Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού

Το Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (ΕΑΠΜ, ισπανικά: Universidad Nacional Autónoma de México‎‎, UNAM) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο στην Πόλη του Μεξικού στο Μεξικό. Κατατάσσεται σταθερά ως ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στη Λατινική Αμερική, όπου είναι επίσης το μεγαλύτερο όσον αφορά τις εγγραφές. Ένα τμήμα της κύριας πανεπιστημιούπολης του ΕΑΠΜ στην Πόλη του Μεξικού, γνωστό ως Ciudad Universitaria (Πόλη του Πανεπιστημίου), είναι μια τοποθεσία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, το οποίο σχεδιάστηκε από μερικούς από τους πιο γνωστούς αρχιτέκτονες του Μεξικού του 20ου αιώνα και φιλοξένησε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968. Τοιχογραφίες στην κύρια πανεπιστημιούπολη ζωγραφίστηκαν από μερικούς από τους πιο αναγνωρισμένους καλλιτέχνες στην ιστορία του Μεξικού, όπως ο Ντιέγκο Ριβέρα και ο Νταβίντ Αλφάρο Σικέιρος. Με ποσοστά αποδοχής συνήθως κάτω από 10%, το ΕΑΠΜ είναι επίσης γνωστό για την ανταγωνιστική του διαδικασία εισδοχής. Όλοι οι Μεξικανοί βραβευμένοι με Νόμπελ είναι είτε απόφοιτοι είτε διδάσκοντες του ΕΑΠΜ. Το ΕΑΠΜ ιδρύθηκε, στη σύγχρονη μορφή του, στις 22 Σεπτεμβρίου 1910 από τον Χούστο Σιέρα ως κοσμική εναλλακτική του προκατόχου του, του Βασιλικού και Ποντιφικού Πανεπιστημίου του Μεξικού (το πρώτο πανεπιστήμιο δυτικού τύπου στη Βόρεια Αμερική, που ιδρύθηκε το 1551). Το ΕΑΠΜ απέκτησε διοικητική αυτονομία από την κυβέρνηση το 1929. Αυτό έδωσε στο πανεπιστήμιο την ελευθερία να ορίζει το δικό του πρόγραμμα σπουδών και να διαχειρίζεται τον δικό του προϋπολογισμό χωρίς κρατική παρέμβαση. Αυτό είχε μια βαθιά επίδραση στην ακαδημαϊκή ζωή στο πανεπιστήμιο, κάτι που ορισμένοι ισχυρίζονται ότι ενισχύει την ακαδημαϊκή ελευθερία και ανεξαρτησία. Το ΕΑΠΜ ήταν επίσης η γενέτειρα του φοιτητικού κινήματος του 1968. Ιστορία Η ίδρυσή του χρονολογείται από το 1551, όταν ο Κάρολος Α΄, βασιλιάς της Ισπανίας (Κάρολος E΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) διέταξε την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Μεξικού. τότε υπουργό Παιδείας στο καθεστώς Πορφίριο Ντίας, ο οποίος προσπάθησε να δημιουργήσει ένα πολύ διαφορετικό ίδρυμα από τον πρόδρομό του του 19ου αιώνα, το Βασιλικό και Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Μεξικού, το οποίο είχε ιδρυθεί στις 21 Σεπτεμβρίου 1551 με βασιλικό διάταγμα που υπογράφηκε από τον διάδοχο του θρόνου Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας για λογαριασμό του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας και έκλεισε οριστικά το 1865 από τον Μαξιμιλιανό Α΄ του Μεξικού. Αντί να αναβιώσει αυτό που έβλεπε ως ένα αναχρονιστικό ίδρυμα με ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, στόχευσε να συγχωνεύσει και να επεκτείνει