Κιούσου

Η νήσος Κιούσου (ιαπωνικά: 九州‎‎, προφορά: Κιούουσ'ουου, κυριολ. Εννέα Επαρχίες), με έκταση 36.783 τ.χλμ. και 13.231.995 κατοίκους (2006), είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Ιαπωνίας και το δεύτερο σε πληθυσμό. Η θέση της στα ΝΔ του Χονσού και του Σικόκου την κάνει επίσης το νοτιότερο από τα κύρια νησιά της Ιαπωνίας. Πριν το 1914, η έκταση του νησιού ήταν 36.706 τ.χλμ, λόγω της έκρηξης του ηφαίστειου Σακουρατζίμα. Η έκρηξη ήταν τόσο δυνατή, που ένωσε το νησί Σακουρατζίμα με το Κιούσου. Η Κιούσου είναι νησί ορεινό και περιλαμβάνει το ηφαίστειο Άσο (1.591 μ.)- το ενεργότερο της Ιαπωνίας. Από διοικητικής πλευράς χωρίζεται πλέον σε 7 νομούς (県, κεν): Φουκούοκα Καγκόσιμα Κουμάμοτο Μιγιάζακι Ναγκασάκι Οόιτα Σάγκα Μεγαλύτερη πόλη είναι η Φουκουόκα, με πληθυσμό 1,4 εκατομμύρια κατοίκων. Ακολουθούν η Κιτακιούσου, Κουμαμότο, Καγκοσίμα και η ιστορική πόλη του Ναγκασάκι. Πολιτισμός Ο πολιτισμός της Κιουσού έχει δεχθεί έντονες επιρροές από τις νότιες κουλτούρες, όπως εκείνη των Ριουκίου (Οκινάουα).Αποτελεί μία από τις περιοχές της Ιαπωνίας όπου διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό αρχαίες και ιδιαίτερες πολιτιστικές παραδόσεις. Άνθρωποι Οι κάτοικοι της Κιουσού είναι γνωστοί για τον σχετικά συντηρητικό τους χαρακτήρα, σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Ιαπωνίας. Ιδιαίτερα οι άνδρες της Κιουσού αποκαλούνται συχνά «άνδρες της Κιουσού» (Kyūshū danji) και χαρακτηρίζονται από μια άγρια και δυναμική εικόνα. Χάρη σε αυτές τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες, η περιοχή συνεχίζει να διατηρεί έντονα τα παραδοσιακά της στοιχεία. Μουσικά όργανα Στην Κιουσού υπάρχει ένα παραδοσιακό μουσικό όργανο που ονομάζεται γκοττάν (gottan/ゴッタン). Το όργανο αυτό μοιάζει με το sanshin(三線) της Οκινάουα και το shamisen(三味線) της ηπειρωτικής Ιαπωνίας, και μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι ενδιάμεσο. Το γκοττάν θεωρείται έκφραση της ψυχής των κατοίκων της Κιουσού. Παραπομπές