სანტი-ჯოვანი-ე-პაოლო

სანტი-ჯოვანი-ე-პაოლო(იტალ. Santi Giovanni e Paolo al Celio) — უძველესი ბაზილიკური ეკლესია რომში, რომელიც მდებარეობს კაელიუმის მთაზე. იგი თავდაპირველად აშენდა 398 წელს. ეკლესია არის პაასიონისტების სახლია და წმინდა პავლე ჯვრის მკვდრის საფლავია. გარდა ამისა, ეს არის პირველი პარასკევის სადგური მარხვის პერიოდში. ისტორია ეკლესია აშენდა 398 წელს, სენატორ პამმაჩიუსის მიერ, ორი რომაელი ჯარისკაცისთვის, იოანე და პავლე, რომელთა წამება მოხდა იმპერატორ იულიანეს დროს 362 წელს. ამით ეკლესიას ეწოდა ტიტულუს პამმაჩი და ეს ასე ჩაიწერა სინოდის აქტებში, რომელიც პაპმა სიმახუსმა 499 წელს მოაწყო. ეკლესია დაზიანდა ალარიხ I-ის მიერ განხორციელებული ძარცვის დროს (410) და მიწისძვრის შედეგად (442), აღდგენილი იყო პაპ პასკალ I-ის მიერ (824), კვლავ დაექვემდებარა ნორმანთა ძარცვას (1084), და კვლავ აღდგა, მონასტრისა და სამრეკლოს დამატებით 1099 წელს. ინტერიერი შიგნით ეკლესია აქვს სამი ნავი, სვეტებით, რომლებიც დაკავშირებულია ორიგინალურ სვეტებთან. ალტარი აშენებულია აბაზანაზე, რომელიც შეიცავს ორი მოწამის ნაშთებს. აფსიდა არის ფრესკით, რომელზე გამოსახულია ქრისტე დიდებაში (1588), ავტორი კრისტოფორო რონკალი (რომელსაც "პომარანჩიო" უწოდებენ); ამ ფრესკის ქვემოთ არის სამი ნახატი: წმინდა იოანეს წამება, წმინდა პავლეს წამება და ტერენციანოს გარდაქმნა (1726), რომლებიც შექმნეს ჯოვანი დომენიკო პიასტრინიმ, ჯაკომო ტრიგამ და პიერო ანდრეა ბარბიერიმ შესაბამისად. საკრისტია მოიცავს ანტონიანცო რომანოს მიერ შექმნილ ტილოებს, რომელზეც გამოსახულია მარიამწმინდა და ბარტყი, წმინდა იოანე მახარებელი და წმინდა იოანე ნათლისმცემელი, ასევე წმინდა იერონი და წმინდა პავლე. კარდინალატის ტიტული ბაზილიკა დაკავშირებულია კარდინალთა ტიტულით. ამ ტიტულის წინა კარდინალ მღვდლებს შორის არის სამი, რომლებიც პაპები გახდნენ: პაპი ჰონორიუს III (ჩენციო სავლელი, რომელიც კარდინალად აირჩიეს 1198 წელს), პაპი ადრიანე VI (ადრიან ბოიენსი, რომელიც კარდინალად აირჩიეს 1517 წელს) და პაპი პიუს XII (ეუჯენიო პაჩელი, რომელიც კარდინალად აირჩიეს 1929 წელს). როდესაც ფრენსის სპელმანი გახდა ტიტულ ტიტულოს ახალი კარდინალ მღვდელი 1946 წელს (მას შემდეგ, რაც პაჩელის პაპად ამაღლების შედეგად ტიტული გათავისუფლდა 1939 წელს), მას 2015 წლამდე ატარებდნენ კარდინალები, რომლებიც იყვნენ ნიუ-იორკის არქიეპისკოპოსები. 