Villa ni Trajano

Ang Villa ni Trajano ay isang maharlikang tirahan sa tag-init at tuluyan para sa pangangaso ng sinaunang Romanong Emperador na si Trajano (namatay noong 98-117 AD), na nagsimula pa noong simula ng kanyang paghahari. Ang lokasyon nito, malapit sa modernong nayon ng Arcinazzo, ay, tulad ng maraming patricianong villa, maingat na pinili sa mataas na talampas sa paanan ng Monte Altuino (1271 m) at sa isang kahanga-hangang kakahuyan upang makatakas sa init ng tag-init ng Roma. Ito ay 2 km mula sa ilog Aniene na siyang nagsusuplay ng tubig sa Roma at kung saan matatagpuan ang villa ni Nero sa Subiaco mga 12 km pababa ng ilog. Sumasakop ito sa lawak na humigit-kumulang 5 ektarya, na karamihan ay hindi pa nahuhukay. Maraming magagandang palamuti sa silid ang narekober dito, sa kabila ng malawakang pagnanakaw ng mga mamahaling marmol noong mga nakaraang siglo. Sa isang talumpating papuri na ibinigay noong 100 AD bilang parangal kay Trajano, inilarawan ni Plinio ang Nakababata ang nakapalibot na tanawin ng villa at binanggit ang kaniyang mga interes, lalo na ang pangingisda at pangangaso doon: "...ano pang ibang pahinga ang pinapayagan mo sa iyong sarili kung hindi ang maglakad sa mga dalisdis ng kakahuyan, palayasin ang mga mababangis na hayop mula sa kanilang mga lungga, lampasan ang napakalawak na tuktok ng mga bundok, akyatin ang mga tuktok na natatakpan ng yelo nang walang sinumang tutulong sa iyo at magbukas ng daan at, pansamantala, pumunta sa mga sagradong kakahuyan sa taimtim na pag-alaala at sambahin ang mga diyos? (...). Nagsusumikap siyang hanapin at hulihin ang mga mababangis na hayop at ang kanyang pinakadakila at pinakakaaya-ayang trabaho ay ang paghuli sa mga ito" Pook Ang Villa ay itinayo sa dalawang malalaking terasang plataporma sa mas mababang dalisdis ng Monte Altuino, ang ibabang terasa ang tanging nahukay hanggang sa kasalukuyan. Ang ibabang terasa ay ang "pampublikong" pakpak, na ginagamit para sa mga bisita at libangan, habang ang itaas na terasa ay itinuturing na "pribado" o tirahang pakpak. Ibabang terasa Ang ibabang terasa ay isang mahabang parihaba (100 x 40 m) na sinusuportahan ng isang pader na may malalaking suhay, na ang patong ay gawa sa pinaghalong na ladrilyong selosiya. Sa gitna ng terasa ay ang hardin, isa sa mga pangunahing punto ng buong complex, na napapalibutan ng isang peristilo at nakaharap sa maraming silid. Sa bawat dulo ng hardin ay may dalawang malalaking kalahating bilog na palanggana na may mga puwente at hagdan sa mga sulok, na ganap na natatakpan ng mga tipak ng puting marmol; pareho silang nasa gilid ng isang base ng masonry na marahil ay sumusuporta sa isang palanggana. Sa kanluran ng hardin ay ang pangunahing gusali, ang pinakamarangya sa buong complex, at ang isa na nagbigay ng pinakamaraming bilang ng mga natuklasang marangyang stucco at marmol na dekorasyon. Ang triclinio (silid-kainan sa tag-init) (13 x 9 m) ay nasa gitna, na mapupuntahan sa pamamagitan ng apat na pinto na may pagitan ng malalaking bintana na bumubukas patungo sa mga silid sa gilid. Ang pasukan mula sa hardin ay nababalutan ng isang pares ng mga haligi. Sa likurang dingding ay may isang nymphaeum na binubuo ng tatlong nitso kung saan ang tubig ay bumubuhos sa pool sa ibaba. Ang mga nitso ay nababalutan ng mga estante ng marmol, pinalamutian ng mga dolphin at triton, kung saan may maliliit na haligi na sumusuporta sa pinalamutian na arkitrabe. Sa itaas ay may isang mosaic band na binubuo ng salamin-pandikit tesserae na sumasalamin sa mga sinag ng araw na, tumatama sa pool ng tubig, ay lumikha ng isang paglalaro ng liwanag at mga kulay sa mga nakapalibot na dingding na gawa sa marmol at stucco na ginto. Ang nymphaeum ay may arko na lumikha ng pagkakaisa at biyaya sa buong istraktura. Ang sahig ay pinalamutian ng makukulay na opus sectile, ibig sabihin, mga parihabang tipak ng marmol na may hangganan ng mga piraso ng giallo antico (antigong dilaw). Mga sanggunian Mga panlabas na link