نوه میوتاح

نوه میوتاح (נְוֵה מִבְטַח، به معنای «واحه اطمینان») یک موشاو کوچک در جنوب اسرائیل است. این روستا در نزدیکی بنی عایش و گدرا واقع شده و از نظر اداری در حوزه شورای منطقه‌ای بئر توویا قرار دارد. نوه میوتاح در سال ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی بازمانده هولوکاست از لهستان بنیان‌گذاری شد. این روستا بر بخشی از زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده بشیت ساخته شد و اکنون نزدیک به ۱۲۰ خانوار در آن زندگی می‌کنند. نام موشاو از مزامیر کتاب مقدس الهام گرفته شده و به معنای «واحه اطمینان» است. ریشه‌شناسی نام موشاو نوه میوتاح در میان پایگاه‌های نظامی متعددی از جمله پایگاه هوایی هاتزر و پایگاه هوایی تل نوف قرار دارد. به دلیل این همجواری، احساس امنیت و اطمینان بر بنیان‌گذاران حاکم بود و نام «نوه میوتاح» به معنای «واحه اطمینان» برای روستا برگزیده شد. الهام‌بخش این نام آیه‌ای از کتاب مزامیر (مزمور ۶۵، آیه ۶) است: «ای خدای نجات ما؛ اطمینان (=میوتاح) همه کرانه‌های زمین». در منبع عبری دیگری، الهام نام به مزمور ۴۰ آیه ۵ نسبت داده شده‌است: «خوشا آن مرد که خداوند را اعتماد (میوتاح) خود ساخته‌است». جغرافیا نوه میوتاح در جلگه ساحلی جنوبی اسرائیل در منطقه شفلا و در ارتفاع ۶۱ متر از سطح دریا واقع شده‌است. این روستا ۹ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۰ کیلومتر جنوب تل‌آویو و نزدیک به ۴۶ کیلومتر غرب بیت‌المقدس قرار دارد. این موشاو از جنوب با بیتسرون، از شمال با موشاو مشگاو دو، از شرق با مدرسه کشاورزی کنوت و از غرب با کووتسات یاونه هم‌مرز است. از نظر دسترسی به شبکه حمل‌ونقل، جاده‌های محلی شماره ۳۹۲۲ و ۳۸۱۱ روستا را به شبکه جاده‌ای متصل می‌کنند و بزرگراه شماره ۴۱ از شمال آن می‌گذرد. پیشینه موشاو نوه میوتاح در سال ۱۹۵۰ بنیان‌گذاری شد. این روستا بخشی بر روی زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر به روستای تخلیه‌شده فلسطینی بشیت تعلق داشت. در آغاز، این شهرک یک «معبره» (اردوگاه موقت مهاجران) بود که شصت خانوار مهاجر یهودی بازمانده هولوکاست از لهستان را در خود جای داده بود. معبره به‌عنوان بخش گسترش‌یافته موشاو قدیمی‌تر بیتسرون خدمت می‌کرد. ساکنان در سرپناه‌های حلبی زندگی می‌کردند که آژانس یهود تأمین کرده بود. از آنجا که معبره یک شهرک مستقل نبود، ساکنان آینده مجبور بودند کوپن‌های غذایی خود را که آژانس یهود تأمین می‌کرد در مرکز بیتسرون مبادله کنند. ساکنان بیتسرون در توزیع مواد غذایی اولویت داشتند و بسیاری از اوقات ساکنان معبره با دست خالی بازمی‌گشتند. آنان تصمیم گرفتند از بیتسرون جدا شوند و در همان سال ۱۹۵۰، مدت کوتاهی پس از برپایی معبره، موشاو نوه میوتاح رسماً تأسیس شد. بر پایه منبع عبری، لوی اشکول، مدیر بخش شهرک‌سازی آژانس یهود، نقش مهمی در تأسیس این موشاو داشت. زمین‌های موشاو پیش‌تر توسط کووتسات یاونه برای کشت پیاز بهره‌برداری می‌شد و اعضای کیبوتص از واگذاری زمین‌های کشاورزی خودداری کردند که به تنش و حتی درگیری‌هایی میان دو گروه انجامید. سرانجام، دولت این زمین را به ساخت موشاو اختصاص داد. زمین موشاو به شصت قطعه کشاورزی میان شصت خانواده بنیان‌گذار تقسیم شد. افزون بر زمین، آژانس یهود گاو، اسب، بذر و دیگر نیازهای کشاورزی را در اختیار مهاجران گذاشت. پس از یک سال و نیم، ساکنان به ساخت خانه‌های دائمی پرداختند. زیرساخت‌های جاده‌ها، پیاده‌روها، برق و آب بعدها به‌تدریج و عمدتاً توسط شرکت سولل بونه ساخته شد. همزمان با تأسیس موشاو، یک کنیسه نیز ساخته شد که بعدها توسط ساکنان گسترش و تزیین یافت. در این کنیسه نوسخ سفارد (آیین سفاردی) برگزار می‌شود. برج آب موشاو در دهه ۱۹۶۰ ساخته شد و همچنان در بهره‌برداری است. مدرسه و مهدکودکی نیز ساخته شد اما هر دو پس از آنکه ساکنان شروع به بهره‌گیری از مدارس شورا و مهدکودک بیتسرون کردند، برچیده شدند. در سپتامبر ۲۰۰۷ یک مهدکودک جدید و در سال ۲۰۱۱ مهدکودک دیگری در روستا ساخته شد. در دهه ۱۹۹۰ سازمان زمین‌های اسرائیل قطعاتی را برای گسترش به فرزندان کشاورزان اختصاص داد. نزدیک به یک‌سوم قطعات به ساکنان بیرونی فروخته شد و بدین ترتیب جمعیت موشاو دو برابر شد. اکنون موشاو دارای ۶۰ نخلستان کشاورزی، ۵ مزرعه کمکی و ۶۰ واحد مسکونی در بخش گسترش‌یافته‌است. کشاورزی در آغاز، اقتصاد موشاو بر گاوداری شیری و مرغداری تخم‌گذار و کشت علوفه متمرکز بود. اکنون کشاورزان موشاو بیشتر سبزیجات، محصولات آبی و باغ‌های میوه خزان‌دار از انواع گوناگون پرورش می‌دهند. همچنین یک باغ مرکبات بزرگ، یک نهالستان درختان زینتی و آغاز گلخانه‌هایی برای کشت سبزیجات در موشاو وجود دارد. تأسیسات آب موشاو متشکل از دو چاه است که بیشتر نیاز آبی روستا را هم برای کشاورزی و هم برای مصرف خانگی تأمین می‌کند. جمعیت بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، جمعیت نوه میوتاح ۶۲۹ نفر بوده‌است. جدول زیر روند دگرگونی جمعیت روستا را نشان می‌دهد: تصاویر منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Mivtah». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Mivtach». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «נווה מבטח». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Mivtah». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای هلندی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای بئر توویا