ვერონის სან-ლორენცოს ეკლესია

ვერონის სან-ლორენცოს ეკლესია (იტალ. Chiesa di San Lorenzo) — რომაულ-კათოლიკური ტაძარი, რომელიც მდებარეობს იტალიის ქალაქ ვერონაში და წმინდა ლავრენტიუსისადმია მიძღვნილი. ეკლესია დაარსდა VIII საუკუნეში ქალაქის საზღვრებს გარეთ, თუმცა დღეს ის განთავსებულია ცენტრალურ უბანში — კორსო კავურზე, პორტა ბორსარის მახლობლად. საუკუნეების განმავლობაში ტაძარს არაერთხელ რესტავრირდა. მიუხედავად ცვლილებებისა, შენობა წარმოადგენს რომანული არქიტექტურის მნიშვნელოვან ნიმუშს, რომელშიც თვალსაჩინოა ნორმანული და ბიზანტიური სტილის ელემენტები. ეკლესიის ინტერიერი თანამედროვე სახით ჩამოყალიბდა 1887–1898 წლებში.[1] შენობა სამნავიანია; სინათლე შემოდის მაღალი ცენტრალური ნავის ვიწრო ფანჯრებიდან. შიგნით დომენიკო ბრუსასორჩის 1562 წლის ტილო — „ღვთისმშობელი წმინდა ლავრენტისთან, იოანე ნათლისმცემელთან და წმინდა ავგუსტინესთან ერთად“, ასევე ნოგაროლას ოჯახის საფლავის ქვები და რომანა ტრიველას ნამუშევრებია წარმოდგენილი. არქიტექტურა სან-ლორენცო — რომანული სტილის ტაძარია ვერონაში (იტალია), რომელიც აგებულია სამნავიანი ბაზილიკის ტიპით და მოიცავს ტრანსეპტს (განივ გალერეას, რომელიც ძირითად სივრცეს კვეთს). ცენტრალური ნავი ორჯერ ფართოა გვერდითებთან შედარებით და თითოეული ნავი ნახევარწრიული აფსიდით სრულდება. ტრანსეპტს აქვს ორი ნავი. სავარაუდოდ, გადასასვლელზე იყო ან იგეგმებოდა გუმბათი — ჭერის ქვეშ დღემდე ჩანს ტრომპ-ლ'ოეილის (იალქნების იმიტაციის) ფრაგმენტები. სან-ლორენცოს ტაძარში გვერდითი ნავებისა და ნარტექსის ზემოთ გალერეებია მოწყობილი. დასავლეთ ფასადს ორი მრგვალი კოშკი ესაზღვრება, რომლებშიც სპირალური კიბეები გალერეებამდე ადის. სამხრეთის კოშკი ოდნავ დიდია და მისი დიამეტრი დაახლოებით 5 მეტრია. ტაძრის ცენტრალური ნავი ხის ჭერით არის გადახურული, ხოლო გვერდითი ნავები — ჯვარედინი კამარებით. შიდა სივრცე აგებულია ტრადიციული ლომბარდიული სქემით: მთავარი ნავი განივი თაღებით კვადრატულ სექციებად იყოფა, რომლებიც თითოეულ ორ წყვილ გვერდით თაღს შეესაბამება. ნავებისა და გალერეების ორთაღიანი არკადები დაყოფილია სვეტებით, რომელთაც კორინთული კაპიტელები ამშვენებს. ზოგი კაპიტელი ბიზანტიური ტიპისაა, სხვები კი დეკორირებულია არწივებისა და სხვადასხვა ორნამენტის მოტივებით. ცალკეული სვეტები სავარაუდოდ სხვა შენობებიდანაა გადმოტანილი. ეკლესიის გარე ფასადი გამოირჩევა მცირე ხუთკუთხა საყრდენებით, რომლებიც ნავის სექციებს გამოყოფს. მსგავს სტრუქტურებს ვხვდებით სან ძენო მაჯორეშიც. კედლები აგებულია ქვის სხვადასხვა ტიპის მონაცვლეობით, რაც დამახასიათებელია ვერონასთვის. სხვა ადგილობრივ ტაძრებში გავრცელებული ქვისა და აგურის კომბინაციისგან განსხვავებით, სან-ლორენცოს ფასადზე ქვის ბლოკებთან ერთად ზოგან დიდი კენჭებიც გამოიყენება. კარნიზი დასრულებულია არკადული ფრიზით. სქოლიო