ალიკუდი

ალიკუდი (იტალ. Alicudi) — ეოლის არქიპელაგის, ვულკანური კუნძულების ჯაჭვის, შვიდი კუნძულიდან ყველაზე დასავლეთით მდებარე კუნძული. მდებარეობს სიცილიის ჩრდილოეთით და ლიპარის დასავლეთით, დაახლოებით 40 კილომეტრში. კუნძულის საერთო ფართობია 5.2 კმ² და წრიული ფორმისაა. ისტორია კუნძული ჩამოაყალიბა დიდი ხნის ჩამქრალმა ვულკანმა მონტანიოლამ, დაახლოებით 150,000 წლის წინ. ვარაუდობენ, რომ კუნძული ბოლოს 27000 წლის წინ შეიცვალა. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადგინდა, რომ კუნძული პირველად დასახლებული იყო ძვ.წ. XVII საუკუნეში. ალიკუდზე ასევე აღმოაჩინეს რომაული კერამიკის ფრაგმენტები, რომლებიც გვხვდება კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. სახელი „ალიკუდი“ მომდინარეობს კუნძულის ძველი ბერძნული სახელიდან Ἐρείκουσα - ერიკა (მანანა) იზრდება კუნძულის ფერდობებზე. მრავალი საუკუნის განმავლობაში ალიკუდი მეკობრეების ხშირი შემოსევების სამიზნე იყო. შესაბამისად, კუნძულის მოსახლეობა იძულებული გახდა თავშესაფარი ეპოვა მაღალ ტერასებზე აშენებულ პატარა სახლებში, რაც იმასაც ნიშნავდა, რომ ალიკუდის მოკრძალებული კუნძულოვანი ეკონომიკის საფუძველი სოფლის მეურნეობა და ატმის მოშენება იყო. 1807 წელს მეფე ფერდინანდ IV-მ შექმნა ალიკუდის გრაფის ტიტული და ის ესპანელ დიპლომატ ალონსო დე რივეროს მიანიჭა. დემოგრაფია კუნძულზე დღეს დაახლოებით 120 მოსახლეა, რომლებიც ძირითადად თევზაობით ან მეურნეობით ცხოვრობენ. კუნძულზე მხოლოდ ერთი რესტორანია და მენიუ დიდად არის დამოკიდებული იმაზე, თუ რა თევზი დაიჭირეს ადგილობრივმა მეთევზეებმა. იხილეთ აგრეთვე იტალიის ვულკანების სია ლიტერატურა Giunta, Ezio (2005). "Alicudi". Estateolie 2005 - the Essential Guide: 98–99. რესურსები ინტერნეტში ალიკუდის შესახებ (in Italian) Aeolian Island ტურისტული ვებგვერდი (in Italian) კუნძულის ტოპოგრაფიული რუკა ალიკუდის ვებ (in Italian) BBC Travel - ალიკუდი: იტალიის LSD კუნძული სქოლიო