Սանտի Ապոստոլի (Վենետիկ)

Սանտի Ապոստոլի (իտալ.՝ Santi Apostoli), եկեղեցի Վենետիկում, Կանարեջիոյի տարածքում ՝ համանուն հրապարակում։ Գտնվում է Մեծ ջրանցքի վրա գտնվող Կա’ դ’Օրո պալատից ոչ հեռու։ Եկեղեցին կանգնեցվել է այն վայրում, որտեղ բնակություն են հաստատել Վենետիկի առաջին բնակիչները։ Եկեղեցին հաճախ վերակառուցվել է։ Եկեղեցու շենքն իր ներկայիս տեսքը ձեռք է բերել 18-րդ դարի կեսերին։ Եկեղեցու կողքին խոյացած զանգակատունը, որը քաղաքի ամենաբարձրերից մեկն է, կառուցվել է 1672 թվականին և իր ներկայիս տեսքը ստացել է 18-րդ դարում՝ ճարտարապետ Անդրեա Տիրալիի շնորհիվ (իտալ.՝ Andrea Tirali): Եկեղեցու կողքին գտնվում է մատուռ՝ կառուցված վերածննդի ոճով՝ ըստ ճարտարապետ Մաուրո Կոդուչիի նախագծի։ Մատուռում է գտնվում Մարկո Կոռնարոյի դամբարանը, քանդակագործ Թուլիո Լոմբարդոյի աշխատանքները։ Եկեղեցու խորանի վերևում տեղադրված է Վենետիկյան դպրոցի վերջին մեծ ներկայացուցիչ Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոյի «Սուրբ Լուսիայի հաղորդություն» (1748) կտավը։ Եկեղեցու նկարազարդմանը մասնակցություն է ունեցել նաև Ֆաբիո Կանալը (իտալ.՝ Fabio Canal): Պատմություն 7-րդ դարում Վենետիկը դեռ քաղաք չէր, այլ փոքր համայնքների միավորում՝ ցրված ամբողջ ծովածոցում։ Սուրբ Մագնուս ( իտալ.՝ San Magno) Օդերզոյի եպիսկոպոսը եկել էր ծովածոց և հիմնել ութ եկեղեցի։ Պատմաբան Ֆլամինիո Կորնարոյի պատմած լեգենդի համաձայն, Սուրբ Մագնուսը տեսիլք է ունեցել Տասներկու Առաքյալների մասին, որոնք պատվիրել են նրան եկեղեցի կառուցել մի վայրում, որտեղ կտեսնի տասներկու կռունկ։ Այդ վայրը Կանարեջիոյի գավառում գտնվելու պատճառով հանդիսացել է Սան Ապոստոլիի եկեղեցու տեղը։ 1490-ական թվականներին եկեղեցուն ավելացվել է Կապելլա Կոռնարոն, որը կառուցվել էր Վենետիկյան հարուստ Կոռնարո ընտանիքի համար որպես դամբարան։ Այն համարվել է Վենետիկի Վաղ Վերածննդի դարաշրջանի ամենակարևոր մատուռներից մեկը։ Անհայտ է, թե կոնկրետ ով է նախագծել մատուռը, չնայած այն առավել հաճախ վերագրվում է ճարտարապետ Մաուրո Կոդուչիին։ Միևնույն ժամանակ եկեղեցու ճակատին ավելացվել է շքամուտք և կառուցվել է սրբադասարան։ Այս փոփոխությունները վերահսկել է նաև Կոդուչին։ Պատկերասրահ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Biucchi, Edwina (2002). Venice: An Architectural Guide. Hazlitt, William Carew. History of the Venetian Republic. Vol. 4. Giordano, Andrea (1844). Venice described by Baron A. G. From the original Italian. adapted to assist as a guide to the Model of Venice, etc. Nichols, Tom (2004). Tintoretto: Tradition and Identity. Pullan, Brian (1998). The Jews of Europe and the Inquisition of Venice, 1550–1670. Huse, Norbert (1993). The Art of Renaissance Venice: Architecture, Sculpture, and Painting, 1460–1590. University of Chicago Press.