مگیدو

مگیدو (מְגִדּוֹ، مجیدو) یک کیبوتص در شمال اسرائیل است که در سال ۱۹۴۹ بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص در مرج ابن عامر واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای مگیدو اداره می‌شود. مگیدو را گروهی از بازماندگان هولوکاست از مجارستان و لهستان پایه‌گذاری کردند که در پایان جنگ جهانی دوم سازمان‌دهی شده و در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل شرکت کرده بودند. کیبوتص در نزدیکی تقاطع مگیدو قرار دارد؛ جایی که بزرگراه ۶۵ (از خدرا به عفوله) و بزرگراه ۶۶ (از حیفا به سمت جنوب به‌سوی کرانه باختری) یکدیگر را قطع می‌کنند. در این تقاطع یک پایانه اتوبوسرانی و یک زندان امنیتی واقع شده‌است. در ادبیات آخرالزمانی مسیحی، کوه مگیدو که تپه‌ای مشرف بر دره‌ای است که کیبوتص کنونی در آن قرار دارد، به‌عنوان محل نبرد نهایی میان نیروهای خیر و شر در آخر زمان شناخته می‌شود که آرماگدون نام دارد و در باب ۱۶ کتاب مکاشفه (آیهٔ ۱۶) از عهد جدید آمده‌است. کیبوتص مگیدو هیچ‌گاه از نظر اقتصادی و جمعیتی رشد چشمگیری نداشت و در نوامبر ۲۰۰۰ ساختار اشتراکی خود را رها کرد و هر عضو مسئول معاش خود شد. جغرافیا کیبوتص مگیدو در نزدیکی تل مگیدو واقع شده که یکی از غنی‌ترین محوطه‌های باستان‌شناختی منطقه است. این کیبوتص در حدود ۹۰ کیلومتری شمال اورشلیم، ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی حیفا و ۱۰ کیلومتری شمال غربی جنین قرار دارد. محل چندین نبرد مگیدو نیز در همین نزدیکی واقع شده‌است. بر پایهٔ کتاب مقدس، این شهر به قبیله منسی تعلق داشت (اول تواریخ ۷:۲۹). در سال ۲۰۰۵ باستان‌شناسان اسرائیلی بقایای یک کلیسای باستانی را در محوطهٔ زندان کشف کردند که شاید کهن‌ترین کلیسا در سرزمین مقدس باشد. مقامات در حال بررسی انتقال زندان هستند تا این محوطه برای گردشگران در دسترس قرار گیرد. پیشینه دوران باستان تل مگیدو یکی از کهن‌ترین سکونتگاه‌های خاورمیانه به‌شمار می‌رود. این محوطه بر شاخهٔ غربی گذرگاهی باریک نگهبانی می‌داد که مصر باستان را به آشور متصل می‌کرد. این مکان از حدود ۷۰۰۰ تا ۵۸۶ پیش از میلاد مسکونی بوده‌است. نخستین آثار مهم به دورهٔ مس‌سنگی (۴۵۰۰–۳۵۰۰ پیش از میلاد) بازمی‌گردد. شهر در دورهٔ عصر مفرغ آغازین IV (۲۳۰۰–۲۰۰۰ پیش از میلاد) دچار افول شد. در حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد شهر تا اندازه‌ای احیا شد و پس از ساخت‌وسازهای گسترده، در عصر مفرغ میانی به بزرگ‌ترین وسعت خود یعنی ۱۰ تا ۱۲ هکتار رسید. با وجود تسلط تحوتموس سوم بر شهر، مگیدو همچنان شکوفا ماند و کاخی بزرگ و پرشکوه در عصر مفرغ پسین ساخته شد. عصر آهن (دورهٔ کتاب مقدسی) شهر در حدود ۱۱۵۰ پیش از میلاد ویران شد. منطقه دوباره توسط گروه‌هایی که برخی پژوهشگران آنها را اسرائیلیان نخستین دانسته‌اند سکونت یافت و سپس شهری بدون دیوار توسط فلسطینیان جایگزین آن شد. پس از تصرف توسط اسرائیلیان، شهر اهمیت یافت اما ویران شد و احتمالاً