کلیسای جامع پادربورن

کلیسای جامع پادربورن (به آلمانی: Paderborner Dom)، که با نام رسمی کلیسای جامع سنت ماری، سنت کیلین و سنت لیبوریوس شناخته می‌شود، قلب مذهبی و تاریخی شهر پادربورن در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان است. این بنا که بر روی تپه‌ای در نزدیکی چشمه‌های رودخانه «پادر» بنا شده، یکی از باشکوه‌ترین نمونه‌های کلیسای تالاری در آلمان است و به دلیل برج غربی عظیم ۹۳ متری و نماد مشهور «سه خرگوش»، شهرت جهانی دارد. تاریخچه و میراث شارلمانی پیشینه این مکان به سال ۷۹۹ میلادی بازمی‌گردد، زمانی که شارلمانی، امپراتور مقدس روم، با پاپ لئون سوم در پادربورن دیدار کرد تا پایه اسقف‌نشین جدیدی را در سرزمین‌های ساکسون‌ها بنا کند. بنای اولیه که یک بازیلیکای کارولنژی بود، چندین بار در اثر آتش‌سوزی تخریب شد. بنای فعلی که امروزه شاهد آن هستیم، عمدتاً در سده سیزدهم میلادی (بین ۱۲۱۰ تا ۱۲۷۰) ساخته شده است. این کلیسا نمونه‌ای متعالی از ترکیب معماری رومانسک متأخر و گوتیک آغازین است که در آن دیوارهای ضخیم با پنجره‌های وسیع گوتیک هم‌نشینی دارند. معماری داخلی و پنجره سه خرگوش یکی از منحصربه‌فردترین ویژگی‌های این کلیسا، «پنجره سه خرگوش» در حیاط داخلی صومعه است. این سنگ‌تراشی ظریف که متعلق به سده ۱۶ میلادی است، سه خرگوش را در حال دویدن دایره‌وار نشان می‌دهد که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با وجود داشتن تنها سه گوش، هر خرگوش دو گوش کامل دارد. این اثر نمادی از تثلیث و وحدت در کثرت است و به نماد اصلی شهر پادربورن تبدیل شده است. فضای داخلی کلیسا به سبک «کلیسای تالاری» است، به این معنا که ارتفاع شبستان مرکزی و راهروهای جانبی با هم برابر است، که حسی از وسعت و روشنایی فوق‌العاده به بنا می‌بخشد. همچنین محراب بلند باروک و مزار قدیسان در بخش‌های مختلف صحن دیده می‌شوند. قدیس لیبوریوس و سردابه عظیم کلیسای جامع پادربورن محل نگهداری بقایای قدیس لیبوریوس است. در سال ۸۳۶ میلادی، بقایای این قدیس از شهر لمان فرانسه به پادربورن منتقل شد که آغازگر یکی از قدیمی‌ترین پیمان‌های دوستی بین‌شهری در اروپا بود. سردابه این کلیسا که محل نگهداری تابوت قدیس است، با طول ۳۲ متر، یکی از بزرگ‌ترین سردابه‌های آلمان محسوب می‌شود. هر ساله در ماه ژوئیه، جشنواره بزرگ «لیبوری» با شکوه فراوان در اطراف کلیسا برگزار می‌شود که میلیون‌ها زائر و بازدیدکننده را به خود جذب می‌کند. بازسازی و جایگاه امروزی در جریان جنگ جهانی دوم، پادربورن و کلیسای جامع آن هدف بمباران‌های سنگین قرار گرفتند و بخش‌های زیادی از تاق‌ها و تزیینات داخلی ویران شد. با این حال، با تلاش‌های گسترده در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، بنا به دقت بازسازی شد. امروزه این کلیسا مرکز اسقف‌نشین اعظم پادربورن است و برج ۹۳ متری آن که با سنگ‌های سبز و قهوه‌ای می‌درخشد، از کیلومترها دورتر در دشت‌های وستفالن قابل مشاهده است. نگارخانه منابع