Βίλλα Σπάρτα

Η Βίλλα Σπάρτα (ιταλικά: Villa Sparta‎‎), παλαιότερα γνωστή ως Βίλλα Μπομπολίνα (ιταλικά: Villa Bobolina‎‎), είναι παλάτι στην κωμόπολη του Φιέζολε (Φλωρεντία), στην Τοσκάνη της Ιταλίας, εντός της συνοικίας Σαν Ντομένικο, στους πρόποδες του λόφου. Ανεγερθείσα κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, είναι κυρίως γνωστή για τους κήπους της, καθώς και για το γεγονός πως αποτέλεσε την κατοικία αριθμού μελών των βασιλικών οικογενειών της Ελλάδας και της Ρουμανίας κατά την εξορία τους. Ιστορία Μεταξύ του 15ου και του 19ου αιώνα Ανεγερθείσα κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα από την Οικογένεια Φρεσκομπάλντι, η συγκεκριμένη έπαυλη ανήκε, κατά τη δεκαετία του 1920, σε έναν Αμερικανό ονόματι Ουίλκινς. Αποτελείτο, εκείνη την περίοδο, από 3 μικρού μεγέθους κότατζ, καθώς και, περίπου, 20 στρέμματα γης, τα οποία βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση του Μοναστηριού Σαν Ντομένικο. Κατά τον 20ό αιώνα Η βασίλισσα Σοφία της Ελλάδας και η Βίλλα Μπομπολίνα Τον Ιανουάριο του 1923, ο πρώην βασιλέας Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας απεβίωσε όντας εξόριστος στη Βίλλα Ιτζέα του Παλέρμο, όπου και είχε καταφύγει μαζί με τη σύζυγό του, βασίλισσα Σοφία της Πρωσίας, καθώς και αριθμό εκ των παιδιών τους, έπειτα από την παραίτησή του από τον θρόνο, τον Σεπτέμβριο του 1922. Ούσα χήρα και εξακολουθώντας να έχει απαγόρευση διαμονής στην Ελλάδα, η βασίλισσα Σοφία αναχώρησε από τη Νότια Ιταλία μαζί με τις κόρες της, Ειρήνη και Αικατερίνη. Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε στην Τοσκάνη, στο Φιέζολε, εντός κατοικίας γνωστής, εκείνη την περίοδο, ως Βίλλα Μπομπολίνα. Παρά το γεγονός πως η ίδια ήταν γοητευμένη από τη συγκεκριμένη τοποθεσία, ωστόσο, ουδέποτε προχώρησε στην αγορά της κατοικίας αυτής, επιθυμώντας να δείξει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την πίστη της σε μία επερχόμενη παλινόρθωση της ελληνικής μοναρχίας. Μεταξύ του 1924 και του 1927, η Σοφία και οι δύο κόρες της υποδέχθηκαν εντός της έπαυλης τις πριγκίπισσες Ασπασία και Αλεξάνδρα της Ελλάδας, γεγονός το οποίο χαροποίησε ιδιαιτέρως την πρώην βασίλισσα, η οποία είχε ιδιαίτερη αγάπη προς την εγγονή της. Τέλος, το 1930, η Ελένη της Ελλάδας, έπειτα από το διαζύγιό της με τον βασιλέα Κάρολο Β΄ της Ρουμανίας, εγκαταστάθηκε, με την σειρά της, στην έπαυλη της μητέρας της. Η θερινή περίοδος διακοπών που ακολούθησε αποτέλεσε ευκαιρία για την χηρεύουσα βασίλισσα να δει εκ νέου τον εγγονό της, Μιχαήλ, ο οποίος είχε μεταβεί στην έπαυλη προκειμένου να επισκεφθεί την μητέρα του. Η βασίλισσα Ελένη της Ρουμανίας και η Βίλλα Σπάρτα Τον Ιανουάριο του 1932, η βασίλισσα Σοφία απεβίωσε στη Γερμανία. Η κόρη της, Ελένη, αποφάσισε, τότε, να προχωρήσει στην αγορά της έπαυλης και να την μετονομάσει σε «Βίλλα Σπάρτα». Επί χρονικού διαστήματος διάρκειας δέκα ετών, η ίδια κατοίκησε εντός των τειχών της μαζί με τις δύο αδερφές της, Ειρήνη και Αικατερίνη, καθώς και μαζί με τον αδερφό της, μετέπειτα Παύλο Α΄ της Ελλάδας, ο οποίος και πραγματοποιούσε μακρόχρονες διαμονές στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, η Ελένη της Ελλάδας προχώρησε στην υλοποίηση σημαντικών εργασιών εντός της έπαυλης. Μεταξύ άλλων, το 1934, ανέθεσε στον ανθοκόμο Σέσιλ Πίνσεντ να προχωρήσει σε εκ νέου σχεδιασμό των κήπων που περιτριγύριζαν την έπαυλη σε έναν περισσότερο παραδοσιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό, σύμφωνα με το μοτίβο των κήπων ιταλικού τύπου. Το 1936, έλαβε χώρα η παλινόρθωση της μοναρχίας στην Ελλάδα, με συνέπεια η πλειοψηφία των μελών της βασιλικής οικογένειας να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Μόνον