بارکای

بارکای (בַּרְקַאי، به معنای «ستاره بامدادی») یک کیبوتص اسرائیلی در شورای منطقه‌ای مناشه است که در بخش غربی وادی عاره جای دارد. این کیبوتص در ۱۰ مه ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از رومانی و لهستان بنیان‌گذاری شد. بارکای در ارتفاع ۷۲ متری از سطح دریا بر روی تپه‌ای در نزدیکی دهانه غربی درّه وادی عاره واقع شده‌است. اقتصاد کیبوتص بر پایه کشاورزی و صنعت پلاستیک استوار است. نام کیبوتص دو معنا دارد: نخست «ستاره بامدادی» در زبان عبری و دوم سرواژه عبارت «بنه عووُدا، رومانیا، کیبوتص، اِرِتص یسرائل» به افتخار گروه بنیان‌گذار رومانیایی. جغرافیا بارکای در بخش غربی وادی عاره و در کنار جلگه ساحلی اسرائیل قرار دارد. این کیبوتص در فاصله نزدیک به ۱۳ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۵۰ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو، نزدیک به ۳۷ کیلومتری جنوب مرکز حیفا و ۱۰ کیلومتری شمال شرقی شهر حدرا واقع شده‌است. بارکای از راه بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) که از شرق کیبوتص می‌گذرد و در نزدیکی آن با بزرگراه شماره ۶۵ در مسیر حدرا–وادی عاره–عفوله تقاطع دارد، به شبکه حمل‌ونقل متصل است. پیشینه کیبوتص بارکای در سال ۱۹۴۷ به‌صورت یک گروه مهاجران یهودی در رومانی شکل گرفت. نخست بخشی از اعضای بزرگسال به فلسطین تحت قیمومیت مهاجرت کردند و نخست در کیبوتص بیت‌آلفا اقامت گزیدند. در جریان جنگ استقلال آنان به محل کنونی کیبوتص منتقل شدند و در ۱۰ مه ۱۹۴۹ بر روی زمین‌هایی که پیش‌تر متعلق به روستای فلسطینی وادی عاره بود مستقر شدند. روستای عربی وادی عاره در سال ۱۹۳۱ دارای ۸۱ نفر جمعیت و ۱۸ خانه بود. در فوریه ۱۹۴۸ با آغاز جنگ، این روستا به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و سکونت عربی در آن پایان یافت. بخشی از روستاییان تا ژوئیه ۱۹۴۹ در آنجا ماندند اما سپس کوچانده شدند. بیشتر ساختمان‌های روستا ویران شد به‌جز دو بنا. نام کیبوتص را پرفسور ناتان مارک از رومانی پیشنهاد کرد. در سال ۱۹۵۰ گروه بزرگی از یهودیان آمریکای شمالی (فارغ‌التحصیلان جنبش هاشومر هاتسائیر) به جمعیت کیبوتص پیوستند و تأثیر چشمگیری بر شخصیت کیبوتص گذاشتند. در سال ۱۹۵۱ برق به کیبوتص رسید، در سال ۱۹۵۳ شبکه تلفن برقرار شد و در سال ۱۹۶۱ استخر شنا بهره‌برداری شد. اقتصاد صنعت در سال ۱۹۷۱ کارخانه پلاستیک‌سازی «پولیون بارکای» در کیبوتص تأسیس شد که محصولات عایق حرارتی و عایق صوتی، بسته‌بندی مواد غذایی و ورقه‌های لمینیت تولید می‌کند. این کارخانه تنها واحد صنعتی کیبوتص است. شرکت اینفیمر تکنولوژیز نیز در بارکای پلیمر مرکّب بازیافتی تولید می‌کند که به‌عنوان مادّه خام برای سازندگان پلاستیک به کار می‌رود. این مادّه در ترکیب با پلاستیک بکر برای ساخت صندلی، میز، جعبه، لوله‌های آبرسانی و جعبه‌ابزار کاربرد دارد. کشاورزی بخش‌های کشاورزی کنونی کیبوتص شامل گاوداری، مرغداری، آووکادو و کشت‌های زراعی است. در گذشته کیبوتص به زراعت هویج، سیب‌زمینی و یونجه، پرورش باغ‌های مرکّبات، آلو و موز و نیز زنبورداری و گلخانه گل سرخ نیز می‌پرداخت. خصوصی‌سازی در سال ۱۹۷۹ کیبوتص از چارچوب آژانس یهود خارج شد و از نظر اقتصادی مستقل گردید. در سال ۲۰۰۰ بخش تولیدی از جامعه جدا شد و کیبوتص قرارداد تسویه کیبوتص‌ها را امضا کرد. در سال ۲۰۰۳ تصمیم به واگذاری مالکیت دارایی‌های تولیدی به اعضا گرفته شد و در سال ۲۰۰۴ الگوی درآمدزایی اعضا به مدل ترکیبی موسوم به «مدل بارکای» تغییر یافت. در این مدل، بودجه ماهانه هر عضو شامل مبلغ پایه (بر اساس تعداد اعضای خانواده) به‌اضافه درصدی از حقوق ناخالص و پاداش سابقه بود. یافته‌های باستان‌شناختی در محوطه کیبوتص یافته‌های باستان‌شناختی کشف شده‌اند که در ساختمانی عربی باقی‌مانده از روستای پیشین به نمایش گذاشته شده‌اند. در کیبوتص همچنین باغ مراسم و همایش‌هایی در اطراف یک دژ باستانی ساخته شده‌است. جمعیت بارکای یک شهرک کوچک روستایی با روند رشد آهسته جمعیت است. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۵۰۸ نفر بود. نمای پانوراما جستارهای وابسته کیبوتص شورای منطقه‌ای مناشه وادی عاره منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Barkai». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Category:Barkai». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای commons، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Barkaj». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «ברקאי». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی بارکای بایگانی‌شده در ۲۰۱۴-۱۰-۰۷ توسط Wayback Machine پولیون بارکای