จังหวัดปาวีอา

จังหวัดปาวีอา ตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี เมืองเอกคือปาวีอา จังหวัดปาวีอามีพื้นที่ครอบคลุมภูมิประเทศหลากหลาย ทั้งที่ราบลุ่มแม่น้ำโปและแม่น้ำตีชีโน ไปจนถึงเนินเขาโอลเตรโป ปาเวเซใกล้เทือกเขาแอเพนไนน์ พื้นที่แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ ลอมเมลลินา (Lomellina) ปาวีเอเซ (Pavese) และโอลเตรโปปาเวเซ (Oltrepò Pavese) โดยที่ราบครอบคลุมกว่า 74% ของพื้นที่ทั้งหมด ซึ่งเหมาะกับการเกษตร โดยเฉพาะนาข้าวในลอมเมลลินา ที่มีเครือข่ายคลองหนาแน่นและเป็นแหล่งผลิตข้าวสำคัญ ประวัติศาสตร์ของจังหวัดมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปาวีอา เดิมเป็นเมืองโรมันชื่อ “ตีซีนุม” (Ticinum) ตั้งอยู่ใกล้จุดบรรจบของแม่น้ำตีชีโนกับแม่น้ำโป ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 6 เมืองถูกชาวลอมบาร์ดยึดครอง และได้รับสถานะเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรชาวลอมบาร์ดในปี 572 จนกระทั่งอาณาจักรถูกชาร์เลอมาญพิชิตในปี 774 ในยุคกลาง ปาวีอาเป็นศูนย์กลางการศึกษาและกฎหมาย โดยมหาวิทยาลัยปาวีอาก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี 1361 แต่มีรากฐานจากสำนักกฎหมายตั้งแต่ปี 825 เศรษฐกิจของจังหวัดเน้นเกษตรกรรมคุณภาพสูง โดยโอลเตรโป ปาเวเซเป็นแหล่งผลิตไวน์สำคัญ และมีไวน์ “Oltrepò Pavese Metodo Classico” ได้รับการรับรอง DOCG อุตสาหกรรมรองเท้าในเมืองวีเจวาโนก็มีชื่อเสียงระดับประเทศและเป็นฐานการผลิตสำคัญตั้งแต่สมัยใหม่ตอนต้น ปัจจุบัน จังหวัดยังพัฒนาเศรษฐกิจฐานความรู้ผ่านกลุ่มวิจัยและเทคโนโลยีชีวการแพทย์ที่เชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัยปาวีอา อ้างอิง