Largo di Torre Argentina

Ang Largo di Torre Argentina (lit. na 'Plaza ng Toreng Pilak') ay isang malaking bukas na espasyo sa Roma, Italya, na may apat na templo ng Republikanong Romano at mga labi ng Teatro ni Pompeya. Ito ay nasa sinaunang Campus Martius. Isa ito sa mga lugar na ginamit ng sinaunang "Argentario"—ang mga taong pilak/may pera, ang mga bangkero—para sa kanilang propesyon. Ang pangalan ng plasa ay nagmula sa Torre Argentina (Toreng Pilak), na hango sa pangalan nito mula sa lungsod ng Strasbourg na ang Latin na pangalan ay Argentoratum—[lungsod] Pilak. Noong 1503, ang Maestrong Papal ng mga Seremonya na si Johannes Burckardt, na nagmula sa Strasbourg at kilala bilang "Argentinus", ay nagtayo sa via del Sudario ng isang palasyo (ngayon ay nasa numero 44), na tinatawag na Casa del Burcardo, kung saan nakalakip ang tore. Si Julio Cesar ay pinaslang sa Curia ni Pompeya, at ang lugar kung saan siya pinaniniwalaang pinaslang ay nasa plasa. Pagkatapos ng pag-iisang Italyano, napagpasyahan na muling buuin ang bahagi ng Roma (1909), at gibain ang sona ng Torre Argentina. Gayunpaman, noong panahon ng demolisyon noong 1927, natuklasan ang napakalaking ulo at mga braso ng isang estatwang marmol. Isiniwalat ng imbestigasyong arkeolohiko ang pagkakaroon ng isang banal na lugar, na mula pa noong panahong Republikano, na may apat na templo at bahagi ng Teatro ni Pompeya. Noong 2019, inanunsyo ng alkalde ng Roma na si Virginia Raggi na maglalagay ng mga daanan sa lugar na magbibigay-daan sa publiko na malibot ang mga guho sa unang pagkakataon. Mga templong Romano Ang apat na templo, na orihinal na itinalaga ng mga letrang A, B, C, at D, ay nakaharap sa isang sementadong kalye, na muling itinayo noong panahon ng imperyo, pagkatapos ng sunog noong 80 AD. Ang lugar ay itinalaga sa Hilaga ng Hecatostylum (isang daang haligi na beranda) at ng mga paliguan ni Agrippa, at sa Timog ng mga gusaling may kaugnayan sa Circus Flaminius, sa Silangan ng malaking plasa na may beranda ng Porticus Minucia Frumentaria, at sa Kanluran ng Teatro ni Pompeya. Ang Templo A ay itinayo noong ika-3 siglo BK, at malamang na ito ang Templo ni Juturna na itinayo ni Gaius Lutatius Catulus pagkatapos ng kanyang tagumpay laban sa mga Cartago noong 241 BK. Ang mahabang lugar sa likod ng Templo A ay ginamit bilang isang palikuran o pampublikong palikuran, at walang mga divider o kubikulo. Noong mga unang taon ng 900s, ang templo ay muling itinayo bilang isang simbahan at tinawag na San Nicola de Calcarario, kung saan ang mga abside at fresco ay naroroon pa rin. Ang Templo B, isang pabilog na templo (tholos) na may natitirang anim na haligi, ay itinayo ni Quintus Lutatius Catulus noong 101 BC bilang pagtupad sa kaniyang panata sa Labanan sa Vercellae. Ang templo (aedes) ay inialay kay Fortuna Huiusce Diei, "ang Kapalaran ng Araw na Ito." Ang napakalaking estatwa na natagpuan noong mga paghuhukay at ngayon ay nakaimbak sa Centrale Montemartini ng Mga Museong Capitolina ay ang estatwa mismo ng diyosa. Tanging ang ulo, mga braso, at mga binti lamang ang gawa sa marmol: ang iba pang mga bahagi, na natatakpan ng damit, ay gawa sa iba pang mga materyales, marahil ay isang kahoy na kuwadro. Ito ay kilala bilang isang estatwang akrolitiko. Ang Templo C ang pinakasinaunang sa apat, na may dekorasyong terracotta na nagmula pa noong 290s/280s BK, at malamang na inialay kay Feronia , ang sinaunang Italikong diyosa ng pagkamayabong. Pagkatapos ng sunog noong AD 80, ang templong ito ay naibalik sa dati, at ang puti at itim na mosaic ng panloob na selda ng templo ay nagmula pa sa pagpapanumbalik na ito. Ang Templo D ang pinakamalaki sa apat, na itinayo noong ika-2 siglo BK na may mga restorasyon noong Huling Republikano, at inialay kay Lares Permarini (mga Lares na nagpoprotekta sa mga mandaragat), ngunit maliit na bahagi lamang nito ang nahukay (isang kalye ang sumasakop sa halos kabuuan nito). Ito ay ipinangako ng praetor, si Lucius Aemilius Regillus, habang nakikipaglaban sa isang labanang pandagat laban sa plota ni Antioco III ang Dakila noong 190 BK, at inialay ni M. Aemilius Lepidus, noong siya ay sensura, noong Disyembre 22, 179. Sa mga pinto ng templo ay may isang inskripsiyon sa pag-aalay sa metrong Saturnio. Ito ay naitala na nakatayo sa porticu Minucia at samakatuwid ang eksaktong lokasyon nito ay depende sa porticus. Bahay opera noong ika-18 siglo Ang Teatro Argentina ay isang bahay opera at teatro noong ika-18 siglo na matatagpuan sa plasa. Ang mga unang palabas ng maraming kilalang opera ay nangyari doon. Kabilang dito ang *The Barber of Seville* ni Gioachino Rossini noong 1816 at ang *I due Foscari* ni Giuseppe Verdi noong 1844 at ang *La battaglia di Legnano* noong 1849. Mga sanggunian Mga panlabas na link Mga midyang may kaugynayan sa Largo di Torre Argentina sa Wikimedia Commons Gabay panlakbay sa Area Sacra di Largo Argentina mula sa Wikivoyage Area Sacra di Largo Argentina Virtual reconstruction in 3D of Largo di Torre Argentina in Ancient Rome Lucentini, M. (31 December 2012). The Rome Guide: Step by Step through History's Greatest City. Interlink. ISBN 9781623710088. Padron:SequencePadron:Rome landmarks