عطیرت

عطیرت (עטרת، به معنی «تاج») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک در حوزه اداری شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار دارد و بر فراز تپه‌ای به ارتفاع نزدیک به ۷۶۰ متر واقع شده‌است. عطیرت بر روی زمین‌هایی بنا شده که اسرائیل از سه روستای فلسطینی همجوار یعنی عجول، عطاره و ام‌صفا مصادره کرده‌است. این شهرک در شمال شهر رام‌الله و در جنوب کوهستان سامره جای گرفته‌است. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. عطیرت در اوت ۱۹۸۱ بنیان‌گذاری شد و جمعیت آن در سال ۲۰۲۳ نزدیک به ۷۱۶ نفر بوده‌است. ریشه‌شناسی نام نام نخست این شهرک «نوه تسوف ب» بود که به دلیل نزدیکی به شهرک موجود نوه تسوف انتخاب شده بود. پس از آن نام «عطیرت» (به معنی «تاج» در زبان عبری) برگزیده شد؛ زیرا این نام با نام شهر کهن کتاب مقدسی «عطاروت» در سرزمین قبیله افرایم همخوانی داشت. روستای فلسطینی عطاره که در نزدیکی این شهرک قرار دارد، نام خود را از همان شهر باستانی حفظ کرده‌است. پیشینه نخستین تصمیم دولت اسرائیل دربارهٔ گسترش شهرک نوه تسوف در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۸ گرفته شد. تصمیم مشخص برای بنیان‌گذاری شهرکی جدید به نام «عطیرت» در ۵ کیلومتری جنوب شرقی نوه تسوف در ۶ دسامبر ۱۹۸۱ به ثبت رسید. شهرک عطیرت در اوت ۱۹۸۱ به دست گروهی به رهبری تسوی حلمیش بنیان‌گذاری شد. در روز نخست سه خانواده در شهرک ساکن شدند و در طول یک سال گروهی از هشت خانواده و چند نفر مجرد به آنان پیوستند. بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی - بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل زمین‌هایی از سه روستای فلسطینی همجوار مصادره کرد تا شهرک عطیرت را بسازد: ۳۶۳ دونوم از عجول ۱۶۳ دونوم از عطاره ۱۸۶ دونوم از ام‌صفا در سال ۱۹۹۸ گروهی از ساکنان شهرک مدرسه دینی (یشیوا) موسیقی‌محور «کینور داوید» (به معنی «چنگ داوود») را بنیان نهادند. با آغاز انتفاضه دوم (انتفاضه الاقصی) در سال ۲۰۰۰ رشد شهرک به دلیل بدتر شدن شرایط امنیتی کند شد. در سال ۲۰۰۳ گروهی از خانواده‌های ساکن شهر پتخ تیکوا به شهرک مهاجرت کردند و جنبش تازه‌ای به رشد آن دادند. جغرافیا عطیرت در بلندترین نقطه منطقه خود در لبه غربی رشته‌کوه سامره جای دارد. در هوای صاف از عطیرت می‌توان سراسر دشت ساحلی اسرائیل از حدرا تا اشکلون را دید. فاصله شهرک تا شهرهای بزرگ نزدیک عبارت است از: مودیعین ۳۲ کیلومتر، تل‌آویو ۴۰ کیلومتر و اورشلیم ۴۲ کیلومتر. شهرک در کنار بزرگراه شماره ۴۶۵ واقع شده‌است. نزدیک‌ترین آبادی‌های عربی عبارتند از: روابی در شمال، ام‌صفا در شمال غربی، جیبیا در جنوب غربی، برهم در جنوب و عطاره در شرق. نزدیک‌ترین شهرک‌های اسرائیلی نیز شامل نوه تسوف در غرب، معاله لوونا در شمال شرقی، بیت‌ئل و عفره در جنوب شرقی و نحلیئل در جنوب غربی هستند. آب‌وهوا آب‌وهوای عطیرت از نوع مدیترانه‌ای و زیرمجموعه اقلیم نیمه‌گرمسیری (Csa در رده‌بندی کوپن) است. جاذبه‌ها شیر سنگی: صخره طبیعی در کنار بزرگراه ۴۶۵ در شرق عطیرت که شکل شیری نشسته را تداعی می‌کند. چشمه معیان: چشمه‌ای در دامنه شمال شرقی عطیرت که دو آب‌انبار را پر می‌کند. جنگل نوه تسوف: بیشه‌ای زیبا در ۴ کیلومتری غرب عطیرت. ویرانه‌های دوره صلیبیون: در دره شمالی عطیرت بقایای یک سکونتگاه کهن دیده می‌شود که هنوز کاوش نشده‌است. جمعیت همه ساکنان عطیرت یهودیانی هستند که به جنبش ملی-مذهبی وابسته‌اند. هسته اصلی جمعیت را خانواده‌های جوان با فرزندان خردسال تشکیل می‌دهند. جمعیت شهرک در سال ۱۹۹۷ نزدیک به ۲۶۰ نفر بود. این رقم در سال ۲۰۱۳ به نزدیک به ۸۱۰ نفر و در سال ۲۰۱۸ به نزدیک به ۹۱۳ نفر رسید. جمعیت شهرک در سال ۲۰۲۳ به ۷۱۶ نفر گزارش شده‌است. جایگاه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. ماده ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز عضو آن است تصریح می‌کند که «دولت اشغالگر حق ندارد بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغالی منتقل کند». دولت اسرائیل این موضع را نمی‌پذیرد. بخش‌بندی داخلی عطیرت دارای سه محله مسکونی به نام کوه‌های جلیل و یک محله به نام رنگ آیینی تخِلِت است: محله تاوور محله حرمون محله مرون محله تخلت به مناسبت سی‌سالگی شهرک شورای منطقه‌ای تصمیم گرفت برای خیابان‌هایی که سی سال بی‌نام مانده بودند نام‌گذاری کند و ۱۱ خیابان و کوچه نام‌گذاری شدند. نهادهای آموزشی در عطیرت مهدکودک و کودکستان برای همه رده‌های سنی پیش‌دبستانی وجود دارد. دبستان وابسته به عطیرت در شهرک نوه تسوف و دبیرستان پسرانه در بیت‌ئل و دبیرستان دخترانه در عفره قرار دارد. از سال ۱۹۹۸ مدرسه دینی-موسیقایی «کینور داوید» در عطیرت فعال است. همچنین یک کودکستان منطقه‌ای ویژه رشد گفتار در شهرک فعالیت می‌کند. دین و فرهنگ در عطیرت سه کنیسه فعال است: کنیسه مرکزی (شاخه اشکنازی) کنیسه سفاردی کنیسه «عطیرت تیمان» (شاخه یمنی) افزون بر آن یک تلمود تورا و یک میکوه (حوض آیینی) در شهرک وجود دارد. از امکانات فرهنگی شهرک می‌توان به کتابخانه، تالار چندکاره، پنج زمین بازی کودکان، اتاق بازی برای پیش‌دبستانی‌ها و دبستانی‌ها، باشگاه نوجوانان و شعبه سازمان جوانان «بنی‌عقیوا» اشاره کرد. در عطیرت دو زمین ورزشی چندکاره وجود دارد و ورزش‌های رایج در میان ساکنان پیاده‌روی، بسکتبال و فوتبال هستند. اداره شهرک اداره محلی شهرک شامل یک دبیرخانه پنج‌نفره (از جمله رئیس دبیرخانه) و یک دبیر است. چندین کمیته داوطلبانه مانند کمیته آموزش، فرهنگ، جذب مهاجران و رفاه نیز در شهرک فعالیت می‌کنند. حمل‌ونقل اتوبوس شماره ۴۶۸ شرکت «اگد-تاآوورا» چندین بار در روز از شهرک عبور می‌کند و آن را به اورشلیم و مودیعین متصل می‌سازد. اتوبوس‌های شورای منطقه‌ای ماته بنیامین نیز دانش‌آموزان را به مراکز آموزشی منطقه‌ای جابه‌جا می‌کنند. اتواستاپ نیز در میان ساکنان رواج دارد. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ateret». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «عطیرت». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ateret». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Атерет». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون پایگاه اینترنتی عطیرت