الیفلت

الیفلت (אֱלִיפֶלֶט) یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا بر فراز فلات کورازیم در نزدیکی روش پینا قرار دارد و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مووئوت هاحرمون جای می‌گیرد. الیفلت در ارتفاع ۳۱۹ متری از سطح دریا واقع شده و در حدود ۷ کیلومتر شمال دریاچه طبریه و ۱۸ کیلومتر شمال شهر طبریه قرار گرفته‌است. این موشاو در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط مهاجران یهودی یمنی‌تبار بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی الزنغریه بنیان نهاده شد. پس از چند سال رها شد و در دهه ۱۹۵۰ بار دیگر با مهاجرانی از شمال آفریقا و عراق بازسکونت یافت. نام الیفلت برگرفته از شخصیت‌هایی در کتاب مقدس عبری است که از آن جمله یکی از پسران داوود پادشاه بود. ریشه‌شناسی نام نام «الیفلت» به چندین شخصیت در کتاب مقدس عبری تعلق دارد؛ برای نمونه یکی از پسران داوود پادشاه (سموئیل دوم ۵:۱۶ و اول تواریخ ۳:۸) و همچنین یکی از بازگشتگان پس از اسارت بابلی (عزرا ۸:۱۳). بر پایه منبعی دیگر، این نام به یاد فردی برگزیده شده که از هولوکاست جان سالم به در برد و در سال ۱۹۵۱ در نبردی با سوری‌ها در نزدیکی تل موتیلو (کنار روستای کنونی الماگور) کشته شد. جغرافیا الیفلت در دره رود اردن در منطقه جلیل علیا واقع شده‌است. این روستا در حدود ۱۲۰ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو و ۵۵ کیلومتری شمال شرقی حیفا قرار دارد. دسترسی به موشاو از طریق بزرگراه شماره ۹۰ و بزرگراه شماره ۸۹ که به سوی صفد می‌رود فراهم است. در حدود ۴ کیلومتری شمال شرقی الیفلت، شهر عرب‌نشین طوبا-زنگریه واقع شده که ساکنان آن از بدوی‌ها هستند. پیشینه بنیان‌گذاری نخستین ساکنان در ۲ نوامبر ۱۹۴۹ به این محل آمدند. موشاو بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی الزنغریه پایه‌گذاری شد. روستای عربی زنگریه چند کیلومتر شرقی‌تر از موشاو کنونی قرار داشت و نام آن برگرفته از قبیله بدوی محلی بود که به‌تدریج در این ناحیه ساکن شده بود. در سال ۱۹۳۱ این روستا ۵۲۶ نفر جمعیت و ۹۷ خانه داشت و در سال ۱۹۴۸ جمعیت آن به ۹۷۴ نفر در ۱۷۹ خانه رسیده بود. روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ماه مه ۱۹۴۸ در عملیات یفتاح به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و ساکنانش به سمت شرق گریختند. در ژوئن ۱۹۴۸ روستای متروک به آتش کشیده شد و ساختمان‌های آن ویران گردید. الیفلت نخست به‌صورت اردوگاه مهاجران (معبره) شکل گرفت و مهاجران یمنی در چارچوب جنبش موشاوها در آن اسکان یافتند. در سال ۱۹۵۱ جمعیت یمنی‌تبار روستا را ترک کرد و در سال ۱۹۵۲ این اردوگاه به موشاو کشاورزی تبدیل شد. مهاجران جدید از شمال آفریقا (طرابلسی ۵۰٪، مراکشی ۳۵٪ و تونسی ۱۵٪) و عراق جایگزین شدند. در دهه ۱۹۵۰ روستا دچار دشواری‌های اقتصادی شد که ناشی از نداشتن تجربه ساکنان در کشاورزی نوین بود. دوره معاصر این موشاو به تولید ملخ خوراکی برای کاربرد آشپزی شناخته شده‌است. در حال حاضر از ۱۲۰ خانوار ساکن در الیفلت ۹۶ خانوار به کشاورزی مشغول‌اند و موشاو ۱۰۰ هکتار زمین کشاورزی را زیر کشت دارد. بخشی از ساکنان نیز از راه گردشگری امرار معاش می‌کنند. در روستا مهدکودک، فروشگاه و دو کنیسه وجود دارد. دبستان در مجتمع رامات کورازیم در نزدیکی روستا واقع است و دبیرستان‌ها در دیگر شهرک‌های منطقه قرار دارند. جمعیت جمعیت موشاو الیفلت عرفی (سکولار) است. بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، اکثریت مطلق ساکنان یهودی هستند. جدول زیر روند تغییرات جمعیت الیفلت را نشان می‌دهد: منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Elifelet». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Elifelet». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «אליפלט». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Elifelet». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون نمایه رسمی روستا در پایگاه بت آلون الیفلت در پایگاه سازمان توسعه جلیل