111 ซัมเมอร์เซต

111 ซัมเมอร์เซต (อังกฤษ: 111 Somerset) เป็นอาคารสูงใช้งานเป็นอาคารพาณิชย์และห้างสรรพสินค้า ตั้งอยู่ในย่านออร์เชิร์ด ประเทศสิงคโปร์ มีชื่อเดิมเมื่อเริ่มเปิดตัวว่า อาคารคณะกรรมการบริการสาธารณะ (อังกฤษ: Public Utilities Board Building; PUB Building) จนถึงปี 1995 ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ อาคารพลังงานสิงคโปร์ (อังกฤษ: Singapore Power Building) จนถึงปี 2008 ซึ่งอาคารถูกซื้อโดยวายทีแอลคอร์เปอเรชั่น แปซิฟิกสตาร์ เคยใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของเครือเอสพี ก่อนจะย้ายไปที่ปัจจุบันในกัลลัง ประวัติศาสตร์ อาคารตั้งอยู่ใกล้กับย่านการค้าถนนออร์เชิร์ด สร้างขึ้นเริ่มแรกเพื่อเป็นสำนักงานของแผนกต่าง ๆ ภายในคณะกรรมการบริการสาธารณะซึ่งขยายขนาดขึ้นมากจนต้องย้ายออกจากที่ทำการเดิมในศาลาว่าการนครสิงคโปร์ การออกแบบอาคารเป็นผลงานจากผู้ชนะการประกวดออกแบบสถาปัตยกรรมในปี 1971 จากผู้เข้าประกวด 23 ชื่อ คณะกรรมการซึ่งนำโดยประธานพียูบี ลิม คิม ซัน เลือกเอาสี่ชิ้นงาน โดยผลงานที่ชนะและถูกคัดเลือกมาสร้างจริงเป็นผลงานโดยบริษัทสถาปนิก กรุ๊ปทูอาร์คีเท็กส์ (Group 2 Architects; 1970–1978) อาคารมีความสูง 100 เมตร ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1977 ด้วยเงิน 32 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นอาคารพลังงานสิงคโปร์ (Singapore Power Building) หลังฝ่ายบริการพลังงานไฟฟ้าแบะก๊าซธรรมชาติของพียูบีแปรสภาพเป็นองค์กรแยกออกมาในชื่อ พลังงานสิงคโปร์ (Singapore Power) ในวันที่ 1 ตุลาคม 1995 อาคารได้รับการปรับสภาพครั้งใหญ่ในปี 2006 โดยการปรับเฟอร์นิเจอร์ภายในและรีแคล็ดอาคารด้วยโลหะสีเงิน ในวันที่ 29 มกราคม 2007 พียูบีย้ายออกจากอาคารไปยังสำนักงานใหม่ที่อาคารสิ่งแวดล้อม (Environment Building) บนถนนสก็อตส์ ซึ่งเป็นที่ทำการของกระทรวงสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรน้ำ กรมที่พียูบีสังกัดอยู่ วายทีแอล แปซิฟิกสตาร์ (YTL Pacific Star) เข้าซื้ออาคารในเดือนกุมภาพันธ์ 2008 และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน รวมถึงเข้าแปรสภาพอาคารด้วยงบประมาณ 50 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ แปรสภาพภายในจากพื้นที่ว่าง โถงรับรอง สำนักงาน และโรงอาหารเดิมมาเป็นพื้นที่ค้าขาย หอประชุม ไปจนถึงลานจอดรถ อาคารเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2010 พร้อมซุปเปอร์มาร์เก็ตแฟร์ไพรส์ไฟนิสต์ (FairPrice Finest) ให้บริการ สถาปัตยกรรม คณะกรรมการตัดสินการแข่งขันประกวดแบบอาคารบรรยายผลงานออกแบบนี้ว่าเป็น "รูปแบบตามธรรมชาติ และการใช้สอยที่ทำให้ได้มาซึ่งตัวตนและศักดิ์ศรี" ของอาคาร อาคารสูง 17 ชั้นนี้มีอิทธิพลอย่างชัดเจนจากศาลาว่าการนครบอสตัน ผลงานออกแบบโดยเกอร์ฮาร์ด เอ็ม. คอลแมนในปี 1962 ซึ่งได้อิทธิพลอีกทีมาจาก Sainte Marie de La Tourette (1957–1960) ผลงานออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเบร์ พัฒนาการของโครงร่าง (development of form) ของอาคารมีลักษณะแมนเนอริสต์ แต่กระนั้นก็มีความขัดแย้งกับตรรกะในตัว (inherent logic) ที่ปรากฏชัดเจนทั้งใน La Tourette กับบางส่วนของศาลาว่าการนครบอสตัน อาคารนี้ออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ รูปแบบบรูทัลลิสต์ อาคารมีลักษณะแปลนเป็นรูปอักษร H โดยตรงกลางเป็นเซอร์วิสคอร์ และมีโถงต้อนรับที่มีอากาศถ่ายเทโดยธรรมชาติ ปีกสองปีกของอาคารซึ่งหันหน้าออกทิศเหนือกับใต้และขนานกันมีความสูงไม่เท่ากัน และเชื่อมต่อกันด้วยพื้นที่แนวตัดสูงสามชั้นที่มีขนาดกว้างกว่า อ้างอิง