کفار خبد

کفار خبد (به عبری: כפר חב"ד، به معنی «روستای خبد») یک شهرک اجتماعی وابسته به جنبش خبد-لوباویچ در استان مرکزی اسرائیل است. این شهرک میان بیت دگان و لد واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای سدوت دان قرار دارد. کفار خبد در سال ۱۹۴۹ به دست ربی یوسف یتسحاق اشنیرسون بنیاد نهاده شد. نخستین ساکنان آن بیشتر مهاجران تازه‌وارد از اتحاد جماهیر شوروی بودند که از بازماندگان جنگ جهانی دوم و سرکوب‌های استالینی به‌شمار می‌رفتند. این شهرک در نزدیکی شهر لد و در حدود ۸ کیلومتری جنوب شرقی تل‌آویو جای گرفته و دربرگیرندهٔ زمین‌های کشاورزی و نهادهای آموزشی فراوانی است. کفار خبد به عنوان مقرّ اصلی جنبش حسیدی خبد-لوباویچ در اسرائیل شناخته می‌شود. پیشینه زمینی که کفار خبد بر آن ساخته شده، پیش‌تر محل روستای السافریه بود؛ روستایی فلسطینی که در جریان جنگ ۱۹۴۷–۱۹۴۹ از سکنه تهی شد. این روستا در دوران بیزانسی و صلیبی با نام ساپاریا (Sapharea) شناخته می‌شد. در سدهٔ شانزدهم میلادی، خاصگی سلطان روستای السافریه را به آشپزخانهٔ خیریهٔ خود در اورشلیم وقف کرد. در دوران امپراتوری عثمانی، منطقهٔ کفار خبد به ناحیهٔ (زیربخش) لد تعلق داشت که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر العاد در شمال و از دامنه‌های شرقی از راه درّهٔ لد تا حومهٔ یافا در باختر گسترده بود. این منطقه در حدود ۲۰ روستا هزاران ساکن داشت که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیارشان بود. کفار خبد در سال ۱۹۴۹ به دست یوسف یتسحاق اشنیرسون پایه‌گذاری شد. تا سال ۱۹۵۷ در زبان عبری از این شهرک با نام تسافریر یا شافریر یاد می‌شد. نخستین ساکنان بیشتر مهاجران تازه‌وارد از اتحاد جماهیر شوروی بودند که از جنگ جهانی دوم و سرکوب‌های استالینی جان سالم به در برده بودند. دربارهٔ علیای آنان، نشریهٔ «جویش آبزرور» نوشت: «چندین جنبهٔ درخور توجه در این علیا وجود داشت. اعضای خبد همهٔ پیشنهادهای کمک از سوی سازمان‌های مذهبی و سیاسی را رد کردند؛ آنها اصرار داشتند که بر روی زمین کار کنند و خود را با روش‌های نوین کشاورزی سازگار سازند… برایشان مایهٔ افتخار بود که تنها از دسترنج خویش روزی بخورند.» بازسازی «۷۷۰» در کفار خبد بازسازی تمام‌مقیاسی از ساختمان «۷۷۰» وجود دارد که مقرّ جهانی جنبش خبد در شمارهٔ ۷۷۰ خیابان ایسترن پارکوی در محلهٔ کراون هایتس بروکلین نیویورک است. ساختمان اصلی در دههٔ ۱۹۳۰ ساخته شده بود. این بنا که به عنوان کنیسه بهره‌گیری می‌شود، دقیقاً همان شمار آجرهای سازهٔ اصلی را دارد و آجرهای آن را کارخانهٔ سفال اوفاقیم در شهر اوفاغیم تولید کرده‌است. ربی لوباویچ هزینهٔ ۷۰۰ هزار دلاری ساخت این بنا را پرداخت. ایستگاه راه‌آهن کفار خبد دارای ایستگاه راه‌آهنی است که قطارهای خط بنیامینا–اشکلون از آن می‌گذرند. این ایستگاه در سال ۱۹۵۲ ساخته شد و در سال ۱۹۹۹ بازسازی گردید. حملهٔ تروریستی به مدرسهٔ حرفه‌ای در ۱۱ آوریل ۱۹۵۶، فداییان فلسطینی هنگام نماز شامگاهی وارد کنیسهٔ واقع در مدرسهٔ حرفه‌ای شدند و به‌طور کور به حاضران تیراندازی کردند. در این حمله پنج کودک و یک آموزگار کشته و ده تن دیگر زخمی شدند. آموزش کفار خبد دارای برنامه‌های آموزش حرفه‌ای در زمینه‌های چاپ، مکانیک، نجاری و کشاورزی برای دانش‌آموزان پسر و برنامه‌های آموزشی ویژه برای دانش‌آموزان دختر است. این برنامه‌ها با آموزش‌های مذهبی ترکیب شده‌اند. بیشتر دانش‌آموزان از بیرون روستا می‌آیند و خود از پیروان حسیدیسم نیستند. رهبری سیاسی شهرداران پیشین کفار خبد شلومو میدانچیک و مناخم لهرر بوده‌اند. شهردار کنونی ناخمن ریچمن است. رهبری مذهبی نخستین خاخام روستا شنئور زلمن گورلیک بود که از زمان بنیان‌گذاری تا هنگام درگذشتش این سمت را بر عهده داشت. پس از او، مردخای شموئل اشکنازی از سال ۱۹۸۳ تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۱۵ خاخام روستا بود. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kfar Chabad». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kfar-Habad». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «کفر حباد». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kfar Chabad». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون