جیلارد

محلّهٔ جیلارد، با نامِ پیشینِ گیلیارد، محلّه‏‏‌ای از توابع بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است. جمعیت این محله در بخش مرکزی شهرستان دماوند قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۷۵ صورت گرفته، جمعیت آن برابر ۱۹۷۹ نفر (۴۷۵ خانوار) بوده‌است. که بر این اساس پس از محلات گیلاوند، فرامه و چاله‏‌کا، پرجمعیت ترین محله و با ۲۷۲ هکتار وسعت، از وسیع ترین محلات بخش مرکزی شهر دماوند به شمار می‏رود. نام نام پیشین این منطقه گیلعاد (عبری: גלעד) بوده که برای راحتی تلفظ با گذشت زمان به گیلیارد و سرانجام به جیلارد تبدیل شده است. گرچه هم‏‌اکنون نیز استفاده از واژه گیلیارد میان اهالی این محل مرسوم می‌باشد. پیشینه نام پیشین این منطقه، برگرفته از واژهٔ عبری گیلعاد (Gilad) است. این نام ریشه در روایت تورات دارد که در سِفر پیدایش (باب ۳۱، آیات ۴۷-۴۸) آمده است. بر اساس این روایت، پس از آنکه یعقوب از پدرزنش، لابان، گریخت، سرانجام در کوهستان به هم می‌رسند. آن دو پس از گفت‌وگو، پیمان صلحی می‌بندند و برای یادبود این پیمان، توده‌ای از سنگ برپا می‌کنند. لابان آن را به زبان آرامی «یگَر سَهَدوتا» و یعقوب آن را به عبری «گَلعِد» (Galeed) می‌نامد؛ هردو به معنای «توده‌سنگ گواه» هستند. خود واژهٔ «گیلعاد» که بعدها نام کل منطقه شد، نیز از همین ریشه (گال = توده‌سنگ، عاد = گواه) گرفته شده است. ناحیه‌ای که در این داستان به آن اشاره شده، منطقه‌ای کوهستانی در کرانه شرقی رود اردن است. علت نام‌گذاری محله‌ای در دماوند به این نام به دلیل آن است که یهودیان مهاجر، طبیعت این منطقه را شبیه به سکونتگاه پیشین خود میدانستند که از آن رانده شده بودند . موقعیت جغرافیایی و جاذبه های دیدنی محله جیلارد از از شرق به رودخانه تار و از طریق پل تاریخی شلمبه به روستای شلمبه، از غرب به گیلاوند و از شمال به ولیران، فرامه و ارتفاعات قله تلکمر محدود می‎‏‌شود. بقعه امامزاده سلطان سید محمد و گورستان تاریخی یهودیان گیلیارد در این محله قرار دارد. همچنین یکی از کهنسال‌ترین درختان چنار استان تهران با عمر بیش از ششصد سال در بافت قدیمی این محله قرار دارد. منابع