شفر

شفر (שֶׁפֶר، به معنی «زیبایی») یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در نزدیکی شهر صفد قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای مروم هاگالیل اداره می‌شود. شفر در منطقه جلیل بالا و در ارتفاع ۵۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. موشاو شفر در سال ۱۹۵۰ میلادی به‌عنوان روستای کاری برای مهاجران یمنی بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی فراضیه بنیان‌گذاری شد. پس از ترک بنیان‌گذاران نخستین، موشاو جدیدی در همان مکان توسط مهاجران شمال آفریقایی تأسیس شد. نام «شفر» از برکتی که یعقوب بر نفتالی در سفر پیدایش (باب ۴۹، آیه ۲۱) نهاد برگرفته شده‌است. جغرافیا شفر در منطقه جلیل بالا در حاشیه جنوب‌شرقی کوه مرون جای دارد. این روستا در حدود ۶ کیلومتری جنوب‌غربی صفد، حدود ۴۵ کیلومتری شمال‌شرقی حیفا و نزدیک به ۱۱۵ کیلومتری شمال‌شرقی تل‌آویو قرار دارد. سه کیلومتر غرب شفر، روستای عین الاسد واقع است که ساکنان آن درزی هستند. ارتباط جاده‌ای شفر از طریق جاده محلی شماره ۸۶۶ تأمین می‌شود که از بزرگراه شماره ۸۵ منشعب می‌گردد. پیشینه موشاو شفر در سال ۱۹۵۰ به‌عنوان روستای کاری برای مهاجران یهودی از یمن بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی فراضیه بنیان‌گذاری شد. نام نخستین آن «پارود ایلیت» بود. ساکنان نخستین از کار برای صندوق ملی یهود امرار معاش می‌کردند. در اواسط سال ۱۹۵۲ ساخت خانه‌ها به پایان رسید، ولی به دلیل نبود زمین کشاورزی و آب کافی، ساکنان از نقل مکان به خانه‌ها خودداری کردند و خواستار انتقال به شهرها شدند. ساکنان یمنی به‌تدریج روستا را ترک کردند و تا پایان سال ۱۹۵۲ از ۱۲۰۰ نفر تنها حدود ۳۰۰ نفر باقی ماندند. در سال ۱۹۵۴ تصمیم گرفته شد که این مکان به اردوگاه طبقه‌بندی مهاجران تبدیل شود و مهاجرانی از مراکش به آنجا آورده شدند که در کارهای جنگل‌کاری اطراف مشغول شدند. در سال ۱۹۵۶ روستا به دو بخش تقسیم شد؛ بخش غربی نام شفر را حفظ کرد و بخش شرقی امیریم نامیده شد. سپس شفر در دهه ۱۹۶۰ توسط مهاجران یهودی شمال آفریقایی از نو آباد شد. به هر کشاورز سه دونم تاکستان، چهار دونم باغ میوه و چهار دونم زیتون‌زار واگذار شد و مرغداری‌هایی نیز بنا گردید. در سال ۱۹۵۵ باغ میوه‌ای با ۱۴ رقم مختلف میوه کاشته شد، اما به دلیل کمبود آب و آماده‌سازی ناکافی زمین، بازده آن اندک بود. در اواسط دهه ۱۹۶۰ باغ میوه رو به نابودی نهاد و ساکنان بدهی‌های سنگینی انباشته کردند. سرانجام، تمام باغ میوه ریشه‌کن شد و مرغداری‌ها نیز بر اثر بیماری همه‌گیر از بین رفتند. دژ شفر در محدوده موشاو، دژ شفر (که در اصل «فرادیه» نام داشت) قرار دارد. این دژ یکی از مجموعه دژهای تگارت است که بریتانیایی‌ها در دوران شورش عربی (۱۹۳۶–۱۹۳۹) و پس از آن ساختند. دژ بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ ساخته شد. پس از خروج بریتانیایی‌ها، دژ برای اسکان مربیان و کارکنان روستای کاری به کار رفت و سپس به خوابگاه نوجوانان بازمانده از نظام آموزشی تبدیل شد، اما پس از تعطیلی رها شد. اقتصاد و خدمات اقتصاد موشاو بر پایه کشاورزی گیاهی و دامی استوار است و در سال‌های اخیر گردشگری و اقامتگاه‌های بوم‌گردی نیز گسترش یافته‌اند. در غرب شفر مجتمعی به نام «حمدات یامیم» وجود دارد که به‌عنوان دهکده گردشگری فعالیت می‌کند. در شفر یک فروشگاه و مرکز اجتماعی و همچنین مهدکودک وجود دارد. دبستان در روستای همجوار پارود یا در مرون قرار دارد. جمعیت جمعیت موشاو شفر آمیخته‌ای از افراد سکولار و دین‌دار است. تا پایان سال ۲۰۱۴ میلادی شمار ساکنان ۳۴۷ نفر بود و جمعیت در طول آن سال ۰٫۳ درصد کاهش یافت. تا سال ۲۰۲۵ جمعیت موشاو به حدود ۴۰۰ نفر رسید. نگارخانه منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shefer». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Šefer». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «שפר». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shefer». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون نمایه رسمی شفر در تارنمای مروم هاگالیل نمایه رسمی شفر در تارنمای بِت آلون