سیپادان

سیپادان تنها جزیره اقیانوسی در مالزی است و از بستر دریا، ۶۰۰ متر (۲٬۰۰۰ فوت) ارتفاع دارد. این جزیره در دریای سِلیبیز در ساحل شرقی صباح، مالزی واقع شده است. این جزیره توسط مرجان‌های زنده‌ای که بر روی یک مخروط آتشفشانی خاموش رشد می‌کردند، تشکیل شده است. این مخروط آتشفشانی هزاران سال طول کشیده تا به صورت امروزی در آید. سیپادان در قلب حوضه هند-آرام، مرکز یکی از غنی‌ترین زیستگاه‌های دریایی جهان واقع شده است. بیش از ۴۰۰ گونه ماهی و صدها گونه مرجان در این اکوسیستم طبقه‌بندی شده‌اند. این جزیره در پارک جزیره سیپادان، یک پارک دریایی با مساحت ۱۶٬۸۶۰ هکتار و مدیریت شده توسط پارک‌های صباح، قرار دارد. تاریخچه سیاسی این جزیره در گذشته محل مناقشه ارضی بین مالزی و اندونزی بود. این موضوع برای رسیدگی به دیوان بین‌المللی دادگستری ارجاع داده شد و در پایان سال ۲۰۰۲، دیوان، این جزیره را به همراه جزیره لیگیتان، بر اساس «اشغال مؤثر» نشان داده شده توسط سلف مالزی (قدرت استعماری سابق مالزی، بریتانیا) و فقدان هرگونه عنوان برتر دیگر، به مالزی واگذار کرد. فیلیپین بر اساس ادعای خود بر شمال بورنئو، درخواست مداخله در دادرسی را داده بود، اما درخواست آنها در اوایل سال ۲۰۰۱ توسط دیوان رد شد. حملات شبه‌نظامیان فیلیپینی در روز ۲۳ آوریل ۲۰۰۰، ۲۱ نفر توسط گروه دزدان دریایی مورو فیلیپینی ابو سیاف ربوده شدند. تروریست‌های مسلح با قایق از راه رسیدند و با تهدید اسلحه، ۱۰ گردشگر و ۱۱ نفر از کارکنان اقامتگاه را مجبور به سوار شدن به قایق کردند و پس از آن قربانیان را به جولو بردند. در نهایت همه گروگان‌ها آزاد شدند. در نتیجه این حملات، مدیریت جزیره به همراه لیگیتان تحت نظارت شورای امنیت ملی مالزی (NSC) قرار گرفت. عاملان این حادثه در سال ۲۰۲۴ زندانی شدند. در روز ۸ ژوئیه ۲۰۱۹، نخست‌وزیر مهاتیر محمد به‌طور اصولی موافقت کرد که مدیریت هر دو جزیره را از شورای امنیت ملی به دولت صباح تحت نظر وزارت گردشگری، فرهنگ و محیط زیست صباح بازگرداند و این واگذاری پس از تصویب درخواست توسط کابینه فدرال انجام خواهد شد. تنوع زیستی و حفاظت این جزیره در سال ۱۹۳۳ توسط دولت استعماری بورنئوی شمالی به عنوان امانگاه پرندگان اعلام شد و در سال ۱۹۶۳ توسط دولت مالزی دوباره به عنوان منطقه حفاظت‌شده ثبت شد. اکوسیستم‌های آبسنگ‌های مرجانی سیپادان و جزیره مابول در نزدیکی آن، بعدها در دهه ۱۹۸۰ به عنوان مقاصد غواصی اسکوبا شناخته شدند، و اولین اقامتگاه در سال ۱۹۸۴ در سیپادان افتتاح شد. در سال ۲۰۰۴، این جزیره توسط پارک‌های صباح به عنوان پارک دریایی اعلام شد و ۶ هتل و اقامتگاه در این جزیره به دلیل تأثیراتشان بر اکوسیستم توسط مقامات تعطیل شدند. منطقه حفاظت شده در سال ۲۰۱۵ به میزان ۶۸۴۶ هکتار گسترش یافت و مساحت کل پارک جزیره سیپادان را به ۱۶۸۶۰ هکتار رساند. آب‌سنگ‌های مرجانی این جزیره باعث شده است که به عنوان یک مقصد غواصی اسکوبا در سطح بین‌المللی شناخته شود. در فیلم بورنئو: شبح لاک‌پشت دریایی (۱۹۸۹) ژاک کوستو گفت: «من جاهای دیگری مانند سیپادان را ۴۵ سال پیش دیده‌ام، اما حالا دیگر نه. حالا ما یک اثر هنری دست‌نخورده پیدا کرده‌ایم.» بازدید از جزیره سیپادان نیاز به مجوز صادر شده توسط پارک‌های صباح دارد. از سال ۲۰۱۹، روزانه ۱۷۸ مجوز در دسترس بوده است. در سال ۲۰۱۶، چهار غواص ماهر نیز برای نظارت بر فعالیت‌های غواصی اسکوبا در جزیره منصوب شدند. این جزیره در ماه نوامبر ۲۰۲۳ به مدت یک ماه تعطیل شد تا اکوسیستم از اختلالات انسانی بهبود یابد. لاک‌پشت‌های سبز و منقار عقابی (که در آنجا جفت‌گیری کرده و لانه می‌سازند)، دسته‌های عظیم باراکودا در فرم‌هایی همچون گردباد و همچنین دسته‌های بزرگ طوطی‌ماهی‌های گیش‌ماهی چشم‌درشت و طوطی‌ماهی کوهی سبز، اغلب در آب‌های اطراف سیپادان دیده می‌شوند. گونه‌های دریایی مانند سفره‌ماهی دیو، سفره‌ماهی عقابی، کوسه‌های سر چکشی صدف‌دار و کوسه‌نهنگ نیز در سیپادان وجود دارد. یک دخمه لاک‌پشت در زیر ستون جزیره قرار دارد که توسط یک غار آهکی زیر آب با هزارتویی از تونل و حفره تشکیل شده است که حاوی بقایای اسکلت بسیاری از لاک‌پشت‌هایی است که گم می‌شوند و قبل از رسیدن به سطح آب تلف می‌شوند. نهنگ قاتل نیز در اطراف جزیره مشاهده شده است. منابع پیوند به بیرون