باراک (موشاو اسرائیلی)

باراک (به عبری: בָּרָק) یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در منطقه تعناخ واقع در بخش شرقی دره یزرعئل قرار دارد و از نظر اداری در حوزه شورای منطقه‌ای گلبوع جای می‌گیرد. باراک بخشی از خوشه روستایی «حِوِر» است که دربرگیرنده موشاوهای باراک، دوورا و آدیریم به همراه روستای مرکزی مرکز حِوِر می‌شود. این موشاو در سال ۱۹۵۶ میلادی به دست مهاجران یهودی مراکشی بنیان‌گذاری شد. نام باراک برگرفته از شخصیت باراک بن‌ابینوعَم در کتاب داوران است که در نزدیکی همین مکان پادشاه دشمن سیسرا را شکست داد. جغرافیا باراک در بخش جنوبی دره یزرعئل در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. در جنوب و غرب روستا رودخانه کیشون جریان دارد که وادی نحال زَودون از جنوب غربی به آن می‌ریزد. این روستا در حدود ۳۵ کیلومتری جنوب غربی دریاچه طبریه، ۲۸ کیلومتری غرب رود اردن، نزدیک به ۶ کیلومتری جنوب شهر عفوله، در حدود ۷۰ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی حیفا قرار دارد. باراک ۳ کیلومتر در شمال خط سبز واقع شده که اسرائیل را از کرانه باختری رود اردن جدا می‌کند. روستا از راه جاده محلی شماره ۶۷۲۴ (شمالی–جنوبی) و جاده محلی شماره ۶۷۵ (شرقی–غربی) به شبکه حمل‌ونقل متصل است. پیشینه بنیان‌گذاری موشاو باراک در ۱۹ اوت ۱۹۵۶ به عنوان بخشی از برنامه آبادسازی منطقه تعناخ بنیان‌گذاری شد. منطقه تعناخ شامل سه خوشه روستایی تقریباً همسان بود که هر کدام از سه روستای کشاورزی تشکیل می‌شد و در مرکز جغرافیایی آن‌ها روستای کوچکی با کارکرد خدماتی قرار داشت. نخستین ساکنان موشاو اعضای سازمان هبونیم بودند که از مراکش مهاجرت کرده بودند. ساکنان موشاوهای باراک و دوورا اصالتاً از کازابلانکا و مراکش داشتند. روستا در دوران بحران سوئز شکل گرفت و بخشی از ساکنان از نزدیکی به مرزهای پادشاهی اردن نگران بودند. در آغاز روستا فاقد برق و راه‌های مناسب بود و در زمستان جاده اصلی موشاو با گِل پوشیده می‌شد. نام‌گذاری همه موشاوهای منطقه تعناخ نام خود را از سرود دبوره در کتاب داوران گرفته‌اند. نام باراک یادآور باراک بن‌ابینوعَم است که طبق باب ۴ کتاب داوران سیسرای پادشاه دشمن را در نزدیکی همین مکان شکست داد. امکانات در موشاو باراک مرکز بهداشتی، مجموعه ورزشی، فروشگاه، کنیسه و میکوه (حوض شرعی یهودی) وجود دارد. در مرکز خوشه حِوِر دبستانی به نام «یاد لَحَمیشا» (به یاد پنج سرباز کشته‌شده در جنگ شش‌روزه در این مکان) قرار دارد که دانش‌آموزان روستاهای اطراف نیز در آن تحصیل می‌کنند. کشاورزی در سال ۱۹۵۷ هر یک از مهاجران قطعه زمینی ۷ دونمی دریافت کرد و با گذشت زمان مجموع زمین هر کشاورز به ۴۰ دونم آبی رسید. در دهه ۱۹۶۰ باغ مرکبات مشترکی به وسعت ۳۰۰ دونم کاشته شد و سهمیه مرغداری نیز به ساکنان داده شد که به تدریج افزایش یافت. ساکنان از راهنمایی نزدیک مربیان کشاورزی و اجتماعی آژانس یهود و جنبش موشاویم بهره‌مند بودند. در اوج کنش کشاورزی تا دهه ۱۹۸۰ در موشاو باراک نزدیک به ۱۰۰۰ دونم پنبه، ۳۳۰ دونم مرکبات، نزدیک به ۲۰۰ دونم باغ زیتون، ۱۵۰ دونم تاکستان انگور شراب‌سازی، نزدیک به ۳۰۰ دونم پیاز و ۳۰ دونم گلخانه گل رز کشت می‌شد. در پایان دهه ۱۹۸۰ شمار اعضایی که از کشاورزی امرار معاش می‌کردند رو به کاهش گذاشت و زمینه‌های دیگری مانند آموزش، صنعت و امنیت رشد یافت. جمعیت‌شناسی جمعیت موشاو باراک ترکیبی از ساکنان سکولار و دین‌دار است. جمعیت روستا پس از دوره‌ای از ثبات نسبی از سال ۲۰۰۸ رشد چشمگیری داشته‌است. باراک در ادبیات در مجموعه شعر «سیلان طهور» اثر یوسف عوزر (شاعر ساکن موشاو باراک) که در سال ۱۹۸۱ از سوی انتشارات سفریات پوعالیم منتشر شد و جایزه بنیاد رون آدلر را دریافت کرد، ایدیلی به نام «در موشاو باراک» وجود دارد که رویدادهای کودکی در مزارع موشاو و بزرگسالی در پس‌زمینه جنگ یوم کیپور را به تصویر می‌کشد. ساکنان برجسته خواکین سوچمن (زادهٔ ۱۹۹۵)، بسکتبالیست اسرائیلی-آرژانتینی در لیگ برتر بسکتبال اسرائیل جستارهای وابسته موشاو شورای منطقه‌ای گلبوع یهودیان مراکش منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Barak, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Barak (mošav)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «ברק (מושב)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.