სიურმონდ-ლუდვიგის მუზეუმი

სიურმონდ-ლუდვიგის მუზეუმი (გერმ. Suermondt-Ludwig-Museum) — მუნიციპალური მუზეუმი აახენში. დაარსდა 1883 წელს აახენის მუზეუმების ასოციაციის მიერ, როგორც სიურმონდის მუზეუმი. მას სახელი მისი პირველი მსხვილი დონორის, ფოლადის მეწარმის, ბანკირის და ხელოვნების მფარველის, ბარტოლდ სიურმონდის პატივსაცემად ეწოდა. შენობა 1883 წლიდან სიურმონდის კოლექცია კომპჰაუსბადის ქ. #11- ში მდებარე მუზეუმში იყო განთავსებული, სადაც 1900 წლის ნოემბერში პირველი საჯარო სამკითხველო დარბაზი გაიხსნა კოლექციის მუდმივი ზრდის გამო, საჭირო გახდა უფრო დიდი ფართი. 1901 წლიდან მუზეუმი განთავსებულია სასახლეში - ვილა კასალეტი; ის საჯარო აუქციონზე ქალაქმა 1898 წელს შეიძინა. ვილჰელმშტრასეზე მდებარე ეს შენობა 1883-1888 წლებში ააშენა ადგილობრივმა არქიტექტორმა ედუარდ ლინსემ ედუარდ კასალეტისთვის, რომელიც აახენის საფხეკი ქარხნის, კასალეტის დამფუძნებლის, პიტერ ჯოზეფ კასალეტის შვილიშვილი იყო. ისტორიზმის ნეო-მანერიზმის სტილში გაფორმებული ფასადი ვენეციის სან-მარკოს ბიბლიოთეკის მოდელს ეფუძნება. ჯერ კიდევ 1898 წელს ვილა კასალეტის ინტერიერი მუზეუმის საჭიროებებზე ადაპტირდა. ზოგიერთი გამყოფი კედელი მოხსნეს და ახალი გასასვლელები გაკეთდა, მაგრამ რაც მთავარია, ოქროსფერი შპალერი დაიფარა, რათა გამოფენილი ნახატებისთვის ნეიტრალური ფონი შექმნილიყო. 1901 წელს შენობა გაფართოვდა ორსართულიანი ფრთით, რომელიც მარტინ-ლუთერ-შტრასეს მიმართულებით გაშენდა. ამ მიზნით, სამზარეულო და ზამთრის ბაღი ამოიღეს და მათ ადგილას ნეობაროკოს სტილის კიბე ააგეს. 1901 წლის 26 ნოემბერს შენობაში სიურმონდის მუნიციპალური მუზეუმი გადავიდა. 1928-1930 წლებში აშენდა მეორე გაფართოება: მარტინ-ლუთერ-შტრასეზე აშენდა ორსართულიანი შენობა სამი დარბაზით პირველ სართულზე და ხუთი ოთახით ზედა სართულზე. 1944 წლის ოქტომბერში აახენის განთავისუფლებისთანავე, შენობაში თავდაპირველად აშშ-ის არმიის სარდლობა განთავსდა. მუზეუმი ხელახლა გაიხსნა 1945 წლის დეკემბერში. მუზეუმი ისევ გაფართოვდა 1992-1994 წლებში ახალი შენობებით. სიურმონდტ-ლუდვიგის მუზეუმის მისაღებ და ყოფილ მისაღებ ოთახებში განთავსებულია ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის ხელოვნების ლიტერატურის ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია, რომელიც 55 000 ტომს ითვლის. კოლექცია მუზეუმის კოლექცია დაარსების დღიდან სტაბილურად იზრდებოდა, მათ შორის აახენის მოქალაქეების მრავალი შემოწირულობის წყალობით. XII-XVIII საუკუნეების ნახატების, ქანდაკებების, ხელოვნების ნიმუშების. გობელენებისა და საიუველირო ნამუშევრების გარდა კოლექცია ასევე მოიცავს ვიტრაჟების ვრცელ კოლექციებს შუა საუკუნეებიდან XX საუკუნემდე..ცალკე განყოფილება ეთმობა XIX-XX საუკუნეების ნახატებს. წარმოდგენილი არიან კლასიკური მოდერნიზმის ისეთი მხატვრები, როგორებიც არიან ლოვის კორინთი, მაქს სლევოგტი, ავგუსტ მაკე და მაქს ბეკმანი, ასევე დიუსელდორფის ფერწერის სკოლა იოჰან ვილჰელმ შირმერის, კასპარ შოურენის და კარლ ლუდვიგ შაინზის ხელმძღვანელობით. ასევე რეგიონის მნიშვნელოვანი მხატვრები. ექსპოზიციას ავსებს ანტიკვარიატის კოლექცია, რომლის მთავარი თემაა ატიკური ვაზების მხატვრობა, ასევე სპილენძზე გრავირების კაბინეტი, რომელიც შეიცავს 10 000 ნახატს, აკვარელისა და გრაფიკულ ნამუშევრებს, ისეთი მხატვრების შედევრებს, როგორებიც არიან: ალბრეხტ დიურერი, რემბრანდტი, ფრანსისკო გოია. კოლექციას ავსებს ასევე თანამედროვე მხატვრების შედევრები. 2008 წელს გაირკვა, რომ უკრაინის ქალაქ სიმფეროპოლის ხელოვნების მუზეუმში ინახებოდა სიუერმონდ-ლუდვიგის მუზეუმის 87 ნახატი, რომლებიც მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში დარბევის დროს გაიტაცეს. მათ შორისაა იოჰან გოტფრიდ პულიანის ნამუშევარი, ავგუსტ ფონ ბრანდისის დაკარგული ნამუშევრებიდან ერთ-ერთი და ჰენდრიკ დე კლერკის „ვენერა ვულკანის სამჭედლოში“. გალერეა რესურსები ინტერნეტში Suermondt-Ludwig-Museum Peter und Irene Ludwig Stiftung Sammlungsgeschichte des Suermondt-Museum სქოლიო