کفار هاریف

کفار هاریف (כְּפַר הָרִי"ף، به معنای «دهکدهٔ ریف») یک موشاو در جنوب اسرائیل است. این روستا در مرز شفله و دشت ساحلی اسرائیل و در نزدیک به ۲ کیلومتری شمال شرقی کریات ملاخی جای دارد و بزرگ‌ترین آبادی زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو به‌شمار می‌رود. نام این موشاو برگرفته از لقب اسحاق الفاسی، از بزرگ‌ترین فقیهان یهودی سده‌های میانه است که در شهر فاس مراکش می‌زیست. کفار هاریف در پایان سال ۱۹۵۶ میلادی به دست مهاجران یهودی مراکشی بنیاد نهاده شد. نهر هاریف که نام آن از این آبادی گرفته شده در خاور روستا جریان دارد و در پیرامون آن چند چاه کهن وجود دارد. بیشتر ساکنان امروزی در بیرون از روستا کار می‌کنند، هرچند شماری از آنان همچنان به کشاورزی می‌پردازند. جغرافیا کفار هاریف در ارتفاع نزدیک به ۶۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این روستا در ۱۶ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۷ کیلومتری جنوب‌جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و حدود ۴۲ کیلومتری باختر بخش تاریخی اورشلیم قرار دارد. در شرق روستا خط آهن تل‌آویو به بئرشبع می‌گذرد و ایستگاه راه‌آهن کریات ملاخی–یوآو در زمین‌های این آبادی و در کنار بزرگراه شمارهٔ ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) ساخته شده‌است. روستا از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۳۸۳ به بزرگراه شمارهٔ ۳ در باختر دسترسی دارد. پیشینه موشاو کفار هاریف در پایان سال ۱۹۵۶ بنیاد نهاده شد. این آبادی بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ عرب فلسطینی المسمیه الصغیره بنا شد. بنیان‌گذاران موشاو، یهودیان مرفه صهیونیست از مراکش بودند که مزرعه‌های خود را خریداری کردند و از شرایط سکونتی بهتری بهره‌مند شدند. در آغاز ۶۵ مزرعهٔ خانوادگی در روستا ایجاد شد. این موشاو به بخش «هَمَعَماد هَبِینونی» (جایگاه میانی) پیوست؛ گروهی از موشاوها که ساکنانشان هزینهٔ اقتصاد و مزرعه‌ای را که می‌ساختند خود می‌پرداختند، برخلاف بیشتر موشاوها که دارایی‌شان را رایگان از دولت دریافت می‌کردند. با گذشت زمان بیشتر مهاجران نخستین از شمال آفریقا روستا را ترک کردند، زیرا پیوندی با شیوهٔ زندگی کشاورزی نداشتند. جای آنان را مهاجران یهودی از لهستان و روسیه گرفتند که بیشترشان بازماندگان هولوکاست بودند. برخی از آنان در سن نسبتاً بالایی و بدون دانش کشاورزی به روستا آمدند، اما با وجود سختی و کمبود امکانات، بیشترشان طی چند سال مزرعه‌های آبادی پدیدآوردند. بحران‌های اقتصادی دههٔ ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ساکنان را وادار کرد تا برای رویارویی با کاهش سودآوری کشاورزی چاره‌اندیشی کنند. از این رو نزدیک به ۹۰ درصد مزرعه‌ها در تعاونی «رام» گرد هم آمدند و به‌صورت «یک مزرعهٔ بزرگ واحد» عمل کردند تا در ابزار کشاورزی و نیروی کار صرفه‌جویی شود. سدهٔ بیست‌ویکم شمار ساکنان روستا رو به افزایش است، زیرا سرشت اجتماعی، جای‌گیری جذاب و چشم‌انداز زیبای موشاو خانواده‌های جوان را به خود جلب می‌کند. در سال ۱۹۹۸ بخش گسترش‌یافته‌ای در خاور موشاو ساخته شد که شمار ساکنان را دوبرابر کرد. از ۱۰۰ قطعه زمین ساختمانی جدید در این بخش، ۸۵ قطعه تا آن زمان واگذار شده بود. ساکنان موشاو به نگهداشت زیست‌بوم اهمیت بسیاری می‌دهند: همهٔ گیاهان کاشته‌شده کم‌آب‌بر هستند، کشتزارها با پساب آبیاری می‌شوند و سامانهٔ کاهش مصرف برق برای روشنایی همگانی نصب شده‌است. کشاورزی بیشتر ساکنان امروزی در بیرون از روستا کار می‌کنند، اما شماری همچنان اقتصاد کشاورزی خود را نگاه داشته‌اند. شاخه‌های اصلی کشاورزی دربرگیرندهٔ باغ‌های میوه، تاکستان، مرکبات، کشت آبی، پرورش گل و مرغداری است. نهادهای آموزشی و فرهنگی در روستا نهادهای گوناگونی از جمله کودکستان، مهدکودک و کانون نوجوانان (وابسته به جنبش اتحادیه کشاورزی) وجود دارد. افزون بر این، تالار اجتماعات، درمانگاه، کنیسه، فروشگاه تعاونی، کتابخانه، زمین‌های ورزشی و زمین بازی کودکان نیز در موشاو ساخته شده‌است. جمعیت بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۱۴، شمار ساکنان کفار هاریف ۸۲۰ تن بود و جمعیت آن در آن سال ۰٫۹ درصد رشد داشت. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kfar HaRif». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kfar ha-Rif». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «"ף כפר הרי"ף». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kfar HaRif». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی کفار هاریف کفار هاریف در تارنمای شورای منطقه‌ای یوآو