Thionville

Thionville ( shqiptimi frëngjisht: [tjɔ̃vil] ; Luksemburgisht: Diddenuewen [ˈdidənuəvən] ; gjermanisht: Diedenhofen [ˈdiːdn̩ˌhoːfn̩] ; Shqip: Didenhofeni/Tionvila) është një qytet në departamentin verilindor francez të Moselës . Qyteti ndodhet në bregun e majtë të lumit Moselë, përballë periferisë së tij Yutz . Historia Didenhofeni u popullua që në kohën e Merovingëve . Pas rënies së Perandorisë Romake Perëndimore, rajoni u banua nga gjermanët Alamanni . Në latinishten e asaj epoke njihej si Theudonevilla ose Totonisvilla . Mbreti Pepin i Shkurtri ndërtoi këtu një pallat mbretëror . Eskili, Kryepeshkopi i Lundit, u burgos në Diedenhofen (me nxitjen e Kryepeshkopit të Bremenit ?) pas kthimit të tij nga pelegrinazhi i tij në 1153 në Romë. Rrethimi i Thionville në qershor 1639 ndodhi si pjesë e Luftës Tridhjetëvjeçare . Në 1659 Diedenhofen u aneksua nga Franca. Fortifikimet u ndërtuan nën drejtimin e Sébastien de Vauban . Pas Luftës Franko-Prusiane të 1870, zona e Elzasë-Lotringenit u aneksua nga Perandoria Gjermane e sapokrijuar në 1871 nga Traktati i Frankfurtit dhe u bë një Reichsland . Thionville u bë edhe një herë Diedenhofen dhe u bë një qytet i begatë. Disa ndërtesa të mëdha neo-romaneske tipike të Perandorisë Gjermane u ndërtuan në qytet. Ushtria gjermane vendosi të ndërtojë një linjë fortese nga Mylhauzeni në Luksemburg për të mbrojtur Reichsland-in e ri. Pjesa qendrore e kësaj linje ishte <i id="mwYg">Moselstellung</i> i madh, një sistem fortesë që mbron Mecin dhe Diedenhofenin. Pasi përjetoi një ngritje ekonomike gjatë dekadave të pasluftës ( trente glorieuses ), industria e rëndë e Didenhofenit pësoi pengesa duke filluar nga vitet 1970. Qyteti dhe i gjithë rajoni janë përballur me vështirësi dhe papunësi strukturore që atëherë. Jean-Marie Demange, i cili kishte shërbyer si kryebashkiak i qytetit për trembëdhjetë vjet, kreu vetëvrasje në vitin 2008 pasi vrau dashnoren e tij me dy të shtëna në kokë. Ekonomia Zona përreth Tionvilës është mbështetur në industrinë e rëndë, veçanërisht që nga fundi i shekullit të 19-të, për shkak të pranisë së mineralit të hekurit në zonë. Fabrika e parë e madhe e çelikut në Tionvilë u hap në 1898. Që nga kriza e çelikut të viteve 1970, disa fabrika çeliku janë mbyllur dhe vetëm disa kanë mbetur aktive. Një numër në rritje i banorëve të Thionville udhëtojnë për në Luksemburgun e afërt (Tionvila është 15 kilometra nga kufiri). Transporti Stacioni hekurudhor Gare de Thionville ofron lidhje me Luksemburgun, Mecin, Nancy, Parisin, Strasburgun, Brukselin, Zyrihun dhe disa destinacione rajonale. Autostrada A31 lidh Thionville me Luksemburgun dhe Mecin.