یخچال طبیعی برنوا

یخچال برنوا (فرانسوی: Glacier de la Brenva , ایتالیایی: Ghiacciaio della Brenva (یک یخچال طبیعی دره ای است که در ضلع جنوبی توده کوه مون بلان در آلپ واقع شده است. این یخچال دومین یخچال طولانی و هشتمین یخچال بزرگ ایتالیا است و به وال ونی، نزدیک انترو، نزدیک کورمایور ، منتهی می‌شود. در طول قرن‌ها، این یخچال شاهد تعدادی بهمن سنگی بزرگ بوده است که این یخچال را شکل داده و بر حرکت آن تأثیر گذاشته است) توضیحات یخچال برنوا از سه شاخه تشکیل شده است و با شیب تندی در جهت جنوب شرقی پایین می‌رود و از یک گردنه باریک (معروف به پیر آ مولن) در ۲٬۴۶۰ تا ۲٬۵۵۰ متر (۸٬۰۷۰ تا ۸٬۳۷۰ فوت) عبور می‌کند. بالاتر از سطح دریا (asl) قرار دارد، و سپس به عنوان یک میدان سراک به شدت کاهش می‌یابد، قبل از اینکه به صورت یک زبان یخچالی پوشیده از سنگ گسترده شود. از سال ۲۰۰۴، بخش پایینی زیر میدان سراک کاملاً از بخش بالایی جدا شده است، که در نتیجه جبهه فعال یخچال اکنون در ۲٬۳۵۰ متر (۷٬۷۱۰ فوت) قرار دارد. ارتفاع از سطح دریا – حدود ۱٬۰۰۰ متر (۳٬۳۰۰ فوت) بالاتر از آنچه قبلاً بود. در سال ۱۹۸۹، یخچال برنوا حداکثر طول ۷٫۶۴ کیلومتر (۴٫۷۵ مایل) داشت. و مساحت ۸٫۰۶ کیلومتر مربع (۳٫۱۱ مایل مربع) که آن را از نظر مساحت، هشتمین یخچال بزرگ ایتالیا می‌کند. مانند اکثر یخچال‌های آلپ، از آن زمان تاکنون در حال عقب‌نشینی بوده و اکنون تقریباً ۶٫۷ کیلومتر (۴٫۲ مایل) است. طول دارد، اما همچنان دومین طول را دارد. مساحت آن تقریباً ۷ کیلومتر مربع (۲٫۷ مایل مربع) و در ناحیه بالایی آن، سرعت جریان یخچال طبیعی ۱۸۰ متر (۵۹۰ فوت) ثبت شده است در سال. ریزش سنگ و پیشروی یخچال‌های طبیعی ریزش‌های جزئی سنگ اغلب از دامنه‌های شیب‌دار کوه‌های بالای یخچال برنوا رخ می‌دهد. در ۱۸ ژانویه ۱۹۹۷، ریزش سنگ بزرگی در ارتفاع ۳٬۷۲۵ متر (۱۲٬۲۲۱ فوت) رخ داد. که باعث ایجاد بهمن عظیمی شد که ۵٫۵ کیلومتر (۳٫۴ مایل) را طی کرد. به صورت افقی، نزولی بیش از ۲٬۲۸۵ متر (۷٬۴۹۷ فوت) به کف وال ونی برخورد کرد. دو اسکی‌باز را کشت و یک ۲۵ متر (۸۲ فوت) ساخت. سدی مرتفع از برف و یخ به ارتفاع که موقتاً رودخانه دورا بالتئا را مسدود کرد، در حالی که انفجار هوا درختان جنگلی بالغ و ساختمان‌های طرف مقابل دره را نابود کرد. حجم کل سنگ، برف و یخ چهار میلیون متر مکعب تخمین زده شد. تحقیقات بیشتر نشان داد که بهمن مستقیماً ناشی از ریزش سنگ نبوده، بلکه از طریق شوک لرزه‌ای که باعث فروپاشی برج‌های یخی شده و به نوبه خود بهمن برف و یخ را آغاز کرده است، ایجاد شده است. خود بهمن سنگ به عنوان نمونه‌ای کلاسیک از یک طوفان یخی توصیف شده است. بخش پایینی یخچال برنوا پوشیده از سنگ است - بقایای ریزش‌های سنگی قبلی در نوامبر ۱۹۲۰ از جبهه شرقی گرند پیلیه دانگل. این چهار رویداد جداگانه بودند که شامل بین ۲٫۴ تا ۳٫۶ میلیون متر مکعب سنگ بودند که سپس ۷٫۸ تا ۹٫۹ میلیون متر مکعب برف و