Windhoek

Windhoek (ingelesez ˈvɪnt.hʊk ahoskatua; alemanez: Windhuk) Namibiako hiriburua eta hiri handiena da. Namibiako Khomas Highland goi ordokian dago kokatua, itsas mailatik 1.650 metrotara, herrialdearen erdigune geografiko inguruan. Hiriko biztanle kopurua modu jarraian hazten ari da, Namibia osotik datorren jendeari esker. 2020ean 431.000 biztanle zituen. XIX. mendean sortu zen gaur egun Windhoek den hiria, Nama etniako buruzagi batek bertan kokatu zuenean bere bizitokia. Alemaniar inperioak eskukaldea okupatu zuen 1885ean eta 1892an gobernu okupatzailearen egoitza bertan kokatu zen, Alemaniar Hego-mendebaldeko Afrikako (Deutsch-Südwestafrika) hiriburua bilakatuz. Lehen mundu gerran Hegoafrikar batasuneko armadak hiria hartu zuen eta britaniar eskuetara igaro zen. Namibiak 1990ean independentzia lortu zuenean bilakatu zen Windhoek bere hiriburua. Windhoek herrialdearen hiriburu sozial, politiko, kultural eta ekonomikoa da. Historia Etimologia Windhoek izenaren jatorriaren inguruan iritzi ezberdinak daude. Onartuena Afrikaans hizkuntzako Wind-hoek hitzetik (haize kantoia edo izkina) eratorria dela da. Beste teoria Jonker Afrikaner kapitainak Winterhoek mendien omenez jarri izana da. Windhoek izenaren lehen aipamena, Jonker Afrikanerrek Joseph Tindalleri idatziriko eskutitz batean izan zen, 1844eko abuztuaren 12an.Windhoek hiria, tradizionalki beste bi izen zituen, Nama herriak Ai-Gams izena jarri zion (bertan zeuden ur termalei erreferentzia eginez) eta herero herriak Otjomuise izena jarri zion ("lurrun lekua" esan nahi duena. Kolonia-aurreko aroa 1840an Jonker Afrikanerrek Orlam kokaleku bat ezarri zuen Windhoeken. Bera eta bere jarraitzaileak gaur egungo Klein Windhoek auzoan kokatutako iturri termal nagusietako baten ondoan ezarri ziren. 500 lagun bildu ahal zituen harrizko eliza bat eraiki zuen; eskola gisa ere erabiltzen zena. 1842. urte amaiera, Carl Hugo Hahn eta Franz Heinrich Kleinschmidt misiolariak bertan hasi ziren lanean. Bi urte geroago Richard Haddy eta Joseph Tindall metodistek, misiolariak kanporatu zituzten . Lorategiak jarri ziren eta denbora batez Windhoek aurrera egin zuen. Nama eta herero herrien arteko gerrek, azkenean, kokalekua suntsitu zuten. Luzaroan kanpoan egon eta gero, Hahn misiolariak Windhoek bisitatu zuen berriro 1873an eta atsekabetu egin zen herriko antzinako oparotasunetik ezer ez zela geratzen ikustean. 1885eko ekainean, Suitzako a botanikari batek soilik txakalak eta gosez hiltzen ari ziren pintada hegazti batzuk besterik ez zituen topatu bertan, utzitako fruta-arbol batzuen artean. Kolonia aroa Lüderitzbaai-eko merkatariek egindako eskaerari esker, egun Namibia den lurraldea Alemaniar Hego-mendebaldeko Afrika deitu zenaren gaineko protektoratu alemaniarra bilakatu zen 1884an. Alemaniako koloniaren mugak 1890ean zehaztu ziren eta Alemaniak talde militar bat bidali zuen (Schutztruppe deituak) Curt von François nagusiaren agindupean, ordena mantentzeko. Von François-k Windhoeken kokatu zuen bere soldadu-taldea, estrategikoki kokatuta zegoena Nama eta Herero herrien arteko liskarrak baretze aldera. Bertan kokaturiko iturburuek laborantzarako aukera ematen zuten. Windhoek hiri koloniala 1890eko urriaren 18an sortu zen, von François-ek gotorlekuaren lehen harria jarri zuenean, gaur egun Alte Feste (gotorleku zaharra) izenarekin ezagutzen