ปราสาทแคเฮอร์

ปราสาทแคเฮอร์ (อังกฤษ: Cahir Castle ;ไอริช: Caisleán na Cathrach) เป็นหนึ่งในปราสาทที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในไอร์แลนด์ ตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำซัวร์ ปราสาทเริ่มสร้างขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1142 โดยคอนโชบาร์ อูอา บรีอัน กษัตริย์แห่งโทมอนด์ ปัจจุบันตั้งอยู่ในใจกลางเมืองแคเฮอร์ เทศมณฑลทิปเพอแรรี ปราสาทได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี และมีบริการนำชมพร้อมสื่อโสตทัศน์หลายภาษา การก่อสร้าง ปราสาทตั้งอยู่บนและใกล้กับป้อมปราการโบราณที่เรียกว่า คาเฮอร์ (ไอริชเก่า: cathair; แปลว่า ป้อมหิน) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสถานที่ ป้อมแห่งนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับการขยายอำนาจของชาวนอร์มันไปทางเหนือจากปราสาทอาร์ดฟินแนน ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางใต้สี่ไมล์ โครงสร้างหลักของปราสาทมีอายุถึงการก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยตระกูลโอไบรอัน ปราสาทสร้างขึ้นเป็นสองส่วน โดยส่วนที่อยู่ติดถนนในปัจจุบันสร้างขึ้นก่อนส่วนที่เป็นที่ตั้งของสื่อโสตทัศน์ในปัจจุบันประมาณ 200 ปี ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ปราสาทได้รับพระราชทานแก่ตระกูลบัตเลอร์ผู้ทรงอำนาจ และได้รับการขยายและปรับปรุงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15–17 ต่อมาปราสาททรุดโทรมลงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และได้รับการบูรณะบางส่วนในคริสต์ทศวรรษ 1840 โถงใหญ่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่บางส่วนใน ค.ศ. 1840 ประวัติ ใน ค.ศ. 1375 ปราสาทได้รับพระราชทานแก่เจมส์ บัตเลอร์ ซึ่งเพิ่งได้รับการสถาปนาเป็นเอิร์ลแห่งออร์มอนด์ที่ 5 เนื่องจากความจงรักภักดีต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 กษัตริย์แห่งอังกฤษ เจมส์ บุตรชายของเขา ซึ่งเป็นเอิร์ลคนที่ 2 จากการสมรสครั้งที่สอง ได้มอบที่ดินโดยรอบบารอนีของอิฟฟาและออฟฟาตะวันตกแก่บุตรของตน แม้บุตรเหล่านั้นจะมิได้มีบรรดาศักดิ์ขุนนางก็ตาม สถานะดังกล่าวเปลี่ยนแปลงไปใน ค.ศ. 1542 เมื่อบุคคลแรกได้รับการสถาปนาเป็นบารอนแคเฮอร์ ต่างจากญาติชาวแองกลิคันของตน สาขานี้ของราชวงศ์บัตเลอร์เข้าข้างชาวไอริชนิกายโรมันคาทอลิกในสงครามสมัยเอลิซาเบท ใน ค.ศ. 1599 ปราสาทถูกกองทัพของโรเบิร์ต เดอเวอโร เอิร์ลที่ 2 แห่งเอสเซ็กซ์ยึดได้หลังการปิดล้อมเป็นเวลาสามวัน และอยู่ภายใต้การควบคุมของเซอร์ชาลส์ บลอนต์เป็นเวลาหนึ่งปี ลอร์ดแคเฮอร์เข้าร่วมกับเอิร์ลแห่งไทโรนใน ค.ศ. 1601 และถูกลงโทษฐานกบฏ แต่ต่อมาได้รับพระราชทานอภัยโทษโดยสมบูรณ์ ใน ค.ศ. 1627 ปราสาทเป็นสถานที่เกิดเหตุสังหารที่มีชื่อเสียง เมื่อลอร์ดดันบอยน์ บุตรเขยของลอร์ดแคเฮอร์ สังหารเจมส์ เพรนเดอร์แกสต์ ลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ของตนในการทะเลาะเรื่องมรดก เขาถูกพิจารณาคดีในข้อหาฆาตกรรม แต่ได้รับการตัดสินให้พ้นผิด ระหว่างสงครามสมาพันธรัฐไอร์แลนด์ ปราสาทถูกปิดล้อมสองครั้ง ใน ค.ศ. 1647 จอร์จ แมทธิว ผู้พิทักษ์ลอร์ดแคเฮอร์วัยเยาว์ ยอมจำนนต่อเมอร์โร โอไบรอัน บารอนอินชิควินที่ 6 ซึ่งต่อมาเป็นเอิร์ลที่ 1 และเป็นผู้สืบเชื้อสายจากผู้สร้างปราสาท หลังจากเขาได้รับชัยชนะในยุทธการน็อกนานัส ใน ค.ศ. 1650 เขายอมจำนนต่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ระหว่างการพิชิตไอร์แลนด์ของครอมเวลล์โดยไม่มีการยิงต่อสู้แม้แต่นัดเดียว ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1653 ขณะที่การต่อต้านการพิชิตของครอมเวลล์กำลังล่มสลาย เอ็ดมันด์ โอดไวเออร์ได้พบกับพันเอกเจอโรม แซงคีย์ แห่งอังกฤษที่ปราสาท และทั้งสองตกลงสนธิสัญญายอมจำนนของกองกำลังไอริชในเทศมณฑลทิปเพอแรรีและเทศมณฑลวอเทอร์เฟิร์ดในอีกสองสัปดาห์ต่อมา หลังริชาร์ด บัตเลอร์ ชาร์เตอรีส์ ผู้แทนพำนักคนสุดท้ายของตระกูลบัตเลอร์-ชาร์เตอรีส์ประจำแคเฮอร์ถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1961 ที่ดินแคเฮอร์ถูกแบ่งแยกและขาย ปราสาทแคเฮอร์ถูกซื้อโดยรัฐไอร์แลนด์ในเวลาต่อมา ได้รับการบูรณะโดยสำนักงานโยธาธิการไอร์แลนด์ และเปิดให้สาธารณชนเข้าชมใน ค.ศ. 1971 การคุ้มครองและการท่องเที่ยว ปราสาทแคเฮอร์ได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติของไอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1964 นับแต่นั้นมา ปราสาทอยู่ภายใต้การจัดการของสำนักงานโยธาธิการ ซึ่งดูแลรักษาปราสาทและจัดการนำชม ฉากภายในของอารามในภาพยนตร์โทรทัศน์ ค.ศ. 1973 เรื่อง The Conflict ถ่ายทำที่ปราสาท ใน ค.ศ. 1981 ปราสาทถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำฉากการสู้รบในภาพยนตร์เรื่อง Excalibur ใน ค.ศ. 1998 สถานที่แห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำละครชุดเรื่อง Mystic Knights of Tir Na Nog ปราสาทยังถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง The Tudors ใน ค.ศ. 2019 ใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง The Green Knight และใน ค.ศ. 2020 ใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง The Last Duel แกลเลอรี อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น ปราสาทแคเฮอร์ — เว็บไซต์ทางการ