ویلای سلطنتی مارلیا

ویلا مارلیا یا ویلای سلطنتی مارلیا یک کاخ یا ویلای مربوط به اواخر دوره رنسانس است و املاک آن شامل باغ‌های مشهور و ویلاهای مجاور و فضاهای تفریحی در داخل محوطه است. این بنا در کاپانوری، در استان لوکا، غرب فلورانس، در منطقه توسکانی شمالی ایتالیا واقع شده است. تاریخچه ویلا مارلیا این ویلای رنسانس ایتالیایی قرن پانزدهم از سال ۱۵۱۷ تا ۱۶۵۱ در اختیار خانواده بونویسی بود و نسبتاً بدون تغییر باقی ماند. در قرن هفدهم، کاخ اورولوژیو با برج ساعت برجسته ساخته شد. باغ‌ها در نیمه دوم قرن هفدهم، به سبک باغ ایتالیایی، تحت تأثیر باغ‌های رنسانس ایتالیایی و باغ‌های باروک، ساخته شدند. ویژگی‌ها ویژگی‌ها شامل موارد زیر است تئاتر آکوا - تئاتر آب؛ فواره‌ها، مجسمه‌ها، موزاییک سنگریزه برجسته و محور انتهایی توفا. تئاتر وِرزورا — تئاتر سبز (۱۶۵۲)؛ فضای باز با دیوارهای پرچین‌دار و بال‌های صحنه، مجسمه‌های سفالی کمدیا دلارته. باغ لیمو - باغ لیمو؛ یک باغ درخت لیموی گلدانی، با استخر زینتی بزرگ که توسط نرده سنگی احاطه شده است، دو مجسمه غول پیکر کوزه‌هایی را به داخل استخر می‌ریزند که نمایانگر رودخانه‌های محلی آرنو و سرچیو هستند. ویلای سلطنتی مارلیا در سال ۱۸۰۶، خواهر ناپلئون، الیزا بناپارت، باچیوچی پرنسس فرانسوی، کل مجموعه را خریداری کرد. او ویلا دل وسکوو مجاور آن را با باغ و غار رنسانس ایتالیایی قرن شانزدهمی‌اش و سایر املاک مجاور به دست آورد که مساحت ملک را دو برابر کرد. واژهٔ رئال (به معنی «سلطنتی») به نام ویلا اضافه شد تا به ویلا سلطنتی مارلیا یا به صورت محلی ویلای سلطنتی شناخته شود. این مجموعه به عنوان یک اقامتگاه رسمی سلطنتی برای او تعیین شد، زمانی که وی به عنوان دوشس لوکا، پرنسس پیومبینوی، دوشس بزرگ توسکانی و کنتس کمپینیانو منصوب شد — و قدرت حکمرانی بر این سرزمین‌های توسکانی از سوی ناپلئون به او داده شد. در سال ۱۸۱۱، الیزا بناپارت ویلا را به سبک نئوکلاسیک بازسازی کرد و دو دروازه‌خانه و عناصر ورودی نئوکلاسیک به سبک پالازین ساخته شدند. از باغ‌های ویلا دل وسکوو، غرفه نیمفئوم باشکوه، گروتا دل دیو پان یا غار پن، با شکوه باروک باقی ماند. باغ‌های ایتالیایی اولیه پایینی به یک پارک منظره گسترده انگلیسی که در آن زمان مد بود، دوباره طراحی شدند. این پارک دارای لاگتو یا دریاچه کوچک به عنوان نقطه کانونی بازتابنده و باغ آبی با تراس وسیعی است که با مجسمه‌ها تزئین شده است. بناپارت گروه‌های طبیعی درختان را برای انتقال به باغ‌های جنگلی اضافه کرد. در سال ۱۸۱۴، پس از سقوط و تبعید برادرش، بناپارت توسط بوربون‌های پیروز به عنوان پادشاه جایگزین شد و ماری لوئیز بوربون از خاندان بوربون-پارما، دوشس لوکا و مالک ویلا رئاله دی مارلیا شد. لورنزو نوتولینی مأمور شد تا اسپکولا، یک رصدخانه، را در باغ پایینی پارک منظره بسازد. قرن‌های بیستم و بیست و یکم این ملک در سال ۱۹۲۳ توسط خانواده کنت پچی -بلانت خریداری شد، که ویلا و باغ‌های آن را بازسازی کردند و باغ‌ها با گیاهان اصلی دوباره کاشته شدند. باغ اسپانیایی جاردینو، یک باغ اسپانیایی موری با فواره‌ها و جویبارها و تأثیرات طراحی آرت دکو، برای اتصال کاخ اورولوژیو و گروتا دل دیو پن قرن هفدهمی ایجاد شد. در سال ۲۰۱۵، ویلا رئاله دی مارلیا فروخته شد. این ویلا دوباره میزبان رویدادهای فرهنگی مانند جشنواره موسیقی کلاسیک لوکا، نمایشگاه کاملیاهای باستانی لوکا و جشنواره ریناشنزه خواهد بود. در همین حال، باغ‌ها برای عموم آزاد هستند و می‌توان با پرداخت بلیط ورودی از آنها بازدید کرد. یک کافه تریا در غرفه بازی‌ها وجود دارد. نگارخانه منابع