dena. 1907. urtetik aurrera, hiriaren garapena bizkortu egin zen indigenak landa eremutik hirira joaten hasi baitziren lan bila. Alemaniatik eta Hegoafrikatik Europako kolono gehiago iritsi ziren. Negozioak Kaiser kalean (gaur egun Independentzia Etorbidea ) eta hiriaren alboko mendi inguruetan zehar sortu ziren. Garai hartan, Windhoek-en hiru gaztelu eraiki ziren, Heinitzburg, Sanderburg eta Schwerinsburg. Hegoafrikako administrazioa Alemaniako aro koloniala Lehen Mundu Gerra amaitu ondoren bukatu zen, baina Windhoek, Hego-mendebaldeko Afrika bezala, jada eroria zen 1915erako. Gerra amaitu arte hiria Hegoafrikako gobernu militar batek administratzen zuen, eta ez zen inolako garapenik gauzatu hiri azpiegiturei zegokienez. 1920an, Versaillesko Itunaren ondoren, lurraldea Nazioen Ligako C motako agindu baten pean jarri zen eta berriro Hegoafrikak administratu zuen. Bigarren Mundu Gerraren ondoren kapital gehiago zegoen eskuragarri zonaldeko ekonomia hobetzeko. 1955. urtearen ondoren, proiektu publiko handiak egin ziren, hala nola eskola eta ospitale berriak eraikitzea, hiriko errepideen asfaltatzea (1928an Kaiser kalearekin hasitako proiektua) eta ur hornidura egonkortzeko presak eta hodiak eraikitzea. Munduko lehen berrerabilpen edangarriko planta eraiki zen bertan 1958an, birziklatutako saneamenduko urak tratatu eta herriko ur hornidura sartzen zituena. Namibiako independentzia 1990ean independentziaz geroztik, Windhoek nazioko hiriburua izan da, baita Khomas eskualdeko probintziako hiriburua ere. Independentzia eta gerra amaitu zenetik, hiriko hazkundea eta garapena bizkortu egin da. Geografia Orange ibaiaren eta Lurmutur Hiriaren iparraldean dago, 1.654 m-ko garaieran. Auzoak Klima Ekonomia Errepide eta burdinbide gune garrantzitsua da Windhoek. Nazioarteko aireportua du. Nekazaritza gaien merkataritza eta industria (janari industria, ehungintza) dira ekonomia jarduera nagusiak. Hiria Namibiako gune administratiboa, komertziala eta industriala da. 1992/93eko azterketa baten arabera, Windhoek-ek Namibiako nekazaritzaz kanpoko enpleguaren erdia baino gehiago eskaintzen du, zerbitzu publikoetan enplegu-kuota nazionalare % 96a, garraio eta komunikazioetan % 94a, finantzak eta enpresa zerbitzuetan % 82koa. Windhoek herrialdeko zentro sozial, ekonomiko eta kulturala da, eta bere tamaina erlatiboa dela eta (herrialdeko bigarren hiri handiena 8 aldiz txikiagoa da), beste hiriburu askotan baino are nabariago da zentralitate hau. Ia enpresa nazional guztiek Windhoeken dute egoitza nagusia. Namibiako Unibertsitatea, herrialdeko antzoki bakarra, ministerioko egoitza guztiak eta komunikabide eta finantza entitate nagusi guztiak hiriburuan daude. Windhoek hiriko gobernuaren aurrekontua, Namibiako beste tokiko agintari guztienen beste da. Demografia Talde etnikoak 1971n, gutxi gorabehera 26.000 zuri bizi ziren Windhoeken, biztanle beltzak 24.000 ziren bitartean. Garai hartan zuri egoiliarren herena, gutxienez 9.000 pertsona, alemaniar hitztunak ziren. 2011ean Windhoek-en biztanleriaren % 65 beltza zen, % 17 zuria eta % 18 bestelakoa. Hizkuntzak Bizitza publikoan, afrikaansa eta neurri txikiago batean alemana lingua franca gisa erabiltzen dira gaur egun ere, gobernuak ingelesa bakarrik erabiltzen duen arren. Irudi galeria Erreferentziak Kanpo estekak (Ingelesez) whatsonwindhoek.com webgunea