Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας

Το Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας (ιταλικά: Museo Nazionale della Magna Grecia), που αναφέρεται επίσης ως Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Ρέτζο Καλάμπρια (Museo Archeologico Nazionale di Reggio Calabria) ή Παλάτι Πιασεντίνι (Palazzo Piacentini), είναι μουσείο στο Ρέτζο Καλάμπρια, στη νότια Ιταλία. Στεγάζει αρχαιολογικές συλλογές από τοποθεσίες στη Μεγάλη Ελλάδα. Ιστορία Η προέλευση του Museo Nazionale di Reggio Calabria χρονολογείται από το 1882 με την ίδρυση της το Museo Civico η οποία, στο νέο κλίμα της εθνικής ενότητας, τη συλλογή και τη διάδοση του πολιτισμού στην τοπική ανθρώπων από την έκθεση ζωγραφικής, αντικείμενα της τοπικής ιστορίας και του πολιτισμού, αρχαιολογικά ευρήματα, και ενθύμια της Il Risorgimento. Αυτό αποτέλεσε το Museo Civico di Reggio, που βασίζεται στην παραλία Palazzo Arcivescovile και σχηματίζεται εθνολογίας, μεσαιωνική τέχνη, μοντέρνα τέχνη, Risorgimento τέχνης και το νομισματικό τμήματα. Το 1907 η Soprintendenza Archeologica della Calabria ιδρύθηκε υπό την ηγεσία του το διάσημο αρχαιολόγο Πάολο Όρσι - πραγματοποιείται έντονη ανασκαφές στο Ρέτζιο, Λοκρούς, και τα κύρια κέντρα αρχαιολογικό ενδιαφέρον στην Καλαβρία. Μετά το σεισμό του 1908, η οποία κατέστρεψε την πόλη, Paolo Orsi πρότεινε τη δημιουργία ενός Εθνικού Μουσείου, τα εκθέματα από το μέλος ανασκαφές δίπλα από το Ρέτζιο της πόλης συλλογές. Η Soprintendenza Archeologica ιδρύθηκε το 1925 στην πόλη και το 1932 που ξεκίνησε την κατασκευή του κτιρίου για το Museo Centrale della Magna Grecia ή σε Museo Nazionale della Magna Grecia. Σχεδιάστηκε από τον Marcello Piacentini, ένας από τους πιο διάσημους ιταλούς αρχιτέκτονες του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, ο οποίος δημιούργησε την Ιταλία είναι το πρώτο κατασκευασμένο κτίριο του μουσείου (αντί για ένα μουσείο που βρίσκεται σε ένα υπάρχον κτίριο). Την πρώτη πέτρα ευλογήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Καρμέλο Pujia, και στη συνέχεια έθεσε ο πρίγκιπας του Πιεμόντε, με την ακόλουθη επιστολή τοιχώματα σε αυτό: "Τον αύγουστο παρουσία των Ουμβλερτου και Μαρία Χοσέ της Σαβοΐας, με επίσημη τελετή και λαϊκή γιορτή, κατά τη διάρκεια του μήνα του Μαΐου το δέκατο έτος της Φασιστικής Εποχής, ['αυτό το μουσείο ήταν] δεδομένης της Πατρίδας από τον Μπενίτο Μουσολίνι. [Umberto] έθεσε τον πρώτο λίθο του Μουσείου, του οποίου θησαυρούς επέζησε μεγάλη καταστροφική αντιξοότητες και να διαιωνίζουν την Χιλιετή πολιτισμό της Πρώτης Ιταλία. Το νέο κτίριο άνοιξε το 1932, αλλά έκλεισε το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που οδήγησε τα αντικείμενα να μεταφερθούν σε πιο ασφαλείς θέσεις. Το νέο κτήριο εγκαινιάστηκε το 1932, αλλά θα έπρεπε να είναι κλειστό, λόγω του πολέμου, που ανάγκασε τη μεταφορά των υλικών σε ασφαλέστερες τοποθεσίες. Το 1954, από τις συλλογές του Museo Civico επανενώθηκαν με εκείνες των Museo Nazionale, το οποίο άνοιξε ξανά για το κοινό το 1959. Το 1962, η προϊστορία, protohistory και Λοκρούς δωμάτια άνοιξαν, ενώ το επιγραμματικό gallery και γκαλερί τέχνης άνοιξε το 1969 και η νομισματική συλλογή του 1973. Μετά το πολύ σημαντικό εύρημα του Riace Χάλκινα (το οποίο, μαζί με το Κεφάλι ενός Φιλοσόφου, συνέβαλαν στο μουσείο φήμη) μια υποβρύχια αρχαιολογία gallery δημιουργήθηκε το 1981, αφιερωμένο στη μνήμη του εφόρου Τζουζέπε Φότι, ο οποίος πέθανε λίγο πριν από την έναρξη λειτουργίας του. Το 1982, η γκαλερί στις ελληνικές αποικίες και Ιωνικό και το Τυρρηνικό υπο-αποικίες ήταν re-κανονίσει, ανοίγοντας έτσι το πρώτο και το δεύτερο όροφο του κοινού και την προσθήκη 40 περισσότερων εκθέσεων. Υπάρχουν σχέδια για να μετακινήσετε τη μεσαιωνική και σύγχρονη γκαλερί τέχνης (επί του παρόντος στο δεύτερο όροφο) σε άλλο κτίριο για να κάνει χώρο για το θεματικό αρχαιολογικό εμφανίζει η οποία είναι στο στάδιο της προετοιμασίας. Το μουσείο είναι σήμερα χωρίζεται σε έξι ενότητες και μια γκαλερί τέχνης, τοποθετημένα σε χρονολογική και τοπογραφικό τάξη και εκτείνεται σε 4 ορόφους. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας στο Wikimedia Commons