گوراعام

گوراعام (גְּבַרְעָם) یک کیبوتص در جنوب اسرائیل است که در سال ۱۹۴۲ بنیان‌گذاری شده‌است. این کیبوتص در نزدیک به ۱۲ کیلومتری اشکلون و در مسیر جاده اشکلون به یاد مردخای قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای حوف اشکلون اداره می‌شود. گوراعام در دشت ساحلی جنوبی و در آستانه نقب واقع شده‌است. هسته بنیان‌گذاران این کیبوتص گروهی از یهودیان آلمانی بودند که در چارچوب «کیبوتص متحد» شکل گرفتند. کیبوتص در دوران جنگ ۱۹۴۸ در خط مقدم جبهه نبرد با نیروهای مصری قرار داشت و سال‌ها هدف حملات موشکی حماس بوده‌است. جمعیت آن بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ برابر با ۳۸۹ نفر بود. ریشه‌شناسی نام در آغاز سال ۱۹۴۵ بیشتر ساکنان کیبوتص خواستار نام‌گذاری آبادی به «مَسوئوت» (مشعل‌ها/چراغ‌های راهنما) بودند، در حالی که اعضای کمیته نام‌گذاری صندوق ملی نام «بِیت هَشیکما» (خانه چنار) را پیشنهاد کردند. سرانجام نام گوراعام برگزیده شد تا نماد پایداری و دلاوری مردم در پیکار برای گسترش مرزهای سرزمین اسرائیل باشد. برخی نیز بر نمادین بودن این نام به‌عنوان پاسخ جامعه یهودی ساکن فلسطین به هولوکاست تأکید کردند. پیشینه شکل‌گیری هسته بنیان‌گذار هسته نخست بنیان‌گذاران که «مَحَر» (به عبری: فردا) نام داشت، در آلمان و در چارچوب «کیبوتص متحد» به‌صورت گروهی مشترک از اعضای دین‌دار و سکولار شکل گرفت. هرچند در آغاز شمار اعضای دین‌دار در گروه زیاد بود، با گذشت زمان افراد سکولار بسیاری به هسته پیوستند و بخشی از اعضای دین‌دار گروه را ترک کردند. این گروه در سال ۱۹۳۵ در زمین‌های صندوق ملی یهود نزدیک کفر سابا مستقر شد. در نوامبر ۱۹۳۸ بی‌حرمتی به شَبات در درون گروه اعتراض عناصر دین‌دار را برانگیخت. استقرار بر زمین در ۲۸ اوت ۱۹۴۲ گروه پیشگام هسته بنیان‌گذار به نخستین نقطه استقرار کیبوتص بر تپه‌ای در غرب محل کنونی رسید. هدف ایجاد جای‌پایی استوار بر نزدیک به ۳۶۰۰ دونم زمین متعلق به صندوق ملی یهود بود که در حوالی روستای سمسم فلسطینی خریداری شده بود. این زمین‌ها پیش‌تر متعلق به روستای فلسطینی سمسم بود و در بیش از یکصد قطعه کوچک پراکنده بود. از جمله این قطعه‌ها باغ میوه‌ای نزدیک به ۸۰ دونم در حدود یک کیلومتری شمال نقطه استقرار بود که چاه آبی داشت و آب کیبوتص را تأمین می‌کرد. در آغاز نزدیک به ۳۰ نفر در نقطه موقت مستقر شدند. آلونک‌هایی به‌عنوان غذاخوری، رختشوی‌خانه، درمانگاه، طویله و اصطبل ساخته شد و چادرهایی نیز برای سکونت برپا گردید. در اکتبر ۱۹۴۲ دو عضو کیبوتص هنگام برخورد تراکتورشان با مین قدیمی زخمی شدند. بیشتر اعضای گروه همچنان نزدیک کفر سابا زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۴۴ ساکنان کیبوتص حفر چاه آب را آغاز کردند و در سال ۱۹۴۵ کیبوتص به مکان دائمی خود منتقل شد و زنان و کودکان نیز به آنجا کوچ کردند. تنش با ساکنان عرب در ۱۳ مه ۱۹۴۴ مراسم «صلحه» (آشتی) میان کیبوتص و ساکنان روستای سمسم پس از درگیری‌های پیشین میان نگهبانان مزارع کیبوتص و روستاییان برگزار شد. در اوت ۱۹۴۶ بدوی‌ها به مزارع ذرت