Պետահ Տիկվա

Պետահ Տիկվա (եբրայերեն՝ פֶּתַח תִּקְוָה‎), հայտնի է նաև որպես Էմ Համոշավոտ, քաղաք Իսրայելի Կենտրոնական շրջանում, Թել Ավիվից 10,6 կմ (6,6 մղոն) արևելք։ Այն հիմնադրվել է 1878 թվականին, հիմնականում Հին Յիշուվի հարեդի հրեաների կողմից, իսկ 1883 թվականին դարձել է մշտական բնակավայր՝ բարոն Էդմոնդ դե Ռոտշիլդի ֆինանսական օգնությամբ։ 2022 թվականին քաղաքն ուներ 255,387 բնակչություն՝ լինելով Իսրայելի մեծությամբ հինգերորդ քաղաքը։ Նրա բնակչության խտությունը կազմում է մոտավորապես 6277 բնակիչ/քառակուսի կիլոմետրի վրա (16260/ք/մ)։ Նրա իրավասությունն ընդգրկում է 35,868 դունամ (~ 35,9 կմ2 կամ 15 քառակուսի մղոն)։ Պետահ Տիկվան Թել Ավիվի մետրոպոլիտենի տարածքի մի մասն է։ Ստուգաբանություն Պետահ Տիկվան իր անունը, որը նշանակում է «Հույսի դուռ», վերցրել է Ովսեա 2:15-ի աստվածաշնչյան ակնարկից. «... և Աքորի հովիտը հույսի դուռ դարձրեք»։ Երիքոյի մոտ գտնվող Աքորի հովիտը եղել է քաղաքի սկզբնական առաջարկված վայրը։ Պատմություն Թել Մուլաբբիսը, որը հնագիտական բլուր է ժամանակակից Պետահ Տիկվայում, կարևոր հնագիտական վայր է Յարկոն գետի ավազանում, որտեղ հռոմեական, բյուզանդական, վաղ իսլամական, խաչակիրների, մամլուքների և ուշ օսմանյան ժամանակաշրջաններից եկող բնակության մնացորդներ կան։ Տեղանքը ժամանակ առ ժամանակ բնակեցված է եղել և արաբերենում հայտնի էր որպես Մուլաբբիս։ Խաչակիրների և Մամլուքների ժամանակաշրջանները Ենթադրվում է, որ Խիրբաթ Մուլաբբիսը կառուցվել է խաչակիրների Բուլբուս գյուղի տեղում, նույնականացում, որն առաջարկվել է տասնիններորդ դարում ֆրանսիացի գիտնական Ա․ Կրուզադեի կողմից։ 1133 թվականի խաչակիրների աղբյուրը նշում է, որ Յաֆֆայի կոմսը հողը հանձնել է Հոսպիտալերի հրամանին, ներառյալ «երեք կամուրջների ջրաղացները»։ 1478 թվականին (իսլամական օրացույցով 883 թվականին) Եգիպտոսի Մամլուք սուլթան Քեյթբայը մուլաբբիների եկամուտների մեկ քառորդը նվիրել է երկու նորաստեղծ հաստատությունների՝ Երուսաղեմի Մադրասա Ալ-Աշրաֆիյային և Գազայում գտնվող մզկիթին։ Օսմանյան ժամանակաշրջան Մուլաբբներ Ենթադրվում է, որ Մուլաբբիսը եղել է «Միլուսը»՝ 42 մուսուլմանական ծուխ ունեցող գյուղ, որը հիշատակվում է օսմանյան հարկային հաշվառման մեջ 1596 թ.. Գյուղը հայտնվել է «Մելեբբես» անունով Յակոտինի քարտեզի վրա, որը կազմվել է Նապոլեոնի արշավանքի ժամանակ 1799 թվականին, իսկ 1856 թվականին հրապարակված Կիպերտի Պաղեստինի քարտեզի վրա ներկայացված է որպես «էլ Մուլեբբիս»։ Եգիպտոսի Իբրահիմ փաշայի կողմից Լևանտ ներխուժումից հետո (1831-1841), գյուղը վերաբնակեցվեց Աբու Համեդ ալ-Մասրի կլանին պատկանող եգիպտացի գաղթականներով՝ որպես միգրացիայի ավելի լայն ալիքի մաս, որը հաստատվեց Պաղեստինի առափնյա ցածրադիր վայրերում։ 1870 թվականին Վիկտոր Գերինը նշել է, որ «Մելեբեսը» 140 բնակիչ ունեցող փոքրիկ գյուղ էր՝ շրջապատված ձմերուկի և ծխախոտի դաշտերով։ Մոտավորապես նույն