Egadi-eilande

Die Egadi-eilande (Ìsuli Ègadi in Sisiliaans) is 'n eilandgroep van Italië, in die Tirreense See. Dit is ongeveer 7 km vanaf die westelike kus van Sisilië geleë, oorkant die stad Trapani. Die argipel bestaan ​uit drie eilande en twee eilandjies, plus 'n reeks van skere en rotse in see. Reeds in die antieke tye was dit bekend onder die Latynse naam Aegates wat van die Griekse taal Aigatai, of "bok-eilande" kom. Op hierdie argipel is die Mariene Natuurreservaat van die Egadi-eilande geleë. Geografie Uit geologiese oogpunt is die Egadi-eilande nou verbind met Sisilië; die eilandgroep, van 37,45 km², bestaan ​​uit die eilande Favignana, Marettimo en Levanzo asook verskeie ander eilandjies. Die meeste is nouliks meer as rotse. Die klimaat is uiters gematig in die wintermaande en daar is lang warm en sonnige somers. Die gemiddelde minimum wintertemperatuur, in die maande Januarie en Februarie, is 5 grade Celsius, terwyl die maksimum in Julie-Augustus 45 grade is. Daar is min neerslag. Geskiedenis Spore van baie ou menslike nedersettings word hoofsaaklik op Levanzo en in 'n mindere mate op Favignana gevind. Dit word beskou as 'n gevolg van die laaste ystydperk, wat 'n natuurlike verbinding tussen Afrika en Sisilië geskep het. In 241 v.C. het die Romeine die eilande verower na die Slag van die Egadi-eilande. Dit was die laaste vlootgeveg van die Eerste Puniese Oorlog, waarin Gaius Lutatius Catulus Kartago se vloot verslaan het. Na die ineenstorting van die Romeinse Ryk het die eilande in die hande van die Vandale en die Gote en later van die Sarasene geval. In 1081 is hulle deur die Normandiërs beset en versterk. Hulle het toe die lot van Sisilië gevolg tot in die 16de eeu, toe hulle die eiendom geword het van die familie Pallavicini-Rusconi van Genua en toe, in 1874, van die Florio wat die tonynvangs op Favignana en Formica gevestig het. Die eilande is administratief deel van die munisipaliteit Favignana. Voëllewe Die avifauna van die Egadi sluit in die korttoonslangarend (Circaetus gallicus), die swerfvalk, die aasvoël Gyps fulvus,, die Egiptiese aasvoël, die arend Aquila fasciata (op Marettimo), die toringvalk, die kleinrooivalk, die pelikaan, die grootflamink, die Europese stormswael, die Europese malgas, die geelbekpylstormvoël, die Swartbekpylstormvoël, die meeu Larus michahellis, die kormorant Phalacrocorax aristotelis, die witpenswindswael, die nonnetjie-uil, die kliplyster Monticola solitarius, die kuiflewerik Galerida cristata, die raaf en die swart skaapwagter Oenanthe hispanica (op Marettimo-eiland). Bronne Gin Racheli, Egadi, mare e vita, Mursia, 1979. Barbara Bernabò, I possessi dei Pallavicini nelle Isole Egadi, in "Quaderni Obertenghi", IV, 2014, pp. 297-314. Verwysings