یاد بنیامین

یاد بنیامین (יַד בִּנְיָמִין، به معنای «یادبود بنیامین») یک شهرک اجتماعی (יישוב קהילתי) دینی در مرکز اسرائیل است. این شهرک مرکز شورای منطقه‌ای نحال سورک بوده و در مجاورت تقاطع سه بزرگراه اصلی یعنی بزرگراه ۳، بزرگراه ۶ و بزرگراه ۷ قرار دارد. یاد بنیامین در جلگهٔ ساحلی اسرائیل (منطقهٔ شفلا) در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۱۷ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۱ کیلومتری جنوب‌شرقی تل‌آویو و حدود ۳۹ کیلومتری غرب اورشلیم و ۳ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر گدرا جای گرفته‌است. این شهرک برای سال‌های متمادی مرکز آموزش عالی یهودی بر پایهٔ یشیوا بود. پیشینه کیبوتص نتیوا این شهرک نخست با نام «کیبوتص نتیوا» در ۴ ژانویهٔ ۱۹۴۹ به دست هسته‌ای از جنبش پوعالی آگودات ایسرائل و عالیات هنوعار بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص در نزدیکی روستای عربی المُخَیزِن تأسیس شد که در ماه مه ۱۹۴۸ تصرف شده بود و ساکنانش گریخته بودند. نخستین مهاجران در ساختمان سنگی‌ای زندگی می‌کردند که پیش‌تر مدرسهٔ منطقه‌ای روستاهای اطراف بود و سایر خانه‌های روستا ویران شد. مهاجران کیبوتص جوان بودند (میانگین سنی ۲۱ سال) و نتوانستند در آنجا دوام بیاورند و شهرک رها شد. کیبوتص در تابستان ۱۹۵۶ بازسازی شد. بنیان‌گذاری مرکز آموزشی در پایان سال ۱۹۶۱ تصمیم گرفته شد در این مکان مرکزی منطقه‌ای و آموزشی به نام «یاد بنیامین» برپا شود. این نام به یادبود خاخام بنیامین مینتس، وزیر پیشین پست اسرائیل و از رهبران برجستهٔ جنبش پوعالی آگودات ایسرائل انتخاب شد که سال پیش‌تر درگذشته بود. سازمان پوعالی آگودات ایسرائل با همکاری شورای منطقه‌ای نحال سورک این مرکز را پایه‌گذاری کرد. مراسم نهادن سنگ بنای مرکز در ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۶۲ برگزار شد. در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۳ مراسم افتتاح سالن سخنرانی و نهادن سنگ بنای کنیسه با حضور نخست‌وزیر لوی اشکول برگزار شد. مدرسه‌ای که در این مکان تأسیس شد نخست مدرسه‌ای حرفه‌ای بود که رشته‌های مکانیک، برق و الکترونیک در آن آموزش داده می‌شد. در سال ۱۹۶۸ مدرسه‌ای برای مکانیک خودرو نیز به عنوان بخشی از یشیوا برپا شد. در محوطهٔ مرکز آموزشی ۱۱ کلاس درس و ساختمان‌های آموزشی، ۴ خوابگاه با ظرفیت ۳۲۰ دانش‌آموز، آشپزخانه، سالن غذاخوری، آزمایشگاه‌های حرفه‌ای، کنیسه‌ها، کتابخانه، درمانگاه و ۲۸ خانهٔ ویلایی برای کادر آموزشی و خانواده‌هایشان ساخته شد. در طول ۴۰ سال فعالیت مرکز آموزشی، نزدیک به ۲۵۰ تا ۳۰۰ دانش‌آموز به‌طور مستمر در آنجا آموزش می‌دیدند که بیشترشان از خانواده‌های پرجمعیت شهرهای توسعه‌ای بودند. در میان دانش‌آموزان مهاجرانی از ایران و اتیوپی نیز حضور داشتند که در عملیات موسی و عملیات سلیمان آمده بودند. در سال‌های پایانی فعالیت مرکز شمار دانش‌آموزان به‌تدریج کاهش یافت تا اینکه در سال ۲۰۰۵ به‌طور کامل بسته شد. دگرگونی به شهرک اجتماعی در میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ مسئولان یشیوا از ادارهٔ زمین‌های اسرائیل درخواست کردند تا بخشی از زمین‌های مازاد مرکز را برای ساخت خانه‌های مسکونی آزاد کنند. در آغاز سال ۲۰۰۰ یشیوا جایگاه شهرک جدید را دریافت کرد که اجازهٔ ساخت ۶۰۰ واحد مسکونی را می‌داد و ادارهٔ زمین‌های اسرائیل ساخت ۸۷ قطعه زمین را بدون مناقصه تأیید کرد. پس از آن ادارهٔ زمین‌ها ۴۰۰ واحد مسکونی دیگر را به سازندگان عرضه کرد و ۱۵۰ واحد نیز در سال ۲۰۰۶ برای خانواده‌های تخلیه‌شده از گوش کاتیف اختصاص یافت. اسکان تخلیه‌شدگان گوش کاتیف پس از اجرای طرح برون‌کشی (تخلیهٔ یک‌جانبه از نوار غزه)، نزدیک به ۲۰۰ خانواده از گوش کاتیف به مسکن‌های پیش‌ساختهٔ موقت در یاد بنیامین نقل مکان کردند. برخی از آن‌ها بعدها به روستای جدیدی به نام گانی تال کوچ کردند که نامش از شهرک پیشین گانی تال گرفته شده بود. بسیاری از خانواده‌های دیگر نیز به نتسر حازانی نقل مکان کردند. محلهٔ آحوزات یوناتان در این شهرک محله‌ای به نام آحوزات یوناتان ویژهٔ افراد ۵۵ سال و بالاتر ساخته شده‌است. این محله نزدیک به ۱۶۰ آپارتمان و نیز ساختمان مشترکی دارد که کنیسه‌ای در آن قرار گرفته‌است. نهادهای عمومی در یاد بنیامین بیشتر مدارس منطقه‌ای شورای نحال سورک مستقر هستند، از جمله مدرسهٔ منطقه‌ای دینی-دولتی حفتص حاییم با نزدیک به ۴۰۰ دانش‌آموز و دبیرستان یشیوایی تسویا کاتیف. همچنین نهادهای یشیوات تورات هحاییم شامل یشیوای بزرگ، یشیوای جوانان و مراکز آموزشی ویژهٔ بازگشتگان به دین در این شهرک فعالیت دارند. در شهرک دفاتر شورای منطقه‌ای نحال سورک، کتابخانهٔ منطقه‌ای، مرکز فرهنگی پاییس (شامل سالن برگزاری رویدادها و سالن فرهنگ)، خانهٔ سالمندان و مرکز بهداشتی-درمانی اجتماعی-منطقه‌ای قرار دارد. در سال ۲۰۱۲ مرکز تجاری دائمی در ورودی شهرک افتتاح شد. حمل‌ونقل یاد بنیامین در فاصلهٔ ۳ کیلومتری تقاطع ریئم در بزرگراه ۳ و یک کیلومتری تقاطع بزرگراه ۶ و بزرگراه ۷ واقع شده‌است. در سپتامبر ۲۰۱۸ راه‌آهن اسرائیل ایستگاه نزدیک کریات ملاخی-یوآو را افتتاح کرد که این منطقه را به خط نهاریا-بئرشبع پیوند داد. شماری از خطوط اتوبوس شرکت ایگد نیز ارتباط حمل‌ونقلی با اورشلیم، اشکلون و دیگر شهرها را فراهم می‌سازند. جمعیت بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۱۴ جمعیت یاد بنیامین ۳٬۷۱۳ نفر بود و اکثریت قریب‌به‌اتفاق ساکنان آن یهودی بودند. جمعیت شهرک رشد چشمگیری داشته‌است؛ از ۱۱۳ نفر در سال ۱۹۶۱ به ۴۰۷ نفر در ۱۹۸۳ و سپس با استقرار تخلیه‌شدگان گوش کاتیف از ۴۴۷ نفر در ۲۰۰۵ به ۱٬۰۸۲ نفر در ۲۰۰۶ و ۳٬۷۱۳ نفر در ۲۰۱۴ افزایش یافت. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yad Binyamin». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Яд-Биньямин». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jad Binjamin». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «יד בנימין». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه شورای منطقه‌ای نحال سورک