موله آنتونلیانا

موله آنتونِلّیانا (ایتالیایی: Mole Antonelliana) یک ساختمان برجسته و مهم در تورین، ایتالیا است که به نام معمار آن، آلساندرو آنتونلی، نامگذاری شده است. موله در زبان ایتالیایی به ساختمانی با ابعاد عظیم گفته می‌شود. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۸۶۳، اندکی پس از اتحاد ایتالیا آغاز شد و در سال ۱۸۸۹، پس از مرگ معمار، به پایان رسید. این مکان که در ابتدا به عنوان یک کنیسه در نظر گرفته شده بود، اکنون موزه ملی سینما را در خود جای داده است و گمان می‌رود بلندترین موزه در جهان باشد. تصویری از این ساختمان بر روی سکه ۲ سنتی ایتالیایی نقش بسته است. طاق‌های کاتالان در سقف طبقه همکف زیر دهلیز خودنمایی می‌کنند که در ایتالیا نسبتاً نادر اما در اسپانیا، جایی که منشأ آنها بوده، محبوب هستند. در فرهنگ عامه فریدریش نیچه این ساختمان را بسیار تحسین می‌کرد و آن را با شخصیت زرتشت مرتبط می‌دانست و نوشت: "پیش از این، از کنار موله آنتونلیانا عبور می‌کردم، شاید درخشان‌ترین اثر معماری که تاکنون ساخته شده است—عجیب است که هیچ اسمی ندارد—در نتیجه‌ی یک رانندگی مطلق به ارتفاعات—هیچ چیز را به اندازه زرتشت من به یاد نمی‌آورد. من آن را «اینک انسان» نامیدم با این روحیه و فضای خالی عظیمی که در اطراف آن ایجاد شده و آن را احاطه کرده." این ساختمان در چهارمین قسمت از برنامه تلویزیونی یک رئالیتی شو آمریکایی به نام «مسابقه شگفت‌انگیز ۲۰» حضور داشت. این ساختمان (از جمله فضای داخلی و موزه سینمای آن) به طور گسترده در فیلم ایتالیایی «دوپو مزانوته» (پس از نیمه‌شب) محصول ۲۰۰۴ مورد استفاده قرار گرفت. یک نسخهٔ سبک‌سازی‌شده از این ساختمان در لوگوی المپیک زمستانی ۲۰۰۶ مورد استفاده قرار گرفت. این ساختمان در بازی‌های زمستانی المپیک ویژه ۲۰۲۵ مورد استفاده قرار گرفت، ایندفعه به عنوان کلاه مولی، یک سمور آبی استفاده شد. نگارخانه منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mole Antonelliana». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵. پیوند به بیرون