موزه جنایات جنگی آمریکا در سینچون

موزه جنایات جنگی آمریکا در سینچون (به 신천박물관) موزه‌ای در شهرستان سینچون در استان هوانگ‌هه جنوبی در کره شمالی است که به یادبود کشتار سینچون اختصاص دارد. این کشتار در جریان جنگ کره و در دوره اشغال مناطق شمالی شبه‌جزیره کره به‌دست نیروهای کره جنوبی، آمریکا و سازمان ملل متحد رخ داد. موزه نمایشگاهی از اسناد و آثار مربوط به کشته‌شدن بیش از ۳۵٬۰۰۰ نفر در بازه زمانی ۱۷ اکتبر تا ۷ دسامبر ۱۹۵۰ را در خود جای داده‌است. این موزه در ۲۶ مارس ۱۹۵۸ بنیان‌گذاری شد و به مرکزی برای آموزش ضدآمریکایی در کره شمالی تبدیل شده‌است. در ژوئیه ۲۰۱۵ موزه بازسازی شد و به مکان جدیدی در همان شهرستان منتقل گردید. پیشینه موزه جنایات جنگی آمریکا در سینچون به یادبود رویدادهایی اختصاص دارد که طی آن بیش از ۳۵٬۰۰۰ نفر از ۱۷ اکتبر تا ۷ دسامبر ۱۹۵۰ کشته شدند. در این بازه زمانی شهرهای بزرگ کره شمالی مانند پیونگ‌یانگ (پایتخت) و هامهونگ زیر اشغال نظامی نیروهای کره جنوبی، آمریکا و سازمان ملل متحد بودند. از میان قربانیان ۱۶٬۰۰۰ نفر کودک، سالمند و زن بودند. پژوهشکده پژوهش‌های تاریخی کره (مستقر در کره جنوبی) به این نتیجه رسید که هم کمونیست‌ها و هم گروه‌های شبه‌نظامی ضدکمونیست در سراسر منطقه دست به کشتار گسترده زدند و هنگ نوزدهم پیاده‌نظام ایالات متحده پس از تصرف شهر نتوانست از ارتکاب قتل غیرنظامیان به‌دست پلیس مخفی کره جنوبی جلوگیری کند؛ هرچند خود هنگ در کشتارها مشارکت مستقیم نداشت. افزون بر این، پس از بازپس‌گیری شهر به‌دست کمونیست‌ها، جمعیت بار دیگر مورد تصفیه قرار گرفت. برخی منابع دیگر نیز نتیجه گرفته‌اند که این «کشتار» ناشی از رقابت‌های محلی بود که از آشفتگی جنگ به‌عنوان پوشش بهره‌گیری کرد. روایت مستند تلویزیونی شبکه تلویزیونی کره‌جنوبی ام‌بی‌سی در مستندی با عنوان «اکنون می‌توان گفت» (۲۰۰۲) روند کشتار را بازسازی کرد. بر پایه این مستند، پیش از رسیدن نیروهای آمریکایی و پس از عبور آن‌ها از مدار ۳۸ درجه در اکتبر ۱۹۵۰، کمونیست‌ها نخست «دشمنان خلق» (زمین‌داران و بازرگانان) را کشتند. سپس در ۱۳ اکتبر گروهی از ضدکمونیست‌ها شورش کرده و با سلاح‌های به‌جامانده از ارتش خلق شهر را به تصرف درآوردند. نوجوانان مسلح هر کسی را که مظنون به کمونیست‌بودن بود کشتند. در ۱۷ اکتبر گردان سوم هنگ نوزدهم پیاده‌نظام آمریکا وارد سینچون شد. این گردان در نبرد ناکدونگ تلفات سنگینی متحمل شده بود و اعضایش همه کره‌شمالی‌ها را کمونیست‌های خطرناک می‌دانستند. واحدی از پلیس مخفی کره جنوبی به فرماندهی کیم سان‌جو همراه آن‌ها بود که رهبری شورشیان ضدکمونیست را بر عهده گرفت و شکار و نابودی کمونیست‌ها را سازمان داد. با نزدیک‌شدن ارتش چین، کشتارها شدت یافت و بازماندگان گریزان زیر بمباران هوایی آمریکا قرار گرفتند. ساختار موزه مجموعه موزه از چند ساختمان، یک پناهگاه ضدهوایی و یک گورستان تشکیل شده‌است. این مکان پیش‌تر دفتر محلی حزب کارگران کره بود. بر پایه ادعای موزه، ۹۰۰ نفر در پناهگاه (بونکر) این ساختمان زندانی و سپس سوزانده شدند. عکس‌ها، نقاشی‌ها و اشیا در ۱۶ تالار ساختمان نخست و ۳ تالار ساختمان دوم به نمایش گذاشته شده‌اند. مواد نمایشی در چهار بخش زمانی سازمان‌دهی