Ουλάν Μπατόρ

Το Ουλάν Μπατόρ (Μογγολικά:Улаанбаатар δλδ. «Κόκκινος Ήρωας») είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του κράτους της Μογγολίας. Η πόλη βρίσκεται στην βορειοκεντρική Μογγολία, σε υψόμετρο 1.300 μ, στην κοιλάδα του ποταμού Τουούλ (Tuul). Το Ουλάν Μπατόρ — λόγω της γεωγραφικής θέσης του σε βόρειο παράλληλο, σε υψόμετρο και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την κοντινότερη ακτή — είναι η πιο κρύα πρωτεύουσα του κόσμου, με σύντομα θερμά καλοκαίρια και μακριούς, πολύ ψυχρούς και ξηρούς χειμώνες. Η μέση ετήσια θερμοκρασία της περιοχής είναι –1,3°C. Όταν η πόλη έγινε πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας, μετονομάστηκε σε Ουλάν Μπατόρ («Κόκκινος Ήρωας»), προς τιμή του εθνικού ήρωα της χώρας Νταμντίν Σιουχμπαατάρ, οι πολεμιστές του οποίου απελευθέρωσαν τη Μογγολία από την κινέζικη κατοχή με τη βοήθεια του Κόκκινου Στρατού. Ιστορία Η ίδρυση της Ούργκα Στην αρχαιότητα βρέθηκαν στην περιοχή μια σειρά από βασιλικοί τάφοι Σιονγκ-νου, το Ουλάν Μπατόρ βρισκόταν πάντοτε στην σφαίρα επίδρασης του Τουρκο-Μογγολικών φυλών. Ο Χανος των Κεραΐτών Τογρούλ που ανήκε στην Εκκλησία της Ανατολής αναγνωρίστηκε από τον Μάρκο Πόλο ως ο θρυλικός βασιλεύς Ιωάννης. Τα ανάκτορα του βρίσκονταν στην περιοχή, βόρεια του ποταμού Τούλα, στην ίδια περιοχή έμενε και ο Τζένγκις Χαν μαζί με τον Γιεσούι Χατούν πριν επιτεθούν στο Τανγκούτ (1226). Στην Μογγολική αυτοκρατορία (1206–1368) και στην Αυτοκρατορία των Βορείων Γιουνάν βρισκόταν στην διαδρομή ανάμεσα στην πρωτεύουσα των Μογγόλων Καρακορούμ και στην γενέτειρα του Τζένγκις Χαν στα Όρη Χέντιι. Ο ποταμός Τούλα βρισκόταν βόρεια από τα Όρη του Μπογκντ Χαν κυλούσε νότια από την περιοχή του Ουλάν Μπατόρ που ξεχώριζε σαν μια μεγάλη βραχώδη νησίδα η οποία βρισκόταν στον δρόμο για τα Όρη Χέντιι. Η πρώτη εγκατάσταση ήταν ένα Μοναστήρι Γουρτ με το όνομα "Ούργκα", βρισκόταν 75 χιλιόμετρα ανατολικά από το Καρακορούμ και 230 χιλιόμετρα δυτικά από την σημερινή πόλη, στην τοποθεσία Μπουρντ της Οβορχανγκάι. Οι Μογγόλοι ηγεμόνες είχαν αναγνωρίσει την Ούργκα ως την έδρα του του Ζαναμπάζαρ του πρώτου πνευματικού και πολιτικού ηγέτη του Βουδισμού στην Μογγολία. Ο Ζαναμπάζαρ επέστρεψε στην Μογγολία από το Θιβέτ (1651) και ίδρυσε επτά θρησκευτικά τάγματα, αργότερα ιδρύθηκαν άλλα τέσσερα. Η Ούργκα μετακινήθηκε πολλές φορές κατά μήκος των ποταμών Τούλα και Σελένγκα ανάλογα με τις ανάγκες των νομάδων κατοίκων του σε προμήθειες. Κατά τους τζουνγκαρικούς πολέμους στα τέλη του 17ου αιώνα, μετακινήθηκε προς την εσωτερική Μογγολία. Με το πέρασμα του χρόνου και καθώς η πόλη μεγάλωνε οι μετακινήσεις ήταν όλο και λιγότερες. Επίσημη