τα αποκεντρωμένα κολέγια τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της Πόλης του Μεξικού (συμπεριλαμβανομένων των πρώην σχολών του παλιού πανεπιστημίου) και να δημιουργήσει ένα νέο πανεπιστήμιο. κοσμικής φύσης και εθνικής εμβέλειας, που θα μπορούσαν να αναδιοργανώσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση εντός της χώρας, να λειτουργήσουν ως πρότυπο θετικισμού και να συμπεριλάβουν τις ιδέες του κυρίαρχου μεξικανικού φιλελευθερισμού. Το έργο αρχικά ενοποίησε τις σχολές Καλών Τεχνών, Επιχειρήσεων, Πολιτικών Επιστημών, Νομολογίας, Μηχανικής, Ιατρικής, Κανονικής και των Εθνικών Προπαρασκευαστικών Σχολών. Ο πρώτος του πρύτανης ήταν ο Χοακίν Εγκία Λις. Οι προκλήσεις του νέου πανεπιστημίου ήταν κυρίως πολιτικές, λόγω της συνεχιζόμενης Μεξικανικής Επανάστασης και του γεγονότος ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε άμεσο έλεγχο στις πολιτικές και το πρόγραμμα σπουδών του πανεπιστημίου. Ορισμένοι αντιστάθηκαν στην ίδρυσή του για φιλοσοφικούς λόγους. Αυτή η αντίθεση οδήγησε σε διαταραχές στη λειτουργία του πανεπιστημίου, όταν η πολιτική αστάθεια ανάγκασε τις παραιτήσεις της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης αυτής του προέδρου Ντίας. Εσωτερικά, η πρώτη φοιτητική απεργία έγινε το 1912 για να διαμαρτυρηθεί για τις μεθόδους εξέτασης που εισήγαγε ο διευθυντής της Νομικής Σχολής, Λουίς Καμπρέρα Λομπάτο. Μέχρι τον Ιούλιο του ίδιου έτους, η πλειοψηφία των φοιτητών της Νομικής αποφάσισε να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και να ενταχθεί στη νεοσύστατη Ελεύθερη Σχολή Νομικής. Το 1914, οι αρχικές προσπάθειες για την απόκτηση αυτονομίας του πανεπιστημίου απέτυχαν. Το 1920, ο Χοσέ Βασκονσέλος έγινε πρύτανης. Το 1921, δημιούργησε το οικόσημο του σχολείου: την εικόνα ενός αετού και ενός κόνδορα που περιβάλλουν έναν χάρτη της Λατινικής Αμερικής, από τα βόρεια σύνορα του Μεξικού μέχρι τη Γη του Πυρός και το σύνθημα «Το Πνεύμα θα μιλήσει για τον λαό μου». Οι προσπάθειες για την απόκτηση αυτονομίας για το πανεπιστήμιο συνεχίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920, το δεύτερο κύμα απεργιών των φοιτητών αντιτάχθηκε σε ένα νέο σύστημα βαθμολόγησης. Οι απεργίες περιλάμβαναν μεγάλες αποχωρήσεις στην τάξη της νομικής σχολής και αντιπαράθεση με την αστυνομία στην ιατρική σχολή. Οι απεργοί φοιτητές υποστηρίχθηκαν από πολλούς καθηγητές και οι επακόλουθες διαπραγματεύσεις οδήγησαν τελικά στην αυτονομία του πανεπιστημίου. Το ίδρυμα δεν ήταν πλέον εξαρτόμενο από τη Γραμματεία Δημόσια Εκπαίδευσης. Ο πρύτανης του πανεπιστημίου έγινε η τελική αρχή, εξαλείφοντας μεγάλο μέρος της μπερδεμένης επικάλυψης στην εξουσία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, πρύτανης του ΕΑΠΜ ήταν ο Μανουέλ Γκόμες Μορίν. Η κυβέρνηση προσπάθησε να εφαρμόσει τη σοσιαλιστική εκπαίδευση στα πανεπιστήμια του Μεξικού, στην