لوجیا دی لانزی

لوجیا دی لانزی (Loggia dei Lanzi) که لوجیا دلا سینیوریا (Loggia della Signoria) نیز نامیده می‌شود، ساختمانی در گوشه جنوبی میدان سینیوریا در فلورانس، ایتالیا است که در مجاورت گالری اوفیتزی (منتهی به آرنو) و به صورت مورب در شرق، کاخ وکیو، مرکز سیاسی شهر، قرار دارد. این لوجیا از سه طاق بسیار بلند و عریض تشکیل شده است که به میدان و در سمت شرقی آن به اوفیتزی باز می‌شوند. طاق‌ها بر روی ستون‌های خوشه‌ای با سرستون‌هایی به شیوه کورینتیقرار دارند. طاق‌های عریض آنقدر برای فلورانسی‌ها جذاب بودند که میکل‌آنژ پیشنهاد داد که آنها را در اطراف میدان سینیوریا ادامه دهند (همچنین به میدان اوسپداله دگلی اینوسنتی مراجعه کنید). تاریخچه این بنا که گاهی به اشتباه لوجیا دل اورکاگنا نامیده می‌شود، زیرا زمانی تصور می‌شد که توسط این هنرمند طراحی شده است. بین سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۲ توسط بنچی دی سیونه و سیمون دی فرانچسکو تالنتی، احتمالاً با پیروی از طرحی از یاکوپو دی سیونه، برای برگزاری مجامع مردمی و برگزاری مراسم عمومی، مانند سوگند خوردن گونفالونیه ساخته شد. سیمون تالنتی همچنین به خاطر کمک‌هایش به کلیساهای اورسانمیکله و سن کارلو دی لومباردی شناخته شده است. ساختار پرجنب‌وجوش لوجیا در تضاد کامل با معماری خشک و بی‌روح کاخ وکیو است. این بنا عملاً یک گالری مجسمه‌سازی روباز از هنر عتیقه و رنسانس است. نام لوجیا دی لانزی به دوران سلطنت دوک بزرگ کوزیمو اول برمی‌گردد، زمانی که از آن برای اسکان لندسکنخت‌های یا نیزه‌داران مزدور آلمانی استفاده می‌شد. پس از ساخت اوفیتزی در پشت لوجیا، سقف لوجیا توسط برناردو بوونتالنتی اصلاح شد و به تراسی تبدیل شد که از آنجا شاهزادگان مدیچی می‌توانستند مراسم را در میدان تماشا کنند. توضیحات محیط معماری در نمای ایوان سرپوشیده، زیر جان‌پناه، نقوش سه‌پره‌ای با تصاویر تمثیلی از چهار فضیلت اصلی (شجاعت، اعتدال، عدالت و احتیاط) اثر آنیولو گادی وجود دارد. پس‌زمینه لعاب‌دار آبی آنها اثر لئوناردو، یک راهب، است، در حالی که ستاره‌های طلایی توسط لورنزو دی بیچی نقاشی شده‌اند. طاق، متشکل از نیم‌دایره‌ها، توسط آنتونیو دی پوچیو پوچی فلورانسی ساخته شده است. در دو طرف پله‌های ایوان سرپوشیده، شیرهای مدیچی، یک جفت مجسمه مرمری از شیرها، نمادهای سلطنتی فلورانس، قرار دارند. نمونه اصلی رومی در سمت راست قرار دارد و کپی مکمل آن در سمت چپ توسط فلامینیو واکا در سال ۱۵۹۸ ساخته شده است. این شیرها در ابتدا در ویلا مدیچی در رم قرار داشتند و در سال ۱۷۸۹ برای آخرین بار در ایوان سرپوشیده قرار گرفتند. بر روی دیوار جانبی لوجیا، کتیبه‌ای لاتین از سال ۱۷۵۰ وجود دارد که یادآور تغییر تقویم فلورانس در سال ۱۷۴۹ برای تطبیق آن با تقویم رومی است. تقویم فلورانس به جای ۱ ژانویه، از ۲۵ مارس آغاز می‌شد. کتیبه دیگر از سال ۱۸۹۳، فلورانسی‌هایی را که در طول الحاق میلان (۱۸۶۵)، ونیز (۱۸۶۶) و رم (۱۸۷۱) به پادشاهی ایتالیا، خود را متمایز کردند، ثبت می‌کند. مجسمه‌سازی در زیر خلیج، در منتهی‌الیه سمت چپ، مجسمه برنزی پرسئوس اثر بنونوتو چلینی قرار دارد. این مجسمه، قهرمان اسطوره‌ای یونان را نشان می‌دهد که شمشیر خود را در دست راست و سر بریده مدوسا را در دست چپ خود نگه داشته است. بدن عضلانی و متناسب پرسئوس روی پای راست خود ایستاده است. پرسئوس در حال تفکر است و به نظر می‌رسد که از همین عمل خود ترسیده است. خون از سر و گردن مدوسای مرده جاری است. پایه مرمری با تزئینات فراوان، که آن هم اثر چلینی است، چهار مجسمه برنزی زیبا از ژوپیتر، مرکوریوس، مینروا و دانائه را نشان می‌دهد. نقش برجسته روی پایه، که پرسئوس را در حال آزاد کردن آندرومدا نشان می‌دهد، کپی از نمونه موجود در موزه بارجلو است. بنونوتو چلینی تقریباً ده سال روی این برنز (۱۵۴۵–۱۵۵۴) کار کرد. طرح مومی او بلافاصله توسط کوزیمو اول د مدیچی تأیید شد. او با مشکلات متعددی روبرو شد که طبق زندگینامه‌اش، تقریباً او را به آستانه مرگ رساند. ریخته‌گری این مجسمه برنزی چندین بار ناموفق بود. هنگام تلاش مجدد، کوره ذوب بیش از حد گرم شد و ریخته‌گری برنز را خراب کرد. چلینی دستور داد تا کوره را با مبلمان خانه‌اش و در نهایت با حدود ۲۰۰ ظرف و بشقاب قلعی و قابلمه و ماهیتابه پر کنند. این باعث شد که برنز دوباره جریان یابد. پس از خنک شدن برنز، ساخت مجسمه به پایان رسید، به جز سه انگشت پای راست. این‌ها بعداً اضافه شدند. گروه مجسمه‌سازی منلائوس که پیکر پاتروکلوس را حمل می‌کنند و در رم کشف شد، در ابتدا در انتهای جنوبی پل وکیو قرار داشت. این یک مجسمه رومی باستان از دوران فلاویان است که از یک مجسمه اصلی هلنیستی پرگامنه مربوط به اواسط قرن سوم پیش از میلاد کپی شده است. این گروه مرمری در رم کشف شد. این مجسمه توسط لودوویکو سالوتی، بر اساس مدلی از پیترو تاکا (۱۶۴۰) و استفانو ریچی (حدود ۱۸۳۰) مرمت شده است. یک کپی از این مجسمه در کاخ پیتی وجود دارد. در پشت ایوان سرپوشیده، پنج مجسمه مرمری زن (سه مجسمه به نام‌های ماتیدیا، مارسیانا و آگریپینا صغیر شناسایی شده‌اند)، سابین‌ها و مجسمه‌ای از یک زندانی بربر به نام توسنلد از دوران روم از دوران تراژان تا هادریان قرار دارد. این مجسمه‌ها در سال ۱۵۴۱ در رم کشف شدند. این مجسمه‌ها از سال ۱۵۸۴ در ویلای مدیچی در رم بودند و در سال ۱۷۸۹ توسط پیترو لئوپولدو به اینجا آورده شدند. همه آنها مرمت‌های مدرن و قابل توجهی داشته‌اند. گالری تصاویر منابع پیوند به بیرون پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Loggia dei Lanzi در ویکی‌انبار