Nord-Pas-de-Calais

Nord-Pas-de-Calais (Sebutan Perancis: [nɔʁ pɑ d(ə) kalɛ] ( dengar)) merupakan bekas kawasan di negara Perancis. Sejak 1 Januari 2016, kawasan ini telah menjadi sebahagian daripada kawasan baharu Hauts-de-France.. Kawasan ini merupakan gabungan diantara jabatan Nord dan jabatan Pas-de-Calais. Kawasan ini bersempadan dengan Selat Inggeris (arah barat), Laut Utara (arah barat laut), Belgium (arah utara dan timur) dan Picardy (arah selatan). Majoriti wilayah ini pernah menjadi sebahagian daripada Belanda (Selatan), tetapi secara beransur-ansur menjadi sebahagian daripada Perancis antara 1477 dan 1678, terutamanya semasa pemerintahan Raja Louis XIV. Wilayah bersejarah Perancis yang mendahului Nord-Pas-de-Calais ialah Artois, Flanders Perancis, Hainaut Perancis dan sebahagian dari Picardy. Nama-nama wilayah ini masih digunakan sehingga kini. Dengan nisbah 330.8 orang per km2 pada lebih 12,414 km2, ia merupakan wilayah yang padat penduduknya, mempunyai kira-kira 4.1 juta penduduk, 7% daripada jumlah penduduk Perancis, menjadikannya wilayah keempat paling ramai penduduk di negara Perancis, 83% daripadanya tinggal di kawasan bandar. Pusat pentadbiran dan bandar terbesarnya ialah Lille. Bandar kedua terbesar ialah Calais, yang berfungsi sebagai hab ekonomi/pengangkutan benua utama dengan mempunyai jarak 42 kilometer dari bandar Dover (United Kingdom) ; menjadikan Nord-Pas-de-Calais sebagai wilayah di tanah besar Eropah yang paling dekat dengan kepulauan Great Britain. Bandar utama lain termasuk Valenciennes, Lens, Douai, Béthune, Dunkirk, Maubeuge, Boulogne, Arras, Cambrai dan Saint-Omer. Wilayah-wilayah ini dipaparkan dalam banyak filem, termasuklah Bienvenue chez les Ch'tis. Nama Nord-Pas-de-Calais menggabungkan nama jabatan Nord (harfiahnya 'Utara', jabatan Perancis paling utara) dan Pas-de-Calais ('Selat Calais', nama Perancis bagi Selat Dover). Bagaimanapun,majlis wilayah ini menggunakan nama Nord-Pas de Calais. Bahagian utara wilayah ini secara sejarahnya merupakan sebahagian daripada Wilayah Flanders, dengan Douai sebagai ibu kotanya.Mereka yang ingin membuktikan kaitan sejarah rantau ini dengan Belgium dan Belanda lebih banyak menggunakan istilah Negara Rendah Perancis (Bahasa Inggeris:French Low Country), yang juga bermaksud Belanda Perancis dalam bahasa Perancis (Bahasa Perancis: Pays-Bas français; Bahasa Belanda: Franse Nederlanden atau Franse Lage Landen). Nama-nama lain yang digunakan ialah Région Flandre(s)-Artois, Hauts-de-France, ('Perancis Atas atau Upper France ') dan Picardie-du-Nord ('Utara Picardy'). Sejarah Didiami sejak zaman prasejarah, wilayah Nord-Pas-de-Calais sentiasa menjadi kawasan yang strategik dan salah satu wilayah yang direbut oleh kuasa-kuasa besar di sekelilingnya. Presiden Perancis Charles de Gaulle, yang dilahirkan di Lille, menggelar wilayah ini sebagai "jalan maut" yang dilalui oleh tentera penceroboh berulang kali. Selama berabad-abad, ia telah ditakluki secara bergilir-gilir oleh Celtic Belgae, Rom, Germanik Frank, England, Sepanyol, Belanda Austria dan Republik Belanda. Selepas pengilhakan terakhir oleh Perancis pada