Ҷаъфари Содиқ

Абу Абдуллоҳ, Ҷаъфари ибни Муҳаммади ал-Содиқ (ар. ابو عبدالله، جعفر بن محمد الصادق‎) маърӯф ба ҷаъфари содиқ, имоми шашуми шиъа ки онҳо аз вай бо унвони имоми ҷаъфари содиқ ёд мекунанд. Номҳо ва Алқоб Маъруфтарин лақаби ӯ содиқ ба маънии ростин ва ростгӯ ва аз дигари алқоби ӯ иборатанд аз: фозили (Дороиа фазилат ва бартарӣ) Қоъем (Ба маънии собит ва пойдор, қиёми кунанда, барпо ва устувор) комил (ва ӯ касе аст ки аз айбҳо муназаҳ ва давр ва барканорӣ аст) Мунҷӣ (ниҷот бахш ва растигор кунанда, омили растгорӣ ва ниҷот) сухан ҳақ лисон ал-сидқ (ростгӯ дар сухан) собир (бурдбор) Солшумор имомати имомони давоздаҳгонаи шиъа Тузйҳот ин Шаблон бар мабнои андеша шиъа мебошад. давраи имомати Али ибни абии толиб аз даргузашти паёмбари ислом оғоз шудааст. оғози имомат ҳар имоми мусодиф бо даргузашти имом пешин аст. давраи имомати ҳуҷҷат ибни ҳасан аз лаҳзаи даргузашти имоми пешини худ оғоз шуда аст ва чун ба ақидаи шиъӣони давоздаҳ имомии вай зинда аст ва аз назари ҳо пинҳон мебошад , лизои имомати ҳуҷҷати буни ҳасан то замони зуҳӯри вай ва пайрави он то рӯзи қиёмат идома дорад.