Circuíto Park Zandvoort

O Circuíto de Zandvoort (Pronunciación holandesa: [ sɪrˈkʋi ˈzɑntfoːrt]; coñecido como Circuíto Park Zandvoort ata 2017) é un autódromo situado ao oeste de Haarlem e Zandvoort, Países Baixos, sobre o Mar do Norte. Foi sede do Gran Premio dos Países Baixos de Fórmula 1 desde 1952 ata 1986. O circuíto foi deseñado nun principio por John Hugenholt, deseñador tamén do circuíto español do Jarama (Madrid). Deseñouse en 1948 e foi remodelado de forma radical a finais dos 1980. Actualmente o circuíto acolle probas da Fórmula 3, o Campionato Mundial de Turismos e o DTM, entre outras competicións. En 2021 volveu a acoller o Gran Premio dos Países Baixos O circuíto foi inaugurado o 7 de agosto de 1948 e no ano 1949 tivo lugar o primeiro gran premio nel Historia 1930 a mediados da década de 1980 Había plans para as carreiras en Zandvoort antes da segunda guerra mundial: a primeira carreira de estrada tivo lugar o 3 de xuño de 1939. Non obstante, non se construíu unha pista de carreiras permanente ata despois da guerra, empregando estradas construídas polo exército alemán ocupante. Ao contrario da crenza popular John Hugenholtz non se lle pode acreditar o deseño da pista Zandvoort, aínda que estivo implicado como presidente do Nederlandse Automobiel Ren Club (Dutch Auto Racing Club) antes de converterse no primeiro director de pista en 1949. Pola contra, foi o gañador de Le Mans de 1927, S. CH "Sammy" Davis o que foi incluído como asesor de deseño de pistas en xullo de 1946 aínda que o trazado foi parcialmente ditado polas estradas existente. A primeira carreira no circuíto, a 'Prijs van Zandvoort', tivo lugar o 7 de agosto de 1948. A carreira foi renomeada como Grote Prijs van Zandvoort (Gran Premio de Zandvoort) en 1949, entón o Grote Prijs van Nederland (Gran Premio dos Países Baixos) en 1950. A carreira de 1952 foi a primeira en disputarse como unha rolda do Campionato Mundial de Pilotos, aínda que co regulamento da Fórmula 2 en vez do regulamento da Fórmula 1, como todas as roldas europeas do Campionato ese ano, unha situación similar tamén se aplicou en 1953. Non houbo Gran Premio dos Países Baixos en 1954, 1956 ou 1957, pero 1955 viu a primeira verdadeira carreira de Fórmula Un como parte do Campionato de Pilotos. O Gran Premio dos Países Baixos volveu no Gran Premio dos Países Baixos de 1958 e permaneceu como unha carreira permanente no calendario da F1 (con excepción de 1972) ata 1985, cando se celebrou por última vez. Mediados dos anos 80 ata a actualidade Para resolver varios problemas que imposibilitaban o desenvolvemento e a actualización da pista, o máis importante era a contaminación acústica para os habitantes da parte de Zandvoort máis próxima á pista, a dirección da pista adoptou e elaborou un plan para mover o máis posible a parte sur da pista e afastala do polígono habitacional e reconstruír unha pista máis compacta no antigo "interior" restante. En xaneiro de 1987, este plan obtivo a luz verde necesaria cando foi aprobado formalmente pola Deputación Provincial de Noord-Holanda. Non obstante, só un par de meses despois xurdiu un novo problema: a compañía que rexentaba comercialmente o circuíto (CENAV), pechou, marcando o final do "Circuíto van Zandvoort". De novo, a pista, propiedade do municipio de Zandvoort, estaba en perigo de perderse definitivamente para os deportes de motor. Non obstante, formouse unha nova empresa operativa, a Stichting Exploitatie Circuit Park e comezou a traballar para a realización dos plans de reconstrución da pista. Creouse o Circuit Park Zandvoort e no verán de 1989 a pista remodelouse para crear un Circuíto Club provisional de 2´6 km., mentres que a parte sur da pista dispoñíase para construír o Vendorado Bungalow Park e novos locais para os clubs de fútbol e hockey locais. En 1995, o CPZ (Circuit Park