awal abad ke-18, sebahagian besar wilayah itu sekali lagi diduduki oleh Jerman semasa Perang Dunia Pertama dan Kedua. Semasa abad ke-4 dan ke-5, Rom menyatukan puak Germanik untuk menyediakan perkhidmatan ketenteraan dan pertahanan di sepanjang laluan dari Boulogne ke Cologne mewujudkan sempadan linguistik Germanik–Romawi di rantau ini yang berterusan sehingga abad ke-8. Menjelang abad ke-9, kebanyakan penduduk di utara Lille bertutur dialek Belanda Pertengahan, manakala penduduk di selatan bertutur pelbagai dialek Romawi. Sempadan linguistik ini masih jelas sehingga kini dalam nama-nama tempat di rantau ini. Bermula pada abad ke-9, sempadan linguistik mula bergerak ke utara dan timur. Menjelang akhir abad ke-13, sempadan linguistik telah beralih ke sungai Lys di selatan dan Cap-Griz-Nez di barat. Semasa Zaman Pertengahan, jabatan Pas-de-Calais terdiri daripada wilayah Boulogne dan Artois, manakala jabatan Nord kebanyakannya terdiri daripada bahagian selatan Wilayah Flanders dan Wilayah Hainaut. Boulogne, Artois, dan Flanders adalah wilayah mahkota Perancis, manakala Hainaut dan Flanders (selepas 1493) berada dalam Empayar Rom Suci. Calais menjadi milik Inggeris dari 1347 hingga 1558, apabila ia diperoleh semula oleh takhta Perancis. Pada abad ke-15, semua wilayah, kecuali Calais, telah disatukan di bawah pemerintahan Duke Burgundy, bersama-sama dengan wilayah lain di utara Perancis dan kawasan yang kini Belgium , Luxembourg, dan Belanda. Dengan kematian Duke Burgundy Charles the Bold pada tahun 1477, Boulonnais dan Artois telah dirampas oleh Perancis, manakala Flanders dan Hainaut diwarisi oleh anak perempuan Charles, Marie. Tidak lama selepas itu, pada tahun 1492, Artois diserahkan kembali kepada anak lelaki Marie Philip the Handsome, sebagai sebahagian daripada percubaan untuk mengekalkan bapa Philip, Maharaja Maximilian I, berkecuali dalam serangan prospektif Raja Perancis Charles VIII ke atas Itali. Oleh itu, kebanyakan wilayah yang kini dikenali sebagai Nord-Pas-de-Calais telah bersatu semula dengan warisan Burgundy, melalui perkahwinan Marie dengan Kerabat Habsburg. Wilayah-wilayah ini membentuk sebahagian daripada Tujuh Belas Provinsi Belanda seperti yang ditakrifkan semasa pemerintahan anak lelaki Philip, Maharaja Charles V, dan diserahkan kepada anak lelaki Charles, Philip II dari Sepanyol. Semasa Perang Itali (atau dikenali sebagai Perang Habsburg–Valois, banyak konflik antara Perancis dan Sepanyol berlaku di rantau ini. Apabila Belanda memberontak menentang pemerintahan Sepanyol, bermula pada tahun 1566, wilayah di kawasan yang kini dikenali sebagai Nord-Pas-de-Calais adalah yang paling setia kepada Sepanyol, dengan menjadi pangkalan dari mana Duke Parma dapat mengembalikan seluruh bahagian selatan Belanda di bawah kawalan Sepanyol. Ia juga merupakan pangkalan untuk tentera sokongan Sepanyol terhadap Katolik Perancis dalam Perang Agama Perancis. Semasa peperangan antara Perancis dan Sepanyol pada abad ke-17 (1635 –1659, 1667–68 , 1672–78, 1688–97), wilayah-wilayah ini menjadi pusat konflik utama antara kedua-dua negera dan kawalan Perancis ke atas kawasan itu