Frida Kahlo Müzesi

Frida Kahlo Müzesi (İspanyolca: Museo Frida Kahlo), Meksikalı sanatçı Frida Kahlo'nun yaşamına ve eserine adanmış tarihi bir ev müzesi ve sanat müzesidir. Yapı, kobalt mavisi duvarları sebebiyle Mavi Ev (La Casa Azul) olarak da bilinir. Meksiko'daki Coyoacán'ın Colonia del Carmen semtinde yer alır. Bina, Kahlo'nun doğduğu, büyüdüğü, kocası Diego Rivera ile birkaç yıl yaşadığı ve daha sonra üst katındaki bir odada öldüğü evdir. Diego Rivera 1957'de evi ve içindekileri Frida'nın onuruna bir müzeye dönüştürmek için bağışladı. Müze, Frida Kahlo, Diego Rivera ve diğer sanatçıların sanat eserlerinin yanı sıra çiftin Meksika halk sanatı, İspanyol öncesi eserler, fotoğraflar, hatıra eşyaları, kişisel eşyalar ve daha fazlasını içerir. Koleksiyon, 1950'lerde olduğu gibi kalan evin odalarında sergilenmektedir. Coyoacán'daki en popüler müze olan Frida Kahlo Müzesi Meksiko'da da en çok ziyaret edilen müzelerden biridir. La Casa Azul Müze olarak kullanılan ev Meksiko'nun Coyoacán ilçesinin Colonia del Carmen bölgesinde yer almaktadır. Coyoacán, özellikle Colonia del Carmen bölgesi, Salvador Novo, Octavio Paz, Mario Moreno ve Dolores del Río'nun evi olduğu 1920'lerden beri entelektüel ve öncü bir üne sahiptir. Bugün, bölge ilçedeki bir dizi müzeye ev sahipliği yapmaktadır. Evin kendisi Londres ve Allende Caddelerinin köşesinde yer alır ve kobalt mavisi duvarlarıyla öne çıktığı için La Casa Azul (Mavi Ev) adı verilmiştir. Bölgedeki diğer yapıların çoğu gibi, ev de kolonyal zamanlardan beri bir gelenek olan bahçe alanına sahip merkezi bir avlu etrafında inşa edilmiştir. Başlangıçta, ev bu avlunun sadece üç tarafını çevrelemekteyken daha sonra dördüncü tarafı tamamen çevrelemek için eklenmiştir. Ev 800m2dir ve orta avlu bir diğer 400m2dir. 1904 yılında inşa edildiği için, orijinal olarak Fransız tarzı dekoratif özelliklere sahipken daha sonra bugün görülen daha sade cephe haliyle değiştirilmiştir. Bina, çeşitli yatak odaları, stüdyo alanı, geniş bir mutfak ve yemek odası ile iki katlıdır. Giriş holü, Ciudad Universitaria'dan Juan O'Gorman tarafından yapılan duvar resimlerinden esinlenilerek Escuela de Pintura al Aire Libre'den Mardonio Magaña tarafından doğal taştan yapılmış bir mozaikle dekore edilmiştir. Müze Başlangıçta La Casa Azul, Frida Kahlo'nun aile eviydi. Ancak 1958'den beri hayatına ve işine adanmış bir müze olarak hizmet vermektedir. Aylık yaklaşık 25.000 ziyaretçisiyle Meksiko'nun en çok ziyaret edilen müzelerinden biri ve Coyoacán'da en çok ziyaret edilen sitesidir. Müze yalnızca bilet satışları ve bağışlarla desteklenmektedir. Müze, zengin Meksikalı bohem sanatçıların ve entelektüellerin 20. yüzyılın ilk yarısındaki yaşam tarzını sergilemektedir. Casa Azul'a giriş bileti, yine Diego Rivera tarafından kurulan yakındaki Anahuacalli Müzesi'ne ücretsiz giriş sağlamaktadır. Kayıtlara ve tanıklığa göre, bugün ev 1951'de olduğu gibi görünmekte; Meksika halk sanatı, Kahlo'nun kişisel sanat koleksiyonu, İspanyol öncesi eserlerden oluşan geniş