Kisha e Varrit të Shenjtë

Kisha e Varrit të Shenjtë është një kishë në lagjen e krishterë të qytetit të vjetër të Jeruzalemit. Sipas traditave që datojnë në shekullin e 4-të, ai përmban dy vende të konsideruara të shenjta në krishterim: vendin ku u kryqëzua Jezusi, në një vend të njohur si Kalvari ose Golgota, dhe varri i zbrazët i Jezusit, ku ai u varros dhe i ringjallur. Sa herë që kisha rindërtohej, disa nga antikitetet nga struktura e mëparshme u përdorën në rinovimin më të ri. Varri në vetvete është i rrethuar nga një faltore e shekullit të 19-të e quajtur Aedicule. Status Quo, një mirëkuptim midis komuniteteve fetare që daton në 1757, zbatohet për vendodhjen. Brenda kishës janë katër ndalesat e fundit të Kryqit të Via Dolorosa, që përfaqësojnë episodet e fundit të Pasionit të Jezusit. Kisha ka qenë një vendmbërritje kryesore pelegrinazhi i krishterë që nga krijimi i saj në shekullin e 4-të, si vendi tradicional i ringjalljes së Krishtit, pra emri i saj origjinal grek, Kisha e Anastazës (“Ringjaljes”). Kontrolli i vetë kishës ndahet midis disa besimeve të krishtera dhe entiteteve popullore në rregullime të ndërlikuara në thelb të pandryshuara për më shumë se 160 vjet, dhe disa për shumë më gjatë. Emërtimet kryesore që ndajnë pronën mbi pjesë të kishës janë kishat katolike romake, ortodokse greke dhe apostolike armene, dhe në një shkallë më të vogël kishat ortodokse kopte, siriane dhe etiopiane. Burime