Nuraghe Fenu

Su nuraghe Fenu (chi signìficat "fenu" in italianu) est unu nuraghe situadu in su sattu de sa bidda sarda de Pabillonis, in su Mèdiu Campidanu, e rapresentat imparis a su nuraghe Santu Sciori su segundu nuraghe complessu de Pabillonis. Custu nuraghe, chi est stétiu datau me in s'edade de su brunzu (1300-1150 a.C.), cumprendet un' àrea deprus de 2000 metrus cuadradus. Vittorio Angius l'at descritu, in antis de s'iscoberta de sa reggia de Barùmini:«..s'àteru apelladu Nuraxi-Fenu attesu unu kilometru e mesu, e dignu de èssere cunsideradu e annoverau a' prus mannus chi si connoscint, calis puru funt is imbenientis de su territòriu de Gùspini, su Saureci, su Fumìu e s'Orcu..» e àncora, faeddendu de San Gavino Monreale at fatu unu riferimentu a su matessi Fenu, meda accanta: «.. aintru is lìmitis de su territòriu de San Gavino bi fiant in is tempus prus antigus prus de sèisci nuraghes, e chi carcunu de' matessi fiant aicci mannus, cantu su chi bideis àncora in sas biscinàntzias de Pabillonis, chi est unu de' prus colossales de s'Ìsula...». Cuntestu ambientali e collocatzione geogràfica Su nuraghe Fenu s'agatat a casi 3 km de su centru abitadu, atacadu a sa lìnia ferroviària, in d'una zona a intensa faina agrìcula. Cumenti a at capitadu pro àterus nuraghes, fintzas su Fenu est stétiu imperadu cumenti materiali pro sas fondamenta de unu ponte de sa lìnia ferruviària ma sa strutura a oi abarrat in bonu istadu. Est accessibili passendi de sa bia SP4.3 chi de Pabillonis portàt a Sàrdara. Una borta superaus is cancellos ferroviàrius, toccat a girare a dereta in d'una bia parallela a is binàrios ferroviàrius. Descritzione Is arestus de su nuraghe, costruidu tottu in roca basaltica, s'esténdint pro casi 2.000 metrus cuadraus e apartenint a unu cumplessu polilobatu de mannas dimensionis. Si cunservant duas turris, chi s'àrtziant pro un' artària massima de casi 1,80 m in sa turri A, e chi cun su grussesa issoro testimòniant s'imponenza chi su nuraghe teniat in passadu. A costa una ricostrutzione ideali de su situ (G. E.). Iscavus archeològicus e repertus Is iscavus archeològicus funt incumentzadus in su 1996, cun diferentis campagnas, e ant permìtidu tràmite s'istùdiu de sa stratigrafia de individuai s'abbandonu de s'istrutura giai in època antiga, po curpa de unu fogu e de unu sciorroccu. Is repertus funt istadus posca torraus a impreare dae gentis pùnicas e posca de is Romanos. Is iscavus ant interessadu s'àrea abitativa de su nuraghe, contraddistinta in sas foto cun sas lìteras α, β e γ, cun s'imbeniente iscoberta de unu focu e de restus de pastu accanta de sa turre C. Torra, is iscavus ant cunsentidu fintzas una mèllus visibilidadi de s'istrutura in tottu, a suba de tottu pro cantu riguardat is turris: A,B,C,D,E. Funt istetius agattaus frammentus de tzeràmica, lucerne e cancua pillntza romana chi testimòniant sa frecuentatzioni de su situ in etadi imperiali. Onnia repertu est stétiu cunservadus in su museu archeològicu de Sàrdara. Galleria de immàgines Nòdidas Bibliografia Ilisso Editori, https://web.archive.org/web/20160304205713/http://www.sardegnacultura.it/documenti/7_93_20080328173220.pdf. URL consultadu su 31 ghennàrgiu 2018 (archiviadu dae s'url originale su 4 martzu 2016). (), Ilisso Editores, 2006. Boghes curreladas Pabillonis Nuraghe Santu Sciori Nuraghe Dom'e Campu Tziviltade nuràgica Nuraghe