Mauzoleumi i Augustit

Mauzoleumi i Augustit (latinisht: Mausoleum Augusti; italisht: Mausoleo di Augusto)) është një varr i madh i ndërtuar nga perandori romak Augustus në vitin 28 pes në Campus Martius në Romë, Itali . Mauzoleumi ndodhet në Piazza Augusto Imperatore, pranë këndit me Via di Ripetta ndërsa kalon përgjatë Tiberit . Bazat mbulojnë një zonë të barabartë me disa blloqe qyteti të vendosura midis kishës së San Carlo al Corso dhe Muzeut të Ara Pacis . Pasi u mbyll për katërmbëdhjetë vjet për të kryer punë restauruese, mauzoleumi u rihap për publikun në mars 2021. Përshkrimi Mauzoleumi ishte në plan rrethor, i përbërë nga disa unaza koncentrike prej dheu dhe tullash, të veshura me travertin në pjesën e jashtme dhe të mbjella me selvi në shtresën e sipërme. E gjithë struktura ishte e mbuluar (ndoshta, pasi rindërtimet janë të pasigurta në rastin më të mirë) nga një çati konike dhe një statujë e madhe bronzi e Augustit. Qemerët mbanin lart çatinë dhe hapën hapësirat e varrimit poshtë. Obeliskë binjakë graniti rozë rrethuan hyrjen me hark; këto janë hequr; njëra tani qëndron në Piazza dell'Esquilino (në anën veri-perëndimore të Bazilikës së Santa Maria Maggiore ) dhe tjetra në shatërvanin Quirinal . Mauzoleumi i përfunduar ishte 90 m (295 ft) në diametër me 42 m (137 ft) në lartësi. Një korridor shkonte nga hyrja në zemër të mauzoleut, ku kishte një dhomë me tre kamare për të mbajtur urnat e arta që ruanin hirin e Familjes Perandorake. Dy shtylla anash hyrjes ishin montuar me pllaka bronzi të mbishkruara me Res Gestae Divi Augusti, dokumenti që përshkruan arritjet dhe fitoret e Augustit. Përreth mauzoleut ishte një park me peizazh i ngjashëm me parqet publike moderne, duke ofruar një vend strehimi në zemër të kampusit Martius të urbanizuar shumë të Romës. Historia Mauzoleumi ishte një nga projektet e para të iniciuara nga Augusti në qytetin e Romës pas fitores së tij në Betejën e Actium në 31 para Krishtit. Historia tradicionale është se në vitin 410 pas Krishtit, gjatë plaçkitjes së Romës nga Alaric, vizigotët plaçkitës pushkatuan qemerët, vodhën urnat dhe shpërndanë hirin, pa dëmtuar strukturën e ndërtesës. Platner dhe Ashby, megjithatë, parashtruan se "Historia e plaçkitjes së saj nga Alaric në 410 nuk ka asnjë bazë historike dhe ne nuk dimë asgjë për shkatërrimin e saj". Nga fundi i shekullit të 10-të, mauzoleumi ishte varrosur kryesisht nën tokë dhe i tejmbushur me pemë, deri në pikën ku u referua si Mons Augustus . Një legjendë e kohës i referohej një dekreti të supozuar të Augustit, i cili urdhëroi që një shportë me dhe nga çdo krahinë e perandorisë të hidhej mbi varrin e tij, në mënyrë që ai të mund të pushonte në tokën e gjithë botës mbi të cilën ai sundonte. Mbi mauzoleum qëndronte një kishëz e ndërtuar për Kryeengjëllin Michael, ndërsa pranë ishte Kisha e Santa Maria (ose ndoshta Martina) në Augusto (më vonë u shndërrua në San Giacomo degli Incurabili ). Nga shekulli i 12-të, tuma u fortifikua si një kështjellë – siç ishte mauzoleumi i Hadrianit, i cili u shndërrua në Castel Sant'Angelo – dhe e pushtuar nga familja Colonna . Pas humbjes katastrofike të Komunës së Romës në duart e Kontit të Tusculum në 1167, Colonna u turpërua dhe u dëbua, dhe fortifikimi i tyre në Campo u çmontua. Gjatë gjithë Rilindjes kaloi në pronësi të disa familjeve të mëdha romake, të cilat e përdorën atë si kopsht. Në fillim të shekullit të 20-të, pjesa e brendshme e Mauzoleumit u përdor si një sallë koncertesh e quajtur Augusteo, derisa Benito Mussolini urdhëroi mbylljen e tij në vitet 1930 dhe e rivendosi atë në statusin e një siti arkeologjik. Rivendosja e Mauzoleumit të Augustit në një vend të rëndësishëm u shfaq në riorganizimin ambicioz të Musolinit të qytetit të Romës, i cili u përpoq të lidhte aspiratat e fashizmit italian me lavditë e mëparshme të Perandorisë Romake . Musolini e shihte veten veçanërisht të lidhur me arritjet e Augustit, duke e parë veten si një 'August i rilindur' i gatshëm për të futur në një epokë të re të dominimit italian. Ky restaurim ndodhi në vitin 1937, në 2000 vjetorin e lindjes së Augustit. Neglizhimi i mauzoleumit, i mbyllur për publikun, i tejmbushur me bimësi dhe i përdorur si një vend depozitimi i mbeturinave, tërhoqi kritika, veçanërisht pas hapjes së muzeut Ara Pacis përballë rrugës në 2006. Një plan për të restauruar mauzoleun në kohë për 2000-vjetorin e vdekjes së Augustit në 2014 dështoi për shkak të mungesës së financimit. Në janar 2017, autoritetet italiane njoftuan një grant prej 6 milionë eurosh nga Telecom Italia për një restaurim të plotë të Mauzoleumit të Augustit, duke e lejuar atë të hapet për publikun për herë të parë që nga vitet 1970. Mauzoleumi ishte planifikuar për një restaurim të plotë duke përfshirë një ekspozitë multimediale të Romës moderne dhe të lashtë të projektuar në muret e brendshme të strukturës që do të përfundojë deri në prill 2019. Orari nuk u përmbush, duke e zhvendosur afatin në fillim të vitit 2021. Kostot u zgjeruan në 11 milionë euro, megjithëse kjo u kompensua pjesërisht nga grantet shtesë nga pasardhësi i Telecom Italia Gruppo TIM . Mauzoleumi u hap për vizitorët në vitin 2021, megjithëse restaurimi shtesë, duke përfshirë cilindrin qendror të dhomës së varrimit të Augustit, u la i pabërë, i planifikuar për t'u përfunduar në 2022. Data e parashikuar për rihapjen e mauzoleumit ka qenë e ndryshme dhe aktualisht mauzoleumi është mbyllur përkohësisht që nga 6 qershori 2022 për të lejuar përparimin e rizhvillimit të Piazza Augusto Imperatore . Galeria Shih edhe Mauzoleu Perandoria Romake Referime