کوه هرتسل

آرامگاه بین المللی کوه هرتسل (به عبری: הר הרצל) آرامگاه ملی اسرائیل است که در شهر اورشلیم قرار دارد. بسیاری از پایه‌گذاران جنبش تشکیل کشور اسرائیل، قهرمانان ملی ارتش و بزرگان اهل اسرائیل بر روی کوه هرتسل (تپه هرتسل) دفن شده‌اند. کوه هرتسل (تپه هرتسل) به یاد تئودور هرتسل، بنیان‌گذار جنبش سیاسی صهیونیسم، نام‌گذاری شده است. تئودور هرتسل در تاریخ ۳ ژوئیه ۱۹۰۴ میلادی، در شهر وین، اتریش درگذشت، اما در سال ۱۹۴۹ میلادی و یک سال پس از اعلام تشکیل کشور اسرائیل، جسد وی بر پایه وصیتش مبنی بر خاک شدن در سرزمین پدری، از وین به اورشلیم انتقال داده شد و بر بالاترین نقطه کوه هرتسل (تپه هرتسل) مدفون گردید. در سمت غربی کوه هرتسل (تپه هرتسل)، موزه ید و شم قرار دارد که محل نگهداری یاد قربانیان جنایات نازی‌ها و حفظ اسناد و آثار فاجعه نسل‌کشی یهودیان است. تاریخچه در سال ۱۹۳۴، رهبر صهیونیست مناخیم اوسیشکین مراسم انتقال دوباره پیکر لئون پینسکر را در غار نیکانور در کوه اسکوپوس برگزار کرد، تلاشی برای ایجاد یک پانتئون برای رهبران بزرگ ملت یهود. خود اوسیشکین نیز در سال ۱۹۴۱ در همان‌جا به خاک سپرده شد. هنگامی که کوه اسکوپوس به یک محاصره و جدا از اورشلیم تبدیل شد، اجرای این طرح دیگر امکان‌پذیر نبود. در تابستان ۱۹۴۹، پیکر تئودور هرتسل بر فراز تپه‌ای در بخش غربی اورشلیم که از دور با کوه زیتون روبه‌رو بود، دوباره به خاک سپرده شد و آن تپه به افتخار او «کوه هرتسل» نام گرفت. در نوامبر ۱۹۴۹، سربازانی که در جنگ استقلال ۱۹۴۷–۱۹۴۹ در منطقه اورشلیم کشته شده بودند، در دامنهٔ شمالی این تپه دفن شدند. کوه هرتسل (تپه هرتسل) محل دفن پنج تن از نخست‌وزیران اسرائیل است: لوی اشکول، گلدا مئیر، اسحاق شامیر، اسحاق رابین (که در کنار همسرش لیا به خاک سپرده شده) و شیمون پرز. رؤسای‌جمهور اسرائیل نیز در کوه هرتسل (تپه هرتسل) دفن می‌شوند، همان‌طور که دیگر رهبران برجسته یهودی و صهیونیست در آنجا آرام گرفته‌اند. کوه هرتسل (تپه هرتسل) محل برگزاری بسیاری از مراسم یادبود و جشن‌های ملی است. بخش نظامی توسط دو معمار مجارستانی‌تبار، آشر حیرام و حایم گیلادی، طراحی و محوطه‌سازی شده است. قبر تئودور هرتسل تئودور هرتسل در سال ۱۹۰۳ در وصیت‌نامه‌اش نوشت: آرزو دارم در تابوتی فلزی در کنار پدرم به خاک سپرده شوم و تا زمانی که مردم یهود پیکرم را به سرزمین اسرائیل منتقل کنند، همان‌جا بمانم. تابوت‌های پدرم، خواهرم پلین، و اقوام نزدیکم که تا آن زمان فوت کرده باشند نیز به آنجا منتقل خواهند شد. یک سال بعد، هنگامی که هرتسل درگذشت، او در وین به خاک سپرده شد. چهل‌وپنج سال بعد، پیکر هرتسل به اسرائیل