Oceanografia Muzeo de Monako

La Oceanografia Muzeo de Monako (france Musée et Institut océanographique de Monaco) estas monegaska muzeo kaj instituto pri oceanografio fondita en 1889 de Princo Alberto la 1-a. La muzeo estas ankaŭ la sidejo de la Mediteranea Scienca Komisiono (france Commission Internationale pour l'Exploration Scientifique de la Méditerranée), kiu estas internacia organizaĵo kaj faras maran esploradon en la Mediteranea regiono. Situo La Oceanografia Muzeo situas sur klifo superrigardanta la Mediteranean Maron en Monako-Ville. Ĝi estis konstruita meze de prestiĝa parko rekte apud la Palaco de Monako, la rezidejo de la Princo de Monako. En la parko, kiu karakteriziĝas per multaj ekzotikaj plantoj, monumento al ĝia fondinto, Princo Alberto la 1-a, kiu interesiĝis pri oceanografio, troviĝas en la tuja najbareco de la muzeo. Historio Princo Alberto la 1-a, nomata princo navigisto, konstruigis la Oceanografian Muzeon sur la montetoflanko de Monako-Ville en 1899. Li alportis diversajn oceanografiajn objektojn el siaj ekspedicioj al Monako kiel suvenirojn kaj esploraĵojn kaj nun nutris la deziron prezenti ilin al la civitanoj en eleganta etoso. Inter ili estis la sensacia malkovro de Lepidoteuthis grimaldii (reakirita el la vomaĵo de harpunita makrocefalo dum esplorekspedicio en 1895), kiu estis nomita laŭ lia familio Grimaldi. Li ankaŭ kredis, ke oceanografia muzeo en la marborda urbo Monako estus ia loka muzeo, kiu povus ilustri la lokan maran flaŭron kaj faŭnon. Ĝin financis la Fondaĵo Alberto la 1-a, kies aktivaĵoj devenis de donacoj de Princo Alberto kaj malkreskis pro mona malplivaloriĝo. La fondaĵo, kiu posedas la muzeon ekde 1906, estas registrita en Francio, igante la Oceanografian Muzeon en Monako formala franca institucio. Tamen, laŭ la statutoj de la fondaĵo, la reganta Princo de Monako ĉiam servas kiel prezidanto de la Fondaĵo Alberto la 1-a. Je la malfermo de la impona konstruaĵo, kiun ĉeestis kaj sendito de la Franca Respubliko kaj la amika Germana Imperio (Alberto la 1-a kaj imperiestro Vilhelmo la 2-a estis bonaj amikoj, ne malpleje pro siaj maraj interesoj), princo Alberto la 1-a anoncis: “ Jen, sinjoroj, vi vidas kiel la monegaska grundo naskis fieran kaj netuŝeblan templon dediĉitan al la nova diaĵo, kiu regas super la inteligenteco. ” En 1906, la Oceanografia Instituto finfine komencis siajn esploragadojn sub sia unua direktoro, Louis Joubin, franca zoologo de maraj moluskoj kaj unua priskribanto de Lepidoteuthis grimaldii. En 1957, Jacques-Yves Cousteau fariĝis direktoro. Sub lia gvidado, la muzeo, kaj precipe la esplorsekcio ĉe la instituto, spertis novan ekprosperon. Hodiaŭ, la muzeo fieras pri modernaj akvarioj kaj estas preskaŭ tute memfinancata per turismo. En 2002, la Oceanografia Muzeo de Monako fariĝis oficiala partnera organizaĵo de la Konvencio por la Konservado de Balenoj de la Nigra Maro, la Mediteranea Maro kaj la Apudaj Atlantikaj Zonoj ( ACCOBAMS, d:Q288118). En 2006, Princo Alberto la 2-a establis fondaĵon nomitan laŭ li ( Fondation Albert II de Monaco ) por protekti kaj konservi la naturon en la Arkto. Li esperas daŭrigi la laboron de sia samnomulo kaj prapatro. Kolekto La muzeo havas rimarkindan kolekton de diversaj specioj de mara faŭno en la formo de taksidermio kaj skeletoj. La muzeokolektoj ankaŭ inkluzivas grandan nombron da diversaj objektoj rilataj al la maro kaj maraj aferoj, kiel ekzemple ŝipmodeloj, naŭtikaj instrumentoj, armiloj, kaj tiel plu. La akvario situas en la kelo de la konstruaĵo kaj permesas al vizitantoj vidi vivajn specimenojn de ĉirkaŭ 4 000 specioj de fiŝoj kaj ĉirkaŭ 200 specioj de senvertebruloj. La reprezentitaj maraj ekosistemoj estas ĉefe tropikaj kaj mediteraneaj. Multenombraj artistoj montras iliajn artaĵojn en la muzeo, kiel Damien Hirst kaj Philippe Pasqua. Rilatoj al Esperanto En 1900 s-ro Leger kaj d-ro Richard, direktoro de Oceanografia Muzeo de Monako kaj prezidanto de la Esperanto-grupo, enkondukis Esperanton en bultenon de la Muzeo. Tiu iniciato markis la komencon de la Esperanto-movado en Monako. Galerio Referencoj Eksteraj ligiloj Oficiala retejo (en la franca kaj angla) Gvidilo al vizito de la Muzeo