ไดกากูจิ

ไดกากูจิ (大覚寺 (Daikaku-ji)) วัดในพระพุทธศาสนานิกายชิงงงที่ตั้งอยู่ในเขตอูเกียว ทางตะวันตกของนครเกียวโต ประวัติ ไดกากูจิแต่เดิมเป็นพระตำหนักที่ประทับของจักรพรรดิซางะจักรพรรดิองค์ที่ 52 เรียกว่า พระตำหนักซางะ-อิง ที่โปรดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1357 เวลาเสด็จประพาสออกนอกนครหลวงเฮอัง หลังจากสละราชบัลลังก์เมื่อ พ.ศ. 1366 อดีตจักรพรรดิซางะก็เสด็จมาประทับที่พระตำหนักแห่งนี้จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1385 เมื่อ พ.ศ. 1419 หรือ 34 ปีหลังการเสด็จสวรรคตเจ้าหญิงมาซาโกะพระราชธิดาของจักรพรรดิซางะและจักรพรรดินีในจักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 ได้ถวายพระตำหนักซางะ-อิงเป็นวัดในพระพุทธศาสนานิกายชิงงงพร้อมกับพระราชทานนามวัดนี้ว่า ไดกากูจิ หลังจากนั้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 วัดแห่งนี้ได้เป็นที่ประทับของอดีตจักรพรรดิที่สละราชบัลลังก์แล้วออกผนวชแต่ยังคงกุมพระราชอำนาจทางการเมืองที่เรียกว่าไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) หลายพระองค์อาทิ จักรพรรดิโกซางะ จักรพรรดิโกอูดะ และจักรพรรดิคาเมยามะ ต่อมานามของไดกากูจิได้ถูกใช้เรียกสายราชสกุลที่สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคาเมยามะ ที่ปกครองราชสำนักใต้ในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใน พ.ศ. 1935 ทางราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ได้ใช้วัดแห่งนี้ในการเจรจาสันติภาพอันนำมาสู่การสิ้นสุดยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ที่ดำเนินมาเกือบ 60 ปี แหล่งข้อมูลอื่น วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไดกากูจิ