เบเอร์เชวาอ์

เบเอร์เชวาอ์ (ฮีบรู: בְּאֵר שֶׁבַע ‎, ออกเสียง: [ˈbe(ʔ)eʁ ˈʃeva(ʕ)] ; อาหรับ: بئر السبع, สัทอักษรสากล: [biʔr‿asˈsabʕ] ; แปลตรงตัว 'บ่อน้ำแห่งความสัตย์ หรือ บ่อน้ำแห่งที่เจ็ด') เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตทะเลทรายเนเกฟทางตอนใต้ของประเทศอิสราเอล ได้รับสมญาว่าเป็น "เมืองหลวงของเนเกฟ" เบเอร์เชวาอ์ตั้งอยู่ใจกลางของเขตปริมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ หากนับเฉพาะเขตเมืองแล้ว เบเอร์เชวาอ์เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศ ด้วยจำนวน 209,002 คน และเป็นนครที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่สอง (รองจากเยรูซาเลม) ด้วยพื้นที่ 117,500 ดูนัม หลักฐานทางประวัติศาสตร์จากคัมภีร์ไบเบิลกล่าวถึงพื้นที่เมืองโบราณ เทลเบเอร์เชวาอ์ ซึ่งอยู่ห่างจากเบเอร์เชวาอ์ในปัจจุบันไปประมาณ 2.5 ไมล์ นครปัจจุบันก่อตั้งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยชาวเติร์กออตโตมัน ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กองทัพบริติชได้เข้ายึดครองเมืองโดยใช้ม้าเร็วออสเตรเลียในช่วงสงครามเบียร์บีชา (1917) ต่อมาใน ค.ศ. 1947 เบเอร์เชวาอ์ หรือ บิอ์รุสซับอ์ (อาหรับ: بئر السبع) ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐอาหรับในแผนการแบ่งปาเลสไตน์โดยสหประชาชาติ หลังจากการประกาศเอกราชของอิสราเอล กองทัพอียิปต์ได้รวบรวมกำลังคนไว้ที่เบียร์บีชาในฐานะจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ ต่อมาในสงครามเบเอร์เชวาอ์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1948 นครได้ถูกยึดครองโดยกองกำลังป้องกันตนเองอิสราเอล หลังจากที่อิสราเอลได้รับเอกราช นครได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ประชากรส่วนใหญ่ในเขตเมืองถือว่าเป็นทายาทของชาวยิวเซฟาร์ดีและชาวยิวมิซราฮีที่อพยพจากอาหรับใน ค.ศ. 1948 ต่อมาใน ค.ศ. 1990 กลุ่มอพยพลำดับที่สองและสามก็ได้ตามเข้ามา กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยชาวยิวอัชเคนาซิที่อพยพจากสหภาพโซเวียต และชาวเบตาอิสราเอลที่อพยพจากประเทศเอธิโอเปีย ผู้อพยพจากโซเวียตได้คิดค้นหมากรุกซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเกมกีฬาหลักของนคร จนทำให้นครกลายเป็นศูนย์กลางการพัฒนาทางเทคโนโลยี ปัจจุบัน เบเอร์เชวาอ์ถือเป็นศูนย์กลางเกมหมากรุกของประเทศอิสราเอล และเนื่องด้วยในเบเอร์เชวาอ์มีเจ้าของรางวัลหมากรุกมากกว่านครแห่งอื่น ๆ ของโลก ทำให้เบเอร์เชวาอ์ได้รับขนานนามว่าเป็นเมืองหลวงหมากรุกของโลก เบเอร์เชวาอ์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเบนกูเรียนแห่งเนเกฟ และยังเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมล้ำสมัยของประเทศ เมืองฝาแฝด เบเอร์เชวาอ์เป็นเมืองฝาแฝดกับเมืองดังต่อไปนี้: อ้างอิง บรรณานุกรม Fabri, Felix (1893). Felix Fabri (circa 1480–1483 A.D.) vol II, part II. Palestine Pilgrims' Text Society. Thareani-Sussely, Yifat (2007). "The 'Archaeology of the Days of Manasseh' Reconsidered in the Light of Evidence From The Beersheba Valley". Palestine Exploration Quarterly. 139 (2): 69–77. doi:10.1179/003103207x194091. S2CID 161326436. แหล่งข้อมูลอื่น คู่มือการท่องเที่ยว Beer Sheva จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ) เว็บไซต์ทางการ Beer-Sheva – Historical article from the Catholic Encyclopaedia Israel Builds Expansion and architecture of Beersheva in the 1960s and 1970s Blueprint for Beersheba Goodchild, Philip; Talbert, Andrew (2010). "Beersheba & Abraham". Bibledex in Israel. Brady Haran for the University of Nottingham. Tsagai Asamain, Be'er Sheva-Compound C:Conservation measures during the excavation, Israel Antiquities Authority Site – Conservation Department Yardena Etgar and Ofer Cohen, Tel Be’er Sheva: The Underground Water Reservoir System, Israel Antiquities Authority Site – Conservation Department Shauli Sela and Fuad Abu-Taa, The Turkish Mosque and the Governor's House: Conservation of the stone and plaster, Israel Antiquities Authority Site – Conservation Department Survey of Western Palestine, Map 24: IAA, Wikimedia commons