శ్రీ మరియమ్మన్ ఆలయం, సింగపూర్

శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం సింగపూర్ లోని అత్యంత పురాతన హిందూ దేవాలయం. ఇది ఆగమ శాస్త్ర నియమాల ప్రకారం నిర్మించబడిన దేవాలయం. ఈ ఆలయం ద్రావిడ శిల్పకళ శైలిలో నిర్మించబడింది. ఈ ఆలయం నగర కేంద్రంలోని చైనాటౌన్ ప్రాంతంలో, 244 సౌత్ బ్రిడ్జ్ రోడ్ వద్ద ఉంది. ఇది ప్రధానంగా హిందూ సింగపూరీయులలో ఎక్కువగా తమిళ సముదాయానికి సేవలందిస్తోంది. ఆలయ నిర్మాణ వైభవం, చారిత్రక ప్రాముఖ్యత కారణంగా దీనిని జాతీయ స్మారకంగా ప్రకటించారు. ఇది ఒక ప్రధాన పర్యాటక ఆకర్షణ కేంద్రంగా కూడా ఉంది. శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం నిర్వహణను హిందూ ఎండౌమెంట్స్ బోర్డు చేపడుతుంది. ఇది చట్టబద్ధ సంస్థగా, :"సమాజ అభివృద్ధి, యువజన, క్రీడల మంత్రిత్వ శాఖ" ఆధీనంలో పనిచేస్తుంది. ఈ ఆలయాన్ని 1827లో నరైన పిళ్ళై స్థాపించారు. ఇది ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ సింగపూరులో వాణిజ్య స్థావరం ఏర్పాటు చేసిన ఎనిమిదేళ్ల తరువాత జరిగింది. పిళ్ళై పెనాంగ్ నుంచి వచ్చిన ప్రభుత్వ గుమస్తాగా పనిచేసేవాడు. 1819 మేలో సర్ స్టామ్‌ఫోర్డ్ రాఫిల్స్ రెండవసారి దీవికి వచ్చినప్పుడు ఆయనతో పాటు సింగపూరుకు చేరుకున్నాడు. పిళ్ళై తరువాత ఈ దీవిలో తొలి నిర్మాణ సంస్థను స్థాపించాడు. అలాగే వస్త్ర వ్యాపారంలోనూ ప్రవేశించాడు. అతడు వ్యాపారంలో వేగంగా స్థిరపడినందున భారతీయ సముదాయం నాయకుడిగా గుర్తింపు పొందాడు. చరిత్ర ప్రారంభంలో బ్రిటిష్ అధికారులు టెలోక్ ఆయర్ స్ట్రీట్ లో ఒక హిందూ దేవాలయం కోసం భూమిని కేటాయించారు. ఈ వీధి టెలోక్ ఆయర్ సముద్రఖాడీ పక్కన ఉండేది. సింగపూరుకు వచ్చిన తొలి ఆసియా వలసదారులు అక్కడే తొలిసారి అడుగుపెట్టేవారు. వారు సురక్షిత సముద్ర ప్రయాణానికి కృతజ్ఞతలు చెప్పేందుకు అక్కడ ప్రార్థనలు చేసేవారు. అక్కడే సింగపూరులోని తొలి చైనా, భారతీయ ముస్లిం ప్రార్థనా స్థలాలైన థియాన్ హాక్ కెంగ్, నగోర్ దుర్గా మందిరం ఉన్నాయి. అయితే హిందూ ఆలయ ఆచారాల కోసం అవసరమైన తాగునీటి వనరు టెలోక్ ఆయర్ స్ట్రీట్‌లో సరిపడా లేకపోయింది. సింగపూర్ బ్రిటిష్ రెసిడెంట్ అయిన విలియం ఫార్క్వార్ 1821లో పిళ్ళైకి స్టాంఫర్డ్ కాలువ సమీపంలోని ఒక స్థలాన్ని కేటాయించాడు. కానీ 1822లో రూపొందించిన జాక్సన్ ప్రణాళిక ప్రకారం ఆ ప్రాంతాన్ని ఇతర అవసరాలకు కేటాయించడంతో, ఆ స్థలం కూడా అనుకూలంగా లేకపోయింది. అయితే ప్రణాళికలో ప్రత్యామ్నాయంగా ఉన్న మరో స్థలాన్ని “క్లింగ్ చాపెల్”గా గుర్తించారు. (“కెలింగ్” అనే పదం అప్పట్లో భారతీయులను సూచించేందుకు వాడిన సాధారణ పదం, ప్రస్తుతం అవమానకరంగా భావించబడుతుంది). ఈ స్థలం భారతీయ సముదాయం కోసం కేటాయించిన ప్రాంతానికి దగ్గరగా ఉండేది. 