Castèl d'Arcas

Lo castèl d'Arcas es un ancian castèl medieval situat sus la comuna d'Arcas, al sud-èst de Carcassona, dins lo departament d'Aude Istòria Al sègle XII, lo vicomte de Carcassona èra en conflicte entre mai d'un senhors qu'aquels d'Arcas e de La Grassa. Las tèrras d'Arcas venguèron la proprietat dels Senhors de Tèrmes. En 1217, Berangièr d'Arcas èra dels pròches de Guilhèm de Pèirapertusa. En 1231, aprèp la desfacha del castèl de Tèrmes pendent la Crosada contra los Albigeses, Simon IV de Montfòrt ataquèt Arcas. Aprèp que cremèt lo vilatge (Villa de Arquis), situat sus las ribas de Rialsés, donèt aquela partida de Rasés a un de sos luòctenents, Pierre de Voisins. En 1284, Gilles de Voisins comencèt de tornar bastir lo castèl. S'agissiá de defendre la val de Rialsés e de contraròtlar las vias d'estivatge que menavan a la Corbièras. En 1316, Gilles II de Voisins dit "Gilèt" cambièt e acabèt la construccion del castèl. En 1518, Françoise de Voisins, darrièra eretièra dels Voisins, esposèt Joan de Juèsa que recebèt la baroniá d'Arcas. Lo castèl foguèt alara abandonat al profit de Coisan. En 1575, lo castèl foguèt assetjat pels protestants e sol lo donjon resistiguèt a l'assalt. A partir de la Revolucion, lo castèl s'enroïnèt. Foguèt vendut per ben nacional puèi patiguèt de qualques damatges. Es monument istoric depuèi lo 16 d'agost de 1887. Arquitectura Lo castèl es constituit d'una cencha e d'un naut donjon carrat cantonat de quatre torrèlas. La cencha gaireben carrada (51 m x 55 m) enroda lo castèl amb una pòrta dotada d'una machacoladura ornada al suc d'una clau de vòlta amb l'escut de la familha Voisins. De bastiments serián estats lo long dels barris. Demòran doas torres logís plan conservadas. Lo donjon carrat, naut de 25 mètres, es un cap d'òbra d'arquitectura militara inspirada d'Illa de França. Compòrta 4 nivèls que s'i accedís per una viseta. Las diferentas salas foguèron pimpilhosament bastidas. Lo darrièr nivèl èra consacrat a la defensa del castèl. Una quarantena de soldats podián defendre lo donjon mercé a fòrça arquièras e doberturas rectangularas que fan las parets encara mai simetricas. Nòtas e referéncias Articles connèxes Castèls catars Bibliografia (fr)Henri-Paul Eydoux, «Châteaux des pays de l'Aude», Congrès archéologique de France. 131en session. Pays de l'Aude. 1973, Société Française d'Archéologie, Paris, 1973, pp. 208-212 (fr)Lucien Bayrou, Le château d'Arques : guide du visiteur, Centre d'archéologie médiévale du Languedoc, Carcassonne, 1989 Lucien Bély, Connaître les Cathares, Éditions Sud-Ouest, Luçon, 2006, p. 73