کاخ آلدوبراندسکی

کاخ آلدوبراندسکی یا کاخ دلا پرووینچیا مقر استان گروستو در ایتالیا است و در میدان دانته، میدان اصلی شهر واقع شده است. این بنا به سبک احیای معماری گوتیک توسط معمار لورنتزو پورچاتی طراحی و در سال ۱۹۰۳ تکمیل شد. نام آن از خاندان باستانی آلدوبراندسکی گرفته شده است، زیرا به‌اشتباه تصور می‌شد که در قرون وسطی قلعهٔ این خاندان در همین مکان قرار داشته است. تاریخچه در ابتدای سال ۱۸۹۸، پانصد شهروند گروستو دادخواستی به شورای استان برای خرید و مرمت پالاتزو پره‌توریو ارسال کردند تا آن را به عنوان دفتر اداری استان مورد استفاده قرار دهند. این کاخ، که مدت‌ها محل دادگاه‌های مدنی و ادارات عمومی بود، در آن زمان به واحدهای مسکونی و مغازه‌ها تقسیم شده و از چهار بخش مختلف تشکیل می‌شد. پس از کنار گذاشتن ایدهٔ ساخت یک ساختمان جدید خارج از دیوارهای گروستو به دلیل مخالفت شدید مردم، شورای استان تصمیم گرفت پروژه‌ای جدید را با تخریب سازه‌های موجود آغاز کند. این پروژه به معمار لورنتزو پورچاتی و مهندس سیریاکو سالوادوری سپرده شد. کمیته داوری به ریاست معمار گوگلیلمو کالدرینی از پروجا، طرح پورچاتی را با توجه به هزینه و جنبهٔ زیبایی‌شناسی انتخاب کرد. طرح نهایی، که با طرح اولیه متفاوت بود، بر اساس توصیه‌های کالدرینی بازنگری و اصلاح شد. عملیات تخریب در پاییز ۱۸۹۹ آغاز گردید و ساخت بنا توسط شرکت پیه‌رو چیاباتی از گروستو، با هزینهٔ کل ۶۸٬۴۰۸ لیره، در ۵ آوریل ۱۹۰۰ شروع شد. این کاخ جدید در ۳۱ مهٔ ۱۹۰۳ با حضور مقامات رسماً افتتاح شد. توصیف بیرون ساختمان در مرکز تاریخی گروستو، در میدان دانته قرار دارد. این بنا دارای نقشهٔ چندضلعی و حجمی پیچیده با دو، سه و چهار طبقه به‌همراه میان‌طبقه است. نمای احیای گوتیک آن نامتقارن و در چهار بخش تقسیم شده: دو برج بلند و دو بخش کوتاه‌تر. طبقهٔ همکف دارای پایهٔ تراورتن با ورودی‌ها و پنجره‌های متعدد از جمله رواق است. طبقه اشرافی دارای پنجره‌های سه‌بخشی متقارن و بالکنی مرکزی با پایه‌های مرمرین رنسانسی است. طبقهٔ سوم دارای پنجره‌های دوتایی و چهارتایی بوده و نما با دندانه‌داری بام پایان می‌یابد. سمت غربی دارای نمای آجری و یک لوجیا تراورتنی و سمت شرقی دارای نمای آجری ساده است. درون فضای داخلی شامل دهلیزی به سبک گوتیک با نقاشی‌های تزئینی و سقف طاق‌دار است. پلهٔ سنگی در دههٔ ۱۹۹۰ بازسازی شد. در سمت راست دهلیز سالن بزرگ جلسات و بخش‌های خدماتی قرار دارد و در سمت چپ، دفتر سرایداری، پلهٔ خدماتی و آسانسور واقع است. پلکان مرکزی، با ظاهری قرون وسطایی، دارای سقف طاق‌دار صلیبی و ستون‌های سنگی است. طبقهٔ اشرافی شامل دفاتر مدیریت و تالار شورای استان است که به سبک احیای گوتیک تزئین شده و دارای مبلمان چوبی طراحی‌شده توسط معمار است. طبقهٔ سوم دارای دفاتر اداری است و طبقهٔ چهارم شامل یک اتاق در برج غربی و یک تراس چندسطحی است. بازخورد ساخت این کاخ که با حمایت شدید مردم گروستو همراه بود، با استقبال فراوان روبه‌رو شد: «از دیدگاه تزئینی، گروستو یکی از زیباترین بناهای مدنی خود را باز خواهد یافت و با بازسازی در سبک گوتیک سیه‌نایی، بنایی که به‌دست نادانی و بربریت دوران تخریب شده بود، احیا خواهد شد». کوآتروکی (۲۰۰۶) می‌نویسد: «در پیروزی پنجره‌های سه‌بخشی، کنگره‌ها و کنسول‌ها، کاخ استانی یک صحنه‌پردازی زنده و ماهرانهٔ قرون وسطایی است» و «یک پس‌زمینهٔ شهری باشکوه که با تأکید صحنه‌آرایانه، یکی از فضاهای محوری مرکز تاریخی را به‌خوبی تعریف می‌کند». لونگو (۲۰۰۶) نیز در توصیف فضای داخلی تأکید می‌کند که «دیوارهای مزین به فرسکوها، تزئینات تیرها و حکاکی‌های صندلی‌ها و نیمکت‌ها—که همگی توسط معمار طراحی شده‌اند—نشان‌دهندهٔ تلاش برای بازآفرینی سبک کاخ‌های قرون وسطایی است، شاید حتی بازتابی از فضای کارگاه ساختمانی که در آن مرزی میان طراح و صنعتگر وجود نداشت». منابع منابع چاپی Innocenti, Elena; Innocenti, Mario (1993). Grosseto: briciole di storia. Grosseto: Innocenti Editore. pp. 173–178. Mariagrazia Celuzza; Mauro Papa, eds. (2013). Grosseto visibile. Guida alla città e alla sua arte pubblica. Arcidosso: Edizioni Effigi. Enrico Crispolti; Anna Mazzanti; Luca Quattrocchi, eds. (2006). Arte in Maremma nella prima metà del Novecento. Milan: Silvana Editoriale. Letizia Franchina, ed. (1995). Tra Ottocento e Novecento. Grosseto e la Maremma alla ricerca di una nuova immagine. Siena: Soprintendenza per i beni ambientali e architettonici per le province di Siena e Grosseto. Mazzini, Vanessa (1996). Immagine e arredo urbano a Grosseto. L'asse della città da Piazza Fratelli Rosselli a Piazza De Maria. Grosseto: I Portici. پیوند به بیرون "Palazzo della Provincia". Catalogo generale dei beni culturali. وزارت فرهنگ ایتالیا. معماری‌های قرن نوزدهم در توسکانی (ایتالیایی)