Λίμνη Τσάλα

Η Λίμνη Τσάλα (αγγλ.: Lake Chala μερικές φορές γράφεται και Challa / σουαχ.: Ziwa Chala) είναι λίμνη κρατήρας η οποία διασχίζει τα σύνορα μεταξύ της Κένυας και της Τανζανίας. Η λίμνη σχηματίστηκε πριν από περίπου 250.000 έτη, βρίσκεται ανατολικά από το Όρος Κιλιμαντζάρο, 8 χλμ. βορείως της πόλεως Ταβέτα στην Κένυα και 55 χλμ. ανατολικά της Περιοχής Ρόμπο (Rombo District). Η λίμνη περιβάλλεται από ένα απότομο χείλος κρατήρα με μέγιστο ύψος 170 μ. Η ετήσια βροχόπτωση στη λίμνη είναι στα 565 χιλ. και η μέση ετήσια εξάτμισή της πλησιάζει τα 1735 χιλ. Οι διαστάσεις του κρατήρα έχουν μήκος 3 km, πλάτος 2,4 km και η επιφάνειά του είναι περίπου 4,2 km². Περίπου το 80 τοις εκατό των εισροών της λίμνης προέρχονται από υπόγεια ύδατα, τα οποία προέρχονται κυρίως από βροχοπτώσεις στην ορεινή δασική ζώνη του όρους Κιλιμαντζάρο σε υψόμετρο μεταξύ 1800 έως 2800 μ. Τα υπόγεια ύδατα, χρειάζονται περίπου 3 μήνες για να φτάσουν στη λίμνη. Από το 1964 έως το 1977, τα υπόγεια ύδατα έρεαν στη λίμνη με εκτιμώμενο ετήσιο όγκο 8390000 μ³. Ιστορικό των κροκοδείλων Η λίμνη έχει κροκόδειλους, οι κροκόδειλοι εισήχθησαν κατά τη δεκαετία του 1930, από τον Βρετανό εξερευνητή E.S. Grogan, που απέκτησε φήμη, επειδή το 1898, περπάτησε από το Κέιπ Τάουν έως το Κάιρο. Το 2002, μία 18-χρονη Βρετανίδα σκοτώθηκε από ένα σχετικά μικρό κροκόδειλο του Νείλου, καθώς κολυμπούσε στη λίμνη κατά τη νύκτα. Λίγες μέρες αργότερα, η Αστυνομία της Κένυα είπε πως στη λίμνη είχαν εμφανιστεί κροκόδειλοι, ενώ η Υπηρεσία Άγριας Ζωής της Κένυα είπε, πως έχουν βρεθεί «κροκόδειλοι στη Λίμνη Τσάλα και πλέον δεν θεωρείται καθόλου ασφαλής η κολύμβηση». Οικολογία Το μόνο ιθαγενές ψάρι σε αυτή τη λίμνη είναι το 'τιλάπια της Λίμνης Τσάλα' (Oreochromis hunteri), που δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο. Θεωρείται κρίσιμα απειλούμενο από την IUCN και τώρα υστερεί αριθμητικά σε μεγάλο βαθμό από άλλα είδη τιλάπια που έχουν εισαχθεί στη Λίμνη Τσάλα. Δείτε επίσης Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο Περιοχή Ρόμπο Παραπομπές