کیبوتص حمله بردند و در درگیری پدیدآمده میان نگهبانان کیبوتص و بدوی‌ها یکی از بدوی‌ها کشته شد. در نوامبر همان سال مراسم صلحه میان اهالی کیبوتص و قبیله بدوی با میانجی‌گری آبراهام شاپیرا برگزار گردید. جنگ ۱۹۴۸ در جریان جنگ استقلال ۱۹۴۸ کیبوتص گوراعام همانند کیبوتص نزدیک یاد مردخای در خط مقدم نبرد با ارتش مهاجم مصر قرار گرفت. نیروهای مصری از این مسیر تلاش می‌کردند به دشت ساحلی و به سوی تل‌آویو نفوذ کنند. کیبوتص زیر آتش مستقیم از ارتفاعات حولیقات بود و کودکان و زنان به یافا تخلیه شدند. سرانجام ارتش دفاعی اسرائیل بر این منطقه تسلط یافت. دوران پس از تأسیس کشور در دهه نخست پس از تأسیس کشور اسرائیل، کیبوتص با دشواری‌های مالی روبرو شد و بدهی‌های سنگینی انباشت. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳ کنیسه موقتی در گوراعام در یکی از پناهگاه‌ها گشایش یافت. پس از نزدیک به چهار ماه محل آن به ساختمانی منتقل شد که سال‌ها به‌عنوان «انبار لباس» به کار می‌رفت و بازسازی شده بود. در سال ۲۰۱۴ کیبوتص روند گسترش و پذیرش خانواده‌های تازه را آغاز کرد. حملات موشکی کیبوتص سال‌ها هدف موشک‌های حماس بوده‌است. در سال ۲۰۰۸ یکی از موشک‌ها ساکنی از کیبوتص را کشت. این فرد مادرزن بازیگر انگلیسی پل کی بود که یک سال در کیبوتص زندگی کرده و همسرش را در آنجا شناخته بود. جغرافیا گوراعام در ارتفاع ۸۷ متری از سطح دریا در دشت ساحلی جنوبی و در آستانه منطقه نقب واقع شده‌است. در شمال کیبوتص وادی ناحَل عُوِد جریان دارد و در جنوب آن وادی ناحَل سومسوم آغاز می‌شود که ذخیره‌گاه طبیعی «رِخِس گوراعام» در کنار آن واقع است. در شرق روستا جنگل مصنوعی «یَعَر گوراعام» گسترده شده‌است. کیبوتص ۱۰ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۵۶ کیلومتر جنوب‌جنوب‌غربی تل‌آویو و نزدیک به ۶۲ کیلومتر جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. کیبوتص از راه جاده محلی که در غرب آن به بزرگراه شماره ۴ می‌پیوندد به شبکه حمل‌ونقل متصل است. در شمال روستا خط آهن کریات گات-اشکلون عبور می‌کند که تنها به‌صورت خط بارگیری صنعتی به کار می‌رود. اقتصاد کیبوتص در دوره اخیر فرایند خصوصی‌سازی را پشت سر گذاشته و از الگوی تعاونی سنتی فاصله گرفته‌است. بخش‌های اصلی اقتصاد کیبوتص شامل کارخانه «گوراعام معطفوت ایخوت» (تولید پاکت نامه با نزدیک به ۱۲۰ کارگر)، کارخانه تولید لوله‌های مقوایی (با نزدیک به ۳۰ کارگر)، گاوداری و مرغداری است. در کیبوتص مهدکودک، استخر شنا، غذاخوری مشترک، مجموعه ورزشی و مرکز بهداشت وجود دارد. جمعیت بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴ تقریباً همه ساکنان گوراعام یهودی هستند. جمعیت کیبوتص روند رشد تدریجی داشته‌است. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gvar'am». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gvar'am». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «גברעם». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gvar'am». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی گوراعام