Заветрени Острови (Француска Полинезија)

Заветрените Острови (француски: Îles Sous-le-vent; тахитски: Fenua Raro Mata’i, буквално "Острови под ветрот") се наоѓаат во западниот дел на Друштвените Острови кои се дел од Француска Полинезија, воедно, прекуморски територии на Франција во Јужниот Тихи Океан. Тие се протегаат јужно од Линиските Острови (дел од Кирибати), источно од Куковите Острови и северно од Австралските Острови (исто така дел од Француска Полинезија). Нивната област е 395 км2 и население над 33,000 жители. Островите на запад се состојат од три атолски групи: Мануае (исто така познат како Атол Скили), атолот Моту Оне (познат и како Белингхаузен) кој лежи посеверно од Заветрените Острови и на југоисток атолот Маупиха (исто така познат како Мопелиа). Поисточно главно се протегаат високите острови од групата која се состои од Маупити (тахитско име: Мауруа), атолот Тупаи, Бора Бора (тахитско име: Вава), најпознатиот од групата Заветрени Острови поради неговата поморска база на САД за време на Втората светска војна и последователните туристичка индустрија, Тахаа (тахитско име: Упору), лежи северно од најголемиот остров на групата, Раиатеја (тахитски имиња: Хава, Јоретеа) каде се наоѓа и најголемиот град кој воедно е главен град на Заветрените Острови, Утуроа, како и највисоката кота, малку над 1.000 метри надморска височина на планината Тефатуа, и најпосле, најисточниот остров на групата, Хуахине (тахитско име: Матаиреа) кој за време на високата плима е поделен на два дела: Хуахине Нуи ("Голем Хуанине") на север и Хуахине Ити ("Мал Хуахине") на југ. Администрација Архипелагот е административната субдивизија (француски: subdivision administrative) на Француска Полинезија. Главен град на административната област на Заветрените Острови е Утуроа. Заветрените Острови е дел од петте административни области на Француска Полинезија и една од 6 изборни области за Собранието на Француска Полинезија (Поврзано: Политиката на Француска Полинезија). Историја Првиот Европеец кој стигнал на архипелагот бил Џејмс Кук на 12 април 1769 во текот на Британската експедиција за да го набљудува преминот на Венера кој бил видлив од Тахити. Честа заблуда е дека на ова прво патување (тој ги посетил островите двапати), групата ја нарекол "Друштвена" во чест на Кралското друштво. Кук запишал во неговиот дневник дека островите ги нарекол Друштвени, бидејќи се во блиску едни до други. Откако Франција прогласила протектор над Тахити во 1840, Британците и Французите потпишале Жарначка конвенција, во 1847, изјавувајќи дека кралствата Раиатеја, Хуахине и Бора Бора ќе останат независни од било која сила и дека на ниту еден поглавар нема да му биде дозволено да владее со целиот архипелаг. Франција на крајот го прекршила договорот, островите биле анексирани и станале колонија во 1888 година (осум години по Приветрените Острови). Конфликтите со домородното население, наречени Заветрена војна, траеле до 1897 година. Географија Островите се планински, составени од вулкански карпи. Тие се формираат на трахит, долерит и базалт. Има подигнати корални лежишта високо на планините а лавата се јавува во различни форми, дури и во цврсти текови. Вулканската активност престанала толку одамна што кратерите се речиси целосно уништени од ерозија. Флора и фауна Флората вклучува лебно дрво, пандан и кокосови палми. Ограничената копнена фауна вклучува диви свињи, стаорци, мали гуштери. Постојат неколку видови на слатководни риби кои живеат во малите струи на островите, но коралните гребени околу островите покажуваат широк спектар на риби и други видови кои живеат во солената вода. Острови Рајтеа (најголемиот остров на групата). Тахитски имиња: Хава, Иоретеа Хуахине кој при висока плима е поделен на два острови, Хуахине Нуи ("Голем Хуахине") на север и Хуахине Ити ("Мал Хуахине") на југ; Тахитско име: Матаиреа Таха; тахитско име: Упору Бора Бора; тахитско име: Вава Тупаи; Tahitian име: Моту Ити Маупити Tahitian име: Мауруа Mануае (исто така познат како атол Скили ) Маупиха (исто така познат како Мопелиа) Моту Оне (исто така познат како Белингхаузен) Туризам Туризмот е двигател на економијата. Во земјоделието, главните производи се копра, шеќер, рум, седеф и ванила. Поврзано Џејмс Кук Наводи Оваа статија вклучува текст од објавено дело кое сега е јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Society Islands“ . Encyclopædia Britannica. 25 (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 320. Надворешни врски Сателитска слика