เทศมณฑลสไลโก

เทศมณฑลสไลโก (อังกฤษ: County Sligo; ไอริช: Contae Shligigh) เป็นเทศมณฑลในประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศในจังหวัดคอนนอต และอยู่ในภูมิภาคเหนือและตะวันตก มีเมืองเทศมณฑลคือสไลโก และมีประชากร 70,198 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2022 สไลโกมีอาณาเขตติดกับเทศมณฑลลีทริมทางทิศตะวันออก เทศมณฑลรอสคอมมันทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และเทศมณฑลเมโยทางทิศใต้และตะวันตก ส่วนทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือหันออกสู่อ่าวสไลโกและมหาสมุทรแอตแลนติก เทศมณฑลมีภูมิประเทศโดดเด่นด้วยภูเขาหินปูน ชายฝั่งเว้าแหว่ง ทะเลสาบ แม่น้ำ หุบเขา และแหล่งโบราณคดียุคหินใหม่จำนวนมาก นิรุกติศาสตร์ ชื่อภาษาไอริช Sligeach หมายถึง “สถานที่ที่มีเปลือกหอย” หรือ “แหล่งเปลือกหอย” ซึ่งสัมพันธ์กับปากแม่น้ำ ชายฝั่ง และแหล่งโบราณคดีรอบอ่าวสไลโก ภูมิศาสตร์ สไลโกเป็นเทศมณฑลชายฝั่งของคอนนอตตอนเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 1,838 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศประกอบด้วยแนวชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก อ่าวสไลโก อ่าวคิลลาลา ทะเลสาบล็อกกิลล์ หุบเขาแม่น้ำ และแนวภูเขาหินปูนที่มีรูปทรงเด่น เช่น เบนบัลบิน น็อกนาเรีย และเทือกเขาอ็อกซ์ จุดสูงสุดของเทศมณฑลคือทรัสก์มอร์ สูงประมาณ 647 เมตร บนพรมแดนสไลโก–ลีทริม ทางตอนเหนือของเทศมณฑลมีภูมิประเทศภูเขาและที่ราบสูง เช่น เบนบัลบิน เกลนนิฟ และเกลเนด ส่วนตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้มีทะเลสาบ แม่น้ำ และที่ราบเกษตรกรรมที่เชื่อมต่อกับเมืองสไลโก บัลลีโมต และทับเบอร์เคอร์รี พื้นที่ธรรมชาติสำคัญของสไลโก ได้แก่ เบนบัลบิน ล็อกกิลล์ อ่าวสไลโก อ่าวบัลลีซาดาร์ อ่าวคิลลาลา สแตรนด์ฮิลล์ เอนนิสโครน เกลนนิฟฮอร์สชู เกลเนด และเทือกเขาอ็อกซ์ พื้นที่เบนบัลบิน เกลนนิฟ และเกลเนด ได้รับการกำหนดเป็นพื้นที่อนุรักษ์พิเศษ ครอบคลุมพื้นที่ในเทศมณฑลสไลโกและลีทริม เมืองและการตั้งถิ่นฐาน เมืองเทศมณฑลคือสไลโก ซึ่งตั้งอยู่บริเวณแม่น้ำการาโวก ระหว่างล็อกกิลล์กับอ่าวสไลโก เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการปกครอง การค้า การศึกษา สุขภาพ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยวของเทศมณฑล ใน ค.ศ. 2022 สำนักงานสถิติกลางไอร์แลนด์ระบุว่าเมืองสไลโกมีประชากร 20,608 คน และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของเทศมณฑล เมืองและชุมชนสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ทับเบอร์เคอร์รี, บัลลีโมต, สแตรนด์ฮิลล์, เอนนิสโครน, คูลูนีย์, บัลลีซาดาร์, กรางจ์, คลิฟโฟนีย์, ดรัมคลิฟฟ์, คูลานีย์, ริเวอร์สทาวน์ และอีสกี เมืองและหมู่บ้านเหล่านี้มีบทบาทเป็นศูนย์กลางบริการของพื้นที่ชนบท ชายฝั่ง และชุมชนท่องเที่ยวของเทศมณฑล สภาเทศมณฑลสไลโกแบ่งพื้นที่การบริหารท้องถิ่นเป็นเขตเทศบาลและเขตเลือกตั้งท้องถิ่นหลัก ได้แก่ Ballymote–Tubbercurry, Borough District of Sligo และ Sligo–Drumcliff ประวัติศาสตร์ พื้นที่สไลโกมีความสำคัญทางโบราณคดีอย่างยิ่ง โดยเฉพาะภูมิทัศน์หลุมศพทางเดินยุคหินใหม่รอบคาร์โรว์มอร์ น็อกนาเรีย และคาร์โรว์คีล สุสานยุคหินกลางคาร์โรว์มอร์ เป็นกลุ่มสุสานยุคหินใหม่ที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของไอร์แลนด์ โดยมีอนุสรณ์สถานที่ยังคงเหลืออยู่มากกว่า 30 แห่ง และมีอายุเกือบ 6 พันปี ภูมิทัศน์ทางเดินสุสานของเทศมณฑลสไลโกยังอยู่ในบัญชีรายชื่อเบื้องต้นของไอร์แลนด์สำหรับการเสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกอีกด้วย ในยุคกลาง พื้นที่สไลโกเป็นของอาณาจักรคอนนอตและกลุ่มอำนาจเกลิกหลายกลุ่ม โดยเฉพาะตระกูลโอคอนเนอร์และโอดาวด์ เมืองสไลโกเติบโตขึ้นเป็นศูนย์กลางการค้าและศาสนาบริเวณปากแม่น้ำการาโวก ซากสำนักสงฆ์สไลโก ซึ่งก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานยุคกลางสำคัญของเทศมณฑล ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สไลโกได้รับผลกระทบจากความยากจน การเปลี่ยนแปลงการถือครองที่ดิน การอพยพ และทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์เช่นเดียวกับหลายพื้นที่ทางตะวันตกของไอร์แลนด์ เมืองท่าและพื้นที่ชนบทรอบอ่าวสไลโกมีบทบาทในเครือข่ายการค้า การประมง และการอพยพ ขณะที่พื้นที่อย่างลิสซาเดลล์เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์เจ้าของที่ดิน การเมือง และขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ในยุคต่อมา สไลโกยังมีความสำคัญทางวรรณกรรมอย่างมากจากความเกี่ยวข้องกับวิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ และครอบครัวเยตส์ ภูมิทัศน์ของสไลโก เช่น เบนบัลบิน ล็อกกิลล์ อินนิสฟรี ดรัมคลิฟฟ์ และภูมิประเทศรอบอ่าวสไลโก เป็นแรงบันดาลใจสำคัญในงานกวีนิพนธ์ของเยตส์ โดยอาคารเยตส์ ใจกลางเมืองสไลโกเป็นศูนย์กลางด้านวรรณกรรมและศิลปะ มีนิทรรศการถาวรเกี่ยวกับเยตส์และไฮด์ บริดจ์ แกลเลอรี การปกครอง เทศมณฑลสไลโกอยู่ภายใต้การบริหารของสภาเทศมณฑลสไลโก ซึ่งเป็นหน่วยงานท้องถิ่นรับผิดชอบบริการด้านต่าง ๆ เช่น การวางแผนท้องถิ่น ถนน ที่อยู่อาศัย สิ่งแวดล้อม ห้องสมุด ศิลปวัฒนธรรม มรดก การพัฒนาเศรษฐกิจ และบริการชุมชน ในระดับรัฐสภา สไลโกอยู่ในเขตเลือกตั้งดาลสไลโก–ลีทริม ส่วนในรัฐสภายุโรปอยู่ในเขตเลือกตั้งมิดแลนดส์–นอร์ทเวสต์ โครงสร้างท้องถิ่นของเทศมณฑลแบ่งเป็นเขตเทศบาลและเขตเลือกตั้งท้องถิ่นสำหรับการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศมณฑล โดยเมืองสไลโกทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารหลัก แผนพัฒนาเทศมณฑลสไลโก ค.ศ. 2024–2030 เป็นกรอบหลักด้านการวางแผนและการพัฒนาเชิงพื้นที่ของเทศมณฑล แผนดังกล่าวได้รับการรับรองโดยสมาชิกสภาเทศมณฑลเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2024 และมีผลตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 โดยครอบคลุมนโยบายด้านชุมชนยั่งยืน เศรษฐกิจ การคมนาคม พลังงาน ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ภูมิอากาศ และการพัฒนาพื้นที่ตั้งถิ่นฐาน เศรษฐกิจและคมนาคม เศรษฐกิจของสไลโกเกี่ยวข้องกับการบริการ การศึกษา สุขภาพ การค้าปลีก การท่องเที่ยว เกษตรกรรม อุตสาหกรรมขนาดเล็ก เทคโนโลยี และภาคสาธารณะ เมืองสไลโกเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจสำคัญของคอนนอตตอนเหนือและไอร์แลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีบทบาทเป็นเมืองบริการระดับภูมิภาคสำหรับพื้นที่สไลโก