Sent Sebastian (Guipuscoa)

Sent Sebastian, tanben coneguda com Sant Sebastian (en basco: Donostia [dɔ'nɔɕtija]; en castelhan: San Sebastián; las duas denominacions cooficiaus), qu'es la capitau de la província de Guipuscoa, dins la Comunautat Autonòma Basca. A la debuta deu sègle xxi las soas principaus activitats economicas que son lo comèrci e lo torisme; qu'es ua de las destinacions toristicas mei importantas d'Espanha. Qu'èra istoricament ligada au reiaume d'Aquitània (en latin: Vasconia), ulteriorament vadut lo ducat de Gasconha. Ua hòrta comunautat occitanofòna que's mantienó probablament dinc a la debuta deu sègle xx. Geografia Sent Sebastian qu’estó creat com un pòrt suu Peugue e ua ciutat navèths dens lo parçan istoric de la vath d’Ernani, haut o baish lo bacin d’Urumea. Lo territòri de Sent Sebastian qu’a tres exclavas: Zubieta, au sud-oèst, dempuish l’independéncia d’Usurbil (1390) Landarbaso, au sud-èst, dempuish l’independéncia d’Astigarraga (1987) Urdaburu, au sud de Landarbaso, dempuish la division deus Monts Francs d’Urrumea (Zilegiak) enter las comunautats qui’s los partejèvan (Sent Sebastian dab Auça, Ernani e Urnieta). Istòria Sent Sebastian qu’estó creat a la fin deu sègle xi. Qu’èra deu ducat de Gasconha originau e de la diocèsi de Labord/Baiona. Lo son territòri qu’estó mei grand, e qu’estó arredusit per creacion d’autes comunas o annexion a d’autes comunas: 1390: separacion d’Usurbil 1805-1809, e dempuish 1813: separacion deu Passatge de Sent Pèir (uei dens Los Passatges) 1821-1823, 1879-1940: separacion d’Auça 1943-1987: annexion provisòria d’Astigarraga Onomastica Ua part de la toponimia locau se caracteriza per ua etimologia gessida de la gascona, que s’i parlè longtemps atau com dins autras localitats de Guipuscoa. lo Mont Orgulh Ayet (Alhet) Molinao (Molin Nau) l’ancian quartièr deu Passatge de Sent Pèir, destacat en 1805 e definitivament en 1813 Miramon (Miramont) Gros (Gròs, de l’arquitècte Tomàs Gròs) Bibliografia Artola (2004): Miguel Artola. Historia de Donostia-San Sebastián. Sent Sebastian: Nerea, 2004. ISBN 84-86763-49-5 Blanc (2022): Joan Francés Blanc. Las comunas d’Occitània (segonda edicion, 2022). Estrasborg: Edicions Talvera. 2022. ISBN 979-10-90696-37-2. Ciriquian-Gaiztarro (1951): Mariano Ciriquian-Gaiztarro, "La lengua gascona en San Sebastián", Boletín de la Real Sociedad Bascongada de los Amigos del País 1951, vol. 7, n°1, pp. 100-101. Gavel (1918): Henri Gavel, "Note sur d'anciennes colonies gasconnes en pays basque", Revista Internacional de los Estudios Vascos. IX, 1918. Lartiga (2009): Halip Lartiga. Le gascon, origines, aréologie et caractérisation. 2009 Madoz (2022): Pascual Madoz e Ibáñez. "Sebastián (San)", Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar. Vol. 28. Estrasborg: Edicions Talvera. 2022. p. 9578 e seguentas. Múgica (1923): Serapio Múgica Zufiría, Los gascones en Guipúzcoa. Sent Sebastian: Imprenta de la Diputación de Guipúzcoa, 1923. Múgica (2001): Serapio Múgica, "Galería de Donostiarras illustres", Boletín de estudios históricos sobre San Sebastián, N°35, Sent Sebastian: Dr Camino Institutua, 2021. Sáez (2013): Juan Antonio Sáez García, "Los enclavas de San Sebastián", Geografía e Historia de Donostia S. Sebastián, en linha 2013. Nòtas e referéncias