بنای یادبود دانته

مجسمه دانته آلیگیری (ایتالیایی: Monumento a Dante Alighieri) بنای یادبود دانته آلیگیری در میدان سانتا کروچه، بیرون از کلیسای سانتا کروچه، در فلورانس، ایتالیا است. این بنا که در سال ۱۸۶۵ ساخته شده، اثر مجسمه‌ساز انریکو پاتزی است. تاریخچه در اوایل دهه ۱۸۵۰، پروژه‌ای برای ساخت مجسمه دانته در میدانی در راونا رد شد. پاتزی با پروژه‌های خصوصی کوچک برای بناهای آرامگاهی و تزئینات خانه امرار معاش می‌کرد. او سفارشی برای جووانی دوپره برای یک صحنه میلاد مسیح تکمیل کرد که قرار بود برای سینیورا بیانکی از سینا ساخته شود؛ با این حال، او در دریافت دستمزد مشکل داشت. در سال‌های ۱۸۵۷–۱۸۵۹، اقدامی برای تکمیل مجسمه دانته انجام شد، اما این بار برای فلورانس. پازی میهن‌پرست، ماجرای ناگواری را به یاد می‌آورد که در آن شاهزاده لئوپولد، کنت سیراکوز (برادر پادشاه ناپل) به همراه وزیر کشور لئوپولد دوم، دوک بزرگ توسکانی، از کارگاه دانته بازدید کردند. شاهزاده بازدیدکننده پرسید که چرا دانته توسط حیوانات احاطه شده است. پازی اشاره کرد که شیرها، مارزوکی هستند که مدت‌ها نماد مدیچی فلورانس بود. با این حال، وقتی از او پرسیده شد که چرا عقاب دو سر ندارد، نماد سلسله هابسبورگ، پازی با گستاخی پاسخ داد که این یک عقاب رومی است که از خاکستر امپراتوری سقوط کرده روم برخاسته است. با این کار، همراهان آنجا را ترک کردند. تقریباً نیم دهه طول کشید تا مجسمه پازی در میدان نصب شود. این مجسمه در سال ۱۸۶۵ به مناسبت ششصدمین سالگرد تولد دانته ساخته شد. پایه آن توسط لوئیجی دل سارتو طراحی شده بود. ساخت مجسمه‌ای از یک فلورانسی مشهور توسط یک مجسمه‌ساز اهل راونا، سر و صداهایی را برانگیخت. فلورانس و راونا سال‌ها بر سر اینکه چه کسی باید بقایای دانته را در خود جای دهد، اختلاف نظر داشتند: شهر زادگاهش یا شهر تبعیدش. کلیسای سانتا کروچه، که در همان میدان این مجسمه قرار دارد، یک بنای یادبود مقبره‌ای باشکوه اما خالی برای این شاعر دارد. این پایه دارای چهار شیر مارزوکو با سپرهایی است که نام آثار فرعی دانته و نمادهای شهرهای مختلف ایتالیا که در هزینه ساخت مجسمه مشارکت داشته‌اند را در خود جای داده‌اند. مجسمه‌ای که در ابتدا در مرکز میدان قرار داشت، پس از سیل نوامبر ۱۹۶۶ به موقعیتی در جلوی نمای کلیسا منتقل شد. منابع پیوند به بیرون مجسمه دانته، فلورانس، در حال حذف زبان ایتالیایی، اثر دیردره پیرو، ۲۷ ژانویه ۲۰۱۱