இயக்கத்தில் பறந்தது; பெப்ரவரி 4, 1975இல் டி-6 முறையாக சு-24 என சேவையில் ஏற்கப்பட்டது. ஏறத்தாழ 1,400 சு-24கள் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன. மேம்பாடுகள் தற்போது சேவையிலுள்ள Su-24M வானூர்திகள் வாழ்நாள் நீட்டிப்பு மற்றும் மேம்படுத்தல் திட்டத்தின்கீழ் குளோநாசு எனப்படும் துணைக்கோள்வழி செலுத்துகை அமைப்பு, பல்வினைக் காட்சிப்பலகைகள், தலைமேல் காட்சிப்பலகைகள், எண்ணிம இயங்குநிலப்பட உருவாக்கி, தலைக்கவசத்தில் பொருத்தப்பட்ட காட்சிகள், நவீன வழிகாட்டப்பட்ட ஆயுதங்கள், வான்-வான் ஏவுகணைகள், மேம்படுத்தப்பட்ட ஓட்டுநர் இருக்கையகம் என மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேம்படுத்தப்பட்ட வானூர்திகள் சு-24எம்2 எனப்படுகின்றன. மேற்கோள்கள் வெளி இணைப்புகள் Su-24 page on Sukhoi's site பரணிடப்பட்டது 2014-11-06 at the வந்தவழி இயந்திரம் Su-24 page on Airforce-Technology.com Su-24 page on AerospaceWeb.org Su-24 page on militaryfactory.com