2012 წელს ნიუ-იორკის არქიეპისკოპოსი ტიმოთი დოლანი კარდინალად აირჩიეს და მიენიჭა სხვა ტიტული, რადგან კარდინალ ედვარდ ეგანი, რომელიც პირველი იყო, ვინც ნიუ-იორკის არქიეპისკოპოსის ემერიტუსის წოდება მიიღო, კვლავ ატარებდა ტიტულს სიკვდილამდე 2015 წლის 5 მარტამდე. ამჟამად ტიტული ეკავა კარდინალ იოზეფ დე კესელს, მეხელინ-ბრიუსელის არქიეპისკოპოსს, რომელსაც ეს ტიტული 2016 წლის 19 ნოემბერს მიენიჭა. გათხრები მე-19 საუკუნეში ჩატარებული გათხრებით, ეკლესიის ნავის ქვეშ აღმოჩნდა ძველი რომაული ოთახების სერია. ეს ოთახები დათარიღებულია პირველი და მეოთხე საუკუნეებით ძვ. წ. მწერალი შარლოტა ანა ეტონის მიხედვით, ეს ოთახები იყო ბუნკერები, რომლებიც წარმოადგენდნენ სავივარიუმს, სადაც ველური ცხოველებს ინახავდნენ, სანამ ისინი გამოყენებულ იქნებოდნენ კოლოსეუმში გამართულ წარმოდგენებში. დაბალაშლილი ვოლის გვირაბი აკავშირებდა ამ სავივარიუმს კოლოსეუმთან. ბაზილიკის მიწისქვეშა ადგილის აღმოჩენა მოხდა 1887 წელს მამა ჯერმანო და სან სტანისლაოს მიერ, რომელიც იმ დროს ბაზილიკის რექტორი იყვნენ და მოწამეების იოანე და პავლეს საფლავებს ეძებდნენ. მან აღმოაჩინა თორმეტი დეკორირებული ოთახი, რომლებიც ეკუთვნოდნენ მინიმუმ ხუთ განსხვავებულ შენობას, რომლებიც თარიღდება პირველი და მეოთხე საუკუნეებით ძვ. წ. ეს ხუთი შენობა შეადგენს ერთ-ერთ ყველაზე კარგად შემონახულ რომაული პერიოდის საცხოვრებელ კომპლექსს, რომელიც დღესაც არსებობენ, და წარმოადგენს საუკეთესო მაგალითს დომუს ეკლესიაზე ("სახლი ეკლესია"). ორიგინალური ფრესკები ჯერ კიდევ ჩანს, რომლებიც წამების სცენებს ასახავენ. სახლებში შესვლა ხდება ეკლესიის გარეთ, კლივუს სკაურის მხარეს. ერთ-ერთ ოთახში, რომელიც ნიმფეუმის ეზო იყო, აღმოჩნდა ელეგანტური მესამე საუკუნის ძვ. წ. ფრესკა, რომელზეც პროზერპინა და სხვა ღვთაებები არიან გამოსახული ანგელოზების შუაში ნავით (3 მ × 5 მ (9.8 ფტ × 16.4 ფტ)), ასევე ჩანაწერები სხვა მორალური ფრესკებისა და მოზაიკების, რომლებიც ფანჯრის კამარებში მდებარეობდნენ. მესამე და მეოთხე საუკუნეებს შორის, ოთახებში შეიმჩნევა ზოგიერთი ცვლილება, და იქ შეიქმნა ერთგვარი ორატორია ქრისტიანული თემატიკით ფრესკებით, ხოლო სხვა ოთახებში, დეკორაციები არ შეიცავდა სპეციფიკურ ქრისტიანულ თემებს (მფრინავი ჯინები, გვირგვინები, ფრინველები და ა.შ.). მეოთხე საუკუნეში, კლივუს სკაურის უკან გამავალ გვირაბში, ასევე შეიქმნა კონფესიო. კონფესიოს კედლები იყვნენ ფრესკირებული ქრისტიანული თემებით (მაგალითად, წმინდა კრისპუსის, კრისპინუსისა და ბენედიქტას სიკვდილით თავის დასაჭერელი, ქალის ფიგურები და ორანტე ან "ლოცულობი ადამიანი"). სქოლიო