Basílica de San Xoán e San Paulo de Roma

A Basílica de San Xoán e San Paulo (en italiano: Basilica dei Santi Giovanni e Paolo al Celio) é unha antiga basílica de Roma, localizado no monte de Celio. A igrexa foi construída en 398, por vontade do senador Pamaquio, sobre a casa de dous soldados romanos, Xoán e Paulo, martirizados baixo o goberno do emperador Xuliano en 362. A igrexa tamén era chamada Titulus Pammachii e é rexistrada como tal nos actos do sínodo celebrado polo papa Símaco en 499. A igrexa foi danada durante o saqueo de Alarico I (410) e por mor do terremoto de 442. Foi restaurada polo papa Pascual I (824), mais foi saqueada outra vez polos normandos (1084), e de novo volveu ser restaurada, co engadido dun mosteiro e un campanario. É fogar da Congregación da Paixón e é o lugar de soterramento de Paulo da Cruz. Véxase tamén Bibliografía Mariano Armellini, Le Chiese Di Roma, dalle loro origini sino al secolo XVI (Roma: Tipografia editrice Romana 1887), pp. 276–281. Germano Di San Stanislao, La Casa Celimontana Des SS. Martiri Giovanni E Paolo (Roma: Tipografia della pace di F. Cuggiani, 1894). Stanislao Dell'Addolorata, La Basilica Celimontana dei Santi Giovanni e Paolo (Roma: Bucciarelli, 1930). Istituto di studi romani, SS. Giovanni e Paolo al Celio (Roma : Tip. Centenari, 1956) [ Chiese di Roma, cenni religiosi, storici, artistici, 70].