کلیسای آپولیناریس

کلیسای آپولیناریس ( به آلمانی: Apollinariskirche) یک کلیسای کاتولیک رومی در بالای شهر رماگن و در ارتفاعی حدود ۴۰ متری در کنار رود راین واقع شده است و یک کلیسای زیارتی می باشد. این مکان امروزه آپولیناریس‌برگ نام دارد. کلیسای کنونی در اواسط سده نوزدهم به سبک نئوگوتیک ساخته و به سبک نازارین نقاشی‌آرایی شده است. در دامنه این کوه، در سال ۱۸۹۲ گورهای مسیحی از دوران روم باستان کشف گردید. از اوایل قرون وسطی، راهبان بندیکتین در آپولیناریس‌برگ ساکن بودند. تاریخ دقیق ساخت نخستین کلیسا قابل تعیین نیست. احتمالاً در سده نهم میلادی ساخته شده و تحت حفاظت قدیس سنت مارتین، حامی فرانک‌ها، قرار داشته است. در حدود سال ۱۱۱۰، راهبان بندیکتین از دیر میشائلزبرگ زیگبورگ به ابتکار و با حمایت گسترده مردم رماگن، یک دیر وابسته در رماگن تأسیس کردند. در سده سیزدهم، احتمالاً یادگارهای مقدس سنت آپولیناریس فون راونا به این کوه منتقل شد. نخستین اشاره مستند به این قدیس در رماگن به سال ۱۲۹۵ بازمی‌گردد. تابوت سنگی حاوی یادگار اصلی که در سرداب کلیسای کنونی قرار دارد، متعلق به سده چهاردهم است. حضور فرانسیسکن‌ها و تاریخچه بنا از ۲۵ مارس ۱۸۵۷ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۶، فرانسیسکن‌های استان زاکسن و از ۱۹۲۹ استان کلن زیارتگاه آپولیناریس‌برگ را اداره می‌کردند. در جریان جنگ فرهنگی صومعه فرانسیسکن‌ها منحل شد، اما گروه کوچکی از روحانیون به دلیل پیوند عمیق با مردم رماگن توانستند به فعالیت شبانی خود ادامه دهند. در سال ۱۸۸۴، خانواده فون فورستنبرگ-شتام‌هایم که مالک کلیسای آپولیناریس هستند، مقبره ای در محوطه کلیسا ساختند که فرانتس اگون فون فورستنبرگ-شتام‌هایم متوفی ۱۸۵۹ در آن آرام گرفت. جنگ جهانی دوم به دلیل پل راهبردی راین آسیب شدیدی به شهر رماگن و کلیسا وارد کرد؛ برخورد یک موشک وی۲ باعث تخریب بخشی از سقف و شیشه‌ها شد و نفوذ رطوبت تا زمان تعمیرات در ۱۹۴۷ به نقاشی‌های دیواری آسیب زد. در سال ۱۹۷۲، ساختمان‌های صومعه قدیمی تخریب و بنای جدیدی در محل صومعه پیشین بندیکتین‌ها در شمال کلیسا ساخته شد. از ۱۹۸۵، کلیسا تحت نظر کارل-یوزف ارنست مرمت اساسی شد که نمای بیرونی آن در ۲۰۰۵ و فضای داخلی از اواسط ۲۰۰۵ با حمایت بنیاد آلمانی حفاظت از بناهای تاریخی و انجمن حامیان کلیسای آپولیناریس بازسازی گردید. فرانسیسکن‌ها در پایان ۲۰۰۶ کلیسا و صومعه را ترک کردند و در روز دوم کریستمس با حضور اسقف یورگ میشائیل پترز بدرقه شدند. از فوریه ۲۰۰۷، انجمن عشق مصلوب و رستاخیزیافته از ماستریخت مسئولیت زیارتگاه را بر عهده گرفت. سنت زیارت و ارج نهادن به سنت آپولیناریس نخستین بار در سندی با عنوان عفو ( گناهان) از سال ۱۲۹۵ به بزرگداشت سنت آپولیناریس اشاره شده است. بر اساس آن، به شرکت‌کنندگان در مراسم خاصی چهل روز عفو اعطا می‌شد که نشان از حضور "زائران" در رماگن دارد. زیارت‌های سازمان‌یافته بزرگ در سده‌های بعدی شکل گرفتند. زیارت از سنت گئورگ (به آلمانی: St. Georg) در کلن از اوایل سده شانزدهم میلادی وجود دارد. زائران از آئن‌هایم از سال ۱۶۳۰ تا امروز و از ۲۰۰۸ بار دیگر پیاده به این مکان می‌آیند. از زمان حضور فرانسیسکن‌ها در رماگن از ۱۸۵۷، زیارت سالانه در قالب مراسم هشت‌روزه آپولیناریس در ژوئیه و اوت برگزار می‌شود. یادگار سر سنت آپولیناریس از ضریح در سرداب بیرون آورده شده و در یک یادگار‌دان نقره‌ای به شکل سر برای بزرگداشت در کلیسا قرار می‌گیرد. در دوران اوج، تا ۱۰۰٬۰۰۰ زائر برای زیارت سر مقدس به آپولیناریس‌برگ می‌آمدند. در سال ۲۰۱۴، حدود ۱۲٬۰۰۰ نفر در مراسم عبادت این دوره (۱۹ ژوئیه تا ۳ اوت) شرکت کردند. منابع