Эс-Сувейра

Эс-Сувейра (/ˌɛsəˈwɪərə/, таксама Эсауіра), вядомы да 1960-х гадоў як Магадор, — партовы горад у заходнім мараканскім рэгіёне Марракеш-Сафі, на ўзбярэжжы Атлантычнага акіяна. Па стане на 2014 год у ім пражывала 77 966 жыхароў. Заснаванне горада Эс-Сувейра было справай мараканскага султана алавідаў Мухамеда бін Абдалы, які правёў арыгінальны эксперымент, даручыўшы яго некалькім архітэктарам у 1760 годзе, у прыватнасці Тэадору Карнуту і Ахмеду аль-Інглізі, якія спраектавалі горад, выкарыстоўваючы французскіх палонных з няўдалай французскай экспедыцыі ў Лараш у 1765 годзе. Іх місіяй было пабудаваць горад, адаптаваны да патрэб замежных купцоў. Пасля пабудовы горад працягваў расці і перажыў залаты век і выключнае развіццё, стаўшы найважнейшым камерцыйным портам краіны, а таксама яе дыпламатычнай сталіцай паміж канцом XVIII стагоддзя і першай паловай XIX стагоддзя. Медына Эс-Сувейры была ўключана ЮНЕСКА ў спіс Сусветнай спадчыны ў 2001 годзе. Гісторыя Археалагічныя даследаванні паказваюць, што Эс-Сувейра была заселена з дагістарычных часоў. Бухта Эс-Сувейры часткова абаронена востравам Магадор, што робіць яе ціхай гаванню, абароненай ад моцных марскіх вятроў. Антычнасць Эс-Сувейра здаўна лічылася адной з найлепшых карабельных стаянак на ўзбярэжжы Марока. Карфагенскі мараплавец Ганно наведаў гэтае месца ў V стагоддзі да н. э. і заснаваў гандлёвы пост Арамбіс. Прыкладна ў канцы I стагоддзя да н.э. або ў пачатку I стагоддзя н.э. берберскі кароль Маўрытаніі Юба II заснаваў ў горадзе пурпуравую вытворчасць. На востраве Магадор былі раскапаны рымскія вілы. Была знойдзена рымская ваза, а таксама манеты III стагоддзя н. э. Большасць артэфактаў цяпер можна ўбачыць у музеі Сідзі Мухамеда бен Абдалы і Археалагічным музеі Рабата. Ранні Новы час У Сярэднявеччы ў Эс-Сувейры быў пахаваны мусульманскі святы па імені Сідзі Магдул, што, верагодна, дае паходжанне назвы «Магадор». Партугальскі перыяд (1506–1510) У 1506 годзе кароль Партугаліі, Дональд Мануэл I, загадаў пабудаваць у горадзе крэпасць пад назвай Каштелу-Рэал-дэ-Магадор. Крэпасць Кастэлу-Рэал у Магадоры пала пад уздзеяннем мясцовага супраціву брацтва Рэграга праз чатыры гады пасля яе заснавання, у 1510 годзе. На працягу XVI стагоддзя такія дзяржавы, як Іспанія, Англія, Нідэрланды і Францыя, дарэмна спрабавалі заваяваць гэтую мясцовасць. Эс-Сувейра заставалася прытулкам для экспарту цукру і патакі, а таксама месцам стаяння піратаў. Геаграфія Аэрапорт Эс-Сувейра-Магадор размешчаны прыкладна ў 7 кіламетрах ад горада. Клімат Эканоміка У медыне знаходзіцца мноства невялікіх рамесных прадпрыемстваў, у прыватнасці, выраб мэблі і разьба па дрэве «туя» (з выкарыстаннем каранёў дрэва тэтраклініс), якія практыкуюцца ў Эс-Сувейры стагоддзямі. Рыбная гавань, якая пакутуе ад канкурэнцыі з боку Агадзіра і Сафі, застаецца даволі невялікай, хоць уловы ( сардзіны, марскія вугры) нечакана багатыя дзякуючы ўзняццю ўзбярэжжа, выкліканаму магутнымі пасатамі і Канарскім цячэннем. Эс-Сувейра застаецца адной з галоўных рыбалоўных гаваняў Марока. Эс-Сувейра таксама з'яўляецца цэнтрам вытворчасці арганавага алею. Культура З 1998 года ў Эс-Сувейры праводзіцца фестываль сусветнай музыкі «Гнауа», які звычайна праводзіцца ў апошні тыдзень чэрвеня. Ён збірае артыстаў з усяго свету. Нягледзячы на тое, што ён сканцэнтраваны на этнічнай музыцы народнасці гнауа, ён уключае рок, джаз і рэгі. Вядомы як «Мараканскі Вудстак», ён доўжыцца чатыры дні і штогод прыцягвае каля 450 000 наведвальнікаў. Міжнародныя адносіны Эс-Сувейра мае пабрацімскія адносіны з: Чаншу, Кітай Ла-Рашэль, Францыя Глядзіце таксама Рака Тэнсіфт Зноскі Спасылкі Аб'ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА: Медзіна Эс-Сувейры (раней Магадор) Вэб-сайт гарадскога агенцтва Эс-Сувейры