secara beransur-ansur ditubuhkan. Bermula dengan pengilhakan Artois pada tahun 1659, kebanyakan wilayah jabatan Nord semasa telah diperoleh melalui Perjanjian Nijmegen pada tahun 1678. Sempadan moden kawasan ini kebanyakannya diperoleh melalui Perjanjian Ryswick pada tahun 1697. Kawasan ini, yang sebelum ini dibahagikan antara wilayah Flanders, Artois, dan Picardy, dibahagikan kepada dua jabatan yang kekal hingga ke hari ini berikutan Revolusi Perancis pada tahun 1789. Di bawah Napoleon, sempadan Perancis telah diperluaskan untuk merangkumi sepenuhnya wilayah Flanders dan wilayah moden Belgium sehingga Kongres Vienna pada tahun 1815 yang mengembalikan semula sempadan Perancis yang asal. Semasa abad ke-19, rantau ini mengalami peningkatan perindustrian berskala besar dan menjadi salah satu kawasan perindustrian terkemuka di Perancis, kedua selepas Alsace-Lorraine. Nord-Pas-de-Calais hampir tidak terkesan dengan Perang Perancis-Prusia pada tahun 1870; perang sebenarnya membantunya mengukuhkan peranan utamanya dalam industri Perancis setelah kehilangan Alsace-Lorraine kepada Jerman. Walau bagaimanapun, ia mengalami kerosakan besar dalam dua Perang Dunia abad ke-20. Perang Dunia Pertama Apabila Perang Dunia Pertama bermula, rantau ini menjadi sasaran strategik untuk Pihak Bersekutu dan Kuasa Tengah, kebanyakannya disebabkan oleh sumber arang batu dan perlombongan. Apabila tentera Jerman melancarkan serangan tentera mereka dari Belgium, wilayah itu adalah antara yang pertama jatuh di bawah pendudukan Jerman. Namun begitu, apabila pihak Bersekutu menghentikan kemaraan Jerman pada Pertempuran Marne, barisan hadapan berundur semula ke kawasan itu dan menstabilkan kedudukan berhampiran Arras. Dalam tempoh empat tahun berikutnya, wilayah ini terbahagi kepada dua: Jerman memegang Flanders Perancis dan Cambrai, pihak Bersekutu mengawal Arras dan Lens. Namun begitu, pertempuran tidak berhenti, setiap pihak mahukan kawalan menyeluruh kawasan ini. Nord Pas-de-Calais ialah salah satu teater utama konflik, dengan banyak pertempuran berlaku antara 1914 dan 1918, termasuk serangan Pertempuran Rabung Vimy semasa Pertempuran Arras (1917), Pertempuran Artois, Pertempuran Loos dan Pertempuran Cambrai. Pada masa wilayah ini akhirnya dibebaskan oleh Pasukan Ekspedisi Kanada, seluruh negara telah mengalami kemusnahan dan Arras telah 90% musnah. Pada masa ini, terdapat 650 tanah perkuburan tentera di seluruh Nord-Pas-de Calais, kebanyakannya merupakan perkuburan tentera British dan Kanada, serta tugu peringatan besar seperti Memorial Nasional Kanada Vimy dan Notre Dame de Lorette, yang merupakan tanah perkuburan tentera Perancis terbesar di dunia. Perang Dunia Kedua Semasa pendudukan Jerman Nazi di Perancis, kawasan ini telah ditadbir oleh Pentadbiran Tentera di Belgium dan Utara Perancis, diperintah dari kommandantur (Pejabat Komander) Wehrmacht di Brussels. Wilayah Nord-Pas-de-Calais telah digunakan untuk pemasangan Senjata-V, termasuk V-1 "tapak ski" yang digunakan untuk melancarkan serangan ke atas England dan bunker besar-besaran untuk roket V-2 dan meriam V-3. Pengeboman serangan balas oleh pihak