Petit Serail

Petit Serail (Arab: السراي الصغير / ALA-LC: as-sarāy as-ṣaghir; secara harfiah "Saray Kecil") ialah sebuah bangunan pentadbiran Uthmaniyah bersejarah di Beirut yang menempatkan tempat duduk Wali Syria dan Beirut. Ia terletak di sebelah utara Dataran Syuhada di tengah-tengah Daerah Tengah Beirut. Bangunan itu merupakan tempat kejadian bersejarah penting tetapi rancangan untuk membesarkan dataran utama Beirut membawa kepada kemusnahannya pada tahun 1950. Ia adalah salah satu daripada beberapa projek bangunan era Uthmaniyah yang menetapkan seni bina Lubnan di Beirut. Gambaran keseluruhan Dirasmikan pada tahun 1884, Petit Serail adalah kerusi gabenor jeneral Beirut pada tahun 1888 dan menjadi tuan rumah kepada kerajaan dan presiden Lubnan semasa zaman Mandat Perancis. Sungguhpun dirobohkan pada tahun 1950, asasnya telah ditemui dan dipelihara pada pertengahan 1990-an. Latar belakang Pada separuh akhir abad kesembilan belas, pihak berkuasa Beiruti berfikir untuk memindahkan kerusi gabenor daripada saray Emir Assaf yang membusuk yang juga dipanggil Dar al-Wilaya (Rumah Wilayah). Struktur zaman pertengahan dibina pada 1572 oleh Mohammad Assaf, anak kepada Emir Turkmen Mansour Assaf. Pada 11 September 1840, armada British mengebom Beirut untuk memindahkan tentera Ibrahim Pasha dari bandar lalu merosakkan saray lama dalam proses itu. Saray itu telah dipulihkan pada tahun 1843 oleh wali Beirut Assaad Mukhles Pasha. Pada tahun 1882 lembaga pentadbiran Sanjak Beirut memutuskan untuk membina sebuah bangunan pentadbiran baharu dan melelong saray Emir Assaf. Saray itu dijual pada April 1882 kepada Mohammad Ayyas, dan kemudiannya kepada ahli keluarga Sursock dan Tueini. Saray lama telah dimusnahkan dan digantikan dengan souk Sursock semasa kerja-kerja pembinaansaray baru sedang dijalankan yang akan dikenali sebagai "Petit Serail" untuk membezakannya daripada Kışla-i Humayun (berek Uthmaniyyah) yang lebih dikenali sebagai Grand Serail. Sejarah Petit Serail telah dirancang sebagai pusat sivik berikutan pembaharuan Tanzimat dan mengikut projek perbandaran Beirut pada tahun 1878. Bahagian utara Sahet el-Bourj dipilih sebagai tapak strategik kerana ia menduduki pusat bandar tambahan mural baharu itu. Struktur baru itu telah ditugaskan oleh Datuk Bandar Beirut, Ibrahim Fakhri Bey, dengan pembinaan bermula pada tahun 1881 di tapak bekas saray yang diarahkan dirobohkan oleh Wali Hamdi Pasha. Serail itu dibina oleh Bechara Effendi Avedissian, ketua jurutera Vilayet Syria, dan Youssef Effendi Khayat, jurutera bandar Beirut, tetapi projek itu mengalami masalah kewangan seperti yang dibuktikan oleh beberapa pucuk surat antara Ahmad Hamdi Pasha dan Porte. Hamdi Pasha mengambil pinjaman daripada Bank Uthmaniyah, menggadaikan bangunan awam dan mengenakan cukai baharu untuk menyediakan pejabat serail baharu. Pada tahun 1883, sebuah taman telah dirasmikan di dataran di hadapan Serail. Taman itu dipanggil "Hamidie" sebagai penghormatan kepada Sultan Abdul Hamid II memerintah, tetapi lebih dikenali sebagai taman Menshieh. Petit Serail telah dirasmikan tiga tahun selepas permulaan kerja-kerja pembinaan pada tahun 1884. Di bawah Mandat Perancis, perancang bandar De La Halle merancang pembesaran Dataran al-Bourj dan pembinaan kompleks pejabat kerajaan yang baharu. Beliau mencadangkan dalam rancangannya pada tahun 1939 untuk memusnahkan Serail untuk membuka dataran di tepi laut melalui satu siri teres berlandskap. Pemusnahan Petit Serail tidak berlaku sehingga 1950 selepas Lubnan mencapai kemerdekaannya. Walau bagaimanapun, pembersihan dataran yang dirancang telah dibatalkan dan Hotel Regent dan bangunan Rivoli telah dibina di tapak Serail pada tahun 1953. Solidere memusnahkan bangunan Rivoli dan Hotel Regent pada 1990-an, dan hasil penggalian mendedahkan asas Petit Serail yang akan dipelihara di dalam Muzium Sejarah Bandar Beirut bawah tanah yang dirancang. Fungsi Serail dibina untuk berfungsi sebagai tempat duduk Vilayet Syria; ia menempatkan pejabat perbandaran dan wilayah termasuk mahkamah kehakiman Beirut. Pada tahun 1888, Beirut menjadi ibu kota wilayah Vilayet Beirut, dan Petit Serail menjadi tempatnya kerusi Wali. Beirut Wali Azmi Bey memindahkan kerusi vilayet ke Grand Serail, manakala pejabat perbandaran dan pejabat perkhidmatan telegraf dipindahkan ke Petit Serail. Seni bina Petit Serail dibina dalam gaya oksidental eklektik, mencampurkan unsur seni bina barok dengan ciri-ciri yang lebih ketat, suatu gaya yang utama dalam pembinaan Uthmaniyah abad ke-19. Badan bangunan dua tingkat itu dinaikkan di atas alas, memberikan bangunan itu lebih tinggi. Fasad bujur dibina di atas batu pasir dan dihiasi dengan tingkap dan elemen neobarok. Pintu masuk utama diapit oleh pintu pagar marmar yang mengagumkan yang memberi laluan ke gelanggang tengah dan ke lantai bangunan. Sebuah birai hias melintasi seluruh permukaan bumbung lengkap dengan bartizan mengapit sudut; satu susun atur ala istana Eropah Zaman Pertengahan. Di paksi tengah fasad utama, berdirinya sebuah gabel berhias besar yang dihiasi dengan volut mengelilingi jam. Struktur itu mempunyai keluasan permukaan 3500 hasta persegi dan mengandungi hampir 80 bilik. Rujukan