ഡ്രാ നദി

മൊറോക്കോയിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ 1,100 കിലോമീറ്റർ (680 മൈൽ) നീളമുള്ള നദിയും ഡേഡ്സ് നദിയുടെയും ഇമിനി നദിയുടെയും സംഗമസ്ഥാനത്ത് രൂപപ്പെടുന്ന നദിയുമാണ് ഡ്രാ(Berber languages: Asif en Dra, ⴰⵙⵉⴼ ⴻⵏ ⴷⵔⴰ, Moroccan Arabic: واد درعة, romanized: wad dərʿa; പഴയ സ്രോതസ്സുകളിൽ കൂടുതലും ദർഹ അല്ലെങ്കിൽ ദാര), ഡ്രാ അല്ലെങ്കിൽ ഡ്രിയ എന്നും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്). ഇത് ഉയർന്ന അറ്റ്ലസ് പർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്ന്, തുടക്കത്തിൽ തെക്ക്-കിഴക്ക് ടാഗോനൈറ്റ് വരെയും ടാഗോനൈറ്റ് മുതൽ പടിഞ്ഞാറ് വരെ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ ടാൻ-ടാനിന് വടക്ക് ഭാഗത്തേക്കും ഒഴുകുന്നു. പ്രാദേശിക തലസ്ഥാനമായ ഓർസാസേറ്റിനു വേണ്ടിയും ഡ്രായുടെ ഒഴുക്ക് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുമായി 1971-ൽ (എൽ) മൻസൂർ എഡാഹാബി ഡാം നിർമ്മിച്ചു. ടാഗോനൈറ്റിനുശേഷം ഡ്രായയുടെ ഭാഗം വരണ്ടുപോകുന്നു. നദിക്കരയിൽ ഈന്തപ്പനകൾക്കും ചെറിയ ഫാമുകൾക്കും ജലസേചനം നടത്താൻ ഡ്രായിൽ നിന്നുള്ള ജലം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഡ്രായിലെ നിവാസികളെ അറബിക് ഡ്രാവ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഷിൽഹ ഇദ്രാവിൻ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഡ്രാവി (ഡ്രാവയുടെ ഏകവചനം) നിസ്സംശയം സുൽത്താൻ മുഹമ്മദ് ആഷ്-ഷെയ്ക്ക് ആണ് (1490–1557). ഡ്രാ പ്രദേശത്തിന് പുറത്ത്, ഡ്രായിലെ നിവാസികളിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗമായ കറുത്ത തൊലിയുള്ള ആളുകളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഈ പേര് കൂടുതലും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ, ഡ്രായയുടെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഗതി ഫ്രഞ്ച് സംരക്ഷണ മേഖലയായ മൊറോക്കോയും സ്പാനിഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള പ്രദേശവും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി അടയാളപ്പെടുത്തി. 23,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (8,900 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തൃതിയുള്ള ഡ്രാ താഴ്‌വരയിൽ 225,000 ആളുകൾ താമസിക്കുന്നു. 1997-ൽ സോസ്-മാസാ-ഡ്രാ മേഖലയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട സാഗോറ പ്രവിശ്യയുമായി ഈ താഴ്വര പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. പ്രവിശ്യയിൽ 23 ഗ്രാമങ്ങളും രണ്ട് പട്ടണങ്ങളുമുണ്ട്: സാഗോറ, അഗ്ഡ്സ്. സാഗോറയ്ക്കടുത്തുള്ള ടാമെഗ്രൗട്ട് ഗ്രാമം സാവിയയ്ക്ക് പേരുകേട്ടതാണ്. താഴ്‌വരയിൽ ഫെസൗട്ട രൂപവത്കരണങ്ങളുണ്ട്. അവ ലോവർ ഓർഡോവീഷ്യൻ കാലഘട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബർഗെസ് ഷെയ്ൽ-തരം നിക്ഷേപങ്ങളാണ്. സാധാരണ കേംബ്രിയൻ ലാഗെർസ്റ്റാറ്റനും അവസാന ഓർഡോവീഷ്യൻ സൂം ഷെയ്‌ലിനും ഇടയിൽ ഒരു പ്രധാന സംരക്ഷണ ജാലകം നിറയ്ക്കുന്നു. കാലഹരണപ്പെട്ട ജന്തുജാലങ്ങളിൽ കേംബ്രിയൻ മധ്യത്തിനുശേഷം മരണമടഞ്ഞതായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന നിരവധി ജീവികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറിപ്പുകൾ ഗ്രന്ഥസൂചിക Bahani, A., La nouba d'eau et son évolution dans les palmeraies du Draa Moyen du Maroc: CERES. Les oasis du Maghreb, Tunis: pp. 107–126, 1994 Philip Curtin (ed.), African History, London: Longman, 1988 M. Elfasi (ed.), General History of Africa III, Africa from the Seventh to the 11th century, UNESCO, 1988 Charles de Foucauld, Reconnaissance au Maroc, 1888, 1 vol. in -4 and atlas Hammoudi, A., Substance and Relation: Water Rights and Water Distribution in the Dra Valley. In: Mayer, A.E. (Ed.), Property, Social Structure, and law in the Modern Middle East. New York: pp. 27–57, 1985 Marmol Caravajal, Africa, 1667 3 vol. in 4 Thomas Pellow; Josephine Grieder, The History of the long captivity and adventures of Thomas Pellow, in South-Barbary : [written by himself], 1973 (repr.of the 1739 edition with a new introd. for the Garland ed. by Josephine Grieder) ISBN 0-8240-0583-X W.D. Seiwert (ed.), Maurische Chronik, München: Trickster Verlag, 1988 Jacques-Meunié, D., Le Maroc Saharien, des origines à 1670. Thèse d'État. 2 tomes, Librairie Klincksieck, Paris, 1982 G. Spillmann, Villes et Tribus du Maroc vol. IX, Tribus Berbères Tome II, Districts et Tribus de la Haute Vallée du Dra, Paris, 1931 Jeffrey Tayler, Valley of the Casbahs, 2004 Ahmed Zainabi, La Vallée du Dra: Développement Alternatif et Action Communautaire, 2001 (Background paper WDR 2003) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Michel, J. (1995). The Invasion of Morocco in 1591... University of Pennsylvania - African Studies Center.