αναγνώριση ως πρωτεύουσα Με τον θάνατο του Ζαναμπάζαρ (1723) η Ούργκα ήταν ήδη το κορυφαίο θρησκευτικό κέντρο σε ολόκληρη την Μογγολία, συνεστήθη Συμβούλιο επτά κορυφαίων Λάμα για να πάρει τις θρησκευτικές αποφάσεις. Την περίοδο 1773-1178 που μετακινήθηκε ελάχιστα γύρω από την σημερινή της θέση έγινε το κορυφαίο εμπορικό κέντρο και στην εξωτερική Μογγολία. Η Ούργκα ήταν επίσης έδρα του "Χουτουγκού" κορυφαίου θρησκευτικού τίτλου του Βουδισμού που εκπροσωπούσε τον μετενσαρκωμένο Λάμα ή ζωντανό Βούδα. Ο αυτοκράτορας Τσιανλόνκ όρισε έναν αντιστράτηγο ως τον πρώτο "Αμπάν", Μογγόλο κυβερνήτη τις Ούργκα με εντολή να επιβλέπει όλους τους υπηκόους του "Χουτουγκού" (1758). Η Ούργκα εγκαταστάθηκε οριστικά στην σημερινή της θέση, στην συμβολή των ποταμών Τούλα και Σέλμπε (1778), βρισκόταν στην διαδρομή από το Πεκίνο για την Κιάχτα. Μετά από αίτημα του Γιουντεντόρτζι στον αυτοκράτορα Κιανλόνκ, αναγνωρίστηκε επίσημα η τελετή τιμής στο βουνό Μπογκντ Χαν Ουούλ το 1778, στη σκιά του οποίου βρίσκονταν πλέον το Ουλάν Μπατόρ, εξασφαλίζοντας ετήσιες συνδρομές για την πόλη. Η πόλη έγινε έδρα όχι μόνο του Τζεμπτσουντάμπα Χουτουγκτού, αλλά και των απεσταλμένων της κινεζικής δυναστείας των Τσινγκ. Έτσι, μία μόνιμη κινεζική εμπορική πολιτεία αναπτύχθηκε για χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της πόλης, κατά μήκος της εμπορικής διαδρομής. Από το 1778, η πόλη της Ούργκα είχε περίπου 10.000 μοναχούς που τηρούσαν ευλαβικά τους μοναστικούς κανόνες. Παράλληλα, η πόλη δεχόταν επισκέψεις αρκετών ξένων αποστολών και ταξιδιωτών, ενώ το 1806 έφτασε στην πόλη αποστολή 130 ανδρών από τη Ρωσία και το 1863 ιδρύθηκε εκεί ρωσικό προξενείο. Οι επαναστάσεις του 1911 και του 1921, και η κομμουνιστική περίοδος Στις αρχές του 20ού αιώνα, το Ιχ Κουρέε είχε πληθυσμό περίπου 25.000 κατοίκους, από τους οποίους περίπου οι 10.000 ήταν βουδιστές μοναχοί ή εργάζονταν στα μοναστήρια. Στην πόλη βρισκόταν μέχρι το 1908 μια Ρωσική συνοικία με εκατοντάδες εμπόρους και έναν Ρώσο δήμαρχο, στην συνοικία είχε ανεγερθεί μια Ορθόδοξη εκκλησία (1863). Το 1911, με τη Δυναστεία Τσινγκ στην Κίνα να καταρρέει, οι αρχηγοί των Μογγόλων συναντήθηκαν στην πόλη με στόχο να αποτινάξουν την κυριαρχία δύο αιώνων των Μαντσού στη χώρα. Στις 29 Δεκεμβρίου του 1911, ο 8ος Τζεμπτσουντάμπα Χουτουγκτού ανακηρύχθηκε ηγεμόνας της ανεξάρτητης Μογγολίας και έλαβε τον τίτλο του Μπογκντ Χαν. Το Κουρέε, ως έδρα του Τζεμπτσουντάμπα Χουτουγκτού αποτέλεσε την προφανή επιλόγή πρωτεύουσας για το νέο κράτος. Παρ' ολ' αυτά, η τριμερής συμφωνία του 1915 ανάμεσα στη Ρωσία, τη Μογγολία και την Κίνα παραχώρησε απλή αυτονομία στη Μογγολία. Το 1919, η