Супрасљски манастир

Супрасљски манастир (Супраслска лавра) е православен манастир од доцниот среден век, лоциран во градот Супрасљ, во близина на Белосток, во денешна североисточна Полска. Тој претставува еден од најзначајните духовни, културни и книжевни центри на православното монаштво во рамките на поранешното Големо Литванско Кнежевство. Манастирот бил основан околу 1498 година, во период на интензивен развој на православната црковна организација во регионот. Неговото основање е поврзано со локалната православна елита и монаштвото, со цел создавање духовен центар и книжевна институција. Во рамките на манастирот функционирал скрипториум, каде што се препишувале богослужбени и теолошки текстови на црковнословенски јазик. Најзначајниот културно-историски артефакт поврзан со манастирот е Супрасљскиот зборник, еден од најстарите зачувани црковнословенски ракописи, кој има исклучително значење за проучување на развојот на старословенскиот јазик, раната словенска писменост и литургиската традиција. Во текот на својата историја, манастирот повеќепати ја менувал својата црковна припадност, во зависност од политичките и верските промени во регионот. Во одредени периоди бил под унијатска (грко-католичка) јурисдикција, а подоцна повторно вратен во православна традиција. Овие промени се поврзани со сложената историја на Полско-Литванската Држава и подоцнежните империјални влијанија. За време на Втората светска војна, манастирскиот комплекс бил речиси целосно уништен. По војната започнал процес на реконструкција, кој кулминирал со современа обнова на објектите во втората половина на 20 и почетокот на 21 век, со цел враќање на неговиот историски изглед.