بوستان نمایشگاه

بوستان نمایشگاه (به اسپانیایی: Parque de la Exposición)، که بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ با نام بوستان بزرگ لیما (به اسپانیایی: Gran Parque de Lima) شناخته می‌شد، بوستانی واقع در محله سانتا بئاتریز است که خود بخشی از منطقه حائل مرکز تاریخی لیما در پرو محسوب می‌شود. این بوستان برای جایگزینی دیوارهای شهر لیما ساخته شد که در بخشی از یک طرح نوسازی شهری برای میزبانی از نمایشگاه بین‌المللی سال ۱۸۷۲ تخریب شده بودند. تاریخچه این بوستان پیش‌تر محل دروازه جنوبی دیوارهای لیما بود که با نام دروازه گوادالوپ (Puerta de Guadalupe) شناخته می‌شد. در دهه ۱۸۷۰ میلادی، رئیس‌جمهور خوزه بالتا دستور تخریب این دیوارها را در چارچوب طرح نوسازی شهر صادر کرد. برنامه‌ریزی شده بود که این مکان به ساخت بوستانی اختصاص یابد که میزبان نمایشگاه بین‌المللی لیما در سال ۱۸۷۲ باشد. بدین ترتیب، در کنار بوستان، کاخ نمایشگاه (که اکنون موزه هنر لیما است) بنا شد. طرح این بوستان توسط مانوئل آتاناسیو فوئنتس و معمار ایتالیایی آنتونیو لئوناردی تهیه شد. طراحی آن به سبک نئورناسانس بود و شامل ساخت پاویون‌هایی از جمله یک باغ‌وحش و سایر ساختمان‌ها می‌شد. لئوناردی همچنین کاخ نمایشگاه را طراحی کرد. در ابتدا، این بوستان بسیار بزرگ‌تر بود و بخش‌های کنونی و امروزی بوستان ذخیره‌گاه و زمینی که اکنون ورزشگاه ملی در آن قرار دارد، بخشی از آن بودند. باغ‌وحش از جمله ویژگی‌های این بوستان، یک باغ‌وحش بود که جانوران (و گیاهان) آن توسط هیئتی به سرپرستی انریکه کاسئو در سال ۱۸۷۱ از آمازون پرو آورده شدند. کاتالوگ نمایشگاه مجموعاً ۲۷۱ گونه مختلف جانوری را فهرست کرده است. علاوه بر این مجموعه، کمک‌های اهدایی نیز صورت گرفت، مانند اقدام لوئیس مسونس، وزیر وقت پرو در برزیل، که دو ببر را که با کشتی به پرو رسیدند، اهدا کرد. پس از پایان نمایشگاه، بخشی از باغ‌وحش که رو به میدانی به همین نام (که اکنون تخریب شده) بود، باقی ماند. با ساخت پاسئو کولون در سال ۱۸۹۹، ورودی جدیدی برای آن ساخته شد. این باغ‌وحش در طول جنگ اقیانوس آرام (قرن ۱۹) توسط نیروی زمینی شیلی به عنوان بخشی از اشغال لیما به‌طور کامل تخریب شد؛ برخی جانوران کشته و برخی دیگر توسط ارتش مهاجم به سرقت رفتند، که نمونه آن شیرهایی بود که به باغ‌وحش سانتیاگو منتقل شدند. پس از جنگ، باغ‌وحش از طریق کمک‌های محلی و خریدهای خارجی دوباره بازسازی شد و تا زمان زوال آن در اوایل قرن بیستم، که ناشی از شرایط بهداشتی نامناسب، مراقبت نادرست از جانوران، رشد شهر و رکود بزرگ بود، به فعالیت ادامه داد. در سال ۱۹۳۵، به مناسبت چهارصدمین سالگرد تأسیس شهر، شهردار لوئیس گالو پوراس دستور انتقال باغ‌وحش به ناحیه بارانکو را صادر کرد که این کار تا سال ۱۹۴۴ انجام نشد. این باغ‌وحش جدید در سال ۱۹۷۰ تعطیل و با بوستان افسانه‌ها جایگزین شد. پس از نمایشگاه در طول جنگ اقیانوس آرام، بوستان پیش از اشغال، به عنوان پادگان و بیمارستان استفاده می‌شد و بعداً به مقر نیروهای شیلی تبدیل شد. با جشن گرفتن صدمین سالگرد استقلال پرو، آوگوستو لگوئیا دستور ساخت چندین ساختمان اضافی را صادر کرد، از جمله تالار بیزانس و ساختمانی که به عنوان مقر وزارت توسعه و کارهای عمومی خدمت می‌کرد و از سال ۲۰۱۰ میزبان موزه متروپولیتن لیما است. در سال ۱۹۶۱، دستور تخریب بنای موسوم به پانوپتیکون صادر شد تا با پروژه ساخت مرکز مدنی لیما جایگزین شود. زمین‌های شمالی بوستان، که امروزه محل مؤسسه مطالعات نظامی و تاریخی و موزه هنر ایتالیا هستند، در اصل متعلق به خود بوستان بودند. در طول دهه ۱۹۷۰، بوستان دچار زوال شدیدی شد. در دهه ۱۹۹۰، در زمان مدیریت آلبرتو آندراده، بوستان بازسازی شد، دریاچه‌ها و یک آمفی‌تئاتر ایجاد گردید و بوستان به روی عموم بازگشایی شد. آندراده نام بوستان را به بوستان بزرگ لیما تغییر داد، اما بعدها به نام اصلی خود بازگشت. بناهای شاخص منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Parque de la Exposición». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶. پیوند به بیرون