Kierch Äischen

D'Kierch vun Äischen ass eng kathoulesch Kierch, déi zur Par Äischdall-Helpert Saint-Willibrord, zum Dekanat Zentrum an zu der Gemeng Habscht gehéiert. D'Kierch ass dem hellege Péitrus a Ketten geweit, den zweete Patréiner ass den hellege Matthias. Se steet am Norde vun der Uertschaft op engem Hiwwel. Nieft der Kierch ass de Kierfecht ugeluecht. Zur chrëschtlecher Gemeinschaft vun Äischen gehéiert ausser der Péiterskierch och nach d'Renterter Kapell. Geschichtleches De 24. Januar 1803 gouf Äischen eng selbststänneg Par. Den éischte Paschtouer war de Johann Heinrich Bommler vun Harel. D'Geneemegung fir déi al baufälleg Kierch mat enger neier z'ersetzen, där hir Pläng vum Architekt Antoine Hartmann stamen, gouf de Gemengerot de 15. Januar 1862. De 17. Mäerz huet den apostouleschen Nuntius Nicolas Adames e positiven Avis ofginn an den 21. Mäerz koum dem Generaldirekter säin Accord, soudatt den 11. November den Deche vu Käerch de Grondstee seene konnt, deen am Tuerm beim Agank riets tëscht der zweeter Haaptpaart an der Niewendier agesat gouf. De Bau vun der Kierch huet bis 1865 gedauert. Iwwer dem Agank ass d'Joreszuel 1864 agravéiert. Déi barock Miwwelen aus der aler Kapell sinn an der neier Kierch iwwerholl ginn. Am Joer 2008 huet den norddäitsche Kënschtler Ulrich Lindow en neien Ambo, en Ouschterkäerzestänner an en neien Zelebratiounsaltor fäerdeggestallt, déi den 23. November 2008 vum Äerzbëschof Fernand Franck geweit, respektiv geseent, goufen. De 7. Mee 2017 gouf d'Par Äischen opgeléist, an an déi nei Par Äischdall-Helpert St-Willibrord integréiert, zu där och Gemenge Biissen, Habscht, Helperknapp a Sëll gehéieren. Tuerm Den Kierchtuerm huet eng Héicht vun 53,50 Meter. Dovu sinn der 20 fir d'Daachpyramid a véier Meter fir d'Tuermkräiz. Déi dräi Klacke lauden an der Tounaart gis', fis', e'. Kräizwee De Kräizwee gouf am Joer 2000 vum Konschtmoler Robert Klein vu Bilschdref restauréiert. Uergel An der Kierch steet eng Uergel déi 1956 vum Eduard Sebald gebaut gouf; se huet eng ursprénglech Uergel vun 1885 ersat. Méi Informatioun doriwwer am Artikel: Uergel an der Kierch vun Äischen. Lëscht vun de Paschtéier 1803-1815 Johann Heinrich Bommler 1815-1816 Nicolas Eyschen vu Mäertert 1826-1841 Johann Georg Linden vun Holz 1841-1857 Heinrich Gilson vu Wolkrange 1857-1877 Johann Meyer vu Boxer 1877-1888 Nikolaus Mangen vu Conter 1888-1908 Anton Molitor vun Haastert 1908-1922 Bernhard Frantz vun Diddeleng 1922-1951 Jean Kipgen vu Biereng 1951-1967 Albert Gricius vun Heeschpelt 1967-1977 Joseph Gonner vun Esch-Uelzecht 1977-2001 Paul Birsens SCJ vu Wecker 1998-2009 Jean-Jacques Flammang SCJ vu Lamadelaine 2002-2009 Michel Majerus vu Péiteng 2009-2017 Théo Klein SCJ vu Beggen 2009-2017 Nico Turmes SCJ vun Esch-Uelzecht 2017- Joël Santer vu Wecker Kuckt och Lëscht vu reliéise Gebaier zu Lëtzebuerg Um Spaweck D'Kierch vun Äischen op der Websäit vum Service des sites et monuments nationaux (fr) D'Fënstere vun der Kierch vun Äischen op der Websäit vun der Stiftung Forschungsstelle Glasmalerei des 20. Jh. e. V. (de) D'Uergel vun der Kierch op Orgues.lu Referenzen an Notten