نوه یاراک

نوه یاراک (נְוֵה יָרָק، به معنای «واحه سبزی») یک موشاو در بخش مرکزی اسرائیل است. این روستا در نزدیکی شهر هود هشارون قرار دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای دروم هشارون است. نوه یاراک در سال ۱۹۵۱ میلادی توسط مهاجران یهودی از رومانی بنیان‌گذاری شد و نخستین نام آن «کفار یارکانیم» (به عبری: כפר ירקנים، به معنای «روستای سبزی‌فروشان») بود. این موشاو بخشی از دشت ساحلی شارون و در کنار رودخانه یارکون واقع شده و اقتصاد آن عمدتاً بر پایه کشاورزی استوار است. جغرافیا نوه یاراک در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا در دشت شارون قرار دارد که منطقه‌ای پرجمعیت و دارای کشاورزی فشرده‌است. در شمال‌غربی روستا، وادی نحال قانا جریان دارد. این روستا ۱۳ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۱۵ کیلومتر شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۷۵ کیلومتر جنوب مرکز حیفا فاصله دارد. نوه یاراک در میان بقایای زمین‌های کشاورزی سنتی در کنار رودخانه یارکون جای گرفته که از شمال‌غرب به حاشیه شهری هود هشارون و از جنوب به شهرهای پتح تیکوا و روش هاعین محدود می‌شود. نوه یاراک از راه جاده محلی شماره ۵۱۱۲ به شبکه حمل‌ونقل متصل است که در غرب روستا به بزرگراه شماره ۴۰ می‌پیوندد. پیشینه این موشاو در سال ۱۹۵۱ میلادی توسط مهاجران یهودی از رومانی که بازماندگان هولوکاست بودند بنیان‌گذاری شد. نام نخست این آبادی «یارکونیم» بود که کمیته نام‌گذاری برای بزرگداشت خاطره یک سکونتگاه کوتاه‌مدت از ساکنان پتح تیکوا انتخاب کرد. مهاجران تازه‌وارد این نام را به «کفار یارکانیم» تغییر دادند و سپس به «نوه یارکانیم» تبدیل شد و سرانجام در ماه مه ۱۹۵۲ نام کنونی «نوه یاراک» بر آن نهاده شد. بنیان‌گذاران نخستین، گروهی از نزدیک به ۹۰ خانوار شامل ۳۱۰ نفر بودند که بیشترشان از رومانی آمده بودند. ویژگی برجسته این سکونتگاه آن بود که مهاجرانش افرادی ۴۵ ساله و بالاتر بودند که معمولاً برای سکونت در مناطق کشاورزی فرستاده نمی‌شدند. این مهاجران از اردوگاه‌های پردس حنا و عین شمر نامه‌ای به زبان رومانیایی به نخستین رئیس‌جمهور اسرائیل، حیم وایتسمن، نوشتند و درخواست تأسیس یک سکونتگاه کشاورزی کردند. در آغاز، آبادی دارای ویژگی‌های یک اردوگاه موقت بود؛ چادرها به جای خانه به کار می‌رفت و برق و آب وجود نداشت. در سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳ روستا از سیل‌های رودخانه یارکون آسیب دید. قلمرو اداری موشاو ۲٬۸۰۰ دونم (۲٫۸ کیلومتر مربع) وسعت دارد، هرچند در آغاز تنها ۱٬۲۰۰ دونم در اختیار آنان گذاشته شد و به دلیل کمبود آبیاری تنها نیمی از آن کشت می‌شد. نخستین محصول برداشت‌شده شامل سیب‌زمینی، هویج، سیر و پیاز بود و به دلیل فراوانی آب رودخانه یارکون بسیار موفق ارزیابی شد. در سال ۱۹۵۶ زمین‌های بیشتری توزیع شد و هر کشاورز قطعه‌ای ۲۰ دونمی دریافت کرد. بخشی از زمین‌های موشاو بر روی اراضی‌ای قرار دارد که پیش از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به روستای فلسطینی المویلح تعلق داشت و بخشی دیگر متعلق به جلجولیه بود. روستای المویلح نزدیک به یک کیلومتر جنوب موشاو کنونی بود و بدوی‌هایی از قبیله عرب‌الملاحه آن را بنیان نهاده بودند. در سال ۱۹۳۱ جمعیت آن ۳۷ نفر بود و پیش از آغاز جنگ در اواخر ۱۹۴۷ ساکنانش گریختند و آبادی ویران شد. موشاو در زمان کنونی نوه یاراک یکی از مرفه‌ترین سکونتگاه‌های منطقه دروم هشارون به‌شمار می‌رود، با این حال ریشه‌های کشاورزی خود را حفظ کرده‌است. در موشاو یک محله گسترش برای نسل دوم و سوم ساخته شده که سرانجام توسط ساکنان جدید پر شده‌است. دفاتر شورای منطقه‌ای دروم هشارون، مجتمع آموزشی «بیت حینوخ یارکون» و تالار فرهنگی منطقه‌ای در نزدیکی موشاو جای دارند. در موشاو ساختمان‌های عمومی از جمله باشگاه جوانان، خانه فرهنگ، کنیسه، مهدکودک، استخر شنا با اندازه المپیک و درمانگاه وجود دارد. کشاورزی همچنان در موشاو ادامه دارد و بیشتر شامل کشت‌های زراعی، باغ‌های مرکبات و درختان میوه است. شراب‌سازی نسل سوم کشاورزان بنیان‌گذار نوه یاراک با کاشت تاکستان و تأسیس دو کارگاه شراب‌سازی، دامنه کشاورزی را گسترش دادند. کارگاه شراب‌سازی نوه یاراک در سال ۲۰۱۵ توسط مومو شمیلوویتس، نسل سوم بنیان‌گذاران موشاو، تأسیس شد. این کارگاه در تولید شراب از انگور کارینیان (Carignan)، گرناش (Grenache) و سیرا (Syrah) تخصص دارد که در تاکستان‌های کهنسال خانوادگی کشت می‌شوند. در سال ۲۰۱۶ کارگاه شراب‌سازی سنیلوویتس به‌عنوان یک شراب‌سازی بوتیک خانوادگی توسط خانواده سنیلوویتس تأسیس شد. تاکستان‌های این کارگاه در موشاو نوه یاراک قرار دارند و سنی سنیلوویتس، فرزند حیم سنیلوویتس از بنیان‌گذاران موشاو، آن‌ها را مدیریت می‌کند. انگورهای محلی برآیند شصت سال سکونت و توسعه کشاورزی در دامنه‌های یارکون و خُرداقلیم ویژه و خاک حمرا هستند که آب باران و مواد معدنی را در خود نگه می‌دارند و کشاورزی دیم را ممکن می‌سازند. جمعیت جمعیت نوه یاراک در طول دهه‌ها رشد چشمگیری داشته‌است. بر پایه سرشماری ۱۹۶۱ جمعیت آن ۴۴۲ نفر بود که تا سال ۲۰۱۴ به ۱٬۳۶۰ نفر رسید. اکثریت مطلق ساکنان یهودی هستند. در سال ۲۰۱۴ نرخ رشد جمعیت ۲٫۶ درصد بود. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Yarak». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Jarak». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «נווה ירק». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neve Yarak». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه رسمی نوه یاراک