Berikat dalam Operasi Busur Silang (Bahasa Inggeris: Operation Crossbow ) memusnahkan banyak bandar di rantau ini. Walaupun sebahagian besar wilayah ini telah dibebaskan pada September 1944, Dunkirk adalah bandar Perancis terakhir yang dibebaskan daripada pendudukan Jerman (pada 9 Mei 1945). Pasca Perang Sejak perang, rantau ini telah mengalami kesukaran ekonomi yang teruk (lihat Ekonomi di bawah) tetapi telah mendapat manfaat daripada pembukaan Terowong Selat dan pertumbuhan trafik merentas selat secara umum. Demografi Walaupun penduduk wilayah ini kebanyakannya bertutur dalam bahasa Perancis, ia juga mempunyai dua komuniti bahasa minoriti yang penting: Flemings Barat, yang kehadirannya jelas dalam banyak nama tempat berbahasa Belanda di kawasan ini dan Flemish Barat, dialek Belanda (mungkin 20,000 penduduk Nord-Pas-de-Calais menggunakan bahasa Flemish setiap hari dan dianggarkan 40,000 menggunakannya sekali-sekala, terutamanya di dalam dan di sekitar arrondissement Dunkirk); dan penduduk Picard, yang bercakap dalam bahasa Picard, atau Ch'ti (penutur, "chitimi", telah berusaha untuk menghidupkan semula pertuturan serantau yang hampir pupus sejak 1980-an). Walaupun negara jiran Belgium pada masa ini mengiktiraf dan memupuk kedua-dua bahasa Picard dan Belanda, dan beberapa pentadbiran peringkat bandar dalam Nord-Pas-de-Calais telah memperkenalkan inisiatif untuk menggalakkan kedua-dua bahasa, kerajaan Perancis mengekalkan polisi perpaduan linguistik dan secara amnya mengabaikan kedua-dua bahasa,seperti yang dilakukan kepada bahasa serantau lain di Perancis.Kepelbagaian etnik di rantau ini telah terkesan oleh gelombang berulang pekerja imigran dari luar negara: Belgium dan Wales sebelum 1910; Poland dan Itali pada tahun 1920-an dan 1930-an; Kumpulan Eropah Timur dan Jerman sejak 1945; dan Afrika Utara dan Portugis sejak 1960; dan bandar-bandar besar seperti Lille, Calais dan Boulogne-sur-Mer adalah rumah kepada komuniti imigran British, Belanda, Skandinavia, Yunani, Balkan, Afrika Sub-Sahara dan Amerika Latin yang besar serta keturunan mereka. Negara Perancis telah berusaha untuk meningkatkan budaya wilayah ini yang agak diabaikan. Pada tahun 2004, telah diumumkan bahawa cawangan muzium Louvre akan dibuka di bandar Lens. Selama beberapa dekad, Nord-Pas-de-Calais telah dilihat sebagai wilayah konservatif jika dibandingkan dari segi budaya dengan seluruh Perancis, tetapi baru-baru ini rantau ini mempunyai kecenderungan politik haluan kiri. Pada awal 2000-an, parti politik berhaluan kiri Les Verts memenangi jumlah undian terbesar untuk hampir membawa majoriti dalam perwakilan serantau dan tempatan. Les Verts berjaya menarik ramai pengundi konservatif dari bandar-bandar kecil dan petani yang tergerak oleh komitmen Les Verts untuk mengalakkan industri pertanian. Profil agama di rantau ini mewakili Perancis secara keseluruhan, dengan majoriti adalah Kristian Katolik. Kumpulan Kristian lain terdapat di rantau ini: Protestan mempunyai beberapa gereja. Orang Afrika Utara telah memperkenalkan Islam ke rantau ini, dan komuniti Buddha yang kecil tetapi semakin berkembang telah ditubuhkan