Κάστρο του Μπέντζιν

Το Κάστρο του Μπέντζιν (πολωνικά: Zamek w Będzinie) είναι κάστρο στο Μπέντζιν στη νότια Πολωνία. Το πέτρινο κάστρο χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και προηγείται από μια ξύλινη οχύρωση που ανεγέρθηκε τον 11ο αιώνα. Ήταν μια σημαντική οχύρωση στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και αργότερα στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Ιστορία Το χωριό Μπέντζιν δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα. Το τοπικό ξύλινο φρούριο, που τα αρχεία δείχνουν ότι υπήρχε ήδη από τον 11ο αιώνα, καταστράφηκε κατά την εισβολή των Τάταρων το 1241 και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα το κάστρο αναβαθμίστηκε από ξύλινο φρούριο σε πέτρινο. Το πέτρινο κάστρο λειτούργησε ήδη από το 1348. Το αναπτυσσόμενο εμπορικό χωριό Μπίτομ έλαβε τα δικαιώματα του Μεγδεβούργου λίγο αργότερα, το 1358. Το κάστρο προοριζόταν να είναι ένα στρατιωτικό φυλάκιο στα νοτιοδυτικά σύνορα του Βασιλείου της Πολωνίας (αργότερα, της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας). Ήταν η πιο δυτική οχύρωση και προοριζόταν να εμποδίσει οποιαδήποτε εισβολή ερχόταν στην Μικρά Πολωνία από εδάφη της Βοημίας ή της Σιλεσίας. Το 1364, το κάστρο επισκέφτηκε ο Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 1588, ο Μαξιμιλιανός Γ΄, Αρχιδούκας της Αυστρίας, κρατήθηκε αιχμάλωτος εδώ, μετά την ήττα του στον Πόλεμο της Πολωνικής Διαδοχής (1587–1588). Το κάστρο ερήμωσε στα τέλη του 16ου αιώνα. Η πυρκαγιά του 1616 και οι ζημιές κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού το 1657 είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή. Το φρούριο επισκευαζόταν περιοδικά, αλλά λόγω αλλαγών στη διάταξη των συνόρων και των σχέσεων μεταξύ της Πολωνίας και των γειτόνων της, έχασε μεγάλο μέρος της σημασίας του. Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, ο Μπέντζιν έπεσε στον έλεγχο της Πρωσίας και το κάστρο έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας Χοεντσόλερν. Το 1807, τα κοντινά εδάφη μεταφέρθηκαν στο Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 στην Πολωνία του Συνεδρίου. Το 1825 το κάστρο ουσιαστικά κατέρρεε και όταν ένα κομμάτι συνέτριψε έναν περαστικό, διατάχθηκε η κατεδάφιση του κάστρου, αλλά πριν ξεκινήσει, το κάστρο κηρύχθηκε μνημείο. Στη δεκαετία του 1830 το κάστρο αγοράστηκε από τον κόμη Έντβαρντ Ρατσίνσκι και ξαναχτίστηκε μερικώς, με μια προτεσταντική εκκλησία να στεγάζεται προσωρινά μέσα, αλλά μετά το θάνατο του Ρατσίνσκι το 1845, τα σχέδια για το άνοιγμα μιας ακαδημίας ή ενός νοσοκομείου εγκαταλείφθηκαν και το κάστρο για άλλη μια φορά ερειπώθηκε. Το κάστρο δεν ξαναχτίστηκε μέχρι την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, όταν το 1952-1956 άνοιξε εκεί ένα μουσείο. Μουσείο Το κάστρο έγινε η τοποθεσία ενός μουσείου, το Μουσείο Λεκανοπεδίου το 1956. Το μουσείο έχει πολλές συλλογές: η πρώτη με οπλισμό, από τον Μεσαίωνα έως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η δεύτερη αφιερωμένη στην ιστορία του Κάστρου του Μπέντζιν, η τρίτη στα κάστρα των άλλων κοντινών κάστρων που ίδρυσε ο Καζίμηρος Γ΄ ο Μέγας και η τελευταία, στη στρατιωτική ιστορία της περιοχής Μπέντζιν. Αρχιτεκτονική Το κάστρο έχει δύο πύργους, έναν κυλινδρικό και έναν τετράγωνο. Μικρότερα κτίρια προσαρτήθηκαν στους πύργους. Υπήρχαν τρία στρώματα τειχών και το κάστρο συνδεόταν με τα τείχη της πόλης, τμήματα των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα. Εικόνες Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Μουσείο Λεκανοπεδίου