مهاجمان آرامی عامل آن بودند. شهر بازسازی و به مرکز اداری اشغال سامریه توسط تیگلات-پیلسر سوم تبدیل شد. اهمیت شهر به‌زودی کاهش یافت و در حدود ۵۸۶ پیش از میلاد متروک شد. از آن زمان مگیدو غیرمسکونی باقی ماند و ویرانه‌های پیش از ۵۸۶ پیش از میلاد بدون آشفتگی از سکونتگاه‌های نوتر حفظ شدند. دورهٔ عثمانی در دورهٔ عثمانی، لجون پایتخت امارت توربای (۱۵۱۷–۱۶۸۳) بود که مرج ابن عامر، کوه کرمل، دره بیت شیان، شمال سامریه و بخش شمالی دشت شارون را دربرمی‌گرفت. لجون مرکز یک سنجاق هم‌نام و یکی از پایتخت‌های ایالتی سرزمین فلسطین در سده شانزدهم میلادی بود. در حدود سال ۱۶۰۰ مرکز امارت توربای به جنین منتقل شد. جنگ جهانی اول نبرد مگیدو (۱۹۱۸) در جریان جنگ جهانی اول درگرفت. نیروهای متفقین به فرماندهی ژنرال ادموند آلنبی با ارتش عثمانی در نزدیکی محوطهٔ باستانی جنگیدند. بنیان‌گذاری کیبوتص کیبوتص مگیدو در ۲ فوریهٔ ۱۹۴۹ (برخی منابع ۲۷ ژانویه ۱۹۴۹ را نیز ذکر کرده‌اند) توسط گروهی از بازماندگان هولوکاست از مجارستان و لهستان بنیان‌گذاری شد. این گروه در پایان جنگ جهانی دوم شکل گرفته و در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل شرکت کرده بود. اعضای کیبوتص نخست بر ویرانه‌های روستای عربی لجون ساکن شدند. ساختمان‌های روستا در ماه‌های پس از آن تخریب شد. چند سال بعد، اعضا به تپه‌ای نزدیک نقل مکان کردند. در سال ۱۹۵۲ گروهی از مهاجران از لبنان و مکزیک به کیبوتص پیوستند. در ۱۹۵۹ گروه دیگری از آرژانتین آمدند. در سال‌های پس از آن گروه‌های بیشتر و داوطلبان سازمان‌های جوانان به کیبوتص ملحق شدند، اما جمعیت رشد نکرد زیرا اعضا کیبوتص را ترک می‌کردند. بازسازماندهی و دگرگونی ساختاری کیبوتص مگیدو همواره با مشکلات جمعیتی و اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. شمار ساکنان پایین بود و نرخ جابه‌جایی تا اواخر دهه ۱۹۹۰ بالا ماند. در نوامبر ۲۰۰۰، به دلیل مشکلات جمعیتی و بی‌ثباتی اقتصادی، اعضای کیبوتص تصمیم گرفتند شیوهٔ زندگی اشتراکی را کنار بگذارند. از آن پس هر عضو مسئول معاش خویش شد و کیبوتص تنها برخی خدمات رفاهی ارائه می‌داد. همچنین مالکیت واحدهای مسکونی و کسب‌وکارها از کیبوتص به ساکنان منتقل شد. در سال ۲۰۰۷ دو محلهٔ جدید در بخش‌های غربی و شمالی کیبوتص با ۱۰۸ واحد مسکونی ساخته شد. شهرهای خواهرخوانده کیبوتص مگیدو با شهرهای زیر پیوند خواهرخواندگی دارد: ایکسل، بلژیک (از ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ به حالت تعلیق درآمده) هیتا، ژاپن جستارهای وابسته تل مگیدو آرماگدون کیبوتص منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Megiddo, Israel». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Megiddo (kibboutz)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «مجیدو (کیبوتس)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Meguido (Israel)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون تارنمای شورای منطقه‌ای مگیدو