Tanah Perkuburan British, Lisbon

Tanah Perkuburan British (Cemitério dos Ingleses) di ibu negara Portugal Lisbon telah ditubuhkan pada awal abad ke-18. Ia terletak di daerah Estrela di bandar dan mengelilingi Anglikan Gereja St George. Kubur bertanda pertama bertarikh 1724. Tanah perkuburan itu mengandungi kubur penduduk Protestan Inggeris awal dan keluarga British yang telah lama bertapak di Portugal serta pelawat British ke Lisbon. Terdapat juga 31 Kubur Perang Komanwel. Di samping itu, beberapa penganut Katolik Inggeris dan Protestan bukan Inggeris, khususnya Belanda, juga dikebumikan di sana. Terdapat sebuah tanah perkuburan Yahudi kecil di plot bersebelahan. Antara lelaki Inggeris terkenal yang dikebumikan di Tanah Perkuburan ialah novelis Henry Fielding. Sejarah Awal hari Sejak Reformasi, Protestan British yang tinggal di Lisbon telah merasakan keperluan untuk tanah perkuburan mereka sendiri. British Protestan dianggap sebagai sesat oleh Katolik Portugis dan kubur mereka, jika dilihat, akan dinodai. Sebelum Tanah Perkuburan ditubuhkan amalannya adalah untuk menanam mayat British di dalam kotak kayu, selalunya yang sebelum ini digunakan untuk pengimportan gula, di pantai ketika air surut, di tebing selatan Sungai Tagus atau, mungkin, di [ [Penyucian|tidak disucikan]] tanah di kawasan terpencil. Pada tahun 1654, dengan Portugal dalam proses mendapatkan semula kemerdekaannya daripada Sepanyol, satu perjanjian telah dirundingkan antara pemenang Perang Saudara Inggeris, Oliver Cromwell, dan [[John IV dari Portugal] |Raja João IV]]. Saudagar British berkempen dengan kerajaan mereka untuk tanah untuk mengebumikan mayat mereka untuk diterima di bawah perjanjian ini. Akibatnya, British telah berusaha untuk menghormati agama Portugal dan British di kawasan Lisbon dibenarkan mempunyai sebidang tanah untuk pengebumian. Akibat penentangan daripada Jesuits dan Inkuisisi Portugis, tiada apa yang berlaku untuk mendirikan tanah perkuburan sehingga 1717, apabila British Konsul, W. Poyntz, dapat untuk melaporkan kepada London bahawa dia telah memperoleh pajakan kekal atas tanah yang sesuai di bawah sistem Emphyteusis. Saudagar yang membentuk apa yang dipanggil Kilang British telah datang untuk memainkan peranan penting dalam ekonomi Portugis dan kemudian berasa boleh mendesak supaya perjanjian itu dilaksanakan. Belanda di Lisbon memperoleh plot bersebelahan pada tahun 1723 dan kedua-dua kewarganegaraan bergabung untuk mengembangkan kawasan antara 1729 dan 1734. Batu nisan pertama ialah Francis La Roche, dari Februari 1724, walaupun catatan Kilang British mencadangkan pengebumian pada tahun 1721, tanpa menyatakan di mana ia berlaku. Nampaknya tanah perkuburan Belanda dan British dianggap sebagai satu tanah perkuburan. Tiada bukti hari ini bahawa Belanda telah dikebumikan di satu kawasan dan British di kawasan lain. Pada masa ia ditubuhkan, Tanah Perkuburan berada jauh di luar kawasan binaan bandar, dikelilingi oleh ladang dan ladang anggur. Sebuah tembok dibina di sekelilingnya, dengan pintu masuk ke barat. Pokok-pokok, terutamanya cypress, ditanam, kerana Inkuisisi ingin "menyembunyikan kubur para bidaah dari mata orang beriman", dan plot itu dikenali sebagai "Perkuburan Cypresses". Laluan dari pintu masuk ke Gereja