տարվա օսմանյան գյուղերի ցուցակը ցույց է տալիս, որ «Մյուլեբեսն» ուներ 43 տուն և 125 բնակչություն, թեև բնակչության թվաքանակը ներառում էր միայն տղամարդիկ։ Նշվեց նաև, որ գյուղը գտնվում էր բլրի վրա՝ Յաֆայից 2 3/4 ժամ հյուսիս-արևելք։ Պաղեստինի հետախուզման հիմնադրամի Արևմտյան Պաղեստինի հետազոտությունը 1874 թվականին այցելեց «Մուլեբբիս» և այն նկարագրեց որպես ցեխային գյուղ ջրհորով»։ Մուլաբբիների հողերը հրեա ձեռներեցներին վաճառելուց հետո նրա բնակիչները, ինչպիսիք են Ջալջուլիան և Ֆաջան, ցրվեցին հարևան գյուղերում։ Պետահ Տիկվա Պետահ Տիկվան հիմնադրվել է 1878 թվականին Եվրոպայից եկած Հարեդի հրեա ռահվիրաների կողմից, որոնց թվում էին Յեհոշուա Ստամպֆերը, Մոշե Շմուել Ռաաբը, Յոել Մոշե Սալոմոնը, Զերախ Բարնետը և Դեյվիդ Գուտմանը, ինչպես նաև լիտվացի ռաբբի Արյե Լեյբ Ֆրումկինը, ով կառուցեց առաջին տունը։ Սա առաջին ժամանակակից հրեական գյուղատնտեսական բնակավայրն էր Օսմանյան Հարավային Սիրիայում, որտեղից էլ նրա մականունը՝ «Մոշավոտի մայր»։ Ի սկզբանե նպատակ ունենալով նոր բնակավայր հիմնել Աքորի հովտում՝ Երիքովի մոտ, ռահվիրաները հողատարածք գնեցին այդ տարածքում, բայց Աբդուլհամիդ II-ը չեղյալ հայտարարեց գնումը և արգելեց նրանց հաստատվել այնտեղ, սակայն նրանք պահպանեցին Փեթահ Թիքվա անունը՝ որպես իրենց ձգտումների խորհրդանիշ։ 1878 թվականին Պետահ Տիկվայի հիմնադիրները իմացան Մուլաբես (կամ Ումլաբես) գյուղի մոտ գտնվող Յաֆֆայից հյուսիս-արևելք ընկած հողերի առկայության մասին։ Նրա հողատարածքը պատկանում էր Յաֆայից երկու քրիստոնյա գործարարներին՝ Անտուան Բիշարա Տայանին և Սելիմ Քասարին, որտեղ աշխատում էին մոտ երեսուն վարձկան ֆերմերներ։ Տայանի ունեցվածքն ավելի մեծ էր՝ մոտ 8500 դունամ, բայց դրա մեծ մասը գտնվում էր Յարկոնի հովտի մալարիայի ճահիճում։ Քասարի ունեցվածքը՝ մոտավորապես 3500 դունամ, գտնվում էր Յարկոնից մի քանի կիլոմետր դեպի հարավ՝ ճահիճից հեռու։ Դա Քասարն էր, որ գնվել է 1878թ. հուլիսի 30-ին։ Տայանի ունեցվածքը գնվել է, երբ հաջորդ տարի Յարկոնիմ անվամբ վերաբնակիչների երկրորդ խումբը ժամանել է Պետահ Տիկվա։ Հենց Քասարը գնվել է 1878 թվականի հուլիսի 30-ին։ Տայանի ունեցվածքը գնվել է, երբ վերաբնակիչների երկրորդ խումբը, որը հայտնի է որպես Յարկոնիմ, ժամանել է Պետահ Տիկվա հաջորդ տարի։ Օսմանյան սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ը հողի վատ որակի պատճառով թույլատրել է դրա գնումը։ 1880 թվականին մալարիայի համաճարակ բռնկվեց, որը ստիպեց լքել բնակավայրերը երկու տերությունների վրա։ Նրանք, ովքեր մնացին տարածքում, տեղափոխվեցին հարավ՝ Յեհուդ։ Այն բանից հետո, երբ 1883 թվականին Պետահ Տիկվան վերաբնակեցվեց Բիլու ներգաղթյալների կողմից, սկզբնական ընտանիքներից մի քանիսը վերադարձան։ Բարոն Էդմոնդ դե Ռոթշիլդի կողմից ճահճային ջրահեռացման ֆինանսավորմամբ գաղութը դարձավ ավելի կայուն։ Տեղեկանալով, որ Յաֆֆայում ավստրիական փոստային