کلیسای جامع لوکا

کلیسای جامع لوکا (ایتالیایی: Duomo di Lucca, Cattedrale di San Martino یک کلیسای جامع کاتولیک رومی است که به سنت مارتین تور در لوکا، ایتالیا اختصاص داده شده است. این کلیسا مقر اسقف اعظم لوکا است. تاریخچه کلیسای جامع قدیمی در قرن ششم میلادی، کلیسایی در این مکان ساخته شد و در آغاز قرن هشتم میلادی، مقر اسقف از کلیسای سن رپارتو به مکان فعلی منتقل شد . گرانبهاترین یادگار لوکا، چهره مقدس لوکا، طبق افسانه‌ها، توسط یکی از معاصران عیسی و طی یک سری وقایع معجزه‌آسا حک شده و در سال ۷۸۲ به کلیسا رسیده است. ساخت کلیسای جامع فعلی ساخت کلیسای جامع فعلی در سال ۱۰۶۰ توسط اسقف آنسلم (که بعدها پاپ الکساندر دوم شد) آغاز شد. این کلیسا در سال ۱۰۷۰ توسط پاپ الکساندر تقدیس شد. ساخت جبهه غربی-غربی در سال ۱۲۰۴ توسط گویدو بیگارلی از کومو آغاز شد. شبستان و راهروهای کلیسا در قرن ۱۴ به سبک گوتیک بازسازی شدند. فصل کلیسای جامع کلیسای جامع توسط یک بخش کلیسای جامع، متشکل از چهار مقام (کشیش اعظم، شماس اعظم، پریمیسریوس و راهب بزرگ) و چهارده کشیش اداره می‌شد که دو نفر از آنها به عنوان تئولوگوس (واعظ) و ندامتگاه خدمت می‌کردند. آنها از امتیاز استفاده از تاج و صلیب سینه‌ای طلایی برخوردار بودند. این بخش گاهی اسقف را انتخاب می‌کرد، به عنوان مثال در سال ۱۲۲۵، زمانی که یک کشیش کلیسای جامع، ریکاردو، را با قرعه انتخاب کردند. این انتخاب توسط پاپ هونوریوس سوم، علیرغم نارضایتی‌اش از استفاده از قرعه، تأیید شد. از سال ۱۰۷۷، اسقف دیگری به نام آنسلم جوان‌تر اهل لوکا تلاش کرد تا قانون سنت آگوستین را بر این فصل تحمیل کند که اکثر آنها علی‌رغم ممنوعیت پاپ، از آن امتناع ورزیدند. این امر زمانی پایان یافت که آنسلم حدود سال ۱۰۸۰ از لوکا اخراج شد. توضیحات از سازه اصلی، محراب بزرگ با طاق‌های ستونی بلند و مناره زیبایش باقی مانده است. شبستان و ایوان‌های جانبی به سبک گوتیک قرن چهاردهم ساخته شده‌اند، در حالی که جبهه غربی شامل رواقی وسیع با سه طاق باشکوه و بالای آنها سه ردیف گالری روباز مزین به مجسمه‌ها است. در شبستان، یک زیارتگاه کوچک هشت ضلعی شامل چهره مقدس لوکا قرار دارد. این کلیسا در سال ۱۴۸۴ توسط ماتئو سیویتالی، مشهورترین مجسمه‌ساز لوچه‌ای در اوایل رنسانس، ساخته شد. علاوه بر این، کلیسای جامع شامل نقاشی‌های «مریم و کودک به همراه قدیسان پطرس، کلمنت، پاول و سباستین» اثر دومنیکو گیرلاندایو؛ «ستایش مغان» اثر فدریکو زوکاری؛ «شام آخر» اثر یاکوپو تینتورتو و در نهایت «مریم و کودک» (۱۵۰۹) اثر فرا بارتولومئو است. تدفین‌ها آدالبرت دوم توسکانی برتا، دختر لوتار دوم ایلاریا دل کارتّو منابع پیوند به بیرون عکس‌های تعاملی پانورامای ۳۶۰ درجه با کیفیت HD از میدان کلیسای جامع اثر هانس فون وایسنفلوه برای وب‌سایت رسمی تبلیغات گردشگری توسکانی.