بنی داروم

بنی داروم (בְּנֵי דָּרוֹם، به معنای «پسران جنوب») یک موشاو شیتوفی دینی در مرکز اسرائیل است. این روستا در نزدیکی ساحل دریای مدیترانه و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای حِوِل یاونه قرار دارد و در نزدیکی شهر اشدود واقع شده‌است. بنی داروم در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط اعضای گروه شهرک‌نشین «نتیووت کفر داروم» بنیان‌گذاری شد. این افراد در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از کیبوتص کفر داروم در نوار غزه رانده شده بودند. بنی داروم نخست به‌صورت کیبوتص اداره می‌شد اما در سال ۱۹۶۱ به موشاو شیتوفی تبدیل شد و در سال ۲۰۰۷ به جنبش کیبوتص دینی پیوست. پیشینه بنیان‌گذاری هسته مؤسس این شهرک در دسامبر ۱۹۴۸ از اتحاد دو گروه شهرک‌نشین شکل گرفت: اعضای گروه «نتیووت کفر داروم» که ناگزیر به ترک کفر داروم در نوار غزه شده بودند (پس از اشغال آن توسط ارتش مصر در جنگ ۱۹۴۸) و اعضای گروه «موراشا» از جنبش هپوعل همیزراحی که از آمریکای شمالی و آفریقای جنوبی مهاجرت کرده بودند. گروه مشترک در کیبوتص یاونه آموزش دید. شهرک در مارس ۱۹۴۹ رسماً تأسیس شد. در آغاز نام شهرک «نتیووت موراشا» بود اما بیشتر اعضای گروه «موراشا» که با شیوه زندگی کیبوتصی سازگار نشدند، آنجا را ترک کردند و برخی از آنها شهرک بیت حازون را تأسیس کردند. تحولات اداری بنی داروم در آغاز به‌صورت کیبوتص و وابسته به هپوعل همیزراحی اداره می‌شد. در پایان سال ۱۹۵۶ این کیبوتص از جمله نُه کیبوتصی بود که به دلیل مشکلات اقتصادی تحت حمایت آژانس یهود قرار گرفت. در سال ۱۹۶۰ کیبوتص با بحران مواجه شد؛ بسیاری از اعضا بر سر مسئله خوابگاه مشترک کودکان اختلاف‌نظر داشتند و کیبوتص را ترک کردند. سرانجام در سال ۱۹۶۱ بنی داروم با وجود مخالفت‌ها به موشاو شیتوفی تبدیل شد. در آغاز سال ۲۰۰۷ موشاو دوباره به جنبش کیبوتص دینی پیوست و در سال ۲۰۱۵ خصوصی‌سازی شد. مالکیت زمین بر پایه پژوهش ولید خالدی، بنی داروم بر زمین‌های متعلق به روستای اسدود بنا شد. اما به گفته اندرو پترسن، این شهرک بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی عرب سوکریر ساخته شده‌است. بقایای باستان‌شناختی کاروانسرا در محوطه موشاو بقایای یک خان قرار دارد که در پارکی جنگلی در کنار برج آب جدید واقع شده‌است. ویکتور گرن نخستین کسی بود که در سال ۱۸۶۳ این ویرانه‌ها را بررسی و توصیف کرد. او نوشت که این ویرانه‌ها متعلق به خانی ویران‌شده به طول ۶۰ گام و عرض ۳۷ گام است که دربرگیرنده یک آب‌انبار و انباری طاقدار کوچک می‌شود. کلرمون-گانو در سال ۱۸۷۳ از این مکان بازدید کرد و توصیفی مشابه ارائه داد. او افزود که این مکان احتمالاً محل یک «منزل» یا ایستگاه پستی باستانی در مسیر عربی میان سوریه و مصر بوده‌است. این محوطه در دوره قیمومت بریتانیا به‌عنوان «بنای باستانی» ثبت شد، هرچند به مالکان اجازه ساخت یک مخزن آب به ابعاد ۲۰ متر مربع در درون خان داده شد. پترسن در بازدید سال ۱۹۹۴ دریافت که وضعیت محوطه تقریباً همانند دوره قیمومت است، جز اینکه مخزن آب با برج آب جایگزین شده بود. او بقایا را شامل دیواری به طول نزدیک به ۴۰ متر در راستای شمالی-جنوبی با ورودی‌ای در نزدیکی سر شمالی توصیف کرد. اتاقی با طاق گهواره‌ای به ابعاد داخلی ۳/۸ در ۸/۳ متر در جنوب ورودی خان قرار داشت. کاوش‌های دوره مملوک در سال ۲۰۰۲ کاوش‌هایی در محوطه موشاو انجام شد که بقایای مهمی از دوره مملوک را آشکار ساخت. جغرافیا بنی داروم در ارتفاع ۳۸ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل واقع شده‌است. فاصله این روستا تا ساحل دریای مدیترانه نزدیک به ۴ کیلومتر و تا مرکز شهر اشدود نزدیک به ۳ کیلومتر در جهت شمال‌شرقی است. جمعیت جمعیت بنی داروم روندی رو به رشد داشته‌است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ میلادی، ۶۲۹ نفر در این موشاو زندگی می‌کردند و جمعیت آن در طول آن سال ۱/۸ درصد رشد داشت. در سال ۲۰۰۸ نزدیک به ۷۰ خانوار عضو موشاو و نزدیک به ۶۰ خانوار در محله توسعه‌یافته جدید که در دهه ۲۰۰۰ ساخته شده بود ساکن بودند. پیوند به بیرون وب‌سایت رسمی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bnei Darom». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Бней-Даром». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bnej Darom». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «בני דרום». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.