توره دل مانگیا

برج توره دل مانگیا (Torre del Mangia) برجی در سینا، در منطقه توسکانی ایتالیا است. این برج که در سال‌های ۱۳۳۸–۱۳۴۸ ساخته شده است، در میدان دل کامپو، میدان اصلی سینا، در کنار کاخ پوبلیکو (تالار شهر) واقع شده است. در زمان ساخت، یکی از بلندترین برج‌های سکولار در ایتالیای قرون وسطی بود. با ارتفاع ۱۰۲ متر، اکنون دومین برج بلند ایتالیا است. پس از کلیسای جامع کرمونا، توراتزو (۱۱۲ متر (۳۶۷ فوت)برج آسینلی در بولونیا با ارتفاع ۹۷ متر در رتبه سوم قرار دارد. تاریخچه این برج دقیقاً به همان ارتفاع کلیسای جامع سینا ساخته شد تا نشانه‌ای از برابری قدرت کلیسا و دولت باشد. این نام به اولین ناقوس‌زن آن، جیووانی دی بالدوچیو، اشاره دارد که به دلیل ولخرجی، تنبلی یا شکم‌پرستی‌اش، به مانگیاگواداگنی («خورندهٔ سود») ملقب بود. بخش‌ها این برج از نظر بصری دارای سطوح متمایزی از پایین است: یک ایوان سرپوشیده مرمرین در پایه یک شفت آجری قرمز بلند بخشی از سنگ که کمی بیرون زده است یک ایوان سرپوشیده کوتاه به رنگ خاکستری کمرنگ در بالا یک سازه مرمرین (بالاترین). ایوان سرپوشیده‌ای که برج به میدان کامپو متصل می‌شود و با نام کاپلا دی پیازا شناخته می‌شود، در سال ۱۳۵۲ برای ادای نذر بازماندگان سیه‌نا از مرگ سیاه به مریم مقدس اضافه شد. ستون‌های گوشه‌ای در سال ۱۳۷۸ به شکل فعلی خود درآمدند و مجسمه‌هایی که آنها را تزئین می‌کردند در سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲ توسط ماریانو د آنجلو رومانلی و بارتولومئو دی تومه ساخته شدند. سقف چوبی ساده‌ای که زمانی ایوان را پوشانده بود، در سال‌های ۱۴۶۱ تا ۱۴۶۸ توسط آنتونیو فدریگی، که مسئول تزئینات عجیب و غریب تاجگذاری نیز بود، با طاق مرمری رنسانسی فعلی جایگزین شد. در سال‌های ۱۵۳۷ تا ۱۵۳۹، ایل سودوما یک نقاشی دیواری بالای محراب کشید که اکنون در موزه شهر در کاخ عمومی نگهداری می‌شود. بخش میانی بالایی از سنگ توسط آگوستینو دی جووانی بر اساس طرح یک گودال ماستر لیپو، که احتمالاً با لیپو ممی قابل شناسایی است، ساخته شده است. این بنا شامل یک جان‌پناه است که بر روی پیش‌آمدگی‌هایی قرار گرفته است. طاق‌های گلبرگ‌مانند برجسته بین پیش‌آمدگی‌ها، نویسندگان را بر آن داشته است که این سازه را به عنوان لاله یا سوسن توصیف کنند. ساعت قسمت پایین بدنه در سال ۱۳۶۰ اضافه شد. سه زنگ وجود دارد که بزرگ‌ترین آنها "سونتو" نام دارد - مخفف assunto، اشاره به عروج مریم مقدس. این زنگ نقش قابل توجهی در جشن‌های پالیو ایفا می‌کند. دیوارهای برج تقریباً ۳ متر (۹٫۸ فوت) هستند ضخامت در هر طرف. برج‌هایی با الهام از توره دل مانگیا تعدادی از برج‌ها از برج توره دل مانگیا الهام گرفته شده‌اند. این برج‌ها عبارتند از: برج ساعت یادبود جوزف چمبرلین (با نام مستعار جو پیر) در دانشگاه بیرمنگام، انگلستان، با الهام از برج ساعت دل مانگیا ساخته شده و طرحی مشابه را با سبک‌های آجر قرمز ویکتوریایی ترکیب می‌کند. یک برج ساعت با الهام از معماری کلاسیک که برای ایستگاه واتربری یونیون در واتربری، کنتیکت ساخته شده است. این برج توسط مک‌کیم، مید و وایت طراحی و در سال ۱۹۰۹ تکمیل شد و امروزه دفتر مرکزی روزنامه منطقه را در خود جای داده است. بنای یادبود زائران تمام گرانیتی در پراوینستاون، ماساچوست، تقریباً یک کپی کوچک‌شده از برج دل مانگیا است، اما به دلیل مصالح و ارتفاع آن. این بنا که توسط ویلارد تی. سیرز طراحی شده است، از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰ برای بزرگداشت پیاده شدن زائران کشتی می فلاور در ۲۱ نوامبر ۱۶۲۰ در آنجا ساخته شد. این ۷۷-متر-tall (۲۵۳-فوت) بنای یادبود بلندترین سازه تمام گرانیتی در ایالات متحده است. برج داک در گریمزبی، شمال شرقی لینکلن‌شر، بریتانیا. ساخته شده در سال ۱۸۵۲ و ۹۴ متر (۳۰۸ فوت) ارتفاع دارد. این مخزن عمودی با ارتفاع، نیروی هیدرولیکی لازم برای باز کردن دروازه‌های قفل اسکله سلطنتی را فراهم می‌کرد. اگرچه از سال ۱۸۹۲ به بعد منسوخ شد، اما همچنان یک بنای تاریخی افتخارآمیز برای شهر و تاریخ غنی ماهیگیری آن است. برج مسافرخانه پاین استریت در ساوت اند بوستون، ماساچوست، که قبلاً یک ایستگاه آتش‌نشانی و برج دیده‌بانی آتش‌نشانی بود، نیز از روی برج توره دل مانگیا مدل‌سازی شده است. برج بوستون که ۴۸ متر (۱۵۷ فوت) بنا که در سال ۱۸۹۲ توسط ادموند مارس ویلرایت طراحی و ساخته شد، مانند نمونه اصلی ایتالیایی از آجر ساخته شده و در ابتدا به عنوان بخشی از ایستگاه آتش‌نشانی مرکزی طراحی و به عنوان دیده‌بان آتش مورد استفاده قرار می‌گرفت. ساختمان اصلی دانشکده تجارت و حقوق اسپانیا، ICADE، در مادرید، دارای یک برج ساعت است که از روی برج توره د مانگیا مدل‌سازی شده است. جستارهای وابسته پالیو دی سینا فهرست بلندترین سازه‌های ساخته شده قبل از قرن بیستم منابع