Даҷла

Даҷла (авестоӣ: 𐬀𐬎𐬭𐬎𐬎𐬀𐬥𐬙, auruuant; ором. ܕܝܓܠܐܬ, diglaṯ; аккадӣ: 𒀀𒇉𒈦𒄘𒃼, идиқлат; арманӣ. Տիգրիս/Դգլաթ; ибр.-тав. ‏חדקל‏‎ חדקל; юн.-қад. Τῐ́γρης, Tígrēs; форсӣ: دجله‎; сир. ܕܩܠܬ, deqlaṯ; курдӣ: Dîcle‎; аккад. 𒀀𒇉𒈦𒄘𒃼, идигна/идигина; эломӣ: 𒋾𒅅𒊏, ти-иг-ра; ар. دجلة‎ Dijla ; тур. Dicle, Дикле ) — дарёи калон дар Байнаннаҳрайн ва Ховари Миёна аст. Ҷуғрофия Дарозии Даҷла тақрибан 1900 км. Масоҳати ҳавза 375 ҳазор км² буда, қариб нисфи қаламрави он (≈175 ҳазор км²) дар Ироқ ҷойгир аст. Сарчашмааш дар Тавроси Шарқӣ (шарқи Туркия) аст. Дарё аз платои Ҷазира ва қисми зиёди пасти Месопотамия мегузарад. Дар наздикии Басра, дар наздикии шаҳри Эл-Қурна (ҷанубу шарқи Ироқ) обҳои Даҷла ва Фурот ба ҳам мепайванданд ва бо номи умумии Шаттул-Араб ба Халиҷи Форс ҷорӣ мешаванд. Дар маҷмӯъ, ҳудуди ҳавзаи дарёи Даҷла бо гуногунии манзараҳои табии фарқ мекунад. Эзоҳ Адабиёт Муранов А. П. Реки Евфрат и Тигр. — Ленинград: Гидрометеорологическое издательство, 1959. — 141 с. — (Реки земного шара). — 3 000 экз. Мечников Л. И. Цивилизация и великие исторические реки: Статьи. — Прогресс, 1995. — 459 с. Герасимов О. Г. Ирак. — Москва: Мысль, 1984. — 112 с. — (У карты мира).