Φοντάνα ντελ'Άκουα Φελίτσε

Η Κρήνη του Μωυσή, γνωστή και ως Κρήνη του Μωυσή, είναι μία μνημειώδης κρήνη, που βρίσκεται στην περιοχή Κυρινάλε της Ρώμης στην Ιταλία. Σήμαινε το τέρμα του υδραγωγείου Άκουα Φελίτσε που ανακαινίστηκε από τον πάπα Σίξτο Ε΄. Σχεδιάστηκε από τον Ντομένικο Φοντάνα και κτίστηκε το 1585–1588. Βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Λάργκο Σάντα Σουζάνα και Βία Βέντι Σετέμπρε. Απέναντι και διαγώνια από τη Λάργκο, βρίσκεται η εκκλησία της Σάντα Σουζάνα, ενώ απέναντι από τη Βία Βέντι Σετέμπρε βρίσκεται η εκκλησία της Σάντα Μαρία ντελα Βιτόρια. Ιστορία Στις αρχές της αρχιερωσύνης του πάπα Σίξτου Ε΄ (γεννημένος ως Φελίτσε Περέτι) το 1585, μόνο ένα από τα αρχαία ρωμαϊκά υδραγωγεία που έφερναν νερό στην πόλη, το Aqua Vergine, συντηρούνταν και λειτουργούσε. Όλοι στη Ρώμη που ήθελαν καθαρό πόσιμο νερό, έπρεπε να πάνε στο μοναδικό σιντριβάνι κοντά στη θέση της σημερινής Φοντάνα ντι Τρέβι. Ο πάπας Σίξτος Ε΄ ανέλαβε την ευθύνη της αποκατάστασης άλλων υδραγωγείων, συμπεριλαμβανομένης της Acqua Alessandrina, την οποία μετονόμασε σε Acqua Felice από το κοσμικό όνομά του. Η νέα κρήνη που σηματοδότησε το τέρμα του αναστηλωμένου υδραγωγείου, ήταν το πρώτο νέο μνημειώδες επιτοίχιο σιντριβάνι στη Ρώμη από την αρχαιότητα. Η αρχική προσπάθεια κατασκευής του υδραγωγείου, από τον αρχιτέκτονα Ματέο Μπαρτολίνι, απέτυχε: Ο Μπαρτολίνι υπολόγισε λανθασμένα την κλίση του καναλιού, με αποτέλεσμα η ροή του νερού να είναι πολύ μικρότερη από την απαιτούμενη, για να φθάσει στον Κυρινάλιο λόφο, την προβλεπόμενη τοποθεσία της τελικής κρήνης. Ο Τζιοβάνι Φοντάνα ανέλαβε εκ νέου την κατασκευή του υδραγωγείου, η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1587. Μία κρήνη κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα μηχανικό Ντομένικο Φοντάνα με τη μορφή αρχαίας ρωμαϊκής θριαμβευτικής αψίδας. Διέθετε, όπως και τα αρχαία ρωμαϊκά σιντριβάνια, μία επιγραφή προς τιμήν τού κατασκευαστή του, τού πάπα Σίξτου Ε΄, κάτω από αγγέλους που κρατούσαν το παπικό οικόσημο: SIXTUS V PONT. MAX. PICENUS / AQUAM EX AGRO COLUMNAE VIA PRAENEST SINISTRORSUM / MULTAR COLLECTIONE VENARUM DUCTU SINUOSO A RECEPTACULO / MIL XX A CAPITE XXII ADDUXIT FELICEMQ DE NOMINE ANTE PONT DIXIT / COEPIT PONT AN I ABSOLVIT III MDLXXXVII Πιο χαμηλά, η εικονογραφία των γλυπτών κάτω από τις καμάρες αναμειγνύει βιβλικά και πολιτικά μοτίβα. Η κεντρική αψίδα απεικονίζει ένα μεγάλο άγαλμα του Μωυσή, κατασκευασμένο το 1588 από τους Λεονάρντο Σορμάνι και Πρόσπερο ντα Μπρέσια. Ο πάπας, ως θρησκευτικός και πολιτικός ηγεμόνας των παπικών κρατών, θα ένιωθε μια συμπάθεια για τον Μωυσή. Το αριστερό ανάγλυφο