dalam beberapa tahun kebelakangan ini. Sebelum Perang Dunia II, kira-kira 4,000 orang Yahudi tinggal di Nord-Pas-de-Calais. Sebilangan kecil komuniti Yahudi kekal aktif seperti yang telah berlaku selama ratusan tahun. Ekonomi Data am Pada 2014,Nilai KDNK Nord-Pas de Calais mencecah €140 bilion menjadikannya penyumbang ekonomi Perancis ke-4 terbesar, walaupun angka ini perlu diletakkan dalam konteks populasi besar di rantau ini. Wilayah ini hanya berada di tempat ke-16 daripada 24 untuk KDNK per kapita pada 2014 dengan €34,422. Kadar pengangguran kawasan ini lebih tinggi daripada purata pengangguran negara Perancis. Kira-kira 11% daripada penduduk menganggur pada 2014, terutamanya mereka yang berumur antara 18 dan 25 tahun. Ekonomi kawasan ini pada asasnya diterajui oleh sektor perkhidmatan, yang menggaji 75% daripada penduduk yang bekerja, diikuti oleh pembuatan (23%) dan pertanian (2%). Pertanian dan perikanan Disebabkan lokasinya berhampiran dengan Laut Utara, wilayah Nord-Pas de Calais mempunyai industri perikanan yang kukuh. Pelabuhan Boulogne-sur-Mer ialah pelabuhan Perancis terbesar dari segi kapasiti dengan lebih daripada 150 bot. 45,000 tan ikan telah didagangkan di sana pada 2012. Pelabuhan ini juga merupakan pusat pemprosesan makanan laut Eropah terkemuka dengan 380,000 tan kerang, ikan dan rumpai laut yang didagangkan setiap tahun. Kira-kira 140 syarikat berada di pelabuhan. Sektor pertanian terdiri daripada 13,800 perniagaan ladang menggunakan 820,000 hektar (2,000,000 ekar) tanah ladang. Iklim yang sederhana serta kesuburan menjadikan rantau ini sebagai pusat pengeluaran terkemuka. Wilayah Nord-Pas de Calais membekalkan 26.1 juta tan gandum (kira-kira 7% daripada pengeluaran negara) dan satu pertiga daripada pengeluaran kentang Perancis. Industri Industri rantau ini pada asalnya tertumpu pada pengeluaran arang batu dan tekstil, dan merupakan salah satu tempat tercetusnya Revolusi Industri di benua Eropah. Selepas tamatnya Perang Dunia Kedua, pekerja asing dari seluruh Eropah datang ke rantau ini, mengimbangi kehilangan penduduk akibat perang. Pada tahun 1970-an, industri arang batu dan tekstil terkemuka mula pudar dan kadar pengangguran meningkat dengan pesat. Wilayah ini memulakan proses penstrukturan semula yang masih diteruskan sehingga kini. Pada masa kini, sektor pembuatan diterajui oleh industri automotif. Lembangan Perlombongan Nord-Pas de Calais ialah lombong pengeluaran arang batu terkemuka di Perancis pada akhir abad ke-19 dan awal abad ke-20. Dengan sejarah perlombongan selama tiga ratus tahun dan lokasi berlakunya kebangkitan perindustrian di Perancis, lembangan perlombongan ini telah disenaraikan dalam senarai Tapak Warisan Dunia UNESCO pada tahun 2012. Industri automotif Pada tahun 1970-an, sektor ini mewakili sebahagian kecil daripada penduduk yang bekerja. Kira-kira 40 tahun kemudian, ia adalah industri utama di rantau ini, menggaji 55,000 orang. Dari segi produktiviti, wilayah Nord-Pas de Calais menduduki tempat kedua di Perancis dan merupakan salah satu kawasan eksport utama. Tiga pengeluar kereta utama di seluruh dunia mengendalikan