Nacia biblioteko de Singapuro

La Nacia biblioteko de Singapuro (ĉine 国家 图书馆) situas je 11 304 kvadrataj metroj sur Victoria Avenue 100. La nova konstruaĵo, kiu konsistas el 2 16-etaĝaj blokoj, anstataŭigis la antaŭan, kiu estis fermita en 2004. Tiu estas la ununura nacia biblioteko en Singapuro. La nova konstruaĵo, al kiu la biblioteko moviĝis la 22-an de julio 2005, iĝis la frontmontra konstruaĵo de la Singapura Nacia Biblioteko-Konsilio, kaj asimilas la referencbibliotekon ankaŭ konatan kiel la Lee Kong Chain biblioteko, kaj la pruntedonbiblioteko ankaŭ konata kiel la Centra Pruntedonado biblioteko (CLL) sub unu tegmento. La konstruaĵo ankaŭ enhavas dramcentron prizorgita fare de la nacia artkonsilio. Aktuale en 2005, la kolekto de la biblioteko inkludis proksimume 8.9 milionojn da eroj. La nuna konstruaĵo La nuna strukturo enhavas 2 blokojn de 16 etaĝoj ĉiu kaj tri kelojn. Ĉiu bloko estas ligita al la alia per ponto sur ĉiu etaĝo. La pruntbiblioteko estas en kelo 1, kaj la referencbiblioteko estas sur etaĝoj 7-13. La konstruaĵo enhavas Prezentartojn-Centron, prizorgitan fare de la nacia artkonsilio sur etaĝoj 2-5. Sur la 16-a etaĝo estas fermita areo por eventoj nomita La Pod. De ĉi tiu komplekso estas panorama vido de la insulo Singapuro, kaj la najbaraj insuloj de Malajzio kaj Indonezio. Sur la 14-a etaĝo estas la oficejoj de la konsilio de la nacia biblioteko. Ekzistas pluraj ĝardenoj ĉie en la konstruaĵo, sed nur du el ili estas malfermita al la publiko: unu sur la 5-a etaĝo kaj la alia sur la 10-a etaĝo. Vizitantoj estas servataj de 3 travideblaj liftoj kiuj havas ankaŭ panoraman vidon de la urbo. En la unua etaĝo, krom la ĉefa enirejo estas ankaŭ kafejo kaj spaco, kiu foje montras ekspoziciaĵojn de la biblioteko. Historio La fruaj jaroj La bazŝtono de la biblioteko estis metita en 1823, fare de Sir Stamford Ruffles (fondinto de moderna Singapuro), kiel parto de la "Singapore Institution" (la unua singapurana lernejo). Ĝia konstruo estis finita en 1837, kaj ĝia unua direktoro estis D-ro Robert Morrison, kiu estis filantropo kaj edukisto. Komence la biblioteko estis senpage malfermita nur al studentoj kaj prelegantoj de la lernejo je limitaj horoj, tamen ankaŭ la civitanoj de la urbo povis uzi ĝiajn servojn kontraŭ 25 cendoj monate. En 1845 la biblioteko ankaŭ ekfunkciis preter la funkciaj horoj de la Singapura Instituto, iĝante la unua sendependa biblioteko en Singapuro. En 1887 la biblioteko transloĝiĝis al nova konstruaĵo, kune kun la Singapura Muzeo. Sub japana okupado Du semajnojn antaŭ la japana invado de Singapuro, la biblioteko iĝis kliniko por britaj kaj aŭstraliaj trupoj. La biblioteko remalfermis nur en aprilo 1942 sub la nomo Syonan Tosyokan kiel parto de la procezo de ŝanĝado de la nomoj al japana. Bonŝance por la biblioteko, ĝia direktoro estis proksima al la japana imperiestro kaj nur proksimume 500 el la libroj en ĝi estis detruitaj, kontraste al la biblioteko en Malajzio kiu estis malbone difektita. La direktoro de la biblioteko tiutempe savis multajn librojn de fajro malfermante projekton en kiu la civitanoj de Singapuro alportis siajn librojn de siaj bombitaj hejmoj al la biblioteko. Ene de unu monato pli ol 40 000 novaj libroj estis alportitaj al la biblioteko. La biblioteko remalfermis post la fino de la okupo sub la Brita Mandato sur la insulo en 