1823లో ప్రస్తుత సౌత్ బ్రిడ్జ్ రోడ్లోని స్థలాన్ని హిందూ దేవాలయం నిర్మించేందుకు పిళ్ళైకి అధికారికంగా మంజూరు చేశారు. ఆలయానికి పక్కనే ఉన్న వీధులకు తరువాత ఆలయ గోపురాన్ని సూచిస్తూ పగోడా స్ట్రీట్, టెంపుల్ స్ట్రీట్ అని పేర్లు పెట్టారు. 1827 నాటికి పిళ్ళై కలప, అట్టాప్ లో ఒక సరళమైన ఆలయాన్ని నిర్మించాడు. అదే సంవత్సరంలో ఆలయంలో దేవి మారియమ్మన్ యొక్క చిన్న ప్రతిరూపమైన సిన్న అమ్మన్ను ప్రతిష్ఠించాడు. మారియమ్మన్ దేవి దక్షిణ భారత గ్రామీణ మాతృదేవతగా పూజింపబడుతుంది. ముఖ్యంగా వ్యాధుల నుండి రక్షణ కోసం ఆమెను ఆరాధిస్తారు. హిందూ ఎండౌమెంట్స్ బోర్డు ప్రకారం, ఆలయంలోని ప్రధాన గర్భగుడిలో ఉన్న దేవత విగ్రహం 1827లో పిళ్ళై ప్రతిష్ఠించిన అసలైన విగ్రహమే. సాధారణ పద్ధతిగా ఆలయానికి ప్రధాన దేవత పేరు ఆధారంగా పేరు వచ్చింది. ఈ ఆలయాన్ని భక్తులు సంవత్సరాల పాటు సిథి వినాయకర్, గోతండ రామస్వామి మారియమ్మన్ ఆలయం అని కూడా పిలిచారు. మరింత సరళంగా మారియమ్మన్ కోవిల్ అని ప్రసిద్ధి చెందింది (కోవిల్ అనేది తమిళ భాషలో ఆలయం అనే అర్థం). ఆలయ ప్రాంగణాన్ని 1831లో విస్తరించారు. ఆ సమయంలో ఒక ప్రైవేట్ భూమిని ఆలయానికి విరాళంగా ఇచ్చారు. ఈ సంఘటనను ఆలయంలో ఇప్పటికీ ఉన్న ఒక రాతి శాసనఫలకంపై నమోదు చేశారు. ఆ శాసనంలో ఇలా వ్రాయబడి ఉంది: "The grant N:075 With its building transferred for charity sake to Cothunda Ramasamy by Sashasalapilly son of Cuddalore Amicarapoatrapilly Singapore March 1831". ప్రస్తుత ఇటుకల నిర్మాణంలోని అత్యంత పురాతన భాగాలు 1843 నాటివి. అనంతరం ఆలయ చరిత్రలో వివిధ దశల్లో అనేక మార్పులు, విస్తరణలు చోటు చేసుకున్నాయి. ముఖ్యంగా అలంకారమైన ప్లాస్టర్ శిల్పాలు, శోభాయమానమైన అలంకరణలు దక్షిణ భారతదేశంలోని నాగపట్టణం, కడ్డలూరు జిల్లాల నుండి వచ్చిన నిపుణ శిల్పకారులచే రూపొందించబడ్డాయని విశ్వసిస్తారు. ప్రస్తుత నిర్మాణంలోని ప్రధాన భాగం 1862–1863 మధ్య కాలంలో నిర్మించబడినదిగా భావిస్తారు. ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారం నుండి గర్భగుడికి వెళ్లే మార్గాన్ని మొదట అట్టాప్తో కప్పారు. కానీ 1910లో జరిగిన అగ్నిప్రమాదంలో అది ధ్వంసమైంది. అనంతరం "స్వాన్ అండ్ మక్లరిన్" అనే వాస్తు సంస్థ 1915లో శాశ్వతమైన మార్గాన్ని రూపకల్పన చేసింది. మూలంగా మూడు అంతస్తులుగా ఉన్న గోపురం (ప్రవేశ గోపురం) 1903లో నిర్మించబడింది. ఇది ప్రస్తుత గోపురంతో పోలిస్తే సన్నగా ఉండి తక్కువ అలంకరణతో ఉండేది. గోపురపు ప్రక్కలు వంకరగా కాక మెట్లు రూపంలో కనిపించేవి. అయినప్పటికీ ఇది చైనాటౌన్ ప్రాంతంలో ఒక ప్రముఖ గుర్తింపుగా నిలిచింది. ప్రస్తుత ఆరు అంతస్తుల గోపురం 1925లో నిర్మించబడింది. 1960లలో దీనిని మరమ్మతులు చేసి అనేక శిల్పాలతో మరింత భవ్యంగా పునరుద్ధరించారు. 1940లలో ఆలయ ప్రాంగణంలో ఒక బావి ఉండేది, తరువాత అది పూడ్చివేయబడింది. శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయాన్ని 6 జూలై 1973న సింగపూర్ పురావస్తు సంరక్షణ మండలి ద్వారా జాతీయ స్మారకంగా ప్రకటించారు. ఆలయంలో ఒక ఎత్తైన వీక్షణ గ్యాలరీని నిర్మించారు. ఇది ప్రతి సంవత్సరం జరిగే తిమితి (అగ్ని నడక) ఉత్సవ సమయంలో ప్రేక్షకులలో ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందింది. మరో ముఖ్యమైన విస్తరణగా ఆలయ వెనుకభాగంలో మూడు అంతస్తుల అనెక్సు భవనాన్ని నిర్మించారు. దీనికి పగోడా వీధిలో ప్రత్యేక ప్రవేశద్వారం ఉంది. సంప్రదాయ ప్లాస్టర్ శిల్పాలతో అలంకరించిన ముఖభాగం కలిగి ఉంటుంది. ఈ విశాల భవనంలో సకల సదుపాయాలతో కూడిన ఆడిటోరియం, వివాహాల కోసం ఏర్పాట్లు, మల్టీమీడియా ప్రదర్శనలు, కార్పొరేట్ సమావేశాలు, సెమినార్లు, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలకు సదుపాయాలు ఉన్నాయి. ఆలయ సామాజిక పాత్ర శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం ముఖ్యంగా కొత్త వలసవాసులకు ఆశ్రయస్థానంగా పనిచేసింది. ప్రత్యేకించి దక్షిణ భారతదేశం నుండి వచ్చిన తమిళ హిందువులకు ఇది ఎంతో ప్రాముఖ్యత కలిగిన కేంద్రం. ఈ వలసవాసులకు ప్రార్థనా స్థలం అందించడమే కాక, వారు ఉద్యోగం పొందే వరకు, శాశ్వత నివాసం ఏర్పరచుకునే వరకు ఆలయం వారికి ఆశ్రయం కల్పించింది. చారిత్రకంగా, ఈ ఆలయం హిందూ వివాహాల నమోదు కేంద్రంగా కూడా పనిచేసింది. ఆ కాలంలో సింగపూర్‌లో హిందూ వివాహాలను శాస్త్రీయంగా నిర్వహించే అధికారము శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయ పూజారికే ఉండేది. ప్రస్తుతం ఆలయం తన మతపరమైన సేవలతో పాటు సామాజిక, సాంస్కృతిక, విద్యా కార్యక్రమాలను కూడా ప్రోత్సహిస్తోంది. కళ, శిల్పకళ దక్షిణ భారత శిల్పశైలిలో నిర్మితమైన ఈ ఆలయంలో ప్రధాన ప్రవేశద్వారంపై ఎత్తుగా నిలిచే గోపురం ప్రధాన ఆకర్షణ. ఇది హిందూ దేవతల శిల్పాలు, ఇతర మూర్తులు, అలంకారాలతో ఆరు అంతస్తులుగా ఘనంగా అలంకరించబడింది. గోపురం పైకెళ్లేకొద్దీ సన్నగా మారుతూ అలంకారమయిన శిఖరాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ప్రతి అంతస్తులోని శిల్పాల పరిమాణం దిగువ అంతస్తుకంటే కొద్దిగా చిన్నదిగా ఉండటం వల్ల ఎత్తు ఎక్కువగా కనిపించే దృశ్యభ్రమను కలిగిస్తుంది. గోపురం ఇరుప్రక్కల, ప్రవేశించేటప్పుడు కుడివైపున మురుగన్, ఎడమవైపున కృష్ణుడు శిల్పాలు ఉన్నాయి. ఇవన్నీ ప్లాస్టర్‌తో తయారైనవిగా, సున్నితమైన వివరాలతో చెక్కబడ్డాయి. వాటిని ప్రకాశవంతమైన రంగులతో చిత్రించి గోపురాన్ని మరింత దృశ్యవైభవంగా తీర్చిదిద్దారు. గోపురపు అడుగుభాగ నిర్మాణం దీర్ఘచతురస్రాకారంగా ఉండి, మధ్యలో ప్రవేశ మార్గం ఉంటుంది. ప్రవేశద్వారంలో భారీ ద్విపత్ర చెక్క తలుపులు ఉంటాయి. ఈ తలుపుల విస్తార పరిమాణం భక్తులలో వినయభావాన్ని కలిగించేందుకు ఉద్దేశించబడింది. తలుపులపై చిన్న బంగారు గంటలు గ్రిడ్ నమూనాలో అమర్చబడి ఉంటాయి; భక్తులు ఆలయంలో ప్రవేశించే సమయంలో వాటిని మోగిస్తారు. అలాగే ఆలయంలో పాదరక్షలు ధరించడం అనుమతించబడదు కనుక, ప్రవేశద్వారం వద్దే వాటిని ఉంచుతారు. ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారం వద్ద ఉన్న గోపురం ఆలయ ప్రాంగణంలోకి ప్రవేశించే అనేక ద్వారాలలో ఒకటే. ఆలయం చుట్టూ ప్రాకార గోడ (పరిధి గోడ) ఉంది. పక్క వైపున పగోడా వీధి, టెంపుల్ వీధి వైపు తెరుచుకునే ప్రవేశ ద్వారాలు కూడా ఉన్నాయి. అయితే అవి ప్రధానంగా సేవా ప్రవేశాలుగా మాత్రమే ఉపయోగించబడతాయి. భక్తులు, సందర్శకులు సాధారణంగా గోపురం ద్వారం ద్వారానే ఆలయంలోకి ప్రవేశిస్తారు. ప్రాకార గోడను అలంకారిక మోల్డింగులతో, గోడపై వివిధ ప్రదేశాలలో ఉంచిన ఆకృతుల ద్వారా అలంకరించారు. వాటిలో ముఖ్యంగా కూర్చున్న ఆవుల శిల్పాలు ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తాయి. గోడలతో చుట్టబడి ఉన్న ప్రాంగణం లోపల, ఆలయం కప్పబడ్డ మండపాలు, గర్భగుడులు, సేవా విభాగాలు, ఆకాశానికి తెరిచి ఉన్న ప్రాంగణాలను కలిగి ఉంటుంది. గోపురం ప్రవేశద్వారం నుండి కప్పబడిన హాలు గుండా నేరుగా ప్రధాన ప్రార్థనా స్థలం చేరవచ్చు. అక్కడ శిల్పసౌందర్యంతో కూడిన స్తంభాలు, అలంకరించిన పైకప్పులు, ఫ్రెస్కో చిత్రాలు కనిపిస్తాయి. పైకప్పు చిత్రాలలో పెద్ద మండల రూపరేఖ కూడా ఉంది. గర్భగుడులు, దేవతలు ప్రధాన ప్రార్థనా మండపంలోని ముఖ్య కేంద్రం మారియమ్మన్ దేవి యొక్క ప్రధాన గర్భగుడి. దీనికి రెండు పక్కల ద్వితీయ దేవతలైన రామ, మురుగన్ గర్భగుడులు ఉన్నాయి. ప్రధాన మండపం చుట్టూ అనేక స్వతంత్ర గర్భాలయాలు ఉన్నాయి. ఇవి గుమ్మటాల మాదిరి పైకప్పులతో కూడిన మండపాల రూపంలో