نوه دانیل

نوه دانیل (נְוֵה דָּנִיֵּאל) یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است. این شهرک در بخش غربی گوش عتصیون در جنوب اورشلیم و غرب بیت‌لحم جای دارد و بر فراز یکی از بلندترین نقاط منطقه، نزدیک به ۱۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریای آزاد، قرار گرفته‌است. از این نقطه چشم‌انداز گسترده‌ای از دشت ساحلی مدیترانه و کوه‌های اردن دیده می‌شود. نوه دانیل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۸۲ بنیان‌گذاری شد و به‌عنوان یک شهرک اجتماعی زیر نظر شورای منطقه‌ای گوش عتصیون اداره می‌شود. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. جمعیت این شهرک ترکیبی از اسرائیلی‌های بومی و مهاجران یهودی از کشورهای گوناگون است و بیشتر ساکنان آن را صهیونیست‌های دین‌دار تشکیل می‌دهند. جغرافیا نوه دانیل در بخش غربی بلوک گوش عتصیون، نزدیک به ۱۲ کیلومتری جنوب اورشلیم و بلافاصله در غرب بیت‌لحم واقع شده‌است. این شهرک بر روی خط‌الرأسی قرار دارد که کوه‌های یهودا را از دشت ساحلی جدا می‌کند و ارتفاع آن نزدیک به ۱۰۰۰ متر از سطح دریا است. نوه دانیل بلندترین شهرک اسرائیلی در کرانه باختری به‌شمار می‌رود. به دلیل ارتفاع زیاد، زمستان‌های سردتری نسبت به بیشتر نقاط مرکزی اسرائیل دارد و گاه بارش برف نیز تجربه می‌کند. از نوه دانیل در روزهای آفتابی می‌توان بخش بزرگی از دشت ساحلی مدیترانه در غرب، از جمله اشدود و تل‌آویو، و همچنین بیابان یهودیه و کوه‌های اردن در شرق را دید. پیشینه نوه دانیل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۸۲ در محل «مزرعه کوهن» بنیان‌گذاری شد. مزرعه کوهن در ۶ سپتامبر ۱۹۳۵ بر زمین‌هایی که از ساکنان عرب بیت‌لحم خریداری شده بود تأسیس شد و در سال ۱۹۴۳ به صندوق ملی یهود واگذار گردید. این مزرعه در جریان شورش‌های اعراب رها شد و تا سال ۱۹۶۷ زیر کنترل اردن باقی ماند. بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل برای ساخت نوه دانیل زمین‌هایی از دو روستای فلسطینی همجوار مصادره کرد: ۵۵۶ دونم از وادی‌النیس و ۲۷ دونم از الخضر. نام‌گذاری این شهرک به نام «النبی دانیال» (به عربی به معنای «حضرت دانیال») نام‌گذاری شد. النبی دانیال نام مکانی در پیچ جاده‌ای چند کیلومتری جنوب‌غربی بیت‌لحم است که در آنجا کاروانی حامل آذوقه برای گوش عتصیون مورد حمله قرار گرفت. از دست رفتن «کاروان نبی دانیال» نقطه عطفی در نبرد برای گوش عتصیون بود. در ۲۷ مارس ۱۹۴۸ کاروانی متشکل از ۵۱ خودرو در بازگشت از گوش عتصیون با مانعی غیرقابل عبور در جاده روبه‌رو شد و متوقف گردید. نیروهای عرب که در دو سوی جاده مستقر بودند آتش گشودند. به گفته یهودا لاپیدوت، رزمنده ایرگون، در این نبرد ۱۵ جنگجوی یهودی کشته و ۷۳ تن زخمی شدند و بیشتر ناوگان زرهی هاگانا شامل ۱۰ خودروی زرهی، ۴ اتوبوس زرهی و ۲۵ کامیون زره‌پوش نابود شد. کاروان‌ها عمدتاً از «کامیون‌های ساندویچی» تشکیل می‌شدند؛ خودروهای زرهی بداهه‌سازی‌شده که اتاقک و بار آن‌ها با دو ورقه فولادی و یک لایه چوب در میان تقویت شده بود. نظریه دیگری بیان می‌دارد که نام شهرک برگرفته از نام دانیل «دنی» ماس، فرمانده کاروان سی‌وپنج نفره است که در سال ۱۹۴۸ هنگام تلاش برای رساندن آذوقه به گوش عتصیون کشته شد. بازدید جیمی کارتر در سال ۲۰۰۹، جیمی کارتر، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، از نوه دانیل بازدید کرد و به میزبانان خود گفت: «من امروز بعدازظهر در یادگیری دیدگاه‌هایی که پیش از این نداشتم خوش‌شانس بودم.» کارتر در دیداری در باغ شائول گلداشتاین، رئیس وقت شورای منطقه‌ای گوش عتصیون، گفت: «این منطقه شهرک‌نشین خاص جایی نیست که بتوانم تصور کنم روزی رها شود یا به خاک فلسطینی تبدیل گردد. اینجا بخشی از شهرک‌های نزدیک به خط ۱۹۶۷ است که فکر می‌کنم برای همیشه اینجا خواهد بود.» پیشگاه غیرقانونی در ژانویه ۲۰۰۲، شهرک‌نشینان یک پیشگاه غیرقانونی به نام «نوه دانیل شمالی» در شمال این شهرک و بر زمین‌های متعلق به الخضر برپا کردند. جایگاه در حقوق بین‌الملل نوه دانیل مانند همه شهرک‌های اسرائیلی در سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شناخته می‌شود، هرچند اسرائیل این امر را رد می‌کند. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی را ناقض ممنوعیت کنوانسیون چهارم ژنو دربارهٔ انتقال جمعیت غیرنظامی کشور اشغالگر به سرزمین اشغال‌شده می‌داند. اسرائیل استدلال می‌کند که کنوانسیون چهارم ژنو بر سرزمین‌های فلسطینی اعمال نمی‌شود، زیرا این سرزمین‌ها پیش از تصرف اسرائیل به‌طور قانونی در اختیار هیچ دولت حاکمی نبوده‌اند. دیوان بین‌المللی دادگستری و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ این دیدگاه اسرائیل را رد کرده‌اند. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴، دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و دستور داد اسرائیل باید «شهرک‌سازی را متوقف کرده و شهرک‌نشینان را تخلیه کند». جمعیت‌شناسی نوه دانیل جمعیتی ترکیبی از اسرائیلی‌های بومی و مهاجران یهودی از اتحاد شوروی پیشین، فرانسه، کانادا و ایالات متحده دارد. جمعیت شهرک از نزدیک به ۸۰۰ نفر در سال ۲۰۰۱ به حدود ۱۵۰۰ نفر در ۲۰۰۸ دو برابر شد و در سال ۲۰۱۵ به ۲۵۷۷ نفر شامل بیش از ۴۰۰ خانواده رسید. بر پایه آمار ژانویه ۲۰۲۲، جمعیت شهرک ۲۳۶۱ نفر بود. بیشتر ساکنان صهیونیست‌های دین‌دار هستند. از سال ۲۰۲۲ یک برنامه ساخت‌وساز گسترده در نوه دانیل آغاز شد: ۸۲ واحد مسکونی در ۲۰۲۲، ۷۶ واحد در ۲۰۲۳ و ۹۱ واحد در ۲۰۲۴. معماری افرایم هانری پاوی، معمار فرانسوی‌تبار که در سال ۱۹۸۳ به اسرائیل مهاجرت کرد، خانه‌ای بتنی چهارطبقه با طراحی آزاد برای خانواده‌اش در نوه دانیل ساخت. هیچ‌یک از دیوارهای روی زمین این ساختمان صاف نیست. یوناتان کانتی از روزنامه معاریو سبک معماری پاوی را با فوتوریسم ارو سارینن در مرکز پرواز تی‌دبلیوای مقایسه کرده‌است. ساکنان سرشناس دیوید بار-حاییم (زادهٔ ۱۹۶۰)، خاخام و فیلسوف یولی ادلشتاین (زادهٔ ۱۹۵۸)، سیاست‌مدار اسرائیلی (لیکود) یووال فرایلیخ (زادهٔ ۱۹۹۵)، شمشیرباز اپه و قهرمان اروپا در ۲۰۱۹ شولی معلم (زادهٔ ۱۹۶۵)، سیاست‌مدار اسرائیلی (خانه یهودی) منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Daniel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Newe Daniel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Daniel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Daniel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای کاتالان ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون