Willy Brandt

Willy Brandt (lindur si Herbert Ernst Karl Frahm; 18 dhjetor 1913 – 8 tetor 1992) ishte një politikan gjerman i SPD-së, i cili shërbeu si kancelar federal i Gjermanisë Perëndimore nga viti 1969 deri më 1974. Më parë ai ishte kryebashkiak qeverisës i Berlinit, ministër federal i Punëve të Jashtme dhe zëvendëskancelar. Brandt konsiderohet një nga figurat më të rëndësishme politike gjermane dhe evropiane të shekullit XX, veçanërisht për Ostpolitik-ën e tij dhe për marrjen e Çmimit Nobel për Paqe në vitin 1971. Jeta e hershme dhe mërgimi Brandt lindi në Lübeck më 18 dhjetor 1913. Qysh në rini u përfshi në lëvizjen socialdemokrate dhe në moshën gjashtëmbëdhjetëvjeçare iu bashkua SPD-së. Pas marrjes së pushtetit nga nazistët në vitin 1933, ai u detyrua të largohej nga Gjermania dhe u vendos në Norvegji, ku vazhdoi veprimtarinë e tij politike kundër regjimit nazist. Në vitin 1938 iu hoq shtetësia gjermane, ndërsa gjatë Luftës së Dytë Botërore gjeti strehim në Suedi. Në vitin 1948 u kthye në Gjermani. Karriera politike Pas kthimit në Gjermani, Brandt u bë një nga figurat kryesore të SPD-së në Berlin. Në vitin 1957 ai u zgjodh kryebashkiak qeverisës i Berlinit Perëndimor dhe e mbajti këtë detyrë deri në dhjetor 1966. Gjatë kësaj periudhe u bë një simbol i qëndresës së Berlinit Perëndimor, sidomos në kohën e ndërtimit të Murit të Berlinit në vitin 1961. Në vitin 1964 ai u zgjodh kryetar i SPD-së. Në fund të vitit 1966 u bë ministër federal i Punëve të Jashtme dhe zëvendëskancelar në koalicionin e madh të drejtuar nga Kurt Georg Kiesinger. Kancelar i Gjermanisë Në zgjedhjet federale të vitit 1969 u krijua koalicioni social-liberal SPD–FDP dhe Brandt u bë kancelari i parë federal nga SPD-ja. Qeverisja e tij u shqua për reforma të brendshme, liberalizim shoqëror dhe moton e njohur “Guxo më shumë demokraci”. Politika e tij e jashtme, e njohur si Ostpolitik, synonte afrimin me shtetet e bllokut lindor dhe me Gjermania Lindore. Nën udhëheqjen e tij u nënshkruan traktate të rëndësishme me Bashkimin Sovjetik, Poloninë dhe më pas edhe Traktati Themelor i vitit 1972 ndërmjet Gjermanisë Perëndimore dhe Gjermanisë Lindore. Një nga momentet më të njohura të karrierës së tij ishte gjunjëzimi para memorialit të kryengritjes së getos së Varshavës, një gjest që u bë simbol i pajtimit historik. Në vitin 1971 ai mori Çmimin Nobel për Paqe për kontributin e tij në afrimin ndërmjet Lindjes dhe Perëndimit. Në maj 1974 Brandt dha dorëheqjen pas zbulimit të aferës së spiunazhit Guillaume, në të cilën bashkëpunëtori i tij i afërt Günter Guillaume rezultoi agjent i Gjermanisë Lindore. Pas dorëheqjes Edhe pas largimit nga posti i kancelarit, Brandt mbeti një figurë me ndikim të madh në politikën gjermane dhe ndërkombëtare. Ai vazhdoi të ishte kryetar i SPD-së deri në vitin 1987. Nga viti 1976 deri në vitin 1992 shërbeu si president i Internacionales Socialiste. Në fund të viteve 1980 ai mbështeti fuqishëm ribashkimin gjerman dhe e konsideroi rrëzimin e ndarjes së Evropës si një mundësi historike. Vdekja Willy Brandt vdiq më 8 tetor 1992 në Unkel, pranë Bonit, në moshën 78-vjeçare. Referime