کلیسای جامع تری‌یر

کلیسای جامع سن پیتر تری‌یر (به آلمانی: Trierer Dom) یک کلیسای جامع کاتولیک در شهر تری‌یر ایالت راینلاند-فالتس آلمان است. این بنا قدیمی‌ترین کلیسای جامع در آلمان و بزرگ‌ترین سازه مذهبی در تری‌یر به‌شمار می‌رود که به‌دلیل طول عمر بسیار زیاد و طراحی باشکوهش شهرت دارد. بخش مرکزی تالار در اوایل قرن چهارم میلادی با استفاده از آجرهای رومی ساخته شد و در طول دوره‌های مختلف به‌تدریج گسترش یافت. ساختار مستحکم غربی به سبک رومانسک با چهار برج و یک محرابگاه اضافی، بارها در معماری بناهای دیگر الگوبرداری شده است. این کلیسا در سال ۱۹۸۶ به‌عنوان بخشی از مجموعه «آثار رومی، کلیسای جامع و کلیسای بانوی ما در تری‌یر» در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. تاریخچه ساخت و بازسازی طبق منابع تاریخی، دستور ساخت این کلیسا توسط کنستانتین بزرگ صادر شد و بر روی کاخ سنت هلنا (مادر امپراتور) بنا گردید. پس از گرویدن کنستانتین به مسیحیت، اسقف ماکسیمین (۳۲۹–۳۴۶) ساخت مجموعه‌ای را هماهنگ کرد که در آن زمان بزرگ‌ترین مجموعه کلیسایی در غرب (خارج از رم) محسوب می‌شد. کاوش‌های باستان‌شناسی تأیید می‌کنند که بنای فعلی بر روی پی‌های ساختمان‌های رومی باستان در «آگوستا تروروروم» بنا شده است. این کلیسا در قرن نهم میلادی توسط وایکینگ‌ها ویران شد اما تحت نظر اسقف اگبرت و پپو از بابنبرگ مجدداً بازسازی گردید. نمای مشهور غربی متعلق به این دوره است، هرچند تکمیل نهایی آن تا سال ۱۱۹۶ به طول انجامید. در سده‌های بعد، عناصری به سبک گوتیک، رنسانس و باروک به بنا اضافه شد، اما سبک کلی آن رومانسک باقی ماند. ویژگی‌های بیرونی بخش‌های بزرگی از آجرکاری‌های رومی در نمای شمالی کلیسا قابل مشاهده است. این بخش‌ها متعلق به ساختمان مربعی اصلی از حدود سال ۳۴۰ میلادی است که تری‌یر را به قدیمی‌ترین ساختمان کلیسایی در حال استفاده در آلمان تبدیل می‌کند. بخش غربی کلیسا شامل پنج بخش متقارن است که ویژگی بارز معماری رومانسک دوران امپراتوران سالیان (قرن یازدهم) است. بر روی بلندترین برج کلیسا، کتیبه‌ای لاتین به چشم می‌خورد که بر اساس متون کتاب مقدس نوشته شده است: «نمی‌دانید خداوند در چه ساعتی خواهد آمد» (NESCITIS QVA HORA DOMINVS VENIET). فضای داخلی و گنجینه‌ها فضای داخلی کلیسا دارای ابعاد ۱۱۲٫۵ در ۴۱ متر است و از سه تالار رومانسک با طاق‌های گوتیک تشکیل شده است. ساختار اصلی رومی هنوز در بخش‌های شرقی تالار قابل تشخیص است. یکی از مهم‌ترین بخش‌های داخلی، نمازخانه باروکی است که برای نگهداری از «ردای مقدس» ساخته شده است؛ شیء مقدسی که گفته می‌شود پیراهن عیسی مسیح بوده و در سال ۱۵۱۲ کشف گردید. تزئینات باروک در بخش غربی، مجسمه‌های رنسانس و ارگ بزرگ کلیسا که متعلق به سال ۱۹۷۴ است، از دیگر جاذبه‌های داخلی این بنا محسوب می‌شوند. نگارخانه پیوند به بیرون تاریخچه تصاویر منابع