Grandes Almacenes La Reconquista

Grandes Almacenes La Reconquista modernismoaren erakusgarri onenetako bat da Melillan, Menéndez Pelayo plazan dago, Zabalgune Modernistaren barruan, eta Melilla Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren parte da, Interes Kulturaleko Ondasuna. Historia 1907ko uztailaren 12an Isaac Benarroch Benchimoli Victoria Erregina auzoko 160. orubean eraikitzeko baimena eman zitzaion, baina lanak ezarritako epean ez hasteagatik, 1907ko azaroaren 19an kendu egin zitzaion. Egun berean, Luis Irisarri Pastor abokatuari beste baimen bat eman zitzaion, 1910eko martxoaren 11n, Eusebio Redondo Ballester ingeniari militarraren 1910eko otsailaren 22ko proiektuaren araberako etxe bat eraikitzeko baimena lortu zuena. Etxe horrek beheko solairua, biltegiak eta etxebizitza nagusiak izango zituen, inguruko eraikin-motakoak, kupula prismatikodun izkinekin. 1912 eta 1913 artean, Elisa Cuchí de Pí-k erosi zuen eraikina. 1913aren amaieran eraberritu zuen barnealdea, eta handitzea ere erabaki zuen. Une horretan, Enrique Nieto arkitektoarekin gestioak egiten hasi ziren, eta hark, 1914ko urtarrilaren 10ean, jakinarazi zuen zimenduei atxikitako zangak ireki behar zituela, haien erresistentzia egiaztatzeko. Operazio horretarako baimena 1915eko martxoaren 23an onartu zuen Tomas Moreno Lazaro Arbitrarioen Batzordeko ingeniariak. 1915 eta 1917 bitartean, José Bonet Amat kontratistarekin handitu egin zen, eta ia berreraiki ere egin zen. Obrak abuztuaren 15ean likidatu ziren, 90 000 pezetako kostuarekin. Beheko solairuan eta solairuartean La Reconquista saltoki handiak zeuden, eta goiko solairuak alokairuko etxebizitzetarako erabiltzen ziren. Melillako biltegirik handiena zena 1917ko ekainaren 24an berrinauguratu zen, Diego Mullor Heredia marrazkilariaren “Gente conoces” erakusketarekin. Urte horren amaieran, areto nagusian, Palet tenore katalanak errepertorio wagneriarraren ariak abestu zituen, triunbiratua aldarrikatuz –musika, klase soziala eta hizkuntza estilistikoa–. 70eko hamarkadan itxi zuten, eta beheko solairua lokaletarako eta solairuartea bulegoetarako zatitu zituzten. 2010ean fatxada zaharberritu ondoren, 2017tik 2018ra bitartean birmoldatu egin zen. Deskribapena Melillako lore-modernismoaren obrarik onenetarikoa da, eta Azokaren azala izan da. Tokiko harriz eta karga-hormetarako adreilu trinkoz egina dago, eta gangatilazko sabaiak ditu adreilu berean. Kanpoaldea Erakusleiho handiak banatzen dituzten pilareak dituzten etxabeak ditu, eta horiek ere solairuarteko leihate handiekin jarraitzen dute. Pilare horiek berak, mentsulen bidez, azken bi solairuetako kolomatxo pare bat duten begiratokietara igarotzen dira, eta haien izkinetako alaketara, Hiribiderantz eta López Moreno kalerantz. Lehenengo solairuan leiho triforatuak dituzte, eta, dintelaren gainean xehetasun biribilak eta gainean pinaburu ezkatatuak. Horien artean balkoiak daude lehen solairuan, balaustradekin, eta bigarren solairuan saretak daude, emakumeen aurpegien leihoburuetan moldurak dituzten leihoekin, guztia horma-atalen lerro bertikalen gainean. Hala ere, Menendez Pelayo plazako pergolak direla eta, ezin da ikusi. Herrizaingoa Biltegiak eskailera inperial bat zeukan. Menendez Pelayo Plaza Hasiera batean eraikitzen ari zen Elizaren eta Elizaren plaza deitu zitzaion, eta Marcelino Menendez Pelayo idazlea bezala izendatu zuten, 1912an hil ondoren. 1918an ficus batzuk landatu ziren, 1958ko martxoan inausi zirenak; 1971n argi-iturri bat jarri zen, "palangana" formakoa, eta 1994ko ekainaren hasieran Ramón Gavilán udal ingeniariaren proiektuaren arabera eta Carlos Baeza marrazkilariaren diseinuari jarraituz, lau pergola eta eserlekuak eraiki ziren, ikuspegi garaikidetik modernismo gaudiotiko eta katalan bihurtu nahi zena. Erreferentziak Kanpo estekak