Вежа Яцак

Вежа Яцак (польск.: Baszta Jacek) — гістарычная вежа ў Гданьску, частка сярэднявечных умацаванняў Галоўнага горада, пабудаваная каля 1400 года. Самая высокая з сярэднявечных вежаў горада. Гісторыя Вежа пабудавана ў паўночна-заходнім куце абарончых сцен Галоўнага горада. З-за сваёй вышыні меркавалася, што яна дазваляе назіраць за пярэднім планам у выпадку нападу з боку Старога горада, які на той момант яшчэ не меў уласных умацаванняў. Доступ унутр быў з узроўня вартавога ганка высокай сцяны, прылеглай да вежы з поўдня, і з першага паверха з боку Галоўнага горада. Пад краем высокага шатровага даху размешчаны цагляныя аркады, абапёртыя на каменныя кансолі, якія абараняюць машыкуль шырынёй 70 см, які праходзіць вакол вежы, з адтулінамі ў падлозе 30 см. Падзямелле пад вежай служыла харчовым сховішчам для абаронцаў. Высокі шатровы дах быў прыбудаваны толькі ў 1556 годзе, калі будынак ужо не быў абарончым. Пасля пашкоджання ў 1945 годзе (пашкоджаны дах і верхнія часткі сцен, абгарэлы інтэр'ер) вежа аднаўлялася да 1955 года ў выглядзе 1556 года, вядомым па чарцяжах. З 1962 года тут размяшчалася фотамайстэрня. Сучасную назву вежа атрымала пасля 1945 года ў гонар Святога Яцака Адровонжа, дзякуючы якому князь Святаполк у 1227 годзе прывёз у Гданьск ордэн дамініканцаў.