οποία ο Γκόμες Μορίν, πολλοί καθηγητές και οι Καθολικοί αντιτάχθηκαν ως παραβίαση της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Ο Γκόμες Μορίν με την υποστήριξη της φοιτητικής ομάδας που ιδρύθηκε από τους Ιησουίτες, Unión Nacional de Estudiantes Católicos, πολέμησε με επιτυχία ενάντια στη σοσιαλιστική εκπαίδευση. Το ΕΑΠΜ υποστήριξε την αναγνώριση των ακαδημαϊκών πιστοποιητικών από τα καθολικά προπαρασκευαστικά σχολεία, τα οποία επικύρωσαν την εκπαιδευτική τους λειτουργία. Το ΕΑΠΜ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του θεσμού των Ιησουιτών το 1943, το Universidad Iberoamericana το 1943. Ωστόσο, το ΕΑΠΜ αντιτάχθηκε στις πρωτοβουλίες στο Universidad Iberoamericana τα μετέπειτα χρόνια, αντιτιθέμενοι στην ίδρυση μεγάλων εταιρειών στις εργασιακές σχέσεις και τις επικοινωνίες. Το 1943, ελήφθησαν οι αρχικές αποφάσεις να μεταφερθεί το πανεπιστήμιο από τα διάφορα κτίρια που καταλάμβανε στο κέντρο της πόλης σε μια νέα και ενοποιημένη πανεπιστημιούπολη, τη νέα Ciudad Universitaria (Πόλη του Πανεπιστημίου), που βρίσκεται στο Σαν Άνγκελ, στα νότια της πόλης. Η πρώτη πέτρα που τοποθετήθηκε ήταν αυτή της σχολής Θετικών Επιστημών, το πρώτο κτίριο της Ciudad Universitaria. Ο Πρόεδρος Μιγέλ Αλεμάν συμμετείχε στην τελετή στις 20 Νοεμβρίου 1952. Την ίδια μέρα εγκαινιάστηκε το Πανεπιστημιακό Ολυμπιακό Στάδιο. Το 1957 δημιουργήθηκε το Διδακτορικό Συμβούλιο για τη ρύθμιση και την οργάνωση μεταπτυχιακών σπουδών. Μια άλλη μεγάλη απεργία των φοιτητών, πάλι λόγω των κανονισμών των εξετάσεων, έλαβε χώρα το 1966. Οι φοιτητές εισέβαλαν στην πρυτανεία και ανάγκασαν τον πρύτανη να παραιτηθεί. Το Συμβούλιο των Αντιβασιλέων δεν έκανε δεκτή αυτή την παραίτηση και έτσι οι καθηγητές προχώρησαν σε απεργία, παραλύοντας το πανεπιστήμιο και αναγκάζοντας την αποδοχή του ΔΣ. Το καλοκαίρι, σημειώθηκαν βίαια κρούσματα σε μια σειρά από τις πανεπιστημιουπόλεις των συνεργαζόμενων με το πανεπιστήμιο προπαρασκευαστικών σχολείων. Η αστυνομία κατέλαβε πολλές πανεπιστημιουπόλεις λυκείων, όπου υπήρξαν τραυματισμοί. Φοιτητές στο ΕΑΠΜ, μαζί με άλλα πανεπιστήμια της Πόλης του Μεξικού, κινητοποιήθηκαν σε αυτό που ονομάζεται Μεξικό 68, διαμαρτυρίες ενάντια στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Πόλης του Μεξικού το 1968, αλλά και για μια ολόκληρη σειρά πολιτικών και κοινωνικών εντάσεων. Τον Αύγουστο του 1968, σχηματίστηκαν διαδηλώσεις στην κεντρική πανεπιστημιούπολη ενάντια στις ενέργειες της αστυνομίας στην κεντρική πανεπιστημιούπολη και στο κέντρο της πόλης. Οι διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε φοιτητικό κίνημα που ζητούσε μεταξύ άλλων την παραίτηση του αρχηγού της αστυνομίας. Ακολούθησαν περισσότερες διαμαρτυρίες το Σεπτέμβριο, με συχνότητα και μεγάλους αριθμούς. Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης των ηγετών των φοιτητών, ο στρατός πυροβόλησε το κτίριο Τσιουάουα στο Τλατελόλκο, όπου υποτίθεται ότι βρισκόταν η φοιτητική οργάνωση. Στη Σφαγή του Τλατελόλκο, η αστυνομική δράση είχε ως αποτέλεσμα πολλούς νεκρούς, τραυματίες και κρατούμενους. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και αργότερα. Μόλις δέκα μέρες αργότερα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1968 άνοιξαν στο Πανεπιστημιακό Στάδιο. Το πανεπιστήμιο έκλεισε για όλη τη διάρκεια των αγώνων. Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 άνοιξαν δορυφορικές πανεπιστημιουπόλεις σε άλλα μέρη του Μεξικού και σε κοντινές περιοχές, για την αποκέντρωση του συστήματος. Υπήρξαν κάποιες μικρές φοιτητικές απεργίες, κυρίως όσον αφορά τη βαθμολόγηση και τα δίδακτρα. Η τελευταία μεγάλη φοιτητική απεργία στο πανεπιστήμιο έλαβε χώρα το 1999-2000, όταν οι φοιτητές έκλεισαν την πανεπιστημιούπολη για σχεδόν ένα χρόνο για να διαμαρτυρηθούν για την πρόταση να χρεωθούν οι φοιτητές με 150 δολάρια ΗΠΑ ανά εξάμηνο για όσους είχαν την οικονομική δυνατότητα. Διεξήχθησαν δημοψηφίσματα τόσο από το πανεπιστήμιο όσο και από τους απεργούς, αλλά καμία πλευρά δεν αποδέχτηκε τα αποτελέσματα των άλλων. Ενεργώντας με εντολή δικαστή, η αστυνομία εισέβαλε στα κτίρια που κατείχαν οι απεργοί στις 7 Φεβρουαρίου 2000, δίνοντας τέλος στην απεργία. Το 2009, το πανεπιστήμιο τιμήθηκε με το Βραβείο Πριγκίπισσα των Αστουριών για την Επικοινωνία και τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες και ξεκίνησε τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας του με διάφορες δραστηριότητες που διήρκησαν μέχρι το 2011. Το ΕΑΠΜ έχει συμπεριλάβει ενεργά τις μειονότητες σε διαφορετικούς εκπαιδευτικούς τομείς, όπως στην τεχνολογία. Το 2016, το πανεπιστήμιο υιοθέτησε πλατφόρμες των Ηνωμένων Εθνών σε όλες τις πανεπιστημιουπόλεις του για την υποστήριξη και την ισχυροποίηση των γυναικών. Σφραγίδα Το λογότυπο του πανεπιστημίου σχεδιάστηκε από τον Χοσέ Βασκονσέλος το 1920, έναν παραγωγικό ιδεολόγο της παναμερικανικής ταυτότητας και ειδικότερα της μεξικανικής κουλτούρας. Ως πρύτανης του πανεπιστημίου, εξέφρασε τη σημασία του τερματισμού της καταπίεσης και των αιματηρών αντιπαραθέσεων του παρελθόντος, με τα νέα πεδία μάχης να είναι αυτά του πολιτισμού και της εκπαίδευσης, ως μέσο για την επίτευξη μιας νέας εποχής ενοποίησης των Λατινοαμερικανών. Αποτύπωσε αυτό το όραμα στη σφραγίδα του πανεπιστημίου, με έναν μεξικάνικο αετό και έναν κόνδορα των Άνδεων, σχηματίζοντας έναν δικέφαλο αετό που υποστηρίζεται από μια αλληγορία ηφαιστείων και κάκτων (αναφορά στον θεμελιώδη μύθο του Τενοτστιτλάν). Στο κεντρικό τμήμα της ασπίδας βρίσκεται ο χάρτης της Λατινικής Αμερικής, ο οποίος πηγαίνει από τα βόρεια σύνορα του Μεξικού μέχρι το ακρωτήριο Χορν. Το πλαίσιο αυτού του χάρτη είναι η φράση «Για τον λαό μου το πνεύμα θα μιλήσει». Στο πάνω μέρος της σφραγίδας