វត្តស៊ូលេ

វត្តស៊ូល ( ភូមា; ဆူးလေဘုရား ) គឺជាចេតិយពុទ្ធសាសនាភូមាមួយដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅចំកណ្តាលទីក្រុងយ៉ាំងហ្គូនដែលស្ថិតនៅចំកណ្តាលទីក្រុង និងជាកន្លែងសំខាន់មួយក្នុងនយោបាយ មនោគមវិជ្ជា និងភូមិសាស្ត្រភូមាសម័យទំនើប។ យោងតាមរឿងព្រេង វាត្រូវបានសាងសង់មុន វត្តស្វេដាហ្គុន ក្នុងសម័យពុទ្ធប្រវត្តិ ដែលធ្វើឱ្យវាមានអាយុជាង ២,៦០០ ឆ្នាំ។ រឿងព្រេងភូមាចែងថា ទីតាំងសម្រាប់វត្តស្វេដាហ្គុនត្រូវបានស្នើសុំឱ្យបង្ហាញពី តាបស ចាស់ម្នាក់ដែលរស់នៅកន្លែងដែលវត្តស៊ូលេស្ថិតនៅបច្ចុប្បន្ននេះ។ វត្តស៊ូលេ គឺជាចំណុចកណ្តាលនៃនយោបាយទាំងនៅទីក្រុងយ៉ាំងហ្គូន និងភូមា។ វាបានបម្រើជាចំណុចប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្នុង ការបះបោរឆ្នាំ១៩៨៨,បដិវត្តន៍ស្បង់ចីវរឆ្នាំ២០០៧ និង បដិវត្តន៍និទាឃរដូវឆ្នាំ២០២១ ។ វត្តនេះត្រូវបានចុះបញ្ជីក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌក្រុងយ៉ាំងហ្គូន ។ ចេតិយ វត្តស៊ូលេបានបញ្ចូលរចនាសម្ព័ន្ធដើមរបស់ឥណ្ឌា ដែលដំបូងឡើយត្រូវបានប្រើដើម្បីចម្លងទម្រង់ និងមុខងារនៃគំនរសារីរិកធាតុ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែល វប្បធម៌ភូមា កាន់តែឯករាជ្យពីឥទ្ធិពលឥណ្ឌា ទម្រង់ស្ថាបត្យកម្មក្នុងស្រុកបានចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូររូបរាងនៃវត្ត។ វាត្រូវបានគេជឿថាជាកន្លែងតម្កល់ព្រះកេសរបស់ព្រះសមណគោត្តមដែលព្រះពុទ្ធផ្ទាល់ត្រូវបានគេនិយាយថាបានប្រទានដល់បងប្អូនពាណិជ្ជករភូមាពីរអង្គគឺ តបុស្ស និង ភល្លិកៈ ។ រចនាសម្ព័ន្ធដំបូល ដែលមានកំពូលមាសនៅពីលើ លាតសន្ធឹងចូលទៅក្នុងផ្ទៃមេឃ ដែលសម្គាល់ទេសភាពទីក្រុង។ ទីតាំង វត្តស៊ូលេមានទីតាំងស្ថិតនៅកណ្តាលទីក្រុងយ៉ាំងហ្គូន ហើយជាផ្នែកមួយនៃជីវិតសេដ្ឋកិច្ច និងសាធារណៈរបស់ទីក្រុង។ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការតវ៉ាឆ្នាំ ១៩៨៨ និង ២០០៧ វត្តស៊ូលេគឺជាចំណុចជួបជុំគ្នាសម្រាប់អ្នកតវ៉ាប្រឆាំងរដ្ឋាភិបាល និងអ្នកគាំទ្រលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។ តួនាទីក្នុងនយោបាយភូមា ក្នុងអំឡុងពេលនៃ ការបះបោរឆ្នាំ ៨៨៨៨ វត្តនេះគឺជាចំណុចរៀបចំ និងគោលដៅដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយផ្អែកលើទីតាំង និងអត្ថន័យនិមិត្តរូបរបស់វា។ នៅឆ្នាំ ២០០៧ ក្នុងអំឡុងពេល បដិវត្តន៍ស្បង់ចីវរ វត្តស៊ូលេត្រូវបានប្រើប្រាស់ម្តងទៀតជាចំណុចប្រមូលផ្តុំសម្រាប់បាតុកម្មគាំទ្រលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។ ព្រះសង្ឃរាប់ពាន់អង្គ បានប្រមូលផ្តុំគ្នាដើម្បីសូត្រធម៌នៅជុំវិញវត្ត។ ជាអកុសល ទាំងនៅឆ្នាំ ១៩៨៨ និង ២០០៧ វត្តស៊ូលេបានក្លាយជាកន្លែងដំបូងគេដែលបានឃើញប្រតិកម្មឃោរឃៅរបស់រដ្ឋាភិបាលភូមាប្រឆាំងនឹងក្រុមបាតុករ។ ឯកសារយោង