ვენეციის წმინდა სამოელის ეკლესია

ვენეციის წმინდა სამოელის ეკლესია (იტალ. Chiesa di San Samuele) — რომის კათოლიკური ეკლესია იტალიას ჩრდილოეთ ნაწილში, ვენეციაში. იგი მდებარეობს ამავე სახელწოდების მოედანზე (Campo San Samuele), პალაცო გრასისა და პალაცო მალიპიეროს მახლობლად. ეკლესიის ფასადი მოედნის სიღრმეშია განლაგებული, თუმცა მიმართულია ვენეციის დიდი არხისკენ და იქიდანაც კარგად ჩანს. ეკლესია ნაკურთხია წმინდა სამოელის სახელზე, რადგან მის ინტერიერში ინახება რელიკვიები, რომლებსაც ტრადიციულად მას მიაკუთვნებენ. ეკლესია დაახლოებით 1000 წელს ააგეს ბოლდუსა და სორანცოს საგვარეულოებმა. XII საუკუნის დასაწყისში იგი ორჯერ განადგურდა ხანძრის შედეგად, რის შემდეგაც აღადგინეს. 1685 წელს ტაძარი თითქმის მთლიანად გადააკეთეს. ფასადის პორტიკს, რომელიც ამჟამად დახურულია, ზემოდან ამშვენებს ლოჯია, დამატებული 1952 წელს. მაღალი საკურთხევლის ზემოთ დაცულია XIV საუკუნის ჯვარცმა, რომელიც მიეწერება პაოლო ვენეციანოს. წმინდა სამოელის ეკლესია ერთ-ერთია იმ მცირერიცხოვან რომის კათოლიკურ ტაძართაგან, რომლებიც ძველი აღთქმის პერსონაჟს ეძღვნება. აფსიდის კედლებისა და კამარების რესტავრაცია 1999 წელს დაიწყო. აქ დაცულია ადრეული ვენეციური რენესანსის ფრესკული ციკლის ერთ-ერთი იშვიათი ნიმუში. ციკლი გამოსახავს რვა სიბილას — ბერძენ და რომაელ წინასწარმეტყველ ქალებს, რომელთაც, შუა საუკუნეების ტრადიციის მიხედვით, წინასწარ უწინასწარმეტყველებიათ ქრისტეს ცხოვრების მნიშვნელოვანი მოვლენები, მათ შორის ხარება, ჯვარცმა და აღდგომა. ოთხნაწილიანი კამარის ჭერზე წარმოდგენილია დასავლური ეკლესიის ოთხი მამა — წმინდა იერონიმე, წმინდა ავგუსტინე, წმინდა ამბროსი და წმინდა გრიგოლ დიდი. ისინი გამოსახულნი არიან მედალიონებში და გარშემორტყმულნი არიან წარწერებით, ორნამენტული მცენარეული მოტივებითა და ანგელოზებით, რომლებსაც ქრისტეს ვნების სიმბოლოები უჭირავთ. მაღალი საკურთხევლის ზემოთ, გუმბათში მდებარე ფრესკებზე გამოსახულნი არიან იესო ქრისტე და ოთხი მახარებელი — მათე მახარებელი, მარკოზ მახარებელი, ლუკა მახარებელი და იოანე მახარებელი. ფრესკული ციკლი ტრადიციულად მიეკუთვნება პადუას ან ბოლონიის ფერწერულ სკოლას. სქოლიო