میدان مرکانتی

میدان مرکانتی (میدان بازرگانان) میدانی مرکزی در میلان، ایتالیا است. این میدان بین میدان دل دومو، که مرکز شهر مدرن میلان را نشان می‌دهد، و میدان کوردوسیو واقع شده است و در قرون وسطی قلب شهر محسوب می‌شد. در آن زمان، میدان بزرگ‌تر از اندازه کنونی خود بود (زیرا بخشی از آن بعدها به خیابان کنونی «ویا مرکانتی» تبدیل شد، خیابانی که میان «پالاتزو دئی جیورکونسولتی» و «پالاتزو دلا راجیونه» قرار دارد) و با نام «پیاتزا دل برولتو» شناخته می‌شد؛ نامی برگرفته از «برولتو نووو»، کاخی که در مرکز میدان قرار داشت (و اکنون در سمت شمالی واقع است). در سده سیزدهم، شش ورودی به میدان وجود داشت که هر یک به حرفه‌ای خاص تعلق داشت؛ از آهنگران شمشیر تا کلاه‌سازان. تا اواخر قرن نوزدهم، «اوه بِی! اوه بِی!» (مهم‌ترین و سنتی‌ترین بازار میلان) در میدان مرکانتی برگزار می‌شد. کاخ‌ها این میدان چهار ساختمان اصلی را در خود جای داده است: «برولتو نووو» که با نام کاخ راجیونه نیز شناخته می‌شود، ضلع شمال شرقی را اشغال می‌کند. این بنا در سال ۱۲۳۳ ساخته شد و به عنوان «برولتو»، یعنی ستاد اداری شهر، عمل می‌کرد. در طرح اولیه میدان، که تا شمال شرقی امتداد داشت، کاخ در مرکز قرار داشت؛ کاسا پانیگارولا، همچنین با نام «پالاتزو دی نوتای» (کاخ دفتردار) شناخته می‌شود: کاخ گوتیک ساخته شده در قرن پانزدهم، در ضلع جنوب غربی قرار دارد؛ کاخ مدرسه پالاتین: کاخی با سبک باروک که در قرن هفدهم ساخته شده و توسط کارلو بوتزی طراحی شده است، در ضلع جنوب شرقی قرار دارد؛ این بنا جایگزین ساختمان قبلی معروف به «مدارس مدرسه برولتو» شده است. ایوان سرپوشیده اوسی: ایوان سرپوشیده‌ای که در سال ۱۳۱۶ در ضلع جنوب شرقی برای ماتئو اول ویسکونتی ساخته شد و توسط اسکوتو دا سان گیمینیانو طراحی شده بود؛ این ایوان همچنین یک جایگاه اداری بود و شامل پارلمان، یعنی بالکنی که مقامات از آنجا با مردم صحبت می‌کردند، نیز می‌شد. کاخ جواهر متعلق به قرن شانزدهم، که اکنون در خیابان مرکانتی واقع شده است، پیش از طراحی مجدد، ضلع شمال شرقی میدان را مشخص می‌کرد. این بنا در سال ۱۵۶۱ بر اساس طرحی از وینچنزو سرگنی ساخته شد؛ برج این ساختمان بسیار قدیمی‌تر است و قدمت آن به قرن سیزدهم برمی‌گردد (اگرچه تا حد زیادی در قرن هفدهم بازسازی شد). در مرکز میدان، گودالی مربوط به قرن شانزدهم وجود دارد که دو ستون قرن هجدهمی بر فراز آن قرار گرفته‌اند. این گودال در ابتدا در مجاورت کاخ جیورکانسولتی قرار داشت؛ در جایی که اکنون قرار دارد، سنگی بزرگ به نام «پیترا دی فالیتی» (سنگ ورشکستگان) پیدا شد، جایی که افراد گناهکار به ورشکستگی، قسمت پایین بدن برهنه خود را به عنوان کفاره در معرض دید قرار می‌دادند. بناهای تاریخی تعدادی مجسمه و بنای تاریخی دیگر در میدان مرکانتی یافت می‌شوند. کاخ راجیونه دو نقش برجسته مشهور دارد، یکی از آنها یک گراز (که ظاهراً منشأ رومی دارد و با افسانه خوک نیمه پشمالو مرتبط است) و دیگری نمایانگر اولدرادو دا ترسنو است که دستور ساخت خود کاخ را داده است. جیوان پیترو لازانیا، مجسمه‌ساز، دو مجسمه از میدان ساخته است، یکی به آوسونیوس (واقع در پورتا اورِفیسی، یعنی «درگاه جواهرفروشان»، یکی از نقاط ورودی میدان) و دیگری به آگوستین هیپو (در نمای اسکوله پالاتین) اختصاص داده شده است. یکی دیگر از مجسمه‌های قابل توجه که به آمبروز تقدیم شده، اثر مجسمه‌ساز لوئیجی اسکورزینی، در نمای کاخ جیورکانسولتی قرار دارد. فرهنگ عامه سکانسی از فیلم «چیدیمی سونو فلیس» اثر کمدین سه‌نفره آلدو، جووانی و جاکومو، این سه نفر را به بازی بسکتبال در میدان مرکانتی واداشته است که در آن از هاله نور مجسمه یک قدیس به عنوان سبد استفاده می‌شود. این مجسمه ساختهٔ دست سازندگان فیلم است: در واقع در میدان یافت نمی‌شود. پیوند به بیرون نمای ۳۶۰ درجه از "رواق کاخ دلا راژیونه" منابع