Καστελντάτσια

Το Καστελντάτσια (ιταλικά: Casteldaccia και σικελικά: Castiddaccia) είναι πόλη 11.628 κατοίκων και δήμος κοντά στη Μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο, στη Σικελία, στη νότια Ιταλία, που ιδρύθηκε από τον Μαρκήσιο Λονγκαρίνι. Είναι η έδρα της οινοπαραγωγού Vini Corvo και του εργοστασίου ζυμαρικών Tomasello. Προέλευση του ονόματος Μια υπόθεση για την προέλευση του ονόματός του είναι ότι προέρχεται από την ένωση δύο λέξεων: castello (ελληνικά σημαίνει «κάστρο») και accia (σέλινο, ένα φυτό που φύτρωνε άφθονα στη θέση που βρίσκεται τώρα το χωριό). Αρχιτεκτονική Η αρχική πολεοδομία είναι ακανόνιστη, χαρακτηρίζεται από στενά δρομάκια και τυπικά σπίτια της Σικελικής παράδοσης. Το κέντρο της πόλης αποτελείται από την πλατεία Matrice, που περιβάλλεται από την εκκλησία της πόλης, την πρόσοψη του κάστρου του δούκα της Salaparuta, σύμβολο της περασμένης φεουδαρχικής μεγαλοπρέπειας, καθώς και ένα μικρό παρεκκλήσι που ονομάζεται La chiesetta . Οικονομία Το χωριό δεν έχει μεγάλες εμπορικές δραστηριότητες. Οι περισσότεροι κάτοικοι μετακινούνται στη Μπαγκερία και στο Παλέρμο για να εκτελέσουν τις εργασίες τους. Κάποτε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποτελούταν από αγρότες. Επί του παρόντος, η γεωργία δεν υφίσταται σχεδόν πλέον, καθώς οι περισσότερες από τις γεωργικές εκτάσεις κηρύχθηκαν οικοδομήσιμες. Άλλες βιομηχανίες στην πόλη περιλαμβάνουν το εργοστάσιο ζυμαρικών Tomasello και μια εταιρεία ελαιολάδου που ονομάζεται Giada Oil, η οποία εμφιαλώνει και εξάγει το μεγαλύτερο μέρος του λαδιού που παράγεται στην πόλη. Τον 16ο αιώνα, η περιοχή καλλιεργήθηκε έντονα με ζαχαροκάλαμο, έτσι χτίστηκε ένας πύργος που ονομάζεται Μπελασέρα για την προστασία των φυτειών. Παραπομπές Πηγές Τουριστικό φυλλάδιο που εκδόθηκε από την πρώην επαρχία του Παλέρμο. ASSO Informatica, The Italian Heritage, Casteldaccia, Τουριστικές Πληροφορίες, 2009, [1] Russo Rocco, Casteldaccia nella Storia della Sicilia: Memorie di ieri, Edizione Arti Grafiche Battaglie, Παλέρμο, 1961, σελίδα 260. Sommariva Giulia, Bagarìa il territorio e le ville, Dario Flaccovio Editore, Παλέρμο, 2009, σελίδες 24 – 25.