bir koleksiyon, geleneksel Meksika tencere, çarşaflar, fotoğraflar, kartpostallar ve mektuplar ve José María Velasco, Paul Klee ve Diego Rivera'nın çalışmalarını kapsamaktadır. Koleksiyonun çoğu, korunması için tasarlanmış vitrinlerde saklanmaktadır. Müzede ayrıca bir kafe ve küçük bir hediyelik eşya dükkânı bulunmaktadır. Müze on odadan oluşmaktadır. Zemin katta Kahlo'nun Frida y la cesárea, 1907-1954, Retrato de familia, 1934, Ruina, 1947, Retrato de Guillermo Kahlo, 1952, El marxismo dará salud, 1954 (Frida'nın koltuk değneklerini fırlatırken gösterildiği çizim) ile suluboya Diario de Frida adlı eserleri bulunmaktadır. Bu oda aslen Frida ve Diego'nun ünlü Meksikalı ve uluslararası ziyaretçileri ve Sergei Eisenstein, Nelson Rockefeller, George Gershwin, karikatürist Miguel Covarrubias ve aktrisler Dolores del Río ve María Félix gibi arkadaşlarını eğlendirdikleri resmi oturma odasıydı. İkinci ve üçüncü odalar kişisel eşyalara ve hatıralara ve Rivera'nın bazı çalışmalarına adanmıştır. İkinci oda Frida'nın kullandığı günlük eşyalar, mektuplar, fotoğraflar ve notlarla doludur. Duvarlarda Hispanik dönem öncesi kolyeler ve halk elbiseleri, özellikle Tehuana tarzı olanlar Frida'nın alameti farikası olarak kabul edilir. Üçüncü odadaki resimler arasında Retrato de Carmen Portes Gil, 1921, Ofrenda del día de muertos, 1943 ve Mujer con cuerpo de guitarra, 1916 sayılabilir. Dördüncü oda, Paul Klee, José María Velasco, Joaquín Clausel, Celia Calderón Orozco gibi sanatçıların çağdaş tablolarını ve Mardonio Magaña'nın bir heykelini içermektedir. Beşinci odada iki büyük Yahuda figürü, Meksika Eyaleti, Tlatilco'dan "mujeres bonitos" figürleri ve Teotihuacan kültüründen figürler yer almaktadır. Büyük kağıt hamuru Judas figürleri ve diğer kağıt hamuru canavarları geleneksel olarak havai fişeklerle doldurulur ve Paskalya'dan önceki Cumartesi günü patlatılır. Altıncı ve yedinci odalar mutfak ve yemek odasıdır. Her ikisi de parlak sarı karo zeminler, mavi ve sarı çini tezgahlar ve Frida'nın kız kardeşi Ruth'un Frida'nın zamanının çoğunu geçirdiğini söylediği uzun sarı bir masa ile klasik Meksika tarzındadır. İki oda, tümü el yapımı ürünleriyle tanınan Metepec, Oaxaca, Tlaquepaque ve Guanajuato'dan gelen büyük toprak kaplar, tabaklar, mutfak eşyaları, cam eşyalar ve daha fazlasıyla doludur. Dekoratif özellikler arasında tavanından sarkan kağıt hamuru Judas iskeletleri ve sevgilinin düğümünü bağlayan bir çift güvercin yanında Frida ve Diego adlarını yazan minik tencere duvarları yer almaktadır. Yemek odasının dışında Rivera'nın yatak odası, şapkası, ceketi ve iş elbiseleri hâlâ duvardaki raftan sarkıyordu. Bunun yanında avlu alanından üst kata çıkan bir merdiven boşluğu var. Bu alan aynı zamanda çok sayıda halk sanatı öğesi içerir ve kolonyal dönemden 20. yüzyıla kadar yaklaşık 2.000 adak resmi, diğer kolonyal dönem çalışmaları ve daha fazla Yahuda figürü içerir. Üst katın halka açık iki odası Frida'nın son yatak odası ve stüdyo alanını içermektedir. Bu, Rivera'nın inşa ettiği kanatta yer almaktadır. Orijinal mobilyalar hâlâ aynı yerlerinde durmaktadır. Bir köşede cenaze maskesi, bazı kişisel eşyalar ve tavandaki aynalarla çevrili bir çömlekte külleri sergilenmektedir. Yatağında, hasarlı omurgasını desteklemek için giymek zorunda kaldığı boyalı alçı bir korse ve gölgeliğin altında birçok otoportresini boyamak için kullandığı aşağıya bakan bir ayna vardır. Yatağın başında ölü bir çocuğun resmi, ayağında ise Joseph Stalin, Vladimir Lenin, Karl Marx, Friedrich Engels ve Mao Zedong'un bir fotoğraf montajı yer almaktadır. Yastık üzerinde "Beni unutma aşkım" ibaresi işlenmiştir. Tekerlekli sandalyesi, Nelson Rockefeller tarafından kendisine verildiği söylenen şövale üzerinde Stalin'in bitmemiş bir portresine çekilmiştir. Stalin, Kızıl Ordu'nun II.Dünya Savaşı'nda Doğu Cephesinde Nazi Almanya'sına karşı kazandığı zaferden sonra Kahlo için bir kahraman haline gelmiştir. Müze turu, yapının dört kenarı veya kanadı ile tamamen çevrelenen geniş avlu bahçesinde sona ermektedir. Avlu alanı basamaklı bir piramit, bir çeşme ve bir yansıma havuzu ile bölünmüştür. Bunlar, Rivera'nın eve ilk taşındığı ve evi çevreleyen dördüncü kanadı inşa ettiği 1940'larda inşa edildi. Avluya bakan bu kanadın duvarları deniz kabukları ve aynalarla süslenmiştir. Meksikalı sanatçı Mardonio Magaña'nın heykelleri de vardır. Avlunun bir tarafında "Frida y Diego / vivieron en / esta casa / 1929-1954" (Frida ve Diego bu evde yaşıyordu - 1929-1954) yazar. Tarihi Ev, 1904 yılında, kolonyal dönemde Karmelitlere ait olan eski Hacienda del Carmen'e ait araziler üzerine kurulan Coyoacán'daki Colonia Del Carmen'de inşa edilmiştir. O zamanlar ve 20. yüzyılın ilk yarısında, Coyoacán resmi olarak Meksiko'nun Federal Bölgesi'nin bir parçasıydı; ancak yine de nispeten kırsaldı ve Meksiko'nun kentsel yayılmasından etkilenmemektediydi. 19. yüzyılın sonlarından bu yana, Meksiko'nun zengin ailelerinden bazıları, genellikle geçmişin kolonyal tasarımlarını taklit ederek bölgede kır evleri inşa etti. Colonia del Carmen, Francisco Sosa tarafından tanıtılması ve 1923'te eski San Pedro Martír Hacienda'da Escuela de Pintura al Aire Libre'nin (Açık Hava Resim Okulu) kurulması nedeniyle 1920'lerden başlayarak sanatçılar ve entelektüeller arasında popüler oldu. Başlangıçta, evin dışı 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Meksika'da popüler olan Fransız esintili bir motifle dekore edilmişti. Frida Kahlo 1907'de bu evde doğdu ve hayatı boyunca ailesinin evi olarak kaldı. Son on üç yılını da burada geçirdi. Frida, Avrupa'dan Meksika'ya göç eden Guillermo Kahlo ve yerli Meksikalı Matilde Calderon y González'in kızıydı. Frida çocukluğunu bu evde geçirdi. Meksika Devrimi sırasında, annesinin, 1913'te bölgedeyken Zapata Ordusu'na erzak bağışlamak için bu evin pencerelerini açacağını belirtti. Ayrıca, ilk olarak 1918'de bir bacağını diğerinden daha kısa bırakacak olan çocuk felci ile vurulduğunda evde iyileşmek için çok zaman harcadı. 