نوه اتیو

نوه اتیو (נווה אטי"ב) یک شهرک اسرائیلی است که به‌صورت یک موشاو کوچک با سبک معماری آلپی در بلندی‌های جولان سازمان‌دهی شده‌است. این شهرک بر دامنه‌های کوه هرمون و در فاصلهٔ ۲ کیلومتری غرب مجدل شمس قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود. در سال ۲۰۲۳ جمعیت آن ۲۲۷ نفر بود. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، هرچند دولت‌های اسرائیل و ایالات متحده با این دیدگاه مخالف‌اند. نام «اتیو» سرواژهٔ نام چهار سرباز کشته‌شده از یگان شناسایی اگوز است که در سال ۱۹۶۸ در جولان جان باختند و «نوه» در زبان عبری به معنای واحه است. ریشه‌شناسی نام نام «اتیو» (אטי"ב) سرواژهٔ نام‌های چهار سرباز از یگان شناسایی اگوز است که در سال ۱۹۶۸ در بلندی‌های جولان در نبرد کشته شدند: ابراهام هامئیری (Avraham Hameiri)، توویا شرکینگر (Tuvia Sherkenger)، یائیر الگرنتی (Yair Elegarnty) و بنیامین حداد (Binyamin Hadad). بر پایهٔ منابع عبری، سه تن نخست (هامئیری، شرکینگر و الگرنتی) در ۳ سپتامبر ۱۹۶۸ در عملیاتی نظامی نزدیک جادهٔ نفت در جولان و بنیامین حداد در ۳۰ آوریل ۱۹۶۸ در کمینی نزدیک روستای یاردنا کشته شدند. واژهٔ «نوه» (נווה) در عبری به معنای «سکونتگاه» یا «واحه» است. پیشینه بنیان‌گذاری اسرائیل و سوریه در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ نبردهای بزرگی را در این منطقه انجام دادند و این ناحیه همچنان دارای اهمیت راهبردی نظامی است. نوه اتیو بر زمین‌های روستای ویران‌شدهٔ سوری جباتا الزیت ساخته شد. نخستین تلاش برای استقرار در این مکان در سال ۱۹۶۸ توسط گروهی از مهاجران آمریکایی صورت گرفت که قصد داشتند شهرکی گردشگری به نام «رامات شالوم» در دامنه‌های هرمون بنا کنند، اما این تلاش ناکام ماند. هستهٔ بنیان‌گذار نوه اتیو در سال ۱۹۶۸ شکل گرفت. اعضای این گروه نخست قصد داشتند شهرک را در درهٔ بیت‌صیدا بسازند و برای این منظور در روش‌پینا اقامت داشتند، اما پس از شکست گروه رامات شالوم تصمیم گرفتند در همان مکان بر خرابه‌های روستای جباتا الزیت مستقر شوند. شهرک در ۲۰ فوریه ۱۹۷۲ رسماً در مکان کنونی‌اش بنیان‌گذاری شد؛ در آن زمان بلندی‌های جولان بخشی از فرمانداری نظامی اسرائیل بود و تحت نظام اشغال نظامی اداره می‌شد. نوه اتیو در آغاز از نوع «موشاو شیتوفی» (نیمه‌تعاونی) بود، اما در سال ۱۹۷۷ به موشاو عادی وابسته به جنبش اتحادیه کشاورزی تبدیل شد. الحاق جولان و رویدادهای بعدی در سال ۱۹۸۱ اسرائیل به‌صورت یک‌جانبه با تصویب قانون بلندی‌های جولان، حقوق مدنی اسرائیلی را بر بلندی‌های جولان (از جمله نوه اتیو) اعمال کرد. این اقدام از سوی جامعهٔ بین‌المللی و شورای امنیت سازمان ملل متحد محکوم شد. در نوامبر ۱۹۹۶ سالن غذاخوری شهرک به آتش کشیده شد و شعارهای «مرگ بر اشغال» و «جولان متعلق به سوریه است» بر دیوارهای ساختمان نوشته شد. گمان می‌رفت دروزی‌های هوادار سوریه پشت این حادثه باشند. جغرافیا نوه اتیو در ارتفاع ۹۵۰ تا ۱٬۰۵۰ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنوبی کوه هرمون در بخش شمالی بلندی‌های جولان قرار دارد. این شهرک در فاصلهٔ نزدیک به ۲ کیلومتری جنوب‌غربی مجدل شمس، حدود ۵۵ کیلومتری شمال‌شرقی طبریه، نزدیک به ۸۵ کیلومتری شمال‌شرقی حیفا و در حدود ۱۶۰ کیلومتری شمال‌شرقی تل‌آویو جای دارد. در شمال روستا آبراهه نحل گووتا از دره‌ای عبور می‌کند. شهرک از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۹۸۹ به شبکهٔ راه‌های بلندی‌های جولان متصل است. اقتصاد صنعت اصلی این موشاو گردشگری است. از سال ۱۹۷۲ ساکنان نوه اتیو پیست اسکی کوه هرمون نزدیک شهرک را اداره می‌کنند. این پیست دارای ۲۵ کیلومتر مسیر اسکی بر دامنه‌های جنوبی کوه هرمون است. پیست اسکی در جریان جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ ویران شد، اما سال بعد دوباره بازگشایی گردید. افزون بر گردشگری، اقتصاد شهرک بر کشاورزی آبی نیز متکی است؛ به‌ویژه باغ‌های سیب، گلابی و گیلاس. در شهرک مجموعهٔ چیدن میوه‌های جنگلی و گیلاس، گالری هنر و سرامیک و فروشگاه اجاره و فروش تجهیزات اسکی نیز فعال است. بسیاری از خانواده‌ها اقامتگاه‌های گردشگری (צימר) اداره می‌کنند. جمعیت نوه اتیو شهرکی با ساکنان سکولار است. جمعیت آن در طول دهه‌ها نوسان داشته‌است. بر پایهٔ آمارهای مرکز آمار اسرائیل، جمعیت شهرک در سال ۱۹۸۳ برابر ۱۰۲ نفر، در ۱۹۹۵ برابر ۱۴۸ نفر، در ۲۰۰۱ برابر ۱۸۴ نفر، در ۲۰۰۹ برابر ۱۲۴ نفر، در ۲۰۱۴ برابر ۱۳۰ نفر و در ۲۰۲۳ برابر ۲۲۷ نفر بوده‌است. تا سال ۲۰۲۴ شمار ۶۶ خانوار در شهرک سکونت داشتند. وضعیت حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت‌های اسرائیل و ایالات متحده با این ارزیابی مخالف‌اند. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Ativ». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Ativ». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Ativ». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «"ב נווה אטי"ב». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی نوه اتیو نمایهٔ شهرک در تارنمای شورای منطقه‌ای جولان