Loĝioj de Benkoj

w1 La Loĝio de Benkoj estas loĝio en Pizo, situanta ĉe la enirejo de la Ponte di Mezzo, en la suda duono de la urbocentro. Historio kaj priskribo La loĝio, apogata de dek du pilastroj, estis konstruita inter 1603 kaj 1605 laŭ la projekto de la arkitekto Bernardo Buontalenti. En tiu tempo ĝi gastigis la bazaron de lano kaj silko (la “benkoj” de la nomo rilatas ĝuste al la vendotabloj de la bazaro), kaj ankaŭ hodiaŭ ĝi estas foje uzata por bazaroj diverstipaj. Ĝi havas kvadratan bazon kun dek du pilastroj, kiuj subtenas supran etaĝon (konstruitan komence de la 18-a jarcento), origine multe pli malaltan kaj ornamitan per frontono kun volutoj. Ĉirkaŭ 1619 la Medicea akvokondukilo estis konektita al la kvartalo Kinzica, kaj unu el la unuaj fontanoj, nun ne plu funkcianta, troviĝis ĝuste apud la loĝio. La volutoj estis forigitaj en 1814, kiam la tuta supra etaĝo — rekte konektita al Palaco Gambacorti per ponteto — estis altigita kaj ornamita per triangula frontono. En la fruaj jaroj de la 20-a jarcento, en 1925, oni elfosadis sub la loĝio por krei tagan hotelon, parton de la reto de “alberghi diurni” Cobianchi. Nuntempe tiu spaco estas uzata kiel publikaj necesejoj, remalfermitaj kaj renovigitaj en 2012. Ekde 1865 la konstruaĵo gastigis la Ŝtatan Arkivon de Pizo. Ĝia profilo, apud la Horloĝturo, estas unu el la plej konataj elementoj en la vidoj de la Lungarnoj de Pizo. Bildgalerio Notoj Eksteraj ligiloj [1]