شارونا

شارونا (שָׁרוֹנָה) یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در جنوب غربی طبریه قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جلیل سفلی اداره می‌شود. شارونا در سال ۱۹۳۸ توسط اعضای سازمان گوردونیا بنیان‌گذاری شد و از نوع آبادی‌های «حصار و برج» بود. پیشینهٔ سکونت در این منطقه به دوران باستان بازمی‌گردد. در نزدیکی شارونا ویرانه‌های «حوروات سارونا» با بقایای کنیسه‌ای کهن و نقش‌برجستهٔ منورای هفت‌شاخه یافت شده‌است. یوسبیوس قیصریه در سدهٔ چهارم میلادی از ناحیه‌ای به نام شارونا میان کوه تابور و دریاچه طبریه یاد کرده‌است. در دورهٔ عثمانی این محل با نام «سارونیا» در دفترهای مالیاتی ثبت شده بود و جمعیت مسلمان‌نشین داشت. زمین‌های آن در سال ۱۹۱۰ توسط انجمن استعمار یهود خریداری شد و پس از چند تلاش ناموفق برای ایجاد شهرک یهودی، سرانجام در سال ۱۹۳۸ موشاو کنونی پایه‌گذاری گردید. شارونا در ارتفاع ۲۶۰ متری از سطح دریا بر روی فلاتی در جلیل سفلی واقع شده و دارای آب‌وهوای مدیترانه‌ای است. اقتصاد روستا بر پایهٔ کشاورزی و گردشگری استوار است. پیشینه دوران باستان در فاصلهٔ نزدیک به ۱٫۵ کیلومتری جنوب شرقی شارونا، ویرانهٔ حوروات سارونا قرار دارد که در آن چشمه‌ای با ساختمان چشمهٔ خوش‌ساخت هنوز پابرجاست. در سدهٔ چهارم میلادی، یوسبیوس قیصریه از ناحیه‌ای به نام شارونا یاد کرد که از کوه تابور تا دریاچه طبریه گسترده بود. باستان‌شناس الیعزر سوکنیک بقایای یک کنیسهٔ باستانی را در این محل شناسایی کرد. شناسایی بر پایهٔ یک نعل درگاه از سنگ بازالت بود که نقش منورای هفت‌شاخه در میان دو پرنده و یک گل‌سرخ‌نما بر آن حک شده بود. او همچنین سنگ بازالتی دیگری را یافت که احتمالاً بخشی از یک حاشیه زینتی بود و نقش تاک انگور داشت. در غرب ویرانه بقایای یک کلیسا و در جنوب آن دو آرامگاه باشکوه قرار دارد. به گفتهٔ باستان‌شناس زوی ایلان، شارونای باستانی نخست دارای کنیسه بوده و سپس کلیسایی در حاشیهٔ محوطه ساخته شده‌است. دورهٔ صلیبی در آغاز سدهٔ سیزدهم میلادی، جغرافی‌دان یاقوت حموی «سارونیه» را گردنه‌ای نزدیک طبریه توصیف کرد که از آن به سوی کوه تابور بالا می‌رفتند. دورهٔ عثمانی شارونا در سال ۱۵۱۷ همراه با تمام سرزمین فلسطین به امپراتوری عثمانی ملحق شد. در دفترهای مالیاتی ۱۵۹۶ با نام «سارونیا» در ناحیهٔ (نَهیه) طبریه زیر لوای صفد ثبت شده بود. جمعیت آن کاملاً مسلمان و شامل ۱۷ خانوار بود. آنها مالیات گندم، جو، درآمدهای گاه‌به‌گاه، بز و کندوی عسل می‌پرداختند؛ جمعاً ۳۵۹۲ آقچه. نقشه‌ای از لشکرکشی ناپلئون در ۱۷۹۹ به دست پیر ژاکوتن این مکان را نشان می‌دهد، هرچند بدون نام. در سال ۱۸۷۵، ویکتور گِرَن از شارونا دیدن کرد و نوشت: «این روستا به دو محله تقسیم شده؛ خانه‌ها به‌صورت خشن بر روی دو تپه در اطراف دره‌ای ساخته شده‌اند. آب آن از چشمه‌ای تأمین می‌شود که در اتاقک مربع‌شکلی محصور شده و کف آن از صخره‌های بزرگ و دهانهٔ آن طاقی از سنگ‌های منظم است.» در سال ۱۸۸۱، بررسی صندوق اکتشاف فلسطین دربارهٔ فلسطین غربی این محل را چنین توصیف کرد: «خانه‌های سنگ بازالتی با نزدیک به ۲۵۰ مسلمان در دشتی زراعی و بدون درخت.» به گفتهٔ آونِری، شارونا در ۱۸۷۸ توسط پناهندگان چرکسی از قفقاز سکونت یافت، اما تا ۱۹۱۰ آنها به جای دیگری رفته و اعراب جایگزین