Ponte del Gard

La ponte del Gard ye un acueductu asitiáu nel sur de Francia construyíu pol Imperiu romanu. Atópase xunto al pueblu de Remoulins, nel departamentu de Gard. La ponte construyir mientres el sieglu I D. C. y formaba parte del acueductu de Nîmes, una conducción hidráulica por gravedá de 50 quilómetros de llargor que llevaba l'agua d'un manantial en Uzès a la colonia romana de Nemausus (Nimes). Nome Pont du Gard en francés (idioma orixinal). El ríu Gard, al que debe'l so nome'l departamentu nel que s'atopa, nun esiste realmente con esti nome. El ríu formar por munchos afluentes, que munchos son llamaos Gardon y recibe tamién el nome de Gardon. Descripción Construyida en trés niveles, la Ponte tien 49 metros d'altu y el nivel más llargu tien 275 metros de llargor. Nivel baxu: 6 arcos, 142 metros de llargor, 6 m de grosez, 22 m d'altura Nivel mediu: 11 arcos, 242 metros de llargor, 4 m de grosez, 20 m d'altura Nivel cimeru: 35 arcos, 275 metros de llargor, 3 m de grosez, 7 m d'altor Sobre'l tercer nivel escurre un camín y un conductu d'agua de 1,8 m d'altor y 1,2 m de grosez y una rimada de 0,4 % de grau. Historia Creyer mientres enforma tiempu que la ponte del Gard foi construyíu alredor del añu 19 e. C., sicasí, les escavaciones recién suxeren que se realizó nel sieglu I d. C. La so construcción atribuyir al xenru d'Augusto, Marcu Vipsanio Agripa. Diseñáu pa llevar l'agua al traviés del pequeñu valle del Gardon, foi parte d'un acueductu d'unos 50 km que llevaba l'agua dende les nacencies cercanes a Uzès hasta la ciudá romana de Nemausus (actual Nîmes). L'acueductu completu tenía una rimada de 34 cm/km (1/3000), baxaba namái 17 m en tol so trayeutu y llevaba 20 000 000 de llitros d'agua diariamente. Foi construyíu por completu ensin emplegar argamasa. Les piedres del acueductu, dalgunes de les cuales pesen hasta seis tonelaes, caltiénense xuníes por grapes de fierro. La mampostería foi alzada hasta'l so sitiu por aciu polees aicionaes por munchos homes. Construyóse un complexu andamiu p'aguantar l'acueductu mientres se construyía. La fachada inda tien les marques de la so construcción en forma de bárabos poles que se xunía al andamiu y caballetes nes pilastres que sosteníen los marcos semicirculares o cimbles sobre los que se construyeron los arcos. Créese que se tardó unos trés años en construyilo, y que participaron nes obres de 800 a 1000 trabayadores. A partir del sieglu IV desdexóse'l so caltenimientu y los sedimentos empezaron a apexar el conductu. Nel sieglu IX quedó inservible y la xente empezó a usar les sos piedres pa los sos propios propósitos. Sicasí, la mayor parte de la ponte del Gard permanez intacta. Hasta'l sieglu XVIII l'acueductu foi usáu como ponte que facilitaba'l tráficu a cuerpu travesando'l ríu. Les pilastres del segundu nivel vieron amenorgáu la so grosez pa faer más espaciu pal tráficu, pero esto faía apeligrar la estabilidá de la estructura. En 1702 les pilastres fueron restauraos a la so grosez orixinal pa salvaguardar l'acueductu. En 1743 construyóse una nueva ponte xunto a los arcos del nivel inferior, de tala forma que el tráficu rodáu pudiera cruciar pellí. L'acueductu foi restauráu nel sieglu XVIII, pos aquel día yera un reclamu turísticu y foi restauráu de nuevu mientres el reináu de Napoleón III a mediaos del sieglu XIX. La calidá estraordinaria de l'albañilería de la ponte convertir nuna parada obligatoria pa los viaxeros mamposteros na so xira tradicional alredor del país, munchos de los cualos dexaron los sos nomes inscritos na piedra. Les marques realizaes polos trabayadores orixinales, nes que s'indiquen onde se debíen asitiar les piedres, tamién se caltienen: por casu, FRS II (significa frons sinistra II). Dende 1985 el Pont du Gard ta rexistráu como Patrimoniu de la Humanidá. Señala la Unesco que: En 1998 el Pont du Gard viose afeutáu por un hinchente que causó graves daños na rexón. La carretera que lleva a la ponte y les instalaciones cercanes sufrieron importantes desperfectos, anque l'acueductu en sí nun se deterioró seriamente. El Gobiernu francés patrocinó un proyeutu de rediseño en cooperación coles autoridaes llocales, la UNESCO y la XE, que concluyó en 2000. Fízose piatonal l'área alredor del acueductu y ameyoráronse les instalaciones destinaes a los visitantes, lo qu'incluyó la construcción d'un muséu. El proyeutu foi criticáu pol so costu (32 000 000 €) y pola perda de guapura del paisaxe circundante. Otra consecuencia foi que yá non se dexa caminar al traviés del conductu. Sicasí, el nuevu plan asegura que l'área cercana a la Ponte sía agora muncho más silenciosa, por cuenta de la prohibición del tráficu motorizado, y el nuevu muséu apurre al visitante un contestu históricu más ricu. La ponte del Gard ye una de les cinco atraiciones turístiques más visitaes de Francia, con 1,4 millones de visitantes en 2001 y ta incluyíu na llista de Grand site national. Galería d'imáxenes Ver tamién Acueductu de Eifel Referencies Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Ponte del Gard. Structurae: Pont du Gard Situación del Pont du Gard (Michelin) romanu-del-gard La páxina de la Ponte del Gard en Guía de Provenza (n'español) (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver l'historial y la última versión). Galería de fotografíes de la Ponte del Gard Archiváu 2018-03-27 en Wayback Machine Cómo llegar dende Avignon