მედიჩის ვილა

მედიჩის ვილა — (იტალ. Villa Medici) დაარსდა ფერდინანდო I მედიჩის მიერ, ტოსკანის დიდმა დიუკმა, და რომელიც ახლა ფრანგული სახელმწიფოს საკუთრებაა, მასში განთავსებულია რომში ფრანგული აკადემია და მას მასპინძლობს "რომის პრიზის" გამარჯვებულებს 1803 წლიდან , რათა ხელშეწყობა გაუწიოს და წარმოადგინოს ყველა სფეროში მხატვრული შექმნა, მაგალითად, ამ ვილის ბაღების ნაკადი, რომელიც ესტუმრა ოტორინო რესპიგის „რომის წყაროების“ მუსიკალურ სურათებში. ვილა მედიჩი მდებარეობს რომის ისტორიულ რაიონში, იმპერატორ აურელიანეს მიერ მესამე საუკუნეში აგებული კედლების შიგნით, ასევე ჯანი კოლინეს კედლების შიგნით, რომელიც პაპმა ურბან VIII-მ ააშენა 1643 წელს. იგი 1980 წელს იუნესკო-ს მიერ იქნა გამოცხადებული მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად, თუმცა ის კონკრეტულად არ არის აღნიშნული იმ მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში, რომელიც ძირითადად რომაულ ეპოქაში შედის, და არ არის ნაწილია „მედიჩი ვილებისა და ბაღების“ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიიდან, რომელიც 2013 წელს აღიარეს. ისტორია ძველ დროში ვილა მედიჩის ტერიტორია იყო ლუკულის ბაღების ნაწილი, რომლებიც იმპერატორ ტახტზე გადასულ მესალინას ხელში გადავიდა, რომელიც ვილაში იყო მოკლული. 1564 წელს, როდესაც კარდინალ ჯოვანო რიცის მეფობის მონტეპულჩიანოს მემკვიდრეებმა შეიძინეს ეს ქონება, მას უკვე დიდი ხანია მიტოვებული ჰქონდა მეღვინეობას. ერთადერთი საცხოვრებელი იყო კაზინა კარდინალ მარკელო კრესჩენზის, რომელმაც აქ ვაზის მიკვლევები გააგრძელა და დაიწყო ვილაში გაუმჯობესების სამუშაოები, ფლორენციის მანი ლიპის ხელმძღვანელობით, რომელიც გარდაიცვალა სანამ სამუშაოები წინ წასულიყო. ახალმა მფლობელებმა დაავალეს ანიბალე ლიპის, გარდაცვლილი არქიტექტორის ვაჟს, განეხორციელებინა სამუშაოები, რომელშიც, როგორც ტრადიციული ლორა აღნიშნავს, მიქელანჯელოს მონაწილეობის შესახებ იყო საუბარი, მაგრამ ეს არ არის დოკუმენტირებული. 1576 წელს ქონება შეიძინა კარდინალმა ფერდინანდო დე' მედიჩიმ, რომელმაც დაამთავრა შენობის კონსტრუქცია ბარტოლომეო ამანატის პროექტებით. ვილა მედიჩი გახდა პირველი მედიჩის ქონება რომში, რომლის მიზანი იყო მედიჩების აღზევების რეალური გამოხატულება იტალიელ პრინცებს შორის და მათი მუდმივი თანდასწრება რომში. კარდინალის დაჟინებით, ამანატიმ დიზაინში შეიტანა რომის ბას-რელიეფები და ქანდაკებები, რომლებიც თითქმის ყოველი თხრის დროს გამოიკვეთა, რის შედეგადაც ვილა მედიჩის ფასადები, როგორც