Austro-Hungariako hilerria Veronan

Veronako Austro-Hungariako hilerria 1851n sortu zen, Lonbardia-Venetiako Erresumako administrazioak bere zerbitzura zeuden militar zein zibilentzako ehorzketa-lekua sortzea erabaki zuenean Veronako probintzian. Garai hartan kuartelak 20.000 unitate baino gehiago zituen, 60.000 biztanle inguru zituen hirian, eta Erresumako hiriburu militarra bihurtzen ari zen egitura militar berrien eta Kuadrilateroko gotorlekuen sorrerarekin. Orduan leku bat identifikatu zen landa zabalean, harresien zirkulutik urrun eta kanpoko gotorlekuetako batetik hurbil, San Prokolo gotorlekutik, garai hartako Chievo udalerriaren lurraldean (gero Verona udalerriarekin bat egin zuen 1923an). ) . Lehenengo urteetan, Veronan hildako militarren eta estatuko langileen gorpuaz gain, haien senideenak ere bildu zituen: hil zituzten ofizialen emazte gazteen hilarriak daude, garai hartan normala zenez, tuberkulosiagatik. Gero gerran hil zirenenak lurperatu zituzten, ez bakarrik Habsburgokoak, Piemontekoak baita, 1859 eta 1866 bitarteko kanpainetan eroritakoak, batez ere zaurituak izan zirenak eta Veronako ospitale militarretan hil zirenak. 1867an, Veneto Italiara igaro eta berehala, hilerria abandonatu eta azkar kendu zituzten ateak, gurutzeak eta apaingarri guztiak. 1881ean, 2 estatuen arteko harremanak hobetzearekin batera (1882an Austro-Hungariar Inperioarekin Aliantza Hirukoitza iritsiko da), Vienaren kontura zaharberritu eta etxetxo bat eraiki zen zaintzailearentzako. Lehen Mundu Gerran eta ondoren preso austro-hungariarrak lurperatu zituzten bertan eta hilobi kopurua 5.684ra iritsi zen. Erreferentziak Kanpo estekak