Basiliek van Oonze-Lieve-Vrouwe-ten-Hemelopneming

De Basiliek van Oonze-Lieve-Vrouwe-ten-Hemelopneming is een middelieuwse kruuskarke an de Ossenmark in de Aoveriesselse heufdstad Zwolle. Van oorsprong was de karke een kapel, de Oonze-Lieve-Vrouwekapel, die ondergeschikt was an de Sunte-Michaëlskarke. De toren van de karke stiet bekend as de Pèperbusse en geldt as een symbool van Zwolle. Geschiedenis 't Gebouw wördden in vier bedrieven dalezet. Veureerst wördden, tussen 1394 en 1399, 't koor ebouwd. Daornao wördden 't dwarsschip en de oostelijke travee van 't schip ebouwd; dit was in 1417 klaor. Töt en mit 1452 stunden de warkzemheden tumig. In 1454 kwaamp 't schip gereed. Tussen 1462 en 1484 wördden de Oonze-Lieve-Vrouwetoren ebouwd, die bekendstiet as de Pèperbusse. Tussen 1580 en 1810 is de basiliek veur alderhaande niet-karkelijke doelen gebruukt. In 1809 wördden de karke an de kathelieken egeven. Die voerden de neudige ripperasies en anpassings uut en namen 't gebouw in 1811 in gebruuk. In 1871 wördden der ziedbeuken toeëvoegd, die in 1975 vurtehaald bint. Bij 't zeshonderdjaorig bestaon van de karke kreeg dizzend op 18 oktober 1999 van Paus Johannes Paulus II de eretitel van basiliek. Waj der kunt zien De stoffelijke resten van de middelieuwse schriever en mysticus Thomas a Kempis wördt in de basiliek in een kissien bewaord. Oorspronkelijk laggen dizze begraven op Begraafplaatse Bargklooster. Vervolgens wördden ze bewaord in de olde Sunte-Michaëlkarke. Die wördden in 1965 esloopt, waornao de reliekschrien aoverebracht wördden naor de neie Sunte-Michaëlkarke an de Bisschop Willebrandlane. Toen ok dizze karke dichtegunk, wördden de schrien mit Pinkstern 2006 onderebracht in de Basiliek van Oonze-Lieve-Vrouwe-ten-Hemelopneming. In de basiliek stiet wieder een bield van Sunte-Michaël, de schutspatroon van Zwolle. Dit bield is afkomstig van de vroggere Diezerpoorte. Ofbieldingen Uutgaonde verwiezingen Webstee van de basiliek