St George ke barat laut plot itu juga bersempadan dengan cemara. Banyak yang telah diterbangkan oleh taufan pada tahun 1941 tetapi beberapa pokok asal masih kekal. Walaupun kini dikelilingi oleh jalan raya dan bangunan, Tanah Perkuburan itu kekal berhutan dengan baik. Dokumen pajakan asal British telah hilang dalam gempa bumi Lisbon 1755 tetapi pajakan Belanda pertama masih ada. Tanah perkuburan itu sendiri, sebahagian besarnya tidak rosak akibat gempa bumi, walaupun terdapat bukti paras tanah dinaikkan di beberapa tempat. Menurut catatan yang ada, 68 orang British terbunuh akibat gempa itu walaupun tiada rujukan mengenai peristiwa itu dalam catatan Gereja atau pada mana-mana batu nisan. Dari penubuhannya sehingga 1825, Tanah Perkuburan dan aktiviti kebajikan lain di kalangan British Lisbon dibiayai oleh levi ke atas import ke Portugal oleh pedagang British, yang dimungkinkan oleh Akta Sumbangan British 1721. Selepas 1825, Tanah Perkuburan dibiayai oleh derma, langganan. dan bayaran pengebumian. Pada tahun 1779-80 berlaku pertikaian antara British dan Belanda. British ingin mewujudkan pintu masuk yang berasingan di sebelah timur Tanah Perkuburan tetapi konsul Belanda, Daniel Gildemeester (1714-1793), telah mendirikan sebuah makam besar untuk anaknya Jan yang meninggal dunia pada usia 22 tahun pada 1778. Makam ini menghalang pintu masuk baru yang dirancang tetapi dia enggan mengalihkannya. Hubungan harmoni jelas akhirnya dipulihkan apabila Gildemeester dan Belanda membiayai separuh daripada kos gereja mayat Tanah Perkuburan, yang siap pada tahun 1794. Tulisan di atas pintu gereja itu merujuk kepada kerjasama antara British dan Belanda untuk tujuan ini. Kubur Yahudi Pada tahun 1497, Raja Manuel I telah mengeluarkan perintah yang menghendaki orang Yahudi sama ada memeluk agama Kristian atau meninggalkan negara itu, yang membawa kepada penghijrahan yang meluas Yahudi Sephardi. Menjelang akhir abad ke-18 beberapa Sephardis mula kembali, terutamanya mereka yang tinggal di London dan Gibraltar, hasil daripada perjanjian antara Britain dan Portugal. Oleh kerana ramai ahli komuniti baru ini adalah rakyat British, satu sudut Tanah Perkuburan British telah diperuntukkan untuk kegunaan mereka pada tahun 1801. Walau bagaimanapun, apabila permintaan dibuat pada tahun 1815 untuk mendirikan batu nisan Yahudi, Persatuan Pedagang dan Faktor, yang telah menggantikan Kilang British, memutuskan bahawa, dari masa itu, hanya makam Kristian akan dibenarkan. Masyarakat Yahudi bertindak balas dengan menyewakan plot kecil bersebelahan untuk pengebumian mereka. Selama kira-kira enam puluh tahun ini adalah satu-satunya perkuburan Yahudi di Lisbon. Pengebumian terakhir di tanah perkuburan, yang mengandungi kira-kira 150 batu nisan dalam Ibrani, berlaku pada tahun 1865. Pada masa ini tiada lagi ruang yang tinggal, dan Tanah Perkuburan Yahudi yang baru telah ditubuhkan pada tahun 1868. Pembesaran Akibat Perang Semenanjung, ramai tentera British melalui Lisbon dan terdapat dua hospital tentera British. Kematian yang tidak dapat dielakkan bermakna Tanah Perkuburan menjadi penuh dan ia enggan menerima pengebumian tentera lagi. Pada tahun 1810, oleh itu, Kerajaan British membeli kawasan tanah bersebelahan yang agak lebih besar daripada