ახლა არის, გახდა პრაქტიკულად ღია ცის ქვეშ მდებარე მუზეუმი. გრანდიოზული ბაღების სერია მოგაგონებთ ბოტანიკურ ბაღებს, რომლებიც შექმნა კარდინალის მამამ, კოზიმო I დე' მედიჩიმ, პიზასა და ფლორენციაში, რომლებიც პინუსების, ციპრესებისა და მუხების პლანტაციებში იყო განთავსებული. ფერდინანდო დე' მედიჩიმ ააშენა სტუდიოლო, შესაფერისი ადგილი სწავლისა და განწყობისთვის, რომელიც ბაღის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, აურელიანეს კედლის ზემოთ მდებარეობდა. ახლა ამ ოთახებიდან იხსნება ხედი ბორგეზეს ბაღებზე, თუმცა მაშინდელი პერიოდისთვის ამ ოთახებიდან ფანორამა რომის გარემოზე იქნებოდა. ეს ორი ოთახი მხოლოდ 1985 წელს გამოავლინა რესტავრატორმა ჯერალდინ ალბერსმა: ფარავს თეთრი საღებავი დაიცვა და შეინახა შესანიშნავი ფრესკების დეკორაცია, რომელიც 1576 და 1577 წლებში შესრულდა ჯაკოპო ძუჩის მიერ. ვილაში რომის სკულპტურების გამორჩეული თავმოყრილი ნაკრებიდან იყო დაახლოებით ასი ოთხმოცდაათი ნამუშევარი, რომლებიც შეძენილ იქნა ორი რომაული კოლექციიდან, რომლებიც ქორწინებით გაერთიანდა კაპრანიკას და დელა ვალეს კოლექციები. გალასი ალგიზიმ დოკუმენტაცია მოახდინა ამახვილებული გამოკვეთილობით 1562 წლამდე ქანდაკებების განლაგების შესახებ.. კარდინალ ფერდინანდოს ხელში ვილა მედიჩში აღმოჩენილი სამი ნამუშევარი, რომლებიც ქალაქში ყველაზე ცნობილი იყო, მოიცავდა ნიობეს ჯგუფსა და მებრძოლებს, ორივე 1583 წელს აღმოჩენილი და დაუყოვნებლივ შეძენილი კარდინალ ფერდინანდოს მიერ, და აროტინოს. როდესაც კარდინალი 1587 წელს გახდა ტოსკანის დიდი დიუკი, მას შემდეგ, რაც უფროსი ძმა გარდაიცვალა, მან თავი დააკმაყოფილა ნიობეს ჯგუფის პლასტმასის ასლები, სრულად შეეგუა იმ პრესტიჟს, რომელიც მედიჩებს ხვდებოდა, ისეთი მშვენიერი კოლექციის შენახვის გამო ევროპულ ქალაქში, რომლის მნიშვნელობაც შორს აღემატებოდა მათი დედაქალაქის მნიშვნელობას. მედიჩის ლომები დასრულდა 1598 წელს, ხოლო მედიჩის ვაზა შევიდა ვილის კოლექციაში, მას შემდეგ, რაც 1630-იანი წლებისთვის მედიჩის ვენერა დაიმატა; მედიჩის სკულპტურები ფლორენციაში მხოლოდ XVIII საუკუნეში გადაიტანეს. ამ დროისთვის ვილა მედიჩის ანტიკვარიატები გახდნენ უფიცის ანტიკვარიატების კოლექციის ბირთვი, და ფლორენცია ევროპული დიდი ტურის ერთ-ერთი გაჩენის ადგილი გახდა. ვილა მედიჩის წინ არსებული შადრევანი შედგება წითელი გრანიტის ვაზისგან, რომელიც ძველ რომში იწონებოდა. ის შექმნა ანიბალე ლიპიმ 1589 წელს. ვილიდან შადრევნისკენ გადახედვისას, შორეული წმინდა პეტრე, რომელიც ხშირად იყო ნაჩვენები