Τζιούρτζιου

Το Τζιούρτζιου είναι πόλη της νότιας Ρουμανίας στην περιοχή της Βλαχίας και είναι έδρα της ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται εν μέσω των πεδιάδων ιλύος και βάλτων στην αριστερή όχθη του Δούναβη απέναντι από τη βουλγαρική πόλη Ρούσε. Την πόλη ατενίζουν τρία μικρά νησιά και ένα μεγαλύτερο προστατεύει το λιμάνι της, Σμάρντα. Την πλούσια περιοχή παραγωγής σιτηρών προς βορράν διασχίζει μια σιδηροδρομική γραμμή προς το Βουκουρέστι, η πρώτη που άνοιξε στη Ρουμανία, κατασκευάστηκε το 1869 και στη συνέχεια επεκτάθηκε στο Σμάρντα. Το Τζιούρτζιου εξάγει ξυλεία, σιτηρά, αλάτι και πετρέλαιο και εισάγει άνθρακα, σιδήρο και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Η Γέφυρα Φιλίας Τζιούρτζιου-Ρούσε, στο κοινό βουλγαρορουμανικό τμήμα του Δούναβη, διασχίζει το ποτάμι στα περίχωρα της πόλης. Το Τζιούρτζιου είναι αδελφοποιημενη πόλη με το Περιστέρι. Ιστορία Η περιοχή γύρω από το Τζιούρτζιου ήταν πυκνοκατοικημένη την εποχή των Δακών (πρώτος αιώνας π.Χ.), όπως δείχνουν αρχαιολογικές μαρτυρίες και η πρωτεύουσα του Βυρεβίστα ήταν σε αυτή την περιοχή (πιστεύεται ότι ήταν στο Ποπέστι στον Ποταμό Aρτζες). Κατά τη Βυζαντινή εποχή αυτή ήταν η θέση της Θεοδωρόπολης, που χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό (483-565). Η πόλη του Τζιούρτζιου πιθανότατα ιδρύθηκε το 14ο αιώνα ως λιμάνι στο Δούναβη από Γενουάτες τυχοδιώκτες εμπόρους , που ίδρυσαν μια τράπεζα και εμπορεύονταν μετάξια και βελούδα. Υπάρχει μια άποψη ότι ονόμασαν την πόλη από τον πολιούχο της Γένοβας, Σαμ Τζιόρτζιο (Άγιος Γεώργιος), ωστόσο ο Νικολάε Γιόργκα την αμφισβητεί, υποστηρίζοντας ότι το Τζιούρτζιου είναι απλώς παλιά ρουμανική μορφή του Γεώργιος. Αναφέρεται για πρώτη φορά στον Codex Latinus Parisinus το 1395, επί της βασιλείας του Μιρτσέα αΑ της Βλαχίας, και κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1420 για τον έλεγχο της κυκλοφορίας του Δούναβη. Οι Οθωμανοί ονόμασαν την πόλη Yergöğü, όπως από yer 'γη' + gök ουρανός', αλλά το όνομα αυτό πρέπει μάλλον να δόθηκε λόγω της ομοιότητας μεταξύ της προφοράς του "(Σαν) Τζιόρτζιο" και του "Yergöğü". Ως οχυρωμένη πόλη, το Τζιούρτζιου έζησε συχνά τους πολέμους για την κατάκτηση του κάτω Δούναβη. Ήταν η θέση της ομώνυμης μάχης τον Οκτώβριο του 1595, των αγώνων του Μιχαήλ του Γενναίου (1593-1601) εναντίον των Τούρκων και αργότερα του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1787-1792). Κάηκε το 1659. Το 1829 τα τείχη της τελικά ισοπεδώθηκαν και μοναδικό μέσο άμυνας απέμεινε ένα κάστρο στο νησί Σλομπόζια, που συνδέεται με τη στεριά με μια γέφυρα. Το 1952-1954, κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, η ΕΣΣΔ βοήθησε την κατασκευή της γέφυρας μεταξύ Τζιούρτζιου και Ρούσε, της Γέφυρας της Φιλίας, στο Δούναβη, που συνδέει τη Ρουμανία με τη Βουλγαρία. Δημογραφικά Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το Τζιούρτζιου είχε πληθυσμό 54.655.