بنی رئم

بنی رئم (בְּנֵי רְאֵ"ם، به معنای «پسران رئم») یک موشاو دینی در مرکز اسرائیل است. این موشاو در منطقه شفله واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای نحل سورک قرار دارد. بنی رئم جنوبی‌ترین شهرک در میان شهرک‌های این شورای منطقه‌ای است. بنی رئم در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط مهاجران یهودی از اروپای شرقی و پناهندگان یهودی یمنی بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی المسمیه الکبیره بنیان نهاده شد. نام این موشاو برگرفته از نام خاخام‌های حسیدی گور است. ارتفاع متوسط این شهرک از سطح دریا ۶۵ متر است. ریشه‌شناسی نام نام موشاو به یاد دو تن از رهبران حسیدی گور نام‌گذاری شده‌است: خاخام آبراهام مردخای آلتر (ملقب به «ایمری امت») که در سالی پیش از بنیان‌گذاری موشاو درگذشت و خاخام یهودا آریه لیب آلتر (ملقب به «سفَت امت») که موشاو در روز تولد عبری وی بر زمین بنا شد. واژه «رئم» (רא"ם) یک سرنام (اکرونیم) عبری است که از حروف آغازین نام «ربی آبراهام مردخای» تشکیل شده‌است. این ترکیب همچنین الهام‌گرفته از آیه‌ای در کتاب مزامیر (مزمور ۲۹:۶) است. جغرافیا بنی رئم در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل (منطقه شفله) در ارتفاع ۶۵ متری از سطح دریا قرار دارد. این موشاو ۱۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۲ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو، حدود ۴۲ کیلومتر غرب اورشلیم و ۳ کیلومتر جنوب شهر گدرا واقع شده‌است. بنی رئم از طریق بزرگراه شماره ۳ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شماره ۴۰ در جنوب موشاو به آن می‌پیوندد. پیشینه بنیان‌گذاری بنی رئم در ۲۸ آوریل ۱۹۴۹ بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی المسمیه الکبیره بنیان نهاده شد. بنیان‌گذاران نخستین، یهودیان فوق‌ارتدوکس (حریدی) بازمانده هولوکاست از مجارستان بودند که به سازمان پوعالی آگودات یسرائل وابسته بودند. در ابتدا نام شهرک «مسمیه» بود و در اکتبر ۱۹۴۹ به‌طور رسمی به بنی رئم تغییر یافت. مهاجران حریدی مجاری در سازگاری با شرایط دشوار زندگی در موشاو دچار مشکل شدند و بیشترشان آنجا را ترک کردند. پس از چند سال، مهاجرانی از یمن متشکل از دو خانواده بزرگ گسترده که پیش‌تر در اردوگاه موقت مسمیه زندگی می‌کردند، به موشاو پیوستند. به‌تدریج خانواده‌هایی با گرایش صهیونیسم دینی نیز در کنار یهودیان فوق‌ارتدوکس در موشاو ساکن شدند. تا پیش از نصب پمپی که با ساعت خودکار شبات کار می‌کرد، یک خانواده عرب ساکن منطقه به‌عنوان «شبات‌گوی» (غیریهودی شبات) خدمت می‌کرد. روستای فلسطینی پیشین روستای عربی المسمیه الکبیره تا جنگ ۱۹۴۸ در جنوب محل کنونی موشاو قرار داشت و از دو بخش المسمیه الکبیره و المسمیه الصغیره (که مسمیه الحورانی نیز نامیده می‌شد) تشکیل شده بود. در المسمیه الکبیره دو مدرسه ابتدایی (مدرسه پسرانه بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۲ و مدرسه دخترانه بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۵) و دو مسجد وجود داشت. بر اساس سرشماری ۱۹۳۱، المسمیه الکبیره ۱۷۵۶ نفر جمعیت و ۳۵۴ خانه داشت و المسمیه الصغیره ۳۵۴ نفر جمعیت و ۷۳ خانه داشت. در ژوئیه ۱۹۴۸ این منطقه به دست نیروهای یهودی افتاد و ساختمان‌های روستاها به‌جز چند خانه و هر دو ساختمان مدرسه ویران شد. اقتصاد در سال‌های نخست موشاو، هر خانواده قطعه زمین کشاورزی چسبیده به خانه مسکونی خود را کشت می‌کرد و مدیریت اقتصادی از طریق تعاونی موشاو انجام می‌شد. در دهه ۱۹۸۰ موشاو دچار مشکلات اقتصادی شد و بسیاری از اعضا از کشاورزی نمی‌توانستند امرار معاش کنند و بدهی‌هایی انباشته شد. از آن پس بیشتر ساکنان موشاو در بخش خدمات یا بیرون از موشاو مشغول به کار شدند. موشاو در آغاز ۱۰۰ قطعه زمین (نحلا) داشت و در اواخر دهه ۱۹۹۰ با افزودن ۳۰ قطعه زمین گسترش یافت. در موشاو مراکز پیش‌دبستانی، چند کنیسه، کتابخانه و فروشگاه فعالیت دارند. نهادهای آموزشی در موشاو شعبه‌ای از سازمان جوانان بنی عقیوا فعال است. در سال ۱۹۸۸ خاخام یعقوب فریدمن یک یشیوای بزرگ (مدرسه عالی دینی) به سبک حریدی لیتوانیایی در این مکان بنیان نهاد. در سال ۲۰۲۱ نیز یک مرکز پیش‌نظامی (مخینا) ویژه یهودیان اتیوپی‌تبار به نام سلیمان تکا در موشاو تأسیس شد. جمعیت جمعیت بنی رئم روندی رو به رشد داشته‌است. بر اساس آمار ۲۰۱۴، جمعیت موشاو ۱۳۵۷ نفر بود که اکثریت قاطع آن‌ها یهودی بودند. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bnei Re'em». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bnej Re'em». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «בני ראם». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bnei Re'em». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای نحل سورک