کابری (کیبوتص اسرائیلی)

کابری (عبری: כַּבְּרִי‎، همچنین کابری نوشته می‌شود) یک کیبوتص در شمال اسرائیل است. این کیبوتص در گالیل غربی، حدود ۴ کیلومتری شرق شهر ساحلی نهاریا در کنار دریای مدیترانه واقع شده و تحت صلاحیت شورای منطقه‌ای مته اشر قرار دارد. در سال ۲۰۱۷، جمعیت آن 1,053 نفر بود. این کیبوتص بر زمین‌هایی بنا شده که پیش‌تر متعلق به روستاهای تخلیه‌شده فلسطینی الکابری و النهر بوده‌است. تاریخ پیش از تاریخ منطقه چشمه‌های کابری نخستین بار شانزده هزار سال پیش، در دوران نوسنگی، سکونت‌گزین داشت. سازه‌های دائمی حدود سال ۱۰۰۰۰ پیش از میلاد پدیدار شدند. کاوش‌های باستان‌شناختی بقایای یک شهر باستانی را آشکار کرد. این شهر حدود سال ۲۵۰۰ پیش از میلاد بنا شده و مساحت آن ۳۲ هکتار بود که با خاکریزهایی به ارتفاع ۷ متر و ضخامت ۳۵ متر احاطه شده بود و برج‌های دیده‌بانی بر روی آن‌ها ساخته شده بود. شهر باستانی که حدود یک کیلومتر جنوب غربی قرار داشت، برای باستان‌شناسان به نام تل القهوه شناخته می‌شود، هرچند نام کنعانی آن دانسته نیست. این شهر یک دولت-شهر بود که در مرکز آن کاخ فرمانروای حاکم قرار داشت. کاخ دوطبقه با نقاشی‌های دیواری رنگارنگ و تزئیناتی به سبک مینوسی آراسته شده بود. ساکنان این شهر (که تعداد آن‌ها تخمیناً پنج هزار نفر بود) از راه کشاورزی و بازرگانی بین‌المللی امرار معاش می‌کردند. در طول کاوش‌ها، تکه‌هایی از کالاهای بازرگانی برخاسته از مصر، ترکیه و کرت در ویرانه‌ها و قبرها یافت شد. این شهر به بندری در ساحل دریا، به احتمال زیاد زیر آچزیو، متصل بود. این دولت-شهر حدود سال ۱۶۰۰ پیش از میلاد به دلایل نامعلوم به طور کامل متروک شد. تاریخ باستان پس از چند نسل، فنیقی‌ها در کنار شهر متروک، یک شهرک استحکامی به مساحت ۱٫۵ هکتار بنا کردند که در آن سلاح‌ها و ظروف آشپزخانه مزدوران یونانی، همچنین ظرفی کمیاب که در آن رنگ ارغوانی — مهم‌ترین کالای صادراتی فنیقیان — تهیه می‌شد، یافت گردید. این سکونتگاه از قرن نهم پیش از میلاد تا پایان قرن هفتم پیش از میلاد دوام آورد و در آن زمان توسط بابلیان ویران شد. تاریخ معاصر روستای فلسطینی الکابری از دوره پس از جنگ‌های صلیبی تا سال ۱۹۴۹ در این محل وجود داشت. در سال ۱۹۴۸، کاروان یحیعام هنگام عبور از روستا در کمین افتاد. بر اساس گفته مورخ اسرائیلی بنی موریس، حمله متعاقب هاگانا به فرار اکثر روستاییان انجامید و برخی دیگر در آنچه به کشتار الکابری معروف شد کشته شدند. هاگانا برنامه‌ریزی کرده بود که الکابری و روستاهای همسایه در گالیل غربی را «نابود و به آتش بکشد». بعداً الکابری از جمله روستاهایی بود که با خاک یکسان شد تا اطمینان حاصل شود ساکنانش «هرگز نتوانند و نخواهند توانست بازگردند». در سال ۱۹۴۹، کیبوتص جدیدی بر ویرانه‌های روستا توسط اعضای آواره کیبوتص بیت هعربه و جوانان پناهنده از علیاه جوانان بنیان‌گذاری شد. بیت هعربه در کنار رود اردن نزدیک اریحا واقع بود و در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شده و سپس توسط نیروهای مهاجم اردن ویران گشته بود. کودکان و زنان غیررزمنده بیت هعربه در طول جنگ استقلال به کیبوتص شفاییم منتقل شده بودند. اعضا در سال ۱۹۴۹ به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه بنیان‌گذار کابری شد و گروه دیگر به گشر هزیو، کیبوتص دیگری در گالیل غربی، پیوست. در دهه ۱۹۷۰، کیبوتص بر روی تپه باستان‌شناختی