تئاتر فوساتی

تئاتر فوسّاتی (به ایتالیایی: Il Teatro Fossati) که از سال ۱۹۸۶ به‌عنوان «استودیوی تئاتر پیکولو» و از سال ۲۰۱۳ به‌عنوان «استودیوی تئاتر ملاتو» شناخته می‌شود، یک تئاتر تاریخی در میلان است که در میان خیابان گاریبالدی و خیابان ویوولی و در کنار استودیو تئاتر استرلر قرار دارد. تاریخچه تئاتر فوساتی توسط کارآفرین ایتالیایی کارلو فوساتی تأسیس و توسط معمار فرمو زوکاری طراحی شد. نخستین اجرای آن در ۲۵ آوریل ۱۸۵۹، زمانی که ورودی آن هنوز رو به خیابان ریوولی بود، برگزار شد. این تئاتر به یکی از شلوغ‌ترین تئاترهای میلان تبدیل شد که اجراهای روزانه را ارائه می‌داد. در سال ۱۸۸۱، این نخستین تئاتر در ایتالیا بود که با نورپردازی الکتریکی آزمایش شد. از مهمانان برجسته این تئاتر می‌توان از فرانتس کافکا در سال ۱۹۱۲ نام برد. واپسین پوستر اجراها به سال ۱۹۲۵ برمی‌گردد. در سال‌های بعد، از آن به عنوان سینما استفاده شد و متعاقباً بسته شد. پس از یک دوره فرسودگی فزاینده، در سال ۱۹۷۹ توسط جورجو استرلر بازسازی شد که آن را در سیستم تئاتر بزرگتر تئاتر پیکولو ادغام کرد. تئاتر فوساتی، با تأمین مالی به میزان هزینه کلی ۱۰ میلیارد لیره، یک پروژه مرمت تحت نظارت مارکو زانوسو به مدت چهار سال از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶، بازسازی شده و به «استودیوی تئاتر» تبدیل شد. داخل آن تخلیه شده و به یک آزمایشگاه تجربی برای بازیگری تبدیل، و پس از مرگ «ماری‌آنجلا ملاتو» بازیگر مشهور میلانی در سال ۲۰۱۳، به نام وی نامگذاری شد. توصیف بنا این تئاتر دو نما دارد، یکی رو به خیابان ریوولی و دیگری رو به خیابان گاریبالدی، که با تزئینات سفالی اثر آندره‌آ بونی، از جمله مجسمه جوزپه گاریبالدی، مزین شده است. پس از بازسازی، فضای داخلی به جز چند صندلی خالی شده است. جستارهای وابسته تئاتر پیکولو (میلان) پانویس