Տորչելլո

Տորչելլո (իտալ.՝ Torcello), քիչ բնակեցված կղզի Վենետիկի ծովածոցի հյուսիսային մասում։ Վաղ միջնադարում եղել է ծովածոցի ամենամեծ բնակավայրը։ Սա քաղաք էր իր տաճարով և եպիսկոպոսով նախքան Սուրբ Մարկոսի տաճարի կառուցումը։ Հինավուրց ժամանակներից կղզու հովանավորը Սուրբ Ֆոսկան է։ Պատմություն Կղզու անունը կրող քաղաքը հիմնադրել են 452 թվականին Ալտինում քաղաքի բնակիչները, որոնք փախել են հոների ներխուժումից։ 638 թվականին կղզի է տեղափոխվել նաև տեղի Ալտինումի եպիսկոպոսը և հիմնել տեղի եկեղեցին՝ նահատակ Իլիոդորի մասունքները պահելու համար։ Կոստանդնուպոլսի հետ առևտրական կապեր հաստատելու արդյունքում քաղաքը զգալիորեն հարստացել է և 10-րդ դարում այն արդեն ուներ առնվազն 10,000 բնակիչ (զգալիորեն ավելին, քան այն ժամանակվա Վենետիկի բնակչությունը)։ 12-րդ դարում Տորչելլոյի նավահանգիստը վերածվեց գարշահոտ ճահճի (իտալ.՝ laguna morta՝ «Մեռած ծովածոց»)։ Ծովային առևտուրը դադարեց, բնակիչները մալարիայից փախան Վենետիկ, եպիսկոպոսը տեղափոխվեց Մուրանո, կառույցների մեծ մասը ապամոնտաժվեց վենետիկյան պալատներ կառուցելու համար։ 20-րդ դարի վերջին կղզում ապրում էր ձկնորսների մի քանի ընտանիք։ Կամրջից բացի՝ միջնադարյան քաղաքից պահպանվել է միայն չորս շենք՝ 14-րդ դարի երկու համեստ պալացցո (դրանցում տեղակայված են թանգարանային հավաքածուներ), Սուրբ Ֆոսկայի ռոմանական եկեղեցին (12-րդ դար) և Սանտա Մարիա Ասունտա տաճարը (864-867, վերակառուցվել է 1008 թվականին)՝ 9-րդ դարի մկրտության և 12-րդ դարի բյուզանդական խճանկարների մեծ անսամբլով։ Պատկերասրահ Տես նաև Բուրանո Ծանոթագրություններ