Τρινιτά ντεϊ Μόντι

Η Eκκλησία της Αγιοτάτης Τριάδας των Ορέων (ιταλικά: Chiesa della Trinità dei Montii, λατινικά: Templum Sanctissimae Trinitatis Montium), είναι μία Ρωμαιοκαθολική τιτουλάρια εκκλησία στη συνοικία Πεδίο του Άρεως (Campo Marzio) στη Ρώμη, μέρος ενός μοναστηριακού συγκροτήματος. Βρίσκεται στον Λόφο Πίντσιο, στην κορυφή της Σκαλινάτα που τη συνδέει με την Πιάτσα ντι Σπάνια (Piazza di Spagna) ή αλλιώς Πλατεία της Ισπανίας. Η πρόσοψη της εκκλησίας έχει δύο συμμετρικά καμπαναριά που χρονολογούνται από το 1495. Είναι μία από τις πέντε γαλλόφωνες καθολικές εκκλησίες στη Ρώμη, μαζί με τις Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι, Σαν Νικολά των Λωρραίνων (San Nicola dei Lorenesi), Σαντ’ Ίβο των Βρετόνων (Sant'Ivo dei Bretoni) και Αγίων Ανδρέα και Κλαούντιο των Βουργουνδών (Santi Claudio e Andrea dei Borgognoni). Το συγκρότημα της Τριάδας των Ορέων χωρίζεται σε δύο συνεχόμενα κτίρια: το μοναστήρι και την εκκλησία. Η εκκλησία αποτελείται από τον κυρίως ναό που περιβάλλεται από έξι πλαϊνά παρεκκλήσια. Η πρόσοψη, διακοσμημένη με δύο συμμετρικά καμπαναριά με οκταγωνικό τρούλο, έχει μια ενιαία σειρά παραστάδων, που κλείνεται από σοφίτα με κεντρικό αυλό. Ο θόλος της διάβασης (ένα από τα πρώτα μέρη του κτιρίου που κατασκευάστηκε) είναι γαλλικού υστερογοτθικού ρυθμού, με πλεγμένες ραβδωτές διαβάσεις, το μοναδικό παράδειγμα αυτού του στυλ στη Ρώμη. Το χαρακτηριστικό διπλό κωδωνοστάσιο παρουσιάζει δύο ρολόγια, ένα μηχανικό και ένα ηλιακό. Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με αξιόλογα έργα τέχνης όπως η Κοίμηση της Θεοτόκου, στο Παρεκκλήσιο Λουκρητία ντέλλα Ρόβερε (Cappella Lucrezia della Rovere), και η Αποκαθήλωσις (του Ιησού από τον Σταυρό) του Ντανιέλε ντα Βολτέρρα, καθώς και η Βάπτιση του Ιησού, στο Παρεκκλήσιο Αλτοβίτι (Capella Altoviti) του Τζιοβάνι Μπατίστα Ναλντίνι (Giovanni Battista Naldini). Ιστορία Το 1494, ο Γάλλος βασιλιάς Κάρολος Η΄ αγόρασε μερικά εκτάρια των αρχαίων Κήπων του Λούκουλλου (λατ.: Horti Lucullani), στον λόφο Πίντσιο της αρχαίας Ρώμης, για να στεγάσει τους Γάλλους μοναχούς του Τάγματος των Ελαχίστων (Minimes) (λατ.: Ordo Minimorum). Το έκανε αυτό σε αναγνώριση της βοήθειας του Άγιου Φραγκίσκου της Πάολα που πήγε στο Κάστρο του Πλεσσί-λε-Τουρ για να προσπαθήσει να θεραπεύσει τον πατέρα του, τον Λουδοβίκο ΙΑ΄. Οι εργασίες στο πρώτο μέρος της εκκλησίας άρχισαν πιθανώς το 1502, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του διαδόχου του Καρόλου, Λουδοβίκου ΙΒ΄, και διήρκησαν το μεγαλύτερο μέρος του αιώνα. Η εκκλησία αρχικά ονομαζόταν «Αγία Τριάδα του Βουνού», πιθανώς σε σχέση με τον λόφο Πίντσιο στον οποίο βρίσκεται. Το πρώτο τμήμα της εκκλησίας, σε γοτθικό ρυθμό, σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Αννιμπάλε Λίππι και Γρηγόριο Καρόνικα (Gregorio Caronica) και χτίστηκε με πέτρες από τη γαλλική πόλη Ναρμπόν. Το μοναστήρι φιλοξένησε στις 28 Δεκεμβρίου 1507 την πρώτη γενική συνέλευση του τάγματος των Ελαχίστων, κατά την οποία ο Φρανσουά Μπινέ (François Binet) διαδέχθηκε τον Αγίο Φραγκίσκο της Πάολα. Μετά τις ζημιές που προκλήθηκαν από τη λεηλασία της Ρώμης το 1527, αποφασίστηκε η αποκατάσταση και επέκταση ολόκληρου του συγκροτήματος μέσω της αγοράς γειτονικών αγροτεμαχίων. Μετά το Παπικό Κονκλάβιο του 1549-1550, Γάλλοι καρδινάλιοι χρηματοδότησαν το έργο επέκτασης. Το 1570 ολοκληρώθηκε η πρόσοψη της εκκλησίας, η οποία σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Τζάκομο ντέλλα Πόρτα και Κάρλο Μαντέρνο, διακοσμημένη με τα δύο καμπαναριά. Η εκκλησία καθαγιάστηκε το 1585 από τον Πάπα Σίξτο Ε΄, ο οποίος ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Ντομένικο Φοντάνα (Domenico Fontana) να χτίσει έναν δρόμο, τον οποίο ο ίδιος ο ποντίφικας ονόμασε Φελίτσε (via Felice), για να συνδέσει την περιοχή Πίντσιο με τη βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε. Ωστόσο, οι ανασκαφές, που ήταν απαραίτητες για την κατασκευή του δρόμου, δημιούργησαν μεγάλη υψομετρική διαφορά με την κύρια είσοδο της εκκλησίας και ο Φοντάνα σχεδίασε την κατασκευή της μνημειώδους σκάλας. Ο ναός, εγκαταλειμμένος για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την κατάρρευση τμήματος του θόλου, αναστηλώθηκε το 1816 κατόπιν εντολής του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΗ΄, χάρη στον κόμη Μπλάκας (Blacas), τότε Γάλλο πρέσβη στην Αγία Έδρα, από Γάλλους καλλιτέχνες υπό τη διεύθυνση του αρχιτέκτονα François Mazois. Πηγές Hutton, Edward: Rome (1911. 7th revised & enlarged edn:1950) Lotz, Wolfgang: Architecture in Italy 1500-1600. (1974. Yale U.P.edition 1995) Macadam, Alta: Rome (Blue Guides. 6th edition. London. 1998) Δείτε επίσης Κατάλογος εκκλησιών στη Ρώμη Παραπομπές