Դուբլինի ասեղ

Դուբլինի ասեղ, այլ կերպ կոչվում է Լույսի հուշարձան (իռլանդերեն՝ An Túr Solais), 120 մետր (390 ոտնաչափ) բարձրությամբ, չժանգոտող պողպատից, կլոր գլխիկով ասեղի տեսքով մեծ հուշարձան, գտնվում է Նելսոնի նախկին հուշարձանի տեղում (նախկինում կոչվել է Ուիլյամ Բլեքնիի արձան)՝ Օ'Քոնել փողոցում՝ Իռլանդիայի Դուբլին քաղաքի գլխավոր մայրուղում։ Պատմություն 1966 թվականին Իռլանդիայի հանրապետական բանակի նախկին անդամների կողմից Նելսոնյան սյունը պայթեցնելուց և վեց օրվա ընթացքում մնացածի հետագա վերահսկվող քանդումից հետո, այս տեղը տարիներ շարունակ դատարկ է մնացել, քանի որ համապատասխան փոխարինման որոշում չի կայացվել։ Ի վերջո, Աննա Լիվիայի հուշարձանը տեղադրվել է այս վայրում՝ ի հիշատակ 1988 թվականին Դուբլինի հազարամյակի տոնակատարության։ 1998 թվականին, որպես Օ՛ Քոնել փողոցի մի քանի միլիոն եվրո արժողությամբ պլանավորված վերակառուցման մաս (ինչպես նաև որպես գալիք հազարամյակի և Իռլանդիայի ձգտումների հուշարձան «Կելտական վագր»-ի տնտեսական բումի բարձրության վրա), հայտարարվել է Նելսոնի սյունին փոխարինող գտնելու մրցույթ։ Այս փողոցը մի քանի տարի անկում է ապրել՝ արագ սննդի ռեստորանների տարածման, էժանագին խանութների բացման, էժան պլաստիկ ցուցափեղկերի օգտագործման և ճանապարհի երկու կողմերում լքված օբյեկտների ավելացման պատճառով։ Օ' Քոնել փողոցը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում։ Վերակառուցման ծրագիրը, որը նախատեսվում էր ավարտել մինչև 2004 թվականը, ենթադրում էր, որ փողոցը «կհեռանա արագ սննդի ռեստորանների իմիջից և կդառնա ընտանեկան վայր զբոսնելու համար»։ Ընդհանուր փողոցային լանդշաֆտի բարելավման ծրագրի շրջանակներում խոստացվել էր նոր գրանիտե տարածք, իսկ կենտրոնական արգելոցում ծառերի քանակը, որոնք մեծապես աճել են և մթագնել տեսարաններն ու հուշարձանները, կտրուկ կրճատվել են։ Սա հակասական էր, քանի որ ծառերը աճում էին մեկ դար։ Արձանները մաքրվել էին, իսկ որոշ դեպքերում՝ տեղափոխվել։ Խանութների սեփականատերերը պարտավոր էին պլաստիկ ցուցանակները փոխարինել ավելի գրավիչ ցուցանակներով։ Երթևեկությունը հնարավոր չափով ուղղվել էր փողոցից այն կողմ, իսկ գոտիների քանակը կրճատվել էր՝ հետիոտների համար ավելի գրավիչ դարձնելու համար։ Այս վերակառուցման կենտրոնական մասը պետք է լիներ Նելսոնի սյունին փոխարինող հուշարձանը։ Ասեղ կամ Լույսի ասեղ միջազգային մրցույթի մեծ թվով հայտերից հուշարձանը ընտրվել էր Դուբլինի լորդ քաղաքապետ Ջո Դոյլի գլխավորած հանձնաժողովի կողմից։ Առարկություն ներկայացրած անձի բողոքարկումից հետո, պլանները հանձնվել են բարձրագույն դատարան, ինչը նշանակում էր, որ հուշարձանը պատրաստ չէր 2000 թվականին հազարամյակի տոնակատարությանը։ 2000 թվականի դեկտեմբերի 28-ին, շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման անցկացումից հետո, շրջակա միջավայրի նախարար Նոել Դեմփսին հայտարարել է, որ հաստատվել է Լույսի հուշարձանի կամ Ասեղի կառուցումը, և որ հուշարձանի կառուցման ավարտը կտևի տասնինը ամիս։ Դեմփսին նաև հայտարարել է, որ «լույսի հուշարձան»-ի շինարարությունը կավարտվի 2009 թվականին։ Հայտարարությունը պարտություն էր «An Taisce» կամզակերպության համար (իռլանդական հասարակական կազմակերպության, զբաղվում էր շրջակա միջավայրի և ճարտարապետական ժառանգության հարցերով), որը կոչ էր անում նվազեցնել սրունքի բարձրությունը։ Դեմփսին նշել է, որ Դունլինի կորպորացիան նախկինում չի կարողացել ավարտել այս ծրագիրը՝ հուշարձանի շինարարությունն արագ ավարտելու շտապողականության պատճառով։ Ասեղը նախագծվել է Յան Ռիչիի կողմից, ով ձգտում էր «նրբագեղ և դինամիկ պարզության, որը կապում է արվեստը և տեխնոլոգիան»։ Պայմանագիրը