Ναός της Σίβυλλας

Ο Ναός της Σίβυλλας (πολωνικά, Świątynia Sybilli) είναι στρογγυλή μονόπτερη κατασκευή με κιονοστοιχία, που μοιάζει με ναό, στο Πουουάβι της Πολωνίας. Κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα ως μουσείο της Ιζαμπέλα Τσαρτορίσκα. Ιστορία Ο «Ναός της Σίβυλλας» στο Πουουάβι, επίσης γνωστός ως Ναός της Μνήμης, άνοιξε το 1801. Η κατασκευή διαμορφώθηκε σύμφωνα με τον παρόμοιο μονόπτερο «Ναό της Vesta (Εστίας)» στο Τίβολι (Τίβουρα) της Ιταλίας, τον τόπο της Τιβουρτινής Σίβυλλας, ο οποίος ήταν γνωστός σε όλη την Ευρώπη από χαρακτικά. Ο ναός στο Πουουάβι, σχεδιασμένος από τον Πολωνό αρχιτέκτονα Κρίστιαν Πιοτρ Άιγκνερ, αποτέλεσε μνημείο για την πολωνική ιστορία και τον πολιτισμό και τις δόξες και τις δυστυχίες της ανθρώπινης ζωής. Ο Ναός της Σίβυλλας κτίστηκε μεταξύ των ετών 1798-1801. Περιέχει δύο κυκλικές αίθουσες. Η άνω αίθουσα είναι προσβάσιμη μέσω σκαλοπατιών, με δύο πέτρινα λιοντάρια εκατέρωθεν. Πάνω από την είσοδο υπάρχει μια επιγραφή: Παρελθόν-Μέλλον. Υπάρχει μια βεράντα γύρω από την αίθουσα, η οροφή της οποίας στηρίζεται σε κορινθιακές κολόνες από ψαμμίτη. Το δωμάτιο είναι καλυμμένο με τρούλο με στρογγυλό φεγγίτη στη μέση, που στενεύει προς την κορυφή. Μια ζωφόρος με μοτίβα γρυπών και κηροπηγίων (έργο του Φ. Μπάουμαν) βρίσκεται κάτω από τον τρούλο. Η κάτω αίθουσα έχει έναν τρούλο, που υποστηρίζεται από εννέα στοές, πίσω από τις οποίες υπάρχει ένα στενό περιπατητήριο. Μεταξύ των αντικειμένων, που φυλάσσονται στο Ναό της Σίβυλλας, περιλαμβάνονται τα Ξίφη Γκρούνβαλντ και μία μεγάλη «Βασιλική κασετίνα», που περιέχει πορτρέτα και προσωπικά αντικείμενα των μοναρχών και βασιλισσών της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Νοεμβρίου του 1830–31, το μουσείο έκλεισε. Ο γιος της Ιζαμπέλα Τσαρτορίσκα, Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι, εγκατέλειψε τις σωζόμενες συλλογές στο Παρίσι της Γαλλίας, όπου τις στέγασε στο Hôtel Lambert. Ο γιος του, Βουαντίσουαφ Τσαρτορίσκι, άνοιξε αργότερα ξανά το μουσείο το 1878 στην Κρακοβία, στην Αυστριακή Πολωνία, ως Μουσείο Τσαρτορίσκι. Πρους Το 1884, ο ναός της Σίβυλλας χρησιμοποιήθηκε από τον Πολωνό συγγραφέα Μπολέσουαφ Πρους, ως σκηνικό για τη μικρο-ιστορία του, «Μήτρα της Γης». Η δράση της ιστορίας λαμβάνει χώρα δίπλα στον Ναό, όπου υπάρχει ένας ογκόλιθος κατάφυτος με μούχλα. Σε μια συγκεκριμένη στιγμή, ο λίθος μεταμορφώνεται μαγικά σε μία γήινη σφαίρα. Στην μικρο-ιστορία του μιάμιση σελίδας, ο Πρους ταυτίζει τις ανθρώπινες κοινωνίες με καλούπια που, με την πάροδο των αιώνων, αμφισβητούν τυφλά και αδιάφορα την επιφάνεια του πλανήτη. Παρέχει έτσι μια μεταφορά για την ανταγωνιστική πάλη για ύπαρξη, που συνεχίζεται μεταξύ των ανθρώπινων κοινοτήτων. Το 1869, ο τότε 22χρονος Μπολέσουαφ Πρους είχε σπουδάσει για μικρό διάστημα στο Ινστιτούτο Γεωργίας και Δασοκομίας, που είχε ιδρυθεί στο παλιό κτήμα Τσαρτορίσκι στο Πουουάβι. Νωρίτερα, είχε περάσει αρκετά χρόνια από την παιδική του ηλικία στο Πουουάβι. Παραπομπές Βιβλιογραφία Christopher Kasparek, "Δύο μικρές ιστορίες από τον Μπολέσλαφ Πρους," The Polish Review, 1995, αρ. 1, σελ. 99–103. Edward Pieścikowski, Μπολέσλαφ Πρους, 2nd ed., Βαρσοβία, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, (ISBN 83-01-05593-6) . Zygmunt Szweykowski, Twórczość Bolesława Prusa (Η τέχνη του Μπολέσλαφ Πρους), 2η έκδοση, Βαρσοβία, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.