18 yaşındayken bir tramvay kazası onu fena halde ezilmiş halde bıraktı. Alçılarda ve ortopedik cihazlarda yatağında yaklaşık iki yıl geçirdi. Zaman geçirmenin bir yolu olarak resim yapmaya başladı. Bu dönemin işlerinden birinde Frida'nın sedye gibi görünen, vücudu sargılı ve bu evin yan tarafına yerleştirilmiş olduğu görülüyor. Frida, Diego Rivera ile Secretaria de Educacion Publica binasında duvar resimleri yaparken tanıştı ve eserini görmesi için Casa Azul'a davet etti. Rivera kısa süre sonra evin düzenli bir ziyaretçisi olmaya başladı. Diğer önemli sanatçılar da evi bölgenin buluşma yerlerinden biri haline getirerek takip etti. Rivera ile evlendikten sonra Frida çocukluk evinden Paseo de la Reforma'daki bir daireye taşındı; ancak Rivera ailenin Casa Azul'daki ipoteğini ödedi. Frida, 1930'ların çoğunda Meksiko'da veya yurtdışında başka yerlerde yaşadı; ancak ailesini sık sık evinde ziyaret etti. Bu 1936'da yapılan Mis abuelos, mis padres y yo, Arbol genealógico adlı bir tabloda görülmektedir. Kahlo ve Rivera'nın müdahalesi nedeniyle Rus Leon Troçki, Meksika'da sığınma hakkı elde etti. Troçki ve eşi Natalia Sedova, ilk olarak Ocak 1937'den itibaren La Casa Azul'da barındılar. Sokağa bakan pencereler, Stalin tarafından idam cezasına çarptırıldığı için Troçki'nin güvenliği için kerpiç tuğlalarla kapatıldı. Bu ev ile bitişiğindeki ev arasına da yüksek bir duvar örülmüştür. Troçki, ocak 1937'den nisan 1939'a kadar burada yaşadı ve çalıştı, Su moral y la nuestra gibi eserler ve onun düzenli siyasi makaleleri yazdı. Bu durum, Troçki'nin siyasi düşmanlarının düşmanlığı nedeniyle genellikle bölgede güvenlik sorunlarına neden oldu. Tüm bu süre boyunca ev, özellikle Komünizm ile bağlantılı olanlar için entelektüellerin buluşma yeri olmaya devam etti. Nisan 1939'da, Troçki'nin Rivera ile ideoloji ve Rivera'nın Troçki'nin yazılarına yönelik eleştirisi üzerine tartışması ve Viena Caddesi'ndeki yakındaki bir eve taşınması üzerine Troçki ve Sedova Mavi Ev'den ayrıldı. Rivera ve Kahlo, Kasım 1939'da boşandılar. Ancak çift, tüm ilişkilerini kesmedi ve aralık 1940'ta yeniden evlendiler. 1941'de, Frida'nın babasının ölümünden hemen önce, Rivera, San Angel'da başka bir ikametgâhı sürdürmesine rağmen eve taşındı. Bu süre zarfında Rivera, Londres Caddesi'ne bakan ve avluyu tamamen çevreleyen kanadı inşa etti. Bu bölüm, içine yerleştirilmiş seramik vazolar ile yerel volkanik kayalardan inşa edilmiştir. Deniz kabukları ve ayna ile süslenmiş teraslı bir çatı inşa edildi. Buraya Frida'nın stüdyosu ve yatak odası taşındı. Yeniyi eskiden ayırmak için bir taş duvar, avlu alanını ikiye böler; önünde çeşme, basamaklı piramit, yansıma havuzu ve çiftin arkeolojik koleksiyonu için bir oda bulunur. Dış cephe de orijinal Fransız tarzından bugün görüldüğü haliyle değiştirildi. Evin yeniden tasarım çalışması 1946'da Juan O’Gorman tarafından yapıldı. Ev, çiftin evi olarak hem Meksika'dan hem de yurt dışından Fritz Henle, Concha Michel, Dolores del Río, María Félex, Lucha Reyes ve Chavela Vargas gibi seçkin ziyaretçileri ağırlamaya devam