բաժանմունքը ցանկանում է մասնաճյուղ բացել Պետահ Տիկվայում, վաղ բնակիչ Յիցչակ Գոլդենհիրշը առաջարկեց իր օգնությունը՝ պայմանով, որ Ավստրիայի հյուպատոսությունը թողարկեր եբրայերեն կնիք և հատուկ փոստային կնիք Պետահ Տիկվայի համար։ Նամականիշը մշակվել է անհայտ նկարչի կողմից, որի վրա պատկերված է գութան, կանաչ դաշտեր և ծաղկած նարնջի ծառ։ Գինը 14 պարաս էր (թուրքական մետաղադրամ) և եբրայերեն տառերով գրված էր «Պետահ Տիկվա» անունը։ Դեյվիդ Բեն Գուրիոնը, 1906 թվականին Պաղեստին ժամանելուն պես, մի քանի ամիս ապրեց Պետահ Տիկվա քաղաքում։ Այն ուներ մոտ 1000 բնակչություն, որոնց կեսը ֆերմերներ էին։ Նա երբեմն աշխատանք էր գտնում նարնջի այգիներում։ Շուտով նա հիվանում է մալարիայով, և բժիշկը նրան խորհուրդ է տալիս վերադառնալ Եվրոպա։ Հաջորդ տարի Յաֆֆա տեղափոխվելուց հետո նա Պետահ Տիկվայում հիմնեց հրեական բանվորական կազմակերպություն։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի Սինայի և Պաղեստինի արշավանքի ժամանակ Փեթահ Թիքվան ծառայում էր որպես փախստականների քաղաք Թել Ավիվի և Յաֆայի բնակիչների համար՝ օսմանյան իշխանությունների կողմից նրանց աքսորից հետո։ Քաղաքը շատ է տուժել, քանի որ այն գտնվում էր օսմանյան և բրիտանական ճակատների միջև պատերազմի ժամանակ։ Բրիտանական մանդատ 1920-ականների սկզբին Պետահ Տիկվա շրջանում սկսում է զարգանալ արդյունաբերությունը։ 1921 թվականին Պետահ Տիկվան բրիտանական իշխանությունների կողմից ստանում է տեղական խորհրդի կարգավիճակ։ 1921 թվականի մայիսին Պետահ Տիկվան արաբական հարձակման թիրախ է դառնում, որի հետևանքով զոհվում են նրա չորս հրեա բնակիչները։ 1927 թվականին Պետահ Տիկվան տեղական խաղաղության պայմանագիր է կնքում մոտակայքում ապրող արաբների հետ, այնուհետևդառնում անձեռնմխելի 1929 թվականի Պաղեստինի խռովություններից։ Համաձայն 1922 թվականին Պաղեստինի մարդահամարի, որն անցկացվել է բրիտանական մանդատի իշխանությունների կողմից, Պետահ Տիկվան ուներ ընդհանուր 3032 բնակչություն․ 3008 հրեա, 22 մուսուլման և 2 ուղղափառ քրիստոնյա։ 1931 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը հասել է 6880 1688 տներում։ 1937 թվականին Պետահ Տիկվան ճանաչվել է քաղաք։ Նրա առաջին քաղաքապետը՝ Շլոմո Ստամպֆերը, նրա հիմնադիրներից մեկի՝ Յեհոշուա Ստամպֆերի որդին էր։ Պետահ Տիկվան՝ ցիտրուսային տնտեսության կենտրոնը, համարվում էր ինչպես բրիտանական կառավարության, այնպես էլ Ջավա Էլեկտրիկ ընկերության կողմից ոռոգման համար էլեկտրաէներգիայի պոտենցիալ կարևորագույն սպառող։ Աուջա Քոնսեշընը, որը վերաբերում էր համեմատաբար մեծ հրեական Փեթահ-Տիկվա բնակավայրին, 1921 թվականին տրվեց Ջավա Էլեկտրիկ Քոմփանիին։ Բայց միայն 1929 թվականի վերջին ընկերությունը ներկայացրեց Պետահ-Տիկվա ոռոգման սխեման, որը դեռ պետք է հաստատվեր կառավարության կողմից 1930 թվականին։ 1931 թվականին Բեն Գուրիոնը գրել է, որ Պետահ Տիկվան ուներ 5000 բնակիչ և 3000 աշխատող արաբ բանվոր։ 1930-ականներին Կիբուց Յավնեհ Կրոնական սիոնիստական շարժման ռահվիրա հիմնադիրները ներգաղթեցին Պաղեստինի բրիտանական մանդատ՝ հաստատվելով Պետահ Տիկվայի մոտ՝ հրեաներին պատկանող գերմանական ընկերության կողմից գնված հողի վրա։ Զարգացնելով Գերմանիայում սովորած գյուղատնտեսական հմտությունները՝ այս ռահվիրաները սկսեցին 1941 թվականին կառուցել իրենց կիբուցը իր նախատեսված վայրում՝ Իսրայելի հարավում, որը գործում էր որպես հենակետ Պետահ Տիկվային։ Իսրայել պետություն 1948 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմից հետո Պետահ Տիկվան միացրեց պաղեստինյան նորաբնակ Ֆաջա գյուղի բոլոր հողերը։ Շարունակվող տարածաշրջանային հակամարտությունների պատճառով քաղաքը ենթարկվել է մի շարք ահաբեկչությունների՝ ներառյալ բանջարեղենի շուկայի ռմբակոծումը 1977 թվականին և երեք հարձակում Երկրորդ ինթիֆադայի ժամանակ, որի ժամանակ կային երկու մահացած, այդ թվում՝ երեխա։ 2003 թվականի դեկտեմբերի 25-ին մահապարտ ահաբեկիչը պայթեցնում է իրեն Գեհա կամրջի մոտ գտնվող ավտոբուսի կանգառում՝ սպանելով 4 խաղաղ բնակչի, իսկ 2006 թվականի փետրվարի 5-ին մի պաղեստինցին նստում է տաքսի, հանում է դանակը և սկսում է դանակահարել ուղևորներին՝ սպանելով նրանցից երկուսին, սակայն մոտակա գործարանի աշխատակիցը գերանով հարվածում է նրան՝ հպատակեցնելով իրեն։ 1948 թվականին Իսրայել պետության ստեղծումից հետո մի քանի հարակից գյուղեր, ինչպիսիք են արևելքում՝ Ամիշավ և Էյն Գանիմը, արևմուտքում՝ Կիրյաթ Մատալոնը, հարավում՝ Յեհուդան և հյուսիսում Քֆար Ավրահամը, միավորվում են Պետահ Տիկվայի համայնքային սահմաններում՝ ավելացնելով նրա բնակչությունը մինչև 22,000 մարդ։ 2018 թվականի դրությամբ, ավելի քան 240,000 բնակիչ ունեցող Պետահ Տիկվան Թել Ավիվի մետրոպոլիտենի երրորդ ամենաբնակեցված քաղաքն է։ Պետահ Տիկվան համայնքային նպատակներով բաժանված է 33 թաղամասերի։ Տնտեսություն Պետահ Տիկվան, հյուսիսային Հայֆա քաղաքից հետո Իսրայելի երկրորդ ամենամեծ արդյունաբերական հատվածն է։ Արդյունաբերությունը բաժանված է երեք գոտիների՝ Կիրյատ Արյեհ, որը կոչվել է Իսրայելի Արդյունաբերողների ասոցիացիայի հիմնադիր և առաջին նախագահ և Իսրայելի տեքստիլ արդյունաբերության ռահվիրա Արյե Շենկարի անունով, Կիրյատ Մատալոն, որը կոչվել է Մոշե Յիցհակ Մատալոնի անունով և Սեգուլան, որը ներառում է տեքստիլ, մետաղագործություն, ատաղձագործություն, պլաստմասսա, վերամշակված սննդամթերք, օճառ, անվադողեր և այլ ռետինե արտադրանք։ Բազմաթիվ բարձր տեխնոլոգիական ընկերություններ և նորաստեղծ ձեռնարկություններ տեղափոխվել են Պետահ Տիկվայի արդյունաբերական գոտիներ, որտեղ այժմ գտնվում են Օրաքլ Քորփորեյշնի, Այ Բի Էմ-ի, Ինթելի, Ալքաթել-Լյուսենթի, ԷյՍիԱյ Թելեքոմի և Գլաքսո Սմիթ ՔլայնՖառմասյոթիքալսի իսրայելական կենտրոնակայանները։ Իսրայելի ամենամեծ տվյալների կենտրոնը, որը շահագործվում է Թրիփլ Սի ընկերության կողմից, նույնպես