Դմիտրի Բելյաևի քաղաքային դաստակերտ

Դմիտրի Բելյաևի քաղաքային դաստակերտ (ռուս.՝ Городская усадьба Дмитрия Беляева), շենք Մոսկվայի կենտրոնում (Ռյումինի նրբանցք, տուն 2)։ Վերակառուցվել է ավելի հին շենքից 1903 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Գալեցկու նախագծով արդուզարդ վաճառող, Մոսկվայի ժառանգական պատվավոր քաղաքացի Դմիտրի Ֆեոդորովիչ Բելյաևի պատվերով։ Ունի մշակութային ժառանգության հայտնաբերված օբյեկտի կարգավիճակ։ Ճարտարապետություն Երկհարկանի առանձնատունը կառուցված է մոդեռն ոճով։ Շենքի ճակատը երեսպատված է մոխրագույն-կանաչ կերամիկական սալիկներով։ Պատուհանների երկու շարքը բաժանված է հորիզոնական գոտիով։ Կենտրոնական ելունը աննշան առաջ է եկած, այն պսակված է համատարած ատտիկոսով։ Ձախից գտնվում է կախովի մետաղական հովարով շքամուտքը։ Մուտքային որմնանցքի երկու կողքերին տեղադրված են կալունակների վրա փոքր սյուներ։ Այգու կողմից ճակատը զարդարում է կոր կիսաէլիպսաձև շրջանակի մեջ «Կակաչները մայրամուտին» խճանկարային մեծանկարը։ Մոսկվյան մոդեռնը գնահատողների համար հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում առանձնատան մետաղյա ցանկապատը նրբանցքի կողմից և այգու դռնակը։ Այդ ցանկապատը կարող էր պատրաստած լինել անձամբ ճարտարապետ Ա. Ա. Գալեցկին կամ, վարկածներից մեկի համաձայն, պատրաստվել է Ֆեոդոր Շեխտելի անհայտ նկարներից մեկի հիման վրա։ Ցանկապատն ունի անսովոր արտահայտիչ զարդանախշ, որը, ենթադրվում է, ոգեշնչված է բելգիացի ճարտարապետ Վիկտոր Օրտի աշխատանքներով, մասնավորապես, «Մտրակի հարվածով»։ Շենքի ներսում պահպանվել են առաստաղների բնօրինակ ծեփվածքը և մի շարք այլ դեկորատիվ տարրեր։ Ծանոթագրություններ