دوروت

دوروت (דּוֹרוֹת، به معنی «نسل‌ها») یک کیبوتص در بیابان نگو در جنوب اسرائیل است. این کیبوتص در کنار جادهٔ ۳۳۴ و نزدیک شهر سدروت واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای شاعر هَنِگِو وابسته است. دوروت نخستین کیبوتص در نگو به‌شمار می‌رود و در سال ۱۹۴۱ بنیان‌گذاری شد. این شهرک در نزدیک به ۱۶ کیلومتری مرز نوار غزه و در حدود ۷ کیلومتری سدروت جای دارد. اقتصاد کیبوتص بر پایهٔ کشاورزی، صنعت و گردشگری استوار است و از محصولات کشاورزی آن می‌توان به سیر، گندم، هویج و مرکبات اشاره کرد. پیشینه دوروت در ایام حنوکای سال ۱۹۴۱ به‌دست پناهندگان یهودی آلمانی بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران به کشت غلات، درختان میوه و سبزیجات پرداختند. فرسایش خاک از مشکلات جدی این کیبوتص بود. نام «دوروت» از حروف آغازین نام سه عضو خانوادهٔ هوز گرفته شده‌است: دُو (Dov)، ریوکا (Rivka) و تیرتصا (Tirtza) که سال پیش از تأسیس کیبوتص در یک تصادف رانندگی جان باخته بودند. دوو هوز از رهبران برجستهٔ جنبش کارگری بود و در هیستادروت نقش فعالی داشت. پس از آن، گروه‌هایی از یهودیان بومی اسرائیل و مهاجرانی از چکسلواکی و لتونی به بنیان‌گذاران پیوستند. در سال ۱۹۴۷ جمعیت کیبوتص به ۳۰۰ نفر رسیده بود. در سال ۱۹۴۲ چاهی حفر شد و کارگاه نجاری از حدرا به کیبوتص منتقل گردید. بر پایهٔ بررسی سال ۱۹۴۵، جمعیت دوروت ۲۳۰ نفر و مساحت کیبوتص ۴٬۲۳۶ دونم برآورد شده بود. در همان سال سازمان آمریکایی «هداسا» مبلغ ۱٬۲۵۰ لیرهٔ فلسطینی برای ایجاد درمانگاه مشترک با روستای همجوار هُج اهدا کرد. اشغال توسط ارتش بریتانیا در تابستان ۱۹۴۶، دوروت و روستای همسایه‌اش روحاما به اشغال ارتش بریتانیا درآمدند. نیروهای بریتانیایی در جست‌وجوی سلاح‌های غیرمجاز، خسارت مادی چشمگیری به کیبوتص وارد کردند. در همان سال تعاونی «یهودای جنوبی» خط اتوبوسی از تل‌آویو به دوروت و کیبوتص‌های همجوار نیر عام و روحاما راه‌اندازی کرد و نخستین استخر شنای نگو در دوروت گشایش یافت. جنگ ۱۹۴۸ با آغاز جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، گردان هوایی نگو در نزدیکی کیبوتص مستقر شد و دوروت هر روزه زیر بمباران نیروی هوایی مصر قرار داشت. کیبوتص در محاصره افتاد و ناگزیر از راه هوا تدارک‌رسانی می‌شد تا سرانجام در اکتبر ۱۹۴۸ آزاد گردید. در شب ۲۳ مه، کودکان دوروت و شهرک‌های اطراف به سوی شمال و به گیوات عالیا در یافا تخلیه شدند. پس از ۱۹۴۸، دوروت بر زمین‌های روستای عرب فلسطینی هوج گسترش یافت که ساکنانش در جریان جنگ آواره شده بودند. صندوق ملی یهود جنگلی به نام «جنگل زنان پیشگام» بر روی زمین‌های کیبوتص ایجاد کرد که هزینهٔ آن از کمک‌های مالی اهداکنندگان آمریکایی تأمین شد. در سال ۱۹۵۶ کیبوتص به شبکهٔ برق سراسری متصل شد. جمعیت و اقتصاد افزون بر اعضای کیبوتص، نزدیک به ۸۰ کودک کشاورز، حدود ۶۰ دانشجو و ساکنان دیگر نیز در دوروت زندگی می‌کنند. در کیبوتص شعبه‌ای از مخینای لاخیش (مرکز آموزش پیشادانشگاهی) دایر است. کشاورزی کیبوتص با بهره‌گیری گسترده از آبیاری قطره‌ای بر بیش از ۱٬۴۸۰ هکتار زمین انجام می‌شود. محصولات اصلی شامل سیر، گندم، هویج، سیب‌زمینی، پکان، مرکبات و فراورده‌های لبنی است. همچنین دو کارخانه در کیبوتص فعالیت دارد: یکی برای ساخت بدنهٔ خودروهای صنعتی و کشاورزی و دیگری برای تولید فراورده‌های سیر. در دههٔ پایانی سدهٔ بیستم، کیبوتص دگرگونی‌هایی را تجربه کرد از جمله خصوصی‌سازی دارایی‌ها؛ هرچند بسیاری از سنت‌های شورایی و جمعی کیبوتص همچنان پابرجاست. آب‌وهوا افراد برجسته الیاهو مویال، نمایندهٔ کنست تصاویر تاریخی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dorot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dorot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Дорот». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «ドロット». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای کیبوتص دوروت