Astola

Astola (Oerdoe: جزِیرہ اَستُولا) ook bekend as Jezira Haft Talar of Satadip ("Eiland van die Sewe Heuwels") is 'n onbewoonde Pakistanse eiland in die Arabiese See ongeveer 25 km (16 myl) suid van die naaste deel van die kus en 35 km (22 myl) suidoos van die vissershawe van Pasni. Dit word onder die Ramsar-konvensie aangewys as die vleiland van internasionale belang in Pakistan. Astola is die land se grootste aflandige eiland met 'n oppervlakte van 6,7 vk km (2,6 vk myl). Die hoogste punt is 246 vt (75 m) bo seespieël. Die eiland is naby Pasni in die Gwadar-distrik van die Beloetsjistan-provinsie geleë. Die eiland kan binne ongeveer drie uur per bote vanaf Pasni bereik word. Die vroegste beweerde vermelding van Astola is in die Griekse historikus Arrian se verslag van admiraal Nearchos, wat deur Alexander die Grote gestuur is om die kus van die Arabiese See en die Persiese Golf in 325 v.C. te verken. Die matrose in Nearchos se vloot was "bang vir die vreemde verhale wat vertel is oor 'n onbewoonde eiland, wat Arrian Nosala noem". Isolasie het gehelp om verskeie endemiese lewensvorme op Astola te handhaaf. Die bedreigde groen skilpad (Chelonia mydas) en die valkbekskilpad (Eretmochelys imbracata) maak nes op die strand aan die voet van die kranse. Die eiland is ook 'n belangrike gebied vir endemiese reptiele soos die Astola-adder (Echis carinatus astolae). Plantegroei op die eiland is yl en bestaan ​​grootliks uit struike en groot bosse. Daar is geen bome op die eiland nie. Die grootste struik op die eiland is Prosopis juliflora, wat in 1877 vanuit Suid-Amerika in Suid-Asië ingevoer is. Daar is geen bron van vars water op die eiland nie en die plantegroei is afhanklik van af en toe reënval en grondvog vir oorlewing. Astola is ook die tuiste van koraalrif. In 1982 het die regering van Pakistan 'n vuurtoring op die eiland geïnstalleer vir die veiligheid van verbygaande vaartuie, wat in 1987 deur 'n sonkrag-aangedrewe een vervang is. Verwysings