سریگیم

سریگیم (שריגים، به معنای «شاخساره‌های انگور») که با نام لی اون (לִי אוֹן) نیز شناخته می‌شود، یک شهرک اجتماعی (یشوو کهیلاتی) در مرکز اسرائیل است. این شهرک در جنوب بیت شمش واقع شده و در حوزه اداری منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد. سریگیم در ارتفاع ۳۲۰ متری از سطح دریا در مرز تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا و دامنه‌های جنگلی غربی کوه‌های یهودا جای گرفته‌است. این شهرک با جنگل پارک بریتانیا و دره الاه (נחל האלה) هم‌مرز است؛ دره‌ای که بر پایه روایت کتاب مقدس، داوود در آن با جالوت جنگید. سریگیم در سال ۱۹۶۰ بنیان‌گذاری شد و خانه ده‌ها هنرمند و دارای کارخانه شراب‌سازی بوتیک و آبجوسازی کوچک است. جغرافیا سریگیم در ۳۲ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۶ کیلومتری جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و در حدود ۳۰ کیلومتری جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم و ۱۰ کیلومتری جنوب‌غربی بیت شمش قرار دارد. این شهرک از راه بزرگراه شماره ۳۸ به شبکه ترابری متصل است و از آنجا جاده محلی شماره ۳۵۳ به سمت غرب منشعب می‌شود. در شمال شهرک، زمین به دره رودخانه الاه شیب می‌یابد و در جنوب آن مجموعه جنگلی گسترده‌ای قرار دارد. پیشینه بنیان‌گذاری این روستا در سپتامبر ۱۹۶۰ توسط آژانس یهود و دولت اسرائیل و با مشارکت ساکنان موشاوهای منطقه بنیان‌گذاری شد. سریگیم بر زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر متعلق به روستاهای عربی عجور، دیر دبان و قُدنا بود که ساکنان آن‌ها در سال ۱۹۴۸ آواره یا اخراج شده بودند. شهرک برای تبدیل‌شدن به مرکز منطقه‌ای برای پشتیبانی از روستاها و موشاوهای پیرامون در ناحیه حِوِل عدولام طراحی شده بود. نام‌گذاری نام «سریگیم» از واژه عبری به معنای شاخساره‌های تاک گرفته شده‌است؛ زیرا کشت انگور در این منطقه رایج بود. این واژه ریشه تورات‌ی دارد و در سِفر پیدایش (۴۰:۱۰ و ۴۰:۱۲) و کتاب یوئیل (۱:۷) به کار رفته‌است. در سال ۱۹۶۲ کمیته نام‌گذاری دولتی نام شهرک را به «لی اون» تغییر داد؛ این نام به افتخار نیکوکاری یهودی به نام «لئون» انتخاب شد که میراث خود را به پشتیبانی از شهرک‌سازی در اسرائیل اختصاص داده بود. عبارت «لی اون» در زبان عبری هم‌چنین به معنای «من نیرو دارم» یا «من اندوه دارم» است. در سال ۲۰۰۲ تصمیم گرفته شد نام رسمی به «سریگیم (لی‌اون)» تغییر یابد که هر دو نام را دربرمی‌گیرد و این تصمیم در سال ۲۰۰۶ از سوی کمیته نام‌گذاری دولتی اعلام شد. گسترش در دهه ۱۹۹۰ شهرک گسترش شتابان یافت و محله مسکونی جدیدی به آن افزوده شد. در سال ۱۹۹۶ سریگیم با پذیرش ۲۰۰ خانوار بزرگ‌تر شد؛ این خانوارها درصدد بودند آن را به روستایی بوم‌شناختی (اکولوژیک) تبدیل کنند. فرهنگ و اقتصاد سریگیم خانه ده‌ها هنرمند است و سالانه دو بار میزبان نمایشگاه هنری «خانه‌های باز» است که در آن آثار هنری محلی و غذاهای بومی عرضه می‌شود. در شهرک یک کارخانه شراب‌سازی بوتیک (یقو شریگیم)، یک آبجوسازی کوچک (مَوشِلِت شریگیم) و یک کارگاه روغن‌کشی زیتون فعال است. سریگیم مرکز آموزشی و اجتماعی منطقه‌ای برای همه شهرک‌های ناحیه عدولام به‌شمار می‌رود. در آن سالن اجتماعات، زمین‌های ورزشی، استخر شنا، درمانگاه منطقه‌ای و مرکز بازرگانی وجود دارد که به همه ساکنان منطقه خدمت‌رسانی می‌کند. پیرامون شهرک چندین مسیر پیاده‌روی از جمله تل شقلون، تل عزقه و مسیر چاه‌های آب وجود دارد و سریگیم مرکزی برای دوچرخه‌سواری منطقه نیز هست. جمعیت بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ جمعیت سریگیم ۹۹۸ نفر بود. اکثریت مطلق ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند. جمعیت شهرک از آغاز سده ۲۱ رشد چشمگیری داشت اما پس از سال ۲۰۰۵ ثبات نسبی یافت. ساکنان سرشناس بنی موریس، تاریخ‌نگار اسرائیلی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Srigim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Srigim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «שריגים (לי-און)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Srigim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون کارخانه شراب‌سازی سریگیم آبجوسازی سریگیم آگرو کافه سریگیم در پایگاه شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا