Ennigaldi-Nannaren museoa

Ennigaldi-Nanna museoa, historialari batzuen arabera, historiako ustez lehendabiziko museoa da; Ka 530. urte ingurukoa. Ennigaldi printzesa izan zen museoko arduraduna, Nabonidoren alaba, Neo-Babiloniar Inperioko azken erregea hain zuzen ere . Ur hirian kokatuta dago, gaur egungo Irakeko Dhi Qar probintzian. Historia Arkeologoek jauregiko eta tenpluko zenbait atal induskatu zituztenean, hainbat gauzaki museoetako piezak zirela ondorioztatu zuten, ondo antolatuta zeudelako, hainbat mendeetakoak zirelako eta "museoko etiketak" zirudiena zutelako. "Etiketa" hauek buztinezko zilindro batzuk ziren eta hiru hizkuntza ezberdinetan idatzita zeuden. Ennigalbiren aita, Nabonidus, antzinakoen berriztatzailea eta merkataria, alabari irakatsi zion antzinako gauzakiak estimatzen. Nabonidus ezaguna da lehendabiziko arkeologo garrantzitsua izateagatik eta Ennigaldi alabarengan eragina izan zuen antzinako gauzen museoa sortzeko. Museoaren barne jauregiak E-Gig-Par izeneko antzinako eraikinean zeuden. Jauregiko lurrak ere jauregiko eskumendekoak ziren. Edukiak Leonard Woolley arkeologoak museoaren hondakinak atera zituenean, bertako edukia sailkatua zegoen, oholak eta buztinezko danborrak erabiliz. Objektu asko Nabonidus aurkitutakoak ziren -Ennigaldren aita-, K.A.ko 20. mendekoak; beste hainbat Nabukodonosorrek hartutakoak, eta ustez beste batzuk Ennigald berak aurkitutakoak ziren. Gauzakiak Ennigalden garaian jada, mendeak zituzten eta Mesopotamia hegoaldeko eskualdeetatik eratorriak ziren. Ennigaldek, bera bizi zen jauregitik gertu zegoen tenplu batean gordetzen zituen gauzaki hauek. Museoaren piezak inguruko historia azaltzeko erabiltzen zituen baita bere dinastiaren ondarearen alderdi materialak azaltzeko ere. Museoaren etiketa hauek (historialariek ezagutzen dituzten zaharrenak) buztinezko zilindroak dira eta hiru hizkuntzatan testu deskribatzailea dute. Gauzaki horietako batzuk: Kudurru bat, Kassita mugaren marka (suge bat eta hainbat jainko zizelkatuak ditu). Shulgi erregearen estatua baten zatia. Larsa-ko eraikin baten parte izan zen buztinezko kono bat. Erreferentziak Iturriak Anzovin, Steven, 2000. urteurreneko ospetsuak. ISBN 0-8242-0958-3 Britannica Encyclopaedia, Britannica entziklopedia berria, 2. liburukia, Encyclopædia Britannica, 15. ISBN 0-85229-633-9 Casey, Wilson, Lehenengoa: Mundua aldatu diren eguneroko gauzak sortzea, Penguin, 2009, ISBN 1-59257-924-8 HarperCollins, HarperCollins arkeologiaren atlas, Borders Press HarperCollinsPublishers-ekin batera, 1997, ISBN 0-7230-1005-6 Harvey, Edmund H., Reader's Digest-en gertakarien liburua, Reader's Digest Association, 1987, ISBN 0-89577-256-6 León, Vicki, Uppity antzinako emakumeak, Conari Press, 1995, ISBN 1-57324-010-9 McIntosh, Jane, Ararchaeologist praktikoa: Nola dakigu iraganeko zer dakigu, Turtleback Books, 2001, ISBN 0-613-29324-X Nash, Stephen Edward (editorea), Historia Naturalaren Eremu Museoa (egileak), Komisarioak, bildumak eta testuinguruak: Field Museumeko antropologia, 1893-2002, Field History of Natural History, 2003, Fieldiana zenbakiaren 36. zenbakia, Anthropology, Volume 1525 argitalpena (Field History of Natural History) Woolley, Leonard, "Chaldeeren" Ur: azkeneko kontua, Excavations-en, Herbert Press, 1982, ISBN 0-906969-21-2 Woolley, Leonard, Excavaciones Ur-en - Hamabi Urteko Lanaren erregistroa Sir Leonard Woolley-k, Ernest Benn Limited-ek, 1955ean, Ingalaterran inprimatua. Kanpo estekak