ისლა გროსა

ისლა გროსა — ხმელთაშუა ზღვაში მდებარე კუნძულია, რომელიც მურსიის რეგიონში, სან ხავიერის მუნიციპალიტეტს ეკუთვნის და ლა მანგა დელ მარი მენორის ჩრდილოეთ ნაწილიდან 2,5 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. მისი ფართობი 17,5 ჰექტარი და სიმაღლე 90 მეტრზე მეტია. კუნძულის აღმოსავლეთით მდებარეობს ვულკანური წარმოშობის კუნძული, რომელსაც ელ ფარალიონი ჰქვია. ტოპონიმია სახელი „გროსას კუნძული“ კატალონიური სიტყვიდან „გროსა“ მომდინარეობს. ესპანურად: Isla grande (დიდი კუნძული). გეოლოგია სვეტებიანი შეერთება, ვულკანური ამოფრქვევების ნაშთები, რომლებიც კუნძულის სამხრეთით მდებარე კლდეებში ჩანს. კუნძული გროსა და ფარალიონის კუნძული, ასევე მარ მენორის კუნძულები, მეოთხეული ვულკანიზმის ნაშთებია, რომელიც კამპო დე კარტახენას მთელ ტერიტორიაზე 7.2-დან 6.6 მილიონ წლამდე პერიოდში, მიოცენის დროს მოხდა. კუნძული ქმნის იდეალურ ვულკანურ კონუსს, მაგრამ საკმაოდ ეროზირებულია, როგორც მურსიის ვულკანების უმეტესობა, ანდეზიტებისგან შემდგარი ნიადაგით. კუნძულის სამხრეთი კალთის კლდეებში ჩანს სვეტოვანი შეერთების მაგალითები, რომლებიც წარმოიქმნება ვულკანური ლავის გაგრილების შედეგად ზედაპირზე ამოსვლისას. ფლორა კუნძულზე უნიკალური მცენარეული საზოგადოებებია, რომლებიც ძირითადად კამბრონის (ლიციუმ ინტრიკატუმი), ოროვალური (ვიტანია ფრუტესცენსი) და ზოგიერთი ნიტროფილური სახეობისგან, როგორიცაა სოსასი, შედგება. ზღვის ქვეშ მურსიის რეგიონის მთელ სანაპიროზე პოსიდონია ოკეანიკას ყველაზე ვრცელი მდელოა. ფაუნა ისლა გროსა გამოირჩევა ორნითოლოგიური სიმდიდრით. ყვითელფეხა თოლიების ძალიან დიდ კოლონიასთან ერთად ბუდობს, სხვა ფრინველებს შორის, ევროპული ქარიშხალი,შაგი, პერეგრინი და აუდუინის თოლია. აუდუინის თოლია კონსერვაცია მურსიის რეგიონის ნატურალისტთა ასოციაციამ (Asociación de Naturalistas del Sureste) და მურსიის რეგიონის გარემოს დაცვის საბჭომ მონაწილეობა მიიღეს LIFE Programme-ის პროექტში Conservación de Larus audouinii en España. Isla Grosa (Murcia)(2004–2007), რომლის მიზანი იყო კუნძულ ისლა გროსაზე ოდუენის თოლიის (Larus audouinii) პოპულაციის დაცვა და გაძლიერება. კუნძულზე მდებარეობს ამ სახეობის პოპულაციის მესამედი . გარემოს დაცვა კუნძული დაცულია მურსიის რეგიონის ტერიტორიაზე ბუნებრივი პარკის კატეგორიით, ის ასევე წარმოადგენს ფრინველთა სპეციალური დაცვის ზონას, ZEPA-ს, ასევე საზოგადოებრივი მნიშვნელობის ადგილს LIC-ის სტატუსით. ისტორია კლდის, სახელწოდებით „Bajo la Campana“, არსებობა წყალსაცავის აღმოსავლეთით, ზედაპირიდან რამდენიმე მეტრში, საუკუნეების განმავლობაში საფრთხეს წარმოადგენდა ნავიგაციისთვის. მის ფსკერზე აღმოაჩინეს მრავალი ფინიკიური და რომაული ჩაძირული გემი. ყველაზე მნიშვნელოვანი ადგილი, რომელიც ცნობილია როგორც „ბახო დე ლა კამპანას“ ჩაძირული გემი, ძვ. წ. მეშვიდ ხის სავარცხლებით, მეზღვაურის პირადი ნივთებით და აფრიკული სპილოს ეშვებით, რომლებზეც ფინიკიური წარწერები იყო. ამ გემის ყველა ტვირთი და ისლა გროსას წყლებში აღმოჩენილი დანარჩენი ჩაძირული გემები ამჟამად გამოფენილია კარტახენას წყალქვეშა არქეოლოგიის ეროვნულ მუზეუმში. კუნძული მე-18 საუკუნემდე ბარბაროსული მეკობრეების თავშესაფარი იყო. კუნძული 2000 წლამდე სამხედრო ზონა იყო და გამოიყენებოდა საბრძოლო მყვინთავების სპეციალური რაზმების საწვრთნელ ბაზად და საზღვაო ძალების მყვინთავთა ცენტრის ასაფეთქებელი ნივთიერებების დეაქტივაციისთვის. 2000 წელს ის გარემოსდაცვითი საქმიანობისთვის მურსიის რეგიონის მთავრობას გადაეცა. მას აქვს ნავმისადგომი და ერთადერთი არსებული შენობები სამხედრო საქმიანობასთან იყო დაკავშირებული. გალერეა რესურსები ინტერნეტში „Hallado el casco de un navío fenicio del siglo VII“. La Verdad (ესპანური). January 15, 2010. სქოლიო