آنان شده بودند. زمین‌ها در سال ۱۹۱۰ توسط انجمن استعمار یهود از اعراب خریداری شد. در ۱۹۱۳، شهرکی یهودی به نام «راما» (که سارونا نیز نامیده می‌شد) توسط اعضای یک گروه املاکی از شیکاگو در نزدیکی روستای عربی تأسیس شد. پیامدهای جنگ جهانی اول، شرایط نامساعد و کمبود نیروی انسانی شهرک نوبنیاد را فقیر و بدهکار نگه داشت. دورهٔ قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که توسط مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، شهرک‌های قدیم و جدید روی‌هم ۹۲ ساکن داشتند؛ ۷۷ مسلمان و ۱۵ یهودی. در تابستان پایان سال ۱۹۲۳ مهاجران یهودی دیگری با کمک صندوق ملی یهود رسیدند، اما تا پایان ۱۹۲۸ شهرک رها شد و زمین به انجمن استعمار فلسطین بازگردانده شد. نیمی از زمین‌ها به مستأجران عرب اجاره داده شد. در زمان سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت سارونا ۱۱۴ نفر بود که همگی مسلمان بودند و در ۲۳ خانه زندگی می‌کردند. تأسیس موشاو در سال ۱۹۳۸، اعضای سازمان گوردونیا که عمدتاً یهودیان مهاجر لهستانی بودند، یک موشاو از نوع «حصار و برج» در این مکان بنا کردند. هزینه‌ها را انجمن استعمار فلسطین و فدراسیون کارگران کشاورزی تأمین کردند. در آن زمان جاده‌ای شارونا را به شهرک نزدیک یبنئل پیوند نمی‌داد و مهاجران در زمستان از محیط اطراف بریده بودند. نام شارونا از ویرانهٔ روستای عربی نزدیک «خربت سرونا» گرفته شده که خود از نام تلمودی باستانی برگرفته است. در آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت ۱۱۰ یهودی و بدون هیچ عرب ثبت شد. جغرافیا شارونا در ارتفاع ۲۶۰ متری از سطح دریا بر فلاتی در جلیل سفلی قرار دارد و کوه تابور در فاصلهٔ نزدیک به ۸ کیلومتری جنوب غربی آن واقع است. در شرق روستا، فلات بلند به‌صورت ناگهانی به درهٔ «بقعت یبنئل» در کنار آبراههٔ نحال یبنئل سقوط می‌کند. در شمال روستا وادی نحال آدامی و در جنوب آن وادی نحال شارونا جریان دارد. شارونا در فاصلهٔ نزدیک به ۱۰ کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر طبریه و نزدیک به ۲ کیلومتری شرق شهر کفر کما (که چرکس‌ها در آن ساکنند) واقع شده‌است. آب‌وهوای منطقه مدیترانه‌ای است با میانگین دمای ۲۴ درجهٔ سلسیوس و بارش سالانهٔ نزدیک به ۴۱۹ میلی‌متر. جمعیت‌شناسی جمعیت شارونا روند رشدی بلندمدت داشته‌است. در سال ۱۹۴۸ جمعیت ۱۳۰ نفر، در ۱۹۴۹ حدود ۱۰۹ نفر، در ۱۹۶۱ به ۲۱۵ نفر، در ۱۹۸۳ به ۳۴۴ نفر و در ۲۰۱۴ به ۵۵۸ نفر رسید. ساکنان موشاو عمدتاً یهودیان سکولار هستند. اقتصاد و امکانات اقتصاد شارونا بر پایهٔ کشاورزی (با ۷۱ مزرعهٔ خانوادگی) و گردشگری استوار است. محصولات اصلی دربرمی‌گیرد: دامداری، مرغداری، باغ‌های زیتون، آووکادو، انار و مرکبات. بخشی از ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. در شارونا مهدکودک، کنیسه، درمانگاه، فروشگاه، کتابخانه، مرکز فرهنگی و استخر شنا وجود دارد. دانش‌آموزان دبستان به مدرسهٔ «کدوری» در نزدیکی روستا می‌روند. پیوند به بیرون تارنمای رسمی موشاو شارونا منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sharona». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Šarona (mošav)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «שרונה (מושב)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.