සිංගප්පූරුව

සිංගප්පූරුව, නිල වශයෙන් සිංගප්පූරු ජනරජය, සමුද්‍ර අග්නිදිග ආසියාවේ දූපත් රටක් සහ නගර රාජ්‍යයකි. එය සමකයට උතුරින්, මැලේ අර්ධද්වීපයේ දකුණු කෙළවරට ඔබ්බෙන්, බටහිරින් මලක්කා සමුද්‍ර සන්ධියට, දකුණින් සිංගප්පූරු සමුද්‍ර සන්ධියට සහ ඉන්දුනීසියාවේ රියාව් දූපත් වලට මායිම්ව, සමකයට උතුරින් එක් අක්ෂාංශ (කිලෝමීටර් 137 හෝ සැතපුම් 85) පමණ වේ., නැගෙනහිරින් දකුණු චීන මුහුද සහ උතුරින් මැලේසියාවේ ජොහෝර් ප්‍රාන්තය සමඟ ජොහෝර් සමුද්‍ර සන්ධිය. රටේ භූමි ප්‍රදේශය එක් ප්‍රධාන දූපතකින්, චන්ද්‍රිකා දූපත් සහ දූපත් 63කින් සහ එක් පිටත දූපතකින් සමන්විත වේ. රට නිදහස ලැබීමෙන් පසු පුළුල් ඉඩම් ගොඩකිරීමේ ව්‍යාපෘති හේතුවෙන් මේවායේ ඒකාබද්ධ ප්‍රදේශය ආසන්න වශයෙන් 25% කින් වැඩි වී ඇත. නාගරික සැලසුම්කරණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස හරිත හා විනෝදාස්වාද අවකාශයන් රාශියක් තිබුණද, එය ලෝකයේ ඕනෑම රටක තුන්වන ඉහළම ජනගහන ඝනත්වය ඇත. බහු සංස්කෘතික ජනගහනයක් සහිත සහ ජාතිය තුළ ඇති ප්‍රධාන ජනවාර්ගික කණ්ඩායම්වල සංස්කෘතික අනන්‍යතා පිළිගැනීම සඳහා, සිංගප්පූරුවට නිල භාෂා හතරක් ඇත: ඉංග්‍රීසි, මැලේ, මැන්ඩරින් සහ දෙමළ. ඉංග්‍රීසි පොදු භාෂාව වන අතර, බොහෝ රාජ්‍ය සේවාවන්හි පමණක් භාවිතා වේ. බහු-වාර්ගිකත්වය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුළ අන්තර්ගත කර ඇති අතර අධ්‍යාපනය, නිවාස සහ දේශපාලනයේ ජාතික ප්‍රතිපත්ති සකස් කිරීම දිගටම කරගෙන යයි. සිංගප්පූරුවේ ඉතිහාසය අවම වශයෙන් වසර අටසියයකට වඩා පැරණි වන අතර, එය Temasek ලෙස හැඳින්වෙන සමුද්‍ර එම්පෝරියම් සහ පසුව අනුප්‍රාප්තික තලසොක්‍රටික් අධිරාජ්‍යයන් කිහිපයක ප්‍රධාන සංඝටක කොටසක් විය. එහි සමකාලීන යුගය ආරම්භ වූයේ 1819 දී, ස්ටැම්ෆර්ඩ් රැෆල්ස් විසින් සිංගප්පූරුව බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ ප්‍රවේශ වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස ස්ථාපිත කිරීමත් සමඟ ය. 1867 දී සිංගප්පූරුව සමුද්‍ර සන්ධිවල කොටසක් ලෙස බ්‍රිතාන්‍යයේ සෘජු පාලනයට නතු විය. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ දී, සිංගප්පූරුව 1942 දී ජපානය විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලද අතර 1945 දී ජපානය යටත් වීමෙන් පසුව වෙනම ක්‍රවුන් කොලනියක් ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට ආපසු පැමිණියේය. සිංගප්පූරුව 1959 දී ස්වයං පාලනයක් ලබා ගත් අතර 1963 දී මැලේසියාවේ නව සම්මේලනයේ කොටසක් බවට පත්විය. මලයා, උතුරු බෝර්නියෝ සහ සරවක්. මතවාදී වෙනස්කම් සිංගප්පූරුව වසර දෙකකට පසුව සම්මේලනයෙන් නෙරපා හැරීමට හේතු විය; සිංගප්පූරුව 1965 දී ස්වාධීන ස්වෛරී රටක් බවට පත් විය. මුල් වසරවල කැළඹීම්වලින් පසුව සහ ස්වභාවික සම්පත් හා අභ්‍යන්තර ප්‍රදේශයක් නොතිබුණද, ජාතිය ආසියානු හතරෙන් එකක් බවට පත්වීමට වේගයෙන් දියුණු විය. ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳාම සහ ආර්ථික ගෝලීයකරණය මත පදනම් වූ එහි වර්ධනයත් සමඟ, අවම වෙළෙඳ බාධක සහ තීරුබදු සහිත නිදහස් වෙළෙඳාම, අපනයන නැඹුරු වූ කාර්මිකකරණය සහ ලැබුණු සෘජු විදේශ ආයෝජන, විදේශ විනිමය සංචිත සහ වත්කම් විශාල වශයෙන් සමුච්චය වීම තුළින් එය ලෝක ආර්ථිකය සමඟ ඒකාබද්ධ විය. ස්වෛරී ධන අරමුදල් මගින්. ඉතා සංවර්ධිත රටක් ලෙස, එය ලෝකයේ ඉහළම GDP ඒක පුද්ගල (PPP) වලින් එකකි. බදු තෝතැන්නක් ලෙස හඳුනාගෙන ඇති සිංගප්පූරුව සියලුම ප්‍රධාන ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ආයතනවලින් AAA ස්වෛරී ණය ශ්‍රේණිගත කිරීමක් සහිත ආසියාවේ එකම රට වේ. එය ප්‍රධාන ගුවන් සේවා, මූල්‍ය සහ සමුද්‍රීය නැව් මධ්‍යස්ථානයක් වන අතර විදේශගත වූවන්ට සහ විදේශීය ශ්‍රමිකයින්ට ජීවත් වීමට වඩාත්ම මිල අධික නගරවලින් එකක් ලෙස නිරන්තරයෙන් ශ්‍රේණිගත කර ඇත. සිංගප්පූරුව ප්‍රධාන සමාජ දර්ශකවල ඉහළම ශ්‍රේණිගත කරයි: අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය සේවා, ජීවන තත්ත්වය, පුද්ගලික ආරක්ෂාව, යටිතල පහසුකම් සහ නිවාස, නිවාස හිමිකාරත්ව අනුපාතය සියයට 88ක් සමඟින්. සිංගප්පූරු වැසියෝ දීර්ඝතම ආයු අපේක්ෂාව, වේගවත්ම අන්තර්ජාල සම්බන්ධතා වේගය, අඩුම ළදරු මරණ අනුපාතිකය සහ ලෝකයේ අවම දූෂණ මට්ටම් වලින් එකක් භුක්ති විඳිති. සිංගප්පූරුව යනු ඒකමණ්ඩල පාර්ලිමේන්තු ආණ්ඩු ක්‍රමයේ වෙස්ට්මිනිස්ටර් සම්ප්‍රදායේ පාර්ලිමේන්තු ජනරජයක් වන අතර එහි නීති පද්ධතිය පොදු නීතිය මත පදනම් වේ. රට නිදහස් මැතිවරණ සහිත බහු-පක්ෂ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් වන අතර, මහජන ක්‍රියාකාරී පක්ෂය (PAP) යටතේ ආන්ඩුව පුලුල් පාලනයක් සහ දේශපාලන ආධිපත්‍යයක් දරයි. 1959 දී පූර්ණ අභ්‍යන්තර ස්වයං පාලනයක් ලබා ගත් දා සිට PAP පක්ෂය අඛණ්ඩව රට පාලනය කර ඇති අතර පාර්ලිමේන්තුවේ සුපිරි බහුතර බලයක් දරයි. ASEAN හි ආරම්භක සාමාජිකයින් පස් දෙනාගෙන් එක් අයෙකු වන සිංගප්පූරුව ආසියා-පැසිෆික් ආර්ථික සහයෝගිතා ලේකම් කාර්යාලය, පැසිෆික් ආර්ථික සහයෝගිතා කවුන්සිලයේ ලේකම් කාර්යාලයේ මූලස්ථානය වන අතර බොහෝ ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ සහ සිදුවීම්වල සත්කාරක නගරය වේ. සිංගප්පූරුව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, ලෝක වෙළඳ සංවිධානය, නැගෙනහිර ආසියානු සමුළුව, නොබැඳි ජාතීන්ගේ සංවිධානය සහ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටවල ද සාමාජිකයෙකි. මූලාශ්‍ර