Πύλη της Πόλης της Βαλέτας

Η Πύλη της Πόλης της Βαλέτας (μαλτέζικα: Bieb il-Belt) είναι μια πύλη που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης της Βαλέτας στη Μάλτα. Η σημερινή πύλη, η οποία είναι η πέμπτη που βρισκόταν στη θέση αυτή, χτίστηκε μεταξύ των ετών 2011 και 2014 και σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο. Η πρώτη πύλη που βρισκόταν στην περιοχή ήταν η «Πόρτα Σαν Τζιόρτζιο», η οποία χτίστηκε το 1569 σε σχέδια του Φραντσέσκο Λαπαρέλι ή του Τζιρόλαμο Κασάρ. Η πύλη μετονομάστηκε σε «Πόρτα Ρεάλε» (μαλτέζικα: Putirjal) γύρω στο 1586, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1633, ανακατασκευάστηκε πιθανώς υπό την επίβλεψη του Τομάσο Ντίνγκλι. Κατά τη διάρκεια της σύντομης γαλλικής κατοχής της Μάλτας (1798-1800), μετονομάστηκε σε «Πόρτε Νατιονάλε» (Porte Nationale) , αλλά το όνομα «Porta Reale» επανήλθε όταν η Μάλτα καταλήφθηκε από τους Βρετανούς, το 1800. Το 1853, αντικαταστάθηκε και πάλι από μια μεγαλύτερη πύλη, η οποία ήταν γνωστή ως «Kingsgate» ή «Kingsway» (δηλ. Βασιλική Πύλη). Αυτές οι τρεις πρώτες πύλες ήταν όλες οχυρωμένες, αποτελώντας μέρος των τειχών της Βαλέτας. Η πύλη σταδιακά έγινε γνωστή ανεπίσημα ως «Πόρτα ντι Τέρα» (που κατά λέξη σημαίνει πύλη της γης), δεδομένου ότι ήταν η μόνη είσοδος προς την πόλη. Η τελευταία οχυρωμένη πύλη κατεδαφίστηκε το 1964 και αντικαταστάθηκε από μια φουτουριστική πύλη, που σχεδιάστηκε από τον Αλσίρο Μπεργκόνσο. Αυτή η πύλη κατεδαφίστηκε το 2011, όταν αντικαταστάθηκε από την πύλη του Ρέντσο Πιάνο που ολοκληρώθηκε το 2014. Η νέα πύλη της πόλης, όπως και άλλα αρχιτεκτονικά έργα του Πιάνο, ήταν αμφιλεγόμενη. Η πλειοψηφία των Μαλτέζων χαιρέτισε την κατεδάφιση της τέταρτης πύλης, αν και αποτελούσε ένα από τα λίγα παραδείγματα ιταλικής ορθολογικής αρχιτεκτονικής στο νησί. Μερικοί, που εξέφρασαν αρνητική κριτική, υποστήριξαν ότι η νέα πύλη θα έπρεπε να έχει ένα παραδοσιακό ύφος, παρόμοιο με εκείνο της τρίτης ιστορικά πύλης. Η νέα πύλη έχει συγκριθεί με τον αρχαίο αιγυπτιακό Ναό του Εντφού, ενώ κάποιοι έχουν θεωρήσει ότι η κατεδάφιση των επάλξεων δεν ταίριαζε με την πόλη, που στο μεγαλύτερο μέρος της έχει ύφος μανιεριστικό και μπαρόκ. Παραπομπές