بیت هشیطا

بیت هشیطا (בית השיטה، به معنای «خانه آکاسیا») یک کیبوتص در شمال اسرائیل است که در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای گیلبوع قرار دارد. این کیبوتص در درهٔ حارود و در نزدیک به ۱۰ کیلومتری شمال غربی بیت‌شئان واقع شده و نخستین کیبوتصی است که جنبش جوانان هماحانوت هعولیم بنیان نهاد. نام آن برگرفته از شهری به همین نام در کتاب مقدس است که در کتاب داوران (۷:۲۲) از آن یاد شده و مدیانیان پس از شکست از جدعون به آنجا گریختند. بیت هشیطا در ۱۲ دسامبر ۱۹۳۵ بنیان‌گذاری شد و ریشه‌های آن به گردهمایی گروهی در خدرا در سال ۱۹۲۸ بازمی‌گردد. این کیبوتص به جنبش کیبوتص وابسته است و اقتصاد آن بر پایهٔ کشاورزی و صنعت استوار بوده و به‌ویژه به خاطر کارخانهٔ تولید ترشیجات با نام تجاری بیت هشیطا شناخته می‌شود. جغرافیا بافت ساخته‌شدهٔ بیت هشیطا در ارتفاعی بین ۷۰ متر زیر سطح دریای آزاد تا سطح دریا قرار دارد. این کیبوتص در درهٔ حارود واقع است که در شرق به درهٔ بیت‌شئان می‌پیوندد. کیبوتص در نزدیک به ۲۲ کیلومتری جنوب جنوب غربی دریاچهٔ طبریه و ۱۲ کیلومتری غرب رود اردن جای گرفته‌است. در شمال کیبوتص فلات راموت یساخار به‌تدریج بالا می‌رود. بیت هشیطا از راه بزرگراه شمارهٔ ۷۱ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است. پیشینه بنیان‌گذاری خاستگاه کیبوتص به گردهمایی‌ای بازمی‌گردد که در سال ۱۹۲۸ در خدرا برگزار شد. شرکت‌کنندگان گروهی به نام «کووتصات هحوگیم» (گروه محافل) بودند که از فارغ‌التحصیلان دبیرستان هرتصلیا در تل‌آویو و مدرسهٔ رئالی در حیفا تشکیل شده بودند. پس از مدتی اعضای «لژیون پیشاهنگان» از اورشلیم و پتح‌تیکوا نیز به آنان پیوستند و در نتیجه جنبش جوانان صهیونیستی سوسیالیستی هماحانوت هعولیم شکل گرفت. نخستین اعضا تا سال ۱۹۳۴ در عین حارود نزدیک اقامت داشتند و سپس در محل کنونی کیبوتص که نزدیک به ۱ کیلومتر شرقی‌تر از روستای عربی شطه قرار داشت مستقر شدند. زمین کیبوتص در سال ۱۹۳۱ توسط شرکت توسعهٔ اراضی فلسطین از مالکان عرب آن خریداری شد. در سال ۱۹۳۱ گروه تصمیم گرفت به جنبش «هکیبوتص همئوحاد» بپیوندد و در اردوگاه موقتی نزدیک معیان حارود مستقر شد. گروه‌هایی از جوانان مهاجر از آلمان نیز به هستهٔ بنیان‌گذار پیوستند و سرانجام در دسامبر ۱۹۳۵ کیبوتص رسماً تأسیس شد. نام کیبوتص از شهر کتاب مقدسی بیت هشیطا گرفته شده که بنا بر کتاب داوران (۷:۲۲) مدیانیان پس از شکست از جدعون به آنجا گریختند. گمان می‌رود این شهر در همان محلی بوده که روستای عربی شطه در آنجا قرار داشت. در سال ۲۰۱۵ جاسمین دوناهی، نوهٔ یکی از ساکنان کیبوتص، کتاب «از دست دادن اسرائیل» را منتشر کرد که در آن سرخوردگی خود را از آگاهی یافتن دربارهٔ اخراج عرب‌ها هنگام تأسیس کیبوتص بیان کرد. بر پایهٔ آمار روستایی ۱۹۴۵، بیت هشیطا ۵۹۰ ساکن داشت که همگی یهودی بودند و «شطه» به‌عنوان نام جایگزین آن ذکر شده بود. پس از ۱۹۴۸ در سال ۱۹۴۸ بیت هشیطا نزدیک به ۵٬۴۰۰ دونام زمین از روستاهای عربی تازه‌تخلیه‌شدهٔ یبلی و المرصص را تصرف کرد. در سال ۱۹۴۹ کیبوتص ۶۸۹ ساکن و مساحت اراضی آن ۸٬۴۵۰ دونام (۸٫۴۵ کیلومتر مربع) بود. در سال ۱۹۵۲ کیبوتص دچار بحران شد و نزدیک به نیمی از اعضای آن که هوادار حزب ماپای بودند کیبوتص