Ensertsjerke

De Ensertsjerke is de eardere herfoarme tsjerke op it doedestiidske eilân Skoklân. De tsjerke ferfong yn 1834 in tsjerke út 1717 en is tsjintwurdich in ryksmonumint. Skiednis Yn 1717 waard njonken de pastorij fan 1650 op 'e terp Middelbuurt op in mitseld muorke in houten tsjerke boud. De tsjerke wie ornearre om de Ensenertsjerke op 'e Súdpunt fan Skoklân te ferfangen. It houten tsjerkje hie slim te lijen fan 'e Stoarmfloed fan 1825. Yn 1830 wie it sa fier dat de gebouwen sloopt wurde moasten. Mei finansjele stipe fan it Ryk koe yn 1834 in nije tsjerke boud wurde. De tsjerke wie in ûntwerp fan 'e haadingenieur fan Wettersteat. By de ûntfolking fan Skoklân yn 1899 bleau de tsjerke sparre. Yn 1942 foel de Noardeastpolder droech. Om it earder eilân lei no lân. De tsjerke wie yn gebrûk as hynstestâl. Fanôf 1947 waard it Museum Schokland yn 'e tsjerke ûnderbrocht. Oant 1990 fûnen der wikseljende eksposysjes plak en sûnt is it ynterieur yn 'e oarspronklike steat werom brocht. Tsjintwurdich wurdt it brûkt as ekposysjeromte en troulokaasje fan 'e gemeente Noardeastpolder. De tsjerke besit in elektronysk Heyligers-oargel.