ลีทริม ดันนิกอลใต้ เมโยตะวันออก และรอสคอมมอนเหนือ การท่องเที่ยวเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจ โดยเฉพาะการท่องเที่ยวตามเส้นทางไวลด์แอตแลนติกเวย์ การเดินเขา โต้คลื่น วัฒนธรรมเยตส์ แหล่งโบราณคดี และชายฝั่งแอตแลนติก สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ได้แก่ คาร์โรว์มอร์ น็อกนาเรีย เบนบัลบิน ล็อกกิลล์ ดรัมคลิฟฟ์ สแตรนด์ฮิลล์ เอนนิสโครน อีสกี เกลนนิฟฮอร์สชู และคาร์โรว์คีล โครงข่ายถนนสำคัญ ได้แก่ N4 ซึ่งเชื่อมดับลิน ลองฟอร์ด บอยล์ และเมืองสไลโก, N15 ที่เชื่อมสไลโกกับดันนิกอลและเลตเตอร์เคนนี, N16 ที่เชื่อมสไลโกกับเมเนอร์แฮมิลตันและเอนนิสคิลเลน และ N17 ที่เชื่อมสไลโกกับทับเบอร์เคอร์รี แคลร์มอร์ริส และกอลเวย์ ทางรถไฟสายดับลิน–สไลโกสิ้นสุดที่สถานีสไลโก ทำให้เมืองสไลโกเชื่อมต่อกับดับลินและเมืองสำคัญในภาคกลางของประเทศได้โดยตรง ท่าเรือสไลโกมีบทบาททางประวัติศาสตร์ในฐานะท่าเรือภูมิภาคของอ่าวสไลโก แม้บทบาททางเศรษฐกิจสมัยใหม่จะลดลงเมื่อเทียบกับอดีต แต่พื้นที่ท่าเรือและริมน้ำยังคงมีความสำคัญต่อภูมิทัศน์เมือง การฟื้นฟูเมือง และอัตลักษณ์ของสไลโกในฐานะเมืองชายฝั่ง วัฒนธรรมและสถานที่สำคัญ สไลโกมีชื่อเสียงในฐานะ “Yeats Country” จากความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับชีวิตและผลงานของวิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ ภูเขา ทะเลสาบ ชายฝั่ง และตำนานท้องถิ่นของสไลโกมีอิทธิพลต่อกวีนิพนธ์ของเยตส์ตลอดหลายทศวรรษ และยังเป็นส่วนสำคัญของภาพลักษณ์ทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของเทศมณฑลในปัจจุบัน เทศมณฑลยังมีมรดกดนตรีพื้นบ้าน ศิลปะร่วมสมัย กีฬาเกลิก วรรณกรรม และงานฝีมือท้องถิ่นที่โดดเด่น เมืองสไลโกมีบทบาทเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมของภูมิภาค โดยมีสถาบันการศึกษา หอศิลป์ เทศกาลดนตรี และพื้นที่สร้างสรรค์หลายแห่ง ขณะที่หมู่บ้านชายฝั่งอย่างสแตรนด์ฮิลล์ เอนนิสโครน และอีสกีเป็นที่รู้จักด้านการโต้คลื่น ท่องเที่ยวทะเล และกิจกรรมกลางแจ้ง สถานที่สำคัญของเทศมณฑล ได้แก่ เมืองสไลโก สำนักสงฆ์สไลโก คาร์โรว์มอร์ น็อกนาเรีย เบนบัลบิน ดรัมคลิฟฟ์ ล็อกกิลล์ เกาะอินนิสฟรี ลิสซาเดลล์เฮาส์ สแตรนด์ฮิลล์ เอนนิสโครน อีสกี บัลลีโมต เกลนนิฟฮอร์สชู คาร์โรว์คีล และอ่าวสไลโก สถานที่เหล่านี้สะท้อนบทบาทของสไลโกในฐานะเทศมณฑลที่ผสานภูมิทัศน์แอตแลนติก โบราณคดียุคหินใหม่ มรดกเกลิก และวรรณกรรมไอริชสมัยใหม่ไว้อย่างโดดเด่น ดูเพิ่ม คอนนอต สไลโก เบนบัลบิน ล็อกกิลล์ คาร์โรว์มอร์ น็อกนาเรีย วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ ดรัมคลิฟฟ์ ไวลด์แอตแลนติกเวย์ เทศมณฑลของประเทศไอร์แลนด์ เทศมณฑลของไอร์แลนด์ อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ County Sligo เว็บไซต์สภาเทศมณฑลสไลโก Sligeach / Sligo ที่ Logainm Census 2022 Sligo ที่ Central Statistics Office Sligo County Development Plan 2024–2030 Carrowmore Megalithic Cemetery ที่ Heritage Ireland The Passage Tomb Landscape of County Sligo ที่ World Heritage Ireland Ben Bulben, Gleniff and Glenade Complex SAC ที่ National Parks and Wildlife Service Yeats Society Sligo