A-kirko

La A-kirko (Nederlande A-kerk), origine nomita "Preĝejo de Nia Kara Sinjorino en Aa", estas preĝejo en la centro de Groningo (urbo) en Nederlando. Ĝi estis konstruita por la katolika kultado kaj post la reformado estis transprenita de la protestantoj. Post la Martinikerk, ĉi tiu estas la plej grava restinta mezepoka preĝejo de la urbo. Vidita de la Fiŝmerkato, la preĝejo, situanta ĉe la Akerkhof, alte superas la Korenbeurs. Nomo Ekzistas iom da konfuzo pri la nomo de la preĝejo, kiun la plej multaj urbanoj konas kiel la Akerk. Post la Reformacio la preĝejo havis diversajn nomojn: Ter Aa-kerk, Dra-kerk, Der Aa-kerk, A-kerk kaj Akerk. Post la restarigo de la preĝejo, kiu estis preta en 1982, la posedanto de la "Stichting Oude Groninger Kerken" decidis uzi la nomon "Der Aa-kerk". La nomo estas derivita de la proksima fluanta Drentsche Aa (nomita A en Groningen), kiu estas parto de la "Groninger Diepenring". La ĉirkaŭaĵo de la preĝejo, precipe la strato de la Hoge der A al la Granda Placo, estas verŝajne la plej malnova parto de la Groninga setlejo. La prefikso "der" ne estas perceptata de ĉiuj kiel aŭtentika parto de la nomo. Laŭ historiisto Jan van den Broek, la 'der' en ekzemple 'inder Akercke', 'van der Akercke' aŭ 'totter Akercke' rilatas al la kurba ina artikolo 'die' kaj estas do gramatike malĝusta paroli pri 'der Aa-kerk'. Ekde 2021 denove estas uzata la nomo Akerk, kiu pli kongruas kun la historio kaj la groninga karaktero de la preĝejo. Rifuĝejo Dum la Dua mondmilito la kirko estis uzata kiel loĝejo por sinkaŝantoj kaj pilotoj de kraŝitaj aviadiloj. Ili trovis sian kaŝejon en la loĝejo de la pedelo, super la kavernoj de la preĝejo kaj eĉ en la orgeno de Schnitger. En la predikejo estis kaŝita radioricevilo.