بقعوت

بقعوت (בקעות، به معنی «دره‌ها») یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو در کرانه باختری است. این شهرک در دره رود اردن واقع شده و مساحتی برابر ۱۸۰۰ دونوم دارد و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار می‌گیرد. بقعوت در سال ۱۹۷۲ بنیان‌گذاری شد و در آغاز «بوکع» نامیده می‌شد. این شهرک بر روی جاده شمالی آلون (جاده ۵۷۸) در شمال وادی ترعس جای دارد و در نزدیک به ۱۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته‌است. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. نام شهرک در آغاز بنیان‌گذاری، این شهرک «بوکع» نامیده می‌شد. این نام به ساختار توپوگرافی منطقه اشاره دارد؛ جایی که دره میان کوه تمون از جنوب باختری و کوه کبیر از شمال خاوری گسترده شده و به «بوکیعه شمالی» شناخته می‌شود. از آنجا که زمین در دره پایینی سنگلاخی بود و برای کشاورزی مناسب نبود، تصمیم گرفته شد شهرک در ناحیه بوکیعه ساخته شود تا پیوستگی شهرک‌نشینی میان آبادی‌های عربی در باختر و خط آب و رود اردن حفظ شود. جغرافیا بقعوت در بخش میانی دره رود اردن واقع شده و در نزدیک به ۴۲ کیلومتری شمال مرکز اریحا، نزدیک به ۵۵ کیلومتری شمال خاوری هسته تاریخی اورشلیم و نزدیک به ۶۷ کیلومتری شمال خاوری مرکز تل‌آویو قرار دارد. این شهرک از راه جاده محلی شماره ۵۷۸ که بخشی از جاده آلون (محور شمالی−جنوبی مهم در امتداد لبه باختری دره اردن) است به شبکه حمل‌ونقل کرانه باختری متصل می‌شود. شهرک در نزدیک به ۱۰ کیلومتری رود اردن جای دارد که مرز بین‌المللی میان کرانه باختری تحت کنترل اسرائیل و پادشاهی اردن را تشکیل می‌دهد. بقعوت بخشی از نوار پیوسته شهرک‌های کشاورزی اسرائیلی در امتداد جاده آلون است. در سمت باختری و جنوبی این نوار، چندین آبادی فلسطینی پراکنده‌اند و از باختر، ارتفاعات سامره از گودال دره اردن بالا می‌روند. پیشینه بنیان‌گذاری بقعوت در کرانه باختری واقع است که شهرک‌سازی اسرائیل در آن پس از تصرف آن توسط نیروهای دفاعی اسرائیل در سال ۱۹۶۷ آغاز شد. دره اردن از نخستین مناطقی بود که طرح آلون شهرک‌سازی هدفمند و الحاق آن را پیش‌بینی می‌کرد. در ۱۱ مه ۱۹۷۱ دولت اسرائیل تصمیم گرفت در نزدیکی روستای عربی بُقیعه شهرکی تازه بسازد و حفر چاه آب آشامیدنی در منطقه برنامه‌ریزی شد. شهرک بقعوت در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۲ به‌عنوان شهرکی غیرنظامی وابسته به جنبش اتحادیه کشاورزی بنیان‌گذاری شد. زمین آن از فلسطینیان ساکن طوباس مصادره شده بود؛ دولت اسرائیل این کار را بخشی از سیاست امنیتی خود برای جلوگیری از نفوذ مسلحانه به خاک اسرائیل می‌دانست. وزارت مسکن بی‌درنگ ساخت خانه‌های دائمی را آغاز کرد و مراسم تصرف زمین در آغاز ژوئیه ۱۹۷۲ برگزار شد. تا ژوئیه ۱۹۷۲ همه ساختمان‌های دائمی اشغال شدند و وزارت مسکن ساخت مرحله بعدی را آغاز کرد. دگرگونی‌های اداری پس از نزدیک به یک سال، هفت خانواده دیگر به شهرک پیوستند که به رفتن برخی ساکنان نخستین انجامید. در آغاز، شهرک به‌صورت موشاو مشارکتی اداره می‌شد اما در اوایل ۱۹۷۵ به موشاو کارگری تبدیل شد. در سال ۱۹۹۰ بار دیگر ساختار شهرک دگرگون شد و تصمیم گرفته شد به اعضا خودمختاری اقتصادی داده شود و مزرعه‌ها به‌گونه مستقل اداره شوند. تا سال ۲۰۱۴ در شهرک ۷۸ خانواده