η Ελένη επέλεξε να παραμείνει στην Τοσκάνη, αν και, παράλληλα, πραγματοποίησε αριθμό ταξιδιών στο εξωτερικό. Ωστόσο, το 1940, η Ελένη εγκατέλειψε την Βίλλα Σπάρτα έπειτα από την εκ νέου άνοδο στο θρόνο του υιού της, Μιχαήλ Α΄, ως Βασιλέα της Ρουμανίας, ενώ η κυβέρνηση του Ιόν Αντονέσκου απηύθυνε κάλεσμα για την επιστροφή της στο Βουκουρέστι. Έπειτα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Το 1947, η Ρουμανία, υπό την κατοχή σοβιετικών στρατευμάτων, προχώρησε στην κατάργηση της μοναρχίας, ενώ η βασιλική οικογένεια υποχρεώθηκε σε εξορία. Στη συνέχεια, η Ελένη επέστρεψε στη Βίλλα Σπάρτα, συνοδευόμενη από τον υιό της, πρώην βασιλέα Μιχαήλ Α΄. Το 1948, ο Μιχαήλ παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Άννα των Βουρβόνων-Πάρμας, ενώ το ζεύγος εγκαταστάθηκε εντός της έπαυλης. Ωστόσο, η πρώην βασιλική οικογένεια εγκατέλειψε το Φιέζολε κατά τη διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους, προκειμένου να εγκατασταθεί μόνιμα στη Λωζάνη της Ελβετίας. Κήποι και κτίρια Το κτήμα έχει διαμορφωθεί σήμερα σε επτά ξεχωριστές κατοικίες, που προέκυψαν από το κεντρικό σώμα της βίλας και τα γύρω βοηθητικά κτίρια. Στο κέντρο δεσπόζει ο επιβλητικός πύργος του Palagio dei Buoninsegni, το πιο χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό στοιχείο του συγκροτήματος. Η πρόσβαση στη βίλα γίνεται μέσω ενός μεγάλου δεντροφυτεμένου δρόμου που συνδέεται με τη Via delle Fontanelle (παλαιότερα η είσοδος γινόταν από τη Via Mantellini) και πλαισιώνεται από ένα κτίριο θυρωρείου της δεκαετίας του 1920, πέτρινο περίβολο και μια εντυπωσιακή σειρά από κυπαρίσσια που οδηγεί στα βόρεια της έπαυλης. Πίσω από τα κυπαρίσσια εκτείνονται ελαιώνες και οπωροφόρα δέντρα, ενισχύοντας την αυθεντική τοσκανική ατμόσφαιρα. Στο τέλος του δρόμου βρίσκονται ένα βοηθητικό κτίσμα και ένα μικρό παρεκκλήσι. Οι κήποι αναπτύσσονται σε διαδοχικά επίπεδα και συνδυάζουν την αυστηρή γεωμετρία του ιταλικού κήπου με τη φυσική ομορφιά του τοπίου. Μια εντυπωσιακή διπλή καμπύλη σκάλα οδηγεί σε έναν ευθύ διάδρομο ανάμεσα σε κυπαρίσσια, που καταλήγει σε εξέδρα κοντά σε ένα μικρό δάσος με πλούσια βλάστηση: πεύκα, φλαμουριές, πλατάνια, καρυδιές, ίταμοι, σφένδαμοι, βελανιδιές, λεύκες και κέδροι. Οι ανατολικοί κήποι αποτελούν ίσως το πιο εκλεπτυσμένο τμήμα του κτήματος. Το ανώτερο ορθογώνιο επίπεδο διαμορφώνεται με συμμετρικά παρτέρια, πλαισιωμένα από χαμηλούς φράχτες πυξαριού, και κοσμείται από ένα λιτό πέτρινο πηγάδι. Το κατώτερο, τετράγωνο επίπεδο ακολουθεί την αυστηρή γεωμετρία του κλασικού ιταλικού κήπου, με ειδικά διαμορφωμένους χώρους για τις πήλινες γλάστρες των λεμονιών και ένα κομψό κεντρικό σιντριβάνι. Ο χώρος περιβάλλεται από πέτρινους τοίχους, τη λότζια του λεμονοκηπίου με πέργκολα γλυσίνας και την ίδια τη βίλα, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα κομψό και ιδιωτικό περιβάλλον. Στα δυτικά εκτείνονται τρεις διαδοχικές αναβαθμίδες κήπων, ενωμένες με κλιμακωτές διαβάσεις. Η υψηλότερη, στρωμένη με χλοοτάπητα, πλαισιώνεται απέναντι από ένα γραφικό παρεκκλήσι. Το μεσαίο επίπεδο διαθέτει κεντρικό πηγάδι, κυπαρισσένιους φράχτες διαμορφωμένους σε σχήματα, διπλή σκάλα με κτιστό σιντριβάνι, καθώς και δύο μανόλιες και ένα γυναικείο πέτρινο άγαλμα. Το κατώτερο επίπεδο οργανώνεται γύρω από δύο ορθογώνιους χλοοτάπητες με μονοπάτια από χαλίκι. Συνολικά, το κτήμα συνδυάζει ιστορική ατμόσφαιρα, αναγεννησιακή αισθητική και τη γαλήνη της τοσκανικής υπαίθρου, αποτελώντας έναν χώρο εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και φυσικής ομορφιάς. Παραπομπές Πηγές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Βίλλα Σπάρτα στο Wikimedia Commons