ابیریم

ابیریم (אבירים، به معنی «شوالیه‌ها») که به میصپه ابیریم نیز شناخته می‌شود، یک شهرک اجتماعی در شمال اسرائیل است. این شهرک در جلیل علیا و در فاصلهٔ سه کیلومتری از معالوت ترشیحا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود. ابیریم در میان جنگل طبیعی بلوط و در مجاورت منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ نحل کزیو واقع شده‌است. این شهرک در سال ۱۹۸۰ در چارچوب طرح «دیدبان‌های گالیله» برای تقویت حضور جمعیتی یهودیان در گالیله تأسیس شد. مساحت آن ۹۲۲۰ دونم و ارتفاع آن از سطح دریا نزدیک به ۵۶۲ متر است. جغرافیا ابیریم در بخش مرکزی جلیل علیا در ارتفاع ۵۶۲ متری از سطح دریا جای دارد. این شهرک در فاصلهٔ نزدیک به ۱۷ کیلومتری از سواحل دریای مدیترانه و ۷ کیلومتری از مرز لبنان قرار دارد. در شمال شهرک، درهٔ نحل شاراخ و در سمت غربی آن درهٔ وادی نحل کزیو واقع شده‌است. شهرک از طریق جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۹۲۵ به شبکهٔ راه‌ها متصل است و این جاده به روستای مجاور فسوطه منتهی می‌شود. در ۲ کیلومتری شمال شرقی ابیریم، شهر کوچک فسوطه قرار دارد که ساکنان آن عرب‌های اسرائیلی هستند. خانه‌های شهرک با توجه به چشم‌انداز طبیعی طراحی و ساخته شده‌اند و در دل بیشه‌زار مدیترانه‌ای متراکمی جای گرفته‌اند به گونه‌ای که بسیاری از آن‌ها از خیابان به‌سختی دیده می‌شوند. پیشینه ابیریم در سال ۱۹۸۰ بر زمین‌هایی تأسیس شد که پیش از ۱۹۴۸ متعلق به فسوطه بود. تأسیس آن در ۲۵ دسامبر ۱۹۸۰ و در چارچوب برنامهٔ «دیدبان‌های گالیله» (המצפים בגליל) صورت گرفت که هدف آن ایجاد شهرک‌های جدید یهودی‌نشین در مناطقی با اکثریت عرب بود. نام نخست این شهرک «اِدِر» (אדר) بود که سپس به «ابیریم» تغییر یافت. این نام برگرفته از ویرانه‌های نزدیک آن به نام بُرج مصر (برج مصر، به معنی «برج مصری») است که در سال ۱۹۵۷ به خرابهٔ مصاد ابیریم (חורבת מצד אבירים، به معنی «ویرانهٔ دژ شوالیه‌ها») تغییر نام داد. قدمت و کاربرد اصلی این ویرانه‌ها نامشخص است؛ فرضیه‌ها از دژ صلیبی تا آرامگاهی متعلق به دورهٔ هلنیستی (سده‌های چهارم تا سوم پیش از میلاد) را دربرمی‌گیرد. نخستین ساکنان ابیریم به جنگل‌داری و پرورش دام می‌پرداختند. ساخت شهرک ابیریم یکی از آخرین مواردی بود که دولت اسرائیل اجازهٔ ساخت سکونتگاه دائمی در منطقهٔ حفاظت‌شده را صادر کرد. بیشتر خانه‌های شهرک امکانات اقامت گردشگری ارائه می‌دهند. در سال ۲۰۱۱ شهرک ۴۲ خانوار داشت و طرحی برای پذیرش ۴۰ خانوار دیگر تهیه شده بود. همچنین در آن سال آیین‌نامه‌ای برای شهرک تدوین شد که ابیریم را «جامعه‌ای سکولار و کثرت‌گرا» تعریف می‌کرد و انجام خدمت سربازی یا خدمت ملی را شرط پذیرش ساکنان جدید قرار می‌داد. انجمن حقوق مدنی اسرائیل علیه این آیین‌نامه اعتراض کرد و آن را تبعیض‌آمیز نسبت به شهروندان عرب خواند. ابیریم به عنوان «شهرک بازیافت‌کننده» شناخته می‌شود و در آن تفکیک زباله و تولید کمپوست خانگی انجام می‌گیرد. جمعیت جمعیت ابیریم سکولار است و ساکنان آن تقریباً همگی یهودی هستند. این شهرک جمعیت اندکی دارد و روند جمعیتی آن طی سال‌ها نسبتاً ایستا بوده‌است. در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۱۸۳ نفر بود. خدمات و امکانات در ابیریم مراکز مراقبت پیش‌دبستانی برای کودکان وجود دارد. دبستان شهرک در کیبوتص ساسا واقع است و بیشتر خدمات مورد نیاز ساکنان در شهر نزدیک معالوت ترشیحا ارائه می‌شود. در مرکز شهرک زمین بازی «نقودات‌حن» به یاد حن شمیر از ساکنان شهرک که بر اثر بیماری سرطان درگذشت ساخته شده‌است. جستارهای وابسته شراب اسرائیلی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abirim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Абирим». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Abirim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «אבירים». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی ابیریم