Noach

Noach (au Noah, Noé oder Noe; hebräisch נֹח Noaḥ, נוֹח Nōaḥ „Rueh“, arabisch نوح‎ Nuh, DMG Nūḥ) isch lut em Buech Genesis vo dr Biible dr zäänt Urvater noch em Adam gsi. Wil er sim Glaube immer dröi bliibe isch, het en Gott usglääse, und iim befoole, en Arche z baue, won er denn druf mit siner Familie und eme Bäärli vo jeedere Dierart d Sintflut überläbt het. Noch dr Biible göön alli Völker, wo denn bekannt gsi si, uf em Noach sini Söön zrug. Dr Sem isch dr Stammvater vo de Semite im Middlere Oste gsi, dr Ham vo de dunkelhütige Völker vo Afrika und dr Japhet vo de Öiropäer. In dr Folg vo de Gschlächter in dr Biible isch dr Noach au dr zäänti Vorfaar vom Abraham, was, wenn dr Abraham e historischi Person weer, wurd bedüte, ass mä dr Noach in s früeje 3. Joorduusig v. d. Z. müesst iiordne. Litratuur Jürgen Ebach: Noah. Die Geschichte eines Überlebenden. Evangelische Verlagsanstalt, Leipzig 2001. Bernhard Kirchmeier: Der Noachbund. Eine umfassende Analyse. Grin, München 2009, ISBN 978-3-640-48301-3. Gabrielle Oberhänsli-Widmer: Biblische Figuren in der rabbinischen Literatur. Gleichnisse und Bilder zu Adam, Noah und Abraham im Midrasch Bereschit Rabba. Lang, Bärn 1998. Elie Wiesel: Noah oder die Verwandlung der Angst. Biblische Porträts. Herder, Freiburg im Brisgau 2000. Georgios Fatouros: Noe (Noah). In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 6, Herzberg 1993, ISBN 3-88309-044-1, Sp. 963–968. Weblingg Kathrin Gies: Noah. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (Hrsg.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgart 2006 ff.