حانیئل

حانیئل (חַנִּיאֵל) یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در دشت شارون در نزدیکی نتانیا و کفار یونا واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای عمق حفر قرار دارد. حانیئل در سال ۱۹۵۰ از سوی مهاجران یهودی رومانی بنیان‌گذاری شد. نام این روستا برگرفته از حانیئل بن افود، رهبر قبیله منسی در کتاب مقدس عبری (سفر اعداد ۳۴:۲۳) است. موشاو بر روی زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی قاقون تعلق داشت. اقتصاد محلی در آغاز بر کشاورزی استوار بود، اما به‌تدریج بخشی از ساکنان به مشاغل آزاد روی آوردند. امروزه نزدیک به یک‌هزار نفر در حانیئل زندگی می‌کنند. پیشینه بنیان‌گذاری موشاو حانیئل در سال ۱۹۵۰ از سوی مهاجران یهودی رومانی بنیان‌گذاری شد. این روستا بر روی زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی قاقون تعلق داشت و در جنگ ۱۹۴۸ تخلیه شده بود. نام روستا از حانیئل بن افود، رهبر قبیله منسی (سفر اعداد ۳۴:۲۳) برگرفته شده‌است. این روستا در آغاز «بورگتا ب» نامیده می‌شد، زیرا در نزدیکی موشاو بورگتا قرار داشت که حدود یک سال پیش‌تر بنیان‌گذاری شده بود. حانیئل بخشی از مجموعه ۱۵ شهرک تازه‌تأسیس در دره حفر بود که میان سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ بنیان‌گذاری شدند. این موج شهرک‌سازی جمعیت دره حفر را از حدود ۶٬۲۰۰ نفر در سال ۱۹۴۷ به نزدیک ۱۶٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۵۴ رساند. نخستین مهاجران نخستین ساکنان حانیئل مهاجران یهودی رومانیایی بودند که شامل افراد مجرد و چند خانواده می‌شدند. آنان با کشتی ترانسیلوانیا از سواحل رومانی به بندر حیفا رسیدند. در آغاز مهاجران در اردوگاه «شعر علیا» در نزدیکی حیفا اسکان داده شدند و سپس به اردوگاه چادری روی تپه‌ای شنی در کنار بورگتا منتقل شدند. بسیاری از این مهاجران کسانی بودند که در جنگ جهانی دوم از خانه‌هایشان اخراج شده و به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شده بودند و پس از جنگ آرزوی مهاجرت به سرزمین موعود را داشتند. شرایط دشوار زندگی در آغاز سبب شد بسیاری از مهاجران روستا را ترک کنند و در عوض افراد دیگری جایگزین شوند. این بی‌ثباتی پس از چند ماه و با آغاز ساخت نخستین خانه‌ها کاهش یافت. هر خانوار واحدی کشاورزی شامل هشت دونم زمین با درختان مرکبات، چهار گاو و سی‌وشش جوجه دریافت کرد. تا سال ۱۹۵۵ روستا به شبکه برق متصل نبود. دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بسیاری از اعضای اصلی موشاو مزارع خود را فروختند و افراد تازه‌واردی جایگزین آنها شدند. بسیاری از ساکنان جدید از محیط کشاورزی کیبوتص‌ها آمده بودند اما خواهان مدیریت اقتصادی مستقل و خانوادگی بودند. حانیئل برخلاف بسیاری از موشاوهای آن دوره، پذیرای این رویکرد اقتصادی بود. در این دوره پیشرفت مهمی در صنعت پرورش گل رخ داد. در آغاز میخک و گچ‌بر کشت می‌شد و سپس انواع گل و شاخه‌های سبز برای صادرات در گلخانه‌ها و زیر سایبان‌های توری پرورش یافت. با این حال در اواخر دهه ۱۹۸۰ بحرانی در بخش کشاورزی پدید آمد؛ سیاست‌های دولت تغییر کرد، هزینه‌های تولید افزایش یافت و بهای آب بالا رفت و در نتیجه بسیاری از ساکنان کشاورزی را رها کرده و به حرفه‌های