Hinnom Vadisi

Hinnom Vadisi (İbranice: גֵּיא בֶן־הִנֹּם‎ - Gei Ben-Hinom) Hinnom Vadisi'nden ilk olarak İbrani Kutsal Kitabı'nda Yehuda ve Benyamin kabileleri arasındaki sınırın bir parçası olarak bahsedilir (Tekvin Joshua ). Birinci Tapınak döneminin sonlarında, bazı Yahuda krallarının çocuklarını yakarak kurban ettiği Tofet'in yeriydi (Yeremya 7:31 ). Daha sonra, Yeremya tarafından lanetlendi (Yeremya 19:2-6 ). Sonraki Yahudi Apokaliptizmi haham literatüründe, Gehinnom, kötülerin gideceği yer olarak ilahi ceza ile ilişkilendirildi. Ölülerin meskeni olan daha tarafsız Şeol teriminden farklıdır. İncil'in Kral James Versiyonu, her ikisini de Anglo-Sakson cehennem kelimesiyle tercüme eder. Hinnom Vadisi, Kudüs'ün Eski Şehri'ni ve bitişiğindeki Zion Dağı'nı batıdan ve güneyden çevreleyen vadinin Modern İbranice adıdır. Eski Kudüs'ün güneydoğu köşesinde yer alan Siloam Havuzu yakınında, Eski Şehir çevresindeki diğer ana vadi olan Kidron Vadisi ile buluşur ve birleşir. Wadi er-Rababi (Rebab vadisi) olarak da bilinir. Vadinin kuzeybatı kısmı artık bir şehir parkıdır . Etimoloji İncil vadiye şu şekilde atıfta bulunur:גֵּי בֶן־הִנֹּם‎ Ben-Hinnom, kelimenin tam anlamıyla "Hinnom'un oğlunun vadisi" veya גֵי־הִנֹּם Gē Hīnnōm (Gehenom), "Hinnom vadisi". Mişnaik İbranice ve Aramice'de isim,גֵיהִינֹּם‎ veya גֵיהִינָּם‎ dir. İngilizce "Gehenna", eski yunanca Géenna'yı temsil eder. İbranicedeki "Gimel" harfinin Arapça transliterasyonda "Cim" sesi vermesinden yola çıkarak bu isim Arapçada "Cahennem" olarak adlandırılmıştır. Türkçeye de Arapça üzerinden "Cehennem" olarak girmiştir. Coğrafya Hinnom Vadisi'nin tam yeri tartışmalıdır. George Adam Smith, 1907'de tarih yazarları tarafından dikkate alınan üç olası yer olduğunu yazdı: Arkeoloji Ahaz ve Menaşe hükümdarlıklarının İncil kayıtları (MÖ 700-600) ile çağdaş olan diğer Tofetlerde, Fenike Kartaca'da tanrıça Tanit'e, ve ayrıca eski Suriye-Filistin'de kurban edilen çocukların kemikleri ortaya çıkarıldı. Mosca (1975) gibi bilginler, Yeremya'nın Baal'e tapanların "burayı masumların kanıyla doldurdukları" şeklindeki yorumu gibi İbranice İncil'de kaydedilen kurbanın gerçek olduğu sonucuna varmışlardır. Yine de Yeremya Kitabındaki Mukaddes Kitap sözleri, yedinci yüzyılda Ben-hinnom'un yerinde meydana gelen olayları anlatır: "Çünkü onlar [İsrailliler] Beni terk ettiler ve burayı yabancı bir yer yaptılar ve orada kurbanlar yaktılar. Ne kendilerinin ne atalarının ne de Yahuda krallarının hiç tanımadıkları başka ilahlar vardı; çünkü onlar burayı suçsuzların kanıyla doldurdular ve oğullarını ateşte yakmalık sunular olarak yakmak için Baal'ın yüksek yerlerini inşa ettiler. Baal, hiçbir zaman buyurmadığım ve sözünü etmediğim bir şey ve hiç aklıma gelmedi; bu nedenle, işte, günler geliyor" diyor RAB, "bu yere artık Tofet ya da Ben-hinnom vadisi denmeyecek, daha ziyade kurbanlar vadisi" denecek. J. Day, Heider ve Mosca, Molek kültünün Tofet'teki Hinnom vadisinde gerçekleştiğine inanıyor. Toplu çocuk mezarları gibi herhangi bir arkeolojik kanıt bulunamamıştır; ancak, Tunus'ta bulunan Tophet'e kıyasla Kudüs bölgesinin yoğun nüfuslu geçmişi nedeniyle böyle bir bulgunun tehlikeye atılabileceği öne sürülmüştür. Yer, Yoşiya'nın eylemleriyle de bozulurdu "Ve Hinnom oğulları vadisindeki Tofet'i kirletti, öyle ki, hiç kimse oğlunu ya da kızını ateşten Moleke geçirmeye zorlayamaz." (2 Krallar 23). Bilginlerin bir azınlığı, Mukaddes Kitabın gerçek çocuk kurbanını değil, yalnızca tanrıya ateşle adanmayı tasvir ettiğini iddia etmeye çalıştı; ancak bu iddianın "ikna edici bir şekilde çürütüldükleri" yargısına varılmıştır. (Hay, 2011) Ayrıca bakınız Ateş gölü Kaynakça