Αλαμούτ (κάστρο)

Το κάστρο του Αλαμούτ (περσικά: الموت, μεταγραμματισμός: Alamūt) ήταν ορεινό φρούριο του Αλαμούτ, περιοχή της Ν. Κασπίας επαρχίας του Νταϊλάμ κοντά στο Ρουντμπάρ του Ιράν, περίπου 100 χλμ (60 μιλ.) από τη σημερινή Τεχεράνη. Το όνομά του σημαίνει η "Φωλιά του Αετού". Αναφέρεται ότι χτίστηκε το 840 από τον Βαχσουντάν μπιν Μαρζουμπάν κυβερνήτη της δυναστείας των Ιουστανιδών. Σύμφωνα με την παράδοση ο κυβερνήτης ακολούθησε ένα αετό κατά τη διάρκεια του κυνηγιού, που τον οδήγησε στον βράχο. Αναγνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία της τοποθεσίας, εκείνος έκτισε οχυρό στην κορυφή του βράχου, που ονομάστηκε στη διάλεκτο Νταϊλαμί aluh amut, που σημαίνει "φωλιά του αετού". Η ίδια άποψη υπάρχει στο Σαρ Γκουζάστ-ι Σαγιντά (Sar Guzasht-i Sayyidna), ενώ ο Ιμπν Αθίρ (θ. 630/1234) αναφέρει μια διαφορετική παράδοση στο Καμίλ Φι'τ Ταρίκ, σύμφωνα με την οποία ο αετός δίδαξε και καθοδήγησε τον βασιλιά στην τοποθεσία, που ονομάστηκε ταλίμ αλ-ακάμπ (η διδασκαλία ή καθοδήγηση του αετού). Η απόδοση του ονόματος στη διάλεκτο Νταϊλαμί είναι αλούχ αμούτ (aluh amut). Η λέξη αλούχ σημαίνει "αετός" και το αμούτ προέρχεται από το αμουκχάτ, που σημαίνει "διδασκαλία". Στη λογοτεχνία Το κάστρο αναφέρεται στα μυθιστορήματα Το εκκρεμές του Φουκώ και Μπαουντολίνο του Ουμπέρτο Έκο και Τα παιδιά του Γκράαλ του Πέτερ Μπέρλινγκ. Εικόνες Σημειώσεις Παραπομπές