کلیسای سن جاکومو دل‌اوریو

کلیسای سن جاکومو دال‌اوریو (به ایتالیایی: Céxa de San Giacomo de l'Orio) (یا سن جاکومو آپوستولو - سنت جیمز رسول) کلیسایی است که در محله سانتا کروچه در ونیز، شمال ایتالیا واقع شده است. ریشه نام این کلیسا مشخص نیست. احتمالات شامل نامگذاری آن از روی یک بوته برگ بو که زمانی در همان نزدیکی قرار داشته، نسخه‌ای از دال ریو («از رودخانه») (dal Rio) یا زمانی که در منطقه‌ای از باتلاق خشک شده (luprio) قرار داشته، می‌شود. این کلیسا در قرن نهم تأسیس و در سال ۱۲۲۵ بازسازی شد. برج ناقوس آن مربوط به این دوره است. از آن زمان تاکنون چندین بازسازی (از جمله یک بازسازی اساسی در سال ۱۵۳۲) و سقف تیرکی آن مربوط به قرن چهاردهم است. دو ستون از جنگ صلیبی چهارم، پس از غارت قسطنطنیه، بازگردانده شدند. کلیسای سن جاکومو دال‌اوریو، کلیسایی متعلق به حوزه انتخابیه سان پولو-سانتا کروچه-دورسودورو است. کلیساهای دیگر این حوزه، کلیساهای سن استای و سان زان دگولا هستند. سن جاکومو دال‌اوریو، کلیسای نقاش جامباتیستا پیتونی بود که در سال ۱۷۶۷ در آنجا به خاک سپرده شد. فضای داخلی بخش موجود در پشت نما تا سال ۱۴۰۰ میلادی، یک ارگ در کلیسا وجود داشت که برای اولین بار در سال ۱۵۳۲ بازسازی شد. ارگ فعلی اثر گائتانو کالیدو (Gaetano Callido) است که در سال ۱۷۷۶ تکمیل شد. قسمت راست شبستان کلیسا روی دیوار، تابلوی مصلوب شدن مسیح و مریم مجدلیه (از پایان قرن هفدهم) قرار دارد. این اثر قبلاً در کلیسای کوچک سمت راست قرار داشت و در سال ۱۹۶۹ در اینجا قرار داده شد. بالای اتاق اعتراف، یک نقاشی رنگ روغن روی بوم با عنوان «معجزه مریم مقدس» اثر گائتانو زومپینی، از قرن هفدهم، قرار دارد. بالای بوم، یک پنجره رومانسک با یک حلقه ساده، که در طول مرمت سال ۱۹۰۳ پیدا شده و بقایای ساختمان قدیمی قرن سیزدهم است. روی دیوار: نقاشی که شام ​​آخر (از قرن شانزدهم)، اثر یک نقاش ونیزی ناشناس را به تصویر می‌کشد. محراب اول محراب مریم مقدس این چیدمان مربوط به سال ۱۸۳۲ است (به سنگ قبر سمت چپ مراجعه کنید) با عناصری از تزئینات رومانسک یک کلیسای تخریب‌شده‌ی ناشناس، اثر ناشناس مکتب گاسپاری (Gaspari). نقش برجسته‌ای از مریم مقدس تسبیح‌دار اثر نویسنده‌ای ناشناس، در مبدا وقف محراب قرار دارد. روی محراب، یک مجسمه چوبی نقاشی‌شده از مریم مقدس قرن پانزدهمی قرار دارد. جناح چپ محراب اول روی دیوار: نقاشی از سنت سباستین بین سنت لورنس و سنت روچ (۱۵۰۰) اثر جووانی بونکونسیلیو معروف به مارسکالکو (Marescalco). در ابتدا، این نقاشی، محراب کلیسای سن سباستینو ونیز، در محراب اول سمت راست را زینت می‌داد. محراب دوم نمازخانه سنت لوران تقدیم به این شهید مقدس از سال ۱۴۳۴ در این نمازخانه وجود داشته است. روی دیوار سمت راست: سنت لارنس در حال توزیع اموال خود به فقرا (۱۵۷۵)، اثر پالما جوان‌تر؛ روی دیوار سمت چپ: شهادت قدیس (۱۵۸۲) اثر همان نویسنده ۲۸۳ × ۴۹۰ سانتی‌متر مکعب. نقاشی محراب: سنت لارنس، بین سنت جولیان و سنت پروسپر (۱۵۸۱)، اثر پائولو ورونزه، اثر تقدیمی لورا بارباریگو، بیوه نجیب زاده جاکومو مالیپیرو که در سال ۱۵۷۲ درگذشت. Second altar از سال ۱۴۳۴، در این کلیسا، مراسم سوگواری برای این شهید مقدس وجود داشته است. روی دیوار سمت راست: سنت لارنس در حال توزیع اموال خود به فقرا (۱۵۷۵)، اثر پالما جوان؛ روی دیوار سمت چپ: شهادت قدیس (۱۵۸۲) اثر همان نویسنده، ۲۸۳ × ۴۹۰ سانتی‌متر مکعب. نقاشی محراب: سنت لاورنس، بین سنت جولیان و سنت پروسپر (۱۵۸۱)، اثر پائولو ورونزه، تقدیمی لورا بارباریگو، بیوه نجیب زاده جاکومو مالیپیرو (Giacomo Malipiero) که در سال ۱۵۷۲ درگذشت. صندوقخانه قدیمی کلیسا اتاق کوچکی که تزئینات پنلی قرن شانزدهم دارد. روی سقف: عشای ربانی مورد ستایش چهار انجیل نویس (۱۵۷۵) که توسط جی. پالما جوان نقاشی شده است. روی دیوار جداکننده با شبستان کلیسا: گذرگاه دریای سرخ، بالای در: مسیح در مقبره قرار گرفته و روی پنل سمت راست بره عید پاک. روی دیوار سمت راست که توسط دو پنجره قاب گرفته شده است: سنت مارک، سنت سیلوستر، سنت جیمز، کشیش دا پونته در مقابل مریم مقدس، در پایین سمت راست یک نقاشی کوچک از مصلوب شدن در حضور مریم مقدس و سنت یوحنا. روی دیوار رو به روی الیاس و فرشته: مجموعه مانا، و: مار برنزی (۱۵۷۵) تامی آثار پالمای جوان است. آثار فرانچسکو باسانو (مریم مقدس در جلال و سنت جان تعمید دهنده در حال موعظه در محراب جدید، که دومی شامل پرتره‌هایی از خانواده باسانو و تیسین است) لورنزو لوتو (مریم مقدس و چهار قدیس، نقاشی محراب بلند) پائولو ونزیانو (نقاشی صلیب آویزان در جلوی محراب بلند (منسوب به ورونه)) تمثیل ایمان و پزشکان کلیسا اثر ورونه بر روی سقف محراب جدید (هر دو توسط کارگاه ورونه)) پانویس