Σόφουκου-τζι (Φουκουόκα)

Ο Σόφουκου-τζι (Sōfuku-ji) (崇福寺) είναι βουδιστικός ναός της σχολής Ρινζάι στην Χακάτα-κου στην Φουκουόκα της Ιαπωνίας. Το τιμητικό του πρόθεμα σάνγκο (sangō) είναι Γικοντακεζάν (Yokodakezan) (横岳山). Ο ναός είχε ιδρυθεί από τον μοναχό Ταν'έ (湛慧) στο Νταζαΐφου το 1240, αλλά μεταφέρθηκε στην τωρινή του θέση το 1600, αφότου έγινε οικογενειακός ναός της φυλής Κουρόντα. Ιστορία Το Σόφουκου-τζι (崇福寺, Κυριολεκτικά ναός της υπέρτατης ευτυχίας) στην Φουκουόκα (Ιαπωνία) είναι ένα βουδιστικός ναός της σχολής Ρινζάι (Rinzai-shū ). Ιδρύθηκε το 1240 στην έδρα του Ειδικού Διοικητικού κέντρου Νταζαΐφου από τον μοναχό Ταν'έ (湛慧). Το επόμενο έτος, ο μοναχός Έννι Μπεν'έν (円爾 弁円), ο οποίος είχε επίσης επιστρέψει από την Κίνα, έκανε το κήρυγμα των εγκαινίων. Μαζί με τον ναό Τζότεν (承天寺), που χτίστηκε στη Χακάτα το 1241, ήταν υπό τον έλεγχο και την προστασία του στρατηγού Μούτο Σουκεγιόρι (1160-1228), που διέμενε στο Νταζαΐφου ως εκπρόσωπος του σογκουνάτου Καμακούρα. Το 1272, αυτός ο ναός κατοικήθηκε από τον Νάνπο Σόμιο (γνωστός και ως Ντάιο Κοκούσι), ο οποίος τον επέκτεινε πάρα πολύ. Ο Νάνπο πέρασε τριάντα χρόνια εκεί. Πιστεύεται ότι το μοναστήρι χτίστηκε μόνο για αυτόν. Το 1331, ο Σούχο Μιότσο άφησε το Νταιτόκου-τζι για εκατό ημέρες, μόνο για να το περάσει στο Σόφουκου-τζι. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Αζούτσι Μομογιάμα, η εγκατάσταση κάηκε το 1586 κατά τη διάρκεια μαχών μεταξύ της φυλής Σιμάζου και της φυλής Ότομο. Με την ίδρυση του τομέα Φουκουόκα από τον διοικητή Κουρόντα Ναγκαμάσα (1568-1623) το 1600, αυτός ο ναός ήταν ως οικογενειακός ναός στη Χακάτα, που χτίστηκε ξανά. Αυτός ο ναός έχει γίνει ένα διάσημο σημείο σύνδεσης μεταξύ Ιαπωνίας και Κίνας. Από αυτήν πέρασαν πολλοί Κινέζοι μοναχοί, που ήρθαν στην Ιαπωνία και πολλοί Ιάπωνες μοναχοί, που πήγαν στην Κίνα. Ο ίδιος ο Νάνπο αποδείχθηκε ότι ήταν ένας δάσκαλος που προσέλκυσε πολλούς μαθητές εδώ, ενθαρρύνοντας την αφοσίωσή του στη διδασκαλία του Ζεν. Ο Δάσκαλος Νάνπο περιέγραψε την πρακτική του στο Σόφουκου-τζι στο Σόφουκου-τζι γκόροκ. Σε αυτόν τον ναό ο Νάνπο ανέπτυξε την εθνική του ευθύνη, που εκφράστηκε με όρους όπως «Μεγάλο Έθνος της Ιαπωνίας» ή «Μεγάλο Κράτος της Ιαπωνίας». Κατά την κατασκευή της καστροπολιτείας της Φουκουόκα, χρησιμοποιήθηκαν υλικά από παλαιότερα κτήρια και εγκαταστάσεις. Μια πύλη Καράμον προέρχεται από το Κάστρο Νατζίμα (名島城, Najima-jō) που βρίσκεται σε ένα ακρωτήριο, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1601, επειδή η γύρω περιοχή ήταν ανεπαρκής για την ανάπτυξη ενός μεγαλύτερου οικισμού. Στο νέο κάστρο της Φουκουόκα χρησιμοποιήθηκαν πολλές πέτρες. Κατά τη διάρκεια της καταστολής του Βουδισμού και του χωρισμού του από τον Σιντοϊσμό (Haibutsu kishaku) στην πρώιμη περίοδο Μεϊτζί, οι εγκαταστάσεις διαλύθηκαν. Η ανοικοδόμηση ξεκίνησε το 1895. Το 1918 υλοποιήθηκε η κύρια πύλη του Κάστρου Φουκουόκα και έκτοτε χρησιμεύει ως πύλη ναών (Σανμόν, κυριολεκτικά «πύλη του βουνού»). Το 1945 η πόλη της Φουκουόκα υπέστη και πάλι σοβαρές ζημιές από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων, η περίφημη αίθουσα τσαγιού του εμπόρου και δασκάλου του τσαγιού Καμίγια Σόνταν (1551-1635) τυλίχτηκε στις φλόγες. Μετά τον πόλεμο, οι εναπομείναντες ταφικοί χώροι των ηγεμόνων Κουρόντα αποκαταστάθηκαν και συγκεντρώθηκαν στο ένα πέμπτο της πρώην περιοχής. Το 2005, τρία κτήρια χάθηκαν από πυρκαγιά. Το 2014, η οικογένεια Κουρόντα παρέδωσε τους εναπομείναντες τάφους Κουρόντα από την περίοδο Έντο στην πόλη Φουκουόκα. Την ίδια χρονιά επεκτάθηκε η μικρή σκάλα (σάντο, sandō) από το δρόμο μέχρι την πύλη του ναού. Επίσης περιορίστηκαν και εφαρμόστηκαν τα καταστήματα λατρευτικών ειδών. Στο εσωτερικό του εξωτερικού τοίχου στην δημόσια προσβάσιμη μπροστινή περιοχή του ναού υπάρχει ένας μακρύς, στεγασμένος διάδρομος με εκατοντάδες μεγάλα και μικρά αγάλματα από πολλές διαφορετικές βουδιστικές ονομασίες, που κατατέθηκαν εκεί από πιστούς. Σημαντικοί τάφοι Εκτός από τα μέλη της δυναστείας Κουρόντα, άλλες προσωπικότητες περιφερειακής και εθνικής σημασίας βρήκαν την τελευταία τους ανάπαυση στο νεκροταφείο του ναού Σόφουκου, όπως ο έμπορος και δάσκαλος του τσαγιού Σιμάι Σοσίτσου (1539–1650) και ο οφθαλμίατρος Τακάμπα Οσάμου (1831–1891), ο οποίος άσκησε μεγάλη επιρροή σε πολλές προσωπικότητες της περιόδου Μεϊτζί μέσω της «σχολής πεδίου γκινσένγκ», επίσης ο πρώτος πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής Φουκουόκα Όμορι Χαρουτόγιο (1852-1912) και μέλη της εθνικιστικής οργάνωσης Γκεν'γιόσα όπως ο Τογιάμα Μιτσούρου και ο Κουρουσίμα Τσουνέκι. Σημαντικά αντικείμενα Σάνμον- ήταν αρχικά η κύρια πύλη του πρώην Κάστρου Φουκουόκα. Αυτό το κτήριο είναι μονώροφο. Η στέγη είναι καλυμμένη με κεραμίδια και στην αριστερή πλευρά υπάρχει μια πλαϊνή πόρτα που είναι κατάλοιπο της παλιάς λειτουργίας της πύλης. Θεωρείται σημαντικό πολιτιστικό αγαθό του νομού. Καράμον- πιστεύεται ότι είναι μέρος του πρώην κάστρου Νάτζιμ. Κατά την περίοδο Έντο ανακαινίστηκε. Θεωρείται σημαντικό πολιτιστικό αγαθό του νομού. Τάφος του Σιμάι Σοσίτσου, ενός διάσημου εμπόρου της περιόδου Έντο. Πολλά σημαντικά αντικείμενα που ανήκουν σε μοναχούς, συμπεριλαμβανομένου του Σενγκάι Γκίμπον. Παλιά κορεάτικη καμπάνα Κοράι. Αναθηματική πλάκα, που δώρισε στο μοναστήρι ο αυτοκράτορας Γκο-Τόμπα (後 鳥羽, Ιαπωνικός λόρδος 1183-1198). Βιβλιογραφία Andrew Cobbing: Hakata – The Cultural Worlds of Northern Kyushu . Brill, Leiden 2013. Heinrich Dumoulin : Ιστορία του Ζεν Βουδισμού . Τόμος 2: Ιαπωνία. Francke, Bern and Munich 1986 (ανατύπωση 2η έκδοση, Francke, Bern and Munich 2014, ISBN 978-3-7720-8516-1 ) Εικόνες Παραπομπές