بیت نحمیا

بیت نحمیا (בֵּית נְחֶמְיָה، به معنای «خانه نحمیا») یک موشاو در بخش مرکزی اسرائیل است. این روستا در نزدیکی شوهام و در حدود چهار کیلومتری شرق فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون قرار دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین اداره می‌شود. بیت نحمیا در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی ایرانی بر زمین‌های روستای عربی متروکه بیت‌نبالا بنیاد نهاده شد. نام آن برگرفته از نحمیا، پیامبر عهد عتیق است که همچون بنیان‌گذاران جدید این روستا، از سرزمین ایران به سرزمین اسرائیل مهاجرت کرد. موشاو در جلگه ساحلی اسرائیل در ارتفاع ۷۹ متری از سطح دریا واقع شده و گستره اداری آن نزدیک به ۲۰۰۰ دونم (۲ کیلومتر مربع) است. جغرافیا بیت نحمیا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل واقع شده و در نزدیکی دامنه تپه‌های یهودا و سامره قرار دارد. این روستا نزدیک به ۲۰ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۲۰ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۳۵ کیلومتر شمال‌غربی بخش تاریخی بیت‌المقدس واقع شده‌است. شهر لد در ۶ کیلومتری جنوب‌غربی آن قرار دارد. از نظر دسترسی، بیت نحمیا از طریق جاده محلی شماره ۴۴۴ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) از کنار شرقی آن می‌گذرد. پیشینه پیش از تأسیس در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی، در محل کنونی بیت نحمیا روستای عربی بیت‌نبالا قرار داشت. این روستا به ناحیه (نَحیه) لد تعلق داشت که منطقه‌ای از شهر امروزی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر العاد در شمال و از دامنه تپه‌ها در شرق تا حومه یافا در غرب را دربرمی‌گرفت. این ناحیه هزاران ساکن در حدود ۲۰ روستا داشت که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار آنان بود. در سال ۱۹۳۱ میلادی، ۱۷۵۸ نفر در بیت‌نبالا زندگی می‌کردند و روستا دارای یک دبستان پسرانه (بنیادنهاده‌شده در ۱۹۲۱) و یک مسجد بود. در سال ۱۹۴۸ در جریان جنگ اول اعراب و اسرائیل و در چارچوب عملیات دنی، ارتش اسرائیل این روستا را تصرف کرد و سکونت عربی در آن پایان یافت. ساختمان‌های بیت‌نبالا در سپتامبر ۱۹۴۸ به‌طور کامل تخریب شد، به‌جز ساختمان مدرسه. تأسیس و سال‌های نخست موشاو بیت نحمیا در ۴ ژوئن ۱۹۵۰ (۱۹ سیوان ۵۷۱۰ عبری) توسط مهاجران یهودی از ایران بر زمین‌های روستای بیت‌نبالا بنیاد نهاده شد. نام روستا برگرفته از نحمیاست که ساقی پادشاه ایران بود و از نخستین بازگشت‌کنندگان به سرزمین اسرائیل از بابل در دوره بازگشت صهیون (۴۴۵ پیش از میلاد) به‌شمار می‌رود. در آغاز، موشاو «بیت‌نبالا ب» نامیده می‌شد و همچنین نام «نبلط» را بر خود داشت که از نام یک اثر باستانی مقدس در نزدیکی آن گرفته شده بود. به دلیل قرارگیری در منطقه مرزی میان اسرائیل و کرانه باختری رود اردن، موشاو تا سال ۱۹۶۷ بارها هدف حملات نفوذگران قرار گرفت. در سال ۱۹۵۳ نفوذگران اردنی یکی از زنان ساکن روستا را به قتل رساندند و اعضای خانواده او را زخمی کردند. در دسامبر ۱۹۵۶ نیز دو تن از ساکنان روستا توسط نفوذگران اردنی ربوده شدند. یافته‌های باستان‌شناسی در محدوده موشاو، بازمانده‌های گورها و آثاری از دوره بیزانسی کشف شده‌است. تل نبلط در نزدیکی روستا با نبلط یادشده در کتاب نحمیا (فصل ۱۱، آیه ۳۴) شناسایی می‌شود. جمعیت بیت نحمیا روستایی کوچک با روند جمعیتی رو به رشد در بلندمدت بوده‌است. جدول زیر روند تغییرات جمعیت را نشان می‌دهد: منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beit Nehemia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Бейт-Нехемия». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bejt Nechemja». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «בית נחמיה». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Beit Nehemia در ویکی‌انبار