Tanah Perkuburan sedia ada untuk tujuan pengebumian tentera. Penduduk British membina tembok di antara kedua-dua plot tetapi ini telah dialihkan pada tahun 1819 apabila seluruh tapak itu diluluskan oleh Persatuan Pedagang dan Faktor. Garisan batu untuk menunjukkan sempadan antara tanah perkuburan British dan tanah perkuburan tentera kekal. Pada masa yang sama, Belanda melepaskan minat mereka. Kawasan Tanah Perkuburan kemudiannya kekal tidak berubah sehingga tahun 1950. Pada tahun 1814 pemilik bangunan di Lisbon yang telah digunakan untuk perkhidmatan Anglikan meminta ia dikembalikan dan, pada tahun 1819, ia telah memutuskan untuk mendirikan sebuah gereja kecil di dalam Tanah Perkuburan. Kapel pertama St. George the Martyr telah didedikasikan pada tahun 1822. Pada tahun 1886 bangunan itu musnah akibat kebakaran. Dengan pengumpulan dana aktif oleh pendeta, Canon Thomas Godfrey Pembroke Pope, gereja sekarang, yang direka oleh arkitek di London, telah disucikan pada tahun 1889. Kehilangan tanah Pada tahun 1940 diputuskan untuk membina jalan baru di sepanjang sempadan selatan Tanah Perkuburan. Majlis Lisbon dan kerajaan negara, yang diwakili oleh Duarte Pacheco, seorang jurutera yang telah dilantik sebagai Menteri Kerja Raya dan Pengangkutan pada usia muda 33 tahun, tidak mahu mengambil banyak tanah dari Estrela Gardens ke selatan Tanah Perkuburan jadi mereka merancang untuk membeli secara paksa kedua-dua sudut zon selatan Tanah Perkuburan, yang diunjurkan ke laluan cadangan jalan itu. Usaha awal pihak British untuk mengubah rancangan itu tidak berjaya, walaupun Duta Besar British, Sir [[Walford Selby] terlibat]. Cadangan British untuk laluan alternatif telah ditolak atas alasan ia bermakna menebang pokok di Estrela Gardens dan akan menjejaskan simetri pelan asal. Kerajaan berhujah bahawa ini tidak boleh dibenarkan untuk memelihara hanya 800 meter persegi daripada 20,000 meter persegi (2 hektar) Tanah Perkuburan. Duta Besar British yang baharu, Sir Ronald Hugh Campbell, yang mempunyai status lebih tinggi daripada pendahulunya, turut terlibat, menulis kepada perdana menteri Portugis, António de Oliveira Salazar, tetapi tidak berjaya. Pada pertengahan tahun 1942, pemegang amanah Tanah Perkuburan, menyedari bahawa mereka sedang berjuang dalam pertempuran yang kalah, bersetuju dengan pemindahan tanah, mencadangkan harga untuk tanah itu. Pihak perbandaran menjawab secara lisan dengan tawaran 5% daripada angka British, telah bersetuju untuk menjalankan pergerakan bangunan dan kubur dan pembinaan semula dinding secara percuma. Rancangan Kerajaan memerlukan pergerakan sekurang-kurangnya 37 kubur, termasuk tujuh kubur orang Yahudi yang telah tiba di Lisbon dari Gibraltar. Pintu masuk asal perlu dipindahkan dan gereja mayat dipindahkan ke lokasi lain. Pada tahun 1943 Pacheco meninggal dunia dalam kemalangan kereta berhampiran bandar Vendas Novas. Pada tahun 1944 tanah Tanah Perkuburan telah didaftarkan sebagai milik Kerajaan British dan kekal begitu, walaupun United Kingdom tidak menyumbang kepada pemeliharaannya. Diizinkan oleh kerajaan di London, pendaftaran ini dilihat sebagai satu cara untuk melindungi seluruh kawasan daripada rampasan. Walau bagaimanapun, dalam menghadapi permusuhan orang ramai yang semakin