کاخ دی بانچی

کاخ دی بانچی یک نمای کاخ به سبک رنسانس است که در ضلع شرقی میدان بزرگتر در مرکز بولونیا، منطقه امیلیا رومانیا، ایتالیا واقع شده است. در قرن شانزدهم، زمانی که نمای فعلی ساخته شد، و هنوز هم، میدان ماجوره میدان عمومی اصلی بولونیا بود که توسط مراکز حکومت مذهبی و سیاسی، که توسط کلیسای جامع (باسیلیکای سن پترونیو) و کاخ‌های ر انزو (کاخ پرتورین) و داکورسیو (تالار شهر) نشان داده می‌شدند، احاطه شده بود. پیش از قرن شانزدهم، این انتهای میدان توسط مجموعه‌ای از خانه‌ها و مغازه‌ها نشان داده می‌شد. در سال ۱۴۱۲، جلوی میدان با یک رواق مسقف شد. در میان خانه‌ها، کوچه‌های کوچکی پدیدار شدند: ویا پشری وکی، ویا کلاواتوره و ویا دلی اورِفیچی، که هر کدام تمرکز تجاری خود را داشتند. در زیر رواق‌های مجاور میدان، بانکداران برای انجام امور خود، بانچی (صرافی/وام) برپا می‌کردند. در قرن‌های پانزدهم و شانزدهم، در میان خانواده‌های صاحب بوتِگه، خانواده‌های اشرافی و سناتوری مالوازیه، دوگلیولی و آمورینی حضور داشتند. در سال‌های ۱۵۶۵–۱۵۶۸، کمون و بازرگانان که مایل به ایجاد یک جزء معماری دلپذیر برای این مکان بودند، طرح فعلی را به معمار ویگنولا سفارش دادند. نمای نامتقارن دارای ۱۵ طاق گرد است که دو تا از آنها بزرگتر هستند و به کوچه‌های ذکر شده در بالا منتهی می‌شوند، در حالی که بقیه کوتاه‌تر هستند. همه آنها توسط ستون‌های مرکب عظیم احاطه شده‌اند. هر طبقه ریتم منریسم خود را در قرارگیری پنجره‌ها دارد و این مجموعه را به چیزی که به نظر می‌رسد یک گالری واحد از یک کاخ است، متحد می‌کند. این کاخ توسط رواقی به نام پاوالیون به تالار بولونیا، یکی از ساختمان‌های اصلی دانشگاه بولونیا، متصل می‌شود. این اصطلاح از گویش محلی «پاواجان» به معنی «غرفه» گرفته شده است که به نمایشگاه کرم ابریشمی اشاره دارد که در سال ۱۴۴۹ در اینجا برگزار شد. تا به امروز، در بعضی روزها، پشت کاخ یک بازار روباز از محصولات محلی وجود دارد. خود کاخ ترکیبی از مشاغل و آپارتمان‌ها را اشغال کرده است. همچنین موزه باستان‌شناسی شهر و کلیسای سانتا ماریا دلا ویتا در پشت سازه کاخ واقع شده‌اند. منابع