کدما

کدما (به عبری: קֵדְמָה) یک دهکده جوانان در جنوب-مرکز اسرائیل است. این شهرک در بخش جنوبی شفله واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو اداره می‌شود. نام «کدما» در زبان عبری به معنای «پیشرفت» است. کدما در سال ۱۹۴۶ به‌عنوان یک کیبوتص در چارچوب عملیات «۱۱ نقطه در نگب» بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص به دلیل دشواری‌های اجتماعی و اقتصادی در دهه ۱۹۶۰ تعطیل شد و در سال ۱۹۷۹ به‌عنوان دهکده جوانان بازسازی گردید. دهکده جوانان کدما مرکزی آموزشی-درمانی است که دبیرستان، شبانه‌روزی و مرکز درمانی برای نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ ساله‌ای که تحصیل را رها کرده‌اند دربرمی‌گیرد. پیشینه بنیان‌گذاری کدما در شامگاه یوم کیپور سال ۱۹۴۶ (۵ تا ۶ اکتبر) به‌عنوان یک کیبوتص در چارچوب عملیات «۱۱ نقطه در نگب» بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص بر زمین‌هایی بنا شد که به‌طور سنتی متعلق به روستای فلسطینی سمیل بود. پس از ۱۹۴۸ بخشی از زمین‌های متعلق به بعلین نیز به کشتزارهای آن افزوده شد. در اواخر دهه ۱۹۴۰ مساحت زمین‌های کیبوتص حدود ۲٬۸۰۰ دونم (۲٫۸ کیلومتر مربع) بود. پیش‌زمینه و دوره سدوم در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ جنبش‌های کیبوتصی گروه‌هایی را به‌عنوان ذخیره برای اسکان تشکیل می‌دادند. در پاییز ۱۹۳۹ حدود ۴۵ جوان در عین‌حارود گرد هم آمدند و تصمیم به تأسیس یک گروه جدید گرفتند. این گروه از اعضای گوناگونی از جمله فارغ‌التحصیلان تل‌یوسف و اعضای «نوعر هاعوود» (جوانان کارگر) تشکیل شده بود و در مجموع حدود ۷۰ نفر را دربرمی‌گرفت. در اکتبر ۱۹۳۹ این گروه به «کیبوتص هامئوحاد» (کیبوتص متحد) پذیرفته شد. گروه ابتدا در نتانیا مستقر شد و اعضا از کارهای ساختمانی، باغداری و آهنگری امرار معاش می‌کردند. در میانه اکتبر ۱۹۴۰ مرکزیت کیبوتص هامئوحاد تصمیم گرفت این گروه را برای اسکان در جنوب شرقی دریای مرده (منطقه صافیه) اختصاص دهد. اعضا نام «کدما» را برای گروه خود برگزیدند زیرا در شرق سرزمین فلسطین اسکان یافته بودند. در تابستان ۱۹۴۱ اعضای گروه کار در کارخانه نمک سدوم را آغاز کردند. شرایط بسیار دشوار بود: گرمای طاقت‌فرسا، کار بدنی سنگین، سکونت در چادر و نبود امکانات اجتماعی و فرهنگی. در پایان ۱۹۴۲ حدود ۳۷ مرد و ۱۰ زن از مجموع ۱۴۲ عضو گروه در کارخانه کار می‌کردند. شکاف اجتماعی فزاینده میان اعضای سدوم و نتانیا موجی از ترک گروه را به دنبال داشت. در سال ۱۹۴۶ مشخص شد که وضعیت سیاسی اجازه اسکان در صافیه را نمی‌دهد و رؤیای اسکان در شرق دریای مرده بر باد رفت. اسکان در تل‌تورموس و جنگ ۱۹۴۸ در شامگاه یوم کیپور (۱۰ اکتبر ۱۹۴۶) اعضای کدما از کفار مناحم بیرون آمدند و نقطه جدید را برپا کردند: سه کلبه، حوض آب و حصاری برای اردوگاه. آب آشامیدنی با کامیون از بئر طوویا حمل می‌شد. کشت زمین‌ها آغاز شد اما در سال ۱۹۴۷ خشکسالی شدیدی رخ داد و رکود اقتصادی وضع مالی کدما را که هنوز وابسته به کار بیرونی بود بدتر کرد. هنگام اعلام طرح تقسیم سازمان ملل، کدما در میان ۳۲ شهرک یهودی‌نشینی بود که در محدوده دولت عربی پیشنهادی قرار می‌گرفت (۲٫۵ کیلومتر از مرز). بحث شدیدی درگرفت: ماندن یا رفتن؟ موافقان ماندن استدلال می‌کردند که شهرک‌ها مرزهای دولت را تعیین خواهند کرد. با آغاز جنگ، انتقال اردوگاه از نتانیا به تاریخ ۳۰ دسامبر ۱۹۴۷ تعیین شد. پس از چهار روز نخست داوطلبان بازگشتند؛ باران باریده بود، کامیون آب در گل فرورفته بود، جاده قطع شده بود و تنها ارتباط با بیرون از طریق علائم مخابراتی بود. در آوریل دو عضو کشته شدند: رافا ولفسون از هسته بنیان‌گذار و یانکله برنر از گروه فرومکه. پس از تأسیس دولت پس از تأسیس دولت اسرائیل، برای نخستین بار پس از هشت سال همه اعضا گرد هم آمدند و زندگی کیبوتصی آغاز شد. بیشتر اعضا در بخش‌های کشاورزی، باغداری، آهنگری، ساختمان‌سازی و آموزش درون کیبوتص کار می‌کردند. در پایان ۱۹۴۹ آژانس یهود کیبوتص کدما را از «بودجه سالانه» به «بودجه تثبیت» منتقل کرد. این انتقال پیش از آمادگی اقتصادی کدما صورت گرفت و کیبوتص به بدهی افتاد. راه‌حل پیشنهادی افزایش نیروی تولید بود و تلاش‌های بسیاری برای جذب اعضای جدید انجام شد: گروه‌هایی از مهاجران ایتالیایی، عراقی، بلغاری، شمال آفریقایی و ایرانی به کیبوتص آمدند اما بیشتر آن‌ها پس از مدتی آنجا را ترک کردند. فروپاشی کیبوتص در سال ۱۹۵۸ بحران غرامت‌های آلمان کیبوتص را فرا گرفت. ۹ خانواده پول خود را به گروه سپردند اما ۷ خانواده ترک کردند. شمار اعضا به‌شدت کاهش یافت: از ۱۰۴ عضو در سال ۱۹۵۷ به ۵۳ عضو در سال ۱۹۶۱. مرکزیت کیبوتص هامئوحاد دربارهٔ وضعیت کدما بحث کرد. یتسحاق طبنکین پیشنهاد ادغام شهرک‌ها را داد اما جنبش نتوانست داوطلب از کیبوتص‌های باسابقه بسیج کند. در مارس ۱۹۶۱ مرکزیت رسماً به اعضای کدما پیشنهاد انتقال به شهرک‌های دیگر را داد. در رأی‌گیری ۲۶ عضو به ماندن، ۱۱ عضو به پراکنده شدن رأی دادند و ۱۵ نفر رأی ممتنع دادند. در مه ۱۹۶۲ آخرین اعضای کدما آنجا را ترک کردند و محل به نگهداری کیبوتص هامئوحاد سپرده شد. تنها ۲۴ عضو و ۱۰ کودک در کیبوتص‌های دیگر پذیرفته شدند. تلاش برای احیا و تبدیل به دهکده جوانان در سال ۱۹۷۱ گروهی از جوانان یهودی آمریکایی به این مکان آمدند و کوشیدند جامعه را احیا کنند اما این تلاش ناموفق بود. در سال ۱۹۷۹ این مکان به‌عنوان دهکده جوانان بازتأسیس شد. دهکده جوانان کدما دربرگیرنده دبیرستان، شبانه‌روزی و مجموعه ورزشی است و هدف آن یاری‌رسانی به نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ ساله‌ای است که از چارچوب‌های آموزشی بازمانده‌اند. مساحت مجموعه ۱۱۶ دونم (۱۱٫۶ هکتار) است و حدود ۱۴۰ جوان در آن آموزش می‌بینند. این دهکده زیر نظر بخش آموزش اسکانی وزارت آموزش اسرائیل فعالیت می‌کند. مأموریت این نهاد بر پایه برابری و عدالت اجتماعی از راه آموزش استوار است. جغرافیا کدما در ارتفاع ۱۰۱ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی و در ناحیه شفله واقع شده‌است. این شهرک ۱۷ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۴۲ کیلومتر در جنوب تل‌آویو، حدود ۴۴ کیلومتر در جنوب غربی اورشلیم و ۱۰ کیلومتر در شمال کریات‌گات فاصله دارد. کدما از طریق بزرگراه شماره ۴۰ به شبکه حمل‌ونقل متصل است. جمعیت بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، ساکنان کدما عمدتاً یهودی هستند. جمعیت آن در طول تاریخ نوسان داشته‌است: پیوند به بیرون تارنمای رسمی دهکده کدما تارنمای رسمی شورای منطقه‌ای یوآو منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kedma, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Кедма». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kedma». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «קדמה». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۶.