زندگی می‌کردند که بیشترشان اعضای انجمن کشاورزی بودند و برخی نیز فرزندان خانواده‌های شهرک بودند که تصمیم به ماندن گرفته بودند. ایست بازرسی و رویدادها نیروهای دفاعی اسرائیل یک ایست بازرسی بر روی بزرگراه اصلی منتهی به این موشاو دارند که به ایست بازرسی بقعوت شناخته می‌شود. این ایست بازرسی صحنه چند رویداد مرگبار بوده‌است. در ۸ ژانویه ۲۰۱۱ یک مرد فلسطینی ۲۰ ساله هنگام تلاش برای پرتاب بمب لوله‌ای به سمت سربازان با شلیک گلوله کشته شد؛ هفته پیش از آن نیز یک فلسطینی ۲۰ ساله دیگر به ضرب گلوله کشته شده بود. در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ یک فلسطینی مسلح ۲۵ ساله با شلیک گلوله کشته شد. همچنین در ۹ ژانویه ۲۰۱۶ دو مرد فلسطینی ۲۳ و ۳۸ ساله که قصد حمله با چاقو به سربازان اسرائیلی را داشتند با شلیک گلوله کشته شدند. اشتغال و اقتصاد نزدیک به نیمی از ساکنان بقعوت به کشاورزی اشتغال دارند، به‌ویژه پرورش انگور خوراکی در زمین‌های باز و زیر پوشش. دیگر ساکنان به‌صورت خویش‌فرما یا کارمند در شورای منطقه‌ای و مدارس منطقه و نیز در بخش فناوری برتر فعالیت دارند. انجمن کشاورزی مدیریت زمین‌های کشت مشترک را بر عهده گرفته‌است که دربرمی‌گیرد: ۳۰۰ دونوم تاکستان، ۸۰۰ دونوم نخلستان خرما و نیز مشارکت با موشاو ارجمان شامل ۳۰۰ دونوم تاکستان و نزدیک به ۵۰۰ دونوم نخلستان خرما در ناحیه بیتصت ارگمان و مشارکت ۱۶۰ دونوم فلفل با موشاو روعی. این گسترش، شهرک را به ساخت کارخانه بسته‌بندی بزرگ و پیشرفته‌ای واداشت که همه فراورده‌های کشاورزی شهرک را دسته‌بندی کرده و خدمات دسته‌بندی و بسته‌بندی به کشاورزان و شهرک‌های دیگر نیز ارائه می‌دهد. طرح تفصیلی شهرک گنجایش ۹۸ واحد مسکونی را پیش‌بینی کرده که تا آن زمان تنها ۶۵ واحد ساخته شده بود. فرهنگ و جامعه در شهرک بقعوت مهدکودک، زمین بازی، باشگاه اعضا (که جشن‌های اسرائیلی در آن برگزار می‌شود)، باشگاه جوانان، جنبش جوانان به نام «جنبش نو»، استخر شنا، تعاونی مصرف، کنیسه، درمانگاه منطقه‌ای و یک تعمیرگاه خصوصی فعالیت دارند. جمعیت‌شناسی جمعیت بقعوت در پایگاه داده شورای یشع سکولار توصیف شده‌است. بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴ اکثریت قاطع ساکنان یهودی بودند. این شهرک کوچک روستایی جمعیتی درازمدت ایستا داشته‌است. در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۱۷۱ نفر بود و در سال ۲۰۱۸ به ۱۷۶ نفر رسید. جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. در آغاز سده بیست‌ویکم، بقعوت همانند کل محدوده شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن در پروژه دیوار حائل اسرائیل گنجانده نشد. آینده این شهرک به مؤلفه‌های توافق صلح احتمالی میان اسرائیل و فلسطینیان بستگی دارد. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beka'ot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «بقعوت». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beka'ot». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «בקעות». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. پیوند به بیرون بقعوت بایگانی‌شده در ۹ ژوئن ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine در تارنمای شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن