Fincantieri

Fincantieri S.p.A., իտալական նավաշինական ընկերություն, որը գտնվում է Իտալիայի Տրիեստ քաղաքում։ Բարձր տեխնոլոգիական նավաշինության բոլոր ոլորտներում գործող միակ օպերատորն է՝ սկսած կռուիզային նավերից մինչև ռազմածովային նավեր, ինչպես նաև օֆշորային ստորաբաժանումներ և ստորջրյա լուծումներ։ Պաշտոնապես հիմնադրվելով 1959 թվականին՝ որպես իտալական գլխավոր նավաշինարանները վերահսկող ֆինանսական ընկերություն, այն միավորում է ավելի քան 230 տարվա պատմություն և ավելի քան 7000 կառուցված նավ։ Այսօր այն աշխարհի ամենակարևոր և Եվրոպայի խոշորագույն խմբերից մեկն է, որի արտադրական ցանցը ներառում է 18 նավաշինարան ամբողջ աշխարհում և ավելի քան 24,000 աշխատակից։ Հիմնադրման պահից պատկանել է IRI-ին (Արդյունաբերական վերակառուցման ինստիտուտ) և այժմ 64,21%-ով պատկանում է CDP Equity S.p.A.-ին՝ Cassa Depositi e Prestiti-ի (Էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության կողմից վերահսկվող ընկերություն) ֆինանսական հոլդինգին: Ընկերությունը ցուցակված է Իտալական բորսայում (Միլանի ֆոնդային բորսա) և հանդիսանում է FTSE Italia Mid Cap ինդեքսի բաղադրիչ: SEA Europe-ի՝ եվրոպական նավաշինողների ասոցիացիայի անդամ է, ինչպես նաև Իտալիայի Մասնավոր նավաշինարանների ասոցիացիայի (Ancanap) հետ մեկտեղ հանդիսանում է Պետական նավաշինարանների ասոցիացիայի (Assonave) հիմնադիր անդամներից: Պատմություն Ծագումից մինչև 1980-ական թվականների վերակառուցում Fincantieri-ի արմատները սկիզբ են առնում 1930-ական թվականներից, երբ իտալական պետությունը IRI-ի (Արդյունաբերական վերակառուցման ինստիտուտ) միջոցով ձեռք էր բերել նավաշինության հիմնական կենտրոնները (Cantieri Riuniti dell'Adriatico (CRDA), Odero-Terni-Orlando (OTO), Navalmeccanica և Ansaldo։ 1948 թվականի մարտին այս կառույցները միավորվել են Finmeccanica-ի մեջ, բացառությամբ OTO-ի, որը 1949 թվականին լքել է նավաշինության ոլորտը՝ Լիվոռնոյի և Մուջանոյի իր գործարանները վաճառելով Ansaldo-ին։ Fincantieri-ը պաշտոնապես հիմնադրվել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 29-ին որպես Società Finanziaria Cantieri Navali (Fincantieri S.p.A.)՝ ֆինանսական ընկերություն, որը վերահսկել է իտալական գլխավոր նավաշինարանները՝ միավորելով IRI-ի բոլոր բաժնեմասերը, որոնք նախկինում պատկանել են Finmeccanica-ին։ 1966 թվականին հիմնադրվել է Italcantieri-ն՝ որոշ նավաշինարաններ ուղղակիորեն կառավարելու համար։ 1973 թվականին IRI-ն ձեռք է բերել Piaggio խմբի Cantieri Navali del Tirreno Riuniti-ն, որը նավաշինարաններ է ունեցել Ռիվա Տրիգոզոյում, Մուջանոյում, Անկոնայում և Պալերմոյում: Ընկերությունն իր մեջ ներառել է նաև Grandi Motori Trieste-ն, որն արտադրել է ծովային դիզելային շարժիչներ, սակայն այն 1999 թվականին վաճառվել է Wärtsilä-ին։ Կարևոր քայլ է կատարվել 1984 թվականին, երբ Fincantieri-ին դադարել էր սոսկ ֆինանսական հոլդինգային ընկերություն լինելուց և դարձել էր օպերատիվ ընկերություն՝ ներառելով իր դուստր ձեռնարկությունները, այդ թվում՝ Italcantieri-ն։ Այս փուլում ընկերությունը ստացել է «Fincantieri-Cantieri navali italiani S.p.A.» անվանումը՝ Տրիեստում գտնվող կենտրոնակայանով, և նրա գործունեությունը իրակնացվել է չորս ստորաբաժանումների միջոցով՝ առևտրային նավաշինություն, ռազմական նավեր, վերանորոգում/վերակառուցում և շարժիչներ։ 1992 թվականին Destriero-ն՝ Մուջանոյի նավաշինարանում կառուցված արագընթաց ալյումինե նավը, առանց վերալիցքավորման իրականացրել է 3106 ծովային մղոն երկարությամբ Ատլանտյան անցումը՝ ընթանալով 53,09 հանգույց (98,32 կմ/ժ) միջին արագությամբ և սահմանելով արագության բացարձակ ռեկորդ, որը մինչ օրս մնում է չգերազանցված։ Միջազգային ընդլայնումը և ցուցակումը ֆոնդային բորսայում 1990-ական թվականների կեսերին շուկայում նկատվել է նավաշինության վերելք, հատկապես զբոսանավերի սեգմենտում, որտեղ Fincantieri-ն դարձել է համաշխարհային առաջատար՝ 1995 թվականից ի վեր ունենալով 25 տոկոսը գերազանցող շուկայական բաժնեմաս: 2002 թվականին՝ IRI-ի լուծարումից հետո, սեփականության իրավունքն անցել է Fintecna-ին, իսկ հետագայում՝ Cassa Depositi e Prestiti-ին: IRI և EFIM պետական խմբերի ընկերությունները ներկայացնող Intersind կազմակերպության դադարեցմամբ՝ Fincantieri-ն նույնպես միացել է Confindustria-ին։ 2005 թվականին հիմնադրվել է «Mega Yachts» ստորաբաժանումը, որը կենտրոնացած էր խոշոր շքեղ նավերի նախագծման և կառուցման վրա, իսկ 2012 թվականին այն հանձնել է առաջին MY Serene-ը՝ 134 մետրանոց զբոսանավը, որն արժանացել է «Superyacht Design Award» մրցանակին: Իտալիայի կառավարության 2008 թվականի տնտեսական և ֆինանսական պլանավորումը նախատեսում էր նաև Fincantieri-ի ցուցակումը Իտալական բորսայում, սակայն, հաշվի առնելով համաշխարհային ֆինանսական ճգնաժամը, ընկերությունը հետաձգել է նախագիծը մինչև 2014 թվականը։ Համաշխարհային ընդլայնումն արագացել է 2009 թվականի հունվարի 1-ին ամերիկյան «Manitowoc Marine Group» (ներկայումս՝ «Fincantieri Marine Group») ընկերության ձեռքբերմամբ իր մայր ընկերությունից՝ «The Manitowoc Company, Inc.»