باغ مینروا (سالرنو)

باغ مینروا (Giardino della Minerva) در قلب شهر قدیمی سالرنو، در منطقه‌ای که در قرون وسطی با نام "Plaium montis" شناخته می‌شد، واقع شده است. این باغ در نیمه راه مسیری ایده‌آل قرار دارد که در امتداد محور باغ‌های سبزیجات دیوارکشی شده و تراس‌بندی شده، از پارک شهرداری، نزدیک رودخانه فوساندولا، به سمت قلعه آرچی امتداد می‌یابد. این باغ نام خود را از مینروا، الههٔ خرد و هنر در اساطیر رومی، گرفته است و ترکیبی از زیبایی‌های طبیعی و طراحی باغبانی کلاسیک ایتالیایی را ارائه می‌دهد. تاریخچه این باغ تاریخی، تحت مالکیت خانوادهٔ سیل‌واتیکو قرار داشت و از آن زمان به بعد به مرکزی برای پرورش و مطالعهٔ گیاهان دارویی تبدیل شد. ماتئو سیل‌واتیکو، که پزشک و گیاه‌شناس برجستهٔ آن زمان بود، در اوایل قرن چهاردهم باغی علمی و کاربردی برای پرورش گیاهان دارویی طراحی کرد و آن را به عنوان الگویی برای باغ‌های گیاه‌شناسی مدرن در اروپا معرفی کرد. این اقدام او اهمیت تاریخی بسیاری دارد، زیرا پایه‌های مطالعه سیستماتیک و علمی گیاهان دارویی و باغبانی علمی در اروپا را شکل داد. در این منطقه با ارزش فرهنگی فوق‌العاده، که اکنون می‌توان آن را در منطقه باغ مینروا شناسایی کرد، او برخی از گیاهانی را که برای تولید مواد مؤثر مورد استفاده در اهداف درمانی استفاده می‌شدند، کشت کرد. ماتئو سیلواتیکو نیز در اینجا تدریس می‌کرد و گیاهان را به محققان دانشکده پزشکی نشان می‌داد و نام و مشخصات آنها را ارائه می‌داد. در طی یک حفاری باستان‌شناسی اخیر، باغ قرون وسطایی در عمق حدود دو متری زیر سطح فعلی زمین پیدا شد. آخرین مالک این باغ جیووانی کاپاسو بود که به لطف پیگیری‌های وکیل گائتانو نونزیانته، رئیس مؤسسهٔ خیریهٔ آسیلو دی مندیسیتا، بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم کل ملک را به این مؤسسه اهدا کرد. در نوامبر ۱۹۹۱، پروژه‌ای برای ایجاد یک باغ گیاه‌شناسی به افتخار سیل‌واتیکو و «باغ گیاهان دارویی» او ارائه شد. این پروژه در سال ۲۰۰۰ توسط شورای شهری با استفاده از بودجهٔ برنامهٔ اروپایی شهری تأمین مالی و اجرا شد. پس از تکمیل کارهای بازسازی، بازدیدکنندگان باغ اکنون می‌توانند مجموعه‌ای جالب از عناصر تاریخی متعلق به قرن‌های هفدهم و هجدهم را مشاهده کنند. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌ها پلکان طولانی است که با ستون‌های صلیبی‌شکل مشخص شده و از آن‌ها پرگولای چوبی پشتیبانی می‌شود، که ترکیبی از طراحی کلاسیک و زیبایی طبیعی را ارائه می‌کند. گونه‌های گیاهی باغ مینروا یک باغ گیاه‌شناسی سنتی نیست، اما در مناطق مختلف از مضامین خاصی پیروی می‌کند. مهم‌ترین عنصر آموزشی این مضمون که با سنت گیاه‌شناسی سالرنو مرتبط است، تصویری از سیستم طبقه‌بندی باستانی گیاهان است که در بزرگ‌ترین تراس باغ قرار دارد. در تمام باغچه‌های گل دیگر در باغ، گیاهان بر اساس محوطه‌سازی چیده شده‌اند. همه گونه‌ها با برچسبی مشخص شده‌اند که به موقعیت ایده‌آل ساده در طرحی اشاره دارد که نشان‌دهنده موقعیت عناصر است که بر روی تقسیم‌بندی متحدالمرکز درجات قرار گرفته‌اند. پس از مرمت سال ۲۰۰۱، چندین گونه نادر کاشته شد که بیشتر آنها از میان گونه‌هایی که در کار پاندکتاس پزشکی ذکر شده‌اند و در قرون وسطی به عنوان دارو استفاده می‌شدند، انتخاب شدند. این بازسازی نه تنها جنبهٔ زیبایی‌شناختی باغ را تقویت کرد، بلکه ارزش تاریخی و علمی آن را نیز برجسته ساخت. گونه‌های گیاهی نادر که پس از بازسازی کاشته شدند، یادآور دانش پزشکی و داروشناسی قرون وسطی هستند و به بازدیدکنندگان امکان می‌دهند با تنوع و کاربردهای گیاهان دارویی آشنا شوند. این اقدام، باغ را به مکانی برای آموزش، تحقیق و حفظ میراث گیاه‌شناسی تاریخی تبدیل کرده است. Acanthus mollis – پای خرس نرم Achillea millefolium – گیاه هزاربرگ Aconitum napellus – افونیتوم/گونه‌ای از گیاه زهرآلود شبیه ناپلوس Acorus calamus – کالاموس/زنبق مرداب Adiantum capillus-veneris – سرخس موی بانوی زیبا Agrimonia eupatoria – اگری‌مونیا Ajuga reptans – آجوگا خزنده Alisma plantago-aquatica – آلایزما/گیاه آبزی برگ‌کمان Aloe vera – آلوئه‌ورا Allium schoenoprasum – پیازچه Allium ursinum – سیر وحشی Alpinia zembet – آلپینیا زرمبت Althaea officinalis – ختمی دارویی Ammi visnaga – آمی ویسناگا Anchusa officinalis – آنکوسا دارویی Anethum graveolens – شوید Anthemis cotula – گل محمدی وحشی Anthriscus cerefolium – کرفس فرانسوی/آنتریکس Arbutus unedo – توت فرنگی درختی Arctium lappa – بذرک/آرکتیوم Aristolochia clematitis – آریستولوکیا Armoracia rusticana – تربچه تیز Artemisia abrotanum – مریم گلی درختی Artemisia absinthium – افسنتین Artemisia dracunculus – ترخون Arum italicum – آروم ایتالیایی Asarum europaeum – آساروم اروپایی Asparagus acutifolius – مارچوبه برگ‌تیز Asphodelus albus – اسفدلوس سفید Asplenium ceterach – سرخس آپلنیم Asplenium scolopendrium – سرخس شمشیری Athyrium filix-femina – سرخس زنانه Atropa belladonna – بلادونا/سیب جهنمی Berberis vulgaris – زرشک Borago officinalis – گل گاوزبان Calamintha nepeta – کالمینتا Calendula officinalis – همیشه‌بهار دارویی Campanula medium – ناقوسک Capparis spinosa – خرفه وحشی/کپر Carthamus tinctorius – گل گاو زبان رنگی Carum carvi – زیره Cassia fistula – سنجد هندی/کاسیا Centranthus ruber – سنترانتوس قرمز Ceratonia siliqua – خرنوب Chamaemelum nobile – بابونه رومی Chelidonium majus – چلیدونیوم بزرگ Cinnamomum camphora – درخت کافور Cistus creticus – گل سنگ کرت Cistus ladanifer – گل سنگ صمغی Cistus monspeliensis – گل سنگ مونپلیه Citrus limon – لیمو Citrus medica – شَدت لیمو Citrus reticulata – پرتقال ماندارین Citrus sinnsis – پرتقال شیرین Colocasia esculenta – کولوکاسیا/تارو Conium maculatum – نعنای سمّی Coriandrum sativum – گشنیز Cornus mas – زغال‌اخته Crataegus azarolus – زالزالک Crithmum maritimum – سبزی دریایی Crocus sativus – زعفران Cucumis sativus – خیار Cupressus sempervirens – سرو همیشه‌سبز Cyclamen hederifolium – سیکلامن برگ‌پاییزی Cydonia oblonga – به Cyperus papyrus – نی پاپیروس Cytinus hypocistis – سیتینوس Ficus carica – انجیر Filipendula ulmaria – شاه‌پسند/فیلپیندولا الماریایی Filipendula vulgaris – شاه‌پسند معمولی Foeniculum vulgare – رازیانه Fragaria vesca – توت فرنگی وحشی Fraxinus ornus – زبان‌گنجشک گل هل افوربیا سدر شکل جستارهای وابسته سالرنو