Западен Шпицберген

Запад Шпицберген (норвешки: Vestspitsbergen) е најголемиот и единствениот постојано населен остров на архипелагот Свалбард во Норвешка. Го сочинува најзападниот дел на архипелагот, се граничи со Северноледен Океан, Норвешко Море и Гренландско Море. Зафаќа површина од 39.044 км2, што го прави најголем остров во Норвешка и 36-ти по големина во светот. Административен центар и главен град е Лонгјир. Други населени места, во прилог на истражување, се руската рударска заедница Баренцбург, истражувачката заедница Нов Олесунд и рударското место Свеагрува. Островот за првпат се користи како база за ловење на китови во 17-ти и XVIII век, по што бил напуштен. Ископувањето на јаглен започна на крајот на XIX век и беа создадени неколку постојани заедници. Со Договорот од 1920, се призна норвешката сувереност над островот и го воспостави Свалбард како слободна економска и демилитаризирана зона.