etti. 1943'te Frida, Escuela de Pintura y Escultura de La Esmeralda'da eğitmen oldu; ancak fiziksel durumu çoğunlukla evinde ders vermesini gerektirdi. Bu öğrenciler sonunda sadece dört kişi kaldı ve "Los fridos" olarak adlandırıldılar: Çoğunlukla veranda alanında çalışan ve eğitim alan Fanny Rabel, Guillermo Monroy, Arturo "el Güero" Estrada ve Arturo García Bustos. Frida 1945'ten itibaren bir kez daha evde yatağına kapatıldı. O zamandan 1947'ye kadar, 1945'te Flor de la vida ve 1947'de El sol de la vida gibi eserler yaptı. Frida, 13 Temmuz 1954'te 47 yaşında bu evin üst katında öldü. Cenazesi Palacio de Bellas Artes'e götürülüp yakıldı. Rivera, ölümünden dört yıl sonra 1958'de evi Meksika ulusuna bağışladı ve korunması için bir vakıf kurdu. Ev, Kahlo'nun yaşamına ve eserlerine adanmış bir müzeye dönüştürüldü. Müzenin ilk müdürü, evi olduğu gibi korumakla görevli Carlos Pellicer'di. Frida Kahlo 1990'lara kadar sanat dünyasının dışında çok az tanındığı için müze yıllarca nispeten az ziyaretçiye ev sahipliği yaptı. 1980'lerde Neomexicanismo adlı bir hareket onu ve çalışmalarını tanıttı. O zamandan beri, pek çok popüler kültür öğesinde yer aldığı imgeleriyle bir kült simgesi haline geldi ve çalışmalarının çoğu artık yüksek fiyatlara sahip bulmaya başladı. 2006'da Kahlo'nun 1943 tablosu Roots, bir Latin Amerika eseri için 5,6 milyon ABD doları tutarında bir açık artırma rekoru kırdı. Frida'nın popülaritesi müzeyi etkiledi. 1990'ların başında bir süreliğine kapandı, ardından 1993'te bir hediyelik eşya dükkânı ve restoran / kafe eklenerek yeniden açıldı. Bugün müze, Coyoacán'da en çok ziyaret edilen ve Meksiko'nun en çok ziyaret edilen noktalarından biridir. Binanın ve içeriğinin bir kısmının restorasyon çalışmaları 2009 ve 2010 yıllarında gerçekleştirildi. Çalışmanın sponsorluğu, çabaya 60.000 euro bağış yapan Alman hükûmeti ve kısmen de bir milyon peso katkıda bulunan müzenin kendisi tarafından sağlandı. Çalışmalar, mobilyalar, diğer ekipmanlar, çatı işleri ve koleksiyondaki öğelerin restorasyonu ile sergilenmek ve korumak üzerinde yoğunlaşmaktaydı. Restorasyon, sanatçının Viva la vida, El marxismo dará salud a los enfermos, Frida y la cesárea, Naturaleza muerta con bandera, Retrato de Marta Procel, Retrato de mi familia, Retrato de mi padre Wilhelm Kahlo ve Los hornos de ladrillos adlı eserleri ile Rivera'nın La quebrada ve Paisaje urbano'su; bilinmeyen sanatçının Retrato del niño Don Antonio Villaseñor ve Retrato de niño muerto adlı eserleri, Wolfgang Paalenk'den Composición ve Leopold Gottlieb'in Retrato de Diego Rivera adlı eserlerinin yanı sıra 6.500 kişilik bir arşiv ile birlikte Nickolas Muray, Martin Munckaci, Fritz Henle ve Gisele Freund tarafından hazırlanan Kahlo, Rivera'nın arkadaşları, ailesi ve meslektaşları ile fotoğraflarını içermektedir. Koruma çalışması, toplam koleksiyonun yalnızca yaklaşık %35'ini kapsamaktadır. Kaynakça Dış bağlantılar Frida Kahlo Müzesi resmi sitesi 27 Haziran 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.