گل‌اون

گل‌اون (גַּלְאוֹן, גל און، به معنای «موج نیرو») یک کیبوتص در جنوب اسرائیل است. این کیبوتص در منطقهٔ شفله واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو اداره می‌شود. گل‌اون در حدود ده کیلومتری شمال شرقی کریات گت و دو کیلومتری شرق بیت غوفرین قرار دارد. این کیبوتص با جنبش هاشومر هاتزائیر و سازمان شهرک‌سازی کیبوتص آرتزی (که اکنون بخشی از جنبش کیبوتص است) پیوند دارد. گل‌اون در سال ۱۹۴۶ در چارچوب طرح شهرک‌سازی «یازده نقطه در نقب» بنیان‌گذاری شد و جمعیت آن بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴ نزدیک به ۳۶۸ نفر بوده‌است. محیط جغرافیایی گل‌اون بر فراز تپه‌ای در نزدیک به بیست کیلومتری دریای مدیترانه قرار دارد. این تپه در کنار نهر گوورین، شاخه‌ای فرعی از رودخانهٔ لاکیش، واقع شده‌است. آب‌وهوای مدیترانه‌ای با بارش متوسط و دمای معتدل، شرایط مناسبی را برای تولیدات کشاورزی فراهم کرده‌است. ارتفاع کیبوتص از سطح دریا نزدیک به ۲۰۲ متر است. از نظر دسترسی، جادهٔ محلی شمارهٔ ۳۵۳ کیبوتص را به شبکهٔ راه‌ها متصل می‌کند و بزرگراه شمارهٔ ۶ (بزرگراه سراسری اسرائیل) از غرب آن می‌گذرد. پیشینه هستهٔ اولیه یا «گارعین» بنیان‌گذار این کیبوتص از اعضای جنبش جوانان صهیونیستی هاشومر هاتزائیر در لهستان تشکیل شده بود. نُه نفر از بنیان‌گذاران اصلی در سال ۱۹۳۹ به سرزمین اسرائیل (فلسطین تحت قیمومت بریتانیا) مهاجرت کردند و نخست در عین هامیفراتص نزدیک حیفا ساکن شدند. پس از آنکه شمار گروه به سی نفر رسید، به گیوات میکائیل در شمال غربی نس زیونا منتقل شدند تا آموزش شهرک‌نشینی (هَخشارا) ببینند. این گروه به ساخت جاده و برداشت میوه در باغ‌های اطراف مشغول شدند، اما وضع اقتصادی‌شان بسیار دشوار بود. درست پس از پایان مراسم یوم‌کیپور، بین ۵ تا ۶ اکتبر ۱۹۴۶، گروه به مکان کنونی خود در کنار کیبوتص گت در شفله نقل مکان کرد. این جابه‌جایی بخشی از طرح «یازده نقطهٔ شهرک‌سازی» بود که در همان شب در منطقه اجرا شد. کیبوتص با کمک مالی کرن هایسود و بر زمینی که صندوق ملی یهود خریداری کرده بود بنیان‌گذاری شد. نخستین سال‌های دولت اسرائیل در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، کیبوتص در محاصره قرار گرفت و مورد حملهٔ ارتش مصر واقع شد. نیروهای مصری تا یک کیلومتری کیبوتص پیش‌روی کردند، اما تلاش اعضای کیبوتص برای مین‌گذاری به دفاع از آن و حفظ جبههٔ جنوبی اسرائیل کمک کرد. در اواخر اکتبر ۱۹۴۸، کیبوتص به‌عنوان پایگاهی برای عملیات یوآو نیروهای دفاعی اسرائیل به کار رفت که در نتیجهٔ آن بیت جبرین در شرق تصرف شد. جمعیت کیبوتص با ورود گروهی از بازماندگان هولوکاست که در سال ۱۹۴۷ با کشتی اکسودوس رسیده بودند، افزایش یافت. در سال ۱۹۵۱ گروه بزرگی از اعضای هاشومر هاتزائیر از آمریکای شمالی به کیبوتص پیوستند. ده سال بعد در ۱۹۶۱ گروهی از اعضای اسرائیلی همین جنبش و همچنین گروه کوچکی