meningkat, langkah ini tidak berjaya dan perkara itu akhirnya diselesaikan di mahkamah pada 25 Mei 1950. Wang yang diterima sebagai pampasan untuk tanah Tanah Perkuburan yang diserahkan telah digunakan untuk membeli pegangan bebas beberapa tanah sekitar. Gereja mayat telah dipindahkan ke kedudukannya sekarang, bata demi bata. Rumah penjaga baru telah dibina pada masa yang sama. Jalan baru itu dinamakan Rua de São Jorge (Jalan St George) dan pintu masuk ke Tanah Perkuburan sekarang telah dibina di jalan itu, mengekalkan plak batu yang berada di atas pintu masuk asal. Sejak kerja-kerja ini siap, terdapat sedikit perubahan pada Tanah Perkuburan. Pengkuburan, kubur dan monumen Kubur dan monumen termasuk contoh seni bina Georgian, Regency dan Victoria, serta monumen moden: Hamba Afrika. Walaupun tiada kubur yang bertanda, catatan menunjukkan bahawa beberapa pedagang British mempunyai hamba, bahawa mereka telah dibaptiskan dan ada yang telah dikebumikan di Tanah Perkuburan. Boer Memorial. Semasa 1899-1902 Perang Boer Kedua, ramai Boer berundur ke jajahan Portugis Mozambique. Mereka kemudiannya telah dimasukkan ke dalam tahanan di Portugal dan 14 meninggal dunia di sana. Hanya satu yang dikebumikan di Tanah Perkuburan, Johannes Christoffel Nel, tetapi salib monumental merah jambu yang mengagumkan telah didirikan pada tahun 1913 untuk memperingati semua yang meninggal dunia di Portugal, dengan tulisan dalam bahasa Inggeris dan Afrikaans. Nel dikebumikan di bawah tugu. Carl Ludwig Christian Rümker ialah seorang ahli astronomi Jerman. Kuburnya adalah contoh amalan menggambarkan kerja atau hobi si mati. Christian August, Putera Waldeck dan Pyrmont (1744-1798). Waldeck ialah seorang askar dan putera raja Prusia, yang kemahirannya dalam menasihati tentera Portugis membawa mahkota Portugis untuk mendirikan piramid marmar yang besar sebagai penghormatan kepadanya. Daniel Gildemeester membina makam untuk anaknya yang membawa kepada konflik antara British dan Belanda. Dia dikebumikan di kubur yang sama. Gildemeester ialah seorang konsul Belanda yang mewah yang membina Istana Seteais di Sintra. David de Pury adalah seorang jurubank Switzerland yang berpindah ke Lisbon pada tahun 1736, mengasaskan sebuah bank. Sangat dihormati dan dikagumi dalam hidupnya, dia adalah dermawan utama bandar Switzerland Neuchâtel. Bagaimanapun, baru-baru ini sumbangannya telah dipertimbangkan semula kerana peranannya dalam perdagangan hamba. Ernest Urdărianu adalah Menteri Mahkamah semasa pemerintahan Raja Carol II Romania (1930–1940). Sebagai orang kepercayaan terdekat Raja, Urdăreanu adalah, bersama Madame Lupescu, perempuan simpanan Raja, ahli ketiga triumvirate yang memegang kuasa di Romania pada tahun 1930-an. Francis La Roche adalah pengebumian pertama yang dicatatankan. Seperti ramai ahli Kilang British yang lain, dia adalah seorang pelarian Protestan Huguenot yang meninggalkan Perancis untuk melarikan diri dari penindasan oleh penganut Katolik. Dia menjadi ahli perniagaan yang berjaya. Kubur keluarga Garland. Kalungan adalah pedagang di bacalhau atau ikan kod masin dari Newfoundland. Thomas Garland, telah dihantar ke Lisbon pada tahun 1776 untuk menubuhkan sebuah agensi untuk mengendalikan urusan perkapalan, yang juga melibatkan pengeksportan garam dari Setúbal untuk digunakan dalam perdagangan bacalhau. Henry Fielding. Dramatis dan novelis satira Inggeris, Henry Fielding (1707-1754), meninggal dunia pada 8 Oktober 1754. Ini hanya dua bulan selepas tiba di Portugal dalam perjalanan untuk meningkatkan kesihatannya kerana dia menderita tuberkulosis, gout, asma, dan sirosis hati. Tiada siapa yang tahu dengan tepat di mana dia dikebumikan, kerana catatan pengebumian untuk tempoh 1754-1762 hilang, tetapi sebuah monumen kepadanya dalam bentuk makam yang dibangkitkan telah didirikan oleh langganan awam pada tahun 1830. Jerónimo Osório de Castro Cabral e Albuquerque adalah seorang jeneral dalam tentera Portugis yang berkahwin dengan seorang wanita Inggeris dan menjadi seorang Protestan. Kuburnya juga memberikan contoh kerjaya si mati yang digambarkan, dengan patung topi keledar dan pedangnya. John Stott Howorth memiliki Kilang Seramik Sacavém, di utara Lisbon. Bersahabat dengan Keluarga Diraja Portugis, dia telah dijadikan Baron Howorth dari Sacavém. John Jeffery ialah ahli politik Inggeris yang pernah menjadi ahli parlimen untuk Poole. Dia kemudiannya menjadi Konsul British di Lisbon, di mana dia meninggal dunia pada tahun 1822. Dia mempunyai makam yang mengagumkan. Miklós Horthy, juga dikenali sebagai Nicholas, telah menjadi Pemangku Raja Hungary antara 1920 dan 1944. Semasa Perang Dunia II Hungary secara berkesan berada di pihak [[Nazi] ] dan dia dibawa ke Nuremberg untuk perbicaraan Nuremberg penjenayah perang. Dia tidak pernah didakwa dan mula percaya dia telah ditangkap oleh Berikat untuk melindunginya daripada Kesatuan Soviet. Dia memberikan keterangan pada perbicaraan tersebut dan akhirnya menetap di Estoril, Portugal, di mana dia meninggal dunia pada tahun 1957. Dia telah dikebumikan di Tanah Perkuburan tetapi mayatnya telah dipindahkan ke kubur keluarga di Kenderes, Hungary pada tahun 1993. Patrick Ramsay ialah seorang duta British ke beberapa negara, yang menetap di Estoril semasa persaraannya pada tahun 1939 dan bekerja semasa Perang Dunia II sebagai sukarelawan di British Kedutaan di Lisbon. Philip Doddridge ialah seorang Nonconformist menteri dan penulis lagu-lagu pujian yang pergi ke Portugal untuk kesihatannya tetapi meninggal dunia akibat penyakitnya pada tahun 1751. Batu nisan kedua telah ditambah ke kuburnya pada tahun 1828. Paulo Lowndes Marques (1941-2011) ialah ahli pengasas CDS – Parti Rakyat dan Setiausaha Negara bagi Hal Ehwal Luar di Portugal. Dengan bapa Portugis dan ibu Inggeris, beliau adalah penganjur aktif hubungan Inggeris-Portugis. Kubur keluarga pangkat. The Rankins ialah pengimport gabus dan pengeluar produk gabus di Scotland. Setelah membuat lawatan tetap ke Portugal, keluarga memutuskan adalah berguna untuk mewujudkan kehadiran tetap dan William Rankin berpindah ke Portugal pada tahun 1872. Keluarga itu telah berada di negara itu sejak itu dan beberapa ahli dikebumikan di Tanah Perkuburan. Kubur keluarga Rawes. James Rawes pergi ke Portugal pada tahun 1827, berdagang di Porto sebagai pedagang kain. Keluarga itu berpindah ke Lisbon, menjadi ejen perkapalan dan insurans dan masih ada ahli keluarga di bandar itu. Kubur keluarga Stephens. Ahli keluarga pertama di Portugal, John Stephens, terlibat dengan tanur