Στοά της Μαύρης Πέστροφας

Η Στοά της Μαύρης Πέστροφας (πολωνικά: Sztolnia Czarnego Pstrąga‎‎) αποτελεί τη μακρύτερη (600 μέτρα) υπόγεια τουριστική διαδρομή στην Πολωνία που διασχίζεται με βάρκες. Αποτελεί τμήμα μίας εκ των οκτώ στοών που διανοίχθηκαν στην περιοχή με σκοπό την αποστράγγιση των μεταλλευτικών έργων. Η Στοά της Μαύρης Πέστροφας βρίσκεται σε πάρκο στα δυτικά της πόλης Ταρνόφσκιε Γκούρι. Η πρόσβαση πραγματοποιείται μέσω δύο φρεάτων, της Έβα (Ewa) και του Σιλβέστερ (Sylwester), με την κυκλοφορία να διεξάγεται εναλλάξ. Ο ξεναγός θέτει τις βάρκες σε κίνηση και αφηγείται ιστορίες που συνδέονται με τον χώρο. Ιστορία Η περιοχή του Ταρνόφσκιε Γκούρι είναι γνωστή για την ιστορική εξόρυξη μολυβδούχων μεταλλευμάτων. Τα μεταλλεύματα μολύβδου περιέχουν σημαντική αναλογία αργύρου. Από το 1526, όταν ανακαλύφθηκαν νέα κοιτάσματα μολύβδου (κυρίως γαληνίτης), ο οικισμός άρχισε να αναπτύσσεται ραγδαία. Το ίδιο έτος, ο Ιωάννης Β΄ ο Καλός, δούκας της Οπόλε, παραχώρησε στην κοινότητα το καθεστώς ανεξάρτητης μεταλλευτικής πόλης. Η ονομασία της πόλης Ταρνόφσκιε Γκούρι έχει μεταλλευτική προέλευση. Το πρώτο συνθετικό, «Ταρνόφσκιε» (Tarnowskie), προέρχεται από το όνομα του χωριού Ταρνοβίτσε (Tarnowice), όπου εντοπίστηκαν κοιτάσματα μολύβδου εμπλουτισμένα με άργυρο. Σήμερα, το Ταρνοβίτσε (συγκεκριμένα το Παλαιό Ταρνοβίτσε) αποτελεί συνοικία του Ταρνόφσκιε Γκούρι. Το δεύτερο συνθετικό, «Γκούρι» (Góry), είναι λέξη της παλαιάς πολωνικής διαλέκτου που σημαίνει «μεταλλεία». Η σύγχρονη σημασία της λέξης Góry είναι «βουνά», γεγονός που μπορεί να προκαλεί σύγχυση. Η μεταλλευτική δραστηριότητα αντιμετώπιζε το πρόβλημα της πλημμύρας των στοών από υπόγεια ύδατα. Για την αντιμετώπισή του, το 1788 μεταφέρθηκε από την Αγγλία η πρώτη ατμομηχανή, με πρωτοβουλία του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, κόμη του Ρέντεν. Ένας άλλος τρόπος αποστράγγισης ήταν η διάνοιξη στοών απορροής, μέσω των οποίων το νερό απομακρυνόταν εκμεταλλευόμενο τη διαφορά υψομέτρου. Στο Ταρνόφσκιε Γκούρι υπήρχαν οκτώ τέτοιες στοές. Ένα τμήμα μήκους 600 μέτρων της πρώην στοάς «Φρειδερίκος», που κατασκευάστηκε την περίοδο 1821–1834, είναι σήμερα επισκέψιμο από το κοινό. Η εξόρυξη μολύβδου στην περιοχή του Ταρνόφσκιε Γκούρι έπαυσε το 1912, λόγω εξάντλησης των πόρων. Ωστόσο, έχει διατηρηθεί μεγάλος αριθμός καταλοίπων της παλαιάς μεταλλευτικής δραστηριότητας, τόσο στο υπέδαφος όσο και στην επιφάνεια. Η τουριστική διαδρομή άνοιξε το 1957. Λόγω της μορφολογίας του εδάφους, εκτείνεται σε βάθος 20 έως 30 μέτρων κάτω από την επιφάνεια και έχει συνολικό μήκος 600 μέτρων. Η πρόσβαση πραγματοποιείται μέσω δύο φρεάτιων με κλιμακοστάσια: του «Σιλβέστερ» (Sylwester), βάθους 30 μέτρων, που κατασκευάστηκε το 1828, και της «Έβα» (Ewa), βάθους 20 μέτρων, που κατασκευάστηκε το 1826. Η σημερινή ονομασία «Στοά της Μαύρης Πέστροφας» προέρχεται από τις πέστροφες που εισέρχονταν παλαιότερα στη στοά από ποταμό, εμφανιζόμενες μαύρες υπό το αμυδρό φως. Το πλάτος της στοάς κυμαίνεται από 1,2 έως 2,5 μέτρα, το ύψος φθάνει έως τα 4 μέτρα, ενώ το βάθος του νερού κυμαίνεται από 0,7 έως 1 μέτρο. Οι επισκέπτες μετακινούνται με συστοιχίες βαρκών, τις οποίες προωθούν οι ξεναγοί. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται επίσης το Ιστορικό Αργυρορυχείο. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Στοά της Μαύρης Πέστροφας στο Wikimedia Commons https://web.archive.org/web/20160212050745/http://www.kopalniasrebra.pl/EN/sztolnia/sztolnia.php