-ից։ Այն բաղկացած է եղել Վիսկոնսինում գտնվող երկու նավաշինարաններից, ներառյալ՝ «Marinette Marine»-ն, որը կառուցել է «Freedom» դասի առաջին առափնյա մարտական նավը։ Fincantieri-ն «Manitowoc Marine Group»-ից ձեռք է բերել նաև վերջրյա մասի վերանորոգման նավաշինարան Օհայոյում և մեկ արտադրական գործարան Վիսկոնսինում՝ դառնալով Միացյալ Նահանգների առաջատար միջին չափի նավաշինողներից մեկը առևտրային և պետական հաճախորդների, այդ թվում՝ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի և ԱՄՆ առափնյա պահպանության համար։ 2012 թվականի դեկտեմբերին Fincantieri-ն 900 միլիոն եվրոյով ձեռք է բերել «STX OSV Holdings Ltd»-ն, որը նավթի և բնական գազի արդյունահանման ու արտադրության գործունեությունն ապահովող նավերի խոշորագույն կառուցողն է։ Գործարքը, որը նախաձեռնել էր «Fincantieri Oil&Gas»-ը՝ ընդհանուր 455 միլիոն եվրոյով 50,75%-ի գնման համար, ամբողջացվել է 900 միլիոն եվրոյով, երբ մեկնարկել է ձեռք բերման հայտը՝ ֆինանսավորվելով սեփական միջոցներով և «Banca IMI», «BNP Paribas», «Banca Carige», «UniCredit» ու «Cassa Depositi e Prestiti» ընկերություններից կազմված խմբի կողմից։ Վարկը երաշխավորված էր «SACE»-ի կողմից, և գործարքը փակվել է 2013 թվականի ապրիլին: Այս գործարքը նշանավորել է Fincantieri-ի մուտքը օֆշորային նավաշինության ոլորտ։ «STX OSV»-ն վերանվանվել է «Vard»՝ «varde» բառից, որը Նորվեգիայում ափի երկայնքով որպես նավագնացության փարոս օգտագործվող բնորոշ քարե աշտարակ է: Իր դուստր ձեռնարկության՝ «Vard Holdings Limited»-ի միջոցով Fincantieri-ն 8 միլիոն եվրոյով ձեռք է բերել կանադական «STX Canada Marine» ընկերությունը, որը մասնագիտացած է նավերի նախագծման և ինժեներիայի ոլորտում: Արդեն իսկ լինելով Եվրոպայի խոշորագույն նավաշինողը՝ այս ձեռքբերումներից հետո խումբը կրկնապատկել է իր չափերը՝ դառնալով չորրորդ խոշորագույնն աշխարհում։ Նույնպես 2013 թվականին ընկերությունը վերսկսել է Միլանի ֆոնդային բորսայում ցուցակվելու նախագիծը և 2014 թվականի հունիսի 12-ին ընդունվել է Իտալական բորսա: Ցուցակման գործընթացը սկսվել է 2014 թվականի հունիսի 16-ին և ավարտվել 2014 թվականի հունիսի 27-ին: Իրադարձությունը տոնելու համար Միլանի Պալացցո Մեցանոտեի (Palazzo Mezzanotte) մոտ տեղադրվել է նավաքիթ, որն այնպիսի տեսք ուներ, կարծես դուրս էր գալիս հենց շենքի միջից: Մեկնարկը եղել է 2014 թվականի հուլիսի 3-ին: 2014 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, Մուջանոյի նավաշինարանում «Պիետրո Վենուտի» (Pietro Venuti - S 528) սուզանավի ջրարկմանը զուգահեռ, Finmeccanica-ն, ներկայումս՝ Leonardo, և Fincantieri-ն ռազմական նավերի կառուցման ոլորտում համագործակցության կարևոր համաձայնագիր են ստորագրել։ Համաձայնագիրը նախատեսում էր համագործակցություն հետազոտական ու նորարարական գործունեության մեջ, ինչպես նաև հիմնական արտադրանքի ու բաղադրիչների համար ընդհանուր մատակարարների ցանց ստեղծելու հնարավորություն: 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ին Fincantieri-ն հայտարարել է, որ զբոսանավերի ոլորտում խոշոր համաձայնագրեր է ստորագրել «Carnival Corporation»-ի, իսկ նավաշինության ոլորտում՝ «China State Shipbuilding Corporation»-ի հետ՝ տեխնոլոգիաների փոխանցմամբ զբոսանավերի կառուցման համար: 2015 թվականի մարտին Fincantieri-ն «Carnival Corporation & plc»-ից ստացել է իր պատմության մեջ ամենախոշոր անկախ պատվերը՝ 4 միլիարդ եվրո արժողությամբ գործարքով, որով ընկերությանը հանձնարարվում էր կառուցել հինգ նոր զբոսանավ։ Ռազմավարական ձեռքբերումներ (2017–2021) 2017 թվականի մայիսին, «Fondazione Cassa di Risparmio di Trieste»-ի հետ կոնսորցիումով, Fincantieri-ն 79,5 միլիոն եվրոյի առաջարկով հաղթել է «STX France»-ի 66,66%-ի վաճառքի մրցույթում՝ վերջինիս հարավկորեական մայր ընկերության՝ «Stx Offshore & Shipbuilding»-ի սնանկացումից հետո։ Գործարքին դեմ է արտահայտվել Ֆրանսիայի կառավարությունը, որը «STX France»-ի նավաշինարանները համարում էր ռազմավարական նշանակության ազգային մակարդակով և հայտարարել էր ընկերությունը պետականացնելու իր մտադրության մասին, որի մնացած 33,34%-ն արդեն իսկ պատկանում էր իրեն՝ համաձայն «STX» հոլդինգային ընկերության հետ նախորդ համաձայնագրերով նախատեսված նախագնման իրավունքի։ Պալացցո Կիջիի և Ելիսեյան պալատի միջև ամիսներ տևած բանակցություններից հետո, 2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Իտալիայի վարչապետ Պաոլո Ջենտիլոնին և Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը Լիոնում ստորագրել են «STX France»-ի հսկիչ բաժնետոմսերը Fincantieri-ն վաճառելու վերջնական համաձայնագիրը, ինչը հաստատվել է 2018 թվականի փետրվարի 2-ին Fincantieri-ի և ֆրանսիական պետության միջև ստորագրված գնման համաձայնագրով։ Այնուամենայնիվ, ինտեգրումը դանդաղեցվել է եվրոպական հակամենաշնորհային մարմինների հետաքննության պատճառով, որոնք մտահոգված էին զբոսանավերի համաշխարհային շուկայում խմբի հնարավոր գերիշխող դիրքով: Ի վերջո, 2021 թվականի հունվարին՝ պայմանավորված COVID-19 համավարակով առաջացած գլոբալ տնտեսական անորոշությամբ և կարգավորող մարմինների փաստաթղթերի ձևակերպման ձախողմամբ, Իտալիայի և Ֆրանսիայի կառավարությունները համատեղ հայտարարել են գործարքի չեղարկման մասին։ Չնայած ձախողված ձեռքբերմանը՝ երկկողմ համագործակցությունը նյութականացվել է պաշտպանական ոլորտում 2019 թվականին «Naviris»-ի ստեղծմամբ, որն հանդիսանում է Fincantieri-ի և «Naval Group»-ի միջև հավասար բաժնեմասերով համատեղ ձեռնարկություն։ Գտնվելով Ջենովայում և ունենալով հետազոտական կենտրոն Օլիուլում (Ollioules)՝ «Naviris»-ը կառավարում է համատեղ նախագծեր, ինչպիսիք են «Horizon» դասի նավերի արդիականացումը և «European Patrol Corvette»-ի (EPC) մշակումը։ 2017 թվականին հիմնադրվել է նաև «Fincantieri Infrastructure S.p.A.»-ն՝ Վերոնայում գտնվող կենտրոնակայանով, որը նվիրված էր խոշոր նախագծերի, ինչպիսիք են կամուրջները, մարզադաշտերը և այլ ենթակառուցվածքները, պողպատե կոնստրուկցիաների նախագծմանը, կառուցմանը և հավաքմանը: Ստորաբաժանման ամենանշանակալի աշխատանքը Ջենովայի Սան Ջորջո էստակադայի (Viadotto Genova San Giorgio, նախկինում՝ Մորանդի կամուրջ) վերակառուցումն էր, որն ավարտվել է 2019-2020 թվականներին: 2021 թվականին ստորաբաժանումն էլ ավելի է ընդլայնվել Գորիցիայում գտնվող և մետաղական ատաղձագործության մեջ մասնագիտացված «Inland» ընկերության ձեռքբերմամբ, ինչպես նաև «Fincantieri Infrastructure Opere Marittime»-ի ստեղծմամբ, որը նվիրված է նավահանգիստների, նավամատույցների և պաշտպանիչ արգելապատնեշների կառուցմանը: 2018 թվականի մարտին Fincantieri-ն հիմնադրել է «Fincantieri Services USA» դուստր ձեռնարկությունը, որի կենտրոնակայանը գտնվում է Մայամիում (Ֆլորիդա, ԱՄՆ): Նույն տարվա օգոստոսին, «MerMec»-ի հետ միասին, Fincantieri-ն մոտ էր «Vitrociset»-ի 98,54%-ի ձեռքբերմանը։ Սակայն համաձայնագիրը ձախողվել է հաջորդ ամիս, երբ «Լեոնարդոն» (Leonardo)՝ «Vitrociset»-ի փոքրամասնական բաժնետերը (1,46%), որոշել էր կիրառել ընկերության կանոնադրությամբ նախատեսված նախագնման իրավունքը՝ այդպիսով ձեռք բերելով ընկերությունը: 2020 թվականին Fincantieri-ն կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով ժամանակավորապես կասեցրել է իր գործունեությունը իտալական նավաշինարաններում: Չնայած առողջապահական արտակարգ դրությամբ պայմանավորված դանդաղեցմանը՝ ընկերությունն ավարտել է տարվա համար նախատեսված հանձնումները, ներառյալ «Enchanted Princess» զբոսանավի հանձնումը, որը 100-րդն էր ընկերության համար։ Նոր ուղղություն 2020 թվականից հետո Ի պատասխան փոփոխվող աշխարհաքաղաքական պայմանների՝ 2020 թվականից Fincantieri-ն ընդլայնել է իր գործունեությունը պաշտպանական և ստորջրյա ոլորտներում, ինչպես նաև այլընտրանքային էներգիայի աղբյուրներ օգտագործող շարժիչային լուծումների ուսումնասիրության և մշակման մեջ։ 2023 թվականին ընկերությունը գլխավորել է Սպեցիայում Ստորջրյա տիրույթի ազգային հաբի (National Underwater Dimension Hub, իտալերեն՝ Polo Nazionale della Subacquea) ստեղծումը, որը նվիրված է ստորջրյա ոլորտի լուծումների հետազոտության և մշակման խթանմանը: Այս ոլորտում սեփական դիրքերն ամրապնդելու նպատակով Fincantieri-ն նախաձեռնել է մի շարք ռազմավարական գործընկերություններ և իրականացրեց թիրախային ձեռքբերումներ։ 2024 թվականի փետրվարին այն ձեռք է բերել օֆշորային և ստորջրյա ոլորտներում գործող «Remazel» ընկերությունը, իսկ 2025 թվականի հունվարին՝ եվրոպական պաշտպանության, այդ թվում՝ ռազմածովային պաշտպանության ամրապնդման շրջանակներում, Leonardo-ից վերցրել է «Whitehead Alenia Sistemi Subacquei»-ի ռազմածովային սպառազինության բիզնեսը, որը վերանվանվել է «WASS Submarine Systems»՝ հանդիսանալով առաջադեմ ստորջրյա պաշտպանական համակարգերի, ինչպիսիք են