Al-Hira

Al Hīra (Arabic: الحيرة) je bio drevni grad smješten južno od Al-Kufe u centralnom dijelu današnjeg južnog Iraka. Al Hira je bio važan grad u predislamskoj historiji Arapa. Nastao je kao vojni logor da bi u 5. i 6. vijeku bio glavni grad Lahmida. Arapi su se na područja sjeverno od Arapskog polutoka počeli naseljavati još od 9. vijeka pne. Do 3. vijeka n.e. su tako dijelovi južne Mezopotamije imali značajan udio arapskog stanovništva, tako da se pod vlašću Sasanidskog Carstva južna Mezopotamija počela nazivati Arabistan. Hira je u 3. vijeku postala prvo arapsko kraljevstvo izvan Arabije, ali je bila perzijski vazal, odnosno služila je za zaštitu od napada arapskih plemena sa juga. Perzijski kralj Šapur II je sredinom 4. vijeka priznao Lahmide kao legimtim,ne vladare. Lahmidski kralj Mundir I je zauzvrat pomogao perzijskom kralju Bahramu V da osvoji prijestolje 420. Hira je bilo značajno kršćansko središte, odnosno provincija patrijarha Asirske crkve Istoka. Hira je poslije igrala važnu ulogu u bizantsko-perzijskim ratovima, odnosno kao izvor ljudstva za perzijske snage. Istvoremeno se stvorilo snažno suparništvo sa arapskim plemenom Gasanida koje je tradicionalno podržavalo Bizantince, a što je bilo podloga za permanentni posrednički rat dviju carstava. Godine 602. je lahmidskog kralja Nu'mana III svrgnuo perzijski kralj Hozroje II i neposredno anektirao Hiru. U maju 633. je Hiru zauzela arapska islamska vojska Rašidunskog kalifata pod komandom Khalida ibn Walida. Povezano Lahmidi