kapur di Lisbon. Abangnya, William Stephens, menyelamatkan dan membangunkan kilang kaca di Marinha Grande, pada mulanya membekalkan kaca yang banyak- diperlukan selepas gempa bumi 1755. Adiknya, John James, meneruskan perniagaan, akhirnya mewariskan kilang itu kepada negara Portugis. Tugu beliau, dan saudara lelaki yang lain, Lewis, berada di Tanah Perkuburan, dan saudara-saudara lain, termasuk William, juga dikebumikan di sana. Thomas Barclay, asalnya Ireland, ialah duta Amerika pertama di Maghribi. Tablet peringatan di dinding Tanah Perkuburan menyatakan bahawa dia terbunuh dalam pertarungan, walaupun ini dipertikaikan. Thomas Parr dicatatankan oleh monumen di dalam gereja mayat. Beliau merupakan ahli Kilang British dan dermawan terkenal sekolah Christ's Hospital di England, yang bersetuju untuk membiayai sebahagian gereja mayat tertakluk kepada monumen Parr disertakan. Kubur tentera abad ke-18 dan ke-19 Ramai daripada mereka yang dikebumikan adalah askar dan kelasi miskin, terutamanya dari Inggeris tetapi juga asal Belanda, yang tidak ada plak atau batu nisan dan, yang, dalam banyak kes, tidak dicatatankan dalam catatan, terutamanya antara 1761 dan 1763 pada akhir tahun Perang Tujuh Tahun, ketika pasukan British berada di Lisbon. Chaplain sedang sakit pada masa ini dan tidak menyimpan catatan. Terdapat hanya dua kubur bertanda dari zaman Perang Semenanjung, iaitu kubur Kapten Francis Livingstone dan Leftenan Kolonel William Offeney. Pada Disember 1811, tentera Portugis, bertindak di bawah arahan daripada General Beresford, yang telah dilantik sebagai Panglima Tentera Portugis, memaksa membuka pintu Tanah Perkuburan untuk antara jenazah Brigedier Jeneral Francis John Coleman. Adalah dipercayai bahawa ramai tentera British lain dikebumikan di sana dalam tempoh ini tetapi tidak ada kubur lain yang bertanda. Pada tahun 1827 pasukan British yang diperintah oleh Sir Robert Clinton mendarat di Lisbon untuk menyokong Ratu Maria II dalam Perang Saudara menentang [[Miguel I dari Portugal|Dom Miguel] ]. British meninggalkan tahun berikutnya tetapi catatan tanah perkuburan mecatatankan pengebumian 90 orang semasa berada di Lisbon. Kubur Perang Komanwel Walaupun Portugal berkecuali dalam Perang Dunia II, ramai anggota angkatan tentera British kehilangan nyawa mereka di Portugal atau perairannya. Tentera udara yang menuju ke Gibraltar dari Cornwall meninggal dunia apabila pesawat mereka terhempas, manakala kapal British telah ditorpedo di perairan Portugis. Suruhanjaya Perang Kubur Komanwel mengekalkan 26 kubur Perang Dunia II anggota Tentera Laut British, Tentera Udara dan Tentera Darat, serta kubur Tentera Udara Diraja Kanada, Tentera Laut Saudagar, dan [[British Overseas Airways Corporation] ]. Tiga anggota kru SS Avila Star], yang ditorpedo dari Azores, dikebumikan di tanah perkuburan. Terdapat juga lima pengebumian dari Perang Dunia I. Nisan mengikut gaya yang sama seperti di tanah perkuburan lain yang disokong oleh suruhanjaya itu. Lawatan Pintu masuk Tanah Perkuburan terletak di Rua de São Jorge, Lisbon. Ia dibuka dari 10.30 hingga 13.00 pada setiap hari kecuali hari Sabtu. Risalah bermaklumat, dengan peta, boleh dibeli. Kubur Yahudi tidak boleh diziarahi. Rujukan Pautan luar Tanah Perkuburan British Lisbon