دیوان دادگستری اروپا

دیوان دادگستری اروپا که میان اعضای اتحادیه اروپا با نام دیوان دادگستری هم شناخته می‌شود، عالی‌ترین دیوانِ رسیدگی به مسائل مربوط به قوانین اتحادیه است. این دیوان که جزئی از دیوان دادگستری اتحادیه اروپا است موظف به تفسیر قانون اتحادیه اروپا و اطمینان از اجرای یکسان آن در تمام کشورهای عضو است. این دیوان در ۱۹۵۲ در لوکزامبورگ تشکیل شد. هر عضو اتحادیه یک قاضی در این دیوان دارد. هم‌اکنون تعداد آن‌ها ۲۸ نفر است. با این حال معمولاً پرونده‌های وارده توسط هیئت‌های سه، پنج یا ۱۵ نفره استماع می‌شوند. کون لنارتس از ۲۰۱۵ تا کنون رئیس این دیوان بوده‌است. ```wikitext تاریخچه این دیوان در سال ۱۹۵۲، توسط پیمان پاریس (۱۹۵۱) به عنوان بخشی از جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا تأسیس شد. این دیوان با هفت قاضی تأسیس شد که هم به نمایندگی از هر یک از شش کشور عضو و هم فرد بودن تعداد قضات در صورت تساوی آرا، امکان‌پذیر باشد. یک قاضی از هر کشور عضو منصوب می‌شد و کرسی هفتم بین "کشورهای عضو بزرگ" (آلمان غربی، فرانسه و ایتالیا) می‌چرخید. این دیوان در سال ۱۹۵۷ زمانی که جامعه اقتصادی اروپا (EEC) و جامعه انرژی اتمی اروپا (Euratom) ایجاد شدند، به نهادی برای دو جامعه دیگر نیز تبدیل شد و همان دیوان‌ها را با جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا به اشتراک گذاشت. پیمان ماستریخت در سال ۱۹۹۳ تصویب شد و اتحادیه اروپا را ایجاد کرد. نام دیوان برخلاف سایر نهادها تغییر نکرد. قدرت دیوان در رکن جامعه (رکن اول) مستقر بود. دیوان در سال ۱۹۹۷، با امضای پیمان آمستردام، قدرت بیشتری به دست آورد. موضوعات رکن سوم به رکن اول منتقل شدند. پیش از این، این موضوعات بین کشورهای عضو حل و فصل می‌شدند. پس از لازمالاجرا شدن پیمان لیسبون در ۱ دسامبر ۲۰۰۹، نام رسمی دیوان دادگستری اروپا از "دیوان دادگستری جوامع اروپایی" به "دیوان دادگستری" تغییر یافت، اگرچه در زبان انگلیسی همچنان رایج‌ترین شکل اشاره به دیوان، استفاده از همان اصطلاح European Court of Justice است. دادگاه بدوی به "دادگاه عمومی" تغییر نام داد و اصطلاح "دیوان دادگستری اتحادیه اروپا" اکنون به طور رسمی به هر دو دادگاه، همراه با دادگاه‌های تخصصی آن، در مجموع اطلاق می‌شود. ``` منابع