منتقل و در اورشلیم دوباره دفن گردید. مکان آرامگاه توسط کمیسیون ویژه دولتی بر فراز تپه‌ای در اورشلیم انتخاب شد. او در ۱۷ اوت ۱۹۴۹ به خاک سپرده شد. سنگی موقت برای چند سال قبر او را مشخص می‌کرد تا زمانی که محل به گورستان ملی تبدیل شد. شصت‌وسه طرح برای مسابقه طراحی سنگ قبر جدید او ارائه شد. برنده، طرح یوزف کلارواین بود که شامل سنگی از گرانیت سیاه ساده با کتیبه‌ای از نام «هرتسل» بود. محوطه اطراف آرامگاه او به میدانی گسترش یافت که نخستین مراسم روز استقلال در سال ۱۹۵۰ در آن برگزار شد. با وجود خواسته‌های هرتسل، دخترش پلین و پسرش هانس در ابتدا در کنار او دفن نشدند. پیکرهای آن‌ها در سال ۲۰۰۶ به کوه هرتسل (تپه هرتسل) منتقل شد. دختر سوم او در جریان هولوکاست به قتل رسید و محل دفنش نامعلوم است. پارک کوچک «استفان نورمن» که میان موزه هرتسل و مرکز آموزشی هرتسل قرار دارد، به یادبود تنها نوه او اختصاص یافته است؛ کسی که پس از اطلاع از سرنوشت خانواده‌اش در هولوکاست و مواجهه با رنج یهودیان در اردوگاه‌های آوارگان، در سال ۱۹۴۶ در ایالات متحده خودکشی کرد و در دسامبر ۲۰۰۷ دوباره در کوه هرتسل (تپه هرتسل) به خاک سپرده شد. پدر و مادر و خواهر هرتسل نیز در کوه هرتسل (تپه هرتسل) دفن شده‌اند. گورستان ملی غیرنظامی مهمترین گورستان اسرائیل برای رهبران کشور و کسانی که جان خود را در راه کشور فدا کرده‌اند، در دامنه جنوبی کوه هرتسل (تپه هرتسل) قرار دارد. این گورستان در سال ۱۹۵۲ زمانی بنیان گذاشته شد که بن گوریون تصمیم گرفت وزیر دارایی را در «حِلقَت گِدولِی هاأوما» در نزدیکی آرامگاه هرتسل به خاک بسپارد. طراحی محوطه گورستان در سال‌های بعد ادامه یافت و دیگر شخصیت‌های مشهور جنبش صهیونیسم نیز برای دفن به آنجا منتقل شدند. رهبران بزرگ ملت قطعه یا پارک یادبود «رهبران بزرگ ملت» محل دفن چندین نخست‌وزیر، رئیس‌جمهور، رؤسای کنست و دیگر رهبران منتخب ملی کشور اسرائیل است. این بخش جداگانه‌ای از گورستان کوه هرتسل (تپه هرتسل) را تشکیل می‌دهد که از محل دفن رهبران سازمان صهیونیستی (پس از ۱۹۶۰: سازمان جهانی صهیونیسم) که در نزدیکی آن قرار دارد، متمایز است. نام عبری «حِلقَت گِدولِی هاأوما» (عبری: חלקת גדולי האומה) در کاربرد رایج یا به معنای محدودتر برای بخش رهبران کشور اسرائیل به کار می‌رود، یا در معنای گسترده‌تر که رهبران صهیونیست پیش از تشکیل دولت را نیز شامل می‌شود. در آنجا رؤسای‌جمهور زلمان شازار و حایم هرتسوگ، شیمون پرز و نخست‌وزیران لوی اشکول، گلدا مئیر، اسحاق رابین و همسرش لیا رابین به خاک سپرده شده‌اند. دیگر قبرهای شاخص شامل نخستین رئیس کنست، یوسف سپرینتساک و همسرش حنا، نخستین