Παλάτσο ντεϊ Ντιαμάντι

Το Παλάτσο των Διαμαντιών, ιταλ.: Palazzo dei Diamanti είναι ένα αναγεννησιακό παλάτι, που βρίσκεται στην Κόρσο Έρκολε ντ'Έστε 21 στη Φερράρα, περιοχή Eμίλια Ρομάνια, Ιταλία. Ο κύριος όροφος του Παλατιού στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη της Φερράρα (Pinacoteca Nazionale di Ferrara). Ιστορία Για να εξυπηρετήσει την ανάπτυξη της Φερrάρα, το 1492 ο δούκας Έρκολε Α΄ tvn Έστε κατεδάφισε τα μεσαιωνικά τείχη τ;hς πόλης στα βόρεια, και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα της Aυλής, Μπιάτζιο Ροσέτι, να σχεδιάσει μία αστική επέκταση γνωστή ως Addizione Erculea. Ο Ροσέτι ανέλαβε την ανέγερση αυτού του παλατιού από τον Σιγισμόνδο των Έστε, αδελφό του δούκα Έρκολε Α', στη διασταύρωση αυτού που επρόκειτο να γίνει ο Ντεκουμάνους Μάξιμους (που τώρα περιλαμβάνει τις οδούς Κόρσι Πόρτα Πο, Μπιάτζιο Ροσέτι και Πόρτα Μάρε) και Κάρντο Μάξιμους (Κόρσο Έρκολε Α' ντ' Έστε) της «αστικής προσθήκης». Κτίστηκε μεταξύ 1493 και 1503. Χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία από την οικογένεια των Έστε και, ξεκινώντας από το 1641, από τον μαρκήσιο της Βίλας, το 1832 το παλάτι αποκτήθηκε από τον δήμο της Φερράρας για να στεγάσει την Εθνική Πινακοθήκη και το Δημοτικό Πανεπιστήμιο. Αρχιτεκτονική Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι το ρουστίκ (bugnato) των εξωτερικών τοίχων: αποτελείται από περίπου 8.500 λευκά (με ροζ φλέβες) μαρμάρινα μπλοκ σκαλισμένα για να αναπαραστήσουν διαμάντια, εξ ου και το όνομά του. Η τοποθέτηση των "διαμαντιών" ποικίλλει, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το φως που αντανακλάται από το κτίριο, δημιουργώντας ένα αρκετά εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα. Το παλάτι είναι επίσης γνωστό για τα κηροπήγιά του και τα φυτομορφικά γωνιακά μοτίβα. Στο εσωτερικό του, διαθέτει μία τυπική αναγεννησιακή εσωτερική αυλή (cloister) και μαρμάρινο πηγάδι. Το τελευταίο είναι χαρακτηριστικό των κήπων στη Φεrράρα. Ο κύριος όροφος του παλατιού στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη, με πίνακες της Σχολής της Φερράρας από τον Μεσαίωνα έως τον 18ο αι. Οι παλαιότεροι πίνακες είναι μεγάλες τοιχογραφίες (Ο Θρίαμβος του Αγίου Αυγουστίνου του Σεραφίνο ντα Μοντένα) και ξύλινα πάνελ με φόντο από φύλλα χρυσού, όπως η Παναγία με το Βρέφος του Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο. Οι κύριοι καλλιτέχνες από τον 15ο αι. στη Φερράρα που εκπροσωπούνται στο μουσείο, είναι οι Κοσμέ Τούρα (Κρίση (Giudizio) και Μαρτύριο του Σαν Μαουρέλιο), Έρκολε ντε' Ρομπέρτι, Βιτσίνο ντα Φερράρα και Mικέλε Πανόνιο. Υπάρχουν έργα από τις συλλογές της οικογένειας των Έστε, συμπεριλαμβανομένου ενός έργου του Αντρέα Μαντένια (Ο Χριστός με την ψυχή της Μαντόνα). Υπάρχουν επίσης δύο έργα άγνωστων καλλιτεχνών από τη συλλογή του μαρκησίου Λεονέλλο των Έστε στο Παλάτι Μπελφιόρε. Ο σημαντικός Φερραρέζος