տորպեդները և էխոլոտները, արտադրությամբ զբաղվող պատմական ընկերություն։ 2024 թվականի ապրիլին Մոնֆալկոնեի նավաշինարանում ջրարկվել է նոր «Sun Princess»-ը՝ հեղուկացված բնական գազով (ՀԲԳ) աշխատող Fincantieri-ի առաջին նավը: Հաջորդ տարի Fincantieri-ն, համագործակցելով նորվեգական «Viking» ընկերության հետ, ներկայացրել է աշխարհում առաջին զբոսանավը, որն ամբողջությամբ աշխատում է նավի վրա պահեստավորված ջրածնով։ «Viking Libra» անվանված նավի կառուցումը նախատեսվում է ավարտել մինչև 2026 թվականի վերջ Անկոնայի նավաշինարանում: Հաջորդ հունիսին հաստատվել է Իտալիայի ռազմածովային ուժերի նոր սերնդի 4-րդ սուզանավի կառուցման պատվերը՝ 500 միլիոն եվրո ընդհանուր արժողությամբ։ 2024 թվականի հուլիսի 18-ին Fincantieri-ն հայտարարել է «Hera» ընկերության հետ գործընկերության մասին՝ շինհրապարակներում առաջացող արդյունաբերական թափոնների օպտիմալացված կառավարման նպատակով։ Սա թույլ էր տալիս Fincantieri-ն հասնել ESG (բնապահպանական, սոցիալական և կորպորատիվ կառավարման) նպատակներին իր նավաշինարաններում: Օգոստոսի 5-ին Իտալիայի ռազմածովային ուժերը մոտ 236 միլիոն եվրո արժողությամբ նոր պարեկային նավ պատվիրեցին «Orizzonte Sistemi Navali»-ից, որը հանդիսանում է պաշտպանական ոլորտում Fincantieri-ի (51%) և «Լեոնարդոյի» (49%) համատեղ ձեռնարկությունը։ 2025 թվականի փետրվարի 5-ին Fincantieri-ն «Norwegian Cruise Line» ընկերությունից ստացել է 9 միլիարդ եվրո արժողությամբ մաքսի-պայմանագիր՝ չորս զբոսանավերի կառուցման համար, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի գրեթե 226 հազար համախառն տարողություն և որոնք պետք է հանձնվեն համապատասխանաբար 2030, 2032, 2034 և 2036 թվականներին: 2025 թվականին պաշտոնապես մեկնարկել է «Minerva» նախագիծը՝ նավերի ու ռազմական սուզանավերի համար մինի միջուկային ռեակտորների արտադրության և հետագա միջուկային շարժիչով մարտական միավորների կառուցման համար՝ ի պատասխան Պաշտպանության նախարարության հարցման և Իտալիայի ռազմածովային ուժերի հետ համագործակցությամբ: 2025 թվականին ներկայացվել է նաև «Navis Sapiens» նախագիծը, որը համատեղում է արհեստական բանականությունը, մեծ տվյալները և առաջադեմ կապունակությունը՝ ստեղծելու նոր սերնդի նավեր, որոնք ընդունակ են թե՛ ինքնուրույն մշակել նավի վրայի բոլոր տվյալները, և թե՛ իրական ժամանակում հաղորդակցվել ափի ու նավատորմի այլ միավորների հետ։ Գործունեություն Կրուիզային նավեր Խմբի նավաշինարանները խոշոր մարդատար նավերի կառուցման երկար տարիների ավանդույթ են ունեցել, ներառյալ Սեստրի Պոնենտեի նավաշինարանում ջրարկված «Rex» օվկիանոսային լայները, որը 1933 թվականին արժանացել է հեղինակավոր «Կապույտ ժապավեն» (Blue Riband) մրցանակին: 1985 թվականին՝ իր վերջին օվկիանոսային լայներների կառուցումից քսան տարի անց, ընկերությունը պաշտոնապես մուտք է գործել զբոսանավերի ոլորտ՝ «SITMAR Cruises»-ից ստանալով երկու քույր նավերի պատվեր, որոնց արտաքին տեսքը նախագծել էր Ռենցո Պիանոն: 1990 թվականին հանձնվել է երկու նավերից առաջինը՝ «Crown Princess»-ը: Շուկայի կայուն աճը հնարավորություն էր տվել նաև բացել նոր հարթակներ՝ նվիրված զբոսանավերի կառուցմանը. Մարգերայի նավաշինարանը ոլորտ մուտք է գործեցլ 1991 թվականին՝ «Costa Classica»-ի հանձնմամբ, որին 2003 թվականին հաջորդել է Սեստրի Պոնենտեի նավաշինարանը՝ «Costa Fortuna»-ով, իսկ 2009 թվականին՝ Անկոնայի նավաշինարանը՝ «Silver Spirit»-ով։ Կառուցված ամենանշանակալի նավերի թվում էին «Carnival Destiny»-ն (1996), որն աշխարհում առաջին զբոսանավն էր, որը գերազանցել է 100 000 համախառն տարողությունը, և «Grand Princess»-ը (1998), որն իր ջրարկման պահին աշխարհի ամենախոշոր և ամենաթանկ մարդատար նավն էր: 2024 թվականին հանձնվել է «Sun Princess»-ը, որն Իտալիայում երբևէ կառուցված ամենախոշոր նավն է՝ մոտ 175 500 համախառն տարողությամբ, և հեղուկացված բնական գազով (ՀԲԳ) աշխատող Fincantieri-ի առաջին նավը։ Ռազմածովային նավեր Բացի Իտալիայի ռազմածովային ուժերի միակ մատակարարը լինելուց, Fincantieri-ն նաև մակերեսային նավեր է կառուցում մի շարք այլ երկրների ռազմածովային ուժերի համար։ Պաշտպանական ոլորտում ընկերությունն ակտիվ է նաև ինքնագնաց համակարգերի մշակման գործում։ Մասնավորապես, «Fincantieri NexTech» դուստր ձեռնարկությունը մշակել է հարթակներ, որոնք համատեղում են ավտոմատացման, հեռակառավարման և տարբեր տեսակի անօդաչու մեքենաների միջև փոխգործելիության տեխնոլոգիաները: Ամենանշանակալի նախագծերի թվում է նոր սերնդի FREMM ֆրեգատների մշակումը՝ Իտալիայի և Ֆրանսիայի համատեղ նախագծի միջոցով: «Bergamini» դասի առաջին ֆրեգատը (այսպես է այն անվանվում Իտալիայի