Αβραάμ

Ο Αβραάμ (εβραϊκά: אַבְרָהָם) ήταν πατριάρχης του έθνους Ισραήλ. Θεωρείται πως ήταν πρόγονος του Ιωσήφ. (Ματ. 1:1-16· Λου. 3:23-38) Ο μεγάλος πατριάρχης της εβραϊκής φυλής που απ' αυτόν αρχίζει η ιστορία του Ισραήλ αλλά και της αραβικής (Γένεση 25,12-18. Α' Παραλειπομένων 1,28-31), γεννήθηκε στην πόλη Ουρ της Χαλδαίας και ήταν γιος του ειδωλολάτρη Θάρα. Παίρνοντας σύζυγο την ετεροθαλή αδελφή του Σάρα, μαζί με τον πατέρα του και τον ανιψιό του Λωτ έφυγε από τη Χαλδαία και πήγε στη Χαρράν, όπου έζησε για πολύ καιρό και όπου πέθανε ο πατέρας του. Τότε, υπακούοντας στην εντολή του Θεού, πήγε στη χώρα Χαναάν, παίρνοντας μαζί του τη γυναίκα του Σάρρα, τον Λωτ και όλα του τα υπάρχοντα και τα κοπάδια των ζώων που είχε. Και εκεί για πρώτη φορά πήρε από τον Θεό την υπόσχεση ότι θα κάνει αυτόν και τον λαό του ισχυρό και ένδοξο και θα τον τιμούν όλες οι φυλές της γης. Απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη Αλλά, όταν κάποτε έπεσε μεγάλη πείνα στη Χαναάν, ο Αβραάμ μαζί με τη Σάρα κατέφυγαν στην Αίγυπτο, όπου και παρουσίασε τη γυναίκα του σαν αδελφή του. Η ομορφιά της Σάρας τόσο πολύ γοήτεψε τους άρχοντες της Αιγύπτου, που την πήραν στα ανάκτορα του Φαραώ, προσφέροντας πλούσια δώρα στον Αβραάμ. Αλλά κάποια νύχτα, ο Φαραώ είδε ένα όνειρο που τον ανάγκασε να δώσει πίσω τη Σάρα στον Αβραάμ και να τους διατάξει να φύγουν από την Αίγυπτο. Έτσι επέστρεψε ο Αβραάμ στη Χαναάν, αλλά ήταν πια γέρος και χωρίς παιδιά και άρχισε να αμφιβάλλει για την υπόσχεση που του είχε δώσει ο Θεός. Αλλά ο Θεός δεν άργησε να ανανεώσει την υπόσχεσή του. Έτσι στα 100 του χρόνια ο Αβραάμ, σύμφωνα με τη διαταγή του Θεού άλλαξε το όνομά του, από "Άβραμ" που λεγόταν και σήμαινε "ο υψηλός ή υπέροχος πατέρας", σε "Αβραάμ" που σημαίνει "ο πατέρας μας ο υπέροχος", δηλαδή ο γενάρχης και πατέρας των εθνών. Ο Θεός είπε στον Αβραάμ, που ήταν τότε 100 χρονών, ότι θα αποκτήσει παιδί, πράγμα που έκανε την Σάρα να γελάσει δύσπιστα, όταν το άκουσε. Αυτό το γέλιο έγινε αιτία να δοθεί, στο παιδί που γεννήθηκε λίγο αργότερα, το όνομα Ισαάκ, που σημαίνει στα εβραϊκά "γελώ". Για να δοκιμάσει ο Θεός την πίστη του Αβραάμ τον διέταξε να σφάξει το παιδί του και να του το προσφέρει θυσία. Αλλά την τελευταία στιγμή άγγελος Κυρίου συγκράτησε το χέρι του Αβραάμ και τον διέταξε να σφάξει και να θυσιάσει ένα κριάρι. Μετά από το θάνατο της Σάρας, που την έθαψε σ' ένα σπήλαιο τον Μαχπελάχ, ο Αβραάμ πάντρεψε το γιο του με τη Ρεβέκκα, παντρεύτηκε μάλιστα και ο ίδιος για δεύτερη φορά τη Χετούρα και απόκτησε έξι γιους. Πέθανε σε ηλικία 175 χρονών και θάφτηκε κοντά στη Σάρα. Τον Αβραάμ τον αποκάλεσαν "φίλο του Θεού" και "πατριάρχη" και θεωρείται όχι μόνο σαν πατέρας πολλών λαών αλλά και σαν προφήτης και ιδρυτής θρησκείας που περιέλαβε στους κόλπους της όλους σχεδόν τους λαούς της γης. Το συγκινητικό επεισόδιο της Παλαιάς Διαθήκης, που ο πατριάρχης των λαών επιχείρησε να σφάξει το παιδί του και να το προσφέρει θυσία στο Θεό, για να δείξει τη μεγάλη του πίστη, έγινε πηγή έμπνευσης πολλών μεγάλων καλλιτεχνών, ιδιαίτερα στην εποχή της Αναγέννησης. Ακόμη η θυσία του Αβραάμ ήταν το επεισόδιο που πολλούς ποιητές ενέπνευσε. "Θυσία του Αβραάμ" είναι ένα κρητικό δράμα, έμμετρο που γράφτηκε περίπου στον 16ο αιώνα και που ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Ίσως το έχει γράψει ο Βιτσέντζος Κορνάρος που έγραψε τον "Ερωτόκριτο", αλλά δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι γι' αυτό. Γένεση: Κεφ.12 Η πρόσκληση του Θεού, , Κεφ.14 Συνάντηση με τον Μελχισεδέκ, κεφ.17 η Διαθήκη, Κεφ.22 Η θυσία του Ισαάκ Κεφ.25/8 Ο θάνατός του. Στον πολιτισμό και τη λαϊκή κουλτούρα Παραπομπές Πηγές Ζιάκα Αγγελική, Ο Αβραάμ στο Κοράνιο και την μουσουλμανική παράδοση, Επιστημονική Επετηρίδα Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, Τμήμα Θεολογίας, Νέα Σειρά, Τόμος 12, 2002, σελ. 103-119.