Ιππόδρομος του Βάριου

Ο Ιππόδρομος του Βάριου Ελαγάβαλου (λατιν.: Circus Varianus) ήταν Ρωμαϊκός ιππόδρομος, που πιθανότατα ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρακάλλα, και βρισκόταν στο ανακτορικό συγκρότημα βίλας γνωστό ως Σεσόριον (Sessorium), δίπλα στο Aμφιθέατρο του Κάστρου (Αmphitheatrum Castrense). Αυτός ο ιππόδρομος έχει αναγνωριστεί ως ο χώρος, στον οποίο ο Ελαγάβαλος (Βάριος Άβιτος Βασιανός) έκανε αγώνες με άλογα με το οικογενειακό όνομα Βάριος (Varius), δανείζοντας στην τοποθεσία το όνομα Ιππόδρομος του Βάριου (Circus Varianus). Τα απομεινάρια του ιπποδρόμου σώζονται στα νότια της Πόρτα Ματζόρε (Porta Maggiore), δίπλα στα Αυρηλιανά Τείχη, κοντά στην εκκλησία Σάντα Κρότσε ιν Τζερουσαλέμε. Οι διαστάσεις του ιπποδρόμου είναι 565 x 125 μ., λίγο μικρότερες από αυτές του Μεγίστου Ιπποδρόμου (Circus Maximus) (600 x 150 μ.). Σύμφωνα με αρχεία του 16ου αι. στο σημείο βρέθηκε οβελίσκος, ύψους 9,25 μ. Αρχικά αυτός βρισκόταν στον ναό τον αφιερωμένο στον Αντίνοο στην Αντινοόπολη της Αιγύπτου. Μεταφέρθηκε κατά τη βασιλεία του Ελαγάβαλου, όμως έπειτα καταχώθηκε. Όταν ανακαλύφθηκε το 1633, ο οβελίσκος μεταφέρθηκε στο παλάτσο Μπαρμπερίνι, από εκεί στο Βατικανό το 1769 και έφτασε στο Μόντε Πίντσιο το 1822, όπου βρίσκεται ως σήμερα. Δείτε επίσης Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη Παραπομπές