شده‌اند: بخش نخست مربوط به دوره ۱۸۶۶ تا ۱۵ اوت، بخش دوم از ۱۸۶۶ تا ۲۵ ژوئن، بخش سوم دربارهٔ نبردهای نیروهای کره‌شمالی و جنایات منسوب به ارتش آمریکا در جنگ و بخش چهارم دربارهٔ مبارزه انقلابی زیر رهبری کیم ایل سونگ پس از جنگ است. رویدادهای یادبودشده موزه افزون بر کشتار اصلی، رویدادهای دیگری را نیز یادآوری می‌کند: در مقر شبه‌نظامیان، ۵۲۰ نفر در پناهگاه ضدهوایی گردآوری و با مواد منفجره کشته شدند. بر روی پل سوکتانگ، ۲٬۰۰۰ نفر هنگام تلاش برای عبور کشته شدند و اجسادشان به رودخانه انداخته شد. در روستای وونام، ۴۰۰ زن و ۱۰۲ کودک در دو انبار باروت زندانی و پس از آغشته‌شدن به بنزین سوزانده شدند. گورستان این ۴۰۰ زن و کودک در کنار موزه قرار دارد. ۱٬۰۰۰ زن به دریاچه سد سووون انداخته شدند و ۶۰۰ نفر دیگر در دریاچه پوگو یافت شدند. ۱٬۲۰۰ نفر در یک سردخانه زندانی و سوزانده شدند. ۵٬۴۸۴ خانه به آتش کشیده، ۶۱۸ کارخانه و ساختمان دولتی و سامانه‌های آبیاری ویران و ۹٬۶۲۴ رأس دام غارت شد. درونمایه دوم: تجاوزات آمریکا به مردم کره درونمایه دوم موزه «تجاوزات آمریکا به مردم کره» است که دربرمی‌گیرد: حادثه کشتی ژنرال شرمن، کارکرد مبلغان مسیحی، اشغال کره پس از جنگ جهانی دوم، جنگ کره و مقاومت در برابر اشغال شبه‌جزیره. در این بخش همچنین به ماجرای لیم سوکیونگ، دانشجوی کره‌جنوبی، اشاره شده که در سال ۱۹۸۹ در برابر موزه سخنرانی‌ای دربارهٔ اتحاد مجدد دو کره ایراد کرد و پس از بازگشت به کره جنوبی به ۱۰ سال زندان محکوم شد. بازدیدکنندگان برجسته کیم ایل سونگ در سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۸ از موزه بازدید کرد. پسرش کیم جونگ ایل نیز در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۹۸ به این موزه سر زد. کیم جونگ اون (پسر کیم جونگ ایل و نوه کیم ایل سونگ) به همراه خواهرش کیم یوجونگ در سال ۲۰۱۴ از موزه بازدید کرد. به گفته مدیر موزه کیم بیونگ‌هو، به‌طور میانگین روزانه ۲٬۵۰۰ کارگر و کارمند به‌ویژه به مناسبت «روز مبارزه ضدآمریکایی ۲۵ ژوئن» از موزه بازدید می‌کنند. نقش آموزشی و تبلیغاتی موزه سینچون یکی از مراکز نمادین آموزش ضدآمریکایی در کره شمالی به‌شمار می‌رود. کارگران و دانش‌آموزان از راه مواد و مدارک به‌نمایش‌گذاشته‌شده با اندیشه‌های کمونیستی و ضدآمریکایی آموزش می‌بینند. کره شمالی هر سال در ۲۵ ژوئن گردهمایی دانش‌آموزان جوان را در محوطه موزه برگزار می‌کند. جستارهای وابسته جنگ کره کره شمالی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sinchon Museum of American War Atrocities». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Musée des atrocités de guerre américaines». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Museo de Sinchon de las atrocidades de guerra estadounidenses». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Museu de Sinchon das atrocidades de guerra estadunidenses». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای پرتغالی ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون سینچون خواستار انتقام است آلبوم تصاویر موزه سینچون در نائنارا آلبوم تصاویر دیگر در نائنارا گالری عکس آثار موزه در فلیکر