شوئوا

شوئوا (به عبری: שׁוֹאֵבָה) یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در غرب اورشلیم واقع شده و زیر نظر منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد. شوئوا در سال ۱۹۵۰ بنیان‌گذاری شد و در ارتفاع ۶۱۳ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا جای گرفته‌است. نام این روستا برگرفته از ایستگاه پمپاژ آبی است که در نزدیکی آن بر مسیر خط لوله آب روش‌هاعین به اورشلیم قرار داشت. شوئوا به دو بخش قدیم و نو (که به آن شوئوای گسترش‌یافته نیز گفته می‌شود) تقسیم می‌شود. جغرافیا شوئوا در دالان اورشلیم بر دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا قرار دارد. در جنوب روستا زمین به دره عمیق آبراه ناحال کسالون سقوط می‌کند و در سمت شمال‌غربی دره وادی ناحال نحشون قرار دارد که در ادامه به تنگه راهبردی شعار هاگای منتهی می‌شود. این روستا ۳۸ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۲ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۱۵ کیلومتر غرب بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. تنها ۳ کیلومتر به سمت شرق شهر ابوغوش واقع است که اعراب اسرائیلی در آن زندگی می‌کنند. همچنین روستاهای عین نقوبا و عین رافا نیز در نزدیکی آن قرار دارند. شوئوا از راه جاده محلی شماره ۳۹۵۵ به بزرگراه شماره ۱ متصل است که از شمال روستا می‌گذرد و اورشلیم را به تل‌آویو پیوند می‌دهد. پیشینه بنیان‌گذاری شهرک‌سازی نوین یهودی در این منطقه پس از جنگ ۱۹۴۸ آغاز شد؛ زمانی که ارتش اسرائیل دالان اورشلیم را تصرف کرد و بیشتر ساکنان عرب منطقه آواره شدند. در غرب محل کنونی موشاو تا سال ۱۹۴۸ روستای عربی ساریس قرار داشت. در سال ۱۹۳۱ جمعیت ساریس ۴۷۰ نفر در ۱۱۴ خانه بود و در آن مسجد و مدرسه ابتدایی پسرانه وجود داشت. ساریس در آوریل ۱۹۴۸ تصرف شد و ساکنان آن پیش از آن گریخته بودند. ساختمان‌های روستا به‌جز محوطه گورستان ویران شد. موشاو شوئوا در ۱۳ مارس ۱۹۵۰ به‌عنوان دهکده کاری بر ویرانه‌های روستای ساریس بنیان‌گذاری شد. بر پایه منبع عبری، بنیان‌گذاران نخست مهاجرانی از مراکش و طرابلس بودند؛ هرچند منبع انگلیسی آنان را یهودیان یمنی معرفی می‌کند. در کنار موشاو یکی از ایستگاه‌های پمپاژ خط لوله آب روش‌هاعین−اورشلیم نیز وجود داشت که نام روستا از آن گرفته شده‌است. تعطیلی و بازسازی در سال ۱۹۵۲ نهادهای برنامه‌ریزی شهرک‌سازی اعلام کردند که روستا به اشتباه برپا شده و از ساکنان خواستند تا آن را تخلیه کنند. هنگامی که ساکنان از رفتن سر باز زدند، تأمین آب و دیگر خدمات کاهش یافت تا آنان را وادار به ترک کند. سرانجام روستا در سال ۱۹۵۲ تعطیل شد. در سال ۱۹۵۷ (بر پایه منبع عبری) یا ۱۹۵۹ (بر پایه منبع انگلیسی و چکی) روستا دوباره در محل ساختمان‌های مهندسان ایستگاه پمپاژ برپا شد. ساکنان جدید هواداران جنبش «از شهر به روستا» (מהעיר לכפר) بودند. گسترش در سال ۱۹۷۴ تصمیم به گسترش روستا و پذیرش خانواده‌های بیشتر گرفته شد که بخشی از آنان فرزندانی بودند که سهمی از زمین نداشتند. با افزایش تقاضا برای سکونت در خانه‌های بیرون از شهر، موشاو بیشتر گسترش یافت. در سال ۱۹۸۷ مرحله گسترش دیگری تصویب شد. همچنین در دهه ۱۹۹۰ موج دیگری از ساخت‌وساز در روستا انجام شد. آتش‌سوزی ۲۰۲۱ در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ در جریان آتش‌سوزی بزرگ کوه‌های اورشلیم ساکنان روستا تخلیه شدند و روز بعد اجازه بازگشت یافتند. جمعیت بر پایه آمار سال ۲۰۱۵ جمعیت شوئوا ۵۸۰ نفر بود. طبق داده‌های سال ۲۰۱۳ اکثریت مطلق ساکنان یهودی بودند. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sho'eva». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Šo'eva». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «שואבה». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون پایگاه رسمی شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا شوئوا در پایگاه شهرک‌سازی روستایی