ռազմածովային ուժերում) ջրարկվել է 2011 թվականի հուլիսին Ռիվա Տրիգոզոյի նավաշինարանում: Բացի այդ, 2020 թվականին Միացյալ Նահանգների պաշտպանության նախարարությունը «Fincantieri Marinette Marine» դուստր ձեռնարկությանը հանձնել է ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի համար «Constellation» դասի FFG(X) նոր բազմաֆունկցիոնալ ֆրեգատների առաջատար նավի կառուցման պայմանագիրը, որը հիմնված է FREMM նախագծի ձևափոխված տարբերակի վրա։ Սա առաջին դեպքն է եղել, երբ ընկերությունը հանդես է եկել որպես ԱՄՆ-ի գլխավոր կապալառու։ Ստորջրյա սարքեր Քաղաքացիական ոլորտում Fincantieri-ն լուծումներ է մշակում խորը օվկիանոսի հանքային և գիտական հետազոտությունների, ինչպես նաև ստորջրյա հաղորդման ու կապի ցանցերի կառուցման և սպասարկման համար՝ հատկապես «Xtera» ընկերության ձեռքբերման և «Wsense»-ի հետ գործընկերության միջոցով: Ռազմական ոլորտում ընկերությունը հանդիսանում է Իտալիայի ռազմածովային ուժերի ստորջրյա ստորաբաժանումների պաշտոնական մատակարարը՝ U212NFS (Near Future Submarine) ծրագրով, և իր դուստր ձեռնարկության՝ «WASS Submarine Systems»-ի միջոցով արտադրում է պաշտպանական համակարգեր, ինչպիսիք են ստորջրյա անօդաչու սարքերը, տորպեդները, էլեկտրոնային հակազդեցության միջոցները և սոնարները։ Ծովային և մասնագիտացված նավեր 2013 թվականին նորվեգական «Vard» ընկերության ձեռքբերումից հետո Fincantieri-ն դարձել է օֆշորային գործառնությունների համար մասնագիտացված նավերի նախագծման և կառուցման համաշխարհային առաջատարներից մեկը: Այն շուկայի առաջատար է օֆշորային քամու էլեկտրակայանների կառուցման և սպասարկման մեջ մասնագիտացված CSOV (Commissioning Service Operation Vessels) և SOV (Service Operation Vessels) տեսակի նավերի արտադրության ոլորտում։ Այս նավերն ունեն մարտկոցային հիբրիդային շարժիչային համակարգեր և նախագծված են այնպես, որ պատրաստ լինեն այնպիսի վառելիքների օգտագործմանը, ինչպիսիք են ջրածինը, ամոնիակը և մեթանոլը: Աչքի ընկնող օրինակներից են «Edda Wind» և «Norwind Offshore» ընկերությունների համար արտադրված նավերը, որոնք հագեցած են տատանումների փոխհատուցման համակարգերով (motion compensation systems). դրանք թույլ են տալիս տեխնիկական անձնակազմին անվտանգ կերպով տեղափոխվել հարթակներ նույնիսկ ծովային և եղանակային անբարենպաստ պայմաններում: Խումբը գործում է նաև մալուխատար և ստորջրյա հետազոտական նավերի սեգմենտում՝ «Prysmian» և «NKT» օպերատորների համար կառուցելով միավորներ, որոնք ընդունակ են գործել ծայրահեղ խորություններում և բարդ պայմաններում: Ընկերության պատմական և ամենանշանակալի կառույցների թվում է նաև Մոնֆալկոնեի նավաշինարանում կառուցված «Saipem 7000»-ը, որն իր 14 000 տոննա ընդհանուր բեռնամբարձությամբ շարունակում է մնալ աշխարհի ամենախոշոր կիսասուզվող կռունկ-նավերից մեկը։ Նավեր Fincantieri-ն կառուցում է ro-ro (հորիզոնական բեռնավորմամբ) մարդատար և բեռնատար նավեր 1960-ական թվականներից ի վեր, երբ նավերի այս տեսակը տարածում էր գտել Իտալիայում։ Դրանց կառուցման մեջ հիմնականում ներգրավված են Պալերմոյի, Անկոնայի և Կաստելամարե դի Ստաբիայի նավաշինարանները։ 2010-ական թվականներից սկսած՝ Fincantieri-ն կենտրոնացել է երկվառելիքային միավորների կառուցման վրա, որոնց շարժիչներն աշխատում են դիզելով և մեթան գազով, ինչպես նաև էլեկտրաջերմային շարժիչներով օժտված հիբրիդային միավորների վրա։ Մասնավորապես, 2014 թվականին ջրարկվեց «F.A. Gauthier» լաստանավը, որը Հյուսիսային Ամերիկայում գործող առաջին գազով աշխատող նավն էր, իսկ 2026 թվականին նախատեսվում է ավարտել «Costanza I di Sicilia» նավի կառուցումը, որը նախատեսված է Սիցիլիայի փոքր կղզիների հետ կապի ապահովման համար։ Սարքավորումներ, համակարգեր և ենթակառուցվածքներ Այս ստորաբաժանումն աջակցում է բոլոր մյուս ուղղություններին՝ զբոսանավերից մինչև պաշտպանական ոլորտ, կառավարելով նավի վրայի կարևորագույն համակարգերի կենսական ցիկլն ամբողջությամբ և իրականացնելով շարժիչային, մանևրայնության ու կայունացման ինտեգրված սարքավորումների նախագծումն ու կառուցումը, ինչպես նաև էլեկտրական և ջերմային էներգիայի արտադրությունը՝ ինչպես ծովային օգտագործման, այնպես էլ խոշոր արդյունաբերական ձեռնարկությունների համար։ Fincantieri-ի գործունեությունը կազմակերպված է երեք հաբերի շուրջ՝ Էլեկտրոնիկա և թվային արտադրանք, Մեխանիկական համակարգեր և բաղադրիչներ, և Ենթակառուցվածքներ՝ նավերի արտադրությունը համատեղելով սեփական տեխնոլոգիական լուծումների հետ։ Ենթակառուցվածքների հաբը (Infrastructure Hub) նվիրված է խոշոր քաղաքացիական և ծովային օբյեկտների կառուցմանը՝ կամուրջներից ու արդյունաբերական շենքերից