لوخامی هاگتائوت

لوخامی هاگتائوت (به عبری: לוֹחֲמֵי הַגֵּיטָאוֹת، به معنی «رزمندگان گتو») یک کیبوتص در شمال اسرائیل است. این کیبوتص در غرب جلیل واقع شده و در حوزهٔ قضایی شورای منطقه‌ای مته اشر قرار دارد. لوخامی هاگتائوت در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط بازماندگان هولوکاست در مسیر بزرگراه ساحلی میان عکا و نهاریا بنیان نهاده شد. اعضای بنیان‌گذار آن دربرگیرندهٔ رزمندگان بازماندهٔ خیزش گتوی ورشو، پارتیزان‌های یهودی و دیگر بازماندگان هولوکاست بود. نام این کیبوتص یادبود یهودیانی است که در برابر نازی‌ها جنگیدند. کیبوتص لوخامی هاگتائوت میزبان «خانهٔ رزمندگان گتو» است که موزه‌ای تاریخی در یادبود مقاومت یهودیان در برابر نازیسم به‌شمار می‌رود. پیشینه کیبوتص لوخامی هاگتائوت در سال ۱۹۴۹ بر روی محل یک پایگاه نظامی متروکهٔ بریتانیایی و روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی السمیریه پایه‌گذاری شد. اعضای بنیان‌گذار آن شامل رزمندگان بازماندهٔ خیزش گتوی ورشو بودند؛ از جمله ایتسخاک زوکرمان که فرماندهٔ جانشین سازمان رزم یهودیان (ŻOB) بود و تسیویا لوبتکین که از معدود رهبران زن این سازمان به شمار می‌آمد. همچنین پارتیزان‌های یهودی پیشین و دیگر بازماندگان هولوکاست از بنیان‌گذاران این کیبوتص بودند. بنا بر منابع روسی، نقاش مشهور موشه کوپفرمن که برندهٔ جایزهٔ اسرائیل بود نیز از اعضای این کیبوتص بود. مورخ تام سگف پژوهش چهارجلدی تسوی درور دربارهٔ زندگی بازماندگان هولوکاست بنیان‌گذار این کیبوتص را یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایی توصیف کرده که تاکنون دربارهٔ بازماندگان هولوکاست در اسرائیل نوشته شده‌است. آنیتا شاپیرا نیز کتاب درور را «یکی از نخستین پروژه‌ها برای وادار کردن خاموشان به سخن گفتن» دربارهٔ هولوکاست دانسته‌است. لئون اوریس، نویسندهٔ آمریکایی، یک هفته را صرف مصاحبه با ساکنان این کیبوتص و ثبت تجربیات آنان کرد و از این داده‌ها در پژوهش برای رمان خود به نام «اگزودوس» بهره برد. از سال ۱۹۷۰ نیز انتشاراتی با نام «بیت لوخامی هاگتائوت» در این کیبوتص فعال شد که آثار و خاطرات مرتبط با هولوکاست را منتشر می‌کرد. اقتصاد در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، کیبوتص کارخانهٔ فراورده‌های غذایی گیاهی «تیوال» را خریداری کرد که به یکی از ستون‌های اصلی درآمد آن تبدیل شده‌است. دیگر بخش‌های اقتصادی کیبوتص دربرگیرندهٔ گاوداری بزرگ، کشاورزی، پرورش آووکادو، مرغداری و پرورش ماهی در استخر است. کیبوتص همچنین یک اقامتگاه مهمان‌پذیر (به انگلیسی: bed and breakfast) برای گردشگران منطقه دارد و در حال گذراندن فرایند خصوصی‌سازی است. باستان‌شناسی در کنار کیبوتص، بقایای گستردهٔ یک آباره قرار دارد که تا سال ۱۹۴۸ آب را از کابری به عکا در فاصلهٔ نزدیک به ۶ کیلومتر می‌رساند. این آباره نخستین بار در پایان سدهٔ هجدهم میلادی (حدود ۱۷۸۰) به دستور جزار پاشا، والی عثمانی عکا، ساخته شد و سپس در سال ۱۸۱۴ توسط جانشین او سلیمان پاشا به‌طور کامل بازسازی گردید. موزه کیبوتص «خانهٔ رزمندگان گتو» (بیت لوخامی هاگتائوت) را اداره می‌کند که موزه‌ای تاریخی در یادبود کسانی است که در برابر نازی‌ها جنگیدند. این موزه در سال ۱۹۴۹ بنیان نهاده شد و به زندگی یهودیان اروپای شرقی پیش از هولوکاست، در جریان آن و پس از آن می‌پردازد. از نمایه‌های برجستهٔ موزه می‌توان به بخش ویژهٔ خیزش گتوی ورشو و ماکتی از اردوگاه کشتار تربلینکا اشاره کرد. در ساختمانی مجاور موزه، یادمانی برای کودکان قربانی سیاست نابودسازی نازی‌ها و نیز مرکز آموزشی-پرورشی به نام یانوش کورچاک قرار دارد. در کنار موزه آمفی‌تئاتر بزرگی نیز وجود دارد که برای کنسرت‌ها، گردهمایی‌ها و مراسم یادبود به کار می‌رود. موزه همچنین دارای مرکز بایگانی بزرگ و کتابخانه‌ای است که آن را هم به مکانی برای یادبود و هم به پایگاهی پژوهشی تبدیل کرده‌است. در محوطهٔ کیبوتص، موزه-نگارخانهٔ موشه کوپفرمن نیز دایر است. افراد سرشناس تسوی درور تسویکا گرینگلد تسیویا لوبتکین ایتسخاک زوکرمن (آنتک) خاوکا فولمن رابان موشه کوپفرمن منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lohamei HaGeta'ot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lohamei HaGeta'ot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lochamej haGeta'ot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Лохамей-ха-Гетаот». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. کتاب‌شناسی تام سگف: The Seventh Million: Israelis and the Holocaust (2000, شابک ‎۰-۸۰۵۰-۶۶۶۰-۸) پیوند به بیرون وبگاه موزهٔ رزمندگان گتو