هار آدار

هار آدار (הַר אֲדָר) یک شهرک اسرائیلی سازمان‌یافته به صورت شورای محلی در منطقه درز و زیرمنطقه مکابیم در کرانه باختری است. این شهرک در سال ۱۹۸۶ بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۲۱ جمعیتی برابر با ۴٬۱۰۸ نفر داشت. هار آدار در نزدیکی ابو غوش و خط سبز بر روی جاده ۴۲۵ و در حدود ۱۵ کیلومتری غرب اورشلیم واقع شده‌است. این شهرک در آغاز در مجاورت خط سبز ساخته شد اما اکنون بخش عمده آن در کرانه باختری قرار دارد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. هار آدار در رتبه‌بندی اجتماعی-اقتصادی اسرائیل جایگاه بالایی (۹ از ۱۰) دارد و دیوار جداسازی کرانه باختری آن را احاطه کرده‌است. پیشینه یافته‌های باستان‌شناختی محوطه باستانی هار آدار به یک پارک باستان‌شناسی کوچک تبدیل شده‌است. این محوطه بر پایه یافته‌های کاوش نجات‌بخشی شناسایی شد که در سال ۱۹۹۱ به سرپرستی م. دادون انجام گرفت. مجموعه ساختمانی با دو لایه فرهنگی کشف شد که قدمت آن از سده پنجم تا میانه سده نخست پیش از میلاد بود و دربرگیرنده دژی از دوره هخامنشی و خانه‌ای روستایی از دوره هلنی بود. در دوره عثمانی بالی به این ساختمان افزوده شد. تپه رادار جایگاه هار آدار «تپه رادار» (גִּבְעַת הָרָדָאר، گیوعات هارادار) نامیده می‌شد؛ این نام به سبب تأسیسات نظامی بریتانیایی جنگ جهانی دوم بر فراز تپه بود. نیروهای نظامی یهودی محلی گمان می‌کردند که این تأسیسات رادار ضدهوایی برای حفاظت از اورشلیم است، اما در واقع ایستگاه رله‌ای برای تقویت سیگنال رادیویی بود. این تأسیسات در ۱۰ مه ۱۹۴۸ پیش از مرحله دوم جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۴۸ به هنگ عربی اردنی واگذار شد. بیست‌وسه تلاش تیپ ۱۰ هارئیل وابسته به پالماخ برای تصرف آن ناکام ماند، هرچند نیروهای یهودی از ۲۲ مه ۱۹۴۸ به مدت چهار روز این موضع را در اختیار داشتند. پس از توافقنامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹ منطقه زیر حاکمیت اردن قرار گرفت و در سال ۱۹۵۰ به صورت رسمی به اردن الحاق شد. سرانجام، در جنگ شش‌روزه تیپ هارئیل آن را تصرف کرد. یادبودی برای سربازان کشته‌شده تیپ با نقل‌قولی از کتاب دوم سموئیل (۱:۱۹) بر فراز شهرک برپاست. بنیان‌گذاری شهرک نام کنونی شهرک از «آدار» در مرز کتاب مقدسی سبط بنیامین (یوشع ۱۸:۱۳) گرفته شده که در این ناحیه قرار داشت. شهرک هار آدار در سال ۱۹۸۶ بنیان‌گذاری شد و در آغاز در مجاورت خط سبز ساخته شد اما اکنون بخش بزرگی از آن درون کرانه باختری جای دارد. مصادره زمین بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، مقامات اسرائیلی زمین‌هایی از سه روستای فلسطینی کرانه باختری را برای ساخت هار آدار مصادره کردند: ۶۲۷ دونوم از بدو ۴۵۶ دونوم از بیت سوریک ۳۶ دونوم از قطنه تیراندازی ۲۰۱۷ بامداد ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷، یک تیرانداز فلسطینی در ایست بازرسی دیوار جداسازی در پشت شهرک آتش گشود و یک افسر پلیس مرزی و دو نگهبان امنیتی را کشت و نفر چهارمی را زخمی کرد. بر پایه گزارش‌ها، کشته‌شدگان سلیمان گاوریا (۲۰ ساله) از بیر یعقوب، اور آریش (۲۵ ساله) از هار آدار و یوسف عثمان از ابو غوش بودند. سازمان حماس از این حمله استقبال کرد. دیوار جداسازی در استان اورشلیم، دیوار جداسازی نخست در کنار روستای بیت عنان برپا شده و سپس شهرک هار آدار را دربرمی‌گیرد و به سوی مجتمع شهرک‌نشینی گیوعات زئو بالا می‌رود و آن را نیز احاطه می‌کند. پیامد این امر جدا شدن روستاهای فلسطینی از یکدیگر است. چندین زمین فلسطینی برای ساخت این دیوار مصادره شد که به دادرسی‌ای موسوم به «بیت سوریک علیه اسرائیل» در دادگاه عالی اسرائیل انجامید. دادگاه عالی اسرائیل هرچند اشغال کرانه باختری را پذیرفت، برپایی دیوار جداسازی را به «دلایل امنیتی» توجیه کرد و مصادره زمین‌های فلسطینی را برای ساخت آن مجاز شمرد؛ با این حال اعلام کرد که اسرائیل باید «حقوق و منافع جمعیت محلی را در نظر بگیرد». رفتار با کارگران فلسطینی هار آدار ممنوعیت رفت‌وآمد کارگران فلسطینی شاغل در شهرک‌های اسرائیلی را به صورت سخت‌گیرانه اجرا می‌کند. میان ۲۰۰ تا ۲۵۰ فلسطینی از روستای همسایه بدو در طول روز در هار آدار عمدتاً در بخش ساختمان‌سازی کار می‌کنند. ایست بازرسی اسرائیلی در خود روستای بدو نصب شده‌است. بر پایه فرمان‌های ارتش اسرائیل «جابه‌جایی کارگران از یک کارگاه ساختمانی به کارگاهی دیگر در مجموعه شهرک اکیداً ممنوع است» و «کارگران تنها باید در محل کار خود بمانند. مسئولیت رعایت این امر بر عهده پیمانکار و صاحب خانه است؛ کارگران باید از دروازه بدو تا محل کار و بازگشت در پایان روز کاری همراهی شوند». بدین ترتیب فلسطینی‌ای که در حال قدم زدن در شهرک دیده شود ممکن است پروانه کارش لغو شود و اخراج گردد. جمعیت‌شناسی در سال ۲۰۰۹ جمعیت هار آدار ۹۹٫۳ درصد یهودی با ۱٬۷۰۰ مرد و ۱٬۶۰۰ زن بود. توزیع سنی به شرح زیر بود: نرخ رشد طبیعی در شهرک بر پایه داده‌های ۲۰۱۴ برابر ۷۵ درصد بود که همراه با وجود دیوار جداسازی، ادعای ساکنان بدو و بیت سوریک را دربارهٔ بهره‌گیری از زمین‌هایشان برای گسترش شهرک باورپذیر می‌سازد. اقتصاد هار آدار در رتبه‌بندی اجتماعی-اقتصادی اسرائیل جایگاه ۹ از ۱۰ (بالا) را دارد. بر پایه گزارش «داده‌های کسب‌وکار اسرائیل» (BDI) در سال ۲۰۰۶ هار آدار همراه با کفر شمریاهو باثبات‌ترین اقتصاد را در میان همه شوراهای محلی اسرائیل داشت. در سال ۲۰۰۹ مازاد بودجه شهرداری ۱۸۷٬۰۰۰ شقل نو بود. در سال ۲۰۰۹ شمار ۱٬۴۷۱ کارمند حقوق‌بگیر در هار آدار وجود داشت. میانگین دستمزد مردان ۱۵٬۹۸۷ شقل نو و زنان ۸٬۸۸۲ شقل نو بود که هر دو از میانگین ملی بالاتر بودند. ۲۵٫۵ درصد حقوق‌بگیران با حداقل دستمزد کار می‌کردند. افزون بر این، ۱۴۳ کارگر مستقل با درآمد میانگین ۱۲٬۳۱۱ شقل نو در این شهرک فعال بودند. وضعیت حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را نمی‌پذیرد. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Har Adar». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Har Adar». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Har Adar». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «هار أدار». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای شورای محلی هار آدار