πάνελ, που μερικές φορές αναφέρεται ως απεικόνιση του Ααρών, και γλυπτό του Τζιοβάνι Μπατίστα ντελα Πόρτα, μπορεί να αντικατοπτρίζει είτε τα θαύματα του Μωυσή στη Μεράχ, όπου ο Μωυσής αφαίρεσε την πικρία τού μόλις πόσιμου νερού μίας πηγής στο Σινά, είτε πιο πιθανό το θαύμα στη Μασά και τη Μεριβά, όπου χτύπησε τον βράχο για να κάνει να τρέξει νερό (Έξοδος 17:5-7). Και πάλι, ο πάπας θα ήθελε το επίτευγμά του να φέρει νερό στη Ρώμη να συγκριθεί με αυτό του Μωυσή. Τέλος, το ανάγλυφο στα δεξιά, γλυπτό των Φλαμίνιο Μπάκα και Πιέτρο Πάολο Ολιβιέρι, έχει απεικονιστεί ως ο Ιησούς του Ναυή, αλλά άλλοι ισχυρίζονται ότι το ανάγλυφο αναφέρεται στον Γεδεών στους Κριτές 7:5, όπως αποδεικνύεται από τον εξοπλισμό των στρατιωτών και τα ζώα που πίνουν νερό. Εναλλακτικά, δεδομένης της ρωμαϊκής ενδυμασίας των στρατιωτών, μπορεί να αντικατοπτρίζει τη δημιουργία του αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου Acqua Alessandrina από τον Αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο. Η εικονογραφία θα οδηγούσε στη σύγκριση τού κατορθώματος τού υδραγωγείου με τα επιτεύγματα της αρχαίας Ρώμης, ή ως παράδειγμα της αποκατάστασης της παλαιάς δόξας της πόλης. Το νερό από τα αγάλματα ρέει μέσα σε λεκάνες, όπου τέσσερα λιοντάρια που κοιτούν προς το κέντρο -αρχικά αρχαία αιγυπτιακά γλυπτά, αλλά τώρα αντίγραφα, που κάποτε ήταν μέρος μίας μνημειώδους κρήνης αφιερωμένης στον Μάρκο Αγρίππα μπροστά από το Ρωμαϊκό Πάνθεον- αναβλύζουν νερό. Οι κίονες που πλαισιώνουν τις καμάρες λέγεται επίσης ότι προέρχονται από αυτή την κατασκευή. Το άγαλμα του Μωυσή επικρίθηκε εκείνη την εποχή για το μεγάλο του μέγεθος, το οποίο δεν ήταν αναλογικό με τα άλλα αγάλματα, αλλά η κρήνη επέτυχε τον πολιτικό του σκοπό. Ήταν μία δήλωση για το πώς η Καθολική Εκκλησία, σε αντίθεση με την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, εξυπηρετούσε τις ανάγκες τού λαού της Ρώμης. Επέτυχε επίσης τον κοινωνικό της σκοπό, την αναβίωση της συνοικίας του Κυρινάλιου. Αυτό που ήταν μία αγροτική περιοχή με βίλες, μετατράπηκε σε μία ακμάζουσα αστική γειτονιά με την άφιξη μίας καλής παροχής πόσιμου νερού. Δείτε επίσης Αναφορές Βιβλιογραφία Venuti, Ridolfino (1766). Accurata, E Succinta Descrizione Topografica, E Istorica Di Roma. 1. Rome: Carlo Barbellieni. Marilyn Symmes, επιμ. (1998). Fountains, Splash and Spectacle - Water and Design from the Renaissance to the Present. 1. Thames and Hudson, in association with the Cooper-Hewitt National Design Museum and Smithsonian Institution. Εξωτερικοί σύνδεσμοι Lucentini, M. (31 Δεκεμβρίου 2012). The Rome Guide: Step by Step through History's Greatest City. ISBN 9781623710088.