میدرخ عوز

میدرخ عوز (מִדְרַךְ עֹז، به معنای «جای‌پای نیرو») یک موشاو کشاورزی در شمال اسرائیل است. این روستا در دشت یزرعیل واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای مگیدو اداره می‌شود. میدرخ عوز در سال ۱۹۵۲ توسط مهاجران یهودی از یمن بنیان‌گذاری شد و ساکنان آن شامل یهودیان دین‌دار و سکولار هستند. نام این موشاو از آیه‌ای در کتاب داوران (باب ۵، آیه ۲۱) که بخشی از سرود دبوره است برگرفته شده و همچنین یادآور نبردهایی است که در جنگ استقلال ۱۹۴۸ در نزدیکی میشمار هایمک رخ داد. اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی و به‌ویژه دامداری شیری استوار است و صنعت شیر آن یکی از برجسته‌ترین‌ها در اسرائیل به‌شمار می‌رود. ریشه‌شناسی نام نام «میدرخ عوز» از آیه‌ای در سرود دبوره در کتاب داوران (باب ۵، آیه ۲۱) الهام گرفته شده‌است: نهر قیشون آنان را فرو برد، آن نهر کهن، نهر قیشون. ای جان من، آنان را با نیرو پایمال کن. این نام همچنین یادآور نبردهایی است که دولت نوپای اسرائیل در جنگ استقلال ۱۹۴۸ در نزدیکی میشمار هایمک به انجام رساند. جغرافیا موشاو در دره‌ای به نام «دره مانسی» واقع شده که بخشی از دشت یزرعیل بزرگ‌تر است و در کنار پارک منشه و تپه‌های سبز دشت منشه قرار دارد. روستا در ارتفاع ۱۲۸ متری از سطح دریا و ۷ کیلومتری جنوب شرقی یقنعم قرار دارد. این موشاو در مرز میان دشت یزرعیل و بلندی‌های رامات منشه واقع شده که همزمان مرز میان زمین‌های کشاورزی پرکار در دره و دامنه‌های جنگلی را تشکیل می‌دهد. از بلندی‌های رامات منشه وادی‌های متعددی به سوی روستا جاری می‌شوند که مهم‌ترین آنها ناحال میدرخ است که از کنار شمالی روستا می‌گذرد. روستا در حدود ۶۷ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو و ۲۸ کیلومتری جنوب شرقی مرکز حیفا قرار دارد. میدرخ عوز در کنار بزرگراه ۶۶ واقع شده که از طریق تقاطع مگیدو به بزرگراه ۶۵ متصل می‌شود و ارتباط روستا را با حیفا و عفوله برقرار می‌سازد. پیشینه تأسیس در سال ۱۹۵۱ اردوگاه مهاجران (معبره) به نام «مَعبرت مانسی» بر روی زمین‌های روستاهای تخلیه‌شده فلسطینی المنسی و الغبیه التحتا ساخته شد و مهاجران یهودی از یمن در آن اسکان یافتند. خاستگاه این خانواده‌ها به دوازده روستا و شهر در مناطق مرکزی و جنوب غربی یمن بازمی‌گشت که بیشتر آنها از پنج روستای جنوب پایتخت یمن صنعا بودند. یک سال پس از آن اردوگاه برچیده شد و در ۱۲ دسامبر ۱۹۵۲ موشاو تأسیس گردید. نخست «مانسی» نام داشت و سپس به «میدرخ عوز» تغییر نام یافت. روستای عربی المنسی که پیش از آن در این مکان قرار داشت در سال ۱۹۳۱ دارای ۴۶۷ ساکن و ۹۸ خانه بود و مسجد و مدرسه‌ای در آن وجود داشت. گسترش روستا در سال‌های نخست با دشواری‌های اقتصادی روبرو بود. میان سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ در پی اصلاحات صنعت شیر اسرائیل نزدیک به ۱۳٬۰۰۰٬۰۰۰ شکل نو (حدود ۵٬۰۰۰ شکل به ازای هر گاو) در موشاو سرمایه‌گذاری شد که نزدیک به نیمی از آن توسط ساکنان محلی تأمین گردید. بخش گسترش موشاو بر روی تپه‌ای نزدیک به نام خربت الخشاش در دامنه بلندی‌های منشه و مشرف بر دشت یزرعیل ساخته شد و نخستین مرحله آن در سال ۲۰۰۸ با ۸۳ واحد مسکونی به پایان رسید. این گسترش شتاب چشمگیری به توسعه زیرساخت‌ها، آموزش و فرهنگ روستا بخشید. اقتصاد همه تولیدکنندگان مواد غذایی میدرخ عوز عضو تعاونی کشاورزی محلی به نام «عوز دگانیم» هستند. اعضا حق عضویت پرداخت کرده و مسئولیت کامل اداره مرکز مواد غذایی را بر عهده دارند. دامداری شیری میدرخ عوز یکی از برجسته‌ترین‌ها در اسرائیل به‌شمار می‌رود و تولید سالانه آن ۱۳٫۵ میلیون لیتر شیر است. تا دهه ۱۹۹۰ در این موشاو ۴۸ تولیدکننده شیر در ۴۶ دامداری فعالیت می‌کردند. پس از اصلاحات صنعت شیر اسرائیل شمار تولیدکنندگان به ۳۱ و شمار دامداری‌ها به ۲۶ کاهش یافت. پیش از اصلاحات هر گاو به‌طور میانگین تنها ۵ متر مربع فضا داشت و این صنعت آلودگی درون روستا ایجاد می‌کرد. پس از اصلاحات شرایط زیست‌محیطی بهبود یافت و فضای میانگین هر گاو به ۱۸ متر مربع افزایش پیدا کرد. امروزه بیشتر کارها توسط کارگران خارجی انجام می‌شود. افزون بر دامداری، ساکنان موشاو از باغداری، کشت زراعی و کسب‌وکارهای کوچک نیز درآمد کسب می‌کنند؛ هرچند بخش بزرگی از ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد دارند. جمعیت ساکنان میدرخ عوز ترکیبی از یهودیان سکولار و دین‌دار هستند. جمعیت روستا در طول دهه‌ها نسبتاً ثابت بود اما پس از تکمیل بخش گسترش در سال ۲۰۰۸ رشد چشمگیری داشت. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ جمعیت روستا ۷۱۵ نفر بود. آموزش و خدمات در روستا مهدکودک و سه کودکستان وجود دارد. دانش‌آموزان دبستانی در مدارس منطقه‌ای شورای مگیدو تحصیل می‌کنند و کودکان خانواده‌های دین‌دار به مدرسه دینی در الیاقیم می‌روند. دانش‌آموزان دبیرستانی در مدرسه منطقه‌ای «مگیدو» نزدیک کیبوتص عین هاشوفیت یا مدارس دینی در عفوله درس می‌خوانند. در موشاو کتابخانه و درمانگاه بهداشتی نیز فعال است. همچنین در سال ۲۰۰۸ همزمان با تکمیل بخش گسترش کنیسه‌ای در روستا افتتاح شد که برای نیایش ساکنان موشاو و دیگر ساکنان شورای منطقه‌ای مگیدو به کار می‌رود. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Midrakh Oz». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Midrach Oz». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «מדרך עוז». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Midrakh Oz». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. کتاب‌شناسی Brin Ingber، Judith (۲۰۱۱). Seeing Israeli and Jewish dance. Wayne State University Press. شابک ۹۷۸-۰۸۱۴۳۳۳۳۰۳.: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) پیوند به بیرون میدرخ عوز در وبگاه سازمان توسعه جلیل میدرخ عوز در وبگاه شورای منطقه‌ای مگیدو