գտնվում է Պետահ Տիկվայում։ Իսրայելական Թևա ընկերությունը, որն աշխարհի խոշորագույն ջեներիկ դեղեր արտադրողն է, գտնվում է Պետահ Տիկվա քաղաքում։ Իսրայելի սննդի վերամշակման առաջատար կորպորացիաներից մեկը՝ Օսեմը բացվել է Պետահ Տիկվայում 1976 թվականին և դրանից հետո նրան միացել են ընկերության վարչական գրասենյակները, բաշխման կենտրոնը և սոուսների գործարանը։ Շտրաուսը նույնպես գտնվում է Պետահ Տիկվայում։ Ժամանակի ընթացքում ցիտրուսային ընդարձակ պուրակները, որոնք ժամանակին պատում էին Պետահ Տիկվային, անհետացել են, քանի որ անշարժ գույք կառուցապատողները հող են ձեռք բերել շինարարական ծրագրերի համար։ Շատ նոր թաղամասեր են հիմնվել Պետահ Տիկվայում և շրջակայքում։ Պետահ Տիկվայից արևելք գտնվում է շինարարական քարի հանք։ Բարձր տեխնոլոգիաների ընկերությունների շնորհիվ, Պետահ Տիկվան իր դիրքն է ստեղծել՝ որպես բազմաթիվ ընկերությունների կապի բազա։ Որպես այդպիսին, Բեզեք Ինթերնեյշնլ միջազգային հեռախոսային ընկերության գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Կիրյաթ Մաթալոն արդյունաբերական գոտում։ Թադիրան Թելեքոմի գլխամասային գրասենյակը գտնվում է Ռամաթ Սիվ արդյունաբերական գոտում։ Արուց Շևան՝ աջակողմյան կրոնական սիոնիստական իսրայելական լրատվական ցանցը, իրականացնում է ինտերնետային ռադիո ստուդիա Պետահ Տիկվայում, որտեղ տեղակայված է Արութց Շևա ինտերնետային հեռուստատեսությունը, ինչպես նաև նրա Բիշևա թերթի տպագրական մեքենան։ Իսրայելի գաղտնի ծառայությունը՝ Շին Բեթը, հարցաքննության հաստատություն ունի Պետահ Տիկվայում։ Տրանսպորտը Պետահ Տիկվան սպասարկվում է մեծ թվով ավտոբուսներով։ Մեծ թվով միջքաղաքային Էջդ ավտոբուսներ կանգ են առնում այնտեղ, և քաղաքն ունի տեղական ավտոբուսների ցանց, որը շահագործում է Քեյվիմ ընկերությունը։ Դան ավտոբուսային ընկերությունը գծեր է շահագործում դեպի Ռամատ Գան, Բնեյ Բրակ և Թել Ավիվ։ Պետահ Տիկվայի ամենամեծ ավտոբուսային տերմինալը Պետահ Տիկվա կենտրոնական ավտոկայանն է, իսկ մյուս հիմնական կայանները գտնվում են Բեյլինսոն հիվանդանոցի և Բեյթ Ռիվկայի մոտ։ Մեծ Թել Ավիվի տրանզիտ/թեթև երկաթուղային համակարգի կարմիր գիծը կապում է Պետահ Տիկվան Բնեյ Բրակին, Ռամատ Գանին, Թել Ավիվին և Բաթ Յամին։ Իսրայելի երկաթուղիները քաղաքի հյուսիսային մասում պահպանում են երկու ծայրամասային երկաթուղային կայաններ Սիգուլայում և Կիրյաթ Արյեում։ Գլխավոր ավտոկայանի մոտ գտնվող կենտրոնական երկաթուղային կայարանը նախատեսված է որպես Իսրայելի երկաթուղիների երկարաժամկետ ընդլայնման ծրագրի մաս։ Կան ութ տաքսիների նավատորմ, որոնք հիմնված են Պետահ Տիկվայում, և քաղաքը սահմանակից է Իսրայելի երեք հիմնական տրանսպորտային զարկերակների՝ արևմուտքում գտնվող Գեհա մայրուղու, հյուսիսից՝ Տրանս-Սամարիական մայրուղու և Տրանս-Իսրայելական մայրուղու արևելքում։ Թել Ավիվի երկաթուղային համակարգի Կարմիր գիծը Պետահ Տիկվա մուտքի մոտ բաժանվում է 2 ճյուղերի։ Մի ճյուղը շարժվում է դեպի Կիրյաթ Արյե երկաթուղային կայարանի ստորգետնյա տերմինալ, մինչդեռ մյուսը շարունակում է դեպի արևելք՝ դեպի Պետաչ Տիկվա կենտրոնական ավտոկայան։ Լայթ Րեյլի գնացքների պահեստը նույնպես գտնվում է Կիրյաթ Արյեում։ Այն շահագործման է հանձնվել 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին։ Տեղական իշխանությունը Պետահ Տիկվայի կառավարման պատմությունը սկսվում է 1880 թվականին, երբ ռահվիրաներն ընտրեցին յոթ անդամից բաղկացած խորհուրդ՝ ղեկավարելու նոր գաղութը։ 1880-1921 թվականներին խորհրդի անդամներն էին Դեյվիդ Մեիր Գուտմանը, Յեհոշուա Ստամպֆերը, Զեև Վոլֆ Բրանդան, Աբրահամ Զեև Լիպկիսը, Յիցհակ Գոլդենհիրշը, Խայմ Քոհեն-Ռայսը, Մոշե Գիսինը, Շլոմո Զալման Գիսինը և Ակիվա Լիբրեխտը։ Այս կառավարող մարմինը հայտարարվեց տեղական խորհուրդ 1921-ին, իսկ Պետահ Տիկվան դարձավ քաղաք 1937-ին։ Իսրայելի նախկին վարչապետ Արիել Շարոնի հիմնադրած «Կադիմա» քաղաքական կուսակցությունը իր կենտրոնակայանը ուներ Պետահ Տիկվայում։ Ավագանու ղեկավարներն ու քաղաքապետերը Շլոմո Զալման Գիսին (1921) Պինքաս Մեիրի (1922–1928) Շլոմո Ստեմփֆեր (1928–1937) Շլոմո Ստեմփֆեր (1938–1940) Ժոզեֆ Սափիր (1940–1950) Մորդեչայ Կրաուսմեն (1951) Պինքաս Րաշիշ(1951–1966) Իսրայել Ֆեյնբերգ (1966–1978) Դով Թավորի (1978–1989) Ջիորա Լև (1989–1999) Յիցհակ Օհայոն (1999–2013) Ուրի Օհադ (2013) Իցիկ Բրավերմեն(2013–2018) Ռամի Գրինբերգ (2018–) Դպրոցներ և կրոնական հաստատություններ Պետահ Տիկվան ունի 300 կրթական հաստատություն՝ մանկապարտեզից մինչև ավագ դպրոց, որոնք սպասարկում են աշխարհիկ, կրոնական և հարեդի բնակչությանը։ Այս դպրոցներում սովորում է ավելի քան 43000 աշակերտ, որտեղ աշխատում են մոտ 2400 ուսուցիչներ։ 2006 թվականին հինգ դպրոցներ մասնակցեցին համազգային Մոֆեթ ծրագրին, որը խթանում է ակադեմիական գերազանցությունը։ Պետահ Տիկվան ունի տասնյոթ հանրային գրադարան, որոնցից հիմնականը գտնվում է քաղաքապետարանի շենքում։ Պետահ Տիկվայում ապրում է մոտ 70000 ուղղափառ հրեա։ Պետահ Տիկվա համայնքին սպասարկում են 300 սինագոգներ՝ներառյալ 120-ամյա Մեծ Սինագոգը ութ միքվաոտ (ծիսական լոգանքներ) և երկու խոշոր Հարեդի յեշիվոտ՝ Լոմժե Յեշիվան և Օր-Իսրայելը։ : Պետահ Թիքվան ունի երկու գերեզմանատուն՝ Սեգուլայի գերեզմանատունը, քաղաքից արևելք, և Յարկոնի գերեզմանատունը, հյուսիս-արևելք։ Առողջապահություն Քաղաքում տեղակայված է վեց հիվանդանոց։ Ռաբին բժշկական կենտրոն Բեյլինսոն համալիրը ներառում է Բեյլինսոնի բժշկական կենտրոնը, Դավիդոֆ ուռուցքաբանական կենտրոնը, Գեհա հոգեբուժական հիվանդանոցը, Շնայդերի մանկական հիվանդանոցը և Թել Ավիվի համալսարանի բժշկական հետազոտությունների ֆակուլտետը։ Պետահ Տիկվայի այլ բժշկական հաստատություններ են Հա Շերոն հիվանդանոցը, Բեյթ Ռիվկա ծերության կենտրոնը, Կուպատ ոլիմ բժշկական գիտահետազոտական կենտրոնը և մասնավոր հիվանդանոցը՝ Ռամաթ Մարփեհը, որը կապված է Ասսուտա հիվանդանոցի հետ։ Շնեյդեր մանկական կենտրոնը Մերձավոր Արևելքի ամենամեծ և ժամանակակից մանկական հիվանդանոցներից մեկն է։ Բացի այդ, Պետահ Տիկվայում կան բազմաթիվ ընտանեկան առողջության կլինիկաներ, ինչպես նաև Կուպատ Հոլիմ կլինիկաներ, որոնք շահագործվում են Իսրայելի առողջապահական կազմակերպությունների կողմից։ Քաղաքին սպասարկում է նաև Մայանեյ Հայեշուա բժշկական կենտրոնը, որը հարեդի հիվանդանոց է մոտակա Բնեյ Բրակում։ Ուղենիշեր և մշակութային հաստատություններ Պետահ Տիկվայի Անկախության զբոսայգին ներառում է հյուսիսարևելյան եզրի կենդանաբանական այգին, Մարդու և բնության թանգարանը, 1921 թվականի արաբական խռովությունների զոհերի հուշահամալիրը, հնագիտական ցուցադրությունը, Յադ Լաբանիմ զինվորների հուշահամալիրը, տեղական պատմության թանգարանը, Հոլոքոստի թանգարանը և Պետահ Տիկվա արվեստի թանգարան Սպորտ Պետահ Տիկվայի գլխավոր մարզադաշտը 11500 նստատեղ ունեցող «Համոշավա» մարզադաշտն է։ Պետահ Տիկվան ունի երկու ֆուտբոլային թիմ՝ Հապոել Պետահ Տիկվան և Մաքքաբի Պետա Տիկվան։ Տեղական բեյսբոլի թիմը՝ Պետա Տիկվա Պայոնիրսն է, որը խաղացել է Իսրայելի բեյսբոլի լիգայի 2007 թվականի մեկնարկային մրցաշրջանում։ Հաջորդ տարի լիգան ընդհատվեց։ 2014 թվականին Հապոել Պետահ Տիկվայի կանանց ֆուտբոլի թիմը հավաքագրեց հինգ արաբ-իսրայելուհիների՝ թիմում խաղալու համար։ Նրանցից մեկն այժմ թիմի ավագն է։ Հնագիտություն 2006 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին և 2007 թվականի մայիսին Իսրայելի Հնությունների վարչության անունից փրկարարական պեղումներ են իրականացվել Խիրբաթ Մուլաբբիսում՝ Պետահ Տիկվայի Մոշե Սնեհ փողոցից արևելք։ Բացահայտվել են չորս հիմնական շերտեր (I–IV), որոնք թվագրվում են բյուզանդական ժամանակաշրջանով (մ.թ. չորրորդ–յոթերորդ դարեր, շերտ IV), վաղ իսլամական շրջան (մ.թ. ութերորդ–տասաներորդ դարեր), խաչակիրների ժամանակաշրջան (մ.թ. տասներկու–երեքերորդ դարեր) և օսմանյան ժամանակաշրջան։ Նշանավոր մարդիկ Գիլա Ալմագոր (ծնված 1939), դերասանուհի և հեղինակ Յեհուդա Ամիչայ (1924–2000), բանաստեղծ Զվի Արադ (1942–2018), մաթեմատիկոս, Բար-Իլան համալսարանի նախագահի պաշտոնակատար, Նեթանիայի ակադեմիական քոլեջի նախագահ Հաննա Բարնեթ-Թրեյգերը (1870–1943), գրել է վաղ Պետահ Տիկվայի մասին Հանոչ Բարտով (1926-2016), հեղինակ Մոր Բուլիս (ծնված 1996), թենիսիստ Թալ Բուրշթեյն(ծնված1980), basketball player Մորան Բուզովսկի (ծնված 1992), Օլիմպիական ռիթմիկ մարմնամարզուհի Շմուել Դայան (1891–1968), սիոնիստ ակտիվիստ Իսրայել Ֆինքելշտեյն (ծնված 1949), հնագետ Դուդու Ֆիշեր (ծնված 1951), երգահան և բեմական կատարող Գալ Գադոտ (ծնված1985), դերասանուհի և մոդել Զեհավա Գալ-Օն (ծնված 1956), Մերեց քաղաքական գործիչ Գորդոն (1856–1922), լեյբորիստական սիոնիստ գաղափարախոս Թամար Գոզանսկի (ծնված 1940), քաղաքական գործիչ Աբրահամ Գրանտ (ծնված 1955), ֆուտբոլային մարզիչ Ցոֆիտ Գրանտ (ծնված 1964), հեռուստատեսային դեմք Ցաչի Հալևի (ծնված 1975), կինոյի և հեռուստատեսության դերասան, երգիչ Սիմչա Յակոբովիչի (ծնված 1953), կինոռեժիսոր Դորոն Ջամչի (ծնված 1961), բասկետբոլիստ Նիմրոդ Քամեր (ծնվ. 1981), բանաստեղծ և դասակարգային մարտիկ, բնակվող Լոնդոնում Յոսեֆ Քարդուներ (ծնված 1969), հասիդական երգիչ-երգահան Հայմ Կաուֆման (1934–1995), Քնեսեթի անդամ Յեհոշուա Քենազ (ծնված1937), արձակագիր Իցիկ Կոլ (1932–2007), հեռուստատեսության և կինոյի պրոդյուսեր Ալոնա Կոշևացկի (ծնված 1997), օլիմպիական ռիթմիկ մարմնամարզուհի Ամնոն Կրաուզ (ծնված 1952), օլիմպիական լողորդ Պերեց Լավի (ծնված 1949 թ.), քնի և քնի խանգարումների հոգեֆիզիոլոգիայի փորձագետ, Իսրայելի Տեխնիոնի տեխնոլոգիական ինստիտուտի 16-րդ նախագահ, Ռապպապորտի բժշկության ֆակուլտետի դեկան։ Կարինա Լուխվար (ծնված 1998), օլիմպիական ռիթմիկ մարմնամարզուհի Մենախեմ Մագիդոր (ծնված 1946), մաթեմատիկոս; Երուսաղեմի Եբրայական համալսարանի նախագահ Սամիր Նաքքաշ (1938–2004), իրաքահայ հրեա հեղինակ Զվի Նիշրի (Օրլոֆ) (1878–1973), ֆիզկուլտուրայի ռահվիրա Ուրի Օրբախ (1960–2015), «Հրեական տան» քաղաքական գործիչ, լրագրող և գրող Էլյակում Օստաշինսկի (1909–1983), Ռիշոն Լեզիոնի առաջին քաղաքապետ Ռավիդ Պլոտնիկ (ծնված 1988 թ.), ռեփեր Լիա Ռաբին (1928–2000), Իսրայելի վարչապետ Յիցհակ Ռաբինի կինը Նետա Ռիվկին (ծնված 1991), ռիթմիկ մարմնամարզուհի Պնինա Ռոզենբլում (ծնված 1954), դերասանուհի, մոդել, գործարար և քաղաքական գործիչ Միխալ Ռոզին (ծնված 1969), Մերեց քաղաքական գործիչ Ռամի Սաարի (ծնված 1963), բանաստեղծ, թարգմանիչ և լեզվաբան Դեն Շեխտման (ծնված 1941), քիմիայի գծով Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Սիգալ Շաչմոն (ծնված 1971), մոդել, դերասանուհի և հեռուստահաղորդավար Ջորա Շպիգել (ծնված 1947), ֆուտբոլիստ և մարզիչ Նահում Ստելմախ (1936–1999), ֆուտբոլիստ Պնինա Թամանո-Շատա (ծնված 1981), քաղաքական գործիչ Մոշե Գաոն (ծնված 1964), քաղաքական ստրատեգներ Ժողովրդական մշակույթում Պետահ Տիկվան հիշատակվում է 2016 թվականի «Թոնի» մրցանակակիր «Զը Բենդս Ուիզիթ» մյուզիքլում, քանի որ հիմնական սյուժեն հիմնված էր քաղաքի և հարավային Իսրայելի Նեգև անապատում գտնվող «Բեթ Հատիկվա» հորինված քաղաքի շփոթումից։ Պետահ Տիկվան հայտնի է որպես երգիծական դավադրության տեսության մաս, որը պնդում է, որ այն, ինչպես գերմանական Բիլեֆելդի դավադրությունը, գոյություն չունի։ Միջազգային հարաբերությունները Պետահ Տիկվայի քույր քաղաքները՝ Ծանոթագրություններ Գրականություն Արտաքին հղումներ Survey of Western Palestine, Map 13: IAA Արխիվացված 2016-12-19 Wayback Machine, Wikimedia commons Municipality's official website Արխիվացված 2021-01-19 Wayback Machine Photos of Petah Tikva Cadastral map of Petah Tiqva, Ein Ganim, Al Mirr, Mahne Yehuda, 1934 - Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel