Iglesias

Iglesias (sardinski: Igrèsias) je talijanski grad u Južnosardinskoj provinciji na Sardiniji. Grad je 2011. imao 27.674 stanovnika. Geografija Iglesias leži u dolini Campidano na nadmorskoj visini od 200 m, na rubu planinske regije Iglesiente, na jugozapadu Sardinije. Udaljen je oko 60 km zapadno od Cagliarija i oko 10 km istočno od Sredozemnog mora. Historija Iglesias je izrastao u 13. vijeku za vrijeme saracenskih napada, a dobio je na važnosti u drugoj polovici 13. vijeka kad su obnovljeni antički rudnici. Nakon 1258. bio je pod vlašću pizanskih grofova Gherardesca koji su razvili grad. Od 1324. gradom vladaju Aragonci koji su ga utvrdili i pretvorili u glavni logor za napade na Giudicat Cagliari. Uspješan razvoj grada prekinut u 14. vijeku napadima Giudicata Arborea, a nakon tog u 16. vijeku napadima barbara, što je dovelo do napuštanja rudnika. Po imenu grada zove se i planinska regija Iglesiente, na jugozapadu Sardinije, koja se prostire od doline Campidano, duž morske obale od rta Teulade do rta Frasce na sjeveru. Iglesiente je bio jedan od najznačajnijih talijanskih rudarskih zona za olovo i cink (rudnici: Monteponi, San Giovanni di Monte Agrusciau, Masua, Malacalzetta i drugi manji). Od područja Gonnesa počinje zona ugljena koja se produžuje na regiju Sulcis. Pored rudnika ugljena leže metalurški pogoni, a kod luke Portovesme velika termoelektrana. Kako je posljednjih nekoliko dekada rudarstvo u krizi, grad se našao u problemima jer su neki rudnici zatvoreni i porasla je nezaposlenost. Do 2016. Iglesias je zajedno s Carbonijom bio glavni grad provincije Carbonia-Iglesiasa, a nakon ukidanja potonje Iglesias je uključen u novoosnovanu Južnosardinsku provinciju. Znamenitosti Najveća znamenitost Iglesiasa je aragonska utvrda iz srednjeg vijeka, na brdu iznad grada. Privreda Iglesias je i danas rudarski grad, kopa se nadalje olovo, cink i pirit. Grad ima i nešto industrije, proizvode se strojevi i obuća. Duboke riječne doline Iglesientea koriste se za poljoprivredu (masline, bademi, vinova loza i agrumi). Gradovi prijatelji Oberhausen Pisa Reference Vanjske veze Službene stranice grada Arhivirano 2013-05-21 na Wayback Machine-u (it)