1945. Sub brita rego Sub brita rego, klopodoj estis faritaj por igi la bibliotekon pli alirebla por publiko. Nova metodo de aranĝo de la libroj, kiu estis anstataŭigita nur en 1988 per komputila metodo kaj la dungado de profesiaj bibliotekistoj estis parto de la klopodoj. La plej signifa ŝanĝo estis la translokado de la biblioteko al nova konstruaĵo sur Stamford Street. Ankaŭ, kun la helpo de donacoj de filantropo Lee Kong Chain (laŭ kiu la biblioteko estas nomita) ili igis la bibliotekon malferma al publiko senpage. Tio kompletigis la transformon de la biblioteko de pagita lerneja biblioteko al libera publika biblioteko. La biblioteko ankaŭ komencis funkcii kiel stokejo kaj deponejo por ĉiuj literaturaj verkoj presitaj en Singapuro. Singapura sendependeco La direktoro de la unua Singapura biblioteko estis Hedwig Anwar. Ĝia plej grava kontribuo estis la vastiĝo de la biblioteko al la antaŭurboj de la grandurbo, kiu estis farita kunlabore kun la urboplanistoj. La biblioteko ankaŭ establis moveblajn bibliotekservojn helpe de donacoj de Unesko, kies celo estis kuraĝigi infanojn legi. En 2004, la biblioteko translokiĝis de la malnova konstruaĵo al la nuna konstruaĵo, kiu kunigas grandan nombron da kulturaj centroj. La sukceso de la biblioteko, kaj ĝia transformo en gravan kaj grandan kulturan centron enhavanta milionojn da eroj povas esti reflektado de la evoluo de Singapuro tra la generacioj. Bibliotekoj en la konstruaĵo Centra pruntedona biblioteko (CCL) Tiu ĉi biblioteko havas pli ol 200 000 librojn, kiujn la ĝenerala publiko povas prunti, el kiuj ĉirkaŭ 100 000 estas fikciaj. La biblioteko havas 726 revuojn, 74 gazetojn, KD-ojn kaj aŭdlibrojn. La biblioteko ankaŭ havas librojn en la ĉina, la malaja kaj la tamila. La biblioteko havas du ornamajn ĝardenojn, apartigitajn per muro kun 500 brikoj de la antaŭa konstruaĵo. Estas ankaŭ speciala loko por infanlibroj kaj ĉambro kie okazas aranĝoj. Lee Kong Chain biblioteko Post kiam la fondaĵo Lee donacis 60 milionojn da dolaroj al la establado de ĉi tiu biblioteko, ĝia nomo estis ŝanĝita de la nacia referenca biblioteko nomita laŭ Dr. Lee Kong Chain. La biblioteko situas sur areo de 14 265 kvadrataj metroj, kaj estas dividita en 7 etaĝojn. La biblioteko havas 530 000 erojn, kaj presitajn kaj nepresitajn, kaj permesas foliumi servojn per SMS, retpoŝto, telefono, fakso kaj kompreneble en la konstruaĵo mem. Kvankam la libroj ne estas prunteblaj, ĉe la konstruaĵo estas legejoj kaj eĉ diskutejoj. Etaĝoj 7-a etaĝo: kolektoj de sociaj sciencoj, homa scienco, scienco kaj teknologio. 8-a etaĝo: artaj kaj komercaj kolektoj. 9-a etaĝo: kolektoj de lingvoj: ĉina, malaja kaj tamila. 10-a-etaĝo: donacoj kaj kolekto de azia porinfana literaturo. 11-a etaĝo: kolektoj de Singapuro kaj Sudorienta Azio. 12-a etaĝo: maloftaj kolektoj, eniro nur post aprobo. 13-a etaĝo: maloftaj kolektoj, eniro nur post aprobo. Drama Centro La Dramo-Centro estas prizorgita fare de la nacia artkonsilio. Tio estas prezentarta centro kun kapacito de 615 spektantoj. Ankaŭ en tiu ĉi centro troviĝas ankaŭ kinejo, VIP-ĉambro kaj drinkejo. La nacia biblioteko ankaŭ apogas lokan arton, aĉetante artaĵojn de artistoj de Singapuro kaj pendigante ilin sur la bibliotekmuroj. Vidu ankaŭ Centra biblioteko de Honkongo Eksteraj ligiloj Retejo kiu detaligas multe pri la historio de la biblioteko