μογγολική αριστοκρατία με την αντίθετη γνώμη του Μπογκντ Χαν, συμφώνησε με τον Κινέζο κυβερνήτη Τσεν Γι στην επίλυση του μογγολικού προβλήματος με όρους της εποχής των Τσινγκ. Πριν όμως αυτή η συμφωνία τεθεί σε ισχύ, τα κινεζικά στρατεύματα κατέλαβαν του Κουρέε και κατάργησαν πλήρως την αυτονομία. Το 1921 η πόλη άλλαξε δύο φορές καθεστώς, καθώς το Φεβρουάριο μικτές ρωσικές και μογγολικές δυνάμεις με ηγέτη τον βαρόνο Ουγκέρν κατέλαβαν την πόλη, απελευθερώνοντας τον Μπογκντ Χαν και εξουδετερώνοντας τα κινεζικά φυλάκια. Η κατάληψη της Ούργκα (Κουρέε) από τον Ουγκέρν επέφερε βανδαλισμούς και λεηλασίες στην πόλη, καθώς και την πλήρη εξάρθρωση της εβραϊκής κοινότητας εκεί. Στις 22 Φεβρουαρίου του 1921, ο Μπογκντ Χαν στέφθηκε ξανά πρίγκηπας (χαν) της Μογγολίας. Παράλληλα όμως, μία κουμμουνιστική δύναμη Μογγόλων με υποστήριξη από τους Σοβιετικούς σχηματίστηκε στη Ρωσία και εισέβαλε στη Μογγολία, οδηγώντας στην ήττα των στρατιωτών του Ουγκέρν τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Ένα μήνα μετά, ο νέος αυτός στρατός κατέλαβε πάλι την Ούργκα. Τελικά, στις 29 Οκτωβρίου του 1924 η πόλη μετονομάστηκε Ουλάν Μπατόρ (σημ. κόκκινος ήρωας), ως αναφορά στον Σουχμπαατάρ, ηγέτη του μογγολικού κομμουνιστικού στρατού, ο οποίος πέθανε τον προηγούμενο χρόνο. Κατά την περίοδο της σοσιαλιστικής δημοκρατίας, και ειδικότερα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα περισσότερα τμήματα καταυλισμών της πόλης με γιούρτες αντικαταστάθηκαν από κτίρια διαμερισμάτων σοβιετικού τύπου, συχνά με τη χρηματοδότηση της ΕΣΣΔ. Ο αστικός σχεδιασμός ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα της σύγχρονης πόλης είναι αποτέλεσμα της κατασκευαστικής περιόδου μεταξύ του 1960 και του 1985. Ο υπερμογγολικός σιδηρόδρομος, που συνδέει το Ουλάν Μπατόρ με τη Μόσχα και το Πεκίνο, ολοκληρώθηκε το 1956. Πολιτισμός Παραπομπές Πηγές Baljmaa.T (13 January 2020). "Culture Minister: Three historical buildings to be renovated with MNT 6 billion" Bisher, Jamie. White Terror: Cossack Warlords Of The Trans-Siberian Eldev-Ochir, Erdenechimeg (2019). "Urban Mobility and Application of Sustainable Urban Transport Index: Ulaanbaatar" John Bell, Travels from St. Petersburgh in Russia, to various parts of Asia (Volume 1), 1763, London Sanders, Alan (9 April 2003). "Ulan Bator (Ulaanbaatar)". Historical Dictionary of Mongolia Sen Nag, Oishimaya (2021-01-21). "The Coldest Capital Cities In The World" Τhe secret history of the Mongols : a Mongolian epic chronicle of the thirteenth century. Rachewiltz, Igor de. Leiden: Brill. 2006 Εξωτερικοί σύνδεσμοι Μπατόρ Ουλάν Μπατόρ στο Curlie επίσημη ιστοσελίδα του δήμου