لاخیش (ماشاو اسرائیلی)

لاخیش (לָכִישׁ) یک موشاو در شمال نگو در جنوب مرکزی اسرائیل است. این روستا در جنوب شرقی کریات گت واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای لاخیش قرار دارد. نام موشاو از تل لاچیش گرفته شده که بقایای شهر باستانی لاخیش در آن قرار دارد و درست در شمال موشاو واقع است. بخش بزرگی از اقتصاد لاخیش بر کشت و بازاریابی انگور خوراکی استوار است و این موشاو یکی از سه مکان دارای بیشترین تاکستان در اسرائیل به‌شمار می‌رود. لاخیش در سال ۱۹۵۵ به‌عنوان یک پایگاه ناحال بنیان‌گذاری شد و بعدها به موشاو تبدیل گردید. پیشینه لاخیش باستان موشاو لاخیش درست در کنار تل لاچیش واقع شده که یک تل باستان‌شناختی و محل شهری کهن با همین نام است. این مکان از دوران نوسنگی (حدود ۷۵۰۰ تا ۴۰۰۰ پیش از میلاد) سکونتگاه انسانی بوده و آثار فراوانی از عصر برنز در آن کشف شده‌است. در دوران برنز، لاخیش شهری تحت حمایت مصر بود و نام آن در متون گوناگون مصر باستان از جمله نامه‌های العمارنه (سدهٔ چهاردهم پیش از میلاد) آمده‌است. در عصر آهن، لاخیش به شهری مستحکم و از مهم‌ترین شهرهای پادشاهی یهودا تبدیل شد و پس از اورشلیم دومین شهر این پادشاهی از نظر اهمیت به‌شمار می‌رفت. از این رو نام آن بارها در کتاب مقدس عبری آمده‌است. لاخیش شهرت جهانی خود را مدیون کشف نقش‌برجسته‌های بزرگی است که در کاخ سناخریب در نینوا یافت شدند. این نقش‌برجسته‌ها صحنهٔ محاصره و فتح لاخیش به دست ارتش آشور را به تصویر می‌کشند. شواهد تاریخی و باستان‌شناختی نشان می‌دهد که ساکنان کهن یهودی لاخیش به کشت انگور می‌پرداختند؛ سنتی که تا امروز ادامه دارد. دوران نوین پیش از جنگ ۱۹۴۸، شهرک‌نشینی یهودی در این منطقه اندک بود. موشاو در سال ۱۹۵۵ نخست به‌عنوان یک پایگاه ناحال بر زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شدهٔ القبیبه بنیان‌گذاری شد و سپس به موشاو تبدیل گردید. هستهٔ بنیان‌گذار موشاو از فرزندان موشاوها و کیبوتص‌های منطقهٔ مرزی تشکیل شده بود. تا سال ۱۹۶۷ لاخیش یک روستای مرزی بود که هدف آن تقویت سکونتگاه‌های یهودی در نزدیکی خط سبز و جلوگیری از نفوذ بود. جغرافیا لاخیش در ارتفاع ۲۵۲ متری از سطح دریا در بخش جنگلی تپه‌ماهورهای شِفِلا و نزدیک لبهٔ غربی کوه‌های یهودیه واقع شده‌است. در شمال روستا رود ناحال لاخیش جریان دارد. لاخیش در حدود ۳۰ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۵۷ کیلومتری جنوب‌جنوب‌شرقی تل‌آویو و حدود ۴۴ کیلومتری جنوب‌غربی اورشلیم قرار دارد. اقتصاد اقتصاد لاخیش بر پایهٔ کشاورزی و به‌ویژه کشت و فروش انگور خوراکی استوار است. لاخیش یکی از سه مکان دارای بیشترین شمار تاکستان در اسرائیل به‌شمار می‌رود. در سال ۲۰۰۶ آبگیری بزرگی با گنجایش ۱٫۲۵ میلیون مترمکعب برای آبیاری ۶٬۰۰۰ دونم تاکستان ساخته شد. در مجموع نزدیک به ۵٬۰۰۰ دونم باغ در لاخیش وجود دارد که بخش عمدهٔ آن تاکستان است. افزون بر آن حدود ۸۰۰ دونم گل‌های صحرایی به‌ویژه «گل مومی» برای صادرات کشت می‌شود و دامداری شامل گاوداری شیری، پرورش گاو گوشتی و زنبورداری نیز در موشاو رواج دارد. در لاخیش ۶۶ واحد کشاورزی فعال وجود دارد و افزون بر آن نزدیک به ۷۰ خانوادهٔ دیگر از فرزندان کشاورزان در محله‌ای ویژه سکونت دارند. جمعیت‌شناسی لاخیش روستایی کوچک با روند رشد جمعیتی بلندمدت است. بر اساس داده‌های سال ۲۰۱۴ جمعیت آن ۷۰۴ نفر بوده‌است. زندگی اجتماعی در لاخیش انجمن اجتماعی‌ای فعال است که مسئول سازمان‌دهی آموزش، فرهنگ و زیرساخت‌ها است. موشاو دارای مهدکودک، فروشگاه، مجموعهٔ ورزشی و مرکز اجتماعی است. ساکنان سرشناس یوآو بروک (زادهٔ ۱۹۷۲)، شناگر اسرائیلی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lakhish, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «لاخیش». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lachiš (mošav)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «לכיש (מושב)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی موشاو لاخیش