شورای منطقه‌ای لاخیش

شورای منطقه‌ای لاخیش (מועצה אזורית לכיש) یک شورای منطقه‌ای در منطقه جنوبی اسرائیل است که در شمال نگب جای دارد. این شورا پیرامون شهر باستانی لاخیش و شهر نوین کریات گت گسترده شده‌است. شورای منطقه‌ای لاخیش در سال ۱۹۵۶ بنیان‌گذاری شد و اکنون ۱۵ موشاو و چند شهرک اجتماعی را دربرمی‌گیرد. اقتصاد منطقه بر پایه کشاورزی استوار است و به‌ویژه پرورش میوه و گل در آن اهمیت دارد. همچنین تولید شراب از دیگر بخش‌های اقتصادی این منطقه به‌شمار می‌رود. در حوزه این شورا چندین پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده قرار دارد. پیشینه شهر کنعانی در هزاره دوم پیش از میلاد، شهری کنعانی در این منطقه بنیاد نهاده شد که با باروی دفاعی، دژ و خندق مستحکم شده بود. در بالاترین بخش شهر کاخی وجود داشت که محل اقامت پادشاه لاخیش بود. بر پایه نامه‌های آمارنا، لاخیش مرکز شهری پراهمیتی بود و پایگاه فرماندار مصری در جنوب کنعان به‌شمار می‌رفت. بر اساس نظریه‌های پذیرفته‌تر، این شهر سرانجام در سده دوازدهم پیش از میلاد به دست بنی‌اسرائیل ویران شد. شهر اسرائیلی شهر در دوران پادشاهی یهودا بازسازی شد. رحبعام آن را همراه با شهرهای اَدورایم و عزیقا مستحکم ساخت. از آنجا که لاخیش شهر مرزی بود، با دو ردیف بارو از آجرهای گلی بر پی‌های سنگی استحکام یافت. دیوار نزدیک به شش متر ضخامت داشت و دروازه شهر در بخش جنوب‌غربی از بزرگ‌ترین و نیرومندترین دروازه‌های آن دوره بود. شهر نوین به‌طور کامل به دست ارتش آشوری سناخریب میان سال‌های ۷۱۳ و ۷۰۱ پیش از میلاد ویران شد. نقش‌برجسته‌هایی در کاخ سناخریب در نینوا یافت شده که صحنه‌های این نبرد را نشان می‌دهد. در دوره پادشاهی یوشیا (۶۳۹–۶۰۹ پیش از میلاد)، شهر دوباره بازسازی شد اما ساده‌تر از پیش. لاخیش بار دیگر به دست بابلیان به فرماندهی نبوکدنصر دوم در حدود ۵۸۷–۵۸۵ پیش از میلاد تصرف و ویران گردید. شهر در سده پنجم پیش از میلاد در دوره هخامنشی دوباره آباد شد و در سال ۳۳۲ پیش از میلاد به تصرف اسکندر مقدونی درآمد و سرانجام در سده دوم پیش از میلاد به‌طور قطعی متروک شد. دوره نوین موشاو لاخیش در سال ۱۹۵۵ در نزدیکی محوطه باستان‌شناسی بنیاد نهاده شد و نام خود را از آن برگرفت. شورای منطقه‌ای لاخیش در سال ۱۹۵۶ رسماً تأسیس شد و سپس مرکز اداری موشاویم پیرامون خود گردید. این شورا الگویی برای شهرک‌های مشابه در نیجریه، زامبیا و نپال در دهه ۱۹۶۰ شد. از سال ۲۰۰۸ سه شهرک جدید در بخش شرقی لاخیش در دست ساخت بوده و برخی شهرک‌های قدیمی نیز گسترش یافته‌اند. جمعیت جمعیت شورای منطقه‌ای لاخیش در سال ۲۰۱۶ برابر ۱۰٬۹۵۳ نفر بود. بر پایه آمار سال ۲۰۲۰، نزدیک به ۹۸٫۹ درصد ساکنان یهودی هستند. مساحت این شورا بیش از ۳۷۸٬۶۰۰ دونام (حدود ۳۷۸٫۶ کیلومتر مربع) است. فهرست شهرک‌ها شهرک‌های زیر زیر نظر شورای منطقه‌ای لاخیش قرار دارند. همه آن‌ها موشاو هستند مگر بنی‌دکالیم، الیاو و نتا که شهرک‌های اجتماعی‌اند. موشاوها آحوزام اماتسیا حاروو لاخیش نهورا نوگا نیرحن زوهر سْده‌داوید سْده‌موشه شَهَر شِکِف تلامیم یاد ناتان منوحا شهرک‌های اجتماعی بنی‌دکالیم الیاو کَرمی‌قطیف نتا پارک‌ها و مناطق حفاظت‌شده در قلمرو شورای منطقه‌ای لاخیش چندین پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده قرار دارد از جمله بیت‌گوورین-مرشا، پارک ملی تل‌لاخیش و بیترونوت‌روحاما. پیوند به بیرون وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای لاخیش منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lakhish Regional Council». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lakhish (conseil régional)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Concejo Regional Lakish». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Лахиш (региональный совет)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶.