ادیریم

ادیریم (به عبری: אַדִּירִים) یک موشاو کوچک در شمال اسرائیل است. این روستا در مجاورت موشاوهای باراک و دوورا و در فاصلهٔ شش کیلومتری جنوب عفوله قرار دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای گلبوع است. ادیریم در ۲۰ فوریه ۱۹۵۶ توسط مهاجران یهودی مراکشی بنیان‌گذاری شد و نخستین موشاو از مجموعهٔ گوش حِوِر به‌شمار می‌رود. نام این روستا برگرفته از آیه‌ای در کتاب مقدس است که به نبرد دبوره اشاره دارد. ریشه‌شناسی نام نام ادیریم از کتاب مقدس گرفته شده‌است. در سِفر داوران (باب ۵، آیهٔ ۲۵) آمده‌است: «آب خواست، شیر به او داد؛ در کاسه‌ای شاهانه خامه پیش او آورد.» همچنین در سِفر داوران (باب ۵، آیهٔ ۱۳) آمده: «آنگاه بازماندگان بزرگواران فرود آمدند.» این نام به پاس بزرگداشت رزمندگان نبرد باستانی به رهبری دبوره و نیز سربازان اسرائیلی که در جنگ ۱۹۴۸ در همین منطقه جنگیدند، برگزیده شده‌است. در منابع عبری آمده که حکیمان یهود در تفسیر این واژه نوشته‌اند: «ادیریم، اینان اسرائیل‌اند» و این نام نماد نیرو و توانمندی است. جغرافیا ادیریم در بخش جنوبی دشت یزرعئل در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. در غرب روستا رود قیشون جریان دارد. این موشاو در فاصلهٔ نزدیک به ۳۵ کیلومتری جنوب غربی دریاچهٔ طبریه، ۲۸ کیلومتری غرب رود اردن، در حدود ۷۰ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی حیفا قرار دارد. موشاو در فاصلهٔ ۳ کیلومتری شمال خط سبز واقع شده‌است که اسرائیل را از کرانهٔ باختری رود اردن جدا می‌کند. نزدیکی به خط سبز در سال‌های نخست پس از بنیان‌گذاری، روستا را هدف نفوذ تروریستی قرار داده بود. در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم، دیوار حائل اسرائیل این منطقه را از کرانهٔ باختری جدا کرد. ادیریم از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۶۷۲۴ (شمالی-جنوبی) و جادهٔ شمارهٔ ۶۷۵ (شرقی-غربی) به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است. پیشینه ادیریم در ۲۰ فوریه ۱۹۵۶ به عنوان نخستین روستای مجموعهٔ گوش حِوِر، در چارچوب طرح شهرک‌سازی منطقهٔ تعناخ بنیان‌گذاری شد. مجموعهٔ تعناخ از سه خوشهٔ تقریباً همسان از روستاهای کشاورزی تشکیل شده که هر خوشه سه روستا دارد و در مرکز جغرافیایی آن‌ها روستای کوچک چهارمی با کارکرد خدماتی قرار می‌گیرد. ادیریم در خوشهٔ میانی همراه با روستاهای باراک و دوورا و روستای مرکزی مرکز حِوِر جای دارد. نخستین ساکنان موشاو مهاجران یهودی از مناطق روستایی و کوهستانی مراکش در رشته‌کوه اطلس بودند که پیش از آن مدتی در اردوگاه مهاجران در بیت‌شئان اقامت داشتند. ساکنان در آغاز به کشت سبزیجات پرداختند و سپس به دامداری و تولید شیر نیز روی آوردند. در ژانویه ۱۹۵۹ موشاو به شبکهٔ سراسری برق متصل شد. جمعیت‌شناسی ساکنان ادیریم عمدتاً یهودیان سکولار هستند. ادیریم روستایی کوچک با جمعیتی نسبتاً ثابت است. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت آن ۲۵۹ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن رشدی ۶٫۶ درصدی داشت. اقتصاد اقتصاد محلی هنوز تا اندازه‌ای بر پایهٔ کشاورزی استوار است، اما بیشتر ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. در روستا مراکز پیش‌دبستانی و امکانات ورزشی وجود دارد. مدیریت موشاو برنامه‌هایی برای گسترش ساخت‌وساز در آینده دارد. جستارهای وابسته موشاو شورای منطقه‌ای گلبوع یهودیان مراکش دشت یزرعئل منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Adirim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Adirim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «אדירים». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون نمایهٔ رسمی روستا در پایگاه گلیل نمایهٔ رسمی روستا در پایگاه بیت آلون نمایهٔ رسمی روستا در پایگاه روم گلیل