Ρεϋνιόν

Η Ρεϋνιόν (γαλλικά: Réunion‎‎ ή επίσημα La Réunion, αρχαιότερη ονομασία Île Bourbon) είναι ηφαιστειογενές νησί στον Ινδικό ωκεανό, ανατολικά της Μαδαγασκάρης και νοτιοδυτικά του Μαυρίκιου. Έχει έκταση 2.512 τ.χλμ. και πληθυσμό 910.985 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2026. Αποτελεί υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας από το 1946 και έχει πρωτεύουσα το Σαιν-Ντενί. Είναι επίσης η πιο απομακρυσμένη περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει ως νόμισμα το ευρώ. Ιστορία Άραβες ναυτικοί που πρώτοι προσέγγισαν το νησί αυτό, το ονόμασαν Αντνά Αλ Μαγκριμπάιν («Δυτικό Νησί»). Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έφτασαν στο νησί και το βρήκαν ακατοίκητο ήταν οι Πορτογάλοι, το 1635, και του έδωσαν την ονομασία Σάντα Απολλώνια, από την Αγία Απολλωνία. Το νησί κατακτήθηκε στη συνέχεια από τους Γάλλους και ήταν κάτω από τη διοίκηση του Πορτ Λουί στον Μαυρίκιο. Αν και η γαλλική σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στο νησί το 1638, η (τότε ονομαζόμενη) Σάντα Απολλώνια επίσημα προσαρτήθηκε στη Γαλλία το 1642, όταν αποβιβάστηκαν στο νησί Γάλλοι κατάδικοι από τη Μαδαγασκάρη. Μετά την επιστροφή τους στην ηπειρωτική Γαλλία αρκετά χρόνια μετά, το νησί πήρε την ονομασία Ιλ Μπουρμπόν το 1649, από τον βασιλικό οίκο των Βουρβόνων. Η ονομασία Ρεϋνιόν δόθηκε στο νησί το 1793 με απόφαση του κυβερνώντος συμβουλίου μετά την πτώση του Οίκου των Βουρβόνων στη Γαλλία, για να τιμηθεί η επανένωση (réunion στα γαλλικά) των επαναστατών από τη Μασσαλία με την Εθνική Φρουρά στο Παρίσι, η οποία έγινε στις 10 Αυγούστου του 1792. Το 1801, το νησί ονομάστηκε Νήσος Βοναπάρτη, προς τιμή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Το 1810, στο νησί εισέβαλε μία μοίρα του βρετανικού βασιλικού πολεμικού ναυτικού με κυβερνήτη τον Τζόσιας Ρόλεϊ, ο οποίος χρησιμοποίησε ξανά το παλαιότερο όνομα Ιλ Μπουρμπόν. Όταν το νησί επανήλθε στη Γαλλία μετά τη συνδιάσκεψη της Βιέννης το 1815, το νησί κράτησε το όνομα Μπουρμπόν μέχρι και την πτώση της επανίδρυσης του οίκου των Βουρβόνων, και στη συνέχεια κατά τη γαλλική επανάσταση του 1848, επέστρεψε στην ονομασία Ρεϋνιόν. Η ιστορική εξέλιξη και ο εποικισμός του, ξεκίνησε τον 17ο αιώνα με τη μετανάστευση Αφρικανών, Κινέζων, Μαλαισίων και Ινδών, κάτω από τη γαλλική εποπτεία, σχηματίζοντας ένα ιδιαίτερο τοπικό μείγμα πληθυσμού. Η διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ το 1869, μείωσε τη σημασία του νησιού ως ενδιάμεσου σταθμού για τη ναυτική διαδρομή των ανατολικών Ινδιών. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρεϋνιόν ήταν κάτω από την εξουσία του καθεστώτος του Βισύ μέχρι τις 30 Νοεμβρίου του 1942, όταν το νησί απελευθερώθηκε από το καταδρομικό Λέοπαρντ. Διοίκηση Η Ρεϋνιόν ονομάστηκε υπερπόντιο τμήμα (département d'outre-mer) της Γαλλίας στις 19 Μαρτίου του 1946. Νομάρχης (έπαρχος) στο νησί είναι ο Πατρίς Λατρόν από τις 18 Νοεμβρίου 2024. Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου (Conseil régional) είναι (από την 1η Ιουλίου 2021) η Ιγκέτ Μπεγιό (Huguette Bello, γ. 1950) από το κόμμα PLR. Πρόεδρος του Διαμερισματικού (ως τις 2 Απρ. 2015 Γενικού) Συμβουλίου είναι από τις 18 Δεκεμβρίου 2017 ο Σιρίλ Μελσιόρ από το κόμμα LR, ο οποίος επανεξελέγη πρόεδρος από το διαμερισματικό συμβούλιο με 38 ψήφους την 1η Ιουλίου 2021. Διοικητική διαίρεση Η Ρεϋνιόν διαιρείται σε 4 διαμερίσματα (arrondissements): Δημογραφία Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2023 του Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Θεμάτων των Ηνωμένων Εθνών, ήταν 83,5 έτη (80,5 έτη για τους άνδρες και 86,3 έτη για τις γυναίκες) ενώ η διάμεση ηλικία ήταν τα 37,4 έτη. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Ρεϋνιόν στο Curlie