kilang di rantau ini: Toyota mengeluarkan Yaris di Valenciennes, Renault mengeluarkan Scénic di Douai, dan PSA Peugeot Citroën mengendalikan kilang di Lieu-Saint-Amand di mana Peugeot 807, Citroën C8, Fiat Scudo, Peugeot Expert dan Citroën Jumpy direka. Di samping itu, pengeluar peralatan automotif seperti Faurecia menggaji 6,200 pekerja di rantau ini. Pengeluar berskala kecil juga telah berpangkalan di rantau ini, seperti pengeluar kereta micro ERAD, Savel dan Secma. Nord-Pas de Calais ialah wilayah utama kedua untuk industri automotif di Perancis selepas Île de France (Paris). Pameran sektor perdagangan, Forum Industri Automotif Eropah di Lille (FEAL), berlangsung dwitahunan untuk mempamerkan industri rantau ini dan kepentingannya untuk Perancis dan Eropah. Industri makanan Industri makanan di Nord-Pas de Calais menggunakan sektor pertanian di rantau ini. Berdasarkan pendapatan, ini adalah industri terpenting di rantau ini kerana eksport yang kukuh (€3.2bn pada 2006). Lebih daripada 27,000 pekerja telah bekerja dalam sektor ini pada tahun 2007. Banyak syarikat global seperti McCain Foods, Roquette Freres, Bonduelle, Pasquier atau Boulangeries Paul terdapat di Nord-Pas de Calais. Perkhidmatan Keluarga Mulliez Sektor perkhidmatan wilayah Nord-Pas de Calais dikuasai oleh keluarga bilionair Keluarga Mulliez, yang memiliki rangkaian kedai besar utama di rantau ini, beberapa daripadanya dikenali di seluruh dunia: Auchan, Decathlon atau Leroy Merlin serta rantaian restoran Flunch.Keluarga itu juga memegang saham dalam 3 Suisses, Norauto dan lain-lain. Infrastruktur Pengangkutan Memandangkan kebanyakan penduduknya bertumpu di bandar, wilayah ini mempunyai sistem pengangkutan yang padat dan kompleks iaitu lebuh raya, kereta api, lapangan terbang dan pelabuhan. Lebuhraya Sebanyak sembilan lebuh raya merentasi rantau ini; kebanyakannya adalah percuma: A1 antara Lille dan Paris A2 ke arah Brussels A16 Antara Dunkirk dan Paris A21 antara Bouvignies dan Pecquencourt A22 antara Lille dan Ghent A23 antara Lesquin dan Valenciennes A25 antara Dunkirk dan Lille A26 antara Calais dan Troyes A27 antara Lille dan Tournai Kereta Api Eurotunnel Sejak 1994, Nord-Pas de Calais dihubungkan dengan United Kingdom oleh Eurotunnel. Struktur ini terdiri daripada tiga terowong (satu terowong landasan kereta api tunggal setiap hala dan terowong jalan perkhidmatan untuk penyelenggaraan dan kegunaan kecemasan) dan mempunyai bahagian terowong bawah laut terpanjang di dunia dengan panjang 38 kilometer (24 bt) Keseluruhan struktur adalah 50 kilometer (31 bt) panjang dan menghubungkan Coquelles, Perancis dengan Folkestone, UK. Antara pembukaan rasminya dan 2012, 300 juta penumpang telah menyeberangi Selat Inggeris menaiki kereta api Eurostar. Selain perkhidmatan Eurostar, terowong ini digunakan oleh kereta api yang membawa kenderaan jalan raya, dikomersialkan sebagai Le Shuttle, serta Kereta api barangan angkut TER-Nord TER-Nord ialah rangkaian rel serantau yang dikendalikan oleh SNCF. Ia menghubungkan bandar utama dan kampung di seluruh Nord-Pas de Calais. Rangkaian dikawal oleh Conseil régional. Pengangkutan