მხატვრობაში, მაგრამ ახლა წინა ხეები ავლენენ ხედს. როგორც ვილა ბორგეზე, რომელიც მასთან ახლოს მდებარეობს, ვილის ბაღები ბევრად უფრო ხელმისაწვდომი იყო, ვიდრე ოფიციალური სასახლეები, როგორიცაა პალაცო ფარნეზე ქალაქის ცენტრში. დაახლოებით ნახევარი საუკუნის განმავლობაში ვილა მედიჩი იყო ერთ-ერთი ყველაზე ელეგანტური და გლამურული ადგილი რომში, დიდი დიუკების საელჩოს მუდმივი რეზიდენცია წმინდა See-სთან. როდესაც მედიჩების მამრობითი შტო 1737 წელს დასრულდა, ვილა გადავიდა ლორენეს ოჯახში და ცოტა ხნით ნაპოლეონის ეპოქაში ეტრუსკიის სამეფოში. ამ გზით, ნაპოლეონ ბონაპარტმა გააკეთა ვილა მედიჩის საკუთრება, რომელიც გადაიდო ფრანგული აკადემიით რომში. შემდეგ, იგი იყო პრიზი „პრის დე რომის“ გამარჯვებულთა რეზიდენცია, რაც გახლდათ ცნობილი დირექტორების, მათ შორის ინგრესისა და ბალტუსის ხელმძღვანელობით, სანამ პრიზი არ გაუქმდა 1968 წელს. 1656 წელს შვედეთის დედოფალ ქრისტინას ამბობენ, რომ კატელ სანტ’ანჯელოს cima-ზე ერთ-ერთი ქანი მოისროლა და მიზანს არ დაუმიზნა. მომიზეზებული ბურთი ვილას მოხვდა, და დაანგრია ფლორენციული ხილები, რომლებიც ფასადს ამკობდნენ. ფრანგული აკადემია რომში 1803 წელს ნაპოლეონ ბონაპარტმა ფრანგული აკადემია რომში გადაადგილა ვილა მედიჩიში, რათა შეენარჩუნებინა ინსტიტუტი, რომელიც ფრანგული რევოლუციის პერიოდში საფრთხის ქვეშ იყო. თავდაპირველად, ვილა და მისი ბაღები უსიამოვნო მდგომარეობაში იყვნენ, და მათი განახლება იყო საჭირო, რათა შეეძლო დაეტევს „პრის დე რომის“ გამარჯვებულები. ამ გზით, ის იმედოვნებდა, რომ ახალგაზრდა ფრანგი მხატვრებისთვის შეენარჩუნებოდა შესაძლებლობა, ეცხოვრათ და ამოეღოთ ანტიკურობისა და რენესანსის სამონუმენტო ნამუშევრები. ახალგაზრდამ არქიტექტორმა ავგუსტ-ენრი-ვიქტორ გრანჟან დე მონტინიმ განაახლა ვილა კონკურსი შეწყვიტა პირველი მსოფლიო ომის დროს, ხოლო ბენიტო მუსოლინიმ 1941 წელს კონფისკაცია მოახდინა ვილაზე, ფრანგულ აკადემია რომში იძულებული გახადა 1945 წლამდე გაეწიათ იქაურობა. 1961-1967 წლებში, მხატვარმა ბალთუსმა, რომელიც მაშინ აკადემიის ხელმძღვანელი იყო, განახორციელა სასახლის და მისი ბაღების მასშტაბური რესტავრაციის კამპანია, რომელიც შეესაბამებოდა თანამედროვე აღჭურვილობას. ბალტუსი იყო ჩართული ყველა სამშენებლო ფაზაში „მხოლოდ ხელით„. სადაც ისტორიული დეკორი გაქრა, ბალტუსმა შესთავაზა პირადი ალტერნატივები. მან შექმნა დეკორი, რომელიც იყო პატივისცემა წარსულის მიმართ და ერთდროულად, რადიკალურად თანამედროვე. კონკურსი და "პრის დე რომი" გაუქმდა 1968 წელს ანდრე მალროზე, ფრანგული კულტურის მინისტრის მიერ. პარიზის „აკადემი დე ბო-აზ„ და ფრანგული ინსტიტუტი დაკარგეს ვილა მედიჩის მეთვალყურეობა კულტურის სამინისტროსა და ფრანგული სახელმწიფოს სასარგებლოდ. იმ დროიდან, პენსიონერების (რეზიდენციების) რაოდენობა აღარ იყო შეზღუდული ტრადიციული დისციპლინების (მხატვრობა, ქანდაკება, არქიტექტურა, მეტალის კვეთვა, ძვირფასი ქვის კვეთვა, მუსიკალური კომპოზიცია და სხვა) შემოქმედებით, არამედ მოიცავდა ახალ ან ადრე უგულებელყოფილი შემოქმედებით სფეროებს (ხელოვნების ისტორია, არქეოლოგია, ლიტერატურა, სცენოგრაფია, ფოტოგრაფია, კინო, ვიდეო, ხელოვნების რესტავრაცია, წერა და მაცხოვრებელიც კი). მხატვრები აღარ იწვევიან კონკურსით, არამედ აპლიკაციით, და მათი დარჩენა ჩვეულებრივ სხვადასხვაობს ექვსიდან თერთმეტ თვემდე. ბალთუსის მიერ შექმნილი მელანქოლიური დეკორი, რომელიც ვილა მედიჩისთვის იყო განკუთვნილი, თავად ისტორიული გახდა და 2016 წელს მიმდინარეობდა მისი კრიტიკული რესტავრაციის კამპანია. სამუშაოები გაგრძელდა წინა დირექტორის, რიჩარდ პედუცის ხელმძღვანელობით, და ვილა მედიჩიმ განაახლა გამოფენებისა და შოუების ორგანიზება, რომლებიც მისი რეზიდენციაში მყოფი მხატვრების მიერ იქმნებოდა. აკადემია აგრძელებს თავის პროგრამას, ახალგაზრდა მხატვრების მოწვევის შესახებ, რომელთაც პრიზი ეძლევათ რომში თორმეტ თვეს გასატარებლად, რათა გამოფენონ თავიანთი ნამუშევრები. ეს მხატვრები რეზიდენციაში ცნობილნი არიან როგორც პენსიონერები. ფრანგული სიტყვა „პენსიონი“ მიუთითებს იმ ოთახსა და კვებაზე, რომელსაც ეს, ძირითადად ახალგაზრდა და დაპირებული, მხატვრები იღებენ. ვილა მედიჩი მასპინძლობს რამდენიმე სტუმარს ოთახს, და როდესაც პენსიონერები ან სხვა ოფიციალური სტუმრები არ იყენებენ ამ ოთახებს, ისინი ღიაა საზოგადოებისთვის. არქიტექტურული გავლენა რამდენიმე შენობა მოემატება თავის სტილს ვილას. არქიტექტორმა ედვარდ ლიპინკოტ ტილტონმა 1893 წელს დააფუძნა სასტუმრო კოლორადო გლენვუდ სპრინგსში, კოლორადოში. ქველმოქმედმა ჯეიმს ჰ. დულიამ 1912 წელს ააშენა მანსიონი სახელწოდებით სვანნანოა როკფიშ განის, ვირჯინია. ნიუ-იორკის არქიტექტურულმა ფირმამ შულცი და უივერმა 1925-1926 წლებში სასტუმრო ბრეიკერსი პალმ ბიჩში, ფლორიდაში, მოდელირებულა ვილა მედიჩის მიხედვით მისი მეორე რესტრუქტურირებისას. კრისტალივით მედიჩის ლომებმა, რომელიც ეზოს წინ მიემართებოდა, შთაგონება მისცა ბერნარ ფუკეს ბრინჯაოს ლომებს ლეჯონბაკენზე (ლომების კალათბურთი), რომელიც მდებარეობს შვედეთის სამეფო სასახლის ჩრდილოეთ მხარეს 1700-1704 წლებში. სქოლიო