մինչև հիդրավլիկ և նավահանգստային ենթակառուցվածքներ, ինչպիսիք են ալիքարգելներն ու նավամատույցները: Իրականացված հիմնական ենթակառուցվածքային նախագծերի թվում է եղել Ջենովայի Սան Ջորջո էստակադայի կառուցումը, որը 2018 թվականին հանձնվել է մի կոնսորցիումի, որի կազմում ներառված են եղել «Fincantieri Infrastructure»-ը, «Webuild»-ը և «Italferr»-ը: Նոր կամրջի մետաղական տախտակամածները կառուցվել են Կաստելամարե դի Ստաբիայի և Սեստրի Պոնենտեի գործարաններում, որից հետո սեկցիաները տեղափոխվել են Ջենովա՝ հավաքման համար: 2020 թվականին «Fincantieri Infrastructure Opere Marittime» դուստր ձեռնարկությանը հանձնվել է նաև Ռապալլոյի մարինայի (զբոսանավերի նավահանգստի) վերակառուցումը, որն ավերվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի փոթորկի հետևանքով առաջացած ալեկոծությունից, ինչպես նաև Վադո Լիգուրեի նավահանգստի նոր ալիքարգելի կառուցումը։ Միջազգային մակարդակով ընկերությանը շնորհված հիմնական պայմանագրերի թվում էին. Բելգիայում Ալբերտի ջրանցքի վրա ութ պողպատե կամուրջների նախագծումն ու կառուցումը 2018-2020 թվականներին՝ որպես արդիականացման ծրագրի մաս, որը թույլ կտա ավելի մեծ նավերի անցումը, 2021 թվականին Մայամիում նոր զբոսանավային տերմինալի կառուցումը, Ռումինիայում Դանուբ գետի վրայով անցնող Բրեիլայի կամրջի պողպատե տախտակամածի կառուցումը, որը բացվել է 2023 թվականին և ներկայումս հանդիսանում է մայրցամաքային Եվրոպայի երկրորդ ամենաերկար կախովի կամուրջը։ Fincantieri-ն իր ներդրումն է ունեցել նաև Միլան-Կորտինա 2026-ի (Milano-Cortina 2026) Օլիմպիական կրակարանների ավիացիոն ալյումինե կոնստրուկցիաների կառուցման գործում։ Fincantieri-ում կառուցված նավեր (ընտրված) 1967՝ «Vittorio Veneto» (550), հածանավ Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար 1983՝ «Giuseppe Garibaldi», ավիակիր Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար 1990՝ «Pacific Jewel» (69,845 համախառն տարողություն՝ ՀՏ) «P&O Cruises Australia»-ի համար 1991՝ «Pacific Dawn» (70,285 ՀՏ) «P&O Cruises Australia»-ի համար 1993՝ «MS Statendam» (55,451 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 1993՝ «MS Maasdam» (55,575 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 1994՝ «MS Ryndam» (55,819 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 1995՝ «Sun Princess» (77,499 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 1995՝ «Carnival Destiny» (101,353 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 1996՝ «MS Veendam» (57,092 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 1996՝ «Dawn Princess» (77,499 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 1997՝ «MS Rotterdam» (61,849 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 1998՝ «Sea Princess» (77,499 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 1998՝ «Disney Magic» (83,000 ՀՏ) «Disney Cruise Line»-ի համար 1999՝ «MS Volendam» (60,906 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 1999՝ «Carnival Triumph» (101,509 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 1999՝ «Disney Wonder» (83,000 ՀՏ) «Disney Cruise Line»-ի համար 2000՝ «MS Zaandam» (61,396 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2000՝ «MS Amsterdam» (62,735 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2000՝ «MV Oceana» (77,499 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար 2000՝ «Carnival Victory» (101,509 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2001՝ «MS Zuiderdam» (81,769 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2002՝ «Carnival Conquest» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2002՝ «MS Oosterdam» (82,000 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2003՝ «Caribbean Princess» (113,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2003՝ «RV Petrel» (3,371 ՀՏ) «Uksnoy & Co A/S»-ի համար 2003՝ «Carnival Glory» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2003՝ «Costa Fortuna» (102,587 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2003՝ «Costa Magica» (102,587 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2004՝ «MS Westerdam» (81,811 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2004՝ «Carnival Valor» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2004՝ «Cavour» (550), ավիակիր Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար 2005՝ «Andrea Doria» (D 553), էսկադրային ականակիր (էսմինեց) Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար 2005՝ «Costa Concordia» (114,137 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2005՝ «Carnival Liberty» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2006՝ «MS Noordam» (82,500 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2006՝ «Costa Serena» (114,147 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2006՝ «Carnival Freedom» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2007՝ «Caio Duilio» (D 554), էսկադրային ականակիր (էսմինեց) Իտալիայի ռազմածովային ուժերի համար 2007՝ «MS Eurodam» (86,700 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2007՝ «MS Queen Victoria» (90,000 ՀՏ) «Cunard Line»-ի համար 2007՝ «Carnival Splendor» (110,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2007՝ «MV Ventura» (116,017 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար 2008՝ «Ruby Princess» (113,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2008՝ «Costa Luminosa» (92,700 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2008՝ «Costa Pacifica» (114,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2009՝ «Carnival Dream» (130,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2009՝ «MS Nieuw Amsterdam» (86,700 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2009՝ «Costa Deliziosa» (92,700 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2009՝ «MS Azura» (115,055 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար 2010՝ «MS Queen Elizabeth» (90,901 ՀՏ) «Cunard Line»-ի համար 2010՝ «Costa Favolosa» (114,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2010՝ «Carnival Magic» (130,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2011՝ «Costa Fascinosa» (114,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2012՝ «Carnival Breeze» (130,000 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2013՝ «MS Royal Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2014՝ «MS Regal Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2014՝ «Costa Diadema नियमित» (132,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2015՝ «MV Britannia» (145,000 ՀՏ) «P&O Cruises»-ի համար 2015՝ «Le Lyrial» (10,944 ՀՏ) «Compagnie du Ponant»-ի համար 2015՝ «MV Viking Star» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2016՝ «MV Seabourn Encore» (40,350 ՀՏ) «Seabourn»-ի համար 2016՝ «Seven Seas Explorer» (54,000 ՀՏ) «Regent Seven Seas Cruises»-ի համար 2016՝ «MV Viking Sea» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2016՝ «MS Koningsdam» (99,500 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2016՝ «Carnival Vista» (135,500 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2017՝ «MV Viking Sky» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2017՝ «Majestic Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2017՝ «MSC Seaside» (153,516 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար 2017՝ «MV Viking Sun» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2018՝ «MV Seabourn Ovation» (40,350 ՀՏ) «Seabourn»-ի համար 2018՝ «MS Nieuw Statendam» (99,500 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2018՝ «Carnival Horizon» (135,500 ՀՏ) «Carnival Cruise Lines»-ի համար 2018՝ «MV Viking Orion» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2018՝ «MSC Seaview» (153,516 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար 2019՝ «Sky Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2019՝ «Carnival Panorama» (133,500 ՀՏ) «Carnival Cruise Line»-ի համար 2019՝ «MV Viking Jupiter» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2020՝ «Costa Firenze» (135,500 ՀՏ) «Costa Crociere»-ի համար 2020՝ «Enchanted Princess» (143,700 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2020՝ «Scarlet Lady» (110,000 ՀՏ) «Virgin Voyages»-ի համար 2021՝ «MSC Seashore» (169,380 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար 2021՝ «MV Viking Venus» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2021՝ «Valiant Lady» (110,000 ՀՏ) «Virgin Voyages»-ի համար 2021՝ «MS Rotterdam (2020)» (99,000 ՀՏ) «Holland America Line»-ի համար 2022՝ «MV Mark W. Barker» (26,000 ՀՏ) «Interlake Steamship Company»-ի համար 2022՝ «Resilient Lady» (110,000 ՀՏ) «Virgin Voyages»-ի համար 2022՝ «MSC Seascape» (169,380 