Deutsche Welle

«Deutsche Welle», скарочана DW (ням.: Deutsche Welle — «Нямецкая хваля») — дзяржаўная нямецкая міжнародная тэлерадыёкампанія і медыяхолдынг. З’яўляецца ўстановай грамадскага права і ўваходзіць у лік грамадскіх вяшчальнікаў ФРГ (разам з ARD і ZDF), аднак мае асаблівы статус фінансавання і кіравання. Вяшчае на 32 мовах (па стане на 2024 год). Штаб-кватэра і радыёстудыі знаходзяцца ў Боне, а тэлевізійны комплекс — у Берліне. Асноўная місія кампаніі — прадстаўленне Германіі як еўрапейскай нацыі з культурнымі каранямі, распаўсюджванне разумення палітыкі Германіі за мяжой і садзейнічанне абмену паміж культурамі і народамі. Прававы статус і задачы Дзейнасць кампаніі рэгулюецца спецыяльным федэральным законам — «Законам аб Deutsche Welle» (Deutsche-Welle-Gesetz). Згодна з ім, DW павінна ствараць і трансляваць праграмы, якія даюць замежнай аўдыторыі ўсебаковае ўяўленне пра палітычнае, культурнае і эканамічнае жыццё ў Германіі, а таксама прадстаўляць і тлумачыць нямецкую пазіцыю па важных міжнародных пытаннях. У адрозненне ад унутраных грамадскіх вяшчальнікаў (ARD), якія падпарадкоўваюцца федэральным землям, DW знаходзіцца ў кампетэнцыі федэральнага цэнтра, бо замежнае вяшчанне адносіцца да сферы замежных спраў Федэрацыі. Гісторыя Стварэнне і першыя гады «Deutsche Welle» пачала сваё вяшчанне 3 мая 1953 года. Першай перадачай стаў зварот федэральнага прэзідэнта Тэадора Хойса па караткахвалевай сувязі: «Шаноўныя слухачы ў шырокім свеце!». У якасці пазыўных была абраная мелодыя з оперы Бетховена «Фідэліа». Першапачаткова вяшчанне вялося пад кантролем рэгіянальнай радыёстанцыі Nordwestdeutscher Rundfunk (NWDR). Адказнасць за праграмы ляжала на Кёльне. У 1960 годзе быў прыняты федэральны закон, паводле якога «Deutsche Welle» стала самастойнай грамадска-прававой установай. У перыяд Халоднай вайны радыёстанцыя была адным з асноўных крыніц альтэрнатыўнай інфармацыі для жыхароў краін сацыялістычнага лагера. З-за гэтага ў СССР і ГДР яе перадачы часта падвяргаліся глушэнню («глушылкі»). Аб’яднанне Германіі і пашырэнне Пасля аб’яднання Германіі ў 1990 годзе адбылася рэарганізацыя замежнага вяшчання. DW атрымала ў спадчыну тэхнічныя магутнасці, частоты і частку персаналу «Radio Berlin International» (RBI) — іншамоўнага вяшчальніка былой ГДР. Гэта дазволіла значна пашырыць моўны спектр і аўдыторыю. У 1992 годзе кампанія пачала паўнавартаснае тэлевізійнае вяшчанне праз спадарожнікі (DW-TV), інтэграваўшы ў сваю структуру тэлеканал RIAS-TV. Спачатку вяшчанне вялося на нямецкай і англійскай мовах, пазней дадалася іспанская (для Лацінскай Амерыкі) і арабская. У 1994 годзе DW стала першым грамадскім вяшчальнікам Германіі, які запусціў уласны вэб-сайт. Сучасны этап Да 2003 года штаб-кватэра кампаніі знаходзілася ў Кёльне. У год 50-гадовага юбілею яна пераехала ў новы будынак у Боне (Schürmann-Bau), які першапачаткова будаваўся як офісны будынак для дэпутатаў Бундэстага. Тэлевізійны цэнтр застаўся ў Берліне. У XXI стагоддзі DW пачала стратэгічную пераарыентацыю з радыёвяшчання на мультымедыйны кантэнт (ТБ і Інтэрнэт). У 2011 годзе было спынена радыёвяшчанне на большасці моў, уключаючы рускую і беларускую (якая існавала з 2005 па 2011 год). Класічнае радыёвяшчанне захавалася пераважна для краін Афрыкі, дзе доступ да інтэрнэту ўсё яшчэ абмежаваны. Сёння DW актыўна развівае прысутнасць у сацыяльных сетках і на відэаплатформах (YouTube, Telegram), каб абыходзіць цэнзурныя абмежаванні ў аўтарытарных краінах. Арганізацыя і фінансаванне У адрозненне ад унутраных грамадскіх вяшчальнікаў Германіі (такіх як ARD і ZDF), якія фінансуюцца за кошт абавязковага ліцэнзійнага збору з хатніх гаспадарак (Rundfunkbeitrag), «Deutsche Welle» фінансуецца наўпрост з федэральнага падатковага бюджэту. Грошы выдзяляюцца праз бюджэт Дзяржаўнага міністра па справах культуры і медыя. Кіраванне ажыццяўляецца праз тры органы: Савет па вяшчанні (Rundfunkrat) — складаецца з 17 членаў, якія прадстаўляюць розныя грамадскія групы (цэрквы, прафсаюзы, бізнес, палітычныя партыі). Ён сочыць за выкананнем праграмных прынцыпаў і абірае генеральнага дырэктара. Адміністрацыйны савет (Verwaltungsrat) — кантралюе гаспадарчую дзейнасць і бюджэт. Генеральны дырэктар (Intendant) — кіруе бягучай працай кампаніі. З 2013 года гэту пасаду займае Петэр Лімбург. Сэрвісы і мовы Deutsche Welle стварае кантэнт на 32 мовах. У залежнасці ад рэгіёна і аўдыторыі, фармат вяшчання адрозніваецца: Тэлебачанне (DW-TV): Кругласутачныя каналы навін. DW English (глабальны, 24/7 на англійскай). DW Deutsch (глабальны, 24/7 на нямецкай). DW Español (для Лацінскай Амерыкі, 24/7 на іспанскай). DW Arabia (для Блізкага Усходу, 24/7 на арабскай). Інтэрнэт і мультымедыя: Навінавыя парталы, відэа-каналы і сацыяльныя сеткі на 30+ мовах (у тым ліку на рускай, украінскай, кітайскай, персідскай, турэцкай і інш.). Існуе спецыялізаваная старонка для Беларусі. Радыё: Працягвае вяшчанне на кароткіх хвалях на англійскай, французскай, партугальскай, амахарскай, хаўса і суахілі (пераважна для Афрыкі). Акадэмія DW DW Akademie — гэта цэнтр міжнароднага развіцця медыя і падрыхтоўкі журналістаў. Яна з’яўляецца стратэгічным партнёрам Міністэрства эканамічнага супрацоўніцтва і развіцця Германіі. Асноўныя кірункі дзейнасці: Навучанне журналістаў і медыяменеджараў па ўсім свеце. Кансультаванне па пытаннях свабоды слова і развіцця незалежных СМІ. Праграмы па медыяпісьменнасці. Акадэмія таксама прапануе магістарскую праграму «International Media Studies» у Боне. Deutsche Welle ў Беларусі Гісторыя прысутнасці Deutsche Welle ў беларускай медыяпрасторы пачалася ў лістападзе 2005 года, калі пры фінансавай падтрымцы ЕС стартавала радыёвяшчанне на кароткіх хвалях (спынена ў 2011 годзе). Новы этап актыўнасці пачаўся на фоне палітычнага крызісу 2020 года. DW значна пашырыла асвятленне падзей у краіне, стварыўшы асобны медыяпраект «DW Беларусь». У студзені 2021 года быў запушчаны аднайменны YouTube-канал, а таксама пашырана сетка ў сацыяльных сетках. Кантэнт ствараецца пераважна на рускай мове, аднак на сайце існуе спецыяльная рубрыка з публікацыямі па-беларуску, а відэапрадукцыя ўключае матэрыялы на абедзвюх мовах. Цэнзура і пераслед Deutsche Welle актыўна асвятляла падзеі ў Беларусі, асабліва падчас і пасля масавых пратэстаў 2020 года. Беларуская тэматыка ў асноўным выходзіць у межах рускай службы DW, аднак існуюць асобныя старонкі і праекты, прысвечаныя непасрэдна Беларусі. 28 кастрычніка 2021 года доступ да сайта DW у Беларусі быў заблакіраваны па рашэнні Міністэрства інфармацыі. У сакавіку 2022 года суд Цэнтральнага раёна Мінска прызнаў «экстрэмісцкімі матэрыяламі» інфармацыйную прадукцыю Telegram-канала «DW Беларусь» і лагатып Deutsche Welle. Гэта азначала адміністрацыйную адказнасць за распаўсюд спасылак на рэсурс. 29 красавіка 2024 года Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь абвясціла «DW Беларусь» (уключаючы YouTube-канал і сацсеткі) экстрэмісцкім фарміраваннем. Уключэнне ў гэты спіс цягне за сабой крымінальную адказнасць для стваральнікаў, кіраўнікоў, а таксама падпісчыкаў і ўдзельнікаў супольнасці паводле беларускага заканадаўства. Генеральны дырэктар DW Петэр Лімбург асудзіў гэтае рашэнне, назваўшы яго спробай запалохаць людзей і цалкам спыніць доступ да незалежнай інфармацыі ў Беларусі. Гл. таксама Беларуская рэдакцыя Deutsche Welle ARD ZDF Радыё Свабодная Еўропа/Радыё Свабода Голас Амерыкі Еўрапейскі вяшчальны саюз Літаратура Dieter Dörr, Stephanie Schiedermair: Die Deutsche Welle. Die Funktion, der Auftrag, die Aufgaben und die Finanzierung heute. Lang, Frankfurt am Main u. a. 2003, ISBN 3-631-51685-1 Hristina Krasteva: Die Macher der «Visitenkarte Deutschlands» Deutsche Welle: Eine qualitative Studie zum Selbstverständnis von DW-Journalisten. Ludwig-Maximilians-Universität, München 2007 (Volltext) Крыніцы Спасылкі dw.com — афіцыйны сайт DW на рускай мове ў сацыяльнай сетцы «Facebook» Афіцыйны канал (ням.) на YouTube Афіцыйны канал (англ.) на YouTube