ویلا آلدوبراندینی

ویلای آلدوبراندینی ویلایی در فراسکاتی، ایتالیا است. این ویلا هنوز متعلق به خانواده آلدوبراندینی است و آنها در آن زندگی می‌کنند و به دلیل موقعیت مکانی‌اش که مشرف به دره به سمت شهر رم است، به بلودره معروف است. این ویلا به دلیل معماری باشکوه و باغ‌های تراس‌دار و همچنین تزئینات هنری داخلی و نقاشی‌ها شناخته می‌شود. این تنها باغ بزرگ پاپ است که متعلق به دولت نیست. ساخت و ساز اسقف اعظم رومی، الساندرو روفینی، ویلای اصلی را در سال ۱۵۵۰ ساخت. پاپ کلمنت هشتم در سال ۱۵۹۸ این ویلا را به برادرزاده‌اش، کاردینال پیترو آلدوبراندینی، داد و این پاداشی بود برای مذاکراتی که او با فرانسه انجام داد و منجر به پیمان صلح ۱۵۹۵ شد و همچنین به خاطر نقش او در الحاق فرارا به ایالات پاپی. تبدیل آلدوبرانینی معماری رومی، جاکومو دلا پورته را مأمور کرد تا ویلا را به محل اقامت مناسبی برای یک کاردینال تبدیل کند که بتواند در آن از پاپ نیز پذیرایی کند. کارها از سال ۱۵۹۸ آغاز شد. اگرچه هستهٔ اصلی ویلا تا زمان مرگ جاکومو دلا پورته در سال ۱۶۰۳ تکمیل شد، اما کار بر روی جنبه‌های مختلف ویلا و باغ برای حدود ۲۰ سال دیگر ادامه یافت، تحت نظارت کارلو مادِرنو، که لاگیا (تالار ستون‌دار) را اضافه کرد، و جیووانی فونتانا. این ویلا در امتداد خیابان محوری کلیسای جامع که در شهر به عنوان خیابان کاتونه ادامه می‌یابد، قرار دارد. این ویلا دارای نمای باشکوه قرن هفدهمی و برخی ویژگی‌های معماری و محیطی جالب دیگر مانند راهروی دوتایی در نمای پشتی، پلکان‌های مارپیچی شکل، ایوان بزرگ تئاتر آبی و یک پارک باشکوه است. هنر در داخل ویلا نقاشی‌هایی از هنرمندان سبک تکلف‌گرایی و باروک مانند تادئو زوکاری و برادرش فدریکو، کاوالیر دارپینو و دومنیکینو وجود دارد. در محوطه، دروازه‌ای یادبود اثر کارلو فرانچسکو بیزاکری (اوایل قرن ۱۸) قرار دارد. تئاتر آب یکی از ویژگی‌های برجستهٔ باغ، «تئاتر آب‌ها» است که توسط کارلو مادِرنو و اوراتزیو اولیویری ساخته شد. برای تأمین آب این سازه و باقی باغ، آلدوبرانینی یک قنات جدید به طول ۸ کیلومتر از چشمهٔ مودنا در مونته آلجیدو تا ویلا ساخت. بالای باغ ویلا از زمان بمباران‌های آمریکا در جریان حملهٔ متفقین در جنگ جهانی دوم خراب و متروکه باقی مانده است و چشمه‌های تئاتر آب‌ها (Teatro delle Acque) نیز در همان بمباران آسیب دیدند. پدر پرنس کامیلو آلدوبرانینی بلافاصله پس از آن اقدام به تعمیر چشمه‌ها کرد. با این حال، به دلیل استفاده از سیمان در تعمیرات، چشمه‌ها در وضعیت نامناسبی قرار داشتند وقتی که پرنس کامیلو در سال ۲۰۱۱ کارهای بازسازی را آغاز کرد. پرنس کامیلو گفته است که ناپلئون، که از طریق ازدواج با خانوادهٔ آلدوبرانینی نسبت داشت، مجسمه‌هایی را که در بالای نرده‌های تئاتر قرار داشتند برداشت و گفته بود که پس از بازگشت از روسیه، هزینهٔ آن‌ها را به آلدوبرانینی پرداخت خواهد کرد. منابع