مازور (موشاو اسرائیلی)

مازور (מָזוֹר، به معنای «درمان») یک موشاو در منطقه مرکزی (اسرائیل) است. این روستا در گوشه جنوب‌شرقی دشت شارون و در نزدیک به سه کیلومتری جنوب‌شرقی پتخ تیکوا واقع شده و مساحتی برابر ۲٬۳۰۰ دونوم دارد. مازور در حوزه اداری شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین قرار دارد. این موشاو در سال ۱۹۴۹ به‌دست مهاجران یهودی از چکسلواکی و مجارستان و شماری از اسرائیلی‌های بومی بنیان‌گذاری شد. در شرق موشاو یک محوطه باستان‌شناسی شامل آرامگاه رومی سده سوم میلادی واقع شده که تنها ساختمان دوره رومی در اسرائیل است که از پی تا سقف پابرجا مانده‌است. پیشینه موشاو مازور در ژوئن ۱۹۴۹ به‌دست مهاجران یهودی (عولیم) از چکسلواکی و مجارستان و شماری از اسرائیلی‌های بومی‌زاد پایه‌گذاری شد. مهاجران نخست در خانه‌های روستای عربی متروک سکنا گزیدند. نام نخستین موشاو میزرا هار (מזרע הר، به معنای «کشتزار بر کوه») بود که از نام روستای عربی خالی‌شده «ام‌زرع» یا المزیرعه گرفته شده بود. در سال ۱۹۵۱ نام موشاو به «مازور» (به عبری به معنای «درمان» یا «شفا») تغییر یافت. این نام‌گذاری به پاس نهالستان و کارخانه گیاهان دارویی بود که گیاه‌شناس مُردخای کلاین در آنجا بنیان نهاده بود. کارخانه سرانجام ناکام ماند ولی نامش برای موشاو بر جای ماند. مازور بر زمین‌های متعلق به روستای فلسطینی خالی‌شده رنتیه و نیز زمین‌های غربی المزیرعه بنیان شده‌است. روزهای نخست زندگی در مازور در کتاب داستانی‌ـتاریخی «کفار بَسفار» («روستایی در مرز») نوشته گرشون اریش اشتاینر، از بنیان‌گذاران موشاو، به تصویر کشیده شده‌است. جغرافیا مازور در ارتفاع ۵۶ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل و نزدیک به لبه جنوبی دشت شارون واقع شده‌است. این موشاو در نزدیک به ۱۵ کیلومتری شرق مرکز تل‌آویو قرار دارد و در بخش شرقی مجموعه شهری تل‌آویو جای گرفته‌است. در نزدیک به ۵ کیلومتری جنوب‌غربی موشاو، فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون واقع است. مازور از راه بزرگراه شماره ۴۰ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) نیز از شرق موشاو می‌گذرد. روستاهای همسایه مازور شامل نحالیم، نوفخ، رینَتیا و بئروت یتسحاق هستند که در مجموع یک خوشه کشاورزی بزرگ را شکل می‌دهند. یافته‌های باستان‌شناسی در جنوب‌شرق موشاو یک محوطه باستان‌شناسی قرار دارد که شامل آرامگاهی (مقبره) رومی از سده سوم میلادی است. این آرامگاه یکی از معدود ساختمان‌های دوره رومی در اسرائیل (در غرب رود اردن) است که از پی تا بام به‌طور کامل پابرجا مانده‌است. بنا احتمالاً به این دلیل بر جای مانده که مدت‌ها به‌عنوان مکان نیایش اسلامی (مقام النبی یحیی) به کار می‌رفته‌است. در نزدیکی آرامگاه، بقایای ساختمان و کف موزاییکی از دوره بیزانسی یافت شده‌است. بر پایه سنت مسیحی، یوحنای تعمیددهنده در این مکان دفن شده‌است. این محوطه اکنون بوستان ملی به مساحت ۲۵ دونوم است. جمعیت بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، اکثریت مطلق ساکنان مازور یهودی هستند. مازور روستایی کوچک با جمعیت رو به رشد است؛ در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۱٬۳۴۹ نفر بود و جمعیت طی آن سال ۲٫۳ درصد افزایش یافت. موشاو دارای ۸۱ مزرعه (نَخالا) و نزدیک به ۱۵۰ قطعه زمین مسکونی توسعه‌یافته‌است. ساکنان سرشناس گیلی شاریر (زاده ۱۹۹۹)، جودوکار اسرائیلی و برنده مدال برنز المپیک. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mazor». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Мазор». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mazor». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «מזור». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون × وبگاه رسمی شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین