هرم سستیوس

هرم سستیوس (انگلیسی: Pyramid of Cestius) هرم باستانی رومی در رم، ایتالیا، نزدیک پورتا سن پائولو و گورستان پروتستان‌ها است. این هرم به سبک اهرام نوبی به عنوان مقبره‌ای برای گایوس سستیوس، یکی از اعضای انجمن مذهبی اپولونس، ساخته شده است. این هرم در تقاطع بین دو جاده باستانی، ویا اوستیِنسیس و جاده دیگری که در امتداد خط تقریبی ویا مارموراتای مدرن به سمت غرب به سمت تیبر امتداد داشت، قرار دارد. به دلیل ادغام آن در استحکامات شهر، امروزه یکی از بهترین بناهای باستانی حفظ شده در رم است. ویژگی‌های فیزیکی این هرم حدود ۱۸ تا ۱۲ سال قبل از میلاد به عنوان مقبره‌ای برای گایوس سستیوس، قاضی و عضو یکی از چهار انجمن مذهبی بزرگ در رم، سپتمویری اپولونوم، ساخته شد. این هرم از بتن با نمای آجری پوشیده شده با تخته سنگ‌های مرمر سفید است که بر روی یک پایه تراورتن قرار دارد. این هرم در پایه ۱۰۰ فوت رومی (۲۹٫۶ متر) مربع و در ارتفاع ۱۲۵ فوت رومی (۳۷ متر) قرار دارد. در قسمت داخلی، اتاق تدفین، یک حفره مستطیلی ساده با طاق ضربی به طول ۵٫۹۵ متر، عرض ۴٫۱۰ متر و ارتفاع ۴٫۸۰ متر قرار دارد. هنگامی که در سال ۱۶۶۰ باز شد، مشخص شد که این اتاق با نقاشی‌های دیواری تزئین شده است که توسط پیترو سانتو بارتولی ثبت شده است. تنها آثار کمی از این نقاشی‌های دیواری باقی مانده است و هیچ اثری از محتویات دیگر وجود ندارد. مقبره هنگام ساخت، بدون ورودی خارجی، مهر و موم شده بود، اما در زمانی پس از آن، احتمالاً در دوران باستان، غارت شده بود. تا پایان کارهای مرمت در سال ۲۰۱۵، دسترسی بازدیدکنندگان به فضای داخلی امکان‌پذیر نبود، مگر با اجازه ویژه که معمولاً فقط به محققان اعطا می‌شود. از ابتدای ماه مه ۲۰۱۵، این هرم هر ماه، دومین و چهارمین شنبه هر ماه، برای عموم باز است. بازدیدکنندگان باید بازدید خود را از قبل هماهنگ کنند. کتیبه‌ها یک کتیبه تقدیمی بر روی هر دو وجه شمال غربی و جنوب شرقی حک شده است، به طوری که از هر دو طرف قابل مشاهده باشد. گایوس سستیوس، پسر لوسیوس، از پوبیلیا، عضو کالج اپولونس، پراتور، تریبون پلب‌ها، سپتمویر اپولونس در زیر کتیبه‌ای که فقط در وجه جنوب شرقی قرار دارد، کتیبه دومی وجود دارد که شرایط ساخت مقبره را ثبت می‌کند. این کار، مطابق با وصیت‌نامه، در عرض ۳۳۰ روز و با تصمیم وارث [لوسیوس] پونتوس ملا، پسر پوبلیوس از کلودیا، و پوتوس، آزاد شده، تکمیل شد کتیبه دیگری در نمای شرقی، ریشه مدرن دارد و به دستور پاپ الکساندر هفتم در سال ۱۶۶۳ حک شده است. با عبارت "INSTAVRATVM · AN · DOMINI · MDCLXIII"، این کتیبه یادآور کارهای حفاری و مرمت انجام شده در داخل و اطراف مقبره بین سال‌های ۱۶۶۰ تا ۱۶۶۲ است. در زمان ساخت آن، هرم سستیوس در حومه شهر قرار داشت (مقبره‌ها در داخل دیوارهای شهر ممنوع بودند). روم در دوران امپراتوری به شدت رشد کرد و تا قرن سوم میلادی، هرم توسط ساختمان‌هایی احاطه شده بود. در ابتدا هرم در یک محوطه با دیوارهای کوتاه قرار داشت که در دو طرف آن مجسمه‌ها، ستون‌ها و مقبره‌های دیگری قرار داشت. در طول کاوش‌های دهه ۱۶۶۰، دوپایه مرمری در کنار هرم پیدا شد، به همراه قطعاتی از مجسمه‌های برنزی که در ابتدا بر روی آنها قرار داشتند. این