Zandvoort) obtivo o "Status A" do goberno dos Países Baixos e comezou a construír un circuíto internacional de gran premio. Este proxecto rematouse en 2001, despois de que a pista foi redeseñada a un circuíto de 4´3 km. e construíuse un novo edificio de boxes (por HPG, a compañía de desenvolvemento de John Hugenholtz jr. Fillo do ex-director), a nova tribuna situouse ao longo da recta. En novembro de 2018 os medios de comunicación trouxeron a noticia de que a organización de carreiras de Fórmula Un convidou aos propietarios da pista de carreiras de Zandvoort a facer unha proposta concreta para escenificar unha carreira de Grand Prix no ano 2020. En marzo de 2019, confirmouse que se asinou unha carta de intención entre Zandvoort e a xerencia da Fórmula Un para celebrar o Gran Premio dos Países Baixos, pero que dependía do financiamento privado para cubrir a carreira. O 31 de marzo de 2019 fixouse un prazo para tomar unha decisión final. O 14 de maio de 2019 confirmouse que Zandvoort acollería o Gran Premio dos Países Baixos para o 2020 e polo menos durante tres anos máis, coa opción de acoller outros dous no futuro. O Concello de Zandvoort pagará catro millóns de euros que serán empregados no propio circuíto que sufrira varios cambios, como pequenas alteracións nas curvas Gerlach e Hugenholz, para poñelo ao día coas normas da F1. Tamén se mellorará a infraestrutura ao redor do circuíto, e gran parte do diñeiro será destinado a mellorar a accesibilidade á pista. O 29 de agosto de 2019, o Gran Premio dos Países Baixos de 2020 en Zandvoort colocouse como a 5ª carreira na programación, o 3 de maio de 2020, entre China e España. O 17 de setembro de 2019, anunciouse que Zandvoort acollería o Campionato de Fórmula 2 da FIA e o Campionato de Fórmula 3 da FIA, en substitución da serie de carreiras de apoio da serie no Circuíto Paul Ricard. O circuíto O circuíto gañou popularidade debido ás súas curvas rápidas, como Scheivlak, así como a forquita "Tarzanbocht" (curva de Tarzán) ao final da recta principal. Tarzanbocht é a curva máis famosa do circuíto. Como hai unha recta na curva, ofrece excelentes oportunidades de adiantamento. É posible pasar polo exterior e tamén polo carril interior máis doadamente. Esta curva ten o nome dun personaxe local que se gañou o alcume de Tarzán e que só aceptou renunciar á súa horta nas dunas se os deseñadores da pista nomeaban a curva máis próxima co seu alcume. Por outra banda, coñécense moitas historias diferentes sobre a curva de Tarzán. O deseño do circuíto foi modificado e alterado varias veces: 1948–1971: lonxitude 4.193 km 1972–1979: lonxitude 4.226 km 1980–1989: lonxitude 4.252 km 1990–1998: lonxitude 2.526 km 1999 – presente: lonxitude 4.307 km 2020–presente: lonxitude 4.259 km. Trazados As curvas denomínanse como segue (os números corresponden ao mapa desta sección, comezando pola liña de saída/meta): Curva Tarzán (1) Curva de Gerlach (2) Curva Hugenholtz (3) Hunzerug (4) Curva de Rob Slotemaker (5) Scheivlak (6) Curva dos mestres (antes curva Marlboro) (7) Curva sen nome (antiga curva Renault) (8) Curva sen nome (antiga Vodafone) (9) Curva Hans Ernst (antiga curva Audi S) (10 + 11) Curva Kumho (12) Arie Luyendyk (antes Bosuit) (13) A diferenza de altitude é 7,92 m.. Os xiros 3 e 14/15 son curvas extremadamente peraltadas; a curva 3 ten uninclinación de 19 graos mentres que as curvas 14/15 teñen unha inclinación de 18 graos. Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Zandvoort Taboa de récordsPiloto: Jim Clark (4), Niki Lauda/Jackie Stewart/Max Verstappen (3 cada un)País: Reino Unido (12), Francia/Austria (4 cada un)construtor: Ferrari (8), Lotus (6), McLaren (5)Motor: Ford (10), Ferrari (8), Climax (4)Penumáticos: Goodyear (12), Dunlop (10), Pirelli (7) Notas Véxase tamén Ligazóns externas Sitio oficial do circuíto (en neerlandés)