Балиқчӣ

Балиқчӣ (қирғ. Балыкчы — "моҳигир") — шаҳрест дар вилояти Иссиқкӯли Қирғизистон. Номи шаҳр — тарҷумаи луғавии номи пешини русии Рыбаче аст. Солҳои 1989-1992 шаҳр маркази вилояти Иссиқкӯл буд (ба он вилоятҳои Иссиқкӯл ва Норини ҳозира дохил мешуданд) ва Иссиқ-Кӯл номида мешуд ва аз соли 1993 инҷониб номи имрӯзаи худро мегирад. Аҳолӣ (2009) - 42,9 ҳазор нафар. Ҷуғрофия Он дар соҳили шимолии ғарбӣ Иссиқкӯл, 175 км дуртар аз ҷанубу шарқи Бишкек ҷойгир аст. Балиқчӣ як маркази муҳими нақлиётӣ мебошад. Роҳҳои автомобилгард аз шаҳр ба Бишкек, ба маркази вилояти Қарокӯл (қад-қади соҳилҳои шимолӣ ва ҷанубии кӯл), ба шаҳри Норин ва минбаъд ба нуқтаи сарҳадии марзи Қирғизистону Чин "Торугарт" мерасад. Роҳи Балиқчӣ - Ҷалолобод сохта шуда истодааст, истгоҳи роҳи оҳани «Рибачйе» — нуқтаи охирини терминали роҳи оҳани Бишкек - Балиқчӣ мебошад. Пойгоҳи бандарии Ширкати киштиронии Иссиқкӯл дар шаҳр ҷойгир аст. Дар деҳаи Тамчӣ 40 км дуртар аз шаҳр фурудгоҳи байналмилалии "Иссиқкӯл" мавҷуд аст. Аҳолӣ Мувофиқи барӯйхатгирии аҳолии Қирғизистон дар соли 2009, аҳолии шаҳр 42.875 нафарро ташкил медод, аз ҷумла: Қирғизҳо - 38 601 нафар ё 90,0% Русҳо - 3 749 нафар ё 9,3% Қазоқҳо - 262 нафар ё 0,6% Ӯзбекҳо - 203 нафар ё 0,5% Уйғурҳо - 193 нафар ё 0,5% Тоторҳо - 186 нафар ё 0,4% дигарон - 281 нафар ё 0,7% Иқлим Масоҳати шаҳри Балиқчӣ иқлими мӯътадили континенталӣ дорад. Боришоти миёнаи солона тақрибан 120 мм, бухоршавӣ тақрибан 1050 мм. Дар тобистон об то 22 - 25 С гарм мешавад. Дар зимистон, кӯл ях намекунад, аммо дар моҳҳои январ ва феврал яхбандиҳо мавҷуданд . Таърих Балиқчӣ дар замонҳои қадим яке аз нуқтаҳои интиқол дар роҳи Шоҳроҳи Бузурги Абрешим буд . Ин шаҳрак ҳамчун посгоҳ дар байни шаҳрҳои Пишпек ва Қарокӯл таъсис дода шудааст. Дар соли 1871 барои сайёҳон танҳо ду заминкан ва як хайма барои нозир мавҷуд буд . Дар миёнаи солҳои 1880-ум сарбози ба истеъфобаромада Михаил Бачин дар ин ҷо ферма сохт, ба моҳидорӣ шурӯъ кард ва артели моҳидорӣ ташкил кард. Ба ҷуз аз хидмат дар посгоҳи гузаргоҳӣ ва моҳидорӣ, сокинон ба интиқоли чӯб низ машғул буданд. То соли 1907, дар ин деҳа аллакай 100 оилаи моҳидорон зиндагӣ мекарданд ва онро Бачино меномиданд ва соли 1909 он ба Рибачйе - дар ҳайати ноҳияи Пржевалскийи вилояти Семиреченски генерал-губернатории Туркистон иваз карда шуд.. Балыкчӣ соли 1954 мақоми шаҳрро ба даст овард ва минбаъд, дар даврони шӯравӣ, ҳамчун як маркази бузурги нақлиётӣ ва саноатӣ (коркарди пашм ва маҳсулоти кишоварзӣ, киштиронӣ, терминалҳои роҳи оҳан ва гузаргоҳи нақлиёт) рушд кард, аммо пас аз пошхӯрии Иттиҳоди Шӯравӣ, бо сабаби баста шудани қариб ҳамаи иншооти саноатӣ қисми зиёди захираҳои иқтисодии худро аз даст дод. Хусусиятҳои мавқеи нақлиётии шаҳр асолати иқтисодиёти онро муайян мекунад. Пайвандҳо Сомонаи расмии ҳукумати маҳаллии Балыкчӣ Article about visiting Balykchy Дар Викианбор аз рӯи ҳамин мавзӯъ медиафайл вуҷуд дорад Балиқчӣ Эзоҳ