Lacus Curtius

Η Λίμνη Κούρτιου, λατιν.: Lacus Cirtius, ήταν μία λακούβα ή μία λίμνη στο έδαφος της Ρωμαϊκής Αγοράς. Η περιοχή όπου θα κτιζόταν η Αγορά πιθανότατα κάποτε ήταν λίμνη, καθώς η ευρύτερη περιοχή είναι γνωστό ότι περιβαλλόταν από ρυάκια και έλη. Ένα μέρος της δεν αποστραγγίστηκε ποτέ, και σταδιακά συρρικνώθηκε, μέχρι που έμεινε μόνο μία λακούβα, γνωστή ως Λίμνη Κούρτιου. Η φύση και η σημασία της στην πρώιμη ιστορία της Ρώμης είναι αβέβαιες, και υπάρχουν αρκετές αντικρουόμενες ιστορίες σχετικά με την προέλευση και τον σκοπό της. Το όνομα του τόπου πιθανότατα συνδέεται με το γένος των Κουρτίων (Curtia gens), μία πολύ παλιά ρωμαϊκή οικογένεια με σαβινική καταγωγή. Ιστορία Η ακριβής ιστορία του γεγονότος δεν ήταν γνωστή ούτε καν στους ίδιους τους Ρωμαίους, και έδωσαν τουλάχιστον τρεις διαφορετικές εξηγήσεις για το όνομά του. Δύο δόθηκαν από τον Λίβιο, και μία από τον Βάρρωνα. Με σειρά χρονολογίας λέγεται ότι έλαβαν χώρα: Η αρχή του πολέμου των Σαβίνων κατά τον Τ. Λίβιο Σύμφωνα με την παλαιότερη ιστορία (8ος αι. π.Χ.), ο Lacus Curtius πήρε το όνομά του από έναν πρωταθλητή των Σαβίνων, τον ιππέα Mettius Curtius. Στον πόλεμο που ακολούθησε την Αρπαγή των Σαβίνων Γυναικών, λέγεται ότι κόλλησε στο έλος κατά τη διάρκεια της μάχης. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η Αγορά ήταν κάποτε βάλτος, το γεγονός ότι η Curtia Gens ήταν Σαβινικής καταγωγής, και ότι το όνομα Mettius ήταν αυθεντικά Σαβινικό, που προήλθε από τη λέξη medìss «ηγέτης». Η προέλευση του κεραυνού του Βάρρωνα Μία δεύτερη εκδοχή (π. 445 π.Χ.), και επίσης η πιο πεζή, αναφέρει ότι ο Γάιος Κούρτιος Φίλων, ένας ύπατος, είχε καθαγιάσει τον χώρο, όταν ένας κεραυνός χτύπησε τον χώρο. Η μυθική καταγωγή της Λιβίας Ο Lacus Curtius μπορεί να έχαιρε κάποιας εκτίμησης από τους αρχαίους Ρωμαίους. Η πιο δημοφιλής ιστορία (π. 362 π.Χ.), και επίσης αυτή που ο Τ. Λίβιος θεωρούσε πιθανότερη, ήταν ένας μύθος που δόξαζε το έθνος: η Ρώμη κινδύνευε, όταν άνοιξε ένα μεγάλο χάσμα στην Αγορά. Ένας χρησμός διέταξε τον λαό να ρίξει στο χάσμα «αυτό που αποτελούσε τη μεγαλύτερη δύναμη του ρωμαϊκού λαού», και κάνοντας αυτό θα έκανε το ρωμαϊκό έθνος να διαρκέσει για πάντα. Αφού διάφορα πράγματα είχαν ριχτεί στο άνοιγμα χωρίς αποτέλεσμα, ένας νεαρός ιππέας ονόματι Μάρκος Κούρτιος (και πάλι, του γένους Κουρτίων) έσωσε την πόλη, συνειδητοποιώντας ότι η αρετή ήταν αυτό, που οι Ρωμαίοι θεωρούσαν πιο πολύτιμο. Φορώντας πλήρη πανοπλία στο άλογό του, πήδηξε στο χάσμα, οπότε η γη έκλεισε επάνω του και η Ρώμη σώθηκε. Η ιστορία, αν και σαφώς επική στη φύση της, ήταν πιθανότατα ένα αντίγραφο μίας άλλης πολύ παρόμοιας ελληνικής ιστορίας, που αφορούσε τον βασιλιά Μίδα. Άλλες δυνατότητες Λίγο ανατολικά της λίμνης Κούρτιου βρέθηκαν τα σκελετικά λείψανα ενός άνδρα, μίας γυναίκας και ενός παιδιού, που είχαν δεθεί μαζί και πνιγεί. Αυτό υποστηρίζει την άποψη, ότι οι θρύλοι του Μέττιου και του Μάρκου Κούρτιου είναι ίσως διαστρεβλωμένες αναμνήσεις μίας πολύ αρχαίας τελετουργίας θυσίας πνιγμού, που γινόταν όταν το χάσμα ήταν ακόμη αρκετά μεγάλο για να σχηματίσει μία λίμνη. Εναλλακτικά, θα μπορούσαν να σχετίζονται με «βέβηλους» που αναφέρονται στην επιγραφή στον κοντινό Μέλανα Λίθο (Lapis Niger), καθιστώντας το μία ειδική τοποθεσία τιμωρίας. Το θέμα σχετίζεται με κελτικές ιστορίες του ύστερου μεσαιωνικού αιώνα για εκρήξεις λιμνών. Στην τέχνη Η αυτοθυσία του Μάρκου Κούρτιου αποτελεί δημοφιλές θέμα από την Αναγέννηση, όπως απεικονίζεται από τον Πάολο Βερονέζε, τον Λούκας Κράναχ τον Πρεσβύτερο και πολλούς άλλους. Σχετικοί σύνδεσμοι Γένος των Κουρτίων Αναφορές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lacus Curtius στο Wikimedia Commons Άρθρο του Samuel Ball Platner, με φωτογραφίες Άρθρο του Lacus Curtius στο livius.org Αρχειοθετήθηκε 2014-04-20 στο Wayback Machine. Archived