Reyal y Pontificia Ilesia d'a Purisma Concepción de Melilla

A Reyal y Pontificia Ilesia d'a Purisma Concepción (en castellano Real y Pontificia Iglesia de la Purísima Concepción) ye a ilesia mas antiga de Melilla, estando construyida en estilo renaixentista. S'ubica en a carrera Miguel Acosta de Melilla La Vieja y en ella se troba a imachen d'a patrona d'a ciudat de Melilla, Nuestra Sinyora d'a Victoria. Fa parti d'o conchunto historico artistico d'a ciudat de Melilla, un Bien d'Intrés Cultural. Historia Fue construyida entre en 1556 y 1575, nombrando-se baixo l'advocación de sant Miguel Arcánchel en 1578, pa substituyir a la ermita d'a Victoria espaldada en 1549 y situada en a plaza d'Armas, d'o segundo recinto fortificau. Ista nueva ilesia resultó arruinada por un tierratremo en 1579, encargando-se a Juan Bautista Antonelli as reparacions, encara que Felipe III l'encargó a Jorge Fratin a suya reconstrucción, rematada en 1604 con una orientación eixe sud-este-nord-ueste. Mientres duraban as obras se construyió a capiella d'a Enramada. En 1660 un tierratremo causó cualques danyos y en febrero de l'anyo siguient a Orden Capuchina se fació cargo. O 4 d'octubre de 1663 s'adedica a la Concepción d'a Virchen María, mientres se nombraba patrón de Melilla a Francisco d'Asís. En 1667 Vélez y Ángulo prencipia obras de millora, pero en 1677 o gubernador José Frías informaba que a capiella mayor yera sin acubilar. En 1680 unatro tierratremo danya a cupula d'a capiella mayor, reparada por Toscano Brito y bendecida por Marcelo Antonio del Valle o 6 d'aviento de 1682 dimpués d'estar relevaus os capuchins d'o clero secular o 20 d'aviento de l'anyo anterior. En 1682 tamién Toscano construyió la capiella d'a Encarnación, con una cripta pa os gubernadors, pos a cripta d'o presbiterio no yera adecuada y yera usada por soldaus y oficials, pensando en o suyo enterramiento y o d'a suya muller Leonor de Santander y Valcácer. Entre 1751 y 1757 se restaura dimpués d'un temporal y dimpués d'o enterramiento de Lisboa de 1755 por Antonio de Villalba y Aangulo, reconstruyindo-se as vueltas, con un nuevo lenguache decorativo y construyindo-se o coro alto, a espadanya, a capiella d'o Baptisterio y o camaril d'a Virchen d'a Victoria en a capiella mayor, feita a devantadera o 8 de chulio de 1757, por lo que ye menester tresladar a sacristía mayor, lo que s'aconsigue espaldando-se cualques edificacions, con lo que se creya un pasadizo en o costau d'a Epistola. En 1763 se construye a capiella de Sant Francisco, en 1770 se construyió o camaril d'a Virchen d'a Solitut, morindo Pedro González dimpués d'o Seche de Melilla. Se fan reparacions y entre aviento de 1779 y aviento de 1780 se construye a capiella d'o Rosario, pa a que se suprime o pasadizo y s'espalda una casa que serviba de corral d'o convento d'os Franciscanos. En 1831 se substituyioron las vigas d'a cubierta, en 1859 as cubiertas d'as sagristías yeran en mal estau. En 1877 se prochectó l'atrio zarrau por un muro de cantería con cerco de reixas rematau en 1883. y en 1893 se tornoron a cubilar parti d'as cubiertas Ye restaurada en 1918, 1921, 1926, 1935, 1936, 1938, 1941 y 1960. En istas dos zagueras restauracions ye despullada d'os suyos ornamentos barrocos, instalando-se en 1944 una campana. Ye tornada a restaurar en 1985, y de traza integral en 1991 y 1996. Dimpués de sufrir lo tierratremo d'o 25 de chinero de 2015, as suyas cubiertas, vueltas y cupulas quedoron en mal estau, por lo que fue restaurada entre mayo de 2016 y o 18 d'abril de 2017, en que fue presentada, encara que encara no ubierta. Descripción Ye construyiu con piedra d'a zona y ladriello macizo pa os muros y arcos, vigas y planchas de fusta y tellas pa o tellau y piezas chicotas de fusta, brancas y cheso pa as vueltas y cupulas encamonadas. Exterior A suya frontera ye simpla, con una portalada de piedra picada, con un vano d'arco de meyo punto, pa unas puertas cuadradas, flanquiadas por pilastras d'orden toscano, con una capilleta dencima que alberga una imachen d'a Concepción d'a Virchen María sobre a que se sitúa una finestra adintelada rematando en frontón triangular, contando a o suyo costau ezquierdo una espadanya con dos livels y tres campanas. Interior Conta con tres naus, estando a central mas alta y ampla que as laterals, sustentadas por pilars con columnas d'orden toscano, empecipiando por un nártex y rematando en un presbiterio plano y elevau respective a la resta d'o templo, a lo cual s'accede por un arco triunfal con o escudo d'o papa Aleixandre VII, a on se sitúa a capiella mayor, que dimpués d'o retablo de l'altar mayor alberga en o camaril hexagonal a imachen de Nuestra Sinyora a Virchen d'a Victoria d'o sieglo XVI, patrona coronada d'a ciudat. Ista capiella, amás d'o camaril conta con una sagristía, igual que ocurre con a capiella de Sant Francisco y a capiella d'o Rosario, destacando os altars y retablos barroco, tanto d'istas capiellas como d'os situaus en as parez d'as naus laterals, amás d'a pila bautismal, d'o sieglo XVI, amán d'a dentrada y o Cristo d'a Vera Cruz (de zaguerías d'o sieglo XV). Se veiga tamién Nuestra Sinyora d'a Victoria de Melilla Referencias Vinclos externos Se veigan as imáchens de Commons sobre a Reyal y Pontificia Ilesia d'a Purisma Concepción de Melilla. (es) Rehabilitación de la Iglesia de la Inmaculada Concepción de Melilla