Porta e Qytetit (Valeta)

Porta e Qytetit është një portë e vendosur në hyrje të Valetës, Maltë . Porta e tanishme, e cila është e pesta që ka qëndruar në vend, u ndërtua midis 2011 dhe 2014 për projekte të arkitektit italian Renzo Piano . Porta e parë që qëndroi në vend ishte Porta San Giorgio, e cila u ndërtua në 1569 . Porta u quajt Porta Reale rreth 1586, para se të rindërtohej në 1633, ndoshta për dizajnet e Tommaso Dingli . Për pak kohë u quajt Porte Nacionale gjatë okupimit Francez të Maltës në 1798, por emri i saj u kthye në Porta Reale kur Malta ra nën sundimin Britanik në 1800. Në 1853, kjo u zëvendësua edhe një herë nga një portë më e madhe, e cila ishte e njohur gjithashtu si Kingsgate ose Kingsway . Këto tri portat e para u fortifikuan, duke formuar pjesë të mureve të qytetit të Valetës . Porta u quajt gjithashtu jozyrtarisht Porta di terra (që do të thotë "porta e tokës") pasi ajo ishte e vetmja qasje tokësore për në qytet. Porta e fundit e fortifikuar u shemb në 1964, duke u zëvendësuar nga një portë racionaliste e projektuar nga Alziro Bergonzo. Kjo portë më pas u shkatërrua në 2011, dhe ajo u zëvendësua nga porta e Piano e cila u përfundua në 2014. Vendndodhja City Gate është e vendosur brenda Perdes Porta Reale, një mur perde në qendër të Valletta Land Front, i vendosur midis bastioneve të St. James 'dhe St. John's. Një urë që përshkon hendekun e thellë të Valetës të çon te porta. Vendi më vonë u pushtua nga terminali i autobusëve, me Shatërvanin Triton në qendër. Sheshi rreth shatërvanit është shndërruar në një zonë për këmbësorë. Porta shënon fillimin e Rrugës së Republikës ( Maltese ), Rruga kryesore e Valetës e cila shkon deri në Fort Saint Elmo në skajin e kundërt të qytetit. Ndërtesat në afërsi të Portës së Qytetit përfshijnë Shtëpinë e Parlamentit, rrënojat e Royal Opera House dhe City Gate Shopping Arcade. Shën James Cavalier dhe Saint John's Cavalier janë të vendosura në të dy anët e portës, përkatësisht pranë Shtëpisë së Parlamentit dhe arkadës së pazarit. City Gate ishte një nga tre portat që të çonin në qytet - të tjerët ishin Porta Marsamxett dhe Porta Del Monte, në ekstremitetet perëndimore dhe lindore të qytetit. Porta Marsamxett u shkatërrua në fillim të shekullit të 20-të, ndërsa Porta Del Monte u zëvendësua nga Victoria Gate në 1885. Historia Porta e parë (1569–1633) Porta origjinale për në Valeta ishte e njohur si Porta San Giorgio, dhe u ndërtua gjatë sundimit të Mjeshtrit të Madh Jean Parisot de Valette. Porta San Giorgio u krijua ndoshta nga Francesco Laparelli, inxhinier ushtarak italian i cili projektoi shumicën e fortifikimeve të Valetës, ose nga ndihmësi i tij Maltese Girolamo Cassar . Ndërtimi filloi në prill 1566 dhe përfundoi deri në vitin 1569. Porta ishte mjaft e thjeshtë në dizajn dhe ishte thjesht një hapje e vogël e zbukuruar në muret e perdes. Një urë druri lidhi fillimisht Porten San Giorgio me fshatrat nëpër hendek. Diku para vitit 1582, një urë guri zëvendësoi atë prej druri. Vetë ura u zëvendësua disa herë, por themelet e saj të gërmuara në shkëmb mbeten të paprekura dhe vazhdojnë të mbështesin urën aktuale. Rreth vitit 1586, gjatë sundimit të Mjeshtrit të Madh Hugues Loubenx de Verdalle, porta u quajt Porta Reale . Në fund të shekullit të 16-të, një portë e jashtme më e vogël u ndërtua dhe një hark triumfal u shtua mbi portën origjinale. Porta e dytë (1633–1853) Porta e dytë e qytetit u ndërtua në 1633, gjatë magjistraturës së Mjeshtrit të Madh Antoine de Paule . Kjo portë ishte më e zbukuruar se paraardhësi i saj Porta San Giorgio, dhe përbëhej nga një hark qendror me një hark më të vogël në secilën anë, dhe një urë tërheqëse prej druri nëpër hendekun e thellë dhe të thatë që shtrihet menjëherë jashtë mureve të qytetit. Kjo portë shpesh i atribuohet arkitektit maltez Tommaso Dingli, megjithëse nuk ka prova dokumentare që mbështesin këtë pretendim. Gjatë pushtimit francez të Maltës në vitet 1798–1800, porta ishte e njohur si Porte Nacionale . Në përputhje me Proklamatën Nr. VI të vitit 1814, e cila u lëshua nga Guvernatori Sir Thomas Maitland, stema Britanike u instalua në portë në 1815. Kjo stemë mund të ketë qenë vepër e skulptorit Vincenzo Dimech . Porta u modifikua me kalimin e kohës, dhe nga fundi i shekullit të 18-të dhe fillimi i shekullit të 19-të kishte një numër karakteristikash të cilat nuk kishin qenë pjesë e modelit origjinal të Dingli-t. Porta u shkatërrua në 1853 pasi ishte shumë e vogël dhe duhej zgjeruar. Mbetjet e një urë tërheqëse të shekullit të 17-të që besohet të jetë instaluar në Porta Reale tani ekspozohen në Qendrën e Interpretimit të Fortifikimeve . Porta e tretë (1853–1964) Porta e tretë e qytetit u ndërtua në 1853, gjatë kulmit të sundimit Britanik të Maltës . Porta ishte e njohur si Porta Reale, dhe ishte i njohur gjithashtu si Putirjal në Malteze dhe Kingsgate ose Kingsway në Anglisht . Porta është projektuar nga Col. Thompson i Inxhinierëve Mbretëror, dhe përbëhej nga dy harqe qendrore me dy harqe më të vogla. Kishte dy statuja në të dy anët e portës: njëra nga Philippe Villiers de L'Isle-Adam, Mjeshtri i parë i Madh në Maltë dhe një nga Jean Parisot de Valette, themeluesi i qytetit. Më 24 korrik 1892, një bust prej bronzi i Papa Pius V, i cili kishte dhënë kontribute të konsiderueshme financiare në ndërtesën e Valetës, u instalua mbi harkun në pjesën e pasme të portës. Në fillim të shekullit të 20-të, porta u konsiderua si shumë e vogël për të përballuar fluksin e madh të njerëzve që hynin në qytet. Propozimet e para për të adresuar këtë çështje u bënë në vitet 1920 dhe disa përfshinin zëvendësimin e portës me një karrocë të hapur. Kingsgate mbijetoi nga bombardimet e Luftës së Dytë Botërore, megjithëse u dëmtua lehtë në Prill 1942, kur ura që çonte te porta u godit nga bombardimet ajrore. Statujat e L'Isle-Adam dhe de Valette u shkatërruan gjatë këtij sulmi. Planet e para për të rizhvilluar Royal Opera House dhe hyrjen e Valetes u bënë në vitet 1950. Ky projekt u ringjall nga Kryeministri George Borg Olivier në 1962, duke u përqëndruar në portën e qytetit. Projekti për të zëvendësuar portën me një më të madhe u njoftua në Ekspozitën e Panairit 1963, dhe porta u tërhoq në qershor 1964. Pas prishjes së portës, busti i Pius V u vendos në ruajtje, përpara se të merrej nga Këshilli Lokal i Valetes në 1993. Në 2005, busti u zhvendos në Sheshin e Madh të Rrethimit, afër Bashkë-Katedrales së Shën Gjonit dhe Gjykatave të Ligjit . Porta e katërt (1965–2011) Porta e katërt e qytetit u ndërtua midis qershorit 1964 dhe gushtit 1965 për projekte të arkitektit Alziro Bergonzo, në stilin racionalist italian. Porta kishte një model të thjeshtë me zbukurime të kufizuara. Porta ishte pjesë e një projekti që nuk u përfundua kurrë plotësisht, ai i rizhvillimit të hyrjes në Valetë dhe Shtëpinë e Operës Mbretërore. Ishte e diskutueshme në kohën e ndërtimit të saj, me publikun e gjerë që kishte mendime të ndryshme për portën. Në Mars 1965, kur po zhvillohej ndërtimi i portës, Dhoma e Arkitektëve kritikoi modelin e saj si një "rënie arkitektonike". Argumentet në favor të portës thanë se ajo ofronte një pamje më të mirë të bastioneve dhe dizajni i saj reflekton ashpërsinë e fortifikimeve. Porta e pestë (2014 – sot) Porta e pestë e qytetit u ndërtua midis 2011 dhe 2014 për hartimet e Renzo Piano. Kjo portë është shumë e ndryshme nga ato të mëparshme, pasi konsiston në një thyerje të bastioneve, të shoqëruara nga blloqe të mëdha guri që ndahen nga muret e perdes me fletë të larta çeliku. Ashtu si porta e katërt, ajo u ndërtua gjithashtu si pjesë e një projekti për të ridizajnuar hyrjen e qytetit. Projekti gjithashtu i ktheu rrënojat e Shtëpisë Opera Mbretërore në një teatër të njohur si Pjazza Teatru Rjal . Përkujtime Në tetor 2014, një instalim artistik me titull Prospettiva u përurua në Girolamo Cassar Avenue, afër terminalit të autobusit. Instalimi përfshin elemente nga pesë portat të cilat kanë qëndruar në hyrje të Valletta-s dhe është projektuar nga arkitekti Chris Briffa. Instalimi përkujton zgjedhjen e Valetës si Kryeqyteti Evropian i Kulturës në 2018. Referime