باغ‌های آووکادو احداث کرد که بر اساس قانون آثار باستانی ممنوع بود. کیبوتص توسط اداره آثار باستانی اسرائیل به دادگاه احضار شد و جریمه پرداخت کرد، اما باغ بر جای ماند. پس از دادگاه، کاوش‌های نجات تحت سرپرستی اهارون کمپینسکی از دانشگاه تل‌آویو میان سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ انجام شد. در این کاوش‌ها برای نخستین بار تکه‌های نقاشی‌های دیواری مینوسی کشف شد که نشانه پیوندهای میان دریای اژه یونان پیش از دوره کلاسیک و سرزمین اسرائیل در دوران برنز میانه است. پس از آغاز جنگ غزه، کابری به دلیل نزدیکی به مرز لبنان تخلیه شد و هر دو مدرسه منطقه‌ای در کیبوتص به پایگاه‌های نظامی تبدیل گردید. جغرافیا این کیبوتص در کنار چهار چشمه طبیعی — عین تصوف، عین گیح، عین شفع و عین هشایارا — واقع است که آب کیبوتص و موشاوهای همسایه بن عمی و نتیو هشایارا را تأمین می‌کنند. قنات عکا آب این چشمه‌ها را به شهر عکا می‌رساند. همچنین دو محوطه باستان‌شناختی در محدوده آن وجود دارد: تل کابری و یک چاه بیزانسی با کف موزاییک (که اکنون پوشانده شده‌است). از کیبوتص می‌توان دریای مدیترانه را دید و مرز لبنان نیز در دیدرس است. کابری در ارتفاع ۸۴ متری از سطح دریا قرار گرفته و حدود ۵ کیلومتر با ساحل دریا و ۷ کیلومتر با مرز لبنان فاصله دارد. اقتصاد کیبوتص از یک باغ موز پررونق و باغ‌های آووکادو — که بیشتر کاوش‌های باستان‌شناختی در آنجا انجام شده — امرار معاش می‌کند. همچنین کیبوتص یک کارخانه ریخته‌گری فلز و موم (کابیران)، یک کارخانه پلاستیک (ریعون از گروه پلاسون)، یک رستوران، یک تالار منطقه‌ای و یک دهکده تعطیلات اداره می‌کند. اقتصاد کیبوتص در آغاز قرن بیست و یکم خصوصی‌سازی شد و اعضا به صورت انفرادی بر اساس کاری که انجام می‌دهند پاداش می‌گیرند. مؤسسات آموزشی دو مدرسه در محوطه کیبوتص واقع است: دبستان منطقه‌ای «معیانوت» و دبیرستان منطقه‌ای «مانور-کابری»، که کودکان و نوجوانان کیبوتص و شهرک‌های اطراف در آن‌ها تحصیل می‌کنند. دبیرستان به‌ویژه بر آموزش هنر تأکید دارد و رشته‌های تخصصی (پایه‌های دهم تا دوازدهم) در موسیقی، هنرهای تجسمی، نمایش و سینما/ویدیو ارائه می‌دهد. به دلیل برنامه‌های آموزشی در هنرهای نمایشی و موضوعات دانشگاهی از برنامه درسی دولتی، دانش‌آموزان از سراسر منطقه را جذب می‌کند. عضو سابق کنست و ساکن کابری، دانیل روزولیو، در هر دو مدرسه تدریس کرد. همچنین یک سیستم مراقبت از کودک برای نوزادان، کودکان نوپا و کودکستانی‌ها و آموزش بزرگسالان با فعالیت‌های فرهنگی بسیار در کیبوتص وجود دارد. افراد مشهور یاردنا آرازی، خواننده و هنرمند آویشای کوهن، نوازنده باس جاز، آهنگساز، خواننده و تنظیم‌کننده الام روتم، متخصص موسیقی اولیه، به‌ویژه آهنگساز باروک یهودی-ایتالیایی سالامونه روسی، دوره دبیرستان را در اینجا گذراند ایوال گیلادی، ژنرال آوری رایزمن، نقاش دانیل روزولیو، سیاستمدار و عضو کنست آویوا رابینوویچ-وین، استاد گیاه‌شناسی، دانشمند ارشد در اداره طبیعت و پارک‌های اسرائیل و فعال محیط زیست، در اینجا زندگی کرد و به خاک سپرده شد منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kabri, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «כברי». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kabri». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وب‌سایت کیبوتص کارگاه چاپ کابری