را ترک کردند؛ بیشتر آنان به کیبوتص عیلت هشحر رفتند. به‌جای ایشان گروهی از هواداران حزب مپم که به دلایل ایدئولوژیک از کیبوتص تل‌یوسف جدا شده بودند به بیت هشیطا پیوستند. در جنگ یوم کیپور (۱۹۷۳) یازده عضو کیبوتص کشته شدند که بالاترین نسبت تلفات به جمعیت در میان تمام شهرها و روستاهای اسرائیل بود. به یاد آنان یادبودی در کیبوتص برپا شده‌است. گسترش در سال ۱۹۸۵ مدیریت کیبوتص برنامهٔ تبادل دانش‌آموز برای دانش‌آموزان دبیرستانی آمریکایی راه‌اندازی کرد که در آن دانش‌آموزان نزد خانواده‌های میزبان زندگی و تحصیل می‌کنند. کیبوتص خصوصی‌سازی شده و دیگر بر پایهٔ اقتصاد جمعی اداره نمی‌شود. در دههٔ ۲۰۰۰ محلهٔ جدیدی با خانه‌های ویلایی در بالای تپه‌های مشرف بر کیبوتص ساخته شد و نخستین ساکنان در ژانویهٔ ۲۰۰۸ به آنجا نقل مکان کردند. در محدودهٔ کیبوتص بقایای کلیسایی از دورهٔ بیزانسی کشف شده و در غرب آن محوطهٔ باستانی خربت شطا با ستون‌ها و گورستانی از دورهٔ روم قرار دارد. اقتصاد بیت هشیطا پنبه، گندم، خربزه، زیتون و مرکبات تولید می‌کرد و دارای گاوداری، مرغداری و مزرعهٔ پرورش ماهی بود. در دههٔ ۱۹۶۰ کیبوتص کارخانهٔ تولید ترشیجات را تأسیس کرد که زیتون، خیارشور و سبزیجات ترشی‌شده را با نام تجاری «بیت هشیطا» تولید و بازاریابی می‌کند. این کارخانه همچنین شربت‌های میوه‌ای با نام تجاری «ویتامینچیک» تولید می‌کند. کارخانه در سال ۱۹۹۸ از کیبوتص خریداری شد و به شرکت تولیدکنندهٔ مواد غذایی اسرائیلی اوسم واگذار گردید. همچنین کارخانهٔ تجهیزات کشاورزی BHC و کارخانهٔ مواد غذایی گیلبوع-بیت هشیطا در این کیبوتص فعالیت دارند. دین و فرهنگ «مؤسسهٔ کیبوتصی جشن‌ها و فرهنگ یهودی» سازمانی است که میراث فرهنگی کیبوتص‌ها را پاسداری می‌کند و توسط آری بن‌گوریون، عضو کیبوتص و برادرزادهٔ داوید بن گوریون نخست‌وزیر اسرائیل، بنیان نهاده شد. آری بن‌گوریون از دههٔ ۱۹۳۰ بایگانی کیبوتص‌ها را گردآوری و مستندسازی می‌کرد و در دههٔ ۱۹۹۰ این بایگانی به «مؤسسهٔ شیتیم» تبدیل شد که رویدادهای آموزشی گوناگونی در زمینهٔ فرهنگ یهودی و صهیونیستی برگزار می‌کند. بیت هشیطا پایهٔ کتاب انگلیسی‌زبان «کیبوتص ماکوم» (۱۹۸۱) نوشتهٔ آمیا لیبلیخ بود که جامعهٔ کیبوتصی را توصیف می‌کند. بیشتر خانواده‌های عضو کیبوتص سکولار هستند، هرچند کنیسهٔ کوچک ارتدوکسی نیز در آنجا وجود دارد. جمعیت جمعیت بیت هشیطا پس از دوره‌ای کاهش از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ از سال ۲۰۰۷ دوباره رو به افزایش نهاد. در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۱٬۲۰۱ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۲٫۶ درصد رشد داشت. افراد سرشناس یائیر روزنبلوم — آهنگ‌ساز عزاریا آلون — طبیعت‌شناس موشه پلد — سیاست‌مدار منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beit HaShita». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beit HaShita». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Бейт-ха-Шита». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bejt ha-Šita». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وب‌گاه رسمی بیت هشیطا مجموعهٔ کیبوتص بیت هشیطا در مجموعه‌های دیجیتال کتابخانهٔ دانشگاه حیفا