Süleyman'ın Tahtı

Süleyman'ın Tahtı, Tevrat'ta Kral Süleyman'ın tahtıdır ve ayrıca Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam'da önemli bir motiftir. Tevrat'ta "Taht" kavramı Tevrat'ta hem gerçek anlamda hem de mecazî olarak kullanılır. Krallığın sembolü olarak taht, bazen Davud'a bazen de doğrudan Tanrı'ya atfedilir: 1 Krallar 1:37'de Benayahu, Süleyman'a şöyle der: "RAB... onun tahtını, efendim kral Davud'un tahtından daha büyük kılsın." 1 Tarihler 29:23 ise şöyle der: "Süleyman, RAB'bin tahtına oturarak kral oldu." 1 Krallar 7:7'ye göre, Süleyman'ın tahtı "Yargı Salonu"nda bulunuyordu. Burası aslında kralın hüküm verdiği bir kabul salonuydu. Döşemeleri sedir ağacından yapılmıştı. Aramice çeviride bu mekân, "sütunların salonu" olarak adlandırılan bir giriş bölümü olarak tasvir edilir. Yahudilikte Antik Yahudi geleneğinde, Kral Süleyman'ın tahtı yalnızca kraliyetin bir nişanesi olmakla kalmayıp, aynı zamanda dönemin ileri düzeydeki düşsel mekanik mühendislik anlayışını yansıtan bir eser olarak tasvir edilmektedir. Tahtın mimarisi, altın ve değerli taşlarla bezeli, çok sayıda figüratif hayvan heykeliyle süslenmişti. Bu heykeller arasında aslanlar, kartallar, boğalar ve kurtlar gibi motifler öne çıkmaktaydı. Anlatıya göre, kral tahta çıkarken, alt basamaklardaki boğa figürü mekanik olarak devreye girerek kralı bir sonraki basamağa taşıyor, en üst basamakta ise kartal figürleri yer alıyordu. Hristiyanlıkta Yeni Ahit, doğrudan "Süleyman'ın Tahtı" diye bahsetmek yerine, daha çok "Davut'un Tahtı" kavramını vurgular. Örneğin, Luka 1:32'deki melek Cebrail'in mesajı, İsa'nın Davut soyundan geldiğini belirtir ve Luka İncili, İsa'nın soyunu Davut'un oğlu Süleyman yerine Natan (Davut'un oğlu) aracılığıyla takip eder. Ancak, Batı dini geleneğinde, özellikle Roma Katolik geleneğinde Bilgelik Makamı Süleyman ile ilişkilendirilir. Sanatta da bu bağlantı belirgindir; örneğin, Jan van Eyck'in Lucca Madonna tablosunda Meryem, Süleyman'ın tahtında otururken resmedilmiştir. Süleyman'ın tahtına olan ilgi sadece dini ikonografiyle sınırlı kalmamıştır. Bizans İmparatorluğu'nun başkenti Konstantinopolis'teki sarayda "Süleyman'ın Tahtı" olarak bilinen bir taht bulunmaktaydı. Danimarka Taç Giyme Tahtı, Süleyman'ın Tahtı'ndan esinlenerek tasarlanmıştır. İslam'da Süleyman'ın tahtı, sadece Yahudi ve Hristiyan geleneklerinde değil, İslam tefsirlerinde ve sanatında da önemli bir yer edinmiştir. Camii süslemeleri de dahil olmak üzere pek çok İslami eserde Süleyman'ın tahtına atıflar bulunur. Bu durum, birçok coğrafik konuma ve kraliyet sembollerine de ilham kaynağı olmuştur: Kasr-ı Ebu Nasr (Ebu Nasr Sarayı) veya Taht-ı Süleyman: İran'ın Şiraz kentindeki arkeolojik kalıntılar bu isimle anılmaktadır. Taht-ı Süleyman bahşı: Batı Azerbaycan, İran'da "Süleyman'ın Tahtı" anlamına gelen bir bölgedir. Taht-ı Süleyman: (تخت سلیمان, Takht-e Soleymān) Yine Batı Azerbaycan, İran'da bulunan arkeolojik sit alanıdır. Taht-ı Süleyman: Pakistan'ın Hayber Pahtunhva bölgesinde bulunan dağ zirvesidir. Taht-ı Süleyman: Kırgızistan'ın Oş kentinde yer alan Süleyman Dağı bu isimle anılır. Şankaraçarya Tapınağı: Hindistan'ın Srinagar kentindeki Dal Gölü yakınlarında bulunan Taht-ı Süleyman adlı bir tapınak harabesi, İsa'nın Hindistan'da bulunduğuna dair Ahmedi iddialarıyla ilişkilendirilir. Mermer Taht: Kaçar Hanedanı dönemine ait bir tahttır. Tavus kuşu tahtı: Şah Cihan tarafından, Kral Süleyman'ın tahtından esinlenerek yaptırılmıştır. Kaynakça