Се гунбад

Се гунбад — номи бурҷест дар ҷанубу шарқи Урмия, пойтахти Устони Озарбойҷони Ғарбии Эрон. Ин бино мақбара аст ва соли 580 ҳиҷрӣ сохта шудааст. Ин ёдгории таърихӣ дар ҷанубу шарқи Урмия,, дар кӯчаи Ҷонбазан (Устод Барзегар) ҷойгир аст. Аз тарафи дигар, дар даромадгоҳи бино се навиштаҷот бо хати куфӣ аз санг кандакорӣ шудаанд ва дар охири навиштаҷот Муҳаррами 580 ҳиҷрӣ хонда шудааст. Аз ин рӯ, мақбара ё бурҷи хиштии Се гунбадро метавон ба асри шашуми ҳиҷрӣ тааллуқ дошт. Ёдгории таърихии Се гунбад аз як платформаи баланде иборат аст, ки ба шакли силиндр ва доира сохта шудааст. Айвони вуруди хиштӣ дар шимолу шарқи бино ҷойгир аст. Ин осор ۱۵ آذر ۱۳۱۴ бо рақами бақайдгирии 242 ҳамчун яке аз Ёдгориҳои миллии Эрон сабти ном шудааст. Вожашиносӣ Баъзеҳо мегӯянд, ки ин бинои қадимӣ бо се гунбади сеошёнааш машҳур аст. Гурӯҳе аз таърихшиносон низ бар он ақидаанд, ки мавҷудияти ду бинои дигар дар наздикии деҳае бо номи Чеҳарик, яке аз деҳаҳои Шаҳристони Салмос, сабаби номгузории ин маҷмаа "Се гунбад" будааст. Сохтмони бино Бинои кунунӣ ду ошёна дорад ва дар чор тараф сӯрохиҳо мавҷуданд. Ошёнаи якум, ки гӯрхона номида мешавад, дорои рӯйпӯши камоншакл буда, аз ошёнаи дуюм ҷудо аст. Дари хурди ошёнаи якум 1,70 метр баландӣ дорад. Ошёнаи дуюм, ки утоқи гӯр номида мешавад, дари 2,50 метр баландӣ дорад. Ба ибораи дигар, бинои даврашакли силиндрӣ гӯрхонае дорад, ки қисми болоии он бо истифода аз хишт ба биное табдил дода шудааст, ки ҳуҷраи қабрро дар бар мегирад ва даромадгоҳи он бо шакли меъмории пур аз нақшҳо иҳота шудааст ва дар бадани силиндрии бурҷ ҷойгир шудааст; даромадгоҳи он дар байни камонҳои рӯизаминӣ ҷойгир аст, ки ба он ороиши махсуси меъморӣ медиҳад. Маводҳои қисми поёнӣ аз санг ва қисми болоӣ аз хишт мебошанд. Ин се гунбад ёдгории давраи Салҷуқиён буда, ҳар сол сайёҳони зиёде онро ҳамчун яке аз ҷойҳои тамошобоби Устони Озарбойҷони Ғарбӣ зиёрат мекунанд. Ин ёдгорӣ 15 декабри соли 1314 ҳиҷрии қамарӣ бо рақами бақайдгирии 242 ҳамчун ёдгории миллӣ ба қайд гирифта шудааст. Се гунбад дар замине сохта шуда буданд, ки бо қабрҳои зиёд иҳота шуда буданд ва эҳтимол дорад, ки замини мавриди назар ҳавлӣ буд, ки дар он баъзе одамон пас аз маргашон дафн карда шуда буданд, зеро ин зиёратгоҳ муқаддас аст. Дар ин ҳолат, қабрҳо дар ҳавлӣ ба табақаи имтиёзноки рӯҳониён, фармондорон, тоҷирон ва ашрофон тааллуқ доранд. Эзоҳ