Белмонд Хотел Карузо

Белмонд Хотел Карузо е сместен во ридскиот град Равело, во близина на Амалфи во јужна Италија. Првично бил изграден во 11 век како палата од патрициското римско кнежевско семејство д'Афлито, кое го нарекло Палацо Д'Афлито - што значи „постраданиот“. Оваа палата била во голема мера уништена, заедно со голем дел од Равело и соседното пристаниште Амалфи, од Република Пиза, која била завојуван конкурент на медитеранските патишта. Остатоците лежеле напуштени до средината на 1500-тите, кога започнал период на реконструкција. Денес, голем дел од она што останало од „оригиналната“ палата потекнува од 17 век, кога голем дел од нејзиниот оригинален изглед бил обновен. Во 1893 година, сопственик на лозјето, Панталеоне Карузо и неговата сопруга Емилија Чикалезе изнајмиле пет соби во едно од крилата на палатата од 11 век и го отвориле „Пансион Белведере“. Неговото име го добило поради погледите од висечките градини над морето. Карузо го покрил дворот на отворено зад влезот и ги поставил двата лава од 13 век кои сè уште седат на влезот, како и римските столбови на скалите што водат до салата. Од 20 век па наваму, хотелот меѓу своите гости ги имал Вирџинија Вулф, Грета Гарбо, Хемфри Богарт, Џеки Кенеди и Лора Витале. Во последниве години, хотелот бил управуван од синовите на Панталеоне, Паоло и Џино, а потоа во 2005 година Ориент-Експрес Хотели Лтд. Во март 2014 година, Ориент-Експрес Хотели биле преименувани во Белмонд. Влез Се верувало дека влезот некогаш ѝ припаѓал на црквата Свети Евстахио во Понтоне, која датира од втората половина на 12 век. Официјален запис направен во 1570 година забележал дека бил преместен од семејството Д'Афлито кое ја поседувало црквата: тоа било вообичаена практика во тоа време. Долната половина од влезот ги вклучува вкрстените греди на оригиналот, комплетирани со пар лавови кои потсетуваат на оние во катедралата во Салерно. Лавовите симболично го чуваат пристапот до свето место, а над нив има украсни прскања со лисја, животни и птици кои колваат по гроздовите. Горниот дел на влезот е составен од демонтираниот лак на говорница, скршен во средината и повторно употребен како држачи. Додадени се две глави и друга мермерна декорација. Фрески За време на реструктуирањето на просториите, биле забележани сенки под варосаните ѕидови на сводовите, што укажувало дека имало боја под него. Канцеларијата за културно наследство во Салерно изработила записи кои го открија постоењето на фрески кои датираат од 18 век, прикажувајќи цветни мотиви, венци, птици и пеперутки кои врамуваат аркадиски пејзажни сцени. Од особен интерес е таванот во салата, кој има пар грифини еден спроти друг, речиси како да чуваат четири фрески на кои е прикажан Равело. Ова се веројатно најраните слики на градот кои датираатверојатно од средината на 19 век. Неодамнешните реставраторски работи ги изврши професорот Антонио Форчелино, од Централниот институт за реставрација во Рим, кој претходно работел како главен реставратор на Микеланџело Мојсеј на гробот на папата Јулиј II. Археологија Ископувачките работи извршени на локацијата во близина на Хотелот Карузо ги откриле темелите на некои средновековни ѕидови од куќи или палата во рамките на периметарот на одбранбените ѕидови. Видливите темели некогаш можеле да бидат крило на оригиналната Палацо Д'Афлито, пропадната и никогаш не регенерирана. За време на ископувањето, биле пронајдени неколку фрагменти од артефакти кои сега се наоѓаат во работилниците на вилата Романа во Минори за датирање и класификација. Тие ќе бидат вратени во хотелот, а во тој момент ќе се направи посебен приказ во стаклени витрини. Исто така, за време на ископувањето, на виделина излегла просторија за која се верува дека била бања со Арапско влијание. Била три метри квадратни, висока четири метри и имала свод во облик на купола поделен на осум заливи, од кои секоја содржи фреска. Само четири се навистина видливи и претставуваат две палми и два неконтролирачки песови. Трезори Поголемите простории со сводови за едра се исто така фрески со типични мотиви од 18 век. Сводовите биле градени или во камен или со локална техника позната како „претепан лапилус“: на врвот на ѕидовите се поставувале суви гранки во посакуваниот облик на сводот, а потоа се покривале со влажна почва. На оваа основа се нанесуваше паста од лапилу и се матеше додека не се создаде компактен облик. Потоа беа отстранети гранките, а таванот малтерисан, подготвен или за фрескоживопис или за варосување. Капелина Повеќето аристократски палати од 16 век имале мала приватна капела во која семејството можело да кажува секојдневни молитви. Параклисот на Хотелот Белмонд Карузо имала олтар изграден од камен во барокен стил, насликан со мермерна темпера и украсен со релјеф од штуко. Двете страни на капелата над олтарот имале штуко-релјефни резби, со слики на светци во молитва.