José Rizal

José Protacio Rizal Mercado y Alonso Realonda, popularmente coñecido como José Rizal, naceu en Calambá o 19 de xuño de 1861 e finou en Manila o 30 de decembro de 1896, era un nacionalista filipino e un polímata durante o final da colonización española de Filipinas (1521-1898). Oftalmólogo da profesión, Rizal foi un escritor e un membro clave do movemento "Propaganda" filipino que defendía a reforma política da colonia española. Por instigación das ordes relixiosas (é dicir, dominicos e franciscanos), Rizal foi acusado de asociación ilícita con outros revolucionarios. Convicto por sedición, foi condenado a ser fusilado no paraxe de Bagumbayan (agora Parque Rizal), en Manila. Na véspera da súa execución, escribiu un poema titulado "O meu último adeus", así como unha carta ao seu íntimo amigo e colaborador alemán Ferdinand Blumentritt, na que afirmaba: Querido irmán, cando recibas esta carta xa estarei morto; mañá ás 7 serei executado, aínda que non son culpable de rebelión. A sublevación filipina de 1896 comezou logo de ser executado polas tropas españolas. Rizal é membro da xeración máis senlleira dos grandes nacionalistas filipinos, xunto cos seus paisanos e compañeiros Andrés Bonifacio e Emilio Aguinaldo. Obras Novelas Noli me tangere (1887) El filibusterismo (1891) Teatro El consejo de los dioses (1915) Poemas A la juventud filipina (1879) Mi último adiós (1896) A las Flores de Heidelberg Diarios Dos diarios de juventud (1882-1884) (Madrid, 1960) Zarzuela Junto al Pasig (1880) Véxase tamén Ligazóns externas Páxina web sobre José Rizal Filipinas - España hace cien años (part1) Filipinas - España hace cien años (part2)