از اعضای ماپام از اروگوئه به کیبوتص پذیرفته شدند. سال ۲۰۰۰ تا کنون در سال ۲۰۰۰ کیبوتص با دشواری‌های اقتصادی روبه‌رو شد: کیبوتص زیان‌ده بود و جوانان آن به شهرها مهاجرت می‌کردند. در پی این بحران، اعضا تصمیم به اصلاح ساختار گرفتند و «شبکهٔ ایمنی» تازه‌ای را پذیرفتند. این اقدام وضع اقتصادی را باثبات کرد اما بر جمعیت‌شناسی کیبوتص چندان اثری نداشت. کمبود شدید آب نیز مشکلات اقتصادی را دوچندان کرده بود. گل‌اون زمین‌های گسترده‌ای داشت که به دلیل کمبود آب قابل کشت نبودند. چاه کیبوتص سالانه تنها ۶۰٬۰۰۰ مترمکعب آب تأمین می‌کرد که تقریباً همهٔ آن صرف آب آشامیدنی و نیازهای روزمره می‌شد. تنها پس از تکمیل آبرسان ملی اسرائیل (در سال ۱۹۵۴ آبرسان یارکون-نقب) امکان گسترش زمین‌های کشاورزی فراهم آمد. باستان‌شناسی: دژ کنعانی در نزدیکی گل‌اون بقایای دژی کنعانی متعلق به سدهٔ دوازدهم پیش از میلاد کشف شده‌است. این دژ در سال ۲۰۲۰ پس از کاوش‌های باستان‌شناسی برای بازدید عموم گشایش یافت. بر پایهٔ منابع روسی، در کتاب داوران به نبرد کنعانیان (با پشتیبانی مصریان) با فلسطینیان باستان (به رهبری پادشاهان عقرون) اشاره شده و این دژ سرانجام با از دست رفتن حمایت مصریان سقوط کرد. صنعت و کشاورزی در نخستین روزهای تأسیس کیبوتص، کارخانه‌ای بنیان‌گذاری شد که نخستین کارخانهٔ تولید ابزارهای فولادی به شیوهٔ نوین در آن کشور بود. پس از سال‌ها این کارخانه تعطیل شد و کارخانهٔ جعبه‌سازی جایگزین آن گردید که آن هم سرانجام بسته شد. سال‌ها بعد، کیبوتص کارخانهٔ پنکه‌سازی‌ای را در رمله خریداری کرد. این کارخانه سال‌ها نقش مهمی در اقتصاد کیبوتص ایفا کرد تا آنکه بازار پنکه با ورود محصولات ارزان چینی اشباع شد. کارخانه به تولید موتورهای الکتریکی تبدیل شد اما آن نیز در رقابت با بازار چین دوام نیاورد و تعطیل شد. امروزه کیبوتص عمدتاً از درآمد کشاورزی و حقوق اعضایی که در بیرون از کیبوتص کار می‌کنند امرار معاش می‌کند. محصولات اصلی شامل گندم، هندوانه، آووکادو و روغن جوجوبا است. همچنین پرورش گاو و مرغ نیز در کیبوتص انجام می‌شود. جمعیت جمعیت گل‌اون در طول دهه‌ها نوسان داشته‌است. بر پایهٔ آمارهای مرکز آمار اسرائیل، جمعیت کیبوتص در سال ۱۹۴۸ حدود ۲۷۰ نفر بوده و در سال ۱۹۶۱ به ۳۵۶ نفر و در ۱۹۸۳ به ۴۱۴ نفر رسیده‌است. پس از آن روندی کاهشی آغاز شد و در سال ۲۰۰۱ به ۲۹۵ نفر رسید. جمعیت در سال ۲۰۱۴ برابر ۳۶۸ نفر ثبت شده‌است. افراد سرشناس ایتسخاک بریک (زادهٔ ۱۹۴۷)، ژنرال اسرائیلی منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gal On». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gal-On (Kibbuz)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Гальон (кибуц)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gal On». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی کیبوتص گل‌اون مهمان‌خانهٔ گل‌اون