شاعال

شاعال (שַׁעַל) یک شهرک اسرائیلی و موشاو در شمال غربی بلندی‌های جولان است. این شهرک در سال ۱۹۸۰ میلادی پایه‌گذاری شد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود. نام این موشاو سرواژه‌ای عبری از عبارت «شَو عَم لِاَدماتو» (שב עם לאדמתו) به معنای «مردم به سرزمین خود بازگشتند» است. شاعال در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا و در پای تپه تل شیبان جای دارد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. پیشینه هستهٔ بنیان‌گذار (گارعین) شاعال در سال ۱۹۷۶ میلادی از سوی گروهی از کنشگران جنبش حروت و در اعتراض به قطعنامهٔ سازمان ملل متحد که صهیونیسم را با نژادپرستی برابر دانسته بود شکل گرفت. در همان دوره، شهرک‌های ماعاله گاملا، اودم و یوناتان نیز با انگیزه‌ای مشابه در بلندی‌های جولان بنیان‌گذاری شدند. این گروه نخست چندین سال در یک پایگاه نظامی در منطقهٔ مزرعهٔ قنیطره مستقر بود. در گزارشی از سال ۱۹۷۷ که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، جمعیت این شهرک نزدیک به ۵۰ نفر برآورد شده و گزارش شده بود که ساکنان در حال آماده‌سازی زمین‌های کشاورزی برای پرورش سبزیجات هستند. در سال ۱۹۸۰ میلادی، در زمانی که بلندی‌های جولان هنوز زیر فرمانداری نظامی اسرائیل اداره می‌شد، شهرک به جایگاه کنونی خود نزدیک تپهٔ تل شیبان منتقل شد. در سال ۱۹۸۱ اسرائیل با تصویب قانون بلندی‌های جولان، این منطقه را یک‌جانبه ضمیمه کرد و نظام حکومت نظامی را با قوانین مدنی اسرائیل جایگزین ساخت. پیش از سال ۱۹۶۷ در محل کنونی شاعال روستای عربی فرحاتا قرار داشت که ساکنان آن در جریان جنگ شش‌روزه آنجا را ترک کردند. جغرافیا شاعال در شمال غربی بلندی‌های جولان و در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۴۰ کیلومتری شمال شرقی شهر طبریه، نزدیک به ۷۶ کیلومتری شمال شرقی حیفا و در حدود ۱۴۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو جای دارد. در جنوب شهرک، آبراهه نحال حمدال سرچشمه می‌گیرد و ارتباط شاعال با شبکهٔ راه‌های جولان از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۹۷۸ برقرار است. اقتصاد اقتصاد شاعال بر پایهٔ کشاورزی و گردشگری استوار است. در بخش کشاورزی، کشت دیم‌آبی شامل سیب، آلو، گیلاس و انگور (برای تولید شراب) و نیز پرورش گله‌های گاو و گوسفند و مرغداری گوشتی انجام می‌شود. جمعیت ساکنان شاعال جامعه‌ای سکولار (غیرمذهبی) دارند. شاعال شهرکی کوچک با جمعیتی نسبتاً ثابت است. جمعیت آن در سال ۱۹۸۳ برابر ۷۱ نفر، در ۱۹۹۵ برابر ۱۶۸ نفر و در پایان سال ۲۰۱۴ برابر ۲۳۲ نفر بوده‌است. در شاعال مرکز آموزشی وجود ندارد. مهدکودک در شهرک‌های نزدیک ال‌روم و کلاع آلون و دبستان در مروم گولان در دسترس است و آموزش دبیرستانی در شهر کتسرین ارائه می‌شود. جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. جستارهای وابسته سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل بلندی‌های جولان شهرک‌های اسرائیلی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sha'al». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ša'al». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «שעל». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sha'al». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه جولان نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه بیت آلون نمایهٔ رسمی شهرک در پایگاه روم گلیل