ՀՏ) «MSC Cruises»-ի համար 2022՝ «MV Viking Mars» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2022՝ «Norwegian Prima» (140,000 ՀՏ) «Norwegian Cruise Line»-ի համար 2022՝ «MV Viking Neptune» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2023՝ «Norwegian Viva» (140,000 ՀՏ) «Norwegian Cruise Line»-ի համար 2023՝ «MV Viking Saturn» (47,800 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2023՝ «Vista» (67,000 ՀՏ) «Oceania Cruises»-ի համար 2023՝ «Explora I» (63,000 ՀՏ) «Explora Journeys»-ի համար 2024՝ «Sun Princess» (178,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2024՝ «MV Viking Vela» (53,700 ՀՏ) «Viking Ocean Cruises»-ի համար 2024՝ «Queen Anne» (113,000 ՀՏ) «Cunard Line»-ի համար 2024՝ «Explora II» (63,000 ՀՏ) «Explora Journeys»-ի համար 2025՝ «Mein Schiff Relax» (160,000 ՀՏ) «TUI Cruises»-ի համար 2025՝ «Star Princess» (178,000 ՀՏ) «Princess Cruises»-ի համար 2026՝ «Mein Schiff Flow» (160,000 ՀՏ) «TUI Cruises»-ի համար Նավաշինարանների ցանկ 2025 թվականի դրությամբ Fincantieri-ն շահագործում է հետևյալ նավաշինարաններն ու չոր նավահանգիստները՝ Տրիեստի նավաշինարաններ (գտնվում է Տրիեստում) Մոնֆալկոնեի նավաշինարաններ (գտնվում է Մոնֆալկոնեում, Գորիցիա) Մարգերայի նավաշինարաններ (գտնվում է Մարգերայում, Վենետիկ) Մուջիանոյի նավաշինարաններ (գտնվում է Սպեցիայում) Ռիվա Տրիգոսո նավաշինարաններ (գտնվում է Սեսթրի Լևանտեում, Ջենովա) Սեստրի Պոնենտեի նավաշինարաններ (գտնվում է Ջենովայում) Անկոնայի նավաշինարաններ (գտնվում է Անկոնայում) Կաստելամարե դի Ստաբիա նավաշինարաններ (գտնվում է Կաստելամարե դի Ստաբիայում, Նեապոլի) Պալերմոյի նավաշինարաններ (գտնվում է Պալերմոյում) VARD Բրատտվագ նավաշինարան VARD Լանգստեն նավաշինարաններ VARD Սյովիկնես նավաշինարան VARD Բրեիլա նավաշինարաններ VARD Տուլչեայի նավաշինարաններ VARD Պրոմար նավաշինարան VARD Վունգտաու նավաշինարան Marinette Marine (գտնվում է Մարինետում, Վիսկոնսին) Bay Shipbuilding Company (գտնվում է Ստուրջոն Բեյում, Վիսկոնսին) ACE Marine (գտնվում է Գրին Բեյում, Վիսկոնսին) Խմբի կառուցվածք Fincantieri Group-ը հիմնականում բաղկացած է հետևյալ ընկերություններից, որոնք կազմակերպված են ըստ գործունեության ոլորտների՝ Կրուիզ և լաստանավ Fincantieri S.p.A. Fincantieri Services USA LLC (100%) ACE Marine LLC (87.44%) Fincantieri India Pte Ltd. (100%) Fincantieri USA Inc. (100%) Fincantieri Arabia for Naval Services LLC (100%) Fincantieri (Shanghai) Trading Co. Ltd. (100%) Etihad Ship Building LLC (35%) Fincantieri Naval Services՝ Sole Proprietorship LLC (100%) MTM S.c.a.r.l. (41%) Ռազմական նավեր Fincantieri S.p.A. Orizzonte Sistemi Navali S.p.A. (51%) Fincantieri Marine Group Holdings Inc. (87.44%) Fincantieri Marine Group LLC (87.44%) Marinette Marine Corporation LLC (87.44%) Naviris S.p.A. (50%) Fincantieri Services Doha LLC (100%) Maestral (50%) Նավի ինտերիեր Marine Interiors Cabins S.p.A. (100%) Marine Interiors S.p.A. (100%) Seanergy a Marine Interiors company S.r.l. (80%) MI S.p.A. (100%) OPERAE a Marine Interiors Company S.r.l. (85%) Vard Interiors AS (98.38%) Ծովային և մասնագիտացված նավեր Fincantieri S.p.A. Fincantieri Oil&Gas S.p.A. (100%) Vard Group AS (98.38%) Vard Promar SA (98.38%) Vard Vung Tau Ltd. (98.38%) Vard Shipyards Romania SA (98.38%) Vard Design AS (98.38%) Vard Marine Inc. (98.38%) Ջրային Fincantieri S.p.A. Remazel Engineering S.p.A. (100%) WASS Submaryne Systems (100%) Սարքավորումներ, համակարգեր և ենթակառուցվածքներ Fincantieri S.p.A. Fincantieri NexTech S.p.A. (100%) Issel Nord S.r.l. (100%) Cetena S.p.A. (86,10%) E-PHORS S.p.A. (100%) IDS Ingegneria Dei Sistemi S.p.A. (100%) HMS IT S.p.A. (100%) S.L.S. - Support Logistic Services S.r.l. (100%) Vard Electro AS (98,38%) Isotta Fraschini Motori S.p.A. (100%) Fincantieri SI S.p.A. (100%) Power4Future S.p.A. (52%) FINMESA S.c.a.r.l. (50%) Seaonics AS (98.38%) Team Turbo Machines S.A.S. (100%) BOP6 S.c.a.r.l. (100%) Fincantieri Infrastructure S.p.A. (100%) Fincantieri Infrastructure Opere Marittime S.p.A. (100%) Fincantieri Infrastructure Florida Inc. (100%) Fincantieri Infrastrutture Sociali S.p.A. (90%) SOF S.p.A. (90%) Ֆինանսական տվյալներ Բաժնետերեր 2025 թվականի դրությամբ հիմնական բաժնետերերն են՝ CDP Equity S.p.A.՝ 64.24% Market՝ 35.62% Treasury shares՝ 0.14% Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Պաշտոնական կայք