Вілі Брант

Вілі Брант (ням.: Willy Brandt), сапр. Герберт Эрнст Карл Фрам (Herbert Ernst Karl Frahm; 18 снежня 1913, Любек — 8 кастрычніка 1992, Ункель) — нямецкі палітык. З 1969 па 1974 гады канцлер Германіі. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1971). Біяграфія Пры нацыстах у 1933 годзе эмігрыраваў і жыў у Нарвегіі і Швецыі, дзе займаўся журналістыкай. Пазбаўлены нямецкага грамадзянства ў 1938 годзе, адноўлены ў 1948 годзе. З 1945 года — карэспандэнт скандынаўскіх газет у Германіі. Пазней на дэпутацкай і іншай рабоце ў Заходнім Берліне, у 1957—1966 — кіруючы бургамістр. Член Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі (СДПГ) з 1930 года. У 1958—1963 гадах — старшыня СДПГ (Заходняга Берліна), у 1964—1987 гадах — старшыня СДПГ. У 1966—1969 гадах — віцэ-канцлер і міністр замежных спраў у кааліцыйным урадзе ФРГ. Федэральны канцлер у 1969—1974 гадах, быў адным з ініцыятараў новай усходняй палітыкі (падпісанне дагавораў з СССР і Польшчай у 1970 годзе, з ЧССР — у 1973 годзе). Ва ўнутранай палітыцы імкнуўся да сацыяльнага кампрамісу. З 1976 года — старшыня Сацыялістычнага інтэрнацыянала. У 1979—1982 гадах — дэпутат Еўрапарламента. Аўтар мемуараў. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1971) Зноскі Літаратура Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3). Спасылкі На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Вілі Брант