امر وارثان سستیوس را به عنوان مارکوس والریوس مسالا کوروینوس، ژنرالی مشهور؛ پوبلیوس روتیلیوس لوپوس، سخنوری که پدرش همنام او در سال ۹۰ پیش از میلاد کنسول بود؛ و لوسیوس جونیوس سیلانوس، عضوی از تیره ممتاز جونیا، معرفی می‌کند. وارثان، مجسمه‌ها و پایه‌ها را با استفاده از پولی که از فروش پارچه‌های ارزشمند (آتالیچی) به دست آمده بود، برپا کرده بودند. سستیوس در وصیت‌نامه خود اعلام کرده بود که پارچه‌ها باید در مقبره گذاشته شوند، اما این عمل با فرمانی که اخیراً توسط آئدیل‌ها صادر شده بود، ممنوع شده بود. تاریخچه این هرم برای گایوس سستیوس آپولو، پسر لوسیوس، از قبیله پوبیلیا ساخته شد. کتیبه روی آن اشاره می‌کند که سستیوس یک پراتور، تریبون پلب‌ها و یک سپتمویر اپولون‌ها بوده است. این مقبره در ۳۳۰ روز تکمیل شد و یکی از دو مقبره هرمی شکل در شهر رم بود. ساخت آن توسط قوانین مربوط به مالیات تنظیم می‌شد که نمایش افراطی ثروت مانند جشن‌ها، لباس‌ها، مراسم تشییع جنازه و مقبره‌ها را محدود می‌کرد. در حالی که این قوانین را می‌توان به اواسط قرن پنجم قبل از میلاد نسبت داد، اما در زمان مرگ سستیوس بسیار سختگیرانه‌تر تصویب و اجرا شدند. شکل نوک تیز هرم به شدت یادآور اهرام نوبیا، به ویژه پادشاهی مروئه است که در سال ۲۳ قبل از میلاد توسط رم مورد حمله قرار گرفت. این شباهت نشان می‌دهد که سستیوس احتمالاً در آن لشکرکشی خدمت کرده بود و شاید قصد داشت این هرم به عنوان یادبود باشد. هرم او تنها هرم در رم نبود؛ یک هرم بزرگتر - «هرم رومولوس» - با شکلی مشابه اما منشأ ناشناخته بین واتیکان و آرامگاه هادریان قرار داشت اما در قرن شانزدهم توسط پاپ الکساندر ششم برچیده شد و سنگ مرمر آن برای پله‌های کلیسای سنت پیتر استفاده شد. برخی از نویسندگان این سؤال را مطرح کرده‌اند که آیا اهرام رومی از روی اهرام مصری با نوک بسیار کمتر شیب‌دار، مانند اهرام معروف جیزه، الگوبرداری شده‌اند یا خیر. با این حال، اهرام نسبتاً کم‌عمق نوع جیزه منحصراً توسط مصریان مورد استفاده قرار نمی‌گرفتند؛ اهرام شیب‌دارتر از نوع نوبی مورد علاقه سلسله بطلمیوسی مصر بودند که با فتح روم در سال ۳۰ قبل از میلاد به پایان رسیده بودند. در هر صورت، این هرم در دوره‌ای ساخته شد که روم در حال گذر از یک مد برای همه چیز مصری بود. تلفیق سبک‌های رومی و مصری با این واقعیت که نمای بیرونی به‌طور مشخص «مصری» است، در حالی که فضای داخلی نقاشی‌های دیواری کلاسیک رومی و سقف طاق ضربی را به نمایش می‌گذارد، بیشتر برجسته می‌شود. سیرکوس ماکسیموس توسط آگوستوس با یک هرم مصری تزئین شد و اهرام در جاهای دیگر امپراتوری روم در همین زمان ساخته شدند. در طول ساخت دیوارهای اورلیان بین سال‌های ۲۷۱ تا ۲۷۵، این هرم در دیوارها گنجانده شد تا یک دژ مثلثی شکل تشکیل دهد. این هرم یکی از سازه‌های متعدد شهر بود که برای تشکیل بخشی از دیوارهای جدید، احتمالاً برای کاهش هزینه و امکان ساخت سریع‌تر سازه، مورد استفاده مجدد قرار گرفت. این هرم هنوز هم بخشی از یک بخش به خوبی حفظ شده از دیوارها را تشکیل می‌دهد که در فاصله کمی از پورتا سن پائولو قرار دارد. ریشه‌های این هرم در قرون وسطی فراموش شد. ساکنان رم به این باور رسیدند که این مقبره رموس (متا رمی) است و همتای آن در نزدیکی واتیکان، مقبره رومولوس است، باوری که توسط پترارچ ثبت شده است. منشأ واقعی آن توسط کاوش‌های پاپ الکساندر هفتم در دهه ۱۶۶۰ روشن شد، که پوشش گیاهی که هرم را پوشانده بود را پاکسازی کرد، کتیبه‌های روی سطوح آن را کشف کرد، به داخل اتاق دفن مقبره تونل زد و پایه‌های دو مجسمه برنزی را که در کنار هرم قرار داشتند، پیدا کرد. این هرم برای بسیاری از کسانی که در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ به تور بزرگ می‌رفتند، منظره‌ای ضروری بود. این بنا مورد تحسین معماران قرار گرفت و به الگوی اصلی اهرام ساخته شده در غرب در این دوره تبدیل شد. پرسی بیش شلی در آدونائیس، مرثیه‌ای که در سال ۱۸۲۱ برای جان کیتس نوشت، آن را به عنوان «یک هرم تیز با شکوه و عظمت گوه‌ای» توصیف کرد. در عوض، توماس هاردی، رمان‌نویس و شاعر انگلیسی، در سال ۱۸۸۷ در بازدید از گورستان پروتستان در همان نزدیکی، این هرم را دید و الهام گرفت تا شعری با عنوان «رم: در هرم سستیوس در نزدیکی مقبره‌های شلی و کیتس» بنویسد که در آن از خود می‌پرسید: «پس سستیوس که بود/ و او برای من چیست؟» در سال ۲۰۰۱، ورودی و فضای داخلی هرم تحت مرمت قرار گرفت. در سال ۲۰۱۱، کار بیشتری برای تمیز کردن و مرمت روکش مرمر به شدت آسیب‌دیده هرم اعلام شد، که از طریق آن نشت آب، نقاشی‌های دیواری درون آن را به خطر انداخته است. این مرمت توسط تاجر ژاپنی یوزو یاگی حمایت مالی می‌شود که کمک مالی یک میلیون یورویی او منجر به فراخوان مناقصه برای انجام کار توسط نظارت ویژه بر میراث باستان‌شناسی رم شد که مقامات آن پروژه را تدوین کرده و به همراه وزارت میراث فرهنگی ایتالیا بر چنین مداخله‌ای نظارت دارند. کار مرمت در مارس ۲۰۱۳ آغاز شد. این هرم همنام ایستگاه هرم متروی رم است. منابع Kramer, Norbert (2000). "Augustus, Cestius und die Pyramide", in: Dreher, Martin (ed.), Bürgersinn und staatliche Macht in Antike und Gegenwart. Konstanz: Universitätsverlag Konstanz, pp. 181–190. Krause, Clemens (1999). "Sepulcrum: C. Cestius", in: Steinby, Eva Margareta (ed.), Lexicon Topographicum Urbis Romae 4, Rome: Quasar, pp. 278–279. Neudecker, Richard (2005). "Die Pyramide des Cestius", in: Giuliani, Luca (ed.), Meisterwerke der antiken Kunst. München: C. H. Beck, pp. 94–113. Ridley, R. T. (1992). "The Praetor and the Pyramid – The Tomb of Gaius Cestius in History, Archaeology and Literature", in: Bollettino di Archeologia, vol. 13–15, pp. 1–29. Sepulchrum Caii Cestii in Platner's Topographical Dictionary of Ancient Rome Description in the site of the "Soprintendenza Speciale per il Colosseo, il MNR e l'Area archeologica di Roma" Lucentini, M. (31 December 2012). The Rome Guide: Step by Step through History's Greatest City. Interlink. ISBN 978-1-62371-008-8. Piramide Cestia https://www.turismoroma.it/it/luoghi/piramide-cestia مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pyramid of Cestius». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵. پیوند به بیرون