Islla del Congresu

La islla del Congresu ye una de les trés que formen el pequeñu archipiélagu africanu de les islles Chafarines, que constitúin una de les places de soberanía españoles africanes, atestando con Marruecos. Ye la más serrapatosa, elevada y estensa del grupu insular, ya históricamente sirvió de cárcel. A pesar de ser posesión española, el so espaciu marítimu ta consideráu agües interiores marroquines al igual que l'espaciu de les otres places de soberanía españoles y el de les ciudaes autónomes de Ceuta y Melilla. D'antiguo tuvo xunida a la vecina islla del Rei por aciu un muelle artificial, destruyíu polos temporales. Anguaño ta despoblada y tien coneyos y una importante colonia de palombos selvaxes que, alimentándose nel continente, añeren na islla. El territoriu tien bien mal accesu. La so mariña occidental ta formada por cantiles bien verticales, ente que la oriental, anque serrapatosa, ye más accesible. La so morfoloxía ye predresa, siendo casi inesistente la tierra vexetal. Dispón d'una cueva nel so estremu meridional que dexa la entrada en barca. La islla ta formada fundamentalmente por dos tipos de roques: andesitas piroxénicas con hyperssante na so base y traquiandesitas na so zones más altes. Interés arqueolóxicu El so mayor interés ye'l medioambiental y l'arqueolóxicu, pos alluga'l xacimientu o pobláu al campu El Zafrín, del tipu neolíticu cardial del V mileniu e.C., que ta siendo investigáu dende l'añu 2000 pol Institutu de Cultura Mediterránea. Son destacables les coleiciones de cerámica llograes nes escavaciones y que formen parte de les coleiciones del Muséu de la Ciudá Autónoma de Melilla. Referencies