گادوت

گادوت (גָּדוֹת، به معنای «کرانه‌ها») یک کیبوتص در شمال اسرائیل است. این کیبوتص بر روی فلات کورزیم و در نزدیکی رود اردن واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای جلیل علیا قرار دارد. گادوت در سال ۱۹۴۹ بر ویرانه‌های موشاوای مشمار هایاردن توسط جوانان ناحال از جنبش جوانان هنوعَر هعوود و بازماندگان هولوکاست بنیاد نهاده شد. این کیبوتص در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بارها هدف حملات توپخانه‌ای ارتش سوریه قرار گرفت و به‌ویژه در آستانه جنگ شش‌روزه و در جریان آن آسیب‌های سنگینی دید. اقتصاد گادوت بر پایه کشاورزی و صنایع پلاستیک استوار است. پیشینه کیبوتص گادوت (با نام نخستین «هگووریم») در سال ۱۹۴۹ بر روی زمین‌های موشاوای ویران‌شده مشمار هایاردن پایه‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن گروهی از جوانان ناحال وابسته به جنبش جوانان هنوعَر هعوود و بازماندگان هولوکاست و اعضای هکیبوتص همئوحاد بودند. این کیبوتص در محدوده مجاورت مشمار هایاردن قرار داشت که بر پایه طرح تقسیم سازمان ملل قرار بود در مرزهای دولت یهودی باشد اما در جنگ ۱۹۴۸ به دست ارتش سوریه تصرف شده بود. پس از توافقنامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹ سوریه از این منطقه عقب‌نشینی کرد اما این محل به عنوان منطقه غیرنظامی تعیین شد. در سال نخست، ساکنان در ساختمان متروک پاسگاه پلیس در کنار رود اردن زندگی می‌کردند و در سال ۱۹۵۰ به جایگاه کنونی نقل مکان کردند. کیبوتص در سال‌های آغازین با مشکلات اقتصادی روبه‌رو بود و در سال ۱۹۵۳ تنها ۲۷ نفر ساکن دائمی داشت. در همان سال، پس از انشعاب در هکیبوتص همئوحاد، گروهی از اعضای پیشین پالماخ که از کیبوتص یفتاح جدا شده بودند به گادوت پیوستند. نام کیبوتص در سال ۱۹۵۵ از «هگووریم» به «گادوت» (به معنای «کرانه‌ها») تغییر یافت. این تغییر نام به دلیل نزدیکی کیبوتص به کرانه‌های رود اردن و همچنین در پی سخنرانی آبا ابن در شورای امنیت سازمان ملل در سال ۱۹۵۴ صورت گرفت که در آن مدعی شد کرانه شرقی اردن نیز متعلق به اسرائیل است. حملات نظامی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ کیبوتص بارها هدف حملات ارتش سوریه قرار گرفت و از گلوله‌باران‌های سنگین توپخانه‌ای آسیب دید. در پایان دسامبر ۱۹۵۷ درگیری‌های مرزی تشدید شد و یکی از اعضای کیبوتص در اثر آتش سوریه کشته شد. در ۷ آوریل ۱۹۶۷ هم‌زمان با سرنگونی ۶ فروند هواپیمای میگ-۲۱ سوری، کیبوتص گلوله‌باران سنگینی را تجربه کرد و تقریباً همه ساختمان‌های آن آسیب دیدند. دو ماه پس از آن در آغاز جنگ شش‌روزه، پیش از آنکه ارتش اسرائیل علیه نیروهای سوری وارد عمل شود، سوری‌ها یکبار دیگر یکپارچگی‌های دره حوله را به‌شدت گلوله‌باران کردند و بیشتر ساختمان‌های گادوت ویران یا به‌شدت آسیب دیدند. وضعیت کیبوتص در جریان این گلوله‌باران‌ها و نقطه‌عطف جنگ در ترانه‌ای به نام «دخترم، می‌خندی یا گریه می‌کنی؟» سروده یوآو کاتز و داوید کریووشی جاودانه شده‌است. در جنگ یوم کیپور نیز کیبوتص بار دیگر هدف گلوله‌باران قرار گرفت، هرچند آسیب‌ها به اندازه دفعات پیشین نبود. خشونت‌ها پس از جنگ شش‌روزه و