Մեցի Սուրբ Ստեփանոսի տաճար

Մեցի Սուրբ Ստեփանոսի տաճար (ֆրանսերեն՝ Cathédrale Saint Étienne de Metz), հայտնի է որպես Մեցի Մայր տաճար, հռոմեական կաթոլիկ տաճար Լոթարինգիայի մայրաքաղաք Մեցում, Ֆրանսիա։ Տաճարը հռոմեական կաթոլիկ թեմի Մայր տաճարն է և Մեցի եպիսկոպոսի նստավայրը։ Եկեղեցու գանձարանը ցուցադրում է հազարամյակների հարուստ հավաքածու, ներառյալ Սուրբ Հաղորդության համար անհրաժեշտ իրերը։ Մեցի Սուրբ Ստեփանոսի տաճարում է գտնվում աշխարհի ամենաբարձր նավը։ Տաճարն անվանվել է «Տիրոջ լույս» (ֆրանսերեն՝ la Lanterne du Bon Dieu)։ Նրանում է գտնվում վիտրաժների ամենամեծ էքսպանսիան աշխարհում՝ 6,496 մ քառ․։ Ապակե պատուհանները կառուցված են գոթական և վերածննդի ճարտարապետական ոճով։ Ճարտարապետություն Սուրբ Ստեփանոսի տաճարը կառուցված է գոթական ճարտարապետական ոճով, տեղի դեղին կրաքարով։ Տաճարի տրանսեպտը և խորանը նախագծված է ֆրանսիական գոթական ճարտարապետության ոճով։ Այնուամենայնիվ, մյուս տաճարների համեմատ, այստեղ ցուցադրվում են եզակի տարբերակիչ հատկանիշներ ինչպես հատակագծում, այնպես էլ ճարտարապետության մեջ։ Մեցի տաճարն ուղղված է դեպի հյուսիս-արևելք։ Ի տարբերություն Ֆրանսիայի և Գերմանիայի մյուս գոթական տաճարների, այս տաճարն ունի երեք պորտալներ, որոնք ամբողջանում են վարդագույն պատուհանով, և երկու աշտարակներով։ Սուրբ Ստեփանոսի տաճարի արևմտյան ճակատում կա պատշգամբ։ Տաճարի հարավարևմտյան ճակատամասին կից գտնվում է նարտեքսը։ Նավն ուղեկցվում է արկբուտաններով, և նրա բարձրությունը հասնում է մինչև 41,41 մետրի։ Բարձրադիր նավը համադրվում է առավել ցածր ենթակողմերով, որոնց բարձրությունը 14,3 մետր է։ Իր պատմության ընթացքում Սուրբ Ստեփանոսի տաճարը ենթարկվել է ճարտարապետական և դեկորատիվ փոփոխությունների՝ նեոկլասիկ և նեոգոթիկա ճարտարապետական ոճերի հավելումներով։ Շինարարության պատմություն Նախկին Սուրբ Ստեփանոս տաճարի շինարարությունը սկսվել է 5-րդ դարից և նվիրաբերվել է Սուրբ Ստեփանոս Նախավկային։ Ըստ Ֆրանկների պատմիչ Գրիգոր Տուրցիի՝ Սուրբ Ստեփանոսի սրբարանը եղել է միակ կառույցը, որը պահպանվել է 451 թվականին հոների առաջնորդ Աթթիլայի կողմից իրականացրած ավերման ժամանակ։ Ներկայիս գոթական տաճարի շինարարությունը սկսվել է 1220 թվականին, Օտտոնյան բազիլիկի տեղում, որը 10-րդ դարի կառույց էր։ 12-րդ դարում գոթական մատուռը վերափոխվեց Մայր տաճարի, ինչի արդյունքում հիմնական արևմտյան պորտալը բացակայեց, իսկ նախկին մատուռի մուտքը դարձավ տաճարի հարավարևմտյան նախասրահը։ Սուրբ Ստեփանոս տաճարի շինարարությունն ավարտվել է մոտ 1520 թվականին, իսկ նոր տաճարի օծումը տեղի է ունեցել 1552 թվականի ապրիլի 11-ին։ 1755 թվականին, տաճարի արևմտյան հատվածում նեոդասականության ոճով պորտալ կառուցելու համար ֆրանսիացի ճարտարապետ Ժակ Ֆրանսուա Բլոնդելին պարգևատրվել է Ճարտարապետության Արքայական ակադեմիայի կողմից։ 1877 թվականին հրավառության պատճառով բռնկված հրդեհը մեծ վնաս հասցրեց Մեցի տաճարին։ Այս միջադեպից հետո որոշվեց տաճարը վերանորոգել նեոգոթական ճարտարապետության ոճով։ Արևմտյան ճակատամասն ամբողջությամբ վերակառուցվեց 1898-1903 թվականներին, իսկ Բլոնդելի կողմից կառուցված պորտալը քանդվեց և ավլացվեց նոր` նեոգոթական ոճով կառուցված պորտալ։ Պատկերասրահ Տես նաև Աշխարհի ամենաբարձր եկեղեցիների ցանկ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Նկարներ