నిర్మించబడి ఉంటాయి. వీటిని విమానాలుగా పిలుస్తారు. ఇవి ముఖ్యంగా దుర్గ, గణేశుడు, శివుడు దేవతలకు అంకితం చేయబడ్డాయి. ద్రౌపది దేవికి చెందిన గర్భగుడి ఆలయంలో రెండవ అత్యంత ముఖ్యమైనదిగా భావించబడుతుంది. ఆమె ఈ ఆలయంలో జరిగే వార్షిక తిమితి లేదా అగ్నినడక ఉత్సవానికి కేంద్ర పాత్ర. ద్రౌపది గర్భగుడికి ఎడమవైపున మహాభారతం ఇతిహాసంలోని ఐదుగురు పాండవులు – యుధిష్ఠిరుడు, భీముడు, అర్జునుడు, సహదేవుడు, నకులుడు – ప్రతిష్ఠించబడి ఉన్నారు. వీరికి అధిపతిగా కృష్ణుడు ఉంటాడు. ఆలయంలోని మరొక ముఖ్యమైన అంశం స్వతంత్రంగా నిలిచే ధ్వజస్తంభం (ధ్వజస్తంభం). ముఖ్యమైన పండుగలు లేదా క్రతువులు ప్రారంభమయ్యే కొన్ని రోజుల ముందు ఇక్కడ ధ్వజారోహణం నిర్వహిస్తారు. కుంభాభిషేకం కుంభాభిషేకం అనేది హిందూ దేవాలయాలలో నిర్వహించే ఒక ముఖ్యమైన కర్మకాండ. ఇది దేవత యొక్క ఆధ్యాత్మిక శక్తులను సమన్వయం చేసి ఏకీకృతం చేస్తుందని విశ్వసిస్తారు. ఈ ప్రక్రియ వల్ల దేవతా ప్రతిమ సుమారు 12 సంవత్సరాల పాటు పునరుజ్జీవితంగా ఉంటుందని భావిస్తారు. శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయ తొలి కుంభాభిషేకం 1936లో జరిగినట్లు నమోదు కాగా, ఇటీవలి కుంభాభిషేకం 12 ఫిబ్రవరి 2023న నిర్వహించబడింది. పండుగలు హిందూ సంప్రదాయం ప్రకారం ప్రతి 12 సంవత్సరాలకు ఒకసారి ఆలయాన్ని పునఃప్రతిష్ఠ (reconsecration) చేస్తారు. ప్రతి సంవత్సరం దీపావళికి సుమారు ఒక వారం ముందు వార్షిక తిమితి లేదా అగ్నినడక కార్యక్రమం నిర్వహించబడుతుంది. దీపావళిని దీపాల పండుగగా పిలుస్తారు. చిత్ర గ్యాలరీ ఇవి కూడా చూడండి సింగపూర్‌లో హిందూమతం శ్రీ మహామారియమ్మన్ ఆలయం, కౌలాలంపూర్ మూలాలు National Heritage Board (2002), Singapore's 100 Historic Places, Archipelago Press, ISBN 981-4068-23-3 Lee Geok Boi (2002), "The Religious Monuments of Singapore: Faith of our Forefathers", Landmark Books, ISBN 981-3065-62-1 National Heritage Board (2006), "The Encyclopedia of Singapore", Editions Didier Millet, ISBN 981-4155-63-2 Hindu Endowments Board webpage (Retrieved 16 March 2007) Asian Oriental Architecture webpage (Retrieved 16 March 2007) బాహ్య లింకులు Uniquely Singapore website Chinatownology: Sri Mariamman Hindu Endowments Board website Flickr photos of the temple Asian Historical Architecture: Sri Mariamman Temple శ్రీ మరియమ్మన్ ఆలయం, సింగపూర్ గురించి ఓపెన్‌స్ట్రీట్‌మేప్(OSM) భౌగోళిక పటం