هگوشریم

هگوشریم (הַגּוֹשְׁרִים، به معنای «پل‌سازان») یک کیبوتص در انگشت جلیل در شمال اسرائیل است که در ۵ کیلومتری شرق کریات‌شمونا قرار دارد. این کیبوتص در مجاورت پارک ملی حورشات تال واقع شده و شاخه‌هایی از رود اردن از جمله سنیر (حاصبانی)، کورن (شاخه‌ای از رود دان) و تال از میان آن می‌گذرند. هگوشریم در سپتامبر ۱۹۴۸ عمدتاً توسط مهاجران یهودی از ترکیه بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص بخشی از شورای منطقه‌ای جلیل بالا و وابسته به جنبش کیبوتص است. اقتصاد هگوشریم بر پایه کشاورزی، گردشگری و صنعت استوار بوده و کیبوتص به‌ویژه به دلیل تولید دستگاه‌های اپیلیدی شهرت جهانی یافت. جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ برابر با ۶۹۹ نفر بود. پیشینه در محل کنونی کیبوتص هگوشریم، از اواخر سال ۱۹۴۳ موشاوی به نام «نحالیم» وجود داشت که به‌عنوان بخشی از طرح «متصودوت اوسیشکین» توسط آژانس یهود تأسیس شده بود. روابط میان ساکنان این موشاو و روستاهای اطراف به دلیل کمبود زمین و تنش میان مذهبی‌ها و سکولارها بسیار تیره بود و در جریان جنگ استقلال ۱۹۴۸، ساکنان نحالیم ناچار به ترک محل شدند و به نزدیکی پتح‌تیکوا در مرکز اسرائیل نقل مکان کردند. کیبوتص هگوشریم در سپتامبر ۱۹۴۸ توسط مهاجران یهودی از ترکیه بنیان‌گذاری شد. مهاجران نخست در ساختمان‌های متروکه نحالیم ساکن شدند اما پس از مدتی کوتاه به نقطه کنونی در کنار شاخه‌ای از نهر دان و نزدیک ویرانه‌های کاخ امیر فاعور نقل مکان کردند. امیر فاعور رئیس قبیله بدوی عرب الفاضل بود که زمین‌های خود در این منطقه را در سال ۱۹۴۰ به صندوق ملی یهود فروخته بود. کیبوتص بخشی بر زمین‌های روستای فلسطینی خصاص بنا شد که در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین توسط نیروهای پالماخ در عملیات یفتاح تصرف شده و ساکنان آن آواره شده بودند و ساختمان‌های روستا به‌کلی تخریب شد. بنیان‌گذاران نام «هگوشریم» (پل‌سازان) را برای کیبوتص برگزیدند تا نمادی از پل زدن میان سرزمین اسرائیل و یهودیان پراکنده در جهان باشد. شکاف در سازمان «هکیبوتص همئوحاد» در دهه ۱۹۵۰ موجی از مهاجران جدید را از کیبوتص‌های دیگر به هگوشریم آورد؛ از جمله از ایلت هشحر و کفر گیلادی (۱۹۵۲)، نوه‌اور (۱۹۵۴) و یاد حنا (۱۹۵۵) که به تثبیت کیبوتص جوان کمک فراوانی کردند. کیبوتص در سال ۲۰۰۰ خصوصی‌سازی شد و بر پایه مدل «شبکه ایمنی» اداره می‌شود؛ اعضا در برابر کار خود دستمزد دریافت می‌کنند و در عین حال مالیات اجتماعی پرداخت می‌نمایند که میزان آن را مجمع عمومی تعیین می‌کند. جغرافیا هگوشریم در بخش شمالی دره حوله در جلیل بالا در ارتفاع نزدیک به ۱۱۰ متر از سطح دریا واقع شده و نزدیک سرچشمه‌های رود اردن قرار دارد. این کیبوتص نزدیک به ۱۵۰ کیلومتر شمال‌شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۷۵ کیلومتر شمال‌شرقی حیفا جای گرفته و از طریق بزرگراه شماره ۹۹ به شبکه حمل‌ونقل متصل است. اقتصاد گردشگری مهمان‌خانه کیبوتص در سال ۱۹۵۳ بر روی ویرانه‌های کاخ زمستانی امیر فاعور تأسیس شد و عناصر معماری کاخ مانند طاق‌ها در ساختمان اصلی هتل گنجانده شدند. در سال ۱۹۹۷ یک شریک خصوصی وارد مدیریت مهمان‌خانه شد و آن را به هتلی با نام «هتل در طبیعت» تبدیل کرد. کیبوتص همچنین قایق‌های کایاک برای قایقرانی در رود سنیر اجاره می‌دهد. در محدوده کیبوتص ذخیره‌گاه طبیعی غیررسمی به نام «دره رود ناپدید» وجود دارد که در سال ۱۹۹۰ به همت آوری دیمند از اعضای کیبوتص تأسیس شد و دارای تراکم بالایی از گیاهان نادر است. کشاورزی در دهه ۱۹۵۰ بخش‌های مرغداری، گاوداری، باغ سیب، سبزی‌کاری، پرورش ماهی و مرکبات توسعه یافت. با گسترش صنعت و گردشگری وزن این بخش‌ها کاهش یافت و برخی از آنها حذف شدند. در آغاز دهه ۱۹۷۰ گاوداری شیری تعطیل شد و امروزه در کیبوتص باغ‌های میوه، پرتقال‌زارها، کشت‌های زراعی و مرغداری گوشتی فعال است. صنعت کیبوتص در سال ۱۹۷۴ کارخانه «مپرو» را خریداری کرد که تراز نجاری و تجهیزات اپتیک نظامی تولید می‌کرد. در سال ۱۹۸۶ این کارخانه شروع به تولید دستگاه‌های دستی اپیلیدی برای موزدایی کرد که به موفقیت جهانی دست یافت. با این حال کیبوتص نتوانست از درآمدهای هنگفت آن برای توسعه محصولات جدید بهره ببرد و پس از چهار سال کارخانه ورشکست شد و توسط مدیر تصفیه فروخته شد. این ورشکستگی روند خصوصی‌سازی کیبوتص را شتاب بخشید. باستان‌شناسی در بخش شمالی کیبوتص یک محوطه باستان‌شناسی از دوره نوسنگی (نئولیتیک) و مس‌سنگی (کالکولیتیک) وجود دارد. کاوش‌های سال ۲۰۰۳ در این محوطه مجموعه بزرگی از بقایای استخوانی عمدتاً متعلق به گاو و خوک به دست داد که شواهدی از اهلی‌سازی این حیوانات در جنوب شام فراهم می‌آورد. جمعیت ساکنان هگوشریم عمدتاً سکولار هستند. جمعیت این کیبوتص در طول تاریخ روند رو به رشدی داشته‌است. در هنگام تأسیس در سال ۱۹۴۸ جمعیت آن ۱۳۸ نفر بود که تا سال ۲۰۱۴ به ۶۹۹ نفر رسید. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «HaGoshrim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ha-Gošrim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «הגושרים». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «HaGoshrim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی کیبوتص هگوشریم تارنمای هتل هگوشریم صفحه هگوشریم در kibbutzvisit.com