ζωγράφος του 16ου αι., ο Γκαρόφαλο, αντιπροσωπεύεται από μία σειρά έργων, συμπεριλαμβανομένου του Pala Costabili, που φιλοτεχνήθηκε σε συνεργασία με τον Ντόσο Ντόσι. Η περίοδος του μανιερισμού εκπροσωπείται από τον Μπαστιανίνο, ο οποίος χρησιμοποιεί μία τεχνική παρόμοια με αυτή του Μιχαήλ Αγγέλου στα έργα του. Ανάμεσα στους άλλους καλλιτέχνες της συλλογής είναι οι Aμερίγκο Ασπερτίνι, Τζουζέπε Αβάντσι, Baldassarre d'Este , Τζάκοπο Μπαμπίνι, Μπασταρόλο (Giuseppe Mazzuoli), Τζιοβάννι Μπελίνι, Τζάκοπο Μπελίνι, ιλ Ορτολάν<i id="mwQw">o</i>, Κάρλο Μπονόρε ντα Τζιριόλα (15269), (1500–1556), Aγκοστίνο Καράτσι, Λουντοβίκο Καράτσι, Κολτελίνι (1480–1535/42), Φραντσέσκο ντελ Κόσσα (1435/1436–1478), Λορέντσο Κόστα ( π. 1460 –1535), Τζούλιο Κρόμερ, Τζιρόλαμο Ντομενιτσίνι, Μπατίστα Ντόσι (π. 1490 –1548), Φραντσέσκο Φράντσια (1450–1517), Γκαετάνο Γκαντόλφι, Ουμπάλντο Γκαντόλφι, Mαέστρο ντελι Όκκι Σπαλανκάτι, Mαϊνέρι, Τζιοβάννι ντα Μοντένα (ενεργός 1398), Λουντοβίκο Ματσολίνo (π. 1480 ), Πανέτι, Τζιάκομο Παρολίνι, Nικολό Πιζάνo (Nικολό ντελ Αμπρουτζία), Nικολό Ροζέλι (1500– π. 1580 ), Mαουρέλιο Σκαναβίνι, Σκαρσελίνo (π. 1550 – 1620), Σιμόνε ντε Κροσιφίσι, Tιντορέτo, Μπαρτολομέο Βιβαρίνι και Τζιουζέπε Τσόλα (1672–1743). Δημοτική Πινακοθήκη Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης Στον κάτω όροφο, βρίσκεται η Δημοτική Πινακοθήκη Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης, η οποία φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις υψηλού επιπέδου από το 1992, όταν ο χώρος εγκαινιάστηκε με την έκθεση για τον Κλοντ Μονέ και τους φίλους του . Μερικές από τις σημαντικότερες παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν εδώ περιλαμβάνουν: Από τον Νταλ μέχρι τον Έντβαρντ Μουνκ και τον Άλφρεντ Σίσλεϊ . Ποιητής του Ιμπρεσιονισμού το 2002, Ο Έντγκαρ Ντεγκά και οι Ιταλοί στο Παρίσι το 2003, Κυβισμός . Επανάσταση και παράδοση το 2004, Κορότ . Φύση, συναισθήματα, μνήμη το 2006, Ο Αντρέ Ντεραίν και ο συμβολισμός το 2007, Cosmè Tura και Francesco del Cossa . Η τέχνη της Φεράρα την εποχή του Μπόρσο ντ' Έστε και ο Χουάν Μιρό . Η γη το 2008, Ο Τέρνερ και η Ιταλία το 2009, Ο Τζιοβάνι Μπολντίνι στο Παρίσι κατά την περίοδο του Ιμπρεσιονισμού, Από τον Μπρακ στον Καντίνσκι και τον Σαγκάλ . Ο Aimé Maeght και οι καλλιτέχνες του το 2010 Jean-Baptiste-Siméon Chardin . Ο ζωγράφος της σιωπής το 2010–2011, Λι άννι φόλι. La Parigi di Modigliani, Picasso, Dalì 1918–1933 το 2011–2012, Σορόλα . Τζαρντίνι ντι λάτσε το 2012, Lo sguardo di Michelangelo Antonioni e le arti and Zurbarán (1598–1664) το 2013, Ματίς . Η Φιγούρα. La forza della linea, l'emozione del colore το 2014. Η La Rosa de Foc Picasso και η Βαρκελώνη του Γκαουντί το 2015. Δείτε επίσης Κάσα ντος Μπίκος Παλάτι των Όψεων Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Παλάτσο ντεϊ Ντιαμάντι στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος