هایوگو

هایوگو (הַיּוֹגֵב، به معنای «کشاورز») یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در نزدیک به ۷ کیلومتری غرب عفوله واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای دره یزرعیل قرار دارد. هایوگو در بخش مرکزی نیمه غربی دره یزرعیل در منطقه‌ای با کشاورزی فشرده جای گرفته‌است. در شمال روستا رودخانه قیشون از دره می‌گذرد. این موشاو در سال ۱۹۴۹ توسط گروهی از جوانان مهاجر از اتریش، آلمان و رومانی و نیز اسرائیلی‌های بومی‌زاد بنیاد نهاده شد. بنیان‌گذاران پیش‌تر ساکنان بیت اشل بودند که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل ویران شده بود. بخشی از زمین‌های موشاو پیش‌تر متعلق به روستای تخلیه‌شده فلسطینی خربت لد بود. اقتصاد هایوگو بر پایه کشاورزی شامل کشت زراعی، دامداری، مرغداری، گلخانه‌های گل و باغ‌های زیتون و نیز کسب‌وکارهای کوچک استوار است. این روستا میزبان نخستین مزرعه تخم‌مرغ ارگانیک آزادچَر گواهی‌شده در اسرائیل است. ریشه‌شناسی نام نام هایوگو از دو بخش تشکیل شده‌است: حرف تعریف عبری «ها» (ה) و واژه «یوگِو» (יּוֹגֵב) که به معنای «کشاورز» و «برزگر» است. پیشینه دوران باستان در سپتامبر تا اکتبر ۲۰۱۲ کاوش آزمایشی در محوطه عینوت نیسانیت در نزدیکی تقاطع هایوگو انجام شد. در بررسی باستان‌شناختی منطقه‌ای که رابان در این ناحیه انجام داده بود، وجود گورهایی از دوره‌های برنز میانی، آهن، هخامنشی، یونانی‌مآبی، رومی، بیزانسی و عثمانی گزارش شده بود. در این محوطه یک چاه آب از دوره نوسنگی کشف شد که از کهن‌ترین چاه‌های جهان به‌شمار می‌رود. یکی از یافته‌های این کاوش استخوان‌های زنی نزدیک به ۱۹ سال و مردی ۳۰ تا ۴۰ ساله بود که از آنان به عنوان «نخستین کشاورزان دره یزرعیل» یاد شده‌است. در سال ۲۰۱۸ یک باغبان هنگام وجین کردن، انگشتری برنزی ۷۰۰ ساله کشف کرد. این شیء باستانی دست‌نخورده تصویری از نیکلاس قدیس را بر خود دارد که در مسیحیت شرقی به عنوان قدیس حامی مسافران مورد احترام است. دوران نوین موشاو هایوگو در اوت ۱۹۴۹ بر زمین‌های خربت لد بنیاد نهاده شد. بنیان‌گذاران آن هسته‌ای از جوانان مهاجر یهودی از اتریش، آلمان و رومانی به همراه یهودیان بومی اسرائیل بودند که از سال ۱۹۴۱ سازمان‌دهی شده بودند و دوره کارآموزی خود را در کفار ویتکین و بئر توویا گذرانده و از سال ۱۹۴۳ در بیت اشل نزدیک بئرشبع ساکن شده بودند. پس از ویرانی بیت اشل در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، اعضای گروه به دره یزرعیل منتقل شدند و به‌طور موقت در ساختمان‌های فرودگاه کوچک بریتانیایی مناحات مگیدو اسکان یافتند. بخشی از زمین‌های موشاو پیش‌تر به روستای فلسطینی خربت لد تعلق داشت. این روستا در آوریل ۱۹۴۸ در مراحل آغازین جنگ توسط نیروهای یهودی تصرف و ساکنانش آواره شدند. در سرشماری ۱۹۳۱ جمعیت خربت لد ۴۵۱ نفر در ۸۷ خانه بود و در آن مسجدی و محوطه باستانی خربت المناطیر با بقایای دوره بیزانسی وجود داشت. در هنگام بنیان‌گذاری، موشاو ۷۰ خانواده داشت و برای ۱۲۰ واحد بهره‌برداری و نزدیک به ۳۰ خانواده صاحب حرفه برنامه‌ریزی شده بود. در آوریل ۱۹۵۰ سنگ بنای خانه‌های دائمی گذاشته شد و ساکنان خود به ساخت آنها پرداختند. تا ژوئن ۱۹۵۱ شصت خانه نخست برپا شده و شمار خانوارها با پذیرش مهاجران تازه‌وارد و ترک‌کنندگان کیبوتص‌ها به ۱۱۰ رسیده بود. راه دسترسی موشاو به درازای نزدیک به ۳٫۵ کیلومتر در سال ۱۹۵۱ ساخته شد اما تنها بخشی از آن آسفالت شد که سال‌ها مشکلاتی برای ساکنان ایجاد کرد تا اینکه جاده در پایان سال ۱۹۵۶ تکمیل شد. به هر واحد بهره‌برداری بین ۶۵ تا ۷۰ دونوم زمین اختصاص یافت که نیمی برای کشت و نیمی برای باغ‌های مشترک بود. با این حال، توسعه موشاو در آغاز به دلیل کمبود آب متوقف شد. این مشکل در سال ۱۹۵۵ با اتصال موشاو به چاه‌های شرکت مکوروت در منطقه مگیدو برطرف شد. مشکل دیگر سرقت گاوها و گوسفندان توسط نفوذگران بود. در پایان سال ۱۹۵۸ موشاو به شبکه برق متصل شد و در سال ۱۹۶۰ شعبه‌ای پستی در آن گشایش یافت. دشواری‌های اقتصادی موشاو با مشکلات اقتصادی فراوانی دست‌وپنجه نرم کرد. بخشی از زمین‌های اختصاص‌یافته، زمین‌های عمومی نامناسب بود. باغ‌هایی که کاشته شدند نتیجه نداد و بحران صنعت مرغداری در اواخر دهه ۱۹۵۰ بدهی‌های سنگینی بر دوش ساکنان گذاشت. بسیاری از بنیان‌گذاران موشاو را ترک کردند و شمار خانوارها تا آغاز ۱۹۵۷ به ۸۸ و سپس به نزدیک به ۸۰ خانواده کاهش یافت. در سال ۱۹۶۳ موشاو زیر نظر بخش شهرک‌سازی آژانس یهودی قرار گرفت و در چارچوب بازسازی، ۴۰۰ دونوم زمین جایگزین به آن اختصاص داده شد. با وجود این، وضعیت بهبود نیافت و در سال ۱۹۷۶ زمین‌های کشاورزی موشاو در گرو بانک کشاورزی اسرائیل قرار گرفت. از سال ۱۹۸۸ موشاو تحت حکم توقیف اموال درآمد که در سال ۱۹۹۲ به برنامه بازسازی بدهی‌های موشاوها تبدیل شد. دوره معاصر در دهه ۱۹۸۰ کشت تجاری گل آغاز شد. در سال ۱۹۹۱ اردوگاه موقتی شامل ۵۰ کاروان سیار برای مهاجران اتحاد شوروی در کنار روستا برپا شد که بعدها به ساخت‌وسازهای دائمی تبدیل گردید. در سال ۲۰۲۰ موشاو به جنبش جوانان هشومر هتصعیر پیوست و نخستین موشاوی شد که به این جنبش (که پیش‌تر تنها با جنبش کیبوتصی شناخته می‌شد) ملحق گردید. اقتصاد اقتصاد هایوگو بر پایه کشاورزی استوار است و دربرمی‌گیرد: کشت زراعی، کارگاه روغن‌کشی زیتون، گاوداری شیری، مرغداری و گلخانه‌های گل. در کنار کشاورزی، کسب‌وکارهای کوچکی نیز در زمینه‌های گوناگون فعالند: فروشگاه‌های گل، محصولات ارگانیک، کارگاه‌های آشپزی مزرعه‌ای، اصطبل اسب با صادرات به کشورهای عربی و ساخت‌وساز سبز. هایوگو میزبان نخستین مزرعه تخم‌مرغ ارگانیک آزادچَر گواهی‌شده در اسرائیل است. همچنین در روستا سیرک کشاورزی، کارگاه پنیرسازی محلی، شکلات‌سازی و قهوه‌فروشی وجود دارد. بخشی از ساکنان نیز برای کار به شهرهای اطراف رفت‌وآمد می‌کنند. جغرافیا هایوگو در ارتفاع ۹۶ متری از سطح دریا در بخش مرکزی نیمه غربی دره یزرعیل جای دارد. این روستا نزدیک به ۷۲ کیلومتر شمال شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۳۰ کیلومتر جنوب شرقی حیفا واقع شده‌است. در شمال روستا رودخانه قیشون جریان دارد. هایوگو از راه جاده محلی به بزرگراه شماره ۶۶ متصل است. جمعیت‌شناسی ساکنان هایوگو یهودیان سکولار هستند. جمعیت موشاو از بدو تأسیس تغییرات نوسانی داشته‌است. در سال ۱۹۶۱ جمعیت آن ۴۴۲ نفر بود که تا ۱۹۷۲ به ۳۵۶ نفر کاهش یافت. جمعیت در سال ۱۹۹۵ به ۶۳۰ نفر رسید اما دوباره افت کرد و در ۲۰۰۶ به ۵۳۴ نفر رسید. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ جمعیت هایوگو ۶۲۹ نفر بوده‌است. چشمه عین عدعد در ۱ کیلومتری شرق موشاو چشمه‌ای پرآب به نام عین عدعد وجود دارد که آبدهی آن نزدیک به ۲۰ مترمکعب در ساعت با شوری نزدیک به ۴۰۰ میلی‌گرم کلر در لیتر است. تا سال ۲۰۲۱ آب این چشمه برای آبیاری پمپ می‌شد. از آن پس تا سال ۲۰۲۵ چشمه بازسازی شد تا به عنوان تفرجگاه عمومی در دسترس قرار گیرد. خدمات و امکانات در هایوگو مرکز پیش‌دبستانی برای کودکان فعال است و دبستان در کیبوتص نزدیک هزورعا قرار دارد. همچنین فروشگاه، مطب پزشکی، اداره پست و کتابخانه در روستا وجود دارد. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «HaYogev». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ha-Jogev». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «היוגב». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «HaYogev». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای رسمی هایوگو هایوگو در تارنمای سازمان توسعه جلیل