υπάρχει μια κορδέλα που γράφει «Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού». Σύνθημα Το σύνθημα που εμψυχώνει το Εθνικό Πανεπιστήμιο, «Για τον λαό μου το πνεύμα θα μιλήσει», αποκαλύπτει την ανθρωπιστική κλίση με την οποία δημιουργήθηκε. Ο συγγραφέας αυτής της διάσημης φράσης, ο Χοσέ Βασκονσέλος, ανέλαβε την πρυτανεία το 1920, στο πλαίσιο της Μεταρρύθμισης του Πανεπιστημίου της Λατινικής Αμερικής, και σε μια εποχή που οι ελπίδες της Μεξικανικής Επανάστασης ήταν ακόμα ζωντανές. Υπήρχε μεγάλη πίστη στην πατρίδα και το λυτρωτικό πνεύμα επεκτεινόταν στο περιβάλλον. Σημαίνει σε αυτό το σύνθημα την πεποίθηση ότι η φυλή μας θα αναπτύξει μια κουλτούρα νέων τάσεων, πνευματικής και ελεύθερης ουσίας», εξήγησε ο «Δάσκαλος της Αμερικής» κατά την παρουσίαση της πρότασης. Αργότερα, θα διευκρίνιζε: «Φαντάστηκα την πανεπιστημιακή ασπίδα που παρουσίασα στο Συμβούλιο, χονδρικά και με έναν θρύλο: «Για τον λαό μου το πνεύμα θα μιλήσει», προσποιούμενος ότι ξυπνήσαμε από μια μακρά νύχτα καταπίεσης». Λογότυπο Στις 20 Απριλίου 1974, ο τότε πρύτανης, Γκιγιέρμο Σομπερόν Ασεβέντο, παρουσίασε το έμβλημα του νέου αθλήματος του ΕΑΠΜ στο Αμφιθέατρο της Σχολής Επιστημών. Το πανεπιστήμιο ανέθεσε τον σχεδιασμό στον Μανουέλ Αντράντε Ροντρίγκες, στο πλαίσιο της ανακαίνισης της Γενικής Διεύθυνσης Δραστηριοτήτων Αθλητισμού και Αναψυχής. Η εικόνα επιλέχθηκε ανάμεσα σε 16 έργα και χρειάστηκε περισσότερα από 800 σκίτσα. Ο τύπος εικόνας αποτελείται από το πρόσωπο ενός πούμα σε χρυσό, φτιαγμένο από τη σιλουέτα μιας κλειστής γροθιάς, σε ένα μπλε τρίγωνο με στρογγυλεμένες γωνίες. Με τη σειρά του, αυτό το τρίγωνο εκφράζει τους τρεις θεμελιώδεις πυλώνες του πανεπιστημίου: Εκπαίδευση, Έρευνα και Διάσοση του Πολιτισμού. Το έμβλημα του πούμα χρησιμεύει ως σφραγίδα για τις αθλητικές ομάδες του πανεπιστημίου. Το 2013, η βρετανική εφημερίδα The Guardian το συμπεριέλαβε σε έναν κατάλογο με ένα από τα πιο αξιόλογα λογότυπα συλλόγων στο ποδόσφαιρο. Νομπελίστες Και οι τρεις βραβευθέντες με Νόμπελ του Μεξικού είναι απόφοιτοι του ΕΑΠΜ: Αλφόνσο Γκαρσία Ρόμπλες (απόφοιτος) - Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, 1982 Οκτάβιο Πας (απόφοιτος) - Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1990 Μάριο Μολίνα (απόφοιτος) - Βραβείο Νόμπελ Χημείας, 1995 Επιπλέον, έντεκα σχολές του ΕΑΠΜ έχουν λάβει μέρος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης (Άνα Μαρία Σέτο δύο φορές), το 1995, το 2005 και το 2007 ως μέλη των Συνεδρίων του Πάγκουος, του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος. Οργάνωση Το ΕΑΠΜ είναι οργανωμένο σε σχολές ή κολέγια και όχι σε τμήματα. Διατίθενται τόσο προπτυχιακές όσο και μεταπτυχιακές σπουδές. Το ΕΑΠΜ είναι επίσης υπεύθυνο για το Escuela Nacional Preparatoria (Εθνικό Προπαρασκευαστικό Σχολείο) και το Colegio de Ciencias y Humanidades (Κολέγιο Επιστημών και Ανθρωπιστικών Επιστημών), το οποίο αποτελείται από πολλά λύκεια, στην Πόλη του Μεξικού. Μετρώντας τους φοιτητές ENEP, CCH, FES (Facultad de Estudios Superiores), ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, το ΕΑΠΜ έχει πάνω από 324.413 φοιτητές, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Σχολές και κολέγια Το ΕΑΠΜ διαθέτει ένα σύνολο σχολών που καλύπτουν διαφορετικούς ακαδημαϊκούς τομείς, όπως «μηχανική» ή «νομική». Όλα τα σχολεία του ΕΑΠΜ προσφέρουν προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές (μεταπτυχιακά και διδακτορικά). Ωστόσο, τα σχολεία που το ΕΑΠΜ αποκαλεί «εθνικά σχολεία» προσφέρουν μόνο προπτυχιακές σπουδές, καθώς αυτού του είδους τα σχολεία επικεντρώνονται κυρίως στην πρακτική εμπειρία. Αυτή είναι η περίπτωση της Εθνικής Σχολής Νοσηλευτικής και Μαιευτικής και της Εθνικής Σχολής Κοινωνικής Εργασίας. Ανοιχτό Πανεπιστημιακό και Σύστημα Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης Το Ανοιχτό Πανεπιστημιακό και Σύστημα Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης ή "Sistema de Universidad Abierta y Educación a Distancia" (SUAyED) είναι μια εναλλακτική λύση στην εκπαίδευση του πανεπιστημίου στην πανεπιστημιούπολη. Τα προγράμματα ανοιχτής εκπαίδευσης απαιτούν βοήθεια στην πανεπιστημιούπολη τουλάχιστον μία στις 15 ημέρες, συνήθως τα Σάββατα (ημιπαρουσία). Τα προγράμματα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης είναι εξ ολοκλήρου διαδικτυακά χρησιμοποιώντας περιεχόμενο που παρέχεται μέσω διαδικτυακών πλατφορμών όπου μαθητές και δάσκαλοι επικοινωνούν διαδικτυακά. Περίπου 32.000 από τους μαθητές του ΕΑΠΜ είναι εγγεγραμμένοι σε ανοιχτά ή εξ αποστάσεως προγράμματα. Το SUAyED προσφέρει πτυχία και μεταπτυχιακά. Έρευνα Το ΕΑΠΜ έχει διαπρέψει σε πολλούς τομείς έρευνας. Για παράδειγμα, αναγνωρίστηκε από την UNESCO ως παράγοντας από τις παγκοσμίως μερικές πιο σημαντικές έρευνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Το πανεπιστήμιο στεγάζει πολλά από τα κορυφαία ερευνητικά ιδρύματα του Μεξικού. Το ΕΑΠΜ αναγνωρίζεται επί του παρόντος ως ένα από τα πιο διεθνή ερευνητικά πανεπιστήμια στη Λατινική Αμερική. Τα τελευταία χρόνια, έχει προσελκύσει φοιτητές και έχει προσλάβει επαγγελματίες επιστήμονες από όλο τον κόσμο, κυρίως από την Ευρώπη, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, δημιουργώντας μια μοναδική και ποικιλόμορφη επιστημονική κοινότητα. Η επιστημονική έρευνα στο ΕΑΠΜ χωρίζεται μεταξύ σχολών, ινστιτούτων, κέντρων και σχολείων και καλύπτει μια σειρά από κλάδους στη Λατινική Αμερική. Μερικά αξιόλογα ινστιτούτα του ΕΑΠΜ περιλαμβάνουν το Ινστιτούτο Αστρονομίας, το Ινστιτούτο Βιοτεχνολογίας, το Ινστιτούτο Πυρηνικών Επιστημών, το Ινστιτούτο Οικολογίας, το Ινστιτούτο Φυσικής, το Ινστιτούτο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, το Ινστιτούτο Κυτταρικής Φυσιολογίας, το Ινστιτούτο Γεωφυσικής, το Ινστιτούτο Μηχανικών, το Ινστιτούτο Έρευνας Υλικών, το Ινστιτούτο Χημείας, το Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Επιστημών και το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Ερευνών Συστημάτων. Τα ερευνητικά κέντρα τείνουν να εστιάζουν σε διεπιστημονικά προβλήματα ιδιαίτερα σχετικά με το Μεξικό και τον αναπτυσσόμενο κόσμο, κυρίως το Κέντρο Εφαρμοσμένων Επιστημών και Τεχνολογικής Ανάπτυξης, το οποίο εστιάζει στη σύνδεση των επιστημών με προβλήματα του πραγματικού κόσμου (οπτική, νανοεπιστήμες) και το Κέντρο Ενεργειακής Έρευνας, το οποίο διεξάγει έρευνα παγκόσμιας κλάσης στις εναλλακτικές ενέργειες. Όλα τα ερευνητικά κέντρα είναι ανοιχτά σε φοιτητές από όλο τον κόσμο. Το ΕΑΠΜ πραγματοποιεί μια σειρά προγραμμάτων για φοιτητές εντός της χώρας, χρησιμοποιώντας επιστημονικές πρακτικές για να ενθαρρύνει την έρευνα στη χώρα. Το ΕΑΠΜ εγκατέστησε επί του παρόντος τον πρώτο του υπερυπολογιστή Sirio (Cray Y/MP) το 1991. Από το 2013 λειτουργεί έναν υπερυπολογιστή με το όνομα Miztli (HP) για επιστημονική έρευνα. Φοιτητές και καθηγητές Αθλητισμός, σύλλογοι και παραδόσεις Επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος του ΕΑΠΜ, Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ, συμμετέχει στην κορυφαία κατηγορία του μεξικανικού ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος έγινε δύο φορές συνεχόμενοι πρωταθλητές της Apertura και της Clausura το 2004. Η έδρα της είναι το Πανεπιστημιακό Ολυμπιακό Στάδιο. Ομάδα πετοσφαίρισης Πούμας Η ομάδα πετοσφαίρισης του ΕΑΠΜ, Πούμας, είχε μεγάλη επιτυχία σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Ο προπονητής της αντιπροσωπευτικής ομάδας πετοσφαίρισης του Μεξικού είναι από την Πούμας και αρκετοί παίκτες που εκπροσωπούν το Μεξικό είναι επίσης φοιτητές και απόφοιτοι του ΕΑΠΜ. Έπαιξαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Πολιτιστικές παραδόσεις Το πανεπιστήμιο έχει μια ετήσια παράδοση να κάνει μια μεγάλη έκθεση των προσφορών της Ημέρας των Νεκρών (ισπανικά: ofrenda) σε όλη την κεντρική πλατεία της Πόλςη του Πανεπιστημίου. Κάθε σχολή φτιάχνει μια προσφορά, και στο κέντρο, συνήθως υπάρχει μια μεγάλη προσφορά που γίνεται σύμφωνα με ένα θέμα που αντιστοιχεί στις γιορτές του πανεπιστημίου εκείνης της χρονιάς. Παραπομπές Βιβλιογραφία Jiménez Rueda, Julio. Historia Jurídica de la Universidad de México. Πόλη του Μεξικού: Imprenta Universitaria 1955. Mabry, Donald J. The Mexican University and the State. College Station: Texas A&M Press 1982. Mayo, Sebastián, La educación socialista en México: El Asalto a la Universidad Nacional. Μεξικό: El Caballito 1985. Wences Reza, Rosalío, La Universidad en la historia de México. Μεξικό: Editorial Línea 1984. Εξωτερικοί σύνδεσμοι ΕΑΠΜ | Πύλη του ΕΑΠΜ Επίσημος ιστότοπος (αγγλική έκδοση) Πανεπιστημιούπολη Λεόν του ΕΑΠΜ