ზარაფშანის მყინვარი

ზარაფშანის მყინვარი (ტაჯ. Зарафшон) — ხეობის ტიპის მყინვარი ტაჯიკეთში, ჰისარ-ალაის უდიდესი მყინვარი. სიგრძე 27,8 კმ, ფართობი 132,6 კმ². შედგება ძირითადი ნაკადისა და 20 დიდი შენაკადისაგან. მყინვარის კვების არე გაწოლილია თურქესტანის, ალაისა და ზარაფშანის ქედების მიჯნაზე ზღვის დონიდან 5200 მ სიმაღლეზე. ფირნის ხაზი 4000 მ სიმაღლეზეა. მყინვარის ენა ეშვება 2810 მ-მდე და დასაბამს აძლევს მდინარე მათჩას — მდინარე ზარაფშანის სათავეს. უკანასკნელ ათწლეულებში მყინვარი უკან იხევს. 1979–2019 წლებში მყინვარმა უკან დაიხია 1700 მ-ით. პირველად ზარაფშანის მყინვარი გაიარა ივანე მუშკეტოვის ექსპედიციამ 1880 წლის აგვისტოში. სქოლიო