ალდობრანდინის ვილა

ალდობრანდინის ვილა (იტალ. Villa Aldobrandini), ასევე ცნობილი როგორც ვილა ბელვედერე (იტალ. Villa Belvedere) — იტალიის ტუსკოლანის თორმეტი ვილიდან (Villa Tuscolana) ერთ-ერთი. მდებარეობს პანორამულ გორაზე, რომელიც გადაჰყურებს ქალაქ ფრასკატის (ლაციო) შესასვლელს. იქვე მდებარეობს უძველესი ქალაქ ტუსკულუმის ნანგრევები. ისტორია ვილა აშენდა 1550 წელს მედიკოს პიერანტონიო კონტუჯის მიერ უკვე არსებულ შენობაზე და გადადიოდა ხელიდან ხელში უკანასკნელი მფლობელის, მონსეიორ პაოლო კაპრანიკის სიკვდილამდე 1597 წელს. საკუთრების აპოსტოლურ პალატაში შეძენის შემდეგ, პაპმა კლიმენტ VIII-მ იგი საჩუქრად გადასცა თავის დეიდაშვილს, კარდინალ პიეტრო ალდობრანდინის. თავდაპირველად შენობა წარმომადგენლობით ვილად გამოიყენებოდა, ხოლო კარდინლის სიკვდილის შემდეგ გადავიდა მის დეიდაშვილ ოლიმპია ალდობრანდინის ხელში; 1683 წელს ვილა შეიძინა ჯოვანი ბატისტა პამფილიმ. 1760 წელს ის გახდა ბორგეზეს ოჯახის საკუთრება, ხოლო 1837 წელს დაუბრუნდა ალდობრანდინის ოჯახს, რომელიც დღესაც მისი მფლობელია.. ვილა ალდობრანდინის ოჯახის კერძო საკუთრებაა, ამიტომ შენობის შიდა სივრცეები დახურულია საზოგადოებისთვის. პარკში შესვლა შესაძლებელია ფრასკატის ტურისტული საინფორმაციო სამსახურის მეშვეობით. არქიტექტურა და ხელოვნების ნიმუშები ახალი ვილის მშენებლობა დაევალა კარდინალ პიეტრო ალდობრანდინის და გაგრძელდა ოთხი წელი, 1598-1602 წლები. ალდობრანდინის ვილის შენობა, ინტერიერები და პარკის ნაგებობები წარმოადგენს იტალიური მანიერიზმის ნათელ ძეგლს XVII საუკუნიდან. კარდინალი აშენებდა ვილას თავისი ბიძა, პაპი კლიმენტ VIII-ის მიწაზე, ჯილდოდ იმისთვის, რომ დააბრუნა ქალაქი ფერარა ეკლესიის ხელში. სამუშაოები ჩატარდა არქიტექტორ ჯაკომო დელა პორტას ხელმძღვანელობით, ხოლო მისი გარდაცვალების შემდეგ 1602 წელს, დაასრულეს არქიტექტორებმა კარლო მადერნამ და ჯოვანი ფონტანამ, რომლებიც პასუხისმგებლები იყვნენ წყლის თეატრზე, ტერასებზე და რთულ ჰიდრავლიკურ სისტემებზე, რომლითაც აღჭურვილი იყო ბაღები. რეზიდენცია ოთხ სართულს იკავებს, სადაც მდებარეობს მისაღები დარბაზები და საყოფაცხოვრებო ოთახები. სახლის დეკორაციები და გაფორმებები სიმბოლურად ასახავს კარდინალის დიდებას, რაც ასახულია ლათინურ წარწერებზე ფასადზე. ვილაზე შესასვლელთან, ფრასკატის ცენტრალური მოედნიდან, მდებარეობს XVIII საუკუნის მონუმენტური პროპილეები, რომლებიც დაპროექტებულია არქიტექტორ კარლო ფრანჩესკო ბიცაკერის მიერ. შიგნით, მთავარი სართული გაფორმებულია ჯუზეპე ჩეზარის ფრესკებით, ბიბლიური თემებით, ხოლო ცენტრალური დარბაზი გამოირჩევა მონუმენტალურობით და კარდინალის ბრინჯაოს ბიუსტით (ტადეო ლანდინის ნამუშევარი). მესამე სართულზე მდებარეობს კაპელა, რომელიც გაფორმებულია ოქროსფერი ლეპნით და ფრესკებით, რომლებიც შექმნილია მხატვარ ანნესიო დე ბარბას მიერ. ნიმფეუმთან ახლოს მდებარეობს კიდევ ერთი კაპელა, რომელიც ეძღვნება წმინდა სებასტიანს, ხოლო ნიმფეუმის მარჯვნივ პარნასის დარბაზი, რომელიც გაფორმებულია ორგანით, რომელიც შექმნილია ჯოვანი გუილიემის, ჯოვანი ანგილიისა და ჟაკ სარაზენის მიერ. ვილაზე განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს წყლის თეატრი (Teatro delle Acque), რომელიც შექმნილია კარლო მადერნასა და ორაციო ოლივერის მიერ. 1668 წელს აქ გაიმართა ალესანდრო სტრადელას ოპერის ცერცეის მსოფლიო პრემიერა. ლიტერატურა Attlee, Helena (2006). Italian Gardens - A Cultural History. London: Frances Lincoln, გვ. 240 pages. ISBN 978-0-7112-3392-8. Wells Clara Louisa - The Alban Hills, Vol. I: Frascati - 1878 publisher: Barbera, Rome, Italy - OCLC 21996251 Monty Don's Italian Gardens - Part I - Rome, BBC documentary სქოლიო