ایالت ملاکا

ملاکا، ملاک، یا ملاخ (به مالایی: Melaka، ملاك) نام ایالتی‌است در کشور مالزی. تاریخچه پیشه بومیان ملاکا ماهیگیری است. در پیرامون ۱۴۰۰ میلادی شاهزاده‌ای به نام پارامسوارا از سوماترا بدینجا گریخت و یک سلطنت را بنیاد نهاد. در ۱۴۱۴ این شاهزاده به اسلام می‌گرود و نام خود را به راجه اسکندر شاه می‌گرداند. نظر به جای استراتژیک ملاکا این منطقه به زودی به گذری معتبر بدل می‌گردد و کوچندگانی چینی نیز در آنجا سکنی می‌گزینند. با مرگ راجه اسکندر شاه پسرش سلطان محمد شاه جای پدر را می‌گیرد. جایگاه برجسته ملاکا برمهای‌ها را در دهه‌های ۱۴۴۰ و ۱۴۵۰ میلادی اندیشهٔ دست‌یازیدن بدان سامان افکند ولی تازش‌های آنان به جایی نرسید. فرمانروایان ملاکا روابطی نزدیک با چین داشتند و پیوندهایی نیز میان خاندان پادشاهی دو کشور برپا می‌گشت. در ۱۵۱۱ میلادی آلفونسو د آلبوکرک پرتغالی بر ملاکا چیره شد و این سامان به استعمار پرتغالیان درآمد. سلطان محمود شاه واپسین شاه ملاکا به مناطق درونی شبه جزیره پناه برد و به جنگ با پرتغالی‌ها پرداخت. ولی سرانجام شکست خورد و با خانواده‌اش به سوماترا گریخت و همانجا درگذشت. در ۱۶۴۱ هلندی‌ها ملاکا را از پرتغالیان با جنگ گرفتند. در ۱۸۲۴ هلند ملاکا را به بریتانیا تسلیم نمود. و سرانجام ملاکا به اتحاد مالایی یا مالزی آینده پیوست. جغرافیا ملاکا پس از پرلیس و پنانگ سومین ایالت کوچک مالزی‌است. ملاکا از شمال به ایالت نگری سمبیلان و از جنوب به ایالت جوهور محدود می‌شود. ملاکا در جنوب شبه جزیره مالایا و در کرانهٔ تنگه مالاکا جای گرفته‌است. مرکز ملاکا شهر ملاکا است که مرکز تاریخی آن از تاریخ ۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است. فرماندار این ایالت به صورت سنتی در واقع یک سلطان است. تقسیمات اداری ایالت ملاکا متشکل از ۳ دایره (daerah، داءيره) می‌باشد؛ این دایره‌های اداری خود نیز مجموعاً متشکل از ۸۰ مقیم (mukim، مقیم) می‌باشد. نگارخانه جستارهای وابسته تاریخ مالزی شبه جزیره مالایا پانویس منابع