دیگر روی آوردند. دهه ۱۹۹۰ و توسعه در آغاز دهه ۱۹۹۰ مجمع عمومی موشاو طرحی به نام «گسترش» را تصویب کرد که هدف آن افزایش جمعیت روستا و تقویت جامعه محلی بود. در چارچوب این طرح نزدیک به ۱۰۰ قطعه زمین تخصیص یافت و میان سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ حدود ۱۰۰ واحد مسکونی جدید ساخته شد. این طرح خون تازه‌ای به رگ‌های روستا تزریق کرد، زیرساخت‌ها بازسازی شدند و ارزش دارایی‌ها افزایش یافت. جغرافیا حانیئل در ارتفاع ۳۱ متری از سطح دریا در دشت شارون و در نزدیکی خط سبز قرار دارد. این روستا ۹ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۳۲ کیلومتر شمال‌شرقی تل‌آویو و ۱۲ کیلومتر جنوب‌شرقی حدرا فاصله دارد. از شرق روستا رودخانه نحل الکساندر می‌گذرد. مساحت موشاو ۴٫۴ کیلومتر مربع است. ساختار روستا و نهادها حانیئل دارای ۷۲ مزرعه (نحلا)، ۵ مزرعه کمکی و نزدیک به ۸۰ خانواده است که در چارچوب طرح گسترش روستایی شورای زمین‌های اسرائیل خانه‌سازی کرده‌اند. کتابخانه کتابخانه روستا نخست به‌صورت سیار و با کامیون فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۶۹ به ابتکار دو تن از ساکنان صندوق‌های کتاب تهیه شد. سپس ساختمانی که پیش‌تر سالن جشن بود به کتابخانه تبدیل شد، هرچند مجبور بودند آن را با کنیسه به اشتراک بگذارند. امروزه کتابخانه بر بالای تپه‌ای در میدان ورودی موشاو ساخته شده‌است. یادبود الی لوفو در سال ۱۹۹۷ یادبودی در باغ کاج‌های موشاو به یاد الی لوفو (زادهٔ ۱۹۵۱) ساخته شد. وی زادهٔ روستا بود و در سال ۱۹۷۳ پس از جنگ یوم کیپور به‌دست یک گروه مسلح فلسطینی در ورودی موشاو کشته شد. آموزش در سال ۱۹۵۰ نخستین کودکستان روستا در آلونکی روی تپه ساخته شد. مربی آن دختری ۱۷ ساله بود که هر روز از نتانیا می‌آمد و وظیفه اصلی‌اش آموزش زبان عبری به کودکان بود. در سال ۱۹۵۲ مدرسه‌ای سه‌کلاسه در حانیئل ساخته شد و در سال ۱۹۵۴ همه دانش‌آموزان به مدرسه «عمی آساف» در بورگتا منتقل شدند. این مدرسه در سال ۱۹۷۵ به دلیل کاهش شمار دانش‌آموزان بسته شد. باستان‌شناسی در ماه مه ۲۰۰۳ کاوشی باستان‌شناسی در حاشیه شمال‌شرقی تل اشقف در محدوده موشاو به سرپرستی اوریت سگل و به نمایندگی سازمان آثار باستانی اسرائیل انجام شد. در این کاوش سفال‌هایی از دوره آهن، دوره هخامنشی، دوره هلنیستی، دوره بیزانس و سده‌های میانه یافت شد. همچنین آمفوراهایی از دوره روم متعلق به ناحیه کامپانیا در ایتالیا و یک کاسه با منشأ پرگامون کشف شد. از دوره بیزانس نیز چرخشت (גת)، ظروف آشپزی و خمره‌هایی به دست آمد. در شرق حانیئل و در کنار بزرگراه ۵۷ بنایی صلیبی باقی مانده که دیواری به بلندی ۱۰ متر از آن بر جای است. جمعیت‌شناسی بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ اکثریت مطلق ساکنان حانیئل را یهودیان تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۱۷ جمعیت روستا ۹۵۳ نفر بود. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Haniel, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Channi'el». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Chani'el». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «חניאל». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای عمق حفر