تصرف بلندی‌های جولان توسط اسرائیل در ژوئن ۱۹۶۷ تا حد زیادی پایان یافت. جمعیت کیبوتص تنها در سال ۱۹۷۰ از مرز ۱۰۰ نفر گذشت. ادعاهای ارضی سوریه از آنجا که گادوت در منطقه غیرنظامی اسرائیل و سوریه بر پایه توافقنامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹ واقع بود، سوریه در دهه ۱۹۹۰ در جریان مذاکرات صلح ادعای حاکمیت بر آن را مطرح کرد. اسرائیل این ادعاها را رد کرد زیرا پذیرش آن‌ها به معنای واگذاری سرزمین‌هایی در غرب مرز ۱۹۲۳ میان قیمومت بریتانیا بر فلسطین و قیمومت فرانسه بر سوریه به سوریه بود. جغرافیا گادوت در ارتفاع ۱۰۳ متری از سطح دریا بر فلات کورزیم در جلیل علیا و در نزدیکی بخش بالایی رود اردن جای دارد و در حدود ۱۳ کیلومتر شمال دریاچه طبریه واقع است. کیبوتص در حدود ۲۶ کیلومتر شمال‌شرقی طبریه و نزدیک به ۶۳ کیلومتر شمال‌شرقی حیفا قرار دارد. گادوت از راه بزرگراه شماره ۹۱ که جلیل علیا را به بلندی‌های جولان متصل می‌کند به شبکه حمل‌ونقل دسترسی دارد. این بزرگراه از پل بنات یعقوب بر روی رود اردن می‌گذرد. از تقاطع گادوت جاده محلی شماره ۹۱۸ به سوی شمال در امتداد رود اردن منشعب می‌شود. بنابر منبع فرانسوی، بخشی از اراضی کیبوتص بر زمین‌های روستای عربی کیراد البقاره قرار دارد که ساکنان آن در سال ۱۹۴۸ آواره شدند. بر پایه منبع چکی، روستای کیراد البقاره در سال ۱۹۴۵ حدود ۳۶۰ نفر و در سال ۱۹۴۸ حدود ۴۱۸ نفر جمعیت داشت و در جریان عملیات یفتاح به دست نیروهای پالماخ تصرف شد و زیرساخت‌هایش به‌طور کامل تخریب گردید. اقتصاد اقتصاد کیبوتص بر پایه کشاورزی و صنعت استوار است. بخش‌های کشاورزی دربرمی‌گیرد: کشت زراعی، آووکادو، مرکبات و پرورش مرغ. همچنین کارخانه تولید محصولات پلاستیکی بسته‌بندی (پلاسگاد)، لبنیات‌سازی (پنیرهای گادوت هایاردن) و اتاق‌های مهمان‌نوازی (تورگاد) از دیگر شاخه‌های اقتصادی کیبوتص هستند. کیبوتص تنها خصوصی‌سازی محدودی را تجربه کرده و همچنان سطح بالایی از اقتصاد جمعی را حفظ کرده‌است. در سال ۲۰۰۹ گادوت به «کیبوتص نوشونده» تبدیل شد که در آن برای کار اعضا دستمزد پرداخت می‌شود. جمعیت‌شناسی جمعیت گادوت عمدتاً سکولار است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ در حدود ۳۹۷ نفر در کیبوتص ساکن بودند. امکانات در گادوت مراکز پیش‌دبستانی فعال است و آموزش ابتدایی و متوسطه در شهرک‌های بزرگ‌تر همجوار ارائه می‌شود. کیبوتص دارای فروشگاه، اداره پست، استخر شنا، مجموعه ورزشی و مرکز اجتماعی است. جاذبه‌های نزدیک یادبود و بنای یادبود موشاوای قدیمی مشمار هایاردن پل بنات یعقوب بر روی رود اردن دژ صلیبی شاتله (مصاد عتَرَت) در حدود ۲ کیلومتری جنوب‌شرقی کیبوتص دیدگاه گادوت (در حدود ۵ کیلومتری شرق کیبوتص بر بزرگراه ۹۱) منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gadot, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gadot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gadot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «גדות». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون The Quaternary of Israel: Gadot Formation Gadot tomb وبگاه رسمی کیبوتص گادوت