سنت جان دی فلورنتینی

سنت جان دی فلورنتینی (انگلیسی: San Giovanni dei Fiorentini) یک کلیسای کوچک و یک کلیسای رسمی در پونته ریونه رم، ایتالیا است. کلیسای جدید جامعه فلورانس در رم که به سنت جان باپتیست، محافظ فلورانس، تقدیم شده است، در قرن شانزدهم آغاز و در اوایل قرن هجدهم تکمیل شد و کلیسای ملی فلورانس در رم است. این کلیسا در طول قرن‌های شانزدهم و هفدهم با هنر فراوان تزئین شده بود و بیشتر سفارش‌ها به هنرمندان فلورانسی داده می‌شد. تاریخچه پل آهنی در سن جیووانی دی فیورنتینی، حدود ۱۸۹۰. این پل در سال ۱۸۲۷ ساخته شد و در سال ۱۹۴۱ تخریب شد. عکس از جوزپه پریمولی. جانشین ژولیوس دوم، پاپ فلورانسی لئو دهم دِ مدیچی (۱۵۱۳–۱۵۲۱)، در سال ۱۵۱۸ مسابقه معماری برای ساخت کلیسای جدید در محل کلیسای قدیمی سن پانتالئو را آغاز کرد. طرح‌ها توسط تعدادی از معماران، از جمله بالداساره پروزی، یاکوپو سانسووینو، آنتونیو دا سانگالوی جوان و نقاش و معمار رافائل، ارائه شدند. ایده‌های اولیه غالب، چیدمان متمرکز کلیسا بود. سانسووینو در این مسابقه برنده شد، اما ساخت بنا متعاقباً توسط سانگالو و جاکومو دلا پورتا اجرا شد. در سال ۱۵۵۹، کوزیمو اول دِ مدیچی، دوک توسکانی، از میکل‌آنژ خواست تا طرح‌هایی برای کلیسا آماده کند و او چیدمان متمرکز کلیسا را ارائه داد، اما این طرح پذیرفته نشد. ساخت اصلی کلیسا در سال‌های ۱۵۸۳–۱۶۰۲ تحت نظر معمار جاکومو دلا پورتا بر اساس طرح صلیب لاتین انجام شد. کارلو مادرنو از سال ۱۶۰۲ تا ۱۶۲۰ این مسئولیت را بر عهده گرفت و ساخت گنبد و بدنه اصلی کلیسا را هدایت کرد. با این حال، نمای بیرونی، که بر اساس طرحی از الساندرو گالیله ساخته شده بود، تا سال ۱۷۳۴ به پایان نرسید. در سال‌های ۱۶۲۳–۱۶۲۴، جیووانی لانفرانکو نقاشی‌هایی برای کلیسای کوچک ساکچتی کشید. در سال ۱۶۳۴، نقاش و معمار باروک، پیترو دا کورتونا، توسط اشراف‌زاده فلورانسی، اوراتزیو فالکونیری، برای طراحی محراب بلند فراخوانده شد. نقشه‌هایی برای محراب و محیط آن و یک مدل تهیه شد، اما پروژه اجرا نشد. ایده‌های کورتونا برای گروه کر شامل پنجره‌هایی بود که از دید حضار پنهان بودند و محراب را روشن می‌کردند، نمونه‌ای اولیه از استفاده باروک از منبع «نور پنهان»، مفهومی که برنینی بسیار از آن استفاده کرد. حدود بیست تا سی سال بعد، فالکونیری پروژه گروه کر را احیا کرد، اما سفارش را به معمار باروک، فرانچسکو بورومینی، داد که طرح را تغییر داد تا امکان دفن برادر اوراتزیو، کاردینال للیو فالکونیری، فراهم شود. پس از مرگ بورومینی در سال ۱۶۶۷، این کار توسط کورتونا تکمیل و تا حدی اصلاح شد و پس از مرگ او در سال ۱۶۶۹، توسط سیرو فری، شاگرد و همکار کورتونا، انجام شد. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «San Giovanni dei Fiorentini». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵. پیوند به بیرون