هتل الدیره

هتل الدیره (فندق الدیرة) یک هتل ساحلی در خیابان الرشید در غزه، فلسطین بود. این هتل در سال ۲۰۰۰ ساخته شد و به سقف‌های بلند گنبدی و چشم‌انداز دریای مدیترانه شهرت داشت. هتل الدیره به‌طور منظم میزبان خبرنگاران خارجی بود که پوشش خبری غزه را بر عهده داشتند. هتل الدیره یک هتل بوتیک با ۲۲ اتاق بود که معماری آن آمیزه‌ای از سبک سنتی مراکشی و معماری اسلامی با طراحی مدرن به‌شمار می‌رفت. این هتل با آجرهای خشتی قهوه‌ای تیره خشک‌شده در آفتاب ساخته شده بود و طاق‌های سفید، سقف‌های گنبدی و مبلمان دست‌ساز از ویژگی‌های بارز آن بودند. ارتش اسرائیل در نوامبر ۲۰۲۳ در جریان جنگ غزه این هتل را بمباران و ویران کرد. ویژگی‌ها هتل الدیره یک هتل بوتیک با ۲۲ اتاق بود که پیرامون یک حیاط درونی ساخته شده بود. معماری آن دارای «شکوه عثمانی» توصیف شده بود. سبک ساختمان آمیزه‌ای از معماری سنتی مراکشی و معماری اسلامی با تأثیرات طراحی مدرن بود. هتل با آجرهای خشتی قهوه‌ای تیره خشک‌شده در آفتاب ساخته شده بود و دارای طاق‌های سفید، سقف‌های طاقی و گنبدی و مبلمان دست‌ساز از جمله مبلمان حصیری بود. معمار هتل رشید عبدالحمید بود. هتل دارای یک مولد برق اختصاصی و ۵٬۰۰۰ لیتر سوخت ذخیره بود که در دوره‌های قطعی مکرر برق ناشی از جنگ با ارتش اسرائیل، فعالیت هتل را تداوم می‌بخشید. هتل الدیره سال‌ها به‌عنوان «منطقهٔ ممنوعهٔ حمله» برای ارتش اسرائیل شناخته می‌شد که تا حدی به دلیل حضور خبرنگاران خارجی، دیپلمات‌ها و امدادگرانی بود که در هتل اقامت داشتند. پیشینه هتل الدیره در مه ۲۰۰۰ گشایش یافت؛ مدت کوتاهی پس از امضای پیمان‌های اسلو و چند ماه پیش از آغاز انتفاضه دوم. مالکان نخست هتل خالد عبدالشافی (کارمند برنامه عمران سازمان ملل متحد) و رشید عبدالحمید (معمار) بودند. در سال ۲۰۱۵ مدیریت جدیدی هتل را بر عهده گرفت. سمیر سکیک در سال ۲۰۰۲ مدیرکل هتل شد و دست‌کم تا سال ۲۰۱۰ در این سمت باقی ماند. در سال ۲۰۱۰ سفیران حسن نیت سازمان ملل متحد میا فارو و محمود قابیل از هتل بازدید کردند. دزموند توتو و ریچارد گلدستون نیز در همان سال از هتل دیدن کردند. هتل الدیره در اواسط دههٔ ۲۰۰۰ میلادی پس از اعتراض‌هایی از سوی جامعهٔ محلی، عرضهٔ نوشیدنی‌های الکلی را متوقف کرد. کشتار کودکان در ساحل هتل در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۴ چهار کودک فلسطینی که در ساحل مقابل هتل الدیره فوتبال بازی می‌کردند بر اثر اصابت موشک‌های ارتش اسرائیل کشته شدند. کارکنان هتل زخمیان را به رستوران هتل منتقل کردند. چندین خبرنگار خارجی که در هتل اقامت داشتند شاهد این کشتار بودند. برخی خبرنگاران به کمک کودکان زخمی شتافتند و آن‌ها را برای مداوا به داخل هتل آوردند. روز بعد، همهٔ خبرنگاران پس از دریافت دستور تخلیهٔ ۳۰ دقیقه‌ای از سوی ارتش اسرائیل ناگزیر به ترک هتل شدند. جنگ غزه و ویرانی در اواخر سال ۲۰۲۳ و اوایل ۲۰۲۴ در جریان جنگ غزه، هتل الدیره توسط نیروهای اسرائیلی بمباران و به‌طور کامل ویران شد. دو ماه پس از ویرانی هتل، خوانندهٔ فلسطینی-الجزایری سنت لوانت (فرزند معمار و مالک پیشین هتل) با انتشار تک‌آهنگ «دیره» (با همکاری ام‌سی عبدال) به این هتل ادای احترام کرد. این آهنگ در آلبوم هم‌نام «دیره» که در ژوئن ۲۰۲۴ منتشر شد گنجانده شده‌است. بازتاب و پیامد هتل الدیره بازتاب‌های مثبت فراوانی دریافت کرد. مجلهٔ تایم آن را «الماس تراش‌نخوردهٔ نوار غزه» نامید. آلن جانستون، خبرنگار بریتانیایی، نیز از هتل تمجید کرد. لونلی پلانت هتل الدیره را «شیک، باسلیقه و منظم» و «بدون تردید بهترین هتل شهر» توصیف کرد. رمان «لاشخور» (Vulture) نوشتهٔ فیبی گرینوود (۲۰۲۵) به‌طور عمده در هتلی ساحلی در غزه به نام «ساحل» جریان دارد. جاشوا هامر که در دههٔ ۲۰۰۰ در هتل الدیره اقامت داشت، این هتل داستانی را «جانشین بی‌تردید هتل الدیره» خواند. گرینوود گفته‌است که هتل داستانش نسخه‌ای «بازآفرینی‌شده» از هتل الدیره است و بارها برای پوشش خبری غزه در این هتل اقامت داشته‌است. نگارخانه جستارهای وابسته اقتصاد شهر غزه گردشگری در فلسطین منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Al Deira Hotel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «فندق الدیرة». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hotel Al Deira». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی – بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱ اکتبر ۲۰۲۳ از طریق وی‌بک ماشین