وزیر دارایی الیعزر کاپلان، شهردار اورشلیم تدی کولک و بانوی اول آورا هرتسوگ است. با وجود اهمیت ملی این گورستان، برخی از رهبران اسرائیل در مکان‌های دیگری دفن شده‌اند؛ از جمله حییم وایزمن (درحیاط خانه وایزمن)، اسحاق بن‌ زوی (در گورستان هار همنوحوت)، دیوید بن‌گوریون (در مدرسه بن‌گوریون)، مناخم بگین (در کوه زیتون) و آریل شارون (در حیاط خانه‌اش در نگب). تصمیم‌گیری درباره اینکه چه کسی باید در کوه هرتسل (تپه هرتسل) دفن شود، گاه بحث‌برانگیز بوده است. برای مثال، تصمیم به دفن زئِو ژابوتینسکی، که در سال ۱۹۴۰ درگذشت، با مخالفت شدید بسیاری از اعضای قدیمی حزب کارگر روبه‌رو شد؛ آن‌ها ادعا می‌کردند ژابوتینسکی یک ملی‌گرای افراطی راست‌گراست و شایستگی چنین افتخاری را ندارد. تنها در سال ۱۹۶۴ بود که نخست‌وزیر لوی اشکول به نفع دفن او در آنجا تصمیم گرفت، به منظور ترویج آشتی ملی و کنار گذاشتن کینه‌های سیاسی. همچنین سربازانی که مدال شجاعت دریافت کرده‌اند نیز می‌توانند در کوه هرتسل (تپه هرتسل) به خاک سپرده شوند. در شمال آرامگاه هرتسل، قطعه‌ای برای رهبران سازمان (جهانی) صهیونیسم در نظر گرفته شده است که از جمله شامل دیوید وولفسون، نحوم سوکولوف، سیمخا دینیتز و آریه دولزین می‌شود. در همان بخش، قبرها و یادمان‌های بستگان نزدیک تئودور هرتسل نیز قرار دارد. یادبود قربانیان اعمال تروریستی یادبود قربانیان اعمال تروریستی، یادبود اصلی تمامی قربانیان تروریسم در اسرائیل از سال ۱۸۵۱ تا امروز است. این یادبود در سال ۱۹۹۷ افتتاح شد و هر ساله مراسمی در میدان آن به یاد قربانیان ترور برگزار می‌شود. این یادبود در گورستان ملی غیرنظامی در کنار «حِلقَت گِدولِی هاأوما» قرار دارد. گورستان ملی نظامی اصلی‌ترین گورستان نیروهای دفاعی اسرائیل در دامنهٔ شمالی کوه هرتسل (تپه هرتسل) قرار دارد. این گورستان در نوامبر ۱۹۴۹ تأسیس شد، زمانی که سربازانی که در منطقه اورشلیم کشته شده بودند، در آنجا دفن شدند. در همان سال ۱۹۴۹، دولت تصمیم گرفت این مکان را به گورستان اصلی اعضای ارتش اسرائیل که در حین انجام وظیفه جان باخته‌اند تبدیل کند. گورستان پلیس اسرائیل، برای افسرانی که در حین خدمت کشته شده‌اند، نیز در همان‌جا قرار دارد. تمامی سربازان، بدون توجه به درجه یا یگان، در کنار یکدیگر به خاک سپرده می‌شوند. سنگ‌قبرها ساده و بدون تزئین هستند و تنها شامل نام، درجه، نام والدین، و محل و تاریخ تولد و مرگ می‌باشند. گورستان نظامی همچنین یاد سربازان مسیحی، مسلمان و دروزی اسرائیل را که در نیروهای امنیتی این کشور خدمت کرده‌اند و جان باخته‌اند، گرامی می‌دارد. جستارهای وابسته تئودور هرتسل اورشلیم پانویس نگارخانه