სანტა-სოფიას ეკლესია (პადუა)

სანტა-სოფია — უძველესი რომაულ-კათოლიკური ეკლესია ქალაქ პადუაში, ვენეტოს რეგიონი, იტალია. მშენებლობა დაიწყო X საუკუნეში იმ ადგილას, სადაც, სავარაუდოდ, ანტიკური მითრეუმი მდებარეობდა. 1123 წელს ეპისკოპოს სინიბალდოს გადაეცა შეწირულობა ამ ეკლესიის მშენებლობის გასაგრძელებლად. ქვისა და აგურისგან ნაგები რომანული სტილის ფასადი აშენდა 1106-დან 1127 წლამდე პერიოდში, თუმცა ნახევარწრიული აფსიდი, შესაძლოა, უფრო ადრე იყოს აგებული. ისტორია გადმოცემის თანახმად, ეკლესია დააარსა წმინდა პროსდოციმუსმა აპოლონისადმი მიძღვნილი ტაძრის ნანგრევებზე. პირველი დოკუმენტი, რომელშიც ეკლესიაა მოხსენიებული, 1123 წლის 19 თებერვლით თარიღდება: პადუის ეპისკოპოსი სინიბალდო ჩაერია პროცესში, რათა დაეჩქარებინა ეკლესიის მშენებლობის დასრულება, რომელიც სულ მცირე 1109 წელს დაიწყო და 1117 წლის მიწისძვრის შედეგად დაზარალდა. ამ ადგილზე მრავალი არქეოლოგიური აღმოჩენა II-IV საუკუნეებით თარიღდება. რადიონახშირბადული დათარიღების მეთოდზე დაყრდნობით ვარაუდობენ, რომ აფსიდა IX საუკუნეს, კაროლინგების ეპოქას მიეკუთვნება კრიპტის საფუძველზე, რომელიც 50 წლის განმავლობაში სან-მარკოს ბაზილიკის ნავს წარმოადგენდა. ამჟამინდელი აფსიდის პირველადი მშენებლობა 1070-დან 1106 წლამდე პერიოდში განხორციელდა. მეორე ეტაპი დაიწყო 1117 წელს და დასრულდა დაახლოებით 1170 წელს. ნაგებობა მორთეს მეთოთხმეტე საუკუნის ბოლოს, ტრიდენტის კრების მიერ დამტკიცებული ლიტურგიკული რეფორმების შესაბამისად. ჩვიდმეტი წლის ანდრეა მანტენიამ თავისი პირველი დამოუკიდებელი ნამუშევარი სწორედ ამ ეკლესიისთვის დაწერა — საკურთხევლის ხატი, რომელიც გამოსახავდა მადონას ყრმით, წმინდანებთან საუბრისას. იგი დაიკარგა მეჩვიდმეტე საუკუნეში ჩატარებული რეკონსტრუქციის დროს. თავდაპირველად ეკლესიას ავგუსტინელი ბერები მართავდნენ, ხოლო 1517 წლისთვის იგი ბენედიქტელ მონაზვნებს გადაეცათ. მეთექვსმეტე საუკუნეში ის სამრევლო ეკლესია იყო. იგი გახდა საპროვოსტო, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა სან-გაეტანოს ეკლესია, პაოლოტის ეკლესია, მათიასის ეკლესია და სან-ბიაჯოს ეკლესია. ვენეტოში ნაპოლეონის მმართველობის დროს, 1806-1810 წლებში, მონაზვნები განდევნეს და მონასტერი სახელმწიფო საკუთრებაში გადავიდა. 1951-დან 1958 წლამდე პერიოდში შენობაში ჩატარდა მასშტაბური სარესტავრაციო სამუშაოები ეკლესიის პირვანდელი სახის აღდგენის მიზნით. ამ ძალისხმევის შედეგად ეკლესიამ დაკარგა მანერიზმისა და ბაროკოს ელემენტები, თუმცა მისი შიდა მორთულობა ბევრად უფრო ნაკლებად დეკორირებული გახდა. მოგვიანებით ნავმა კვლავ გაიარა რესტავრაციისა და კედლების გაწმენდის მნიშვნელოვანი სამუშაოები. ეკლესია კვლავ გახდა სამრევლო ეკლესია, რომელსაც პადუის ეპარქიის სამღვდელოება მართავს. 1957 წლამდე ეკლესიაში იმყოფებოდა ნეტარი ბეატრიჩე I დ’ესტეს (1578 წლიდან) და ნეტარი ელენა ენსელმინის უხრწნელი ნაწილები; ეს უკანასკნელი აქ გადმოასვენეს ნეტარი ელენას ეკლესიიდან 1810 წელს. რესურსები ინტერნეტში Short entry from Padua Tourist Agency სქოლიო