udara Lapangan terbang utama Nord-Pas de Calais ialah Lapangan Terbang Lesquin berhampiran Lille. Pada asalnya ia hanyalah hab serantau, lapangan terbang kini mempunyai beberapa laluan antarabangsa ke destinasi di Eropah dan Maghribi. Pengangkutan barang dalam negara dan antarabangsa Pelabuhan Dunkirk Pelabuhan Dunkirk adalah salah satu pelabuhan terbesar di Perancis. Ia merupakan pelabuhan ketiga terbesar di negara Perancis dari segi jumlah luas tetapi pertama dalam import buah-buahan dan tembaga. Terminal yang mampu mengendalikan Kapal angkut LNG dibina oleh Total. Terusan Seine-Nord Terusan Seine-Nord ialah terusan berkapasiti tinggi pada masa hadapan antara Sungai Seine dan Arleux untuk menyambungkan bekas terusan ke terusan utara yang lain di Belgium, Belanda dan Jerman. Ia akan dibuka pada 2016. Projek itu telah menarik kontroversi kebanyakannya kerana kosnya yang besar (€4.6bn). Sukan dan budaya Pangkalan latihan untuk Sukan Olimpik Sebelum Olimpik Musim Panas London 2012, rantau ini telah dipilih oleh Jawatankuasa Penganjur sebagai pangkalan latihan untuk delegasi yang mengambil bahagian. Pada bulan-bulan menjelang Sukan Olimpik, beberapa negara menghantar atlet mereka ke rantau ini untuk membuat persiapan untuk pertandingan itu. Antara latihan pasukan di Nord-Pas de Calais ialah pasukan Gimnastik UK di Arques, Pasukan Mendayung New Zealand di Gravelines dan pasukan bola keranjang dan pasukan bola baling Perancis. Sukan di Nord Pas-de-Calais Warisan Budaya Muzium di rantau ini Wilayah Nord-Pas-de-Calais mempunyai lebih daripada dua ratus muzium. Daripada jumlah tersebut, 47 muzium dilabelkan dibawah Muzium Perancis, yang menjadikannya wilayah terkemuka di Perancis dari segi bilangan muzium bagi setiap kilometer persegi. Pada tahun 2012, ketibaan muzium Louvre di Lens memberikan impak dalam mempromosikan warisan budaya serantau yang menyebabkan wilayah Nord-Pas-de-Calais menjadi tumpuan. Selain itu, terdapat muzium seni seperti Istana Seni Halus Lille, La Piscine, LaM dan Muzium Matisse. Terdapat juga muzium bersejarah seperti Coupole d'Helfaut dan Pusat Perlombongan Bersejarah Lewarde. Warisan seni bina Warisan Dunia UNESCO Sejak 2005, tujuh belas menara loceng di Nord-Pas-de-Calais telah diklasifikasikan sebagai Tapak Warisan Dunia oleh UNESCO. Pada tahun yang sama, Perarakan patung gergasi dan naga Belgium dan Perancis (Bahasa Perancis:Géants et dragons processionnels de Belgique et de France) diklasifikasikan warisan budaya tidak ketara juga di UNESCO. Pada tahun 2008, Kubu pertahanan Arras telah diklasifikasikan sebagai warisan dunia dalam kategori Kubu Tapak Warisan Dunia UNESCO Vauban. Bahasa serantau Terdapat dua bahasa tempatan yang dituturkan di wilayah Nord-Pas-de-Calais: Bahasa Picard, dengan varian dialeknya seperti ch'ti atau ch'timi di Lille , atau rouchi di Valenciennes. Kadangkala penduduk Nord-Pas-de-Calais dipanggil sebagai Ch'tis; Flemish Barat (atau Flemish Perancis), dituturkan di sebahagian Flanders Perancis, iaitu di bahagian jabatan Nord, dari Lys ke Laut Utara yang dituturkan oleh kira-kira 20000 orang. Lihat juga Daerah di Perancis Rujukan