Госьляр

Госьляр (па-нямецку: Goslar) — горад на паўночным захадзе Нямеччыны, у зямлі Ніжняй Саксоніі. Адміністрацыйны цэнтар аднайменнай акругі. Месьціцца на паўночна-заходніх схілах горнага сьцягу Гарц. Стары горад Госьляру і шахты Рамэльсбэрга ўключаныя у сьпіс Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО за іхнюю тысячагадавую гісторыю здабычы руды і палітычнае значэньне часоў Сьвятой Рымскай імпэрыі і Ганзейскага зьвязу. Гісторыя Здабыча жалезнай руды была распаўсюджаная ў рэгіёне Гарцу яшчэ з рымскіх часоў. Самае раньняе вядомае сьведчаньне кар’ернай здабычы і плаўленьня датуецца III стагодзьдзем нашай эры. Некаторыя раскопваньні ў Ангельшчыне выявілі старажытныя пахавальныя прадметы з гарцаўскай руды. Паселішча ўпершыню згадваецца ў грамаце імпэратара Атона II у 979 годзе. Калі нашчадак Атона Генрых II пачаў склікаць імпэрскія сыноды ў палацы Госьляру ў 1009 годзе, горад паступова падвысіў свой статус. Конрад II, некалі абраны каралём рымлянаў, сьвяткаваў Каляды ў 1024 годзе ў Госьляры і ў наступным годзе заклаў падмурак новага імпэратарскага палацу. Госьляр стаў улюбёнай рэзыдэнцыяй сына Конрада Генрыха III, які спыняўся ў палацы каля дваццаці разоў. Тут ён прыняў дэлегацыю вугорскага караля Пятра, а таксама эмісараў кіеўскага князя Яраслава і прызначаў тут біскупаў і князёў. Пры Генрыху ў месьце пабудавалі Госьлярскую катэдру. Незадоўга да свайго скону ў 1056 годзе імпэратар сустрэўся ў царкве з папам Віктарам II, падкрэсьліваючы зьвяз людзкай і царкоўнай уладаў. Пры Генрыху IV Госьлар заставаўся цэнтрам імпэрскага кіраваньня. Аднак, за саксонскім паўстаньнем 1077—1088 гадоў жыхары Госьляра выступілі на баку антыкараля Рудольфа фон Райнфэльдэна, які зладзіў тут княжацкую асамблею ў 1077 годзе, а таксама на баку Гэрмана фон Зальма, які быў каранаваны ў Госьляры арцыбіскупам Зыгфрыдам 26 сьнежня. У 1081 годзе Госьляр набыў статус імпэрскага гораду. Значнасьць Госьляру як імпэрскай рэзыдэнцыі пачала зьмяншацца за часам панаваньня нашчадкаў Фрыдрыха Барбаросы. У часы барацьбы за нямецкі трон кароль Атон IV аблажыў горад у 1198 годзе, але быў вымушаны саступіць сілам свайго суперніка Філіпу Швабскаму з дынастыі Гогэнштаўфэнаў. Госьляр быў зноў узяты штурмам і разрабаваны войскамі Атона IV у 1206 годзе. Фрыдрых II зладзіў тут апошні імпэрскі сейм. Па ягонай сьмерці ў 1250 годзе імпэрская эра Госьляру скончылася. У 1267 году Госьляр далучыўся да Ганзейскага зьвязу. Акрамя здабычы карысных выкапняў у Верхнім Гарцы, вялікае значэньне набылі камэрцыя і гандаль півам, а пазьней таксама дахоўкай і купарвасам. У 1290 годзе места стала вольным імпэрскім горадам. Госьляр і ягоная эканоміка моцна пацярпелі ад Трыццацігадовай вайны, галоўным чынам ад фінансавага крызісу Кіпэра і Віпэра ў 1620-х гадах, які прывёў да некалькіх паўстаньняў і пагромаў. Крыніцы Вонкавыя спасылкі Афіцыйны сайт гораду