Rivero Dra

La Rivero Dra, Draa (aŭ Daraa) estas rivero de Maroko ĉirkaŭ 1 200 km longa, kiu naskiĝas en la Alta Atlaso kaj marenfluas en la Atlantiko. Post la nasko la rivero pasas inter la montoj Saghro kaj Sirua, en la montaro Antaŭ-Atlaso, elfosante la kanjonon Jeneg Taghia. Post la kanjono, ĝi banas la urbon Agdz, kie komenciĝas la valo de la rivero Draa propre. Dum la postaj 200 km ĝi iĝas speco de oazo, plena je palmejoj kaj fruktoĝardenoj, kontraste kun la sekegaj kaj ruĝecaj ĉirkaŭaj montaroj. La valo estas bordita de alkazaboj (ksur) konstruitaj el adobo. Elstaras Zagora kaj Mhamid, la pordo de la dezerto situanta fine de la valo. Ankaŭ Tamenugalt, antikva ĉefurbo de la amazigh (berberoj), unuaj loĝantoj de Maroko. El 100.000 al 200.000 personoj loĝas en la valo, dediĉitaj ĉefe al la agrikulturo. La Draa estas singulara fluejo: en la 10-a jarcento ĝi estis la plej longa rivero de Maroko, kaj iris el Alta Atlaso suden laŭ la nuna landlimo kun Alĝerio, kaj poste turniĝis okcidenten, dum centoj da kilometroj, kaj marenfluis en la Atlantiko. Tamen post mil jaroj la klimataj kondiĉoj ege ŝanĝiĝis kaj aktuale ties akvo filtriĝas en la sablo de la dezerto post Mhamid kaj sekvas subtere, dum pli ol 600 km al Atlantiko, kun marenfluo ĉe Tan Tan. Nuntempe nur dum jaroj de grandega pluvo la Draa revenas al antikva fluejo. De la zono de la malsupra Draa devenis araba tribo konata kiel Beni Saad, kiu akiris grandan ekonomian povon danke al komerco de oro per karavanoj. La Beni Saad fondis dinastion, kiu etendis sian povon al la tuta Maroko (1554), kaj luktis kontraŭ la kolonia klopodo de portugaloj. La luksegaj tomboj de la sultanoj saadioj troviĝas en Marakeŝo. La hegemonia kultivo en la valo estas la palmoj, produktantaj de daktiloj. Oni kultivas ankaŭ cerealojn, legomojn, koferon (aŭ henao) kaj diversajn speciojn de fruktarboj: tamarindo, laŭroj kaj akacioj. Vidu ankaŭ Uedo Eksteraj ligiloj angle Rivero Dra (The Encyclopedia of Earth)