Sistema hidráulico histórico de Shustar

O sistema hidráulico histórico de Shushtar (persa سازه‌های آبی شوشتر) é un complexo sistema de irrigación da cidade insular Shushtar da época sasánida. Consta de 13 presas, pontes, canles e estruturas que funcionan en conxunto como un sistema hidráulico. Situado na provincia de Khuzestán de Irán. Rexistrouse na lista da UNESCO do Patrimonio da Humanidade en 2009 e é o décimo sitio do patrimonio cultural de Irán rexistrado na lista das Nacións Unidas. Esta obra mestra da enxeñaría é única tanto en Irán como no mundo. Os sasánidas, cuxa economía dependía principalmente da agricultura, desenvolveron amplos sistemas de rega nesta rexión. A infraestrutura incluía muíños de auga, presas, túneles e canles. A Ponte-presa de Gargar construíuse sobre os muíños de auga e as fervenzas. A Canle de Bolayti está situada no lado leste das fervenzas e serve para subministrar auga desde detrás da crista da ponte-presa ata o lado leste dos muíños de auga, canalizando a auga para evitar danos nos muíños. O Túnel de Dahaneye Shahr (orificio da cidade) é un dos tres túneles principais que canalizan a auga desde detrás da Ponte-presa de Gargar cara a varios muíños de auga. A canle Seh kooreh dirixe a auga desde detrás da ponte-presa cara ao lado occidental do complexo. Nos muíños de auga e fervenzas, podemos ver un modelo perfecto de encaixe para facer funcionar os muíños. A Band-e Kaisar ("presa de César"), unha presa romana de aproximadamente 500 m de longo que atravesaba o Karun, era a estrutura clave do complexo que, xunto coa presa de Mizan (Band-e Mizan), retiña e desviaba a auga do río cara ás canles de rega da zona. Construído por unha forza de traballo romana no século III d.C. por orde dos sasánidas, foi a ponte romana ou presa romana máis oriental e foi a primeira estrutura de Irán en combinar unha ponte cunha presa. Dise que partes do sistema de rega datan orixinalmente da época de Darío o Grande, un gobernante aqueménida. Consiste en parte nun par de canles de desviación principais no río Karun, unha das cales aínda se usa hoxe en día. Leva auga á cidade de Shushtar a través dunha ruta de túneles de subministración.[Cómpre referencia] A área inclúe o Castelo de Salasel, que é o eixo de funcionamento do sistema hidráulico. Tamén consta dunha torre para medir o nivel da auga, xunto con pontes, presas, muíños e bacías. Despois entra na chaira ao sur da cidade, onde o seu impacto inclúe a posibilidade de agricultura local e plantación de hortas. A área entre os canais de desvío (Shutayt e Gargar) no río Karun chámase Mianâb, unha illa coa cidade de Shushtar no seu extremo norte. O sitio foi cualificado pola UNESCO como "unha obra mestra do xenio creativo". Sitios O Sistema Hidráulico Histórico de Shushtar é un complexo de presas, pontes, canles e estruturas situadas en 13 sitios diferentes que funcionan conxuntamente como un único sistema hidráulico. 1. Presa de Mizan 2. Torre de Kolah-Farangi 3. Canle de Gargar 4. Presa da ponte de Gargar 5. Zona dos muíños de auga e das fervenzas 6. Presa da ponte de Borj Ayar e santuario de Sabein 7. Presa da ponte de Khoda-Afrain 8. Castelo de Salasel 9. Canle de Dariun 10. Ponte de Shadorvan 11. Presa de Band-e Khak 12. Presa da ponte de Lashkar 13. Sharabdar Presa Galería Notas Véxase tamén Bibliografía Hartung, Fritz; Kuros, Gh. R. (1987). "Historische Talsperren im Iran". En Garbrecht, Günther. Historische Talsperren (en alemán) 1. Stuttgart: Verlag Konrad Wittwer. pp. 221–74. ISBN 9783879191451. Hodge, A. Trevor (1992). Roman Aqueducts & Water Supply. Duckworth. ISBN 0715621947. Hodge, A. Trevor (2000). "Reservoirs and Dams". En Wikander, Örjan. Handbook of Ancient Water Technology. Technology and Change in History 2. Brill. pp. 331–9. ISBN 90-04-11123-9. Modelo:Encyclopædia Iranica Online Kleiss, Wolfram (1983). "Brückenkonstruktionen in Iran". Architectura 13: 105–112. Kramers, Johannes H. (1997). "Shushtar". En Bosworth, C. Edmund; van Donzel, Emeri; Heinrichs, Wolfhart P.; Lecomte, E.J. The Encyclopaedia of Islam. IX (San-Sze) (New ed.). Brill. ISBN 9789004104228. O'Connor, Colin (1993). Roman Bridges. Cambridge University Press. ISBN 9780521393263. Schnitter, Niklaus (1978). "Römische Talsperren". Antike Welt (en alemán) 8 (2): 25–32. Smith, Norman (1971). A History of Dams. Citadel Press. ISBN 9780432150900. Vogel, Alexius (1987). "Die historische Entwicklung der Gewichtsmauer". En Garbrecht, Günther. Historische Talsperren (en alemán) 1. Stuttgart: Verlag Konrad Wittwer. pp. 47–56. ISBN 9783879191451. Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Irán Ligazóns externas "Shushtar". Livius.org.