կնքվել է SIAC-Radley համատեղ ձեռնարկության հետ, և այն արտադրվել է Radley Engineering-ի կողմից Դանգարվանում, կառուցվել է SIAC Construction Ltd-ի և GDW Engineering Ltd ընկերությունների կողմից։ Աննա Լիվիայի հուշարձանն ի վերջո մաքրվել է՝ 2001 թվականիին Ասեղի համար տեղ բացելու նպատակով։ «Ուժը արթնանում է» ֆիլմի իռլանդական պրեմիերային, ասեղի հիմքում տեղադրվել է լուսամփոփի մեծ ժամանակավոր բռնակ, որպեսզի գիշերը այն լուսավորվի կապույտով։ Կառուցում Առաջին հատվածը ստեղծվել է 2002 թվականի դեկտեմբերի 18-ին։ Քանդակի կառուցումը հետաձգվել է նախագծման թույլտվություն ստանալու և բնապահպանական կանոնակարգերին համապատասխանելու դժվարությունների պատճառով։ Սայրը բաղկացած է չժանգոտվող պողպատից ութ դատարկ կոնաձև հատվածներից, որոնցից ամենաերկարը 20 մետր է (66 ոտնաչափ) և տեղադրվել է 2003 թվականի հունվարի 21-ին։ Դա հիմքում 3 մետր (9,8 ոտնաչափ) տրամագծով երկարաձգված կոն է, որը նեղանում է մինչև 15 սանտիմետր (5,9 դյույմ)։ Ութ հատվածների ընդհանուր քաշը 133,15 տոննա է։ Ներքևից հինգերորդ մասի ներսում կառուցված է երկու ամորտիզատորներ, որոնք մշակվել են «Arup» կազմակերպության ինժեներների կողմից՝ ճոճմանը հակազդելու համար։ Պողպատը ենթարկվել է հատման, որպեսզի փոխեն դրանից արտացոլված լույսի որակը:Ասեղի հիմքի շուրջ նախշը հիմնված է ժայռի միջուկի նմուշի վրա, որը վերցված է այն երկրից, որտեղ կանգնած է Ասեղը և ԴՆԹ-ի կրկնակի Պարույրը։ գծանկարը կիրառվել է պողպատե ռեակտիվ մշակման միջոցով ռետինե էկրանի դիմակների միջոցով, որոնց նախշերը ստեղծվել են ջրային ռեակտիվ կտրման միջոցով՝ կապալառուի կողմից տրամադրված հիմնական նմուշների գծագրերի հիման վրա։ 10 մետր (33 ոտնաչափ) ներքևի մասի շուրջ դիզայնը ճարտարապետները ստեղծել են 3d մոդելի միջոցով, որը համատեղում է միջուկի նմուշը և կրկնակի պարույրը, այնուհետև թվայնորեն թարգմանվում է կապալառուին տրամադրված և օգտագործված 2D պատկերի դիմակավորող նյութը կտրելու մասնագետներ։ Ընդունելություն Որոշ կազմակերպություններ սկզբում ողջունել են հուշարձանը։ Աջակիցները այն համեմատում են այլ ի սկզբանե ոչ հայտնի քաղաքային կառույցների հետ, ինչպիսին է Էյֆելյան աշտարակը, մինչդեռ անբարյացկամներ բողոքել են, որ Ասեղը քիչ ճարտարապետական կամ մշակութային կապ ունի քաղաքի հետ։ Իռլանդացի մտավորական Դեսմոնդ Ֆենելը կարծում էր, որ Ասեղը խորհրդանշում է Իռլանդիայի ազգայնացման մարող զգացումը՝ գրելով, որ «խորհելով Ասեղի մասին, ես խոստովանեցի, որ դա առնվազն ազնիվ արտահայտություն էր Հանրապետության հոգեվիճակի մասին Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ նրա խոհեմ ինքնանվաստացումից հետո, պատերազմի և «Կելտական վագրեր»-ի հայտնաբերման ընթացքում աննախադեպ հարստացման ժամանակ»։ Այն նշանակում էր, ներկայացնում և ոչինչ չէր ասում։ Բողոքներ են հնչել նաև ցածր թռչող ինքնաթիռների համար հուշարձանի վտանգավորության, ինչպես նաև քրիստոնեական ուղերձի բացակայության վերաբերյալ։ Այս ամենի ընթացքում ստեղծվել են մի շարք մականուններ, ինչպես հաճախ է պատահում Դուբլինի հանրային արվեստի հետ, այդ թվում ՝ «մեխը պատի մեջ», «ստիլետոն գետտոյում», «կլոր գլխիկով ասեղն աղբամանի մեջ», «Սթիֆին Լիֆեյից», «պտուտակը ճահճի մեջ» կամ «փուշ»։ Մրցանակի առաջադրումներ Հուշարձանն առաջադրվել է հետևյալ մրցանակներին․ 2003 թվական-բրիտանական շինարարական արդյունաբերության միջազգային մրցանակ-եզրափակիչ փուլ 2004 թվական-Ռիբա ազգային մրցանակ և Ստիրլինգի մրցանակ 2005 թվական- Լյուդվիգ Միս վան դեր Ռոեի մրցանակ-արժանացել է դափնեկրի Պատկերասրահ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Construction Photographs Gallery of Spire maintenance pictures