მარფორიო

მარფორიო (იტალ. Marforio) — რომის ერთ-ერთი მოლაპარაკე ქანდაკება. მარფორიო მეგობრულ მეტოქეობას ინარჩუნებდა თავის ყველაზე თვალსაჩინო მეტოქესთან, პასკვინთან. როგორც დანარჩენი ხუთი „მოლაპარაკე ქანდაკების“ შემთხვევაში, პასკვინადები - უპატივცემულო სატირები, რომლებიც დასცინოდნენ საჯარო პირებს - განთავსებული იყო მარფორიოს გვერდით მე-16 და მე-17 საუკუნეებში. ქანდაკება და მისი მდებარეობა მარფორიო არის დიდი, პირველი საუკუნის რომაული მარმარილოს ქანდაკება, რომელიც გამოსახავს მწოლიარე მდინარის ღმერთს ან ოკეანეს, რომელიც წარსულში სხვადასხვაგვარად იყო იდენტიფიცირებული, იუპიტერი, ნეპტუნი, ან ტიბრის გამოსახულება. ჰუმანისტი ანდრეა ფულვიო იყო პირველი, ვინც ის მდინარის ღმერთად დაადგინა 1527 წელს. მარფოი რომში ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა იყო მე-12 საუკუნის ბოლოდან. პოჯო ბრაჩოლინი წერდა მასზე, როგორც ანტიკური ხანიდან გადარჩენილ ერთ-ერთ ქანდაკებაზე, და მე-16 საუკუნის დასაწყისში ის კვლავ სეპტიმიუს სევერუსის თაღთან ახლოს მდებარეობდა. ქანდაკების სახელის წარმოშობა დავის საგანია. ის აღმოაჩინეს გრანიტის აუზთან ერთად, რომელზეც წარწერა იყო „mare in foro“, მაგრამ შესაძლოა მისი სახელი მომდინარეობდეს იმ ტერიტორიის ლათინური სახელიდან, სადაც ის აღმოაჩინეს (Martis Forum), ან მარიოლის ოჯახის სახელიდან, რომელსაც საკუთრება ჰქონდა მამერტინეს ციხესთან ახლოს, ასევე ფორუმთან ახლოს, სადაც ქანდაკება იდგა 1588 წლამდე. პაპ სიქსტუს V-მ ქანდაკება გადაიტანა სან მარკოსის მოედანზე (რომში) 1588 წელს, შემდეგ კი კამპიდოლიოს მოედანზე 1592 წელს, სადაც ის ამშვენებს ჯაკომო დელა პორტას მიერ დაპროექტებულ შადრევანს ბაზილიკა, პალაცო დეი კონსერვატორის პირდაპირ. სახის ნაწილი, მარჯვენა ფეხი და მარცხენა ხელი აღდგენილი იქნა 1594 წელს. 1645 წელს, პალაცო ნუოვოს მშენებლობამ შადრევანი მის ეზოში მოაქცია. ლიტერატურა Rendina, C., "Pasquino statua parlante”, ROMA ieri, oggi, domani, n. 20, February 1990. რესურსები ინტერნეტში Roma Segreta: Marforio (in Italian) Marforio The Insider's Guide to Rome, p.73 Chambers' Edinburgh Journal, p.106 Marforio სქოლიო