یخ دیگر را به حرکت درآوردند. چهار رویداد ریزش سنگ دیگر قبل از قرن بیستم نیز در یخچال برنوا شناسایی شده است. این رویدادها در سال ۱۷۶۷ میلادی؛ اوایل قرن چهاردهم؛ بین ۴۲۶ تا ۶۱۵ میلادی؛ و بین ۲۷۵۰ تا ۲۳۵۰ سال تقویمی پیش از میلاد رخ داده‌اند. شواهدی مبنی بر پیشروی مجدد یخچال طبیعی در گذشته به شکل کنده‌های باستانی مدفون در رسوبات یخرفت یافت شده است. این شواهد نشان می‌دهد که خود آن یخرفت‌ها زمانی نمایان و پوشیده از جنگل بوده‌اند، اما متعاقباً در دوره دیگری از پیشروی یخچال طبیعی، توسط یخرفت‌های جدید دوباره مدفون شده‌اند. عقب‌نشینی یخچال برنوا از سال ۱۹۸۸، یخرفت‌های جانبی آن را نمایان کرده است که باعث ایجاد بهمن سنگی عظیم ۱۹۹۷ بین آنها شده است. در مقابل، پیشروی اولیه یخچال که در سال ۱۹۱۳ آغاز شده بود، باعث بالا آمدن سطح یخ بالای یخرفت‌ها شد و در نتیجه باعث شد سنگ‌های موجود در آن بهمن در خارج از یخرفت‌ها قرار گیرند. رویدادهای مهم ریزش سنگ در یخچال برنوا، آنقدر آوار سنگی را رسوب داده‌اند که تعادل طبیعی بین منطقه انباشت بالایی و منطقه فرسایش پایینی به خطر افتاده است. به عنوان مثال، بهمن سنگی سال ۱۹۲۰ آنقدر مواد اضافی به منطقه پایینی که از قبل پوشیده از سنگ بود، اضافه کرد که فرسایش به‌طور قابل توجهی کاهش یافت. این امر به‌طور مؤثر آن بخش از یخچال را عایق‌بندی کرد و منجر به پیشروی آن به میزان ۴۹۰ متر اضافی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۱ و در زمانی شد که سایر یخچال‌های طبیعی نزدیک در حال عقب‌نشینی بودند. کلبه شبانه‌روزی برنوا اقامتگاه برنوا (به فرانسوی: Bivouac de la Brenva بر روی دماغه سنگی بسیار بزرگی بین شاخه‌های بالایی یخچال طبیعی واقع شده است) یک پناهگاه کوهستانی بسیار کوچک است که سرپناه شبانه‌روزی برای حداکثر پنج نفر فراهم می‌کند. این پناهگاه در ارتفاع تقریبی ۳۱۴۰ متر از سطح دریا قرار دارد. در تمام طول سال باز است، کسی در آن حضور ندارد و متعلق به باشگاه آلپاین ایتالیا است. دسترسی دامنه‌های بالایی یخچال برنوا از طریق یک گردنه در زیر تور رونده قابل دسترسی است که از طریق اسکای‌وی مونته بیانکو قابل دسترسی است، اما فقط برای فری‌راید/اسنوبردبازان و اسکی‌بازان حرفه‌ای مناسب است. زبانهٔ قدیمی یخچال به پایین و به درون وال ونی می‌رسد و به راحتی می‌توان با پای پیاده از انترو یا کورمایور به آن رسید. حدود شش ساعت طول می‌کشد تا کوهنوردان آلپ از کورمایور به برنوا بیواک برسند. منابع برای مطالعهٔ بیشتر پاتریزیا ایمهوف (۲۰۱۰) نوسانات یخچال‌های طبیعی در توده کوه مونت بلان ایتالیا از عصر یخبندان کوچک تا به امروز، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه برن. پیوند به بیرون یخچال برنوا روی نقشه گوگل کاستاتو گیاچای، بایگانی‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۲۲ توسط Wayback Machine (پورتال نقشه‌برداری یخچال‌های طبیعی ایتالیا)