Filtrat e Ujit të Varshavës

Filtrat e ujit Warsaw, i njohur gjithashtu si Filtrat e Lindley-s (polonisht - "Filtry Lindleya") është një nga tre ujësjellësit e Varshavës, dhe është e vendosur në Ochota mes Koszykowa, Krzywickiego, Filtrowa dhe rrugët Raszyńska. Ujësjellësit u përfunduan në 1886 duke përdorur modelin e William Lindley . Që nga viti 1973, Filtrat Varshavë ka qenë në listën e antikave. Ndërtimi Filtrat e Varshavës u themeluan nga kryetari i bashkisë së Varshavës, gjenerali rus Sokrates Starynkiewicz (rusisht - Сократ Старинкевич). Pas aprovimit të tij në 1881, filloi ndërtimi. Dizajni nga William Lindley përbëhej nga Stacioni i Pompës së Lumit dhe një Stacion Filteri në bregun e majtë të Vistula-s . Gjatë ndërtimit, u përdorën të gjitha teknologjitë në dispozicion, me madje edhe detaje të vogla të bëra nga burime me cilësi të lartë. Materialet themelore të përdorura gjatë ndërtimit të Filtrave ishin tulla të papërshkueshëm nga uji, graniti dhe gur ranor. Uji i parë i përpunuar u shpërnda në qytetarët e Varshavës më 3 korrik 1886, nga filtra të përbërë nga një grup filtrash të ngadaltë me rërë, rezervuari me ujë të pastër, depo me pompë dhe një kullë uji. Dizajni ishte nga William Lindley, por ishte mbikëqyrur dhe modernizuar nga djali i tij, William Heerlein Lindley . Sistemi i ujësjellësit Në fillim, sistemi u nda në: Qyteti i Sipërm- i furnizuar me ujë nga një kullë uji e vendosur në zonën e Filtrave Qyteti i Ulët - i furnizuar me ujë direkt nga filtrat e ngadaltë të rërës (në rrethet Powiśle dhe Praga ) Sistemi i ujësjellësit në Varshavë përbëhej nga Stacioni i Filtrave (Filtry Lindleya) dhe Stacioni i Pompës së Lumit të Institutit Qendror të Ujërave, nga i cili uji u mor dhe u transportua në Stacionin e Filtrave. Modernizimi Uji bartej nga një stacion pompimi për të ngadalësuar filtrat, disa dhoma ishin ( autobote Imhoff ) që përpunonin kanalizimet. Uji i filtruar u transportua në rezervuarët e ujit të pastër dhe më pas në depot e pompimit, ku u shty lart në një kullë uji, nga e cila filloi ujësjellësi i Qytetit të Sipërm. Disa vjet pas vendosjes së filtrave ishte e nevojshme të shtonin rezervuarët Imhoff para filtrave të ngadaltë, pasi studimet treguan ndotje në ujë. Për ta zbatuar këtë, Filtrat e Varshavës u zgjeruan pas 1890 dhe u ndërtuan më shumë autobote. Kërkesa në rritje për ujë në fillimin e viteve 1930 në Varshavë shkaktoi ndërtimin e një Stacioni të Shpejtë të Filtrave me Rërë, i cili trajton ujin nga katër prurje. Pas zbatimit të stacionit, uji nga një stacion pompimi u shtyp në enë zgjerimi, pastaj në filtra të shpejtë dhe filtra të ngadaltë. Më 1931 u zbatua klorifikimi i ujit. Ndërtesat kryesore u dëmtuan masivisht gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe shumë prej pajisjeve të filtrimit u vodhën nga ushtarët gjermanë. Rindërtimi pas luftës zgjati disa vite. Nga viti 2008 deri në 2010 u ndërtuan stacioni i ozonimit indirekt dhe karburantit aktivë. Kjo përbëhet nga 3 gjeneratorë të ozonit dhe 18 dhoma të filtrit të karbonit. Ndërtesat moderne janë dizajnuar që të duken të ngjashme me ndërtesat historike. Stacioni i ri mban emrin "Sokrat", pas themeluesit të Varshavës Filters. Si monument Mbrojtja e Filtrave të Varshavës është përmirësuar tre herë në 1973, 2008 dhe, më në fund, në vitin 2012, kur i gjithë kompleksi i Filtrave u bë një nga Monumentet Historike Kombëtare të Polonisë ( Pomnik historii ), siç u përcaktua në 18 Janar 2012. Renditja e saj mirëmbahet nga Bordi i Trashëgimisë Kombëtare të Polonisë . Linqe të jashtme Histori nga faqja zyrtare e bordit të ujit në Varshavë (në Polonisht): https://www.mpwik.com.pl/view/historia-filtrow Arkivuar 13 maj 2020 tek Wayback Machine Referime