شورای منطقه‌ای بیکعات هایاردن

شورای منطقه‌ای بیکعات هایاردن (מועצה אזורית בקעת הירדן، به معنای «شورای منطقه‌ای درهٔ اردن») یک شورای منطقه‌ای اسرائیلی است که ۲۱ شهرک اسرائیلی را در درهٔ اردن در کرانه باختری دربرمی‌گیرد. قلمرو شهرداری این شورا از محولا در شمال، نزدیک به دره بیت شیان، تا اریحا در جنوب گسترده‌است. بیشتر شهرک‌ها در کنار دو جادهٔ اصلی شمالی–جنوبی واقع‌اند: جادهٔ آلون در غرب و بزرگراه ۹۰ در شرق. شهر ماعاله افرایم که یک شورای محلی مستقل است در محدودهٔ جغرافیایی این شورای منطقه‌ای قرار دارد ولی شهرداری جداگانه‌ای دارد. دفاتر شورای منطقه‌ای در مرکز منطقه‌ای شلومتصیون جای گرفته‌اند. اسرائیل در جنگ شش‌روزهٔ ۱۹۶۷ این منطقه را اشغال کرد و بیشتر شهرک‌ها میان سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۲ بنیان نهاده شدند. در سال ۱۹۷۹ واحد اداری مستقلی برای آن‌ها تشکیل شد. داوید الحیانی از سال ۲۰۰۹ ریاست شورا را بر عهده دارد. موقعیت جغرافیایی بیکعات هایاردن در شمال شرقی کرانه باختری، در غرب رود اردن و در گودال اردن واقع شده‌است. قلمرو شورا از دامنه‌های تپه‌های سامره تا رود اردن امتداد دارد. بیشتر شهرک‌ها بر روی دو جادهٔ اصلی شمالی–جنوبی قرار گرفته‌اند: جادهٔ آلون (به نام ییگال آلون) در سمت غرب و بزرگراه ۹۰ در سمت شرق. شورای منطقه‌ای در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم در طرح دیوار حائل کرانه باختری گنجانده نشد. پیشینه اسرائیل در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ این سرزمین را به تصرف درآورد. بیشتر شهرک‌های اسرائیلی میان سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۸۲ پایه‌گذاری شدند و در سال ۱۹۷۹ واحد اداری مستقل شورای منطقه‌ای برای آن‌ها ایجاد شد. در ۶ فوریهٔ ۲۰۰۲ فردی مسلح که لباس سربازان اسرائیلی را به تن داشت به خانه‌ای در شهرک حمرا حمله کرد و میری اوهانا و دختر ۱۱ ساله‌اش یائل را کشت؛ گروهان فتح و حماس هر دو مسئولیت این حمله را بر عهده گرفتند. در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹ کابینهٔ اسرائیل آخرین جلسهٔ خود را پیش از انتخابات پارلمانی به‌طور نمادین در درهٔ اردن برگزار کرد و پایگاه مووعوت یریحو را به عنوان شهرک رسمی به رسمیت شناخت. این شهرک در سال ۱۹۹۹ به صورت مزرعهٔ کشاورزی بر زمین‌هایی بنا شده بود که اسرائیل آن‌ها را دولتی می‌دانست. جمعیت بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت شورای منطقه‌ای در پایان ژانویهٔ ۲۰۲۲ برابر با ۶٬۱۵۰ نفر بوده‌است. روند رشد جمعیت در سرشماری‌های گوناگون به شرح زیر بوده‌است: روستاها و شهرک‌ها شورای منطقه‌ای خدمات شهرداری گوناگونی را به روستاها و شهرک‌های زیر ارائه می‌دهد: کیبوتص‌ها گیلگال (کیبوتص) نعران (کیبوتص) موشاوها ارجمان (موشاو) بقعوت (موشاو) گیتیت (موشاو) حمرا (موشاو) مسوعه (موشاو) محولا (موشاو) مخوره (موشاو) نتیو هاگدود (موشاو) نعمه (موشاو) پتصائل (موشاو) روعی (موشاو) شادموت مهولا (موشاو) تومر (موشاو) یافیت (موشاو) ییتاو (موشاو) شهرک‌های اجتماعی حمدات (شهرک اجتماعی) مسکیوت (شهرک اجتماعی) مووعوت یریحو (شهرک اجتماعی) روتم (شهرک اجتماعی) رؤسای شورا ۲۰۰۶–۲۰۰۹: دووی تال از ۲۰۰۹ تاکنون: داوید الحیانی وضعیت حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند. مادهٔ ۴۹ این کنوانسیون تصریح می‌کند که «دولت اشغالگر حق ندارد بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». اسرائیل با این تفسیر موافق نیست. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bik'at HaYarden Regional Council». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bik'at HaYarden (conseil général)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bikʿat HaJarden». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Concejo Regional Valle del Jordán». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وبگاه شورا نشان و توضیح کوتاه – Flags of the World