باغ‌های لو

باغ‌های لو در خیابان ویتوریو ونتو ۵۴، در بوردیگرا، لیگوریا واقع شده‌اند. تاریخچه باغ‌های لوو یکی از هدایای فراوان بریتانیایی‌ها به شهری است که بسیاری از آنها آن را دوست دارند و مرتباً از آن بازدید می‌کنند. در ۲۶ آوریل ۱۹۰۲، چارلز هنری لوو این باغ‌ها را با هدفی دقیق به شهر هدیه داد: «... برای ارتقای اوقات فراغت مردم در سنین پیری و سلامت شکننده». این باغ‌ها شامل بیش از ۶۰ درخت زیتون باستانی، و همچنین یک کاج چتری بسیار قدیمی، یک درخت گرویلا روبوستا و نخل‌های متعدد از جمله بوتیا کپیتاتا هستند. این باغ‌ها تقریباً از زمان اهدای خود بدون تغییر باقی مانده‌اند، به جز ساخت سکویی که امکان برگزاری کنسرت‌های روباز در تابستان را فراهم می‌کند. چارلز هنری لو همچنین زمینی را برای ساخت یک تئاتر کوچک به نام تالار ویکتوریا به شهر اهدا کرد که برای برگزاری نمایشگاه‌هایی مانند نمایشگاهی که در بوردیگرا از هرمان نستل مشهور ماند، نیز مورد استفاده قرار گرفت. این ساختمان اکنون به یک اقامتگاه خصوصی تبدیل شده و در خیابان ویتوریو ونتو، پلاک ۴۰ واقع شده است. با این حال، اولین هدیه لو به شهر، باشگاه تنیس روی چمن بود که رسماً به عنوان قدیمی‌ترین باشگاه در ایتالیا شناخته می‌شود، زیرا در سال ۱۸۷۸، تنها یک سال پس از چمن‌های ویمبلدون، ساخته شد. یک پلاک یادبود، که در زمین قدیمی‌تر قرار داده شده است، به افتخار ورود «جعبه جادویی» سرگرد والتر کلاپتون وینگفیلد ساخته شده است که شامل: یک تور، دو راکت و چهار توپ تنیس بود. چارلز هنری لو اولین رئیس باشگاه بود. در آغاز، ورزش تنیس در بوردیگرا بیشتر به‌عنوان سرگرمی‌ای سبک و دل‌چسب پیش از صرف چای عصرانه تلقی می‌شد. اما این بازی به‌سرعت محبوبیت یافت و باشگاه تنیس بوردیگرا به یکی از رقابتی‌ترین باشگاه‌های منطقهٔ ریویرا تبدیل شد—تا جایی که حتی از باشگاه موناکو نیز پیشی گرفت. در کنار این باشگاه، کارخانهٔ تولید راکت با نام «سیرت» (SIRT) که مخفف Società Italiana Racchette Tennis است، در سال ۱۹۰۱ تأسیس شد. این کارخانه در خیابان روبرتو، در فاصله‌ای بسیار نزدیک به باشگاه، قرار داشت و راکت‌های تنیس را تولید می‌کرد. اما این دوران شکوه با ظهور فاشیسم و وقوع جنگ جهانی دوم به پایان رسید. بسیاری از اعضای باشگاه یا جان باختند یا برای همیشه مهاجرت کردند. باشگاه نیز در جریان جنگ بمباران شد و از میان ۱۵ زمین تنیس اولیه، تنها ۳ زمین باقی ماند. باشگاه تنیس روی چمن بوردیگرا هنوز هم وجود دارد، این باشگاه دارای ۶ زمین است و در خیابان آنتونیو